https://virgool.ir/feed/@pashaa.acc.fa2026-11-10 23:28:37https://files.virgool.ir/upload/users/1969943/avatar/7HLl5t.jpghttps://virgool.ir/@pashaa.acchttps://virgool.ir/@pashaa.acc/دارایی-های-نامشهود-استاندارد-17حسابداری-isv2p5lf4ucnهدف1 . هدف‌استاندارد حسابدار شماره 17، تجويز نحوه‌ حسابداري‌ داراييهاي‌ نامشهود است‌. موضوعات اصلي‌ در حسابداري‌ داراييهاي‌ نامشهود عبارت‌ از معيارها و زمان‌ شناخت‌ دارايي‌، تعيين‌ مبلغ‌ دفتري (شامل‌ هزينه‌ استهلاك‌) و موارد افشاست.دامنه‌ كاربرد2 . الزامات‌ اين‌ استاندارد بايد در مورد حسابداري‌ تمام‌ داراييهاي‌ نامشهود بكار گرفته‌ شود مگر اينکه به موجب استانداردي ديگر، نحوه حسابداري متفاوتي، الزامي شده باشد.3 . اين استاندارد ازجمله در موارد زير کاربرد ندارد:الف‌. سرقفلي‌ ناشي از تركيب‌ تجاري‌ (به‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 19 با عنوان ترکيبهاي تجاري مراجعه‌ شود).ب . حق امتياز معادن و مخارج اکتشاف، توسعه و استخراج معادن، نفت، گاز طبيعي و منابع مشابهي که احيا‌ شونده نيست.ج ‌. اجاره‌ها (به‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 21 با عنوان حسابداري اجاره‌ها مراجعه‌ شود).د . داراييهاي نامشهودي که در روال عادي عمليات واحد تجاري به قصد فروش نگهداري مي‌شود (به استانداردهاي حسابداري‌ شماره‌ 8 يا 9 با عناوين‌ حسابداري‌ موجودي‌ مواد و كالا و حسابداري‌ پيمانهاي‌ بلند‌مدت مراجعه شود).ﻫ . مخارج قبل از بهره‌برداري (به استاندارد حسابداري شماره 24 با عنوان گزارشگري مالي واحدهاي تجاري در مرحله قبل از بهره‌برداري مراجعه شود).و . داراییهای نامشهودي که طبق استاندارد حسابداری شماره 31 باعنوان داراییهای غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده، به طور مستقل یا در قالب یک مجموعه واحد، به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است.4 . اين استاندارد همچنين براي مخارج تبليغات، آموزش، تحقيق و توسعه بکار مي‌رود. فعاليتهاي تحقيق و توسعه در راستاي توسعه دانش است. بنابراين، اگرچه اين فعاليتها ممکن است منجر به ايجاد يک دارايي با ماهيت عيني گردد (براي مثال نمونه‌سازي يک محصول)، اما عنصر عيني دارايي نسبت به وجه نامشهود، يعني دانش مستتر در آن، در درجه دوم اهميت قرار دارد.تعاريف‌5 . اصطلاحات‌ ذيل‌ در اين‌ استاندارد با معاني‌ مشخص‌ زير بكار رفته‌ است‌ :ارزش‌ اقتصادي‌ : خالص ارزش‌ فعلي‌ جريانهاي‌ نقدي‌ آتي ناشي از کاربرد مستمر دارايي از جمله جريانهاي نقدي ناشي از واگذاري نهايي آن.ارزش‌ باقيمانده : مبلغ‌ برآوردي که واحد تجاري در حال حاضر مي‌تواند از واگذاري دارايي پس از کسر مخارج برآوردي واگذاري بدست آورد با اين فرض که دارايي در وضعيت متصور در پايان عمر مفيد باشد.ارزش‌ منصفانه‌ : مبلغي‌ است كه‌ خريداري‌ مطلع‌ و مايل‌ و فروشنده‌اي‌ مطلع‌ و مايل‌ مي‌توانند در معامله‌اي‌ حقيقي‌ و در شرايط‌ عادي‌، يك‌ دارايي‌ را در ازاي‌ مبلغ‌ مزبور با يكديگر مبادله‌ كنند.استهلاك‌ : تخصيص‌ سيستماتيك‌ مبلغ‌ استهلاك‌ پذير يك‌ دارايي‌ طي‌ عمر مفيد آن‌.بهاي‌ تمام‌ شده‌ : مبلغ‌ وجه‌ نقد يا معادل‌ نقد پرداختي‌ يا ارزش‌ منصفانه‌ ساير مابه‌ازاهايي‌ كه‌ جهت‌ تحصيل‌ يك‌ دارايي‌ در زمان‌ تحصيل‌ يا ايجاد آن، واگذار شده‌ است، يا حسب مورد، مبلغي که در زمان شناخت اوليه براساس الزامات خاص ساير استانداردهاي حسابداري، به آن دارايي تخصيص يافته است (مانند مخارج تأمين مالي).تحقيق : پژوهشي نو و برنامه‌ريزي شده است که با هدف کسب دانش علمي يا فني جديد انجام مي‌شود.توسعه : بکارگيري دستاوردهاي تحقيقاتي يا ساير دانشها در قالب يک برنامه يا طرح براي توليد مواد، تجهيزات، محصولات، فرايندها، سيستمها يا خدمات جديد، يا بهسازي اساسي مواردي که قبلاً توليد يا ارائه گرديده و يا استقرار يافته است، پيش از آغاز توليد يا کاربرد تجاري.خالص ارزش فروش: مبلغ وجه نقد يا معادل نقد که از طريق فروش دارايي در شرايط عادي و پس از کسر کليه هزينه‌هاي مرتبط با فروش حاصل مي‌شود.دارايي‌ : حقوق‌ نسبت‌ به‌ منافع‌اقتصادي‌ آتي‌ يا ساير راههاي‌ دستيابي‌ مشروع‌ به‌ آن‌ منافع‌ كه‌ درنتيجه‌ معاملات‌ يا ساير رويدادهاي‌ گذشته‌ به‌ كنترل‌ واحدتجاري‌ درآمده‌ است‌.دارايي‌ نامشهود :‌ يك‌ دارايي‌ قابل تشخيص غيرپولي‌ و فاقد ماهيت‌عيني.داراييهاي‌ پولي :‌ وجه‌ نقد و داراييهايي‌ كه‌ قرار است‌ به مبلغ‌ ثابت‌ يا قابل‌ تعييني‌ از وجه‌ نقد دريافت‌ شود.زيان‌ كاهش‌ ارزش‌ : مازاد مبلغ‌ دفتري‌ يک دارايي نسبت‌ به مبلغ‌ بازيافتني‌ آن.عمر مفيد : عبارت‌ است‌ از :الف‌. مدت‌ زماني‌‌كه‌ انتظار مي‌رود يك‌ دارايي، مورد استفاده‌ واحد تجاري‌ قرار گيرد، ياب ‌. تعداد توليد يا ساير واحدهاي‌ مقداري‌ مشابه‌ كه‌ انتظار مي‌رود در فرايند استفاده‌ از دارايي‌ توسط‌ واحد تجاري‌ تحصيل‌ شود.مبلغ‌ استهلاك‌پذير : بهاي‌ تمام‌ شده‌ دارايي‌ يا ساير مبالغ‌ جايگزين‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ در صورتهاي‌ مالي‌ ، به‌ كسر ارزش‌ باقيمانده‌ آن.مبلغ‌ دفتري‌ : مبلغي‌ كه‌ دارايي‌ پس از كسر استهلاك‌ انباشته‌ و كاهش‌ ارزش‌ انباشته مربوط‌، به‌ آن‌ مبلغ‌ در ترازنامه‌ منعكس‌ مي‌شود .مبلغ‌ بازيافتني‌ : خالص‌ ارزش‌ فروش‌ يا ارزش‌ اقتصادي‌ يك‌ دارايي،‌ هركدام‌ که بيشتر است‌.ويژگيهاي‌ دارايي‌ نامشهود6 . واحدهاي‌ تجاري‌ معمولاً منابعي‌ را صرف‌ تحصيل‌، توسعه‌، نگهداري‌ و بهبود داراييهاي‌ نامشهود از قبيل‌ دانش‌ فني‌ يا علمي‌، طراحي‌ و اجراي‌ سيستمهاي‌ جديد، حق‌ امتياز و علائم‌ تجاري‌ مي‌كنند. نمونه‌هاي‌ رايج‌ از سرفصلهاي‌ كلي‌ فوق‌، نرم‌افزار‌ رايانه‌اي‌، حق اختراع‌، حق‌ تأليف‌، حق‌ تكثير يا نمايش‌ فيلمهاي‌ سينمايي‌ و ويديويي‌، سرقفلي‌ محل‌ كسب‌ (حق‌كسب‌ يا پيشه‌ يا تجارت‌)، حق‌ استفاده‌ از خدمات‌ عمومي‌، حق امتياز توليد يا خدمات‌ است‌.ماهيت‌ غير عيني7 . داراييهاي‌ نامشهود با تكيه‌ بر ماهيت‌ غيرعيني‌ و غيرپولي‌ آن‌ تعريف‌ مي‌شود. بدين‌ ترتيب‌ اقلامي‌ از قبيل‌ حسابهاي‌ دريافتني‌ در زمره‌ اين‌ داراييها قرار نمي‌گيرد.8 . برخي‌ داراييهاي‌ نامشهود ممكن‌ است‌ بر روي يا در درون يک عنصر عيني‌ از قبيل‌ لوحهاي فشرده‌ (در مورد نرم‌افزار رايانه‌اي‌)، مدارك‌ قانوني‌ (در مورد حق‌ اختراع‌ يا پروانه‌ رسمي‌) يا فيلم‌ باشد. در چنين‌ شرايطي‌ طبقه‌بندي‌ قلم‌ مزبور به عنوان‌ دارايي‌ ثابت‌ مشهود يا دارايي‌ نامشهود مستلزم‌ قضاوت‌ در باره اين‌ امر است‌ كه‌ كدام‌ عنصر مهم‌تر است‌. مثلاً نرم‌افزار رايانه‌اي‌ مربوط‌ به‌ راه‌اندازي‌ ماشين‌آلات‌، عملاً بخشي‌ از ماشين‌آلات‌ است‌ و بنابراين‌ در سرفصل‌ داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود طبقه‌بندي‌ مي‌شود.قابليت‌ تشخيص‌9 . طبق‌ تعريف‌، دارايي‌ نامشهود قابل‌ تشخيص‌ است‌، يعني‌ مي‌توان‌ آن‌ را از سرقفلي‌ واحد تجاري‌ متمايز كرد (از قبيل‌ حق‌ اختراع‌ و حق‌ تاليف‌). بدين‌ ترتيب‌ سرقفلي‌ واحد تجاري‌ كه‌ از كل‌ واحد تجاري‌ يا ساير داراييهاي‌ واحد تجاري‌ قابل‌ تشخيص‌ نيست‌ به عنوان‌ دارايي‌ نامشهود شناسايي‌ نمي‌شود، حتي اگر‌ داراي‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ باشد. منافع اقتصادي آتي ممکن است از هم‌افزايي داراييهاي قابل تشخيص تحصيل شده يا داراييهايي حاصل شود که به صورت جداگانه حائز معيارهاي شناخت در صورتهاي مالي نيستند. با اين حال واحد تحصيل‌کننده مبالغي را بابت آنها در ترکيب تجاري مي‌پردازد (سرقفلي‌ ناشي از تركيب‌ تجاري‌ در استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 19 مطرح‌ شده‌ است‌).10 . يک دارايي هنگامي معيار قابليت تشخيص را در تعريف دارايي نامشهود احراز مي‌کند که يکي از شرايط زير را داشته باشد:الف . جدا شدني باشد، يعني بتوان آن را به منظور فروش، انتقال، اعطاي حق‌ امتياز، اجاره يا مبادلـه (به صورت جداگانه يا همراه با يک قرارداد، دارايي يا بدهي مرتبط) از واحد تجاري جدا کرد، ياب . از حقوق قراردادي يا ساير حقوق قانوني ناشي شود، صرفنظر از اينکه آيا چنين حقوقي قابل انتقال يا جدا شدني از واحد تجاري يا ساير حقوق و تعهدات باشديا خير.شناخت‌ و اندازه‌گيري‌ اوليه‌ دارايي‌ نامشهود11 . يك‌ قلم‌ هنگامي‌ به‌عنوان‌ دارايي‌ نامشهود شناسايي‌ مي‌شود كه‌ :الف‌. با تعريف‌ داراييهاي‌ نامشهود مطابقت‌ داشته‌ باشد.ب ‌. معيارهاي‌ شناخت‌ مندرج‌ در بندهاي‌ 12 تا 14 احراز شده‌ باشد.12 . يك‌ قلم‌ دارايي‌ نامشهود بايد تنها زماني‌ شناسايي‌ شود كه‌ :الف‌. جريان‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ دارايي‌ به‌ درون‌ واحد تجاري‌ محتمل‌ باشد، وب‌ . بهاي‌ تمام‌ شده‌ دارايي‌ به گونه‌اي‌ اتكاپذير قابل‌ اندازه‌گيري‌ باشد.13 . جريان‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ مرتبط‌ با دارايي‌ نامشهود به‌ درون‌ واحد تجاري‌ تنها هنگامي‌ محتمل‌ است‌ كه‌ واحد تجاري‌ بتواند با دلايل‌ كافي‌ نشان‌ دهد:الف‌. دستيابي به‌ خالص‌ جريان‌ ورودي‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ دارايي‌ به‌ درون‌ واحد تجاري‌ امكان‌پذير است‌،ب ‌. توانايي‌ و قصد استفاده‌ از دارايي‌ نامشهود را دارد، وج‌ . به‌ منابع‌ فني‌ و مالي‌ كافي‌ براي‌ كسب‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ دارايي‌ دسترسي‌ دارد.14 . محتمل‌ بودن‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ بايد با استفاده‌ از مفروضات‌ معقول‌ و داراي‌ پشتوانه‌ كه‌ معرف‌ بهترين‌ برآورد مديريت‌ از وقوع‌ يك‌ سري‌ شرايط‌ اقتصادي‌ محتمل‌ در طول‌ عمر مفيد دارايي‌ است‌، توسط‌ واحد تجاري‌ ارزيابي‌ شود.ارزيابي‌ مزبور مستلزم‌ بكارگيري‌ قضاوت‌ بر مبناي‌ شواهد موجود در زمان‌ شناخت‌ اوليه‌ است‌. در اين‌ مورد اهميت‌ بيشتر بايد به‌ شواهدي‌ داده‌ شود كه‌ به طور بيطرفانه‌ قابل‌ تأييد باشد.15 . داراييهاي‌ نامشهود عموماً كاربرد جايگزين‌ ندارند و نمي‌توان‌ آنها را به‌ اجزاي‌ كوچكتر براي‌ فروش‌ تقسيم‌ كرد. افزون‌ بر اين‌، اثبات‌ چگونگي‌ انتظار دستيابي‌ به‌ جريان‌ ورودي‌ منافع‌ اقتصادي‌ به‌ درون‌ واحد تجاري‌ از محل‌ دارايي‌ نامشهود نيز مشكل‌ است‌. در برخي‌ موارد، شواهد عيني‌ مرتبط‌ با منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ منتسب‌ به‌ يك‌ دارايي‌ نامشهود را مي‌توان‌ از طريق‌ بررسي‌ بازار كسب‌ كرد.16 . جريان‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ ناشي از يك‌ دارايي‌ نامشهود ممكن‌ است‌ شامل‌ درآمد عملياتي‌ حاصل‌ از فروش‌ كالا يا خدمات‌، صرفه‌جويي‌ در مخارج‌ يا ساير منافعي‌ باشد كه‌ از كاربرد دارايي‌ توسط‌ واحد تجاري‌ عايد مي‌شود. براي‌ مثال‌، بكارگيري‌ دانش‌ فني‌ جديد در فرايند توليد ممكن‌ است‌ به جاي‌ افزايش‌ درآمد عملياتي‌ آتي‌، مخارج‌ توليد را كاهش‌ دهد.17 . توانايي‌ استفاده‌ از دارايي‌ نامشهود، مستلزم‌ داشتن‌ كنترل‌ بر آن‌ دارايي‌ است‌. يك‌ واحد تجاري‌ هنگامي‌ بر دارايي‌ كنترل‌ دارد كه‌ هم‌ قدرت‌ كسب‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ ناشي از آن‌ را داشته‌ باشد و هم‌ بتواند از دسترسي‌ ديگران‌ به‌ آن‌ منافع‌ جلوگيري‌ كند. توان‌ كنترل‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ يك‌ دارايي‌ نامشهود معمولاً از حق‌ قانوني‌ مانند حق تکثير و حق تأليف‌ ناشي‌ مي‌شود. ليكن‌ وجود چنين‌ حقي‌، شرط‌ لازم‌ براي‌ كنترل‌ نيست‌ چرا كه‌ واحد تجاري‌ ممكن‌ است‌ از راههاي‌ ديگر، ازجمله‌ موظف‌ كردن‌ كاركنان‌ به‌ حفظ‌ اطلاعات‌ محرمانه‌، بر منافع‌ اقتصادي‌ آن‌ دارايي‌ كنترل‌ داشته‌ باشد.18 . در برخي‌ موارد، شواهد بيطرفانه‌ مرتبط‌ با توانايي‌ واحد تجاري‌ در بكارگيري‌ دارايي‌ نامشهود را مي‌توان‌ از طريق‌ امكان‌ سنجي‌ (توجيهات‌ فني‌ و اقتصادي‌) كسب‌ كرد. قصد استفاده‌ از دارايي‌ نامشهود توسط‌ واحد تجاري‌، براي‌ مثال‌، از طريق‌ يك‌ طرح‌ تجاري‌ كه‌ به طور رسمي‌ توسط‌ مقامات‌ مجاز به‌ تصويب‌ رسيده‌، قابل‌ اثبات‌ است‌.19 . دسترسي‌ به‌ منابع‌ لازم‌ جهت‌ استفاده‌ از دارايي‌ نامشهود و كسب‌ منافع‌ آن‌ را مي‌توان‌ از طريق‌ يك‌ طرح‌ تجاري‌ كه‌ نشان‌دهنده‌ منابع‌ فني‌، مالي‌ و ساير منابع مورد نياز و توانايي‌ واحد تجاري‌ در تامين‌ آن‌ منابع‌ است‌، اثبات‌ كرد. در برخي‌ موارد، واحد تجاري‌ توانايي‌ كسب‌ منابع مالي‌ را، از طريق‌ كسب‌ موافقت‌ يا تمايل‌ اوليه‌ اعتباردهندگان‌ طرح‌، اثبات‌ مي‌كند.20 . يك‌ دارايي‌ نامشهود به‌ هنگام‌ شناخت‌ اوليه‌ بايد به‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ اندازه‌گيري‌ شود.تحصيل‌ جداگانـه‌21 . اگر دارايي‌ نامشهود به طور جداگانه‌ تحصيل‌ شود، مابه‌ازاي‌ آن‌ معمولاً مشخص‌ است‌ و در نتيجه‌ مي‌توان بهاي‌ تمام‌ شده‌ را به‌گونه‌اي‌ اتكاپذير اندازه‌گيري‌ كرد.22 . بهاي‌ تمام‌ شده‌ يك‌ دارايي‌ نامشهود متشكل‌ از بهاي‌ خريد (شامل‌ عوارض‌ و ماليات‌ غير قابل‌ استرداد خريد) و هرگونه‌ مخارج‌ مرتبط‌ مستقيمي‌ است‌ كه‌ براي‌ آماده‌سازي‌ دارايي‌ جهت‌ استفاده‌ مورد نظر تحمل‌ مي‌شود. براي‌ محاسبه‌ بهاي‌ خريد، تخفيفات‌ تجاري‌ كسر مي‌شود. مخارج‌ مستقيم‌، به‌عنوان‌ مثال‌، شامل‌ حق‌الزحمه‌هاي‌ خدمات‌ حقوقي‌ و مخارج آزمايش کارکرد صحيح دارايي است‌. در صورت‌ خريد دارايي‌ با شرايط‌ اعتباري‌، بهاي‌ تمام‌ شده‌ معادل‌ بهاي‌ نقدي‌ است‌. مابه‌التفاوت بهاي نقدي با مجموع پرداختها به عنوان هزينه سود تضمين شده، در دوره‌هاي استفاده از اعتبار شناسايي مي‌شود مگر اينکه به موجب استاندارد حسابداري شماره 13 با عنوان حسابداري مخارج تأمين مالي به حساب دارايي منظور گردد.23 . موارد زير نمونه‌هايي از مخارجي است که در بهاي تمام شده دارايي نامشهود منظور نمي‌شود:الف. مخارج معرفي يک محصول يا خدمت جديد مانند مخارج تبليغات،ب . مخارج انجام فعاليت تجاري در يک محل جديد يا با يک گروه جديد از مشتريان مانند مخارج آموزش کارکنان، وج . مخارج اداري، عمومي و فروش.24 . شناسايي مخارج در مبلغ دفتري يک دارايي نامشهود، هنگامي که دارايي آماده بهره‌برداري است، متوقف مي‌شود. بنابراين، مخارج تحمل شده براي استفاده يا بکارگيري مجدد يک دارايي نامشهود، در مبلغ دفتري آن منظور نمي‌شود. براي مثال، مخارج مندرج در صفحه بعد، در مبلغ دفتري يک دارايي نامشهود منظور نمي‌گردد:الف. مخارج تحمل شده براي يک دارايي آماده بهره‌برداري که هنوز استفاده از آن شروع نشده است.ب . زيانهاي عملياتي اوليه از قبيل زيانهاي تحمل شده در مرحله عرضه اوليه محصولات جديد حاصل از دارايي.25 . برخي عمليات در ارتباط با يک دارايي نامشهود انجام مي‌شود که براي آماده‌سازي آن جهت استفاده مورد نظر، ضروري نيست. اين‌گونه عمليات متفرقه ممکن است در‌طول فعاليتهاي ايجاد دارايي يا قبل از آن انجام شود. درآمدها و هزينه‌هاي چنين عملياتي در سود و زيان دوره وقوع شناسايي مي‌شود.تحصيل‌ از طريق‌ تركيب‌ تجاري‌26 . در صورتي که يک دارايي نامشهود در ترکيب تجاري تحصيل گردد، براساس استاندارد حسابداري شماره 19 با عنوان ترکيبهاي تجاري، بهاي تمام شده آن دارايي نامشهود، ارزش منصفانه آن در تاريخ تحصيل مي‌باشد.27 . براساس اين استاندارد و استاندارد حسابداري شماره 19 با عنوان ترکيبهاي تجاري، واحد تحصيل‌کننده در تاريخ تحصيل، دارايي نامشهود واحد تحصيل شده را در صورتي جدا از سرقفلي شناسايي مي‌کند که ارزش منصفانه آن دارايي را بتوان به‌گونه‌اي اتکاپذير اندازه‌گيري کرد، صرفنظر از اينکه واحد تحصيل شده، پيش از ترکيب تجاري، دارايي را شناسايي کرده باشد يا خير. واحد تحصيل‌کننده، يک پروژه تحقيق و توسعه در جريان را در صورتي به عنوان يک دارايي نامشهود جدا از سرقفلي شناسايي مي‌کند که آن پروژه تعريف دارايي نامشهود را احراز کند و ارزش منصفانه آن را بتوان به‌گونه‌اي اتکاپذير اندازه‌گيري کرد. پروژه تحقيق و توسعه در جريان واحد تحصيل شده، در صورتي تعريف دارايي نامشهود را احراز مي‌کند که با تعريف دارايي انطباق داشته باشد و قابل تشخيص باشد يعني جداشدني يا از حقوق قراردادي يا ساير حقوق قانوني ناشي شده باشد.اندازه‌گيري ارزش منصفانه دارايي نامشهود تحصيل‌شده در ترکيب تجاري28 . ارزش منصفانه داراييهاي نامشهود تحصيل شده در ترکيبهاي تجاري را معمولاً مي‌توان با اتکاپذيري کافي اندازه‌گيري و جدا از سرقفلي شناسايي کرد. در مواردي که براي برآورد ارزش منصفانه، طيفي از نتايج با احتمال وقوع متفاوت وجود داشته باشد، عامل ابهام در اندازه‌گيري ارزش منصفانه دارايي وارد مي‌شود، ليکن اين امر به معناي ناتواني در اندازه‌گيري ارزش منصفانه به‌گونه‌اي اتکاپذير نيست. در صورتي که دارايي نامشهود تحصيل شده در ترکيب تجاري داراي عمر مفيد معين باشد، اين پيش‌فرض قابل رد وجود دارد که مي‌توان ارزش منصفانه آن را به‌گونه‌اي اتکاپذير اندازه‌گيري کرد.29 . دارايي نامشهود تحصيل شده در ترکيب تجاري ممکن است تنها به همراه يک دارايي ثابت مشهود يا يک دارايي نامشهود مرتبط، قابل تفکيک باشد. براي مثال، ممکن است مجوز انتشار يک مجله جدا از بانک اطلاعاتي مشترکين آن قابل فروش نباشد يا علامت تجاري چشمه آب معدني ممکن است مربوط به چشمه خاصي باشد و نتوان آن را به صورت جدا از آن چشمه فروخت. در اين گونه موارد، در صورتي که نتوان ارزشهاي منصفانه هر يک از داراييهاي گروه را به گونه‌اي اتکاپذير اندازه‌گيري کرد، واحد تحصيل‌کننده، گروه داراييها را به‌عنوان يک دارايي واحد، جدا از سرقفلي شناسايي مي‌کند.30 . ” علامت تجاري“ و ” نام تجاري“ اصطلاحاتي عمومي است که اغلب براي اشاره به گروهي از داراييهاي مکمل از قبيل نشان تجاري، اسم تجاري، فرمولها، دستورالعملها و مهارتهاي فني مرتبط استفاده مي‌شود. واحد تحصيل‌کننده، در صورتي يک گروه از داراييهاي نامشهود مکمل تشکيل‌دهنده يک علامت تجاري را به عنوان يک دارايي منفرد شناسايي مي‌کند که نتواند ارزش منصفانه هر يک از اين داراييها را به‌گونه‌اي اتکاپذير اندازه‌گيري کند. در صورتي که ارزش منصفانه هر کدام از داراييهاي مکمل به صورتي اتکاپذير قابل اندازه‌گيري باشد، واحد تحصيل‌کننده مي‌تواند مجموع آنها را به عنوان يک دارايي شناسايي کند، مشروط بر اينکه آن داراييها داراي عمر مفيد مشابهي باشند.31 . اندازه‌گيري اتکاپذير ارزش منصفانه دارايي نامشهود تحصيل شده در ترکيب تجاري ممکن است تنها در مواردي ميسر نباشد که دارايي نامشهود از حقوق قانوني يا ساير حقوق قراردادي ناشي شود و يا :الف. جداشدني نباشد، ياب . جداشدني باشد، اما سابقه يا شواهدي از معاملات همان دارايي يا داراييهاي مشابه وجود نداشته باشد، و درنتيجه، برآورد ارزش منصفانه به متغيرهاي غيرقابل اندازه‌گيري وابسته خواهد بود.مخارج بعدي پروژه تحقيق و توسعه در جريان تحصيل شده32 . مخارج تحقيق يا توسعه‌اي که حائز شرايط مندرج در زیر باشد بايد بر اساس بندهاي 41 تا 50 به حساب گرفته شود:الف . مربوط به يک پروژه تحقيق يا توسعه در جريان باشد که به صورت جداگانه يا از طريق ترکيب تجاري تحصيل و به عنوان يک دارايي نامشهود شناسايي‌شده است، وب . بعد از تحصيل آن پروژه واقع شود.33 . مخارج بعدي مربوط به تحقيق و توسعه ياد شده در بند 32 به شرح زير شناسايي مي‌شود:الف. در صورتي که مخارج تحقيق باشد، هنگام وقوع به عنوان هزينه شناسايي مي‌شود،ب . در صورتي که مخارج توسعه‌ باشد و حائز معيارهاي شناخت به عنوان دارايي نامشهود طبق بند 44 نباشد، هنگام وقوع به عنوان هزينه شناسايي مي‌شود، وج . در صورتي که مخارج توسعه باشد و معيارهاي شناخت به عنوان دارايي نامشهود طبق بند 44 را داشته باشد، به مبلغ دفتري پروژه تحقيق و توسعه افزوده مي‌شود.معاوضه‌ داراييها34 . یک یا چند دارایی نامشهود ممکن است در ازاي تمام یا بخشی از یک يا چند دارایی غیرپولی، یا ترکیبی از داراییهای پولی و غیرپولی تحصیل شود. بهای تمام شده این‌گونه داراییهاي نامشهود به‌ارزش منصفانه اندازه‌گیری می‌شود، مگر اینکه معاوضه فاقد محتوای تجاری باشد یا ارزش منصفانه دارایی تحصیل شده و دارایی واگذار شده به‌نحو اتکا پذیر قابل اندازه‌گیـری نباشد. اگر دارایی تحصیل شـده به ‌ارزش منصفانه اندازه‌گیـری نشـود،بهای تمام شده آن به‌مبلغ دفتری دارایی واگذار شده اندازه‌گیری می‌شود.35 . واحد تجاری وجود محتوای تجاری يک معاوضه را با توجه به میزان تغییرات مورد انتظار در جریانهای نقدی آتی واحد تجاري، درنتیجه معامله، تعیین می‌کند. یک معاوضه در صورتی دارای محتوای تجاری است که :الف. ريسک، زمان‌بندی و مبلغ جریانهای نقدی دارایی تحصیل شده و جریانهای نقدی دارایی واگذار شده متفاوت باشد، یاب . ارزش اقتصادي آن قسمت از عملیات واحد تجاری که معاوضه به آن مربوط مي‌شود، درنتیجه معاوضه تغییر کند، وج . تفاوتهاي موجود در بندهاي ” الف“ یا ” ب“، نسبت به ارزش منصفانه داراییهای معاوضه شده قابل توجه باشد.برای تعیین محتواي تجاري معاوضه، ارزش اقتصادي قسمتی از عملیات واحد تجاری که معاوضه به آن مربوط است، بايد براساس جریانهای نقدی پس از مالیات محاسبه شود.36 . یک معيار برای شناسایی دارایی نامشهود آن است که بتوان بهای تمام شده آن را به‌گونه‌اي اتکا پذیر اندازه‌گیری کرد. ارزش منصفانه دارایی نامشهودی که معاملات بازار قابل مقایسه برای آن وجود ندارد، در صورتی به‌گونه‌اي اتکاپذیر قابل‌اندازه‌گیری است که دامنه تغييرات برآوردهای منطقی ارزش منصفانه آن دارایی قابل توجه نباشد، یا احتمالات مربوط به برآوردهای مختلف در آن دامنه را بتوان به طور منطقی ارزیابی کرد و در برآورد ارزش منصفانه مورد استفاده قرار داد. در صورتي که واحد تجاری بتواند ارزش منصفانه دارایی تحصیل شده یا دارایی واگذار شده را به‌گونه‌اي اتکاپذیر تعيين کند، ارزش منصفانه دارایی واگذار شده با در نظرگرفتن مبلغ وجه نقد يا معادل نقد انتقال يافته، برای اندازه‌گیری بهای تمام شده دارايي تحصيل شده بکار می‌رود، مگر اینکه ارزش منصفانه دارایی تحصیل شده معتبرتر باشد.سرقفلي‌ ايجاد شده‌ در واحد تجاري‌37 . سرقفلي‌ ايجاد شده‌ در واحد تجاري‌ اگرچه‌ انتظار مي‌رود به‌ جريان‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ كمك‌ كند، ليكن‌ به طور جداگانه‌ قابل‌ تشخيص‌ نيست‌ و لذا حائز معيارهاي‌ شناخت‌ به ‌عنوان‌ دارايي‌ نمي‌باشد. در واقع‌ سرقفلي‌ ايجاد شده‌ در واحد تجاري‌ به علت‌ اينكه‌ حقوقي‌ قابل‌ كنترل‌ نيست‌، منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ مشخصي‌ ايجاد نمي‌كند و بهاي‌ تمام‌ شده‌ آن‌ نيز به‌‌ گونه‌اي‌ اتكاپذير قابل‌اندازه‌گيري‌ نيست‌، لذا اساساً به عنوان‌ دارايي‌ شناسايي ‌‌نمي‌شود.داراييهاي‌ نامشهود ايجاد شده‌ در واحد تجاري‌38 . در بعضي موارد، ارزيابي اينکه دارايي نامشهود ايجاد شده در واحد تجاري حائز شرايط شناخت مي‌باشد به دلايل زير مشکل است:الف. دشواري تعيين وجود و زمان ايجاد يک دارايي قابل تشخيص که منافع اقتصادي آتي مورد انتظار را ايجاد خواهد کرد، وب . دشواري تعيين بهاي تمام شده دارايي به‌گونه‌اي اتکاپذير. در برخي موارد، مخارج ايجاد دارايي نامشهود در واحد تجاري را نمي‌توان از مخارج نگهداري يا ارتقاي سرقفلي ايجاد شده در واحد تجاري يا مخارج اداره عمليات روزمره متمايز کرد.بنابراين، واحد تجاري علاوه بر رعايت الزامات عمومي براي شناخت و اندازه‌گيري اوليه يک دارايي نامشهود، الزامات و رهنمودهاي بندهاي 39 الي 53 را براي تمام داراييهاي نامشهود ايجاد شده در واحد تجاري بکار مي‌برد.39 . به منظور ارزيابي اينکه يک دارايي نامشهود ايجاد شده داخلي حائز معيارهاي شناخت است، واحد تجاري ايجاد دارايي را در دو گروه زير طبقه‌بندي مي‌کند:الف. مرحله تحقيقب . مرحله توسعهاگرچه اصطلاحات «تحقيق» و «توسعه» تعريف شده‌اند، اما براي مقاصد اين استاندارد، اصطلاحات «مرحله تحقيق» و «مرحله توسعه» مفاهيم گسترده‌تري دارند.40 . چنانچه نتوان مرحله تحقيق را از مرحله توسعه يک پروژه داخلي ايجاد دارايي نامشهود تميز داد، در ‌اين ‌صورت فرض مي‌شود مخارج پروژه در مرحله ‌تحقيق واقع شده است.مرحله تحقيق41 . مخارج تحقيق يا مخارجي که در مرحله تحقيقاتي يک پروژه داخلي واقع مي‌شود نبايد به عنوان دارايي نامشهود شناسايي شود. اين مخارج در هنگام وقوع بايد به عنوان هزينه شناسايي گردد.42 . واحد تجاري، در مرحله تحقيق يک پروژه داخلي، نمي‌تواند وجود دارايي نامشهودي را که منافع اقتصادي آتي ايجاد خواهد کرد، اثبات کند. بنابراين، اين مخارج در هنگام وقوع به عنوان هزينه شناسايي مي‌شود.43 . نمونه‌هايي از فعاليتهاي تحقيق به شرح زير است:الف. فعاليتهايي با هدف دستيابي به دانش جديد،ب . جستجو براي ارزيابي و انتخاب نهايي موارد کاربرد يافته‌هاي تحقيق يا ساير دانشها،ج . جستجوي جايگزين‌هايي براي مواد، تجهيزات، محصولات، فرايندها، سيستمها يا خدمات، ود . فرمولـه کردن، طراحي، ارزيابي و انتخاب نهايي جايگزين‌هاي ممکن براي مواد، تجهيزات، محصولات، فرايندها، سيستمها يا خدمات جديد يا بهبود يافته.مرحله توسعه44 . مخارج توسعه يا مخارجي که در مرحله توسعه يک پروژه داخلي واقع مي گردد تنها درصورت اثبات تمام شرايط زير به عنوان دارايي نامشهود شناسايي مي‌شود:الف . امکانپذيري تکميل دارايي نامشهود از نظر فني، به گونه‌اي که براي استفاده يا فروش آماده شود.ب . قصد واحد تجاري براي تکميل دارايي نامشهود و استفاده يا فروش آن.ج . توانايي واحد تجاري براي استفاده يا فروش دارايي نامشهود.د . ايجاد منافع اقتصادي آتي توسط دارايي نامشهود. ازجمله، واحد تجاري بتواند وجود بازار براي دارايي نامشهود يا محصول آن و سودمندي آن در صورت استفاده داخلي را اثبات کند.ﻫ . دسترسي به منابع کافي فني، مالي و ساير منابع براي تکميل، توسعه و استفاده يا فروش دارايي نامشهود.و . توانايي واحد تجاري براي اندازه‌گيري مخارج قابل انتساب به دارايي نامشهود به‌گونه‌اي اتکاپذير طي دوره توسعه.45 . در برخي موارد واحد تجاري، در مرحله توسعه يک پروژه داخلي، مي‌تواند دارايي نامشهود را تشخيص دهد و محتمل بودن منافع اقتصادي آتي ناشي از آن را اثبات کند، زيرا مرحله توسعه يک پروژه داخلي، نسبت به مرحله تحقيق آن پيشرفت بيشتري دارد.45- مکرر. واحد تجاری جهت اثبات ایجاد منافع اقتصادی آتی توسط دارایی نامشهود، منافع اقتصادی آتی قابل کسب از دارایی را با بکارگیری الزامات استاندارد حسابداری شماره 32 با عنوان کاهش ارزش داراییها ارزیابی می‌کند. چنانچه منافع اقتصادی دارایی تنها در ترکیب با سایر داراییها ایجاد شود، واحد تجاری مفهوم واحدهای مولد وجه نقد طبق استاندارد حسابداری شماره 32 را بکار می‌گیرد.46 . نمونه‌هايي از فعاليتهاي توسعه به شرح زير است:الف. طراحي، ساخت و آزمايش نمونه‌ها و مدلها قبل از مرحله توليد يا استفاده،ب . طراحي تجهيزات، الگوها و قالبها براساس فناوري جديد،ج . طراحي، ساخت و بهره‌برداري از تجهيزات نمونه‌سازي در حدي که از نظر اقتصادي، توليد تجاري تلقي نشود، ود . طراحي، ساخت و آزمايش جايگزين انتخابي براي مواد خام، تجهيزات، محصولات، فرايندها، سيستمها يا خدمات جديد يا بهسازي شده.47 . دسترسي به منابع براي تکميل‌، استفاده و کسب منافع از دارايي نامشهود را مي‌توان براي مثال از طريق يک طرح تجاري اثبات کرد که منابع فني، مالي و ساير منابع مورد نياز و توانايي واحد تجاري براي تأمين آن منابع را نشان مي‌دهد. در برخي موارد واحد تجاري دسترسي به منابع مالي برون‌سازماني را با کسب موافقت يک وام‌دهنده براي تأمين مالي طرح، اثبات مي‌کند.48 . سيستمهاي هزينه‌يابي واحد تجاري اغلب مي‌توانند مخارج ايجاد يک دارايي نامشهود در داخل واحد تجاري از قبيل حقوق و دستمزد و ساير مخارج تحمل شده براي حفظ و نگهداري از حق تأليف يا حق امتياز يا توسعه نرم‌افزار رايانه‌اي را به‌گونه‌اي اتکاپذير اندازه‌گيري کنند.49 . علايم تجاري، حق نشر و اقلام داراي ماهيت مشابه ايجاد شده در داخل واحد تجاري نبايد به عنوان داراييهاي نامشهود شناسايي شوند.50 . مخارج انجام شده براي علايم تجاري، حق نشر و اقلام داراي ماهيت مشابه ايجاد شده در داخل واحد تجاري را نمي‌توان از مخارج گسترش کلي فعاليتهاي تجاري متمايز کرد. بنابر اين، چنين اقلامي به عنوان دارايي نامشهود شناسايي نمي‌شوند.بهاي تمام شده دارايي نامشهود ايجاد شده در واحد تجاري51 . بهاي تمام شده يک دارايي نامشهود ايجاد شده در واحد تجاري، شامل مجموع مخارج واقع‌شده از تاريخي مي‌باشد که دارايي نامشهود براي اولين بار معيارهاي شناخت اشاره شده در بندهاي 12، 14 و 44 را احراز مي‌کند. براساس بند 57 مخارجي که قبلاً به عنوان هزينه شناسايي شده است، به حساب دارايي برگشت داده نمي‌شود.52 . بهاي تمام شده يک دارايي نامشهود ايجاد شده در واحد تجاري شامل تمام مخارج ضروري است که بطور مستقيم يا براساس مباني تخصيص معقول و يکنواخت قابل انتساب به ايجاد، توليد و آماده سازي دارايي براي استفاده مورد نظر مديريت مي‌باشد. نمونه‌هايي از مخارج قابل انتساب به شرح زير است:الف. مواد و خدمات استفاده شده براي ايجاد دارايي نامشهود،ب . حقوق و مزاياي کارکناني که در ايجاد دارايي نقش داشته‌اند،ج . مخارج ثبت حقوق قانوني،د . استهلاک حق اختراع و حق امتيازي که براي ايجاد دارايي نامشهود بکار مي‌رود، وﻫ . استهلاک داراييهاي ثابت مشهود مورد استفاده در ايجاد دارايي نامشهود.استاندارد حسابداري‌شماره 13با عنوان حسابداري مخارج تأمين مالي، معيارهايي را براي شناسايي مخارج تأمين مالي به عنوان جزئي از بهاي تمام شده يک دارايي نامشهود ايجاد شده در واحد تجاري، مشخص مي‌کند.53 . مخارج‌ اداري‌ و عمومي‌ و فروش‌ در بهاي‌ تمام‌ شده‌ داراييهاي‌ نامشهود ايجاد شده‌ در داخل‌ واحد تجاري‌ منظور نمي‌شود مگر اينكه‌ بتوان‌ اين‌ مخارج‌ را به طور مستقيم‌ با تحصيل‌ دارايي‌ يا آماده‌سازي‌ آن‌ براي‌ استفاده‌ مورد نظر ارتباط‌ داد. زيانهاي‌ عملياتي‌ اوليه‌ كه‌ تا قبل‌ از رسيدن‌ به‌ سطح‌ عملكرد برنامه‌ريزي‌ شده‌ دارايي‌ ايجاد شود، هزينه‌هاي‌ ناشي از عدم‌ كارايي‌ و مخارج‌ آموزش‌ كاركنان‌ جهت‌ استفاده‌ عملياتي‌ از دارايي،‌ در بهاي‌ تمام‌ شده‌ دارايي نامشهود ايجاد شده در داخل واحد تجاري منظور نمي‌شود.شناخت‌ هزينه‌54 . مخارج‌ تحمل‌شده‌ براي‌ ‌داراييهاي نامشهود بايد در زمان‌ وقوع‌ به‌عنوان‌ هزينه‌ شناسايي‌ شود مگر آنكه‌ :الف. بخشي‌ از مخارج‌ يك‌ دارايي‌ نامشهود (طبق‌ بند 5) را تشكيل‌ دهد كه‌ حائز‌ معيارهاي‌ شناخت‌ باشد (به بندهاي‌ 12 الي‌ 53 مراجعه شود)، ياب ‌. آن‌ قلم‌ در يك‌ تركيب‌ تجاري‌ تحصيل‌ شده‌ باشد و نتوان‌ آن‌ را به عنوان‌ دارايي‌ نامشهود شناسايي‌ كرد. در اين‌ موارد، مخارج‌ مزبور بايد بخشي‌ از مبلغ‌ قابل‌ انتساب‌ به‌ سرقفلي‌ در تاريخ‌ تحصيل‌ را تشكيل‌ دهد.55 . با توجه‌ به‌ تعريف‌ و معيارهاي‌ شناخت‌ دارايي‌ نامشهود، نمونه‌ مخارجي‌ كه‌ در زمان‌ وقوع‌ به عنوان‌ هزينه‌ شناسايي‌ مي‌شود به‌ قرار زير است‌ :الف‌. مخارج‌ قبل‌ از تأسيس‌ يك‌ واحد يا فعاليت‌ جديد و مخارج‌ راه‌اندازي‌ ماشين‌آلات‌ طي‌ دوره قبل‌ از توليد يا فعاليت‌ در حد ظرفيت‌ عملي‌ مگر درمواردي‌ كه‌ اين‌ مخارج‌ طبق استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 11 با عنوان داراييهاي ثابت مشهود به حساب‌ دارايي‌ ثابت‌ مشهود منظور مي‌شود.ب ‌. مخارج‌ تأسيس‌ از قبيل‌ مخارج‌ حقوقي‌ براي‌ تهيه‌ اساسنامه‌ و شركت‌نامه‌، حق‌مشاوره‌ و مخارج‌ ثبت‌.ج‌ . مخارج‌ فعاليتهاي‌ آموزشي‌.د . مخارج‌ تبليغات‌.ﻫ . مخارج‌ تغيير مكان‌ يا سازماندهي‌ مجدد تمام‌ يا بخشي‌ از يك‌ واحد تجاري‌.56 . بند 54، شناخت پيش‌پرداخت بابت خريد کالا يا خدمات مرتبط با دارايي نامشهود را به عنوان دارايي منع نمي‌کند.عدم‌ شناخت‌ هزينه‌هاي‌ گذشته‌ به عنوان‌ دارايي‌57 . مخارج‌ مربوط‌ به‌ تحصيل‌ يا ايجاد اقلام‌ نامشهود كه‌ در صورتهاي‌ مالي‌ قبلي‌ به عنوان‌ هزينه‌ شناسايي‌ شده‌ است‌، نبايد بعداً به عنوان‌ بخشي‌ از بهاي‌ تمام‌ شده‌ يك‌ دارايي‌ نامشهود شناسايي‌ شود.اندازه‌گيري‌ دارايي‌ نامشهود پس از شناخت‌ اوليه‌58 . واحد تجاري بايد يکي از دو روش ” بهاي تمام‌شده“ به شرح بند 59 يا ” تجديد ارزيابي“ به شرح بند 60 را به عنوان رويه حسابداري خود انتخاب کند و آن را در مورد تمام اقلام يک طبقه دارايي نامشهود بکار گيرد.روش بهاي تمام شده59 . دارايي‌ نامشهود پس از شناخت‌ اوليه‌ بايد به‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ پس از كسر استهلاك‌ انباشته‌ و هرگونه‌ كاهش‌ ارزش‌ انباشته منعكس‌ ‌شود.روش تجديد ارزيابي‌ ‌60 . پس از شناخت اوليه دارايي نامشهود، چنانچه ارزش منصفانه به گونه‌اي اتکاپذير قابل اندازه‌گيري باشد بايد آن را به مبلغ تجديد ارزيابي (ارزش منصفانه در تاريخ تجديد ارزيابي) پس از کسر استهلاک انباشته و کاهش ارزش انباشته بعدي، ارائه کرد. تجديد ارزيابي بايد به طور منظم انجام شود تا اطمينان حاصل گردد مبلغ دفتري، تفاوت با اهميتي با ارزش منصفانه در تاريخ ترازنامه ندارد. شرايط ارزيابي و نحوه انعکاس در صورتهاي مالي تابع مفاد استاندارد حسابداري شماره 11 با عنوان ”داراييهاي ثابت مشهود“ و بندهاي 61 تا 64 زير است.61 . اعمال روش تجديد ارزيابي در مورد داراييهاي نامشهودي که قبلاً معيارهاي شناخت به عنوان دارايي را احراز نکرده‌اند، مجاز نيست.62 . روش تجديد ارزيابي پس از شناخت اوليه دارايي به کار مي‌رود. بااين‌حال، چنانچه به دليل احراز نشدن معيارهاي شناخت طي بخشي از فرايند ايجاد دارايي، تنها بخشي از مخارج آن به عنوان دارايي شناسايي شده باشد (به بند 51 مراجعه شود)، روش تجديد ارزيابي مي‌تواند براي کل دارايي به کار رود. همچنين روش تجديد ارزيابي مي‌تواند براي دارايي نامشهود تحصيل‌‌شده از طريق کمکهاي بلاعوض دولت بکار رود.63 . براي داراييهاي نامشهود عموماً تعيين ارزش منصفانه به‌گونه‌اي قابل‌اتکا امکان‌پذير نيست. براي مثال، اگرچه ارزش منصفانه براي بعضي از داراييهاي نامشهود مانند حق کسب، پيشه و تجارت و حق‌امتياز تلفن، قابل‌تعيين است اما تعيين ارزش منصفانه مواردي مانند نامهاي تجاري، حق نشر و تکثير آثار فرهنگي و هنري، حق اختراع يا علايم تجاري مشکل است زيرا چنين داراييهايي منحصر بفرد مي‌باشند. همچنين، باوجود اينکه داراييهاي نامشهود خريد و فروش مي‌شوند، اما قراردادها براساس مذاکرات بين خريداران و فروشندگان خاص منعقد مي‌گردد و معاملات غير مکرر هستند. به همين دليل، قيمتي که براي يک دارايي پرداخت مي‌شود ممکن است شواهد کافي براي ارزش منصفانه دارايي ديگر فراهم نکند.64 . چنانچه در يک طبقه از داراييهاي نامشهود تجديد ارزيابي شده، به دليل قابل‌اتکا نبودن ارزش منصفانه، تجديد ارزيابي يک قلم دارايي نامشهود امکان‌پذير نباشد، آن دارايي بايد به بهاي تمام شده پس از کسر استهلاک انباشته و کاهش ارزش انباشته منعکس شود.عمر مفيد65 . واحد تجاري بايد معين يا نامعين بودن عمر مفيد يک دارايي نامشهود را ارزيابي کند و درصورت معين بودن، مدت آن، يا تعداد توليد يا ساير معيارهاي مشخص‌کننده عمر مفيد را تعيين نمايد. واحد تجاري در صورتي بايد عمر مفيد دارايي نامشهود را نامعين تلقي کند که برمبناي تحليل کليه عوامل مربوط، نتواند براي دوره‌اي که انتظار مي‌رود دارايي، جريان نقدي ورودي ايجاد نمايد، محدوده‌اي پيش‌بيني کند.66 . حسابداري دارايي نامشهود مبتني بر عمر مفيد آن است. دارايي نامشهود با عمر مفيد معين مستهلک مي‌گردد (به بندهاي 74 الي 82 مراجعه شود) ولي دارايي نامشهود با عمر مفيد نامعين مستهلک نمي‌گردد.67 . براي‌ تعيين‌ عمر مفيد دارايي نامشهود‌، عوامل‌ متعددي‌ نظير موارد زير بررسي‌ مي‌شود :الف‌. استفاده‌ مورد انتظار واحد تجاري‌ از دارايي‌،ب‌ . چرخه عمر محصول مرتبط با دارايي و اطلاعات‌ عمومي‌ درخصوص‌ برآورد عمر مفيد انواع‌ داراييهاي‌ مشابه و با کاربرد مشابه،ج ‌. نابابي‌ دارايي‌ بر اثر مسائل فني، تغييرات فناوري، مسائل تجاري يا ساير دلايل،د . سطح‌ مخارج‌ نگهداري‌ لازم‌ به منظور‌ كسب‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ مورد انتظار از دارايي‌ با توجه‌ به‌ توان‌ و قصد واحد تجاري‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ سطح‌ مزبور،ﻫ . ثبات صنعتي که دارايي در آن مورد استفاده قرار مي‌گيرد يا تغيير در تقاضاي بازار براي محصولات و خدمات توليد شده به وسيله دارايي،و . اقدامات‌ مورد انتظار رقباي‌ فعلي‌ و بالقوه‌، مراجع‌ دولتي‌ و ديگران‌،ز . دوره‌ كنترل‌ بر دارايي‌ و محدوديتهاي‌ قانوني‌ يا موارد مشابه‌ آن‌ درخصوص‌ استفاده‌ از دارايي‌ مانند‌ وجود تاريخ‌ انقضاي قرارداد اجاره،ح . قابليت‌ تمديد حقوق‌ ناشي از دارايي‌ نامشهود مورد نظر، وط . ميزان‌ وابستگي‌ عمر مفيد دارايي‌ به‌ عمر مفيد ساير داراييهاي‌ واحد تجاري‌.68 . اصطلاح «نامعين» به معني «نامحدود» نيست. عمر مفيد دارايي نامشهود تنها منعکس‌کننده آن بخش از مخارج آتي مورد نياز براي نگهداري دارايي در سطح عملکرد استاندارد آن و توانايي و قصد واحد تجاري براي رسيدن به آن سطح است. سطح عملکرد استاندارد در زمان برآورد عمر مفيد دارايي تعيين مي‌شود. مخارج آتي برنامه‌ريزي شده مازاد بر ميزان مورد نياز براي نگهداري دارايي در سطح عملکرد استاندارد نبايد بر نتيجه‌گيري در مورد نامعين بودن عمر مفيد دارايي نامشهود تأثيرگذار باشد.69 . با توجه به تغييرات سريع در فناوري، نرم‌افزار رايانه‌اي و بسياري ديگر از داراييهاي نامشهود آسيب‌پذيرند. بنابراين، احتمال مي‌رود عمر مفيد اين‌گونه داراييها کوتاه باشد.70 . عمر مفيد دارايي نامشهود ممکن است خيلي طولاني يا حتي نامعين باشد. وجود ابهام، دليل موجهي براي برآورد محتاطانه عمر مفيد دارايي است، اما انتخاب عمر مفيدي که بطور غير واقع‌بينانه کوتاه است را توجيه نمي‌کند.71 . عمر مفيد دارايي نامشهود ناشي از حقوق قراردادي يا ساير حقوق قانوني نبايد بيشتر از دوره حقوق مذکور باشد، اما ممکن است با توجه به دوره مورد انتظار استفاده از دارايي توسط واحد تجاري، کوتاهتر باشد. اگر حقوق قراردادي يا ساير حقوق قانوني براي دوره محدودي باشد که قابل تمديد است، عمر مفيد دارايي نامشهود تنها در صورتي شامل دوره ‌(هاي) قابل تمديد خواهد بود که شواهد پشتيباني‌کننده تمديد دوره، بدون صرف مخارج عمده توسط واحد تجاري، وجود داشته باشد.72 . عوامل اقتصادي و قانوني ممکن است بر عمر مفيد دارايي نامشهود اثر گذارد. عوامل اقتصادي تعيين‌کننده طول دوره‌اي است که منافع اقتصادي آتي توسط واحد تجاري کسب مي‌شود. عوامل قانوني ممکن است طول دوره‌اي که واحد تجاري اين منافع را کنترل مي‌نمايد، محدود کند. عمر مفيد دارايي، دوره‌ کوتاهتر تعيين شده توسط اين عوامل است.73 . وجود عوامل زير، ازجمله مواردي است که بيانگر توان واحد تجاري براي تمديد حقوق قراردادي يا ساير حقوق قانوني بدون صرف مخارج عمده است:الف. شواهدي، احتمالاً برمبناي تجربه، وجود داشته باشد که حقوق قراردادي يا ساير حقوق قانوني تمديد خواهد شد. اگر تمديد مشروط به موافقت يک شخص ثالث است، شواهدي در مورد کسب موافقت وي نيز وجود داشته باشد،ب . شواهدي درخصوص تأمين شرايط لازم براي تمديد وجود داشته باشد، وج . مخارج تمديد در مقايسه با منافع اقتصادي آتي مورد انتظار آن عمده نباشد.داراييهاي نامشهود با عمر مفيد معيندوره و روش استهلاک74 . مبلغ استهلاک‌پذير دارايي نامشهود با عمر مفيد معين بايد برمبنايي سيستماتيک طي عمر مفيد آن مستهلک شود. محاسبه استهلاک بايد از زماني شروع شود که دارايي براي استفاده آماده باشد، يعني زماني که دارايي در موقعيت و شرايط لازم براي استفاده موردنظر مديريت قرار دارد. محاسبه استهلاک از زماني که دارايي طبق استاندارد حسابداری شماره 31 با عنوان ”داراییهای غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده“، به طور مستقل یا در قالب یک مجموعه واحد، به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی می‌شود و يا تاریخ قطع شناخت، بايد متوقف شود. روش استهلاک بايد الگوي مصرف منافع اقتصادي آتي مورد انتظار دارايي توسط واحد تجاري را منعکس کند. چنانچه آن الگو به نحو اتکاپذير قابل تعيين نباشد بايد از روش خط مستقيم استفاده شود. هزينه استهلاک هر دوره بايد به عنوان هزينه دوره شناسايي شود، مگر اينکه به موجب اين استاندارد يا ساير استانداردهاي حسابداري در مبلغ دفتري دارايي ديگر منظور شود.75 . روشهاي‌ متفاوتي‌ را مي‌توان‌ جهت‌ تخصيص‌ سيستماتيك‌ مبلغ‌ استهلاك‌پذير يك‌ دارايي‌ طي‌ عمر مفيد آن‌ بكار گرفت‌. اين‌ روشها شامل‌ خط‌ مستقيم‌، نزولي‌ و مجموع‌ آحاد توليد است‌. روش‌ مورد استفاده‌ براي‌ دارايي،‌ بر مبناي‌ الگوي‌ مصرف‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي مورد انتظار انتخاب‌ مي‌شود و به طور يكنواخت‌ طي‌ دوره‌هاي‌ مختلف‌ اعمال‌ مي‌شود مگر اينكه‌ در الگوي‌ مزبور تغييري‌ حاصل‌ شود. چنانچه‌ نتوان‌ الگوي‌ مصرف‌ را به‌‌گونه‌اي‌ اتكاپذير تعيين‌ كرد، از روش‌ خط‌مستقيم‌ استفاده‌ مي‌شود.76 . استهلاك‌ معمولاً به‌عنوان‌ هزينه‌ شناسايي‌ مي‌شود. با اين حال‌ در برخي‌ شرايط‌، منافع‌ اقتصادي‌ دارايي‌ به جاي‌ اينكه‌ منجر به‌ هزينه‌ شود، در توليد ساير داراييهاي‌ واحد تجاري‌ جذب‌ مي‌شود. در اين‌ موارد، استهلاك بخشي‌ از بهاي‌ تمام‌ شده‌ اين‌ داراييها را تشكيل‌ مي‌دهد و به مبلغ‌ دفتري‌ آنها اضافه‌ مي‌شود. براي‌ مثال‌ استهلاك‌ داراييهاي‌ نامشهود مورد استفاده‌ در فرايند توليد، به مبلغ‌ دفتري‌ موجودي‌ مواد و كالا اضافه‌ مي‌شود.ارزش‌ باقيمانده77 . ارزش‌ باقيمانده‌ يك‌ دارايي‌ نامشهود با عمر مفيد معين بايد صفر فرض‌ شود مگر اينكه‌:الف‌. شخص‌ ثالثي‌ خريد دارايي‌ را با قيمت‌ مشخص‌ در پايان‌ عمر مفيد آن‌ تعهد كرده‌ باشد، ياب ‌. ارزش‌ باقيمانده را بتوان‌ به‌گونه‌اي‌ اتكاپذير اندازه‌گيري‌ كرد.78 . مبلغ‌ استهلاك‌پذير يك‌ دارايي‌ نامشهود با عمر مفيد معين پس از كسر ارزش‌ باقيمانده آن‌ تعيين‌ مي‌شود. وجود ارزش‌ باقيمانده متضمن اين است که واحد تجاري انتظار دارد دارايي‌ نامشهود را قبل‌ از پايان‌ عمر اقتصادي‌ آن‌ واگذار كند.79 . ارزش باقيمانده يک دارايي نامشهود برمبناي مبلغ قابل بازيافت ناشي از واگذاري آن برآورد مي‌شود. اين مبلغ، در تاريخ برآورد، برمبناي قيمت فروش دارايي مشابهي که عمر مفيد آن خاتمه يافته و تحت شرايط مشابهي مورد استفاده قرار گرفته است، تعيين مي‌شود.بررسي‌ دوره‌ و روش‌ استهلاك‌80 . دوره‌ و روش‌ استهلاك‌ يک دارايي نامشهود با عمر مفيد معين بايد حداقل در پايان هر سال مالي بازنگري شود. چنانچه‌ تفاوت‌ قابل‌ ملاحظه‌اي‌ بين‌ عمر مفيد برآوردي‌ جديد و برآوردهاي‌ قبلي‌ وجود داشته‌باشد، دوره‌ استهلاك‌ بايد تغيير يابد. در صورتي که تغيير قابل‌ ملاحظه‌اي‌ در الگوي‌ جريان‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي مورد انتظار دارايي‌ مربوط‌ صورت‌ پذيرد، روش‌ استهلاك‌ بايد تغيير كند تا منعكس‌ كننده‌ الگوي‌ جديد باشد. اين‌ تغييرات‌ بايد طبق استاندارد حسابداري شماره 6 با عنوان ”گزارش عملکرد مالي“ به‌عنوان‌ تغيير در برآوردهاي‌ حسابداري‌ محسوب شود.81 . طي‌ عمر يك‌ دارايي‌ نامشهود ممكن‌ است‌ مشخص‌ شود كه‌ برآورد عمر مفيد آن‌ نامناسب‌ است‌. براي‌ مثال‌ ممكن‌ است‌ مخارج‌ بعدي‌ كه‌ وضعيت‌ يك‌ دارايي‌ نامشهود را به‌ سطحي‌ بالاتر از عملكرد استاندارد ارزيابي‌ شده‌ قبلي‌ آن‌ ارتقا داده‌ است‌، موجب‌ افزايش‌ عمر مفيد آن‌ دارايي‌ شود. همچنين‌ شناخت‌ زيان‌ كاهش‌ ارزش‌ ممكن‌ است‌ نمايانگر نياز به‌ تغيير دوره‌ استهلاك‌ باشد.82 . با گذشت‌ زمان‌ ممکن است الگوي‌ جريان‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ مورد انتظار دارايي‌ نامشهود به‌ واحد تجاري‌ تغيير كند. براي‌ مثال‌ ممكن‌ است‌ مشخص‌ شود كه‌ روش‌ نزولي‌ مناسب‌تر از روش‌ خط‌ مستقيم‌ است‌. افزون بر اين‌، استفاده‌ از حقوق‌ ناشي از يك‌ امتياز ممكن‌ است‌ تا زمان‌ تكميل‌ ساير اجزاي‌ تشكيل‌ دهنده‌ يك‌ پروژه‌ به‌ تعويق‌ افتد. در چنين‌ شرايطي‌ منافع‌ اقتصادي‌ دارايي‌ ممكن‌ است‌ تا دوره‌هاي‌ بعدي‌ كسب‌ نشود.داراييهاي نامشهود با عمر مفيد نامعين83 . دارايي نامشهود با عمر مفيد نامعين نبايد مستهلک شود.84 . طبق استاندارد حسابداری شماره 32 با عنوان ”کاهش ارزش داراییها“، واحد تجاري بايد آزمون کاهش ارزش دارايي نامشهود با عمر مفيد نامعين را از طريق مقايسه مبلغ بازيافتني با مبلغ دفتري آن در مقاطع زير انجام دهد:الف . به صورت سالانه، وب . هنگامي که شواهدي در خصوص کاهش ارزش دارايي نامشهود وجود داشته باشد.بررسي عمر مفيد85 . عمر مفيد دارايي نامشهودي که مستهلک نمي‌شود بايد در هر دوره بررسي شود تا اطمينان حاصل گردد رويدادها و شرايط همچنان از نامعين بودن عمر مفيد آن دارايي پشتيباني مي‌کنند. در غير اين صورت، تغيير در ارزيابي عمر مفيد از نامعين به معين بايد طبق استاندارد حسابداري شماره 6 با عنوان ” گزارش عملکرد مالي“ به عنوان تغيير در برآورد حسابداري محسوب شود.86 . ارزيابي مجدد عمر مفيد يک دارايي نامشهود از نامعين به معين، بيانگر آن است که ارزش دارايي ممکن است کاهش يافته باشد. درنتيجه، واحد تجاري برای تعیین کاهش ارزش دارايي، الزامات استاندارد حسابداری شماره 32 با عنوان کاهش ارزش داراییها را بکارمی‌گیرد.قابليت‌ بازيافت‌ مبلغ‌ دفتري‌ ـ زيان‌ كاهش‌ ارزش‌87 . واحد تجاری برای تعیین کاهش ارزش دارایی نامشهود، الزامات استاندارد حسابداری شماره 32 با عنوان کاهش ارزش داراییها را بکارمی‌گیرد. در استاندارد یاد شده نحوه تشخیص یک دارایی مشمول کاهش ارزش، تعیین مبلغ بازیافتنی آن، و زمان شناسایی زیان کاهش ارزش یا برگشت زیان کاهش ارزش مربوط تشریح شده است.88 . حذف شده است.بركناري‌ ‌و واگذاري‌89 . دارايي‌ نامشهود بايد در زمان‌ واگذاري‌ يا هنگامي‌ كه‌ هيچ‌‌گونه‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ از بکارگيري يا واگذاري آن‌ انتظار نمي‌رود، از ترازنامه‌ حذف‌ شود.90 . سود يا زيان‌ ناشي از حذف يك‌ دارايي‌ نامشهود كه‌ معادل‌ تفاوت‌ عوايد خالص‌ حاصل‌ از واگذاري‌ و مبلغ‌ دفتري‌ دارايي‌ است‌ بايد به‌عنوان‌ درآمد يا هزينه‌ غير عملياتي در سود و زيان‌ شناسايي‌ شود.91 . واگذاري دارايي نامشهود، ممکن است به روشهاي گوناگون (مانند فروش، اجاره سرمايه‌اي يا اهدا) صورت گيرد. جهت تعيين تاريخ واگذاري دارايي، واحد تجاري از معيارهاي شناسايي درآمد عملياتي ناشي از فروش کالا طبق استاندارد حسابداري شماره 3 با عنوان درآمد عملياتي استفاده مي‌کند. براي فروش و اجاره مجدد داراييهاي نامشهود، استاندارد حسابداري شماره 21 با عنوان حسابداري اجاره‌ها بکار گرفته مي‌شود.92 . حذف شده است.93 . در صورتي که واحد تجاري طبق معيارهاي شناخت مندرج در بند 12، مخارج جايگزيني بخشي از يک دارايي نامشهود را در مبلغ دفتري آن منظور کند، مبلغ دفتري بخش جايگزين شده حذف مي‌شود. چنانچه واحد تجاري نتواند مبلغ دفتري بخش جايگزين شده را تعيين کند، ممکن است از مخارج جايگزيني به عنوان شاخص بهاي تمام شده بخش جايگزين شده در زمان تحصيل يا ايجاد در داخل واحد تجاري استفاده کند.94 . مابه‌ازاي دريافتني حاصل از واگذاري يک دارايي نامشهود به ارزش منصفانه آن شناسايي مي‌شود. اگر دريافت مابه‌ازاي ناشي از واگذاري به دوره‌هاي آينده موکول شود مابه‌ازاي دريافتني معادل قيمت نقدي آن شناسايي مي‌شود. تفاوت بين مبلغ اسمي و معادل قيمت نقدي مابه‌ازاي قابل دريافت به عنوان درآمد شناسايي مي‌شود.95 . محاسبه استهلاک دارايي نامشهود با عمر مفيد معين، در صورت عدم استفاده از آن متوقف نمي‌گردد، مگر اينکه دارايي به طور کامل مستهلک شده باشد يا طبق استاندارد حسابداری شماره 31 با عنوان داراییهای غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده، به طور مستقل یا در قالب یک مجموعه واحد، به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده باشد.افشا96 . واحد تجاري بايد موارد مندرج در صفحه بعد را به تفکيک داراييهاي‌ نامشهود ايجاد شده در واحد تجاري و ساير داراييهاي نامشهود در صورتهاي‌ مالي‌ افشا کند :الف‌. معين يا نامعين بودن عمر مفيد و در صورت معين بودن، عمر مفيد يا نرخهاي استهلاک بکار رفته،ب . روش استهلاک داراييهاي نامشهود با عمر مفيد معين،ج . صورت‌ تطبيق‌ ناخالص‌ مبلغ‌ دفتري، استهلاك‌ انباشته‌ و كاهش‌ ارزش‌ انباشته در ابتدا و انتهاي‌ دوره‌ كه‌ بر حسب‌ مورد نشان‌دهنده‌ موارد زير باشد :ـ اضافات‌ ،ـ داراییهایی که طبق استاندارد حسابداری شماره 31 باعنوان ”داراییهای غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده“، به طور مستقل یا در قالب یک مجموعه واحد، به عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی شده است، بركناريها و سایر واگذاریها ،ـ زيان‌ كاهش‌ ارزش‌ شناسايي‌ شده‌ در صورت‌ سود و زيان‌ ،ـ برگشت‌ زيانهاي‌ كاهش‌ ارزش‌ قبلي‌ در صورت‌ سود و زيان‌ ،ـ افزايش‌ یا كاهش‌ ناشي از تجديد ارزيابي‌ مطابق بند 60 و زیانهای کاهش ارزش شناسایی شده یا برگشت شده به طور مستقیم در حقوق صاحبان سهام طبق استاندارد حسابداری شماره 32 با عنوان ”کاهش ارزش داراییها“،ـ استهلاك‌ دوره‌ ،ـ خالص‌ تفاوتهاي‌ ارزي‌ ناشي از تسعير صورتهاي‌ مالي‌ يك‌ واحد مستقل‌ خارجي‌ ،ـ ساير تغييرات در مبلغ دفتري طي دوره.در مورد رديف‌ ” ج‌“ ، ارائه‌ ارقام‌ مقايسه‌اي‌ الزامي‌ نيست‌ .97 . هرطبقه‌ از داراييهاي‌ نامشهود شامل گروهي‌ از داراييها با ماهيت‌ و كاربرد مشابه‌ در عمليات‌ واحد تجاري‌ است‌. نمونه‌ اين‌ طبقات‌ جداگانه‌ به‌ قرار زير است‌:الف‌. حق‌ اختراع‌،ب‌ . حق‌ تاليف‌ و حق تکثير،ج ‌. سرقفلي‌ محل‌ كسب‌ (حق‌ كسب‌، پيشه‌ يا تجارت‌)،د . علامت تجاري‌ و نام‌ تجاري‌،ﻫ . حق‌ امتياز و فرانشيز،و . نرم‌افزار رايانه‌اي‌،ز . حق‌ استفاده‌ از خدمات‌ عمومي‌،ح ‌. فرمولها، مدلها و طرحها، وط . داراييهاي نامشهود در جريان ايجاد.97 - مکرر. علاوه بر اطلاعات خواسته شده در بند 96 (ج)، واحد تجاری طبق استاندارد حسابداری شماره 32 با عنوان کاهش ارزش داراییهـا، اطلاعات دارایی نامشهودی را که کاهش ارزش داشته است افشا می‌کند.98 . واحد تجاري‌ ماهيت‌ و ميزان‌ تغيير در برآورد حسابداري‌ را كه‌ اثر با اهميتي‌ بر دوره‌ جاري‌ داشته‌ يا انتظار مي‌رود اثر با اهميتي‌ بر دوره‌هاي‌ بعدي‌ داشته‌ باشد، طبق‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 6 با عنوان‌ گزارش‌ عملكرد مالي افشا مي‌كند. چنين‌ افشايي‌ ممكن‌ است‌ از تغيير در دوره و يا روش استهلاک ناشي‌ شود .99 . واحد تجاري بايد موارد زير را نيز افشا کند:الف‌. براي دارايي نامشهود با عمر مفيد نامعين، مبلغ دفتري آن دارايي و دلايل نامعين بودن عمر مفيد. واحد تجاري بايد مهمترين عوامل مؤثر در تعيين اينکه دارايي نامشهود مزبور عمر مفيد نامعين دارد را افشا کند.ب . شرحي از داراييهاي نامشهود عمده به‌همراه مبلغ دفتري و عمر مفيد باقيمانده آن.ج . مبلغ دفتري داراييهاي نامشهودي که مالکيت آنها محدود شده و نيز مبلغ دفتري داراييهاي نامشهودي که در وثيقه بدهيهاست.د . مبلغ تعهدات مربوط به تحصيل داراييهاي نامشهود.داراييهاي نامشهود اندازه‌گيري شده براساس روش تجديد ارزيابي100 . چنانچه داراييهاي نامشهود به مبلغ تجديد ارزيابي انعکاس يابد، واحد تجاري بايد موارد زير را افشا کند:الف . براي هر طبقه از داراييهاي نامشهود:- تاريخ تجديد ارزيابي،- مبلغ دفتري داراييهاي تجديد ارزيابي شده،و- مبلغ دفتري داراييها براساس روش بهاي تمام شده با فرض عدم تجديد ارزيابي،ب . مبلغ مازاد تجديد ارزيابي داراييها در آغاز و پايان دوره به‌گونه‌اي که تغييرات طي دوره و هرگونه محدوديت در توزيع مانده آن بين صاحبان سرمايه را نشان دهد،ج . روشها و مفروضات عمده بکار گرفته شده در برآورد ارزش منصفانه داراييها، ود . دوره تناوب تجديد ارزيابي.101. در برخي موارد ممکن است براي مقاصد افشا، تجميع طبقات داراييهاي تجديد ارزيابي شده ضرورت يابد. با اين حال تجميع طبقات داراييهاي نامشهود که براساس روشهاي متفاوت بهاي تمام شده و تجديد ارزيابي اندازه‌گيري شده است مجاز نمي‌باشد.مخارج تحقيق و توسعه102 . واحد تجاري بايد مخارج تحقيق و توسعه‌اي را که طي دوره به عنوان هزينه شناسايي شده است، افشا کند.ساير اطلاعات103 . اطلاعات زير بايد توسط واحد تجاري افشا ‌شود:الف . شرح داراييهاي نامشهودي که کاملاً مستهلک شده است ولي هنوز استفاده مي‌شود، وب . شرح مختصري از داراييهاي نامشهودي که تحت کنترل واحد تجاري است اما به‌ دليل عدم احراز معيارهاي شناخت داراييهاي نامشهود شناسايي نشده است.تاريخ‌ اجرا104 . الزامات‌ اين‌ استاندارد در مورد كليه‌ صورتهاي‌ مالي‌ كه‌ دوره‌ مالي‌ آنها از تاريخ‌ 1/1/1386 و بعد از آن‌ شروع‌ مي‌شود، لازم‌الاجراست‌.مطابقت‌ با استانداردهاي‌ بين‌المللي‌ حسابداري‌105. با اجراي‌ الزامات‌ اين‌ استاندارد، به‌استثناي عدم پذيرش تجديدنظر در ارزش باقيمانده داراييهاي نامشهود، مفاد استاندارد بين‌المللي‌ حسابداري‌ شماره‌ 38 با عنوان‌ داراييهاي‌ نامشهود (ويرايش 31 مارس 2004) نيز رعايت‌ مي‌شود.استاندارد حسابداري شماره 17داراييهاي نامشهود(تجديد نظر شده 1386)پيوست شماره 1كاربرد استاندارد حسابداري‌ در مورد برخي‌ اقلام‌ غيرپولي‌ نامشهود1 . در اين‌ پيوست‌، نحوه‌ كاربرد استاندارد حسابداري‌ در مورد برخي‌ اقلام‌ غيرپولي‌ نامشهود با توجه‌ به‌ ويژگيهاي‌ قانوني‌ و ساير جنبه‌هاي‌ مرتبط‌ با آنها مطرح‌ مي‌شود. اين‌ موارد تنها جنبه‌ تشريحي‌ دارد و بنابراين‌ بخشي‌ از استاندارد حسابداري‌ نيست‌.حق‌ اختراع‌2 . حق‌ اختراع‌، حقي‌ است‌ كه‌ به‌ دارنده‌ آن‌ امكان‌ استفاده‌، توليد، فروش‌ و كنترل‌ محصول‌، فرايند يا فعاليت‌ ابداعي‌ خود را مي‌دهد و نقض‌ آن‌ توسط‌ ديگران‌ مجاز نيست‌. حق‌ اختراع‌ در صورتي‌ داراي‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ است‌ كه‌ اولاً به‌نام‌ واحد تجاري‌ ثبت‌ شود و ثانياً از طريق‌ كاهش‌ هزينه‌هاي‌ عملياتي‌ يا امكان‌ توليد و فروش‌ كالاها و خدمات‌ با قيمتي‌ بيشتر، سودآوري‌ واحد تجاري‌ را نسبت‌ به‌ ساير واحدهاي‌ رقيب‌ بهبود بخشد. ممكن‌ است‌ پيشرفت‌ فناوري‌ و اختراعات‌ جديد رقبا، باعث‌ نابابي‌ محصولاتي‌ شود كه‌ واحد تجاري‌ با استفاده‌ از اختراع‌ خود آنها را توليد كرده‌ و به‌ فروش‌ مي‌رساند كه‌ در اين‌ صورت‌ حق‌ اختراع‌ منافع‌ اقتصادي‌ خود را از دست‌ مي‌دهد، اگرچه‌ ممكن‌ است‌ اعتبار قانوني‌ آن‌ منقضي‌ نشده‌ باشد. طبق‌ ماده‌ 33 قانون‌ ثبت‌ علائم‌ و اختراعات‌ مصوب‌ تيرماه‌ 1310 ” مدت‌ اعتبار ورقه‌ اختراع‌ به‌ تقاضاي‌ مخترع‌ پنج‌ يا ده‌ يا پانزده‌ و يا منتهي‌ بيست‌ سال‌ است‌“. در مدت‌ مزبور حق‌ انحصاري‌ ساخت‌ يا فروش‌ يا اعمال‌ و يا استفاده‌ از اختراع‌، در صورت‌ تصريح‌ در ورقه‌ اختراع‌، منحصراً در اختيار مخترع‌ يا قائم ‌مقام‌ قانوني‌ اوست‌.3 . در صورت‌ تحصيل‌ امتياز استفاده‌ از اختراع‌ ديگران‌ براساس‌ قرارداد، بهاي‌ تمام‌ شده‌ آن‌ در سرفصل‌ داراييهاي‌ نامشهود منعكس‌ مي‌شود. مبالغي‌ كه‌ به عنوان‌ حق‌ امتياز در هر دوره‌ پرداخت‌ مي‌شود براساس‌ نوع‌ استفاده‌ از حق‌ اختراع‌، به‌ حساب‌ هزينه‌هاي‌ عملياتي‌ يا سربار كارخانه‌ منظور مي‌شود. در صورت‌ اختراع‌ توسط‌ واحد تجاري‌، كليه‌ مخارج‌ مربوط‌، چنانچه‌ واجد معيارهاي‌ شناخت‌ به عنوان‌ دارايي‌ باشد به‌ دارايي‌ نامشهود و در غير اين‌صورت‌ به‌ هزينه‌هاي‌ دوره‌، منظور مي‌شود.حق‌ تأليف‌4 . طبق‌ ماده‌ 12 قانون‌ حمايت‌ از مؤلفان‌، ” حق‌ تأليف‌ عبارت‌ است‌ از حق‌ انحصاري‌ نشر، پخش‌، عرضه‌ و اجراي‌ اثر هنري‌ يا نوشته‌اي‌ كه‌ به‌ مدت‌ عمر پديد آورنده‌ و سي‌ سال‌ بعد از فوت‌ او به‌ شخص‌ پديد آورنده‌ و وارث‌ او اعطا مي‌شود“. اگرچه‌ عمر قانوني‌ حق‌ تأليف‌ مدت‌ زماني‌ طولاني‌ را دربر مي‌گيرد ولي‌ عمر مفيد حق‌ تأليف‌ به‌ ارزش‌ اقتصادي‌ آن‌ بستگي‌ دارد. حق‌ تأليف‌ تا زماني‌ داراي‌ منافع‌ اقتصادي‌ است‌ كه‌ بازار براي‌ انتشار اثر مربوط‌ وجود دارد. اگر حق‌ تأليف‌ خريداري‌ شود به‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ ثبت‌ مي‌شود و در صورتي‌كه‌ در واحد تجاري‌ ايجاد شود بايد مخارج‌ قابل‌ شناسايي‌ را كه‌ در رابطه‌ با آن‌ تحمل‌ شده‌ است‌، در صورت‌ اطمينان‌ از توان‌ ايجاد منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌، به‌ حساب‌ دارايي‌ منظور كرد.سرقفلي‌ محل‌ كسب‌ (حق‌ كسب‌ يا پيشه‌ يا تجارت‌)5 . سرقفلي‌ محل‌ كسب‌، حقي‌ است‌ كه‌ واحد تجاري‌ به‌ جهت‌ تقدم‌ در اجاره‌، موقعيت‌ يا جذب‌ مشتري‌ نسبت‌ به‌ محلي‌ پيدا مي‌كند. اين‌ حق‌ در ميان‌ عموم‌ به‌عنوان‌ سرقفلي‌ شناخته‌ شده‌ است‌ ليكن‌ در حسابداري‌ براي‌ تمايز اين‌ حق‌ و سرقفلي‌ مربوط‌ به‌ تحصيل‌ ساير واحدها يا گروه‌ داراييها، استفاده‌ از واژه‌ ” سرقفلي‌ محل‌ كسب‌“ مناسبتر است‌.6 . سرقفلي‌ محل‌ كسب‌ تنها زماني‌ به‌عنوان‌ دارايي‌ قابل‌ شناسايي‌ است‌ كه‌ از اشخاص‌ ديگر در مقابل‌ پرداخت‌وجه‌ نقد يا معادل‌ نقد يا ساير مابه‌ازاهاي‌ غير نقد خريداري‌ شده‌ باشد. اگرچه‌ حق‌ مزبور متصل‌ به‌ يك‌ دارايي‌ مشهود است‌، اما خريد و فروش‌ آن‌ بدون‌ واگذاري‌ مالكيت‌ امكان‌پذير است‌ و بنابراين‌ انعكاس‌ آن‌ تحت‌ سر فصل‌ داراييهاي‌ نامشهود مناسب‌ است‌. سرقفلي‌ محل‌ كسب‌ عمر مفيد نامعين دارد و عموماً قابل‌ بازيافت‌ است‌ زيرا اگر مستاجر اين‌ حق‌ را به طور قانوني‌ تحصيل‌ كرده‌ باشد، حتي‌ در صورت‌ اجبار مالك‌، تخليه‌ در مقابل‌ دريافت‌ سرقفلي‌ صورت‌ مي‌گيرد.علامت تجاري و نام‌ تجاري‌7 . طبق‌ ماده‌ 1 قانون‌ ثبت‌ علائم‌ و اختراعات‌ مصوب‌ تيرماه‌ 1310 ” علامت‌ تجاري‌ عبارت‌ است‌ از هر قسم‌ علامتي‌ اعم‌ از نقش‌، تصوير، رقم‌، حرف‌، عبارت‌، مهر، لفاف‌ و غير آن‌ كه‌ براي‌ امتياز تشخيص‌ محصول‌ صنعتي‌ يا تجاري‌ يا فلاحتي‌ اختيار مي‌شود“. علامت‌ تجاري‌ در صورتي‌ كه‌ براساس‌ مقررات‌ قانون‌ ثبت‌ شده‌ باشد، قابل‌ نقل‌ و انتقال‌ است‌. مدت‌ اعتبار علامت‌ تجاري‌ طبق‌ ماده‌ 14 قانون‌ مذكور 10 سال‌ و بعد از آن‌ نيز قابل‌ تمديد است‌ و در واقع‌ عمر قانوني‌ محدودي‌ ندارد.8 . ارزش‌ علامت‌ تجاري‌ و نام‌ تجاري‌ به‌ نسبتي‌ كه‌ واحدتجاري‌ موفق‌ به‌ بهبود درآمد خود مي‌شود، افزايش‌ مي‌يابد. اگرچه‌ اين‌ افزايش‌ تاحدودي‌ ناشي از تبليغات‌ است‌ ولي‌ رابطه‌ روشني‌ بين‌ مخارج‌ تبليغات‌ و افزايش‌ ارزش‌ علائم‌ و نامهاي‌ تجاري‌ وجود ندارد، لذا معمولاً بهاي‌ تمام‌ شده‌اي‌ براي‌ اين‌ نوع‌ دارايي‌ در نظر گرفته‌ نمي‌شود مگر هنگامي‌ كه‌ نام‌ يا علامت‌ تجاري‌ خريداري‌ شود. اما مبالغي‌ كه‌ مستقيماً صرف‌ ايجاد، استيفاي‌ حق‌ قانوني‌ يا ثبت‌ علامت‌ تجاري‌ مي‌شود به‌ دارايي‌ منظور مي‌شود.حق‌ امتياز و فرانشيز9 . حق‌ امتياز و فرانشيز مجوز استفاده‌ از حقوق‌ ديگران‌ است‌ كه‌ صاحب‌ حق‌ براساس‌ توافقنامه‌ در قبال‌ دريافت‌ مبلغ‌ مشخصي‌، امتياز ساخت‌ و حق‌ فروش‌ توليدات‌ يا انجام‌ خدمات‌ مشخص‌، استفاده‌ از نام‌ يا علامت‌ تجاري‌ را به‌ خريدار اعطا مي‌كند. در توافقنامه‌ معمولاً محدوديتها و تعهدات‌ طرفين‌ مشخص‌ مي‌شود. اين‌ محدوديتها از جمله‌ ممكن‌ است‌ در مورد كيفيت‌ محصولات‌، نرخها و قيمت‌ توليدات‌ يا الزام‌ بر خريد كالا از محلي‌ مشخص‌ باشد.10 . براي‌ تحصيل‌ حق‌امتياز و فرانشيز، مبالغي‌ به طور يكجا در زمان‌ انعقاد قرارداد، در طول‌ قرارداد و يا تركيبي‌ از اين‌ دو شيوه‌، پرداخت‌ مي‌شود. مبالغي‌ كه‌ در ابتدا يكجا پرداخت‌ مي‌شود در صورت‌ احراز شرايط‌ شناخت‌ مندرج‌ در استاندارد، به‌عنوان‌ دارايي‌ نامشهود در حسابها منعكس‌ مي‌شود.هزينه‌هاي‌ تأسيس‌11 . براي‌ تأسيس‌ يك‌ واحد تجاري‌ فعاليتهاي‌ خاصي‌ انجام‌ مي‌شود. اين‌ فعاليتها مستلزم‌ صرف‌ مخارجي‌ است‌ كه‌ در ابتدا توسط‌ مؤسسين‌ پرداخت‌ مي‌شود. اين‌ مخارج‌ شامل‌ مخارج‌ حقوقي‌ براي‌ تهيه‌ اساسنامه‌ و شركت‌ نامه‌، حق‌ مشاوره‌، حق‌الزحمه‌ حسابداري‌، ماليات‌، مخارج‌ ثبت‌ و ساير مخارج‌ مربوط‌ به‌ تأسيس‌ است‌. پرداخت‌ اين‌ مخارج‌ با هدف‌ كسب‌ منافع‌ آتي‌ در طول‌ عمر واحد تجاري‌ صورت‌ مي‌گيرد، ليكن‌ به‌ خودي‌ خود منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ ندارد. در واقع‌ اين‌ مخارج‌ منجر به‌ جريان‌ ورودي‌ وجوه‌ نقد يا كاهش‌ جريان‌ خروجي‌ وجوه‌ نقد نمي‌شود و بنابراين‌ در تعريف‌ داراييها قرار نمي‌گيرد. اگرچه‌ در عمل‌ شركتها اين‌ مخارج‌ را مطابق‌ با قوانين‌ مالياتي‌ يا دوره‌هاي‌ اختياري‌ به‌ حساب‌ هزينه‌ منظور مي‌كنند، ليكن‌ براساس‌ الزامات‌ استاندارد، در زمان‌ تحمل‌ به عنوان‌ هزينه‌ دوره‌ منظور مي‌شود.حق‌ استفاده‌ از خدمات‌ عمومي‌12 . براي‌ استفاده‌ از خدمات‌ عمومي‌ از قبيل‌ برق‌، آب‌، تلفن‌ و گاز وجوهي‌ تحت‌ عناوين‌ حق‌ اشتراك‌، حق‌ انشعاب‌ و غيره‌ در زمان‌ تحصيل‌ به‌ سازمانهاي‌ دولتي‌ پرداخت‌ مي‌شود.اين‌ وجوه‌ غالباً در قبال‌ حق‌ استفاده‌ دائمي‌ از اين‌ خدمات‌ پرداخت‌ مي‌شود و برخي از آنها مانند امتياز تلفن‌، به طور جداگانه‌ قابل‌ نقل‌ و انتقال‌ است‌. مدت‌ زمان‌ استفاده‌ از اين‌ حقوق‌ محدود نيست‌ بنابراين‌ اين‌ نوع‌ داراييها براي‌ مدت‌ نامشخصي‌ به‌ دارنده‌ آن‌ انتفاع‌ مي‌رساند. وجوهي‌ كه‌ در ارتباط‌ با كسب‌ اين‌ حقوق‌ پرداخت‌ مي‌شود، ممكن‌ است‌ طبق‌ شرايط‌ عمومي‌ مربوط‌، ماهيت‌ سپرده‌ داشته‌ باشد. همچنين‌ ممكن‌ است‌ قسمتي‌ از وجوه‌ پرداختي‌ بابت‌ تاسيساتي‌ باشد كه‌ توسط‌ سازمان‌ دولتي‌ ذيربط‌ براي‌ واحد تجاري‌ مستقر مي‌شود. در كليه‌ موارد بالا، داراييهاي‌ تحصيل‌شده‌ به عنوان‌ داراييهاي‌ نامشهود طبقه‌بندي‌ مي‌شود.سرقفلي‌13 . اصطلاح‌ فوق‌ مفهوم‌ متفاوتي‌ با سرقفلي‌ محل‌ كسب‌ دارد، اگرچه‌ هر دو به علت‌ وجود يا ايجاد مزيتهاي‌ خاص‌ تجاري‌ حادث‌ مي‌شود. به‌ تعبير ديگر در شرايطي‌ كه‌ سرقفلي‌ محل‌ كسب‌ به‌ عواملي‌ همچون‌ موقعيت‌ محلي‌ و جذب‌ مشتري‌ وابسته‌ است‌، سرقفلي‌ يك‌ واحد تجاري‌ در نتيجه‌ هم‌ افزايي‌ كليه‌ داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود و داراييهاي‌ نامشهود قابل‌ تشخيص‌ و غيرقابل‌ تشخيص‌ ايجاد مي‌شود به‌ نحوي‌ كه‌ موجب‌ ايجاد منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ بيشتري‌ براي‌ آن‌ واحد تجاري‌ در مقايسه‌ با ساير واحدهاي‌ تجاري‌ مشابه‌ مي‌گردد. از آنجا كه‌ سرقفلي‌ به طور جداگانه‌ قابل‌ تشخيص‌ نيست‌، اساساً در تعريف‌ دارايي‌ نامشهود قرار نمي‌گيرد و‌ در استاندارد مربوط‌ به‌ تركيبهاي‌ تجاري‌ مطرح‌ شده‌ است‌. واژه‌ حسن‌ شهرت‌ نيز بعضاً بجاي‌ واژه‌ سرقفلي‌ به‌كار مي‌رود.امتياز کاربري و تراکم مازاد14 . مخارج مربوط به تحصيل امتياز تغيير کاربري و تراکم مازاد املاک داراي منافع اقتصادي آتي است که دوره استفاده آن به عمر مفيد ساختمان محدود نمي‌شود و عمر مفيد آن نامعين است. اگرچه اين‌گونه حق امتيازها مي‌تواند نوعي دارايي نامشهود محسوب شود اما باتوجه به بند 8 استاندارد حسابداري شماره 17 با عنوان داراييهاي نامشهود، مرتبط با يک عنصر عيني، يعني زمين يا ساختمان مربوط است. لذا اين مخارج به دليل نامعين بودن دوره استفاده از آن به بهاي تمام شده زمين مربوط منظور مي‌گردد. با اين حال در مواردي که تفکيک بهاي تمام شده زمين و ساختمان اطلاعات مفيدي ارائه نمي‌کند، اين مخارج به بهاي تمام شده ساختمان منظور مي‌شود ليکن در مبلغ استهلاک‌پذير ساختمان لحاظ نمي‌گردد.پيوست شماره 2مباني نتيجه گيرياين پيوست بخشي از استاندارد حسابداري شماره 17 نيست.ترکيب استاندارد حسابداري شماره 7 با استاندارد داراييهاي نامشهود1 . دلايل ترکيب استاندارد حسابداري شماره 7 با استاندارد داراييهاي نامشهود به شرح زير است:الف. دارايي قابل‌تشخيص ناشي از فعاليتهاي تحقيق و توسعه يک دارايي نامشهود است زيرا نتيجه اصلي اين‌گونه فعاليتها، دستيابي به دانش است. بنابراين با مخارج فعاليتهاي تحقيق و توسعه همانند مخارج فعاليتهايي که با هدف ايجاد ديگر داراييهاي نامشهود در داخل واحد تجاري صرف مي‌شود، برخورد مي‌گردد.ب . در برخي موارد تشخيص بين اينکه آيا بايد استاندارد حسابداري شماره 7 بکار گرفته مي‌شد يا استاندارد حسابداري داراييهاي نامشهود، مشکل بود.تعريف دارايي نامشهود2 . در استاندارد قبلي، دارايي نامشهود به عنوان يک دارايي غيرپولي و فاقد ماهيت عيني تعريف‌ شده بود که:الف. به منظور استفاده در توليد يا عرضه کالاها يا خدمات، اجاره به ديگران يا براي مقاصد اداري توسط واحد تجاري نگهداري مي‌شود،ب . به قصد استفاده طي بيش از يک دوره مالي توسط واحد تجاري تحصيل‌شده باشد، وج . قابل‌تشخيص باشد.در استاندارد جديد شرط‌هاي ”‌ الف“ و ” ب“ حذف شده است زيرا قصد استفاده از دارايي و دوره استفاده از آن شرط لازم براي طبقه‌بندي آن به عنوان دارايي نامشهود نيست. بنابراين تمام داراييهايي که ويژگيهاي قابليت‌تشخيص و فقدان ماهيت عيني را داشته باشند در دامنه اين استاندارد قرار مي‌گيرند.عمر مفيد داراييهاي نامشهود3 . عمر مفيد دارايي نامشهود تابع جريانهاي نقدي ورودي مرتبط با آن دارايي است. دوره استهلاک دارايي نامشهود بايد منعکس‌کننده عمر مفيد و درنتيجه جريانهاي نقدي ورودي مرتبط با دارايي باشد. در بعضي موارد، دوره زماني که انتظار مي‌رود دارايي طي آن، جريان نقدي ورودي براي واحد تجاري ايجاد کند، قابل پيش‌بيني نيست. بنابراين در چنين مواردي عمر مفيد دارايي نامشهود و به تبع آن دوره استهلاک نامعين است.4 . استهلاک، تخصيص سيستماتيک بهاي تمام‌شده (يا مبلغ تجديد ارزيابي‌شده) يک دارايي پس از کسر ارزش باقيمانده براي انعکاس مصرف منافع اقتصادي دارايي در آينده است. چنانچه دوره مصرف منافع اقتصادي دارايي قابل پيش‌بيني نباشد مستهلک‌کردن دارايي طي يک دوره اختياري، موجب ارائه مطلوب نمي‌شود. درنتيجه داراييهاي نامشهود با عمر مفيد نامعين مستهلک نمي‌شود بلکه به طور مرتب آزمون کاهش ارزش در مورد آن انجام مي‌شود.5 . در استاندارد قبلي يک فرض قابل رد وجود داشت مبني‌بر اينکه حداکثر عمر مفيد داراييهاي نامشهود 20 سال است. در صورتي که عمر مفيد بايد منعکس‌کننده دوره‌اي باشد که طي آن، دارايي موردنظر جريان نقدي ايجاد مي‌کند. بنابراين فرض 20 سال با اين ديدگاه سازگار نبود و درنتيجه حذف گرديد.بررسي ارزش باقيمانده6 . طبق استاندارد بين‌المللي حسابداري شماره 38، ارزش باقيمانده داراييهاي نامشهود به طور ادواري بررسي مي‌شود و در مواردي که ارزش باقيمانده برابر يا بيشتر از مبلغ دفتري دارايي باشد، مستهلک‌شدن دارايي متوقف مي‌گردد. با توجه به مشکلات برآورد ارزش باقيمانده و امکان تأثيرگذاري قضاوتهاي شخصي و درنتيجه کاهش قابليت‌اتکاي مبالغ مربوط به داراييهاي نامشهود، کميته، تجديد نظر در ارزش باقيمانده را مجاز نمي‌شمارد.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییTue, 18 Apr 2023 17:00:53 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/تسعیر-ارز-استاندارد-16حسابداری-mmzkkyh6qh7aحسابداری ارزی چیست؟حسابداری ارزی مجموعه‌ای از فرایندهای حسابداری است که برای ثبت معاملات که به وسیله ارزهای خارجی (مثلاً دلار، درهم و …) انجام شده به کار می‌رود. در حسابداری مبادلات ارزی باید توجه ویژه‌ای به نحوه ثبت حسابداری تسهیلات ارزی، ثبت حسابداری تسعیر ارز در پایان سال، ثبت حسابداری فروش ارز حاصل از صادرات و موارد مشابه داشته باشید.مهم‌ترین نکته‌ای که بر روی ثبت حسابداری ارزی تأثیر می‌گذارد و کار حسابدار را دشوار می‌کند، نوسانات مرتبط با قیمت ارز است.فرض کنید در ابتدای سال 10 هزار دلار بابت معامله‌ای دریافت می‌کنید و سند حسابداری برای آن ثبت می‌کنید. در پایان سال مالی نرخ ارز به بیشتر از دو برابر افزایش پیدا می‌کند. اکنون شما سود شرکت را بر مبنای ارزش ریالی معامله مورد نظر در زمان وقوع معامله باید محاسبه کنید با بر اساس نرخ تسعیر ارز در پایان سال مالی؟حسابدار ارزی باید در معاملاتی که به وسیله ارزهای خارجی انجام می‌شود ارزش معامله را تبدیل به واحد پول گزارشگری بکند. ? واحد پول گزارشگری در حسابداری ارزی چیست؟بر اساس استاندارد شماره 16 حسابداری که کمک زیادی به ثبت حسابداری ارزی می‌کند، واحد پول گزارشگری واحد پولی است که در صورت‌های مالی شرکت مورد استفاده قرار می‌گیرد. طبیعتاً در ایران که واحد پول ملی ریال است باید در صورت‌های مالی از ریال به عنوان واحد پول گزارشگری استفاده کرد. در مقابل واحد پول گزارشگری ما می‌توانیم ارز را نیز به خوبی تعریف کنیم. در واقع به هر نوع واحد پولی به غیر از واحد پول گزارشگری، ارز گفته می‌شود.چه تفاوتی بین واحد پول گزارشگری و واحد پول عملیاتی وجود دارد؟یکی از نکاتی که باید در مورد نحوه ثبت حساب ارزی در دفاتر در نظر داشته باشید تفاوت بین واحد پول گزارشگری و واحد پول عملیاتی است. صورت های مالی که گزارش‌های اساسی واحد حسابداری هستند بر اساس واحد پول گزارشگری تهیه می‌شوند. محیط اقتصادی محل اصلی فعالیت واحد تجاری به طور معمول محیطی است که بخش عمده وجه نقد واحد تجاری در آنجا ایجاد و مصرف می‌شود. برای تعیین واحد پول عملیاتی باید عوامل زیر را بسنجیم:واحد پولی که قیمت فروش کالاها و خدمات عمدتاً با آن تعیین و تسویه می‌شود.واحد پولی که بخش عمده‌ای از دستمزد و مواد با آن تهیه و تسویه می‌شود.برای مثال اگر شرکت شما یک شعبه خارجی در ترکیه دارد آنگاه واحد پول عملیاتی شما لیر در نظر گرفته می‌شود و واحد پول گزارشگری شما ریال ایران است.تسعیر ارز در حسابداری چیست؟طبق استاندارد شماره 16، “تسعیر فرایندی است که بر اساس آن اطلاعات مالی مبتنی بر ارز بر حسب واحد پول گزارشگری بیان شود”. در واقع می‌توان گفت برای کسانی که ثبت حسابداری تسعیر ارز را انجام می‌دهند، تسعیر ارز همان تبدیل یک صورت مالی بر حسب یک ارز مشخص به یک صورت مالی بر اساس واحد گزارشگری است. ممکن است تسعیر ارز وقتی انجام شود که وارد معامله با طرف‌های خارجی می‌شویم که واحد پول متفاوتی دارند یا وقتی که در معاملات داخلی خودمان از مبادلات ارزی استفاده می‌کنیم. در هر دو صورت باید تسعیر ارز را به کار ببریم.نرخ تسعیر ارزبرای ثبت حسابداری تسعیر ارز در پایان سال و یا محاسبه سود و زیان تسعیر ارز اولین کاری که باید بکنید شناسایی نرخ تسعیر ارز است. نرخ تسعیر ارز در واقع نرخ تبدیل دو ارز به یکدیگر است. در رابطه با نرخ تسعیر ارز با دو نوع نرخ تسعیر روبرو می‌شویم: نرخ مستقیم و نرخ غیرمستقیم. نرخ مستقیم مربوط می‌شود به تعداد واحد از پول داخلی که باید برای دریافت یک واحد از پول خارجی پرداخت کنیم. نرخ غیرمستقیم هم به تعداد واحد پول خارجی که باید برای به دست آوردن یک واحد از پول داخلی مبادله شود اشاره می‌کند.نرخ تسعیر ارز آن‌گونه که در استانداردهای حسابداری آمده عبارت است از نرخ تبدیل دو واحد پول به یکدیگر که در فرایند تسعیر به کار گرفته می‌شود. برای مثال وقتی دلار یا لیر را به ریال ایران تبدیل می‌کنیم، ریال ایران را به دلار یا لیر تبدیل می‌کنیم و حتی وقتی که دو ارز خارجی را به یکدیگر تبدیل می‌کنیم (مثلا وقتی که لیر را به دلار تبدیل می‌کنیم).برای به دست آوردن نرخ تسعیر ارز توصیه‌ای که استاندارد حسابداری 16 به شما می‌کند این است که از نرخ ارز در دسترس استفاده کنید. یعنی هیچ منبع رسمی برای تعیین نرخ تسعیر ارز اعلام نمی‌کند. از نظر ما معتبرترین منبعی که شما برای استعلام نرخ ارز می‌توانید استفاده کنید سامانه سنا رِیت است. اما همان‌طور که در چند سال گذشته دیدیم در روزهای خاصی از سال شوک‌هایی به بازار وارد می‌شود که باعث تغییر قیمت‌ شدید و به صورت موقت می‌شود. در این مواقع می‌توانید از نرخ میانگین ماهانه استفاده کنید. توجه کنید در صورتی که می‌خواهید از میانگین ماهانه استفاده کنید حتماً رعایت وحدت رویه را بکنید و در تمام روزهای سال از نرخ میانگین ماهانه استفاده کنید. ? استاندارد تسعیر ارز چیست؟استاندارد شماره 16 حسابداری با عنوان تسعیر ارز به طور مفصل به موضوع تسعیر ارز می‌پردازد. با مطالعه این استاندارد به صورت کامل با تعاریف مرتبط با تسعیر ارز و انواع طبقه‌بندی‌ها و شرایط مربوط به آثار تغییر نرخ ارز آشنا می‌شوید.ما در قسمت 146 پادکست رادیو مالی با حضور یکی از مدیران مالی که در حوزه واردات و صادرات فعال هستند درباره استاندارد شماره 16 گفتگو کردیم. بر روی قسمت زیر کلیک کنید تا این گفتگو را به صورت کامل گوش کنید:حسابداری ارزی  را چگونه انجام بدهیم؟برای یاد گرفتن نحوه ثبت اسناد حسابداری ارزی در دفاتر و حتی نحوه ثبت تسهیلات ارزی، باید به عملیات تسعیر ارز مسلط باشید. عملیات تسعیر ارز از زمانی آغاز می‌شود که ما مبادلاتی را به وسیله ارز انجام بدهیم. برای مثال فروش خارجی داشته باشیم یا مواد و کالاهایی را از خارج کشور خریداری کنیم. اگر شرکتی با ارزهای مختلفی مبادلات خارجی خود را انجام می‌دهد بهتر است که در سیستم حسابداری خودش همه این ارزها را به صورت جداگانه تعریف بکند.پس از تعریف هر یک از این ارزها و تعیین مقدار معاملاتی که با هر یک از آنها انجام شده باید مانده هر کدام از آنها را واحد پول گزارشگری خودمان تبدیل بکنیم. محاسبه سود و زیان تسعیر ارز کار دشواری نیست. فقط کافی است که مبلغ مانده ارزی را ضرب در نرخ تسعیر بکنید تا مانده شما بر اساس واحد پول گزارشگری به دست بیاید. موضوع دیگری که محاسبه آن دشوارتر است و اهمیت بیشتری دارد، تفاوت تسعیر است.تفاوت ناشی از تسعیر میزان معینی از یک ارز به واحد پول گزارشگری با نرخ‌های تسعیر متفاوت. برای مثال ممکن است شما به عنوان حسابدار یک شرکت صادراتی برای ثبت حسابداری فروش ارز حاصل از صادرات، در ابتدای سال پس از تسعیر یک میلیون دلار با نرخ 28 هزار تومان به مانده 280 میلیارد ریال برسید و در پایان سال به دلیل تغییر نرخ ارز به 30 هزار تومان، مانده ریالی شما به 300 میلیارد ریال افزایش پیدا می‌کند. به تفاوت بین این دو مبلغ، تفاوت تسعیر گفته می‌شود.حسابدارها برای تفاوت تسعیر ارز باید سند صادر بکنند و به حساب سود یا زیان تسعیر ارز (بر اساس اینکه نرخ ارز بالا یا پایین رفته است) ثبت بکنند.اقلام پولی و اقلام غیر پولی در ثبت حسابداری تسعیر ارزبرای ثبت حسابداری ارزی باید بدانیم که چه اقلامی مشمول و چه اقلامی غیر مشمول هستند. برای اقلام پولی اجازه تسعیر داریم اما برای اقلام غیر پولی اجازه تسعیر نداریم.اقلام پولی عبارت است از وجه نقد و دارایی‌ها و بدهی‌هایی که قرار است به مبلغ ثابت یا قابل تعیینی از وجه نقد، دریافت یا پرداخت شود. به طور مثال پیش‌پرداخت‌ها، بستانکاران ارزی، بدهکاران ارزی، مانده‌های حساب‌های ارزی ما در بانک‌های مختلف، صندوق‌های ارزی که در شرکت نگهداری می‌کنیم.بنابراین در زمینه ثبت حسابداری ارزی، اقلام غیر پولی مواردی مانند موجودی کالا را شامل می‌شود که قابلیت تسعیر کردن را ندارد. ای یعنی چه؟ یعنی اینکه برای مثال اگر شما کالایی را از یک کشور خارجی خریداری کردید و بعد از مدتی نرخ ارز تغییر کرد، موجودی کالای شما مشمول تسعیر نخواهد شد.عوامل تأثیرگذار بر روی نرخ ارزآگاهی به عوامل تأثیرگذار بر روی نرخ ارز می‌تواند به شما به عنوان یک حسابدار کمک کند تا توانایی بیشتری برای پیش‌بینی بازار ارز و تأثیر آن بر روی کار خودتان داشته باشید و در نهایت، ثبت حسابداری تسعیر ارز را در پایان سال بهتر انجام دهید. عوامل زیر مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر روی نرخ ارز هستند:تغییر نرخ تورمتغییر در نرخ بهرهتغییر در مقدار بدهی دولتبی‌ثباتی در عرصه سیاسینرم افزار حسابداری ارزی چیست؟در بعضی از شرکت‌ها نیاز است که با استفاده از نرم افزارهای حسابداری، اسناد ارزی و ریالی به صورت هم‌زمان نگهداری شوند. این موضوع در شرکت‌های مختلفی می‌تواند اتفاق بیفتد. برای مثال شرکت‌هایی که کار واردات یا صادرات انجام می‌دهند، پیمانکارهای ایرانی که در کشورهای خارجی فعالیت می‌کنند، شرکت‌های ایرانی که با پیمانکارهای خارجی همکاری دارند و شرکت‌های ایرانی که با شرکت‌های خارجی روابطی به ‌صورت سرمایه‌گذاری مشترک یا هر نوع رابطه دیگری دارند.نرم افزار حسابداری سپیدار به شما امکانات زیر را  برای حسابداری ارزی می‌دهد:ثبت و گزارش‌گیری به صورت چند ارزیتسعیر خودکارثبت فاکتور فروش ارزیتسویه ارزیتعریف ارزهای جدید توسط کاربرمطابقت با فرض واحد پولی ثابت در حسابدارینرم افزار حسابداری چند ارزیبرای انتخاب نرم افزار حسابداری ارزی باید دقت کنید که حتما قابلیت چند ارزی بودن را داشته باشد. چند ارزی بودن به این معنی است که نرم افزار امکان ثبت و گزارش‌گیری از فعالیت‌های شما در قالب ارزهای مختلف را داشته باشد. در نرم‌افزار سپیدار شما می‌توانید ارزهای مختلف را با توجه به نیازی که دارید تعریف کنید و در ثبت اسناد و گزارش‌گیری، با توجه به نیازی که دارید یکی از این ارزها را استفاده کنید. برای تعیین نرخ تسعیر ارز اعلام نمی‌کند. از نظر ما معتبرترین منبعی که شما برای استعلام نرخ ارز می‌توانید استفاده کنید سامانه سنا رِیت است.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییThu, 02 Feb 2023 23:09:58 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/سرمایه-گزاری-ها-استاندارد-15حسابدای-w3ylfdui25p3سرمایه گذاری یکی از موضوعات مهمی است که در چند سال اخیر از اهمیت خاصی بر خوردار شده است و بسیاری ازسازمان‌ها و شرکت‌ها و همچنین افراد مختلف به نسبت سرمایه‌‌ای که دارند اقدام به سرمایه گذاری در بخش‌ها و حوزه‌های مختلفی می‌کنند. اما سرمایه گذاری بدون مدیریت سرمایه و بدون داشتن برنامه منجر به شکست خواهد شد و ضرر‌های سنگینی را در پی خواهد داشت. امروزه بسیاری از سازمان‌های مالی، شرکت‌ها و کارگزاری‌ها از روش‌ها و سیستم‌های حسابداری سرمایه گذاری برای مدیریت سرمایه و کنترل امور مالی و حسابداری سرمایه گذاری‌های خود استفاده می‌کنند. در واقع حسابداری سرمایه گذاری و ابزار‌های آن از اهمیت بسیار زیادی در این شرکت‌ها برخوردار است..سرمایه گذاری چیست؟سرمایه گذاری یعنی اختصاص دادن و هزینه کردن پول برای کاری است که انتظار می‌رود در آینده درآمد یا سود اضافه نصیب ما کند. وقتی شخصی یک دارایی‌هایی مانند زمین، طلا، سهام و اوراق مشارکت را خریداری می‌کند هدفش استفاده و مصرف آن دارایی نیست، بلکه قصد او از خرید این دارایی‌ها این است که از آن‌ها در آینده به عنوان یک ابزار برای بدست آوردن درآمد و سود بیشتر استفاده کند. به عبارت دیگر می‌توان گفت که یک سرمایه‌گذاری اصولا با هزینه کردن پول، زمان یا تلاش فردی در یک مقطع زمانی آغاز می‌شود به امید این که بازدهی و سود آن در آینده، بیشتر از چیزی باشد که امروز هزینه کرده است. در واقع هدف از سرمایه‌ گذاری کسب سود و افزایش قیمت دارایی در طول زمان است. می‌توان از اصطلاح سرمایه‌ گذاری برای هر سازوکاری که هدفش کسب سود در آینده باشد استفاده کرد. فعالیت‌هایی از قبیل خرید سهام، خرید ارزهای دیجیتال، خرید ملک، خرید طلا و… همگی انواع مختلفی از سرمایه‌گذاری به حساب می‌آیند. همچنین خرید کارخانه یا کارگاهی که محصول خاصی تولید می‌کند هم نوعی سرمایه‌گذاری به شمار می‌آید.به عبارت دیگر هر نوع فعالیتی که به امید افزایش درآمد و کسب سود در آینده انجام شود می‌تواند نوعی سرمایه گذاری قلمداد شود. وقتی یک دانش آموز یا دانشجو تصمیم می‌گیرد یک دوره آموزشی یا مقطع تحصیلی را به پایان برساند، معمولا هدف اصلی او این است که دانش و مهارت خود را در یک زمینه خاص پرورش بدهد و در آخر از این دانش و مهارت برای کسب درآمد بیشتر در آینده استفاده کند. بنابراین می توان گفت که چنین فعالیتی هم می‌تواند یک نوع سرمایه‌گذاری محسوب شود. در واقع سرمایه‌گذاری به اولویت‌گذاری برای استفاده از پول مربوط می‌شود.پول خرج کردن کار ساده‌ای است اما نحوه مدیریت آن کار دشواری است به همین دلیل است که مباحثی چون حسابداری سرمایه گذاری از اهمیت بالایی برخوردار شده اند. به عبارتی می‌توان پول را صرف خرید وسایل جدید برای خانه یا یک سفر تفریحی کرد اما سرمایه‌گذاری نیازمند اولویت بخشیدن به پیشرفت مالی در برابر خواسته‌های کنونی است. همچنین باید به این نکته اشاره کرد که همیشه سرمایه گذاری با سود همراه نخواهد بود ممکن است سرمایه گذاری با ضرر‌هایی نیز همراه باشد اما به طور کلی و در اکثر موارد سرمایه گذاری‌های بلند مدت، همیشه با کسب سود همراه بوده است. همچنین از سایر نکات مهم سرمایه گذاری، بررسی سود و زیان حاصل از سرمایه گذاری و همچنین حسابداری سرمایه گذاری است. در بخش حسابداری سرمایه گذاری به طور مفصل به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت.نرخ بازده سرمایه گذاری (ROI) چیست؟انواع سرمایه گذاری کدام است؟همانطور که در بخش قبل به آن اشاره شد سرمایه گذاری نوعی فعالیت هوشمندانه به امید افزایش درآمد و کسب سود در آینده می‌باشد. برای سرمایه گذاری روش‌های مختلفی وجود دارد در یک نوع دسته‌بندی می‌توان سرمایه‌گذاری را به چهار روش مختلف تقسیم کرد که عبارت‌‌اند از: سرمایه گذاری مالکیتی، سرمایه گذاری اعتباردهی، سرمایه گذاری معادل نقدی و سرمایه گذاری شرکتی.سرمایه‌گذاری‌های مالکیتیسرمایه گذاری مالکیتی در واقع نوعی از سرمایه گذاری می باشد که در آن فرد در ازای پرداخت مبلغی مالکیت بخشی از دارایی را بر عهده می گیرد. این نوع دارایی ممکن است سهام، ملک و …باشد. سرمایه‌گذاری مالکیتی یکی از قدیمی ترین و پر سود ترین روش های سرمایه گذاری است. در ادامه این مقاله با نمونه هایی از سرمایه گذاری مالکیتی آشنا خواهیم شد.سهامخرید سهام یک کارخانه یا شرکت، نوعی سرمایه گذاری مالکیتی است که در واقع نشان دهنده این است که شما مالک بخشی (سهمی) از آن کارخانه یا شرکت هستید. در سرمایه گذاری مالکیتی به روش خرید سهام در واقع افراد برای سرمایه گذاری، اوراق بهاداری خرید می‌کنند که این اوراق برگه‌هایی هستند که ارزش مالی دارند و می‌توان آن را خرید و فروش کرد. یک فرد با خرید سهام یک شرکت در سود و زیانی که شرکت می‌کند شریک خواهد بود. و ارزش سهام او نیز با توجه به قیمت روز سهام آن شرکت، در بورس اوراق بهادار مشخص خواهد شد.کسب‌ و کارمبلغی که یک فرد برای شروع یک کار جدید و یا برای توسعه یک کسب و کار هزینه می‌کند در واقع نوعی سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود. شروع یک کسب و کار یا به عبارتی کارآفرینی نوعی سرمایه گذاری می‌باشد که علاوه بر پول به یک شم اقتصادی نیاز دارد. زیرا کارآفرینی یک سرمایه گذاری پر ریسک است که باید طبق اصول و قواعد خاصی انجام شود و در صورت بروز هر گونه خطا منجر به شرکست خواهد شد. اما در صورت مفق بود آن سود بسیار زیادی نصیب سرمایه گذار خواهد کرد.املاکسرمایه گذاری بر روی املاک یکی از قدیمی‌ترین روش‌های سرمایه گذاری می‌باشد. وقتی یک نفر اقدام به خرید خانه یا آپارتمان می‌کند و یا اقدام به تعمیر یا اجاره آن می‌کند در واقع نوعی سرمایه گذاری کرده است. بسیاری از افراد هستند که با سرمایه گذاری بر روی ملک به سود‌های فراوانی دست پیدا کرده اند. این افراد در زمان رکود بازار اقدام به خرید ملک و در زمان مناسب بودن شرایط آن را می‌فروشند در این نوع از سرمایه گذاری مالکیتی فرد در گذر زمان با افزایش ارزشی که ملک پیدا می‌کند به سود دست پیدا می‌کند.کالاهای گران قیمتخرید طلا، جواهرات و… از جمله سرمایه گذاری‌هایی هستند که در دسته سرمایه گذاری مالکیتی قرار می‌گیرند. در این نوع از سرمایه گذاری افراد به دلایل مختلفی اقدام به خرید این دارایی‌ها می‌کنند اما معمول‌ترین آن‌ها این است که در آینده این نوع از دارایی‌ها را با قیمت بالاتر بفروشند.سرمایه‌گذاری‌های اعتباردهیاین نوع از سرمایه گذاری بیشتر مانند قرض دادن پول می‌باشد که در آن شما فقط سود یا هزینه مربوط به سرمایه‌گذاری خود را دریافت می‌کنید. برای نمونه می‌توان گفت در این روش، سرمایه‌گذار متعهد می‌شود که سرمایه لازم جهت انجام یک پروژه را تامین کند و در پایان و پس از تولید محصول و ارائه آن به بازار، سرمایه اولیه خود را به همراه سود آن دریافت کند. این نوع سرمایه‌گذاری‌ها در مقایسه با سرمایه‌گذاری‌های مالکیتی از خطر کم‌تری برخوردار هستند و به نسبت سود کمتری نیز دارند.اوراق بهادارخرید اوراق بهادار نوعی از سرمایه‌گذاری‌های اعتباردهی هستند که شامل سرمایه گذاری در اوراق خزانه‌داری، وام‌های بین‌المللی، اوراق و… می‌شوند. میزان خطر و بازگشت سرمایه در هر یک از این اوراق باهم متفاوت است. و به طور کلی خطر و سود کمتری نسبت به سرمایه‌گذاری‌های مالکیتی خواهند داشت. اوراق قرضه‌ای که برای یک شرکت صادر می‌شود نمونه‌‌ای از سرمایه گزاری اعتبار دهی است که در آن فرد با خرید این اوراق قرضه یا سهام شرکت برای یک دوره مشخص سرمایه گذاری می‌کند در طول مدت ممکن است ارزش سهام آن شرکت افزایش یابد یا ممکن است ارزش سهام به‌شدت افت کند اما در هر دو صورت کسی که اوراق قرضه را در اختیار دارد مطمئن است که اصل پول خود را دریافت خواهد کرد.مسئول تطبیق کیست و چه وظایفی دارد؟حساب پس‌اندازیکی دیگر از روش‌های سرمایه گذاری اعتبار دهی افتتاح حساب پس انداز است که در این روش شما با افتتاح حساب بانکی و واریز پول به حساب خود در واقع نوعی قرض به بانک می‌دهید که بانک آن را به صورت وام به افراد مختلف می‌دهد. میزان بازگشت سرمایه‌‌ای که در این روش وجود دارد بسیار کم است اما نسبت به سایر روش‌های سرمایه گذاری از خطر کمتری برخوردار است.سرمایه گذاری به روش معادل نقدیمعادل‌های نقد درواقع اوراق سرمایه‌گذاری هستند که با هدف سرمایه‌گذاری در کوتاه‌مدت مورد استفاده قرار می‌گیرند. این نوع دارایی‌ها از کیفیت اعتباری و قابلیت نقدشوندگی بالایی نیز برخوردار هستند. صندوق‌های سرمایه‌گذاری نمونه‌‌ای از آن است.صندوق های سرمایه گذاریاکثر افراد بنا به دلایل مختلفی از جمله کمبود زمان، نداشتن دانش کافی و … به تنها گزینه‌ای که برای سرمایه گذاری و کسب سود فکر می‌کنند، بانک است. در نتیجه، فرصت بدست آوردن سودهای بیشتر را از دست می‌دهند. یکی از ابزارهایی که یک فرصت خوب سرمایه گذاری را در اختیار افراد قرار می‌دهد، صندوق‌های سرمایه گذاری است. صندوق‌های سرمایه گذاری برای افرادی که می‌خواهند به صورت غیرمستقیم یک سرمایه گذاری با سود مناسب داشته باشند بسیار مناسب است. با این کار، سرمایه گذار به بازدهی بالاتر از سود بانکی را به دست خواهد یافت. صندوق سرمایه گذاری، ترکیبی از سهام، اوراق مشارکت و سایر اوراق بهادار است که می‌توان آن را به صورت شرکتی در نظر گرفت که افراد، سرمایه‌های خود را جمع می‌کنند و در سبدی از اوراق بهادار سرمایه گذاری می‌کنند. بازگشت سرمایه در این صندوق‌ها بسیار کم است اما خطر آن نیز بسیار کم خواهد بود.سرمایه ‌گذاری شراکتیسرمایه‌گذاری شراکتی نیز یکی از روش‌های سرمایه گذاری میباشد که در آن وظیفه تأمین بودجه پروژه بر عهده سرمایه‌گذار می‌باشد و در ازای آن درصدی از سهام پروژه را به خود اختصاص می‌دهد. تفاوت این روش سرمایه گذاری با سرمایه‌ گذاری مالکیتی در این است که در این روش، تنها تا ۴۵ درصد از سهام به سرمایه‌گذار تخصیص داده خواهد شد و مالک پروژه، کارآفرین و گروه راه‌اندازی آن هستند. سرمایه گذاری بر حسب موضوع نیز به دو دسته سرمایه گذاری‌های واقعی و سرمایه گذاری‌های مالی تقسیم می‌شوند که در این بخش با آن‌ها آشنا خواهیم شد.شاید این مقاله نیز برای شما مفید باشد. تحلیل ریسک چیست و تحلیلگر ریسک کیست؟سرمایه گذاری واقعی: سرمایه گذاری واقعی به نوعی از سرمایه گذاری گفته می‌شود که در آن فرد با صرف ارزشی (پول، سرمایه) در زمان فعلی نوعی دارایی واقعی به دست می‌آورد، موضوع این نوع سرمایه گذاری دارایی واقعی است برای نمونه می‌توان به خرید ملک یا آپارتمان اشاره کرد.سرمایه گذاری مالی: سرمایه گذاری مالی به نوعی سرمایه گذاری گفته می‌شود که در آن فرد با صرف کردن ارزشی (پول، سرمایه) دارایی مالی به دست می‌آورد. برای نمونه می‌توان به سرمایه گذاری در اوراق بهادار اشاره کرد. که در آن فرد در ازای پرداخت پول سهامدار می‌شود و سود به دست می‌آورد. در این صورت زمانی که از اصطلاح سرمایه گذاری مالی استفاده می‌شود در حقیقت منظور سرمایه گذاری در دارایی‌های مالی همچون سهام اوراق مشارکت و سپرده‌های بانکی است.چرا شرکت ها سرمایه گذاری می کنند؟به طور کلی شرکت‌ها به دلیل مختلفی اقدام به سرمایه گذاری در اوراق بدهی، سهام سایر شرکت‌ها و سپرده‌های بانکی کنند. یک شرکت ممکن است سرمایه‌‌ای در اختیار داشته باشد که در حال حاضر به آن نیازی نداشته باشد به همین دلیل این شرکت‌ها به جای بلا استفاده گذاشتن سرمایه خود، آن را برای کسب سود بیشتر سرمایه گذاری می‌کنند. برای مثال می‌توان به بانک‌ها اشاره کرد که از طریق سود تضمین شده تسهیلات اعطایی، خرید سهام و اوراق مشارکت درآمد زایی می‌کنند. همچنین بعضی از شرکت‌ها بنا به دلایل راهبری اقدام به خرید بخشی از سهام شرکت دیگر می‌کنندکه این می‌تواند بر اقدامات یک مشتری یا عرضه کننده کنترل یا نفوذ قابل توجهی داشته باشد. برای مثال می‌توان گفت که شرکت‌ها برای ورود به یک بازار و یا صنعت جدید می‌توانند بخشی از سهام یک شرکت فعال در آن صنعت را خریداری کنند. زمانی که هدف یک شرکت‌ از سرمایه گذاری، یک سرمایه گذاری کوتاه مدت باشد سرمایه خود را در دارایی‌های با نقدینگی نسبتا بالا و کم ریسک که همان سپرده گذاری بانکی است سرمایه گذاری می‌کنند.حسابداری سرمایه گذاری چیست؟| حسابداری ثبت سرمایهامروزه افراد، سازمان‌ها و شرکتها به دلایل زیادی اقدام به سرمایه گذاری در حوزه‌های مختلف می‌کنند. در واقع هدف اکثر آن‌ها کسب سود و رسیدن به درآمد است. در این بین سازمان‌ها و شرکت‌ها برای مدیریت و کنترل سرمایه گذاری‌های خود از اصول و قواعد حسابداری سرمایه گذاری استفاده می‌کنند. به عبارتی حسابداری سرمایه گذاری فرایند مدیریت، ثبت و گزارش معاملات و سرمایه گذاری‌های یک سازمان یا یک شرکت می‌باشد.حسابداری سرمایه گذاری به طور گسترده‌‌ای در سازمان‌های مالی از جمله بورس، کارگزاری‌ها و شرکت‌های بزرگ سرمایه گذار و… استفاده می‌شود. این سازمان‌ها و شرکت‌ها با توجه به سرمایه گذاری‌های کلانی که انجام می‌دهند نیاز به استفاده از روش‌ها، قوانین و نرم افزار‌های حسابداری سرمایه گذاری دارند. مدیریت دارایی و سرمایه هزاران سهامدار که در این سازمان‌ها و شرکت‌ها سرمایه گذاری کرده‌‌اند بسیار دشوار و نیاز به دانش و مهارت بالایی دارد. حسابداری سرمایه گذاری کنترل و پردازش این سرمایه گزاری‌ها را آسان می‌کند و با ارائه گزارش‌ها و راهنمایی‌های کاربردی متناسب با استراتژی‌های هر سازمان و شرکتی نقش مهمی در مدیریت و حفظ سرمایه آن‌ها بر عهده دارد. هدف از حسابداری ارائه اطلاعاتی است که برای تصمیم‌گیری‌های اقتصادی مورد نیاز هستند.هدف اصلی حسابداری سرمایه گذاری، آماده‌سازی گزارش‌های سرمایه گذاری است. این گزارش‌ها اطلاعاتی را در مورد عملکرد شرکت به اشخاص دیگر می‌دهد. این اشخاص شامل سرمایه‌گذاران، مدیران و مقامات دولتی هستند. درواقع می‌توان گفت حسابداری سرمایه گذاری آن بخش از علوم حسابداری است که در سازمان‌ها، شرکت‌ها و کارگزاری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد و در آن اطلاعات سرمایه گذاری در قالب ترازنامه و صورت‌های سود و زیان به صورت گزارش‌هایی به سهامداران، سازمان‌های دولتی و ناظران جمع‌آوری ارائه می‌شود.حسابدار سرمایه گذاری چه کاری انجام می دهد؟یکی از حوزه‌های محبوب و محبوب برای ورود به دنیای حسابداری، حسابداری سرمایه گذاری است. برای ورود به این موقعیت شغلی به مهارت، علاقه و سطح ویژه‌‌ای از دانش نیاز است. کار حسابدار سرمایه گذاری با حسابداران عادی، که برای نظارت و مدیریت امور مالی افراد، مشاغل و شرکت‌ها کار می‌کنند، بسیار متفاوت است. از طرف دیگر، حسابداران سرمایه گذاری در بخش خاصی از صنعت مالی که شرکت‌های کارگزاری و مدیریت دارایی هستند کار می‌کنند.در واقع یک حسابدار سرمایه گذاری برای پردازش سرمایه گذاری‌ها و پیگیری سرمایه گذاری‌های شخص ثالث با آنها همکاری می‌کند. حسابداران سرمایه گذاری همچنین می‌توانند با ارائه مشاوره مالی و مشاوره به مدیران دارایی و کارگزاران، در نقش‌های مدیریتی مهمی ایفای نقش کنند. یکی از وظایف اصلی حسابدار سرمایه گذاری حفظ و مدیریت سرمایه گذاری‌ها است یک حسابدار سرمایه گذاری از قوانین حسابداری و امور مالی آگاه است و طبق آن برنامه‌های مالی شرکت را تدوین می‌کند.از جمله وظایف دیگر حسابداران سرمایه گذاری این است که آنها همچنین مسئول کمک به توسعه استراتژی مالی سازمان‌ها و شرکت‌ها هستند. این استراتژی سرمایه گذاری همان چیزی است که به افزایش میزان سرمایه گذاری مشتری و سرمایه شرکت منجر می‌شود.اصطلاحات کاربردی و مهم در حسابداری سرمایه گذاریامروزه حسابداری در بیشتر حوزه‌ها کاربرد فراوانی دارد به طوری که در هر حوزه دارای مفاهیم و اصطلاحاتی است که شناخت آن از ضروریات است. در این بخش از مقاله با برخی از مهمترین مفاهیم و اصطلاحات سرمایه گذاری آشنا خواهیم شد.نرخ بازگشت سرمایه: یکی از صطلاحات حسابداری سرمایه گذاری است که به درصد یا مقداری از سرمایه اولیه گفته می‌شود که در بازه‌های زمانی مشخصی به صورت سود به حساب سرمایه‌گذار برمی‌گردد. نرخ بازگشت سرمایه در مورد سپرده بانکی کاربرد ندارد، زیرا در این سپرده‌ها، بانک نرخ سود مشخصی را در مدت زمان معینی به حساب مشتری واریز می‌کند و ریسک آن صفر است.استهلاک: به کاهش ارزش دارایی در طول زمان استهلاک گفته می‌شود. به عبارت دیگر دارایی که در اثر زمان کهنه شده و کارایی‌اش را از دست داده استهلاک نام دارد.تورم: به طور کلی به افزایش هزینه‌های زندگی و قیمت‌ها تورم گفته می‌شود. این در صورتی است که در حالی که درآمدها ثابت مانده باشد، در نتیجه قدرت خرید مردم کاهش یابد.آربیتاژ: آربیتراژ هنگامی اتفاق می‌افتد که یک دارایی در یک بازار با نرخی بالاتر فروخته شود و در بازاری دیگر با نرخی پایین‌تری به منظور کسب سود بیشتر خریداری شود. این سود زمانی ایجاد می‌شود که دارایی در دو بازار مختلف با قیمت متفاوتی وجود داشته باشد.نرخ بازده اسمی: نرخ بازده اسمی به مقدار بازدهی اطلاق می‌شود که به صورت خالص بدون احتساب هزینه‌هایی مانند مالیات، هزینه‌های سرمایه‌گذاری و تورم نشان داده می‌شود. درواقع نرخ بازده اسمی عددی کلی است یعنی اگر مقدار آن را ۳۰٪ در نظر بگیریم پس از احتساب مواردی چون مالیات، هزینه‌های سرمایه‌گذاری و تورم کمتر خواهد شد، مثلا به ۲۰٪ می‌رسد.مازاد: به اختلاف دارایی‌ها و میزان مصرف یا بدهی، مازاد گفته می‌شود. از اصطلاح مازاد برای توصیف درآمد، سود، سرمایه و… استفاده می‌شود. مازاد زمانی ایجاد می‌شود ورودی سرمایه از خروج آن بیشتر باشد. در واقع در مازاد به مقدار اضافی تجهیزات، مواد و… گفته می‌شود.بورس: در اطلاح بورس به جایی گفته می‌شود که در آن سهام یک شرکت، اوراق مشارکت، کالا، ارز و… خرید و فروش می‌شود. در واقع بورس از جمله مواردی است که حسابداری سرمایه گذاری به طور گسترده‌‌ای در آن کاربرد دارد. سپرده بانکی: نوعی حساب بانکی محسوب می‌شود که بانک متعهد می‌شود بر اساس مدت زمان سپرده و طبق نرخ معینی مبلغی را تحت عنوان سود تضمین شده به دارنده سپرده پرداخت کند. سپرده‌های بانکی بر اساس شرایط مختلفی که بانک‌ها برای افتتاح حساب سپرده در نظر می‌گیرند به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند.نرم افزار حسابداری سرمایه گذاری چه کاری انجام می‌دهد؟همانطور که در بخش‌های قبل اشاره شد سازمان‌ها و شرکت‌ها با توجه به سرمایه‌‌ای که دارند در حوزه‌ها و بخش‌های مختلفی سرمایه گذاری می‌کنند. این سرمایه گذاری نیاز به مدیریت و کنترل سرمایه و همچنین گزارش‌های مختلف از سود و زیانی که بدست آمده دارد. حسابدار سرمایه گذاری علاوه بر دانش و مهارتی که در حسابداری سرمایه گذاری دارد نیاز به ابزارهایی در این مسیر دارد.یکی از مهم‌ترین ابزار‌هایی که حسابدار با آن سروکار دارد نرم افزار حسابداری سرمایه گذاری می‌باشد که به عنوان یک ابزار هوشمند و پیشرفته تمام امور مالی و حسابداری سازمان‌ها و شرکت‌ها را با دقت بسیار زیای انجام می‌دهند. در واقع نرم افزار حسابداری سرمایه گذاری با پردازش کارآمد و سریع اطلاعات مالی و سرمایه گذاری‌های انجام گرفته و همچنین ارائه گزارش‌های کاربردی و جامع از سود و زیان‌ها و… مدیریت و کنترل دقیقی را در اختیار حسابداران و مدیران قرار می‌دهد.سخن پایانیسرمایه گذاری یک عمل هوشمدانه در زمان حال می‌باشد که برای بدست آوردن سود در آینده انجام می‌شود. سازمان‌ها، شرکت‌ها و افراد مختلف با هدف کسب سود و همچنین دلایل مختلف دیگر اقدام به سرمایه گذاری در حوزه‌های و بخش‌های مختلفی اعم از بورس اوراق بهادار، صندوق‌های سرمایه گذاری، کسب و کار‌ها، و… می‌کنند. دربسیاری از سازمان‌ها و شرکت‌ها مدیریت و سازماندهی سرمایه گذاری‌های انجام شده با توجه به حجم بالای سرمایه گذاری کاری دشوار است و نیاز به استفاده از روش‌ها و قوانین حسابداری سرمایه گذاری دارد.در واقع در این سازمان‌ها و شرکت‌ها حسابدار با استفاده از نرم افزار حسابداری سرمایه گذاری مدیریت و کنترل جامعی بر روی سرمایه گذاری‌های انجام گرفته دارد و با گزارش‌های مالی بدست آمده از نرم افزار حسابداری سرمایه گذاری به تحلیل و بررسی سود و زیان و عملکرد سازمان یا شرکت می‌پردازند. نرم افزار حسابداری سرمایه گذاری به عنوان یک ابزار بسیار مهم در سازمان‌ها مالی و شرکت‌های سرمایه گذاری از اهمیت بسیار بالایی بر خوردار است.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییWed, 01 Feb 2023 23:04:21 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/نحوه-ارائه-دارایی-های-جاری-و-بدهی-های-جاری-کهاستاندارد-14حسابداری-azpz3wdwuyefمقدمه‌:1 .    از جمله‌ اطلاعات‌ مفیدی‌ که‌ می‌تواند در تحلیل‌ وضعیت‌ مالی‌ واحدتجاری‌ برای‌ استفاده‌کنندگان‌ صورتهای‌ مالی‌ مفید واقع‌ شود، ارائـه‌ جداگانه‌ داراییهای‌ جاری‌ و بدهیهای‌ جاری‌ در ترازنامه‌ است‌. معمولاً به‌ مـازاد داراییهـای‌ جاری‌ بر بدهیهای‌ جاری‌، ” خالص‌ داراییهـای‌ جـاری‌“یا ” سرمایه‌ در گردش“ و به‌ مازاد بدهیهای‌ جاری‌ بر داراییهای‌ جاری‌ ” خالص‌ بدهیهای‌ جاری“ اطلاق‌ می‌شود.دامنه‌ کاربرد:2 .        این‌ استاندارد باید برای‌ ارائـه‌ داراییهای‌ جاری‌ و بدهیهای‌ جاری‌ در ترازنامه‌ بکار گرفته‌ شود.دیدگاههای‌ موجود در مورد داراییهای‌ جاری‌ و بدهیهای‌ جاری‌3 .    از نظر برخی‌، هدف‌ از طبقه‌بندی‌ داراییها و بدهیها به‌ ” جاری“ و ” غیر جاری“ ، ارائـه‌ معیاری‌ تقریبی‌ از نقدینگی‌ واحد تجاری‌، یعنی‌ توانایی‌ آن‌ در انجام‌ فعالیتهای‌ روزمره‌، بدون‌ مواجهه‌ با مشکلات‌ مالی‌ است‌. برخی‌ دیگر، به‌ این‌ طبقه‌ بندی‌ به عنوان‌ ابزاری‌ برای‌ تشخیص‌ آن‌ حصه‌ از منابع‌ و تعهدات‌ واحد تجاری‌ می‌نگرند که‌ گردش‌ مستمر دارد.4 .    اهداف‌ مزبور تاحدی‌ با یکدیگر ناسازگار است‌، زیرا در سنجش‌ نقدینگی‌، ملاک‌ طبقه‌بندی‌ داراییها و بدهیها به‌ جاری‌ یا غیرجاری‌، امکان‌ نقد شدن‌ و یا تسویه‌ آنها در آینده‌ نزدیک‌ است‌، ولی‌ معیار تشخیص‌ داراییها و بدهیها به عنوان‌ ” اقلام‌ در گردش“ عمدتاً معطوف‌ به‌ مصرف‌ یا تسویه‌ آنها در راه‌ ایجاد درآمد طی‌ چرخه‌ عملیاتی‌ معمول‌ واحد تجاری‌ است‌. چرخه‌ عملیاتی‌ یک‌ واحد تجاری‌، معمولاً متوسط‌ فاصله‌ زمانی‌ بین‌ ” تحصیل‌ موادی‌ که‌ وارد فرایند عملیات‌ می‌شود“ و ” تبدیل‌ نهایی‌ آنها به‌ وجه‌ نقد “ است‌.5 .    باتوجه‌ به‌ نظرات‌ متفاوت‌ بالا، معمولاً اقلامی‌ جزء داراییهای‌ جاری‌ منظور می‌شود که‌ انتظار رود ظرف‌ یک‌ سال‌ یا طی‌ چرخه‌ عملیاتی‌ معمول‌ واحد تجاری‌، هر کدام‌ طولانی‌تر است‌، به‌ وجه‌ نقد یا دارایی‌ دیگری‌ که‌ نقد شدن‌ آن‌ قریب‌ به‌ یقین‌ است‌ تبدیل‌ شود و اقلامی‌ در عداد بدهیهای‌ جاری‌ محسوب‌ می‌شود که‌ انتظار رود طی‌ چرخه‌ عملیاتی‌ معمول‌ واحد تجاری‌ یا ظرف‌ یک‌ سال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌، هر کدام‌ طولانی‌تر است‌، تسویه‌ گردد. هرگاه‌ چرخه‌ عملیاتی‌ واحد تجاری‌ نا مشخص‌ یا خیلی‌ طولانی‌ باشد، تفکیک‌ داراییها و بدهیها در صورتهای‌ مالی‌ تحت‌ عناوین‌ جاری‌ و غیرجاری‌ به‌ ترتیب‌ یاد شده‌ مناسب‌ نخواهد بود. نحوه‌ عمل‌ بالا یک‌ قاعده‌ کلی‌ است‌ که‌ بیشتر جنبه‌ قراردادی‌ دارد و لذا در مواردی‌ ممکن‌ است‌ انعکاس‌ یا عدم‌ انعکاس‌ اقلامی‌ خاص‌ به عنوان‌ داراییهای‌ جاری‌ یا بدهیهای‌ جاری‌ لزوماً با معیارهای‌ فوق‌ تطبیق‌ نداشته‌ باشد.محدودیتهای‌ تفکیک‌ اقلام‌ جاری‌ و غیرجاری‌6 .        کلیه‌ واحدهای‌ تجاری‌، به‌ استثنای‌ موارد مذکور در بند 7، باید با رعایت‌ الزامات‌ مندرج‌ در بندهای‌ 11 الی‌ 18، داراییهای‌ جاری‌ و بدهیهای‌ جاری‌ را به عنوان‌ طبقاتی‌ جداگانه‌ در ترازنامه‌ منعکس‌ کنند.7 .       طبقه‌بندی‌ برخی‌ اقلام‌ دارایی‌ و بدهی‌ به عنوان‌ داراییهای‌ جاری‌ و بدهیهای‌ جاری‌ در مورد آن‌ دسته‌ از واحدهای‌ تجاری‌ که‌ درارتباط‌ با نحوه‌ طبقه‌بندی‌ و ارائـه‌ داراییها و بدهیها مشمول‌ استانداردهای‌ حسابداری‌ خاص‌ یا مفاد قوانین‌ آمره‌ مشخص‌ است‌ و نیز آن‌ دسته‌ از واحدهای‌ تجاری‌ که‌ چرخه‌ عملیاتی‌ آنها نامشخص‌ یا خیلی‌ طولانی‌ باشد، الزامی‌ نیست‌. این‌ واحدهای‌ تجاری‌ باید از ارائـه‌ جمعهای‌ فرعی‌ برای‌ داراییها و بدهیها که‌ در ذهن‌ استفاده‌کنندگان‌ صورتهای‌ مالی‌ طبقه‌بندی‌ موصوف‌ را تداعی‌ کند، پرهیز کنند.8 .    عموماً عقیده‌ بر این‌ است‌ که‌ آنچه‌ از تفکیک‌ اقلام‌ جاری‌ و غیرجاری‌ حاصل‌ می‌شود، مشخص‌ شدن‌ داراییهای‌ نسبتاً سریع‌التبدیل‌ به‌ وجه‌ نقد واحد تجاری‌ است‌ که‌ در مقابل‌ تعهداتی‌ که‌ سررسید آنها طی‌ چرخه‌ عملیاتی‌ معمول‌ واحد تجاری‌ فرا می‌رسد به عنوان‌ عاملی‌ احتیاطی‌ یا حفاظی‌ عمل‌ می‌کند. با این‌ حال‌ در واحدهای‌ تجاری‌ دارای‌ تداوم‌ فعالیت‌، نقش‌ داراییهای‌ جاری‌ به عنوان‌ حفاظی‌ در قبال‌ تعهدات‌ جاری‌ همواره‌ مصداق‌ ندارد، بلکه‌ در مواردی‌ واحد تجاری‌ باید جهت‌ ادامه‌ عملیات‌ خود برای‌ مثال‌ موجودی‌ کالای‌ فروش‌ رفته‌ را به طور مداوم‌ با موجودی‌ جدید جایگزین‌ کند. همچنین‌ ممکن‌ است‌ داراییهای‌ جاری‌ شامل‌ موجودی‌ کالایی‌ باشد که‌ انتظار نمی‌رود در آینده‌ نزدیک‌ به‌ فروش‌ رسد.9 .    بسیاری‌، مازاد داراییهای‌ جاری‌ بر بدهیهای‌ جاری‌ را نشانه‌ وضعیت‌ مالی‌ مطلوب‌ واحد تجاری‌ و مازاد بدهیهای‌ جاری‌ بر داراییهای‌ جاری‌ را نشانه‌ مشکلات‌ مالی‌ واحد تجاری‌ تلقی‌ می‌کنند. اما، این‌ قبیل‌ نتیجه‌گیریها بدون‌ توجه‌ به‌ ماهیت‌ عملیات‌ واحد تجاری‌ و اجزای‌ تشکیل‌ دهنده‌ داراییها و بدهیهای‌ جاری‌ آن‌ منطقی‌ نیست‌.10 .  بدین‌ترتیب‌ در حالی‌ که‌ عده‌ای‌ عقیده‌ دارند که‌ مشخص‌ کردن‌ داراییهای‌ جاری‌ و بدهیهای‌ جاری‌ از ابزار مفید تجزیه‌ و تحلیل‌ مالی‌ است‌، برخی‌ دیگر بر این‌ باورند که‌ محدودیتهای‌ تفکیک‌ اقلام‌ به‌ جاری‌ و غیرجاری‌، مفید بودن‌ آن‌ را کاهش‌ می‌دهد و حتی‌ در بسیاری‌ از موارد، گمراه‌کننده‌ می‌سازد. وضع‌ مقررات‌ کلی‌ برای‌ مشخص‌ کردن‌ داراییهای‌ جاری‌ و بدهیهای‌ جاری‌ در صورتهای‌ مالی‌ ممکن‌ است‌ مانع‌ از توجه‌ بیشتر به‌ این‌ مسائل‌ شود. لذا، الزامات‌ این‌ استاندارد تنها برای‌ هماهنگ‌ کردن‌ رویه‌هایی‌ است‌ که‌ واحدهای‌ تجاری‌ در رابطه‌ با مشخص‌ کردن‌ داراییهای‌ جاری‌ و بدهیهای‌ جاری‌ در صورتهای‌ مالی‌ اتخاذ می‌کنند.داراییهای‌ جاری‌11 .       یک‌ دارایی‌ زمانی‌ باید به عنوان‌ دارایی‌ جاری‌ طبقه‌بندی‌ شود که‌:الف‌ .   انتظار رود طی‌ چرخه‌ عملیاتی‌ معمول‌ واحد تجاری‌ یا ظرف‌ یکسال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌، هر کدام‌ طولانی‌تر است‌، مصرف‌ یا فروخته‌ شود، یا به‌ وجه‌ نقد یا دارایی‌ دیگری‌ که‌ نقد شدن‌ آن‌ قریب‌ به‌ یقین‌ است‌، تبدیل‌ شود، یاب‌        .  وجه‌ نقد یا معادل‌ وجه‌ نقدی‌ باشد که‌ استفاده‌ از آن‌ محدود نشده‌ است‌.سایر داراییها باید به عنوان‌ داراییهای‌ غیرجاری‌ طبقه‌بندی‌ شود.12 .  نمونه‌ اقلامی‌ که‌ به عنوان‌ دارایی‌ جاری‌ طبقه‌بندی‌ می‌شود عبارتست‌ از:الف ‌. مانده‌ وجوه‌ نقد و مانده‌ حسابهای‌ بانکی‌، به‌استثنای‌ مواردی‌که‌ اعمال‌ محدودیت‌ در مصرف‌ آنها مانع‌ از استفاده‌ این‌ اقلام‌ برای‌ عملیات‌ جاری‌ شود. در مواردی‌ که‌ استفاده‌ از وجوه‌ نقد برای‌ عملیات‌ جاری‌ مشمول‌ محدودیت‌ باشد، تنها در صورتی‌ می‌توان‌ آن‌ را جزء داراییهای‌ جاری‌ منظور کرد که‌ مدت‌ محدودیت‌ حداکثر تا زمان‌ سررسید تعهدی‌ باشد که‌ به عنوان‌ بدهی‌ جاری‌ طبقه‌بندی‌ شده‌ است‌ یا اینکه‌ محدودیت‌ ظرف‌ یک‌ سال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌ برطرف‌ شود.ب .  حصه‌ای‌ از حسابها و اسناد دریافتنی‌ تجاری‌ و غیرتجاری‌ که‌ انتظار می‌رود ظرف‌ یک‌ سال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌ به‌ وجه‌ نقد یا دارایی‌ دیگری‌ تبدیل‌ شود که‌ نقد شدن‌ آن‌ قریب‌ به‌ یقین‌ است‌.ج  .  موجودی‌ مواد و کالا و کار در جریان‌ پیشرفت‌ پیمانهای‌ بلندمدت‌، صرف‌ نظر از اینکه‌ ممکن‌ است‌ اقلامی‌ از آن‌ احتمالاً ظرف‌ یک‌ سال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌ یا یک‌ چرخه‌ عملیاتی‌ معمول‌ نقد نشود.د   .  سهام‌ شرکتها، اوراق‌ مشارکت‌ و سایر اوراق‌ بهاداری‌ که‌ به‌ قصد نگهداری‌ تحصیل‌ نشده‌ و به‌‌سهولت‌ قابل‌ نقد شدن‌ است‌.ﻫ   .  پیش‌پرداختهای‌ خرید داراییهای‌ جاری‌.و   .  پیش‌پرداختهای‌ هزینه‌ در مواردی‌ که‌ انتظار می‌رود ظرف‌ یک‌ سال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌ به طور کامل‌ به‌ مصرف‌ برسد.بدهیهای‌ جاری‌13 .      یک‌ بدهی‌ زمانی‌ باید به عنوان‌ بدهی‌ جاری‌ طبقه‌بندی‌ شود که‌ انتظار رود طی‌ چرخه‌ عملیاتی‌ معمول‌ واحد تجاری‌ یا ظرف‌ یکسال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌، هر کدام‌ طولانی‌تر است‌، تسویه‌ شود. سایر بدهیها باید به عنوان‌ بدهیهای‌ غیرجاری‌ طبقه‌بندی‌ شود.14 .  بدهیهای‌ عندالمطالبه‌ که‌ انتظار رود ظرف‌ یک‌ سال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌ مطالبه‌ شود و نیز آن‌ قسمت‌ از بدهیهای‌ بلندمدتی‌ که‌ انتظار رود بر مبنای‌ شرایط‌ قرارداد مربوط‌، ظرف‌ مدت‌یک‌ سال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌ به‌ دین‌ حال‌ تبدیل‌ شود جزء بدهیهای‌ جاری‌ طبقه‌بندی‌ و توضیحات‌ کافی‌ در این‌ مورد در یادداشتهای‌ توضیحی‌ ارائه‌ می‌شود.15 .  آن‌ دسته‌ از بدهیها و نیز حصه‌ای‌ از بدهیهای‌ بلندمدت‌ از قبیل‌ تسهیلات‌ مالی‌ بانکی‌ و غیربانکی‌، بدهیهای‌ تجاری‌، بدهی‌ مالیاتی‌ و پیش‌دریافت‌ از مشتریان‌ که‌ انتظار رود ظرف‌ یکسال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌ تسویه‌ گردد، به عنوان‌ بدهی‌ جاری‌ طبقه‌بندی‌ می‌شود. با این‌ حال‌، حصه‌ای‌ از یک‌ بدهی‌ بلندمدت‌ که‌ انتظار رود ظرف‌ یک‌ سال‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌ تسویه‌ شود، مشروط‌ بر اینکه‌ داراییهای‌ موجود در تاریخ‌ ترازنامه‌ که‌ بازپرداخت‌ آن‌ بدهی‌ از محل‌ آنها صورت‌ می‌گیرد، به عنوان‌ دارایی‌ جاری‌ طبقه‌بندی‌ نشده‌ باشد، گاهی‌ اوقات‌ تحت‌ عنوان‌ بدهی‌ بلندمدت‌ طبقه‌بندی‌ می‌شود. در مورد اخیر افشای‌ مبلغ‌ و شرایط‌ مربوط‌ ممکن‌ است‌ ضرورت‌ یابد.تجدید طبقه‌ بندی‌ داراییها و بدهیها16 .  هرگاه‌ پس‌ از تاریخ‌ ترازنامه‌ ولی‌ قبل‌ از تصویب‌ صورتهای‌ مالی‌ توسط‌ مدیریت‌ واحد تجاری‌، رویدادهایی‌ در جهت‌ تبدیل‌ داراییها و بدهیهای‌ جاری‌ به‌ داراییها و بدهیهای‌ غیرجاری‌ و به‌ عکس‌ رخ‌ دهد، نحوه‌ برخورد حسابداری‌ با آن‌ طبق‌ استاندارد حسابداری‌ شماره‌ 5 با عنوان‌ رویدادهای‌ بعد از تاریخ‌ ترازنامه خواهد بود.نحوه‌ ارائه‌ در صورتهای‌ مالی‌17 .      جمع‌ کل‌ داراییهای‌ جاری‌ و جمع‌ کل‌ بدهیهای‌ جاری‌ باید در ترازنامه‌ نشان‌ داده‌ شود.18 .      مبلغ‌ یک‌ دارایی‌ جاری‌ یا بدهی‌ جاری‌ نباید از بدهی‌ جاری‌ یا دارایی‌ جاری‌ دیگر کسر شود، مگر آنکه‌ شرایط‌ تهاتر داراییها و بدهیها مندرج‌ در استاندارد حسابداری‌ شماره‌ 1 با عنوان‌ ” نحوه‌ ارائه‌ صورتهای‌ مالی‌“ برقرار باشد. تاریخ‌ اجرا:19 .      الزامات‌ این‌ استاندارد در مورد کلیه‌ صورتهای‌ مالی‌ که‌ دوره‌ مالی‌ آنها از تاریخ‌ 1/1/1380 و بعد از آن‌ شروع‌ می‌شود، لازم‌الاجراست‌.مطابقت‌ با استانداردهای‌ بین‌المللی‌ حسابداری‌20 .  با اجرای‌ الزامات‌ این‌ استاندارد، مفاد استاندارد بین‌المللی‌ حسابداری‌ شماره‌ 1 با عنوان‌ نحوه‌ ارائـه‌ صورتهای‌ مالی‌ نیز رعایت‌ می‌شود.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییSat, 21 Jan 2023 20:44:23 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/حسابداری-مخارج-تامین-مالیاستاندارد-13حسابداری-bjjbrllqbmu9مقدمـه‌ 1 . هدف‌ این‌ استاندارد، تجویز نحوه‌ عمل‌ حسابداری‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ است‌. براساس‌ این‌ استاندارد، مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ عموماً بلافاصله‌ به عنوان‌ هزینه‌ دوره‌ شناسایی‌ می‌شود، به استثنای‌ مواردی‌ که‌ این‌ مخارج‌ به‌ حساب‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ منظور می‌گردد. دامنه‌ کاربرد 2 . این‌ استاندارد باید برای‌ حسابداری‌ مخارج‌ تامین‌ مالی‌ بکار گرفته‌ شود. 3 . مخارج‌ واقعی‌ یا انتسابی‌ به‌ حقوق‌ صاحبان‌ سرمایه‌، در این‌ استاندارد مطرح‌ نمی‌شود. تعاریف‌ 4 . اصطلاحات‌ ذیل‌ در این‌ استاندارد با معانی‌ مشخص‌ زیر بکار رفته‌ است‌: · مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ : عبارت‌ است‌ از سود تضمین‌ شده‌، کارمزد و سایر مخارجی‌ که‌ واحد تجاری‌ برای‌ تأمین‌ منابع‌ مالی‌ متحمل‌ می‌شود. · دارایی‌ واجد شرایط‌ : یک‌ دارایی‌ است‌ که‌ آماده‌ سازی‌ آن‌ جهت‌ استفاده‌ مورد انتظار یا فروش‌ الزاماً مدت‌ زیادی‌ طول‌ می‌کشد. 5 . مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ موارد زیر باشد: الف. سود تضمین‌ شده‌، کارمزد و جرایم‌ دیرکرد تسهیلات‌ مالی‌ کوتاه‌مدت‌ و بلندمدت‌. ب . مخارج‌ جنبی‌ تسهیلات‌ مالی‌ دریافتی‌ از قبیل‌ حق‌ ثبت‌ و حق‌ تمبـر اسنـاد تضمینی‌ واگذاری‌ در رابطه‌ با قراردادهای‌ مربوط‌. ج . مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ مربوط‌ به‌ قراردادهای‌ اجاره‌ به‌ شرط‌ تملیک‌ و خرید اقساطی‌ که‌ براساس‌ استانداردهای‌ حسابداری‌ مربوط‌ شناسایی‌ می‌شود. د . تفاوت‌ تسعیر ارز ناشی از تسهیلات‌ ارزی‌ دریافتی‌ تا حدی‌ که‌ به عنوان‌ تعدیل‌ سود تضمین‌ شده‌ و کارمزد تسهیلات‌ مذکور محسوب‌ می‌شود. 6 . موجودیهایی‌ که‌ رساندن‌ آن‌ به‌ وضعیت‌ قابل‌ فروش‌ مستلزم‌ صرف‌ دوره‌ زمانی‌ قابل‌ ملاحظه‌ای‌ است‌ و نیز ماشین‌آلات‌ تولیدی‌، تأسیسات‌ تولید نیرو و ساختمانها، نمونه‌هایی‌ از دارایی‌ واجد شرایط‌ می‌باشد. سایر سرمایه‌گذاریها و موجودیهایی‌ که‌ مرتباً یا به‌ شیوه‌های‌ دیگر به‌ مقادیر زیاد و به طور مستمر در کوتاه‌مدت‌ تولید می‌شود، دارایی‌ واجد شرایط‌ نیست‌. داراییهایی‌ که‌ به‌هنگام‌ تحصیل‌ برای‌ استفاده‌ مورد نظر یا فروش‌ آماده‌ است‌، به عنوان‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ تلقی‌ نمی‌شود. شناخت‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ 7 . مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ باید در دوره‌ وقوع‌ به عنوان‌ هزینه‌ شناسایی‌ شود به‌ استثنای‌ مواردی‌ که‌ براساس‌ بند 8 به‌ بهای‌ تمام‌شده‌ دارایی‌ منظور می‌شود. 8 . آن‌ بخش‌ از مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ که‌ مستقیماً قابل‌ انتساب‌ به‌ تحصیل‌ یک‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ است‌ باید به عنوان‌ بخشی‌ از بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ محسوب‌ شود. مبلغ‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ قابل‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌، باید طبق‌ این‌ استاندارد تعیین‌ شود. 9 . مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ در صورتی‌ قابل‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ است‌ که‌ دارای‌ منافع‌ اقتصادی‌ آتی‌ برای‌ واحد تجاری‌ بوده‌ و به‌گونه‌ای‌ اتکاپذیر قابل‌ اندازه‌گیری‌ باشد. مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ قابل‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ 10 . مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ که‌ مستقیماً قابل‌ انتساب‌ به‌ تحصیل‌ یک‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ است‌، آن‌دسته‌ از مخارجی‌ است‌ که‌ درصورت‌ عدم‌ تحصیل‌ آن‌ دارایی‌، باید از آن‌ اجتناب‌ می‌شد. چنانچه‌ یک‌ واحد تجاری‌ مشخصاً به‌ منظور تحصیل‌ یک‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ خاص‌، اقدام‌ به‌ اخذ تسهیلات‌ مالی‌ کند، مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ را که‌ مستقیماً به‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ مربوط‌ است‌، به‌ راحتی‌ می‌توان‌ تشخیص‌ داد. 11 . ممکن‌ است‌ تشخیص‌ رابطه‌ مستقیم‌ بین‌ تسهیلات‌ مالی‌ خاص‌ و یک‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ و همچنین‌ تعیین‌ تسهیلات‌ مالی‌ قابل‌ اجتناب‌ (در صورت‌ عدم‌ تحصیل‌ دارایی‌) مشکل‌ باشد. برای‌ مثال‌، چنانچه‌ فعالیت‌ تأمین‌ مالی‌ واحد تجاری‌ به‌ صورت‌ متمرکز انجام‌ شود چنین‌ مشکلی‌ پیش‌ می‌آید. درچنین‌ شرایطی‌، تعیین‌ مبلغ‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ که‌ مستقیماً قابل‌ انتساب‌ به‌ تحصیل‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ است‌ مشکل‌ و اعمال‌ قضاوت‌ ضروری‌ می‌شود. 12 . در مواردی‌ که‌ تسهیلات‌ مالی‌ مشخصاً به‌ منظور تحصیل‌ یک‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ اخذ می‌گردد، مبلغ‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ قابل‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ آن‌ دارایی‌ باید شامل‌ مخارج‌ واقعی‌ تسهیلات‌ طی‌ دوره‌ پس‌ از کسر هرگونه‌ درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری‌ موقت‌ وجوه‌ حاصل از تسهیلات‌ مالی‌ دریافتی‌ باشد. 13 . واحد تجاری‌ ممکن‌ است‌ براساس‌ قراردادهای‌ تأمین‌ مالی‌، وجوهی‌ را در ارتباط‌ با یک‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ دریافت‌ کند و قبل‌ از مصرف‌ تمام‌ یا بخشی‌ از این‌ وجوه‌ برای‌ دارایی‌ مورد نظر، متحمل‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ شود. در چنین‌ شرایطی‌، اغلب‌ این‌ وجوه‌ به طور موقت‌ تا زمانی‌ که‌ برای‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ مصرف‌ شود، سرمایه‌گذاری‌ می‌گردد. برای‌ تعیین‌ مبلغ‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ قابل‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌، درآمد حاصل از سرمایه‌گذاری‌ موقت‌ این‌ وجوه‌ از مبلغ‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ تحمل‌شده‌، کسر می‌شود. 14 . چنانچه‌ فعالیت‌ تأمین‌ مالی‌ واحد تجاری‌ به‌ صورت‌ متمرکز انجام‌ شود و بخشی‌ از وجوه‌ مربوط‌ جهت‌ تحصیل‌ یک‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ به‌ مصرف‌ برسد، مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ قابل‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ را باید با اعمال‌ نرخ‌ جذب‌ نسبت‌ به‌ مخارج‌ انجام‌ شده‌ جهت‌ آن‌ دارایی‌، تعیین‌ کرد. نرخ‌ جذب‌ مورد نظر باید برابر با میانگین‌ موزون‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ برای‌ تسهیلات‌ مالی‌ طی‌ دوره‌، به استثنای‌ تسهیلاتی‌ باشد که‌ مشخصاً به‌ منظور تحصیل‌ یک‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ اخذ گردیده‌ است‌. مبلغ‌ مخارج‌ تامین‌ مالی‌ که‌ طی‌ دوره‌ به‌ بهای‌ تمام‌شده‌ دارایی‌ منظور می‌شود نباید از مبلغ‌ مخارج‌ تامین‌ مالی‌ تحمل‌شده‌ طی‌ آن‌ دوره‌ بیشتر باشد. 15 . در برخی‌ موارد، برای‌ محاسبه‌ میانگین‌ موزون‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌، درنظرگرفتن‌ کلیه‌ تسهیلات‌ مالی‌ دریافتی‌ واحد تجاری‌ اصلی‌ و واحدهای‌ تجاری‌ فرعی‌ آن‌ مناسب‌ است‌. در سایر موارد، برای‌ محاسبه‌ میانگین‌ موزون‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ مربوط‌ به‌ واحدهای‌ تجاری‌ فرعی‌، تنها تسهیلات‌ مالی‌ مربوط‌ به‌ همان‌ واحد درنظر گرفته‌ می‌شود. مازاد مبلغ‌ دفتری‌ نسبت‌ به مبلغ‌ بازیافتنی‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ 16 . چنانچه‌ مبلغ‌ دفتری‌ یا بهای‌ تمام‌ شده‌ نهایی‌ مورد انتظار دارایی‌ واجد شرایط‌ بیشتر از مبلغ‌ بازیافتنی‌ آن‌ باشد، مبلغ‌ دفتری‌ طبق‌ الزامات‌ استاندارد حسابداری‌ شماره‌ 11 با عنوان‌ داراییهای‌ ثابت‌ مشهود کاهش‌ می‌یابد. در شرایطی‌ خاص‌، طبق‌ الزامات‌ استاندارد مذکور مبلغ‌ کاهش‌ مجدداً برگشت‌ داده‌ می‌شود. زمان‌ شروع‌ احتساب‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ 17 . احتساب‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ باید زمانی‌ شروع‌ شود که‌: الف ‌. برای‌ دارایی‌ مربوط‌ مخارجی‌ در حال‌ انجام‌ باشد، ب . مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ در حال‌ وقوع‌ باشد، و ج‌ . فعالیتهای‌ لازم‌ برای‌ آماده‌ سازی‌ دارایی‌ مربوط‌ جهت‌ استفاده‌ مورد نظر یا فروش‌ در جریان‌ باشد. 18 . مخارج‌ مربوط‌ به‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ که‌ در تعیین‌ مبلغ‌ قابل‌ احتساب‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ مد نظر قرار می‌گیرد، تنها شامل‌ آن‌ دسته‌ از مخارجی‌ است‌ که‌ در نتیجه ‌پرداخت‌ وجه‌ نقد، انتقال‌ سایر داراییها یا تقبل‌ بدهیهای‌ متضمن‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌، ایجاد شده‌ است‌. مخارج‌ انجام‌ شده‌ از محل‌ مبالغ‌ دریافتی‌ بابت‌ پیشرفت‌ کار (درخصوص‌ داراییهایی‌ که‌ برای‌ فروش‌ ساخته‌ می‌شود) و نیز کمکهای‌ بلاعوض‌ دریافتی‌ درارتباط‌ با دارایی‌ (به‌ استاندارد حسابداری‌ شماره‌ 10 با عنوان‌ حسابداری‌ کمکهای‌ بلاعوض‌ دولت‌ مراجعه‌ شود) به عنوان‌ بخشی‌ از مخارج‌ قابل‌ احتساب‌ مربوط‌ به‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ محسوب‌ نمی‌شود. میانگین‌ موزون‌ مبلغ‌ دفتری‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ طی‌ دوره‌ شامل‌ آن‌ بخش‌ از مخارج‌ تامین‌ مالی‌ که‌ قبلاً به‌ بهای‌ تمام‌ شده‌ آن‌ دارایی‌ منظور شده‌ است‌، معمولاً تقریبی‌ منطقی‌ از مخارجی‌ است‌ که‌ در آن‌ دوره‌ برای‌ محاسبه‌ مخارج‌ تامین‌ مالی‌ قابل‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌شده‌ دارایی‌ بکار می‌رود. 19 . فعالیتهای‌ لازم‌ جهت‌ آماده‌سازی‌ دارایی‌ برای‌ استفاده‌ مورد نظر یا فروش‌، دربرگیرنده‌ عملیاتی‌ فراتر از ساخت‌ فیزیکی‌ آن‌ دارایی‌ است‌. این‌ فعالیتها شامل‌ کارهای‌ فنی‌ و اداری‌ لازم قبل‌ از شروع‌ساخت‌ فیزیکی‌ دارایی‌، از قبیل‌ فعالیتهای‌ مرتبط‌ با دریافت‌ پروانه‌ ساخت‌ است‌. لیکن‌ در زمانی‌ که‌ عملیات‌ تولید یا توسعه‌ که‌ منجر به‌ تغییر وضعیت‌ دارایی‌ می‌شود درجریان‌ نباشد، نگهداری‌ دارایی‌ جزء این‌ فعالیتها محسوب‌ نمی‌شود. برای‌ مثال‌، مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ تحمل‌شده‌ در دوره‌ای‌ که‌ عملیات‌ ساختمانی‌ بر روی‌ زمین‌ درحال‌ انجام‌ است‌، قابل‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ است‌، اما چنانچه‌ زمین‌ برای‌ ایجاد ساختمان‌ تحصیل‌ شود، لیکن‌ عملیات‌ ساختمانی‌ روی‌ آن‌ انجام‌ نگیرد، مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ که‌ طی‌ دوره‌ نگهداری‌ زمین‌ واقع‌ می‌شود، قابل‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ نیست‌. توقف‌ احتساب‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ 20 . چنانچه‌ عملیات‌ ساخت‌ فعالانه‌دارایی‌ برای‌ مدت‌ طولانی‌ متوقف‌ شود، باید از احتساب‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ طی‌ مدت‌ مزبور در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ خودداری‌ کرد. 21 . مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ ممکن‌ است‌ در دوره‌ای‌ طولانی‌ که‌ طی‌ آن‌ فعالیتهای‌ لازم‌ جهت‌ آماده‌ سازی‌ دارایی‌ برای‌ استفاده‌ مورد نظر یا فروش‌ متوقف‌ شده‌ است‌، واقع‌ شود. این‌ مخارج‌، واجد شرایط‌ لازم‌ برای‌ احتساب‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ نیست‌، اما در دوره‌ای‌ که‌ کارهای‌ اداری‌ و فنی‌ قابل‌ توجهی‌ در حـال‌ انجـام‌ باشـد و یا برای‌ آماده‌ سـازی‌ دارایی‌ جهت‌ استفـاده‌ مورد نظر یا فروش‌، تأخیر موقت‌ در عملیات‌ اجتناب‌ ناپذیر باشد، احتساب‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ معمولاً متوقف‌ نمی‌شود. برای‌ مثال‌ چنانچه‌ به‌ دلیل‌ شرایط‌ جوی‌ معمول‌ منطقه‌، اجرای‌ عملیات‌ ساختمانی‌ در مقاطعی‌ از سال‌ امکان‌پذیر نباشد، در این ‌صورت‌ احتساب‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ دارایی‌ ادامه‌ می‌یابد. 22 . از زمانی‌ که‌ کلیه‌ فعالیتهای‌ لازم‌ برای‌ آماده‌ سازی‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ برای‌ استفاده‌ مورد نظر یا فروش‌ به طور اساسی‌ تکمیل‌ شود، باید احتساب‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ را در بهای‌ تمام‌ شده‌ آن‌ دارایی‌ متوقف‌ کرد. 23 . هرگاه‌ ساخت‌ فیزیکی‌ یک‌ دارایی‌ تکمیل‌ شود، آن‌ دارایی‌ معمولاً برای‌ استفاده‌ مورد نظر یا فروش‌ آماده‌ است‌ حتی‌ درصورتی‌ که‌ کارهای‌ اداری‌ معمول‌ آن‌ همچنان‌ ادامه‌ داشته‌ باشد یا تنها اصلاحات‌ جزئی‌ از قبیل‌ تزئین‌ داخلی‌ دارایی‌ مطابق‌ با مشخصات‌ مورد نظر خریدار یا استفاده‌کننده‌ باقی‌ مانده‌ باشد. 24 . چنانچه‌ ساخت‌ بخشهایی‌ از یک‌ دارایی‌ واجد شرایط‌ به طور اساسی‌ تکمیل‌ شده‌ باشد و هریک‌ از بخشهای‌ تکمیل‌ شده‌ همزمان‌ با ادامه‌ ساخت‌ سایر بخشها قابل‌ استفاده‌ مورد نظر یا فروش‌ باشد، باید احتساب‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ در بهای‌ تمام‌ شده‌ بخشهای‌ تکمیل‌ شده‌ را متوقف‌ کرد. 25 . یک‌ مرکز تجاری‌ متشکل‌ از چندین‌ ساختمان‌ که‌ هریک‌ به‌ صورت‌ جداگانه‌ قابل‌ استفاده‌ باشد، نمونه‌ای‌ از دارایی‌ واجد شرایطی‌ است‌ که‌ هریک‌ از بخشهای‌ آن‌ همزمان‌ با ادامه‌ ساخت‌ سایر بخشها قابلیت‌ استفاده‌ دارد. بالعکس‌، یک‌ واحد صنعتی‌ مشتمل‌ بر چندین‌ مرحله‌ تولیدی‌ که‌ به‌ صورت‌ پیوسته‌ در بخشهای‌ مختلف‌ واقع‌ در محوطـه‌ کارخانـه‌ صورت‌ می‌گیرد (از قبیل‌ کارخانه‌ ذوب‌ فلزات‌)، از جمله‌ داراییهای‌ واجد شرایطی‌ است‌ که‌ هیچ‌ یک‌ از بخشهـای‌ آن‌ قبـل‌ از تکمیل‌ کلیه‌ بخشها قابلیت‌ استفاده‌ ندارد. افشا 26 . موارد زیر باید برحسب‌ مورد در صورتهای‌ مالی‌ افشا شود: الف‌ . مبلغ‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ که‌ طی‌ دوره‌ به‌ بهای‌ تمام‌شده‌ دارایی‌ منظور شده‌ است‌، و ب‌ . نرخ‌ جذب‌ استفاده‌ شده‌ برای‌ تعیین‌ مبلغ‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ قابل‌ احتساب‌ در بهای تمام‌ شده‌ دارایی‌ واجد شرایط‌. تاریخ اجرا 27 . الزامات‌ این‌ استاندارد در مورد کلیه‌ صورتهای‌ مالی‌ که‌ دوره‌ مالی‌ آنها از تاریخ‌ 1/1/1380 و بعد از آن‌ شروع‌ می‌شود، لازم‌الاجراست‌. مطابقت‌ با استانداردهای‌ بین‌المللی‌ حسابداری‌ 28 . با اجرای‌ الزامات‌ این‌ استاندارد، مفاد استاندارد بین‌المللی‌ حسابداری‌ شماره‌ 23 با عنوان‌ مخارج‌ تأمین‌ مالی‌ نیز رعایت‌ می‌شود.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییSat, 21 Jan 2023 20:30:11 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/افشای-اطلاعات-در-خصوص-اشخاص-وابستهاستاندارد-12حسابداری-oxzdhu2yn0pgهدف استاندارد حسابداری شماره 12، تعیین الزامات افشا در صورتهای مالی واحد تجاری برای جلب نظر استفاده‌کنندگان به این امر است که وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف‌پذیری مالی واحد تجاری ممکن است تحت تأثیر وجود اشخاص وابسته، و معاملات و مانده حسابهای فیمابین قرار گرفته باشد.هدف استاندارد حسابداری شماره 12هدف این استاندارد، تعیین الزامات افشا در صورتهای مالی واحد تجاری برای جلب نظر استفاده‌کنندگان به این امر است که وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف‌پذیری مالی واحد تجاری ممکن است تحت تأثیر وجود اشخاص وابسته، و معاملات و مانده حسابهای فیمابین قرار گرفته باشد.دامنه کاربرد استاندارد حسابداری شماره 12این استاندارد باید در موارد زیر بکار گرفته شود:الف. تشخیص روابط و معاملات با اشخاص وابسته،ب. تشخیص مانده حسابهای فیمابین واحد تجاری و اشخاص وابسته آن،ج. تشخیص شرایطی که افشای موارد مندرج در بندهای ”الف“ و ” ب“ الزامی می‌شود، ود. تعیین افشای لازم درباره موارد مندرج در بندهای ” الف“ و ” ب“.واحدهای تجاری تحت کنترل دولت، درخصوص معاملات با سایر واحدهای تجاری که مستقیماً و نه از طریق واحد تجاری گزارشگر تحت کنترل دولت می‌باشند، در دامنه کاربرد این استاندارد قرار نمی‌گیرد، مگر اینکه اوراق سهام یا اوراق مشارکت واحد تجاری گزارشگر به عموم عرضه شده یا در جریان عرضه عمومی باشد.در صورتهای مالی یک واحد تجاری، معاملات با اشخاص وابسته و مانده‌ حسابهای فیمابین با سایر واحدهای تجاری گروه افشا می‌شود. در صورتهای مالی تلفیقی، معاملات با اشخاص وابسته درون گروهی و مانده‌ حسابهای درون گروهی حذف می‌گردد.شخص وابستهیک شخص در صورتی وابسته به واحد تجاری است که :الف. به‌طور مستقیم، یا غیرمستقیم از طریق یک یا چند واسطه :1 . واحد تجاری را کنترل کند، یا توسط واحد تجاری کنترل شود، یا با آن تحت کنترل واحد قرار داشته باشد (شامل واحدهای تجاری اصلی، واحدهای تجاری فرعی و واحدهای تجاری فرعی هم‌گروه) ،2. در واحد تجاری نفوذ قابلملاحظه داشته باشد، یا3. برواحد تجاری کنترل مشترک داشته باشد.ب. واحد تجاری وابسته آن واحد باشد (طبق تعریف استاندارد حسابداری شماره 20 با عنوان ” حسابداری سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری وابسته“ ) ،ج. مشارکت خاص آن واحد باشد (طبق تعریف استاندارد حسابداری شماره 23 با عنوان ” حسابداری مشارکتهای خاص“) ،د. از مدیران اصلی واحد تجاری یا واحد تجاری اصلی آن باشد،ﻫ. خویشاوند نزدیک اشخاص اشاره شده در بندهای ” الف“ یا ” د“ باشد،و. توسط اشخاص اشاره شده در بندهای ” د“ یا ” ﻫ “ کنترل می‌شود، تحت کنترل مشترک یا نفوذ قابل ملاحظه آنان است و یا اینکه سهم قابل ملاحظه‌ای از حق رأی آن به طور مستقیم یا غیرمستقیم در اختیار ایشان باشد، وز. طرح بازنشستگی خاص کارکنان واحد تجاری یا طرح بازنشستگی خاص کارکنان اشخاص وابسته به آن و همچنین واحدهای تجاری تحت کنترل این گونه طرحها باشد.معامله با شخص وابستهانتقال منابع، خدمات یا تعهدات بین اشخاص وابسته صرف‌نظر از مطالبه یا عدم مطالبه بهای آن است.خویشاوندان نزدیکخویشاوند نسبی و سببی فرد که انتظار می‌رود در معامله با واحد تجاری، وی را تحت نفوذ قرار دهد یا تحت نفوذ وی واقع شود که معمولاً شامل خویشاوندان نسبی و سببی طبقه‌اول تا سوم است.کنترل:توانایی راهبری سیاستهای مالی و عملیاتی یک واحد تجاری به‌منظور کسب منافع اقتصادی از فعالیتهای آن.مدیران اصلیاشخاصی‌ که به‌طور موظف یا غیر موظف اختیار و مسئولیت برنامه‌ریزی، هدایت و کنترل فعالیتهای واحد تجاری را به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم برعهده دارند، از جمله شامل اعضای هیئت مدیره، مدیرعامل و مدیران ارشد اجرایی.کنترل مشترکمشارکت در کنترل یک فعالیت اقتصادی به موجب یک توافق قراردادی.نفوذ قابل ملاحظهتوانایی مشارکت در تصمیم‌گیریهای‌مربوط به سیاستهای مالی و عملیاتی واحد تجاری، ولی نه در حد کنترل سیاستهای مزبور.هدف از افشای اطلاعات اشخاص وابستهبنابه دلایل زیر آگاهی از معاملات، مانده حسابهای فی مابین و رابطه با اشخاص وابسته ممکن است بر ارزیابی استفاده کنندگان صورتهای مالی از عملیات واحد تجاری شامل ارزیابی ریسک و فرصتهای پیش روی واحد تجاری تاثیر بگذارد:الف. احتمال تاثیر گذاشتن واحد تجاری بر سیاستهای مالی وعملیاتی واحد سرمایه پذیر درصورت وجود کنترل، کنترل مشترک یا نفوذ قابل ملاحظهب . احتمال تاثیر گذاشتن رابطه با شخص وابسته بر وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف پذیری مالی واحد تجاری (حتی در صورت عدم انجام معامله با شخص وابسته)در ارزیابی هرگونه رابطه احتمالی با اشخاص وابسته، به محتـوای رابطه و نه صرفاً شکل قانونی آن توجه می‌شود.طبق مفاد این استاندارد، اشخاص زیر لزوماً اشخاص وابسته نیستند:الف. دو واحد تجاری صرفاً بواسطه داشتن عضو هیئتمدیره یا مدیر اصلی مشترک، علیرغم وجود بندهای ” د “ و ” و“ در تعریف شخص وابسته،ب . دو شریک خاص صرفاً بواسطه داشتن کنترل مشترک بر یک مشارکت خاص،ج . تأمین کنندگان منابع مالی، اتحادیه‌های تجاری، شوراهای کارگری، مؤسسات خدمات عمومی و ادارات دولتی، صرفاً به واسطه معاملات عادی با واحد تجاری (حتی اگر بتوانند آزادی عمل واحد تجاری را محدود یا در فرآیند تصمیم‌گیری آن مشارکت کنند)، ود . مشتریان، فروشندگان، صاحبان حقامتیاز، توزیع‌کنندگان یا نمایندگیهایی که واحد تجاری حجم قابل ملاحظه‌ای از معاملات تجاری خود را با آنها انجام می‌دهد، هرگاه رابطه صرفاً به واسطه وابستگی اقتصادی حاصل شده باشد.افشاماده 129 اصلاحیه قانون تجارت در مورد شرکتهای سهامی مقرر می دارد که هیات مدیره شرکت، گزارشی در خصوص معاملات با برخی اشخاص وابسته به اولین مجمع عمومی عادی صاحبان سهام ارائه کند. اگرچه افشای اطلاعات در مورد معاملات با اشخاص وابسته طبق این استاندارد دربرگیرنده اقلام با اهمیت معاملات مشمول ماده 129 است، لیکن گزارش کامل معاملات یاد شده، طبق قانون ضرورت دارد.در قضاوت‌ نسبت‌ به‌ اهمیت‌ معاملات‌ با اشخاص‌ وابسته‌، نه‌تنها اهمیت‌ آنها برای‌ واحد تجاری‌ گزارشگر، بلکه‌ اهمیت‌ آنها در رابطه‌ با شخص‌ وابسته‌ طرف‌ معامله‌ نیز باید در موارد زیر مدنظر قرار گیرد :الف. شخص‌ وابسته‌ طرف‌ معامله‌ از مدیران اصلی واحد تجاری باشد، یاب‌. شخص‌ وابسته‌ طرف‌ معامله‌ از خویشاوندان‌ نزدیک‌ شخص مورد اشاره‌ در بند ” الف‌“ باشد، یاج‌. شخص‌ وابسته‌ طرف‌ معامله‌، واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ اشخاص مورد اشاره‌ در بندهای‌ ” الف‌“ یا ” ب‌“ باشد.روابط بین واحدهای تجاری اصلی و فرعی باید صرف‌ نظر از انجام یا عدم انجام معامله بین آنهـا افشا شـود. واحد تجاری باید نام واحد تجاری اصلی و درصورت متفاوت بودن، کنترل‌کننده نهایی را افشا کند. چنانچه هیچ‌یک از واحدهای تجاری اصلی و کنترل کننده نهایی، صورتهای مالی برای استفاده عمومی تهیه نکنند، نام واحد تجاری اصلی بعدی که این کار را انجام می‌دهد باید افشا شود.منظور از واحد تجاری اصلی بعدی، نخستین واحد تجاری در گروه، بعداز واحد تجاری اصلی است که صورتهای مالی تلفیقی برای استفاده عمومی تهیه می‌کند.در صورت انجام معاملات بین اشخاص وابسته، بهمنظور درک اثر بالقوه رابطه با شخص وابسته بر صورتهای مالی، واحد تجاری باید ماهیت این رابطه را همراه با اطلاعاتی درباره معاملات و مانده حسابهای فیمابین افشا کند. حداقل افشا باید شامل موارد زیر باشد:الف. مبلغ معاملات،ب. مانده حسابهای فیمابین، نحوه تسویه و نرخ سود تضمین شده،ج. جزئیات هرگونه تضمین ارائه شده یا دریافت شده،د. ذخیره مطالبات مشکوک‌الوصول مربوط به مانده حسابهای فیمابین، وﻫ. هزینه مطالبات سوخت شده و مشکوک‌الوصول طی دوره ناشی از معاملات با اشخاص وابسته.الزامات افشای بالا باید برای هریک از طبقات زیر انجام شود:الف. واحد تجاری اصلی،ب. واحدهای تجاری دارای کنترل مشترک یا نفوذ قابل ملاحظه بر واحد تجاری،ج. واحدهای تجاری فرعی،د. واحدهای تجاری وابسته،ﻫ. مشارکتهای خاصی که واحد تجاری در آن شریک خاص است،و. مدیران اصلی واحد تجاری یا واحد تجاری اصلی آن، وز. سایر اشخاص وابسته.نمونه‌هایی از معاملات با اشخاص وابسته که باید افشا شود:الف. خرید یا فروش کالا،ب. خرید یا فروش داراییهای غیرجاری،ج. ارائه یا دریافت خدمات،د. اجاره‌ها،ﻫ. انتقال پروژه‌های تحقیق و توسعه،و. انتقالات ناشی از قرارداد حق امتیاز،ز. تأمین منابع مالی اعم از کوتاه مدت و بلند مدت،ح. تأمین تضمین‌ها و وثایق، وط. تسویه بدهیها از طرف واحد تجاری یا توسط واحد تجاری از طرف شخص دیگر.معاملات با اشخاص وابسته اساساً در دوره‌ای افشا می‌شود که صورتهای مالی واحد تجاری تحت تأثیر آنها قرار گرفته است. اما افشای قراردادهایی که عمدتاً صورتهای مالی دوره‌های آتی را تحت تأثیر قرار خواهد داد، در دوره انعقاد ضرورت می‌یابد.افشای اینکه شرایط معاملات با اشخاص وابسته با شرایط حاکم‌ بر سایر معاملات انجام شده در روال عادی داد و ستدهای واحد تجاری (معاملات حقیقی) یکسان است باید تنها زمانی صورت ‌گیرد که این امر قابل اثبات باشد. در صورت وجود تفاوت با اهمیت بین شرایط معاملات با اشخاص وابسته و شرایط حاکم بر معاملات حقیقی، موارد افتراق باید افشا شود.اقلام با ماهیت مشابه باید به صورت مجموع افشا شود، مگر اینکه درک اثرات معاملات با اشخاص وابسته بر صورتهای مالی واحد تجاری مستلزم افشای آنها به‌صورت جداگانه باشد.تاریخ اجرا استاندارد حسابداری شماره 12الزامات این استاندارد در مورد کلیه صورتهای مالی که دوره مالی آنها از تاریخ 1386/01/01 و بعد از آن شروع می‌شود، لازم‌الاجراست.مطابقت با استانداردهای بین‌المللی حسابداریبا اجرای الزامات این استاندارد، مفاد استاندارد بین‌المللی حسابداری شماره 24 با عنوان افشای اطلاعات اشخاص وابسته ویرایش 31 مارس 2004، به استثنای موارد زیر نیز رعایت می‌شود :الف .افشای حقوق و مزایای مدیران، وب .واحدهای تجاری تحت کنترل دولت، به استثنای واحدهایی که اوراق سهام یا اوراق مشارکت آنها به عموم عرضه شده یا در جریان عرضه عمومی است، درخصوص معاملات با سایر واحدهای تجاری که مستقیماً و نه از طریق واحد تجاری گزارشگر تحت کنترل دولت می‌باشد.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییSat, 21 Jan 2023 17:07:56 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/دارایی-ثابت-مشهود-استاندارد-11حسابدای-dhryv1xdn3koدارایی های ثابت مشهود و نامشهوددارایی های با عمر زیاد که روال عملیات شرکت استفاده می شوند و مولد هستند و برای فروش مجدد خریداری نمی شوند ، استهلاک پذیر بوده (عمدتاً) و به دو دسته مشهود و غیر(نا) مشهود طبقه بندی می شوند.الف) دارایی ثابت مشهوددارایی های هستند که موجودیت عینی دارد وعملیاتی نیز می باشند . از قبیل زمین ، ساختمان ، ماشین آلات خود این دارایی ها به سه دسته(1) دارایی های استهلاک پذیر(2) دارایی های استهلاک ناپذیر(3) دارایی های نقصان پذیر طبقه بندی می شوند .(1) دارایی های استهلاک پذیر : این دارایی ها دارای عمر اقتصادی معین و محدودی می باشند و طی عمر برآوردی خودشان مستهلک می شوند .(2) دارایی های استهلاک ناپذیر : این دارایی ها عمر نامحدودی دارند ودر اثر استفاده تحلیل نمی روند مثل زمین(3) دارایی های نقصان پذیر : این دارایی ها بر اثر استخراج تهی می شوند و به موجودی مواد یا کالا تبدیل می شوند . از جمله جنگلها ، معادن وذخایر طبیعی است که در تراز نامه در گروهی جدا بعنوان معادن و ذخایر طبقه بندی می شوند بنابراین ، عمر طولانی ؛ منابع آتی قابل اندازه گیری و استفاده در روال عادی عملیات سه ویژگی مهم ارایی های ثابت مشهود می باشد .ب) دارایی های نامشهودبه دارایی های غیر جاری گفته می شود که موجودیت عینی ندارند و در عملیات جاری واحد تجاری بکار می روند از جمله حق اختراع – حق چاپ – سر قفلی نکته : آنچه که در حسابداری ثابت از اهمیت خاصی برخوردار است تعیین برای تمام شده دارایی است .دارایی های نا مشهود واستهلاک آنهادارایی های نامشهود دارایی هایی هستند که واجد شرایط زیر باشند .1- فاقد ماهیت عینی و پولی است .2- به منظور استفاده در تولید یا عرضه کالاها یا خدمات ، اجرا به دیگران یا برای مقاصد اداری توسط واحد تجاری نگهداری می شود .3- با قصد استفاده طی بیش از یک دوره مالی توسط واحد تجاری تحصیل شده باشد .4- اندازه گیری منابع اقتصادی آتی و تعیین عمر مفید آن دشوار است .اگر دارایی های نامشهود ، جداگانه تحصیل شود ، ما به ازای آن معمولاً مشخص بوده و در نتیجه بهای تمام شده رامی توان به گونه ای اتکاء پذیر اندازه گیری نمود . بهای تمام شده یک قلم دارایی نا مشهود شامل بهای خرید وهرگونه مخارج مرتبط مستقیمی است که برای آماده سازی دارایی جهت استفاده مورد نظر تحمل می شود .دارایی های نا مشهود باید بر مبنای سیستماتیک طی بهترین برآورد از عمر مفید آن مستهلک شود . اینفرض قابل رد وجود دارد که عمر مفید دارایی نامشهود از زمان بهره برداری آن ،از بیست سال تجاوز نخواهد کرد . اصولاً برآورد عمر مفید دارایی نامشهود برای مدتی بیش از بیست سال ، احتمالاً از اتکاء پذیری کافی جهت توجیه دوره استهلاک طولانی تر برخوردار نیست . لذا در استاندارد های حسابداری ایران فرض شده که عمر مفید دارایی های مزبور از بیست سال تجاوز نمی کند .در رابطه با دارایی های نامشهود ، معمولا ارزش اقساط در نظر گرفته نمی شود مگر آنکه چنین ارزشی به گونه ای اتکاء پذیر قبل اندازه گیری بوده ویا شخص ثالثی خرید آن در پایان عمر مفید به قیمت مشخص ، تعهد کرده باشد . جهت استهلاک دارایی های نا مشهود ، با این که روش های نستقیم ، نزولی وآحاد تولید در استانداردها پیش بینی شده است ولیکن روش مستقیم در مقایسه با روش های دیگر بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد .در صورتی که در طی عمر دارایی نا مشهود ، هر لحظه مشخص گردد که دارایی منافع اقتصادی دارایی خود را به کلی از دست داده است ، لازم است ارزش دفتری آن از حساب حذف و به هزینه انتقال یابد . استهلاک دارایی های نا مشهود مثل دارایی های مشهود می تواند با بدهکار نمودن هزینه استهلاک وبستنکار کردن حساب استهلاک انباشته در دفاتر ثبت شود ولیکن بیشتر حسابداران ترجیح می دهند در خوص دارایی های مذبور به جای بستنکار کردن حساب «استهلاک انباشته» مستقیماً در حساب دارایی نا مشهود مربوطه را بستنکار نمایند .بنابراین شما می توانید دارایی های نا مشهود را با توجه به خصوصیلت فوق شناسایی کنید .اصول به کار رفته در حسابداری دارایی های نا مشهود فرقی با اصول حسابداری اموال و ماشین آلات وتجهیزات ندارد . یعنی :الف) هنگام تحصیل دارایی اصل بهای تمام شده رعایت می شود .ب) در خلال استفاده از آن اصل تطابق هزینه با درآمد رعایت می شود .ج) و هنگام فروش مابه التفاوت مبلغ دریافتی با ارزش دفتری به عنوان سود یا زیان شناسایی می شود .بهای تمام شده دارایی های نامشهود در تراز نامه در قسمت دارایی های نامشهود نشان داده می شود .هزینه ایجاد ونگهداری ویا احیای داراییهای نا مشهود غیر قابل شناسایی ( سرقفلی) باید در زمانی که وقوع می یابد به حساب هزینه دوره منظور شود .همه دارایی های نامشهود صرفنظر از اینکه عمرشان محدود، نامعین یا نامحدود باشد باید مستهلک شوند .طبق استاندارد حسابداری دارایی های نامشهود ، مدت استهلاک هیچ دارایی نباید از چهل سال تجاوز کند .برای دارایی های نا مشهود به علت نداشتن عینیت ارزش اسقاط در نظر گرفته نمی شود .بهای تمام شده دارایی های نا مشهود باید طی مدت برآورد شدن عمر مفید به طور سیستماتیک مستهلک شود .در این کار معمولاً از روش خط مستقیم استفاده می شود مگر آنکه مدیدریت دلایل قانع کننده ای برای مناسب بودن روش منظم دیگری داشته باشد .استهلاک دارایی های نا مشهود را به دو روش می توان ثبت کرد :1) قیمت دفتری دارایی را بستانکار کرد .2) یا آن را جداگانه در دفتر استهلاک انباشته مربوطه ثبت کرد .انتخاب یکی از ایندو روش به عرف وعادت بستگی دارد واز منطق حسابداری ناشی نمی شود .ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییFri, 20 Jan 2023 13:40:52 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/کمک-های-بلاعوض-دولت-استاندارد-10-حسابداری-us26g1vjtxt3ستاندارد حسابداری شماره ۱۰ مربوط به حسابداری کمک های بلاعوض دولت بوده و مباحث مربوط به کمک های بلاعوض دولت و نحوه برخورد حسابداران با آن در این استاندارد تبیین شده است و ما در این پست از سری مباحث خلاصه نکات استانداردهای حسابداری،قصد داریم تا این استاندارد را بصورت خلاصه در اختیار شما کاربران قرار دهیم.خلاصه نکات استاندارد حسابداری کمک های بلاعوض دولتکمک دولت عبارت از عملیاتی است که توسط دولت به منظور فراهم کردن مزیتهای اقتصادی برای یک واحد تجاری یا گروهی مشخص از واحدهای تجاری در چارچوب قوانین و مقررات معین انجام می شود(بند۱)کمکهای بلاعوض دولت عبارت است از کمکهای دولت به شکل انتقال دارایی به واحد تجاری یا جلوگیری از خروج آن از واحد تجاری در قبال رعایت برخی شرایط، درگذشته یا آینده، مربوط به فعالیتهای واحد تجاری(بند۱)مثال هایی از کمکهای بلاعوض دولت که از لحاظ ماهیت و اهداف دارای اشکال متفاوتی است(بند۶):کمکهای بلاعوض دولت جهت جبران خسارات ناشی از حوادث طبیعی و جنگ یا جلوگیری از تعطیل واحدهای تجارییارانه های پرداختی در رابطه با بهای خرید مواد یا فروش محصول و یا جبران زیان شرکتهای دولتی ارائه کننده خدمات عمومیکمک از محل دارایی های ایجاد شده طرحهای عمرانی و اهدای دارایی های ثابت مشهوداصل و سود تضمین شده تسهیلات دریافتی، معافیت های گمرکی اعطایی به وزارت نیرو و شرکتهای تابعهکمک های بلاعوض دولت درصورت احراز شرایط زیر شناسایی میشود (بند ۳):جریان منافع اقتصادی آتی مرتبط با کمک بلاعوض به درون واحد تجاری یا کاهش جریان خروجی منافع اقتصادی آتی از واحد تجاری محتمل باشد،مبلغ کمک بلاعوض به گونه ای اتکا پذیر قابل اندازه گیری باشد،مخارج مرتبط با کمک بلاعوض دریافتی به گونه ای اتکا پذیر قابل اندازه گیری باشد، واطمینان معقولی در رابطه با اجرای شرایط مربوط به مصرف کمک بلاعوض وجود داشته باشد.در رابطه با کمکهای بلاعوض دولت، جریان ورودی منافع اقتصادی آتی زمانی محتمل تلقی می گردد که شرایط دریافت کمک رعایت شده و نسبت به دریافت آن اطمینان معقولی وجود داشته باشد(بند ۱۱)در مواردی که کمک بلاعوض به منظور جبران زیان ، هزینه ها یا کاهش درآمد واحد تجاری با پیش بینی قبلی یا برای حمایت مالی واحد تجاری در شرایط اضطراری و جبران مخارج تحمل شده قبلی آن اعطا میشود ، این کمکها را باید در صورت سود و زیان دوره ای که در آن دوره قابل وصول میگردد ، شناسایی کرد. (بند ۱۸)کمک بلاعوضی که جهت تأمین مالی فعالیت های عمومی واحد تجاری طی یک دوره بلندمدت مشخص یا به منظور جبران کاهش درآمد جاری و یا آتی واحد تجاری اعطا میشود ، باید در صورت سود و زیان دورهای که درارتباط با آن دوره دریافت میگردد و درصورت مشخص نبودن دوره مربوط ، درصورت سود و زیان دورهای که در آن قابل وصول میشود ، شناسایی گردد.(بند ۱۸)کمک هایی که به عنوان جبران خسارات وارده قبلی به داراییهای ثابت به واحد تجاری اعطا میگردد و نیز کمک هایی که تعهدات مربوط به آنها ایفا شده یا دیگر وجود نداشته باشد،در صورت سود و زیان دورهای که در آن دوره قابل وصول میگردد ، شناسایی میشود(بند ۱۳)هرگاه عین دارایی غیرجاری مرتبط با کمک بلاعوض توسط اعطاکننده مطالبه نگردد:بازپرداخت کمک تا میزان بدهی موجود (حصه تخصیص نیافته کمک بلاعوض) موجب حذف بدهی می گردد؛هرگونه مازاد قابل پرداخت در این رابطه، درصورت انطباق با معیارهای شناخت داراییهای ثابت مشهود، موجب افزایش در مبلغ ثبت شده دارایی مربوط خواهد شد و در غیر این صورت فوراً به عنوان هزینه شناسایی میشود.استهلاک انباشته اضافی که درصورت نبود کمک تا آن تاریخ محاسبه میشد ، تعیین شده و فوراً به عنوان هزینه شناسایی میگردد(بند ۱۸)چنانچه استرداد کمک بلاعوض متضمن برگشت عین دارایی غیرجاری مرتبط با کمک باشد:ارزش دفتری دارایی بلندمدت و بدهی مربوط (مانده تخصیص نیافته کمک بلاعوض) از حسابها حذف میشود؛هرگونه تفاوت موجود بین حسابهای مزبور و نیز مبالغ اضافی احتمالی مورد مطالبه اعطاکننده در صورت سود و زیان شناسایی میگردد(بند ۱۳)کمکهای بلاعوض دریافتی جهت تحصیل داراییهای غیرجاری که عموماً به صورت بنیادی بر عملیات توسعه اقتصادی و فعالیت واحد تجاری مؤثر میباشد در بخش حقوق صاحبان سرمایه تحت عناوینی از قبیل "افزایش سرمایه دولت" یا "سرمایه اهدایی" منعکس میشود.(بند ۲۱)در این پست تلاش کