https://virgool.ir/feed/@payam.sh.mfa2026-11-12 01:19:17https://files.virgool.ir/upload/users/1294545/avatar/PTt5PW.jpeghttps://virgool.ir/@payam.sh.mhttps://virgool.ir/@payam.sh.m/صفر-محور-مختصات-qobmrje6gusb?نمی‌دانم شما هم این مورد را تجربه کرده‌اید؟فردی در نحوه انجام کاری یا یک موضوع نظری ناآگاه و بسیار پرت هست و اصلا هم قبول ندارد که نمیداند و بلد نیست و نظر، فکر یا نگاهش غلط هست و بدون دلیل و سند بر رای و حرف خودش پافشاری میکند.در مواجه با این افراد حرص میخوریم یا شاید عصبی و ناراحت شویم، بعدها با یادآوری آن لحظه در ذهنمان سرزنشش میکنیم که چرا حرفمان را گوش نمیکرد؟ یا با خودمان میگوییم مگه میشه آدم اینقدر پرت باشه؟ و ... اما روزی فردی را میبینیم که نسبت به فرد قبلی چندین درجه بدتر هست و اگر این نفر جدید را مبنا و معیار و نقطه صفر محور بگیریم فرد قبلی از نظر دانش و آگاهی قابل تحسین هست و طبیعی و معمولی بوده.چند سال قبل برای هزینه دانشگاه و مشکل مالی که داشتم مدتی در فردوسی جنوبی در یک مغازه که روزرنگ و شبرنگ و رول‌های خودچسب میفروخت، کار میکردم. فروش و مغازه‌داری از آن شغل‌هایی است که به قول معروف همه مدل آدم میبینید. مدتی که آنجا بودم به ندرت پیش میامد که کسی برای اندازه گیری مقداری که از جنس‌ها نیاز داشت از متر استفاده کرده باشد. اکثر افراد تقریبی میگفتند و اما گروهی از آنها روشهای متفاوتی برای اندازه‌گیری استفاده میکردن مثلا: فردی میامد و به قدر یک ناخن انگشت کوچک پا نمونه جنس داشت و در جواب چقدر بِبُرم؟ میگفت: چهار وجب با انگشت باز و یکی با انگشت بسته تا انگشت وسط، یا اندازه این کمربند و بار دومش تا سوراخ سوم، خودکار یا مدادی را میچرخاند و میگفت ۴ تا خودکار و پنجمی تا انتهای درش. و خلاقیت‌ها ادامه داشت: بند کفش، آستین کاپشن، کتاب، روزنامه، کیف پول، ساک خرید، دستکش، شال گردن، عینک... در واقع هر چیزی جز متر برای اندازه‌گیری استفاده میشد. تازه اگر ۵ سانت جنس بیشتر بریده میشد خریدار آشفته میشد که چرا دقت نمیکنی؟ و من دقیق گفتم چقدر میخوام و شروع به سروصدا میکرد یا زیر لب غر میزد. من حرص میخوردم و با خودم میگفتم: مگه متر از دنیا حذف شده و این روش‌های مزخرف و عجیب برای اندازه گیری چیه؟!تا اینکه یک روز خریدار منحصر بفردی به مغازه آمد...آقای میانسال خوشپوش و آراسته‌‌ای که کمی طاس بود با یک بندانگشت از جنسی وارد شد و بعد از مشخص شدن نوع جنس در جواب سوال چقدر ببرم؟ از جیبش یک تکه کش نخی پهن سیاه از این مدل‌های که معمولا در کمر دامن دوخته میشود، درآورد و در میان بهت ما شروع به کشیدن و زور زدن کرد و با خودش میگفت: چقدر کشیدم؟ نه... اینقدر زور نزدم! و مشکوک به میزان زوری که برای کشیدن کش زده بود با خودش حرف میزد و دقت کنید میزان زورش را حفظ کرده بود!! آخر هم به نتیجه‌ای نرسید و در میان بهت و حیرت من و دوستان فروشنده داخل مغازه رفت که دوباره اندازه بگیرد و دیگر نیامد. من حدس میزنم لابد وسیله اندازه‌گیریش را گم کرد و حالا راهی برای سنجش نداشت✒به نظرم بد نیست گاهی نگاهی به خودمان بیاندازیم و ببینیم کجای زندگیمان را داریم با کش پهن نخی سیاه اندازه میگیرم و چقدر دیگران را حرص میدهیم و قواعد علمی و منطقی را انکار میکنیم و بر سر استفاده از روش غلطمان بیهوده زور میزنیمپیام شیرمحمدیپیام شیرمحمدیپیام شیرمحمدیTue, 02 May 2023 15:14:10 +0330https://virgool.ir/@payam.sh.m/اولین-دستمزد-xmj52sarzihjمن اولین دستمزدهای زیادی در کودکی داشتم، البته دستمزد که نه بیشتر مبلغی برای ساکت شدن من بود و اینکه دست از سرشان بردارم. اما طبق چیزی که در کودکی من قانون خانواده بود و تا سالهای اول نوجوانی هم باقی ماند همیشه باید پول را پس انداز میکردم تا زیاد شود و خرج موارد بیهوده نشود.برخی اوقات هم کارفرما که اکثر اوقات یا پدربزرگم بود یا پدرم ترجیح میداد که دستمزدی به من ندهد و در عوض با کلی وعده وعید من را خر کند (مثل خرید دوچرخه یا مثلا ماشین کنترلی) تا کمتر برای گرفتن پولم پیله کنم و کنه بشوم. اگر صادقانه هم نگاه کنم کمتر کار بود و بیشتر شیطنت و سرگرم شدن، البته در زمان هایی که برای پدربزرگ کار میکردم اصلا این شکل نبود و در حد سن و گاهی بیشتر از سنم هم کار میکردم. اما اولین دستمزد... در محله ما پیرمردی بود که بقالی داشت به نام آقای رجبی. آقای رجبی به خاطر دو چیز معروف بود. اول خساست و دقتی که داشت و به هیچ خریداری در دکانش تخفیف نمیداد و بعد داشتن زن دوم بسیار جوانتر از خودش بعد از اینکه زن اولش چند سال پیش فوت کرده بود. یکسال تابستان آقای رجبی تصمیم گرفت خانه اش را تعمیر کند و به توصیه همسر جدیدش حمامی در حیاط بسازد. پدر من در کار بنایی مهارت داشت و برادرم آن سالها در کار تاسیسات مشغول بود و لوله‌کشی میکرد. چون من هم در خانه بودم و اصولا بودن من در خانه آنهم در تابستان اسباب شیطنتهای بسیاری بود قرار شد من هم کارگر بابا و برادرم شوم. کارم تعریف مشخصی نداشت از آوردن خمیر و کنف برای گذاشتن بر روی لوله‌های دنده شده قبل از بستن زانویی و سه راهی بود تا آب رساندن از کلمن آب یخ به بابا و شاگردش، از گاهی کندن زمین با کلنگ تا جا به جایی وسایل کوچک و آوردن سرپیچ و شمشه و زانویی و ماله و سطل آب و خلاصه هر وسیله که من زورم به آوردنش میرسید.چند وقتی گذشت و بالاخره کار بعد از حدود ۲۰ روز تمام شد اول کار برادرم تمام شد که به من مبلغ هزار تومان دستمزد داد و بعد کار پدرم. من بسیار شاد شده بودم و در ذهنم انواع و اقسام خوراکی را میخریدم بعد خسته میشدم و با خودم میگفتم که کتاب بهتر است چون دیرتر تمام میشود و بعد به سراغ اسباب بازی میرفتم، ماشین های که درش باز میشد و کاپوتش بالا میرفت و فلزی بود. طبق معمول پول گرفتن از بابا سخت تر بود اما بعد از تلاش مکرر که شامل زبان ریختن و بداخلاقی کردن و دست آخر قهر کردن بود توانستم پانصد تومان بگیرم. دو تا دویست تومانی قرمز و یک صد تومانی. دوباره با احساس یک کاشف که معدن طلا یافته است مشغول خیال بافی شدم.اما مادر و پدر نصیحت را شروع کردند که پول خودت را جمع کن تا زیاد شود و پس فردا به دردت میخورد و حالا مثلا چه چیزی میخری؟و فکر آینده باید بود و از این نصیحت‌ها و حرفها...در نهایت بیشتر پول درآمد با مبلغی که مادر به آن افزود رفت داخل یک حساب بانکی با این حرف که اگر حساب باز کنی جایزه برنده میشوی و فقط صد تومانش دست من ماند که آن هم با تلاش بسیار به دستم رسید. آن صد تومان پول شد پول چند عدد بستنی سنتی که در یک روز گرم شهریورماه در مغازه بستنی فروشی با ولع بسیار و سریع خوردم، آنقدر که سردرد گرفتم. امروز هنوز شیرینی و اشتیاق خوردن آن بستنی‌ها که خودم پولش را دادم در یادم هست اما اصلا یادم نیست با پول حساب بانکی چه کاری کردم و برای چه کاری جمع شد و صرف چه چیزی در آینده شد!                                                                                پيام شیرمحمدیپیام شیرمحمدیپیام شیرمحمدیTue, 02 May 2023 14:52:53 +0330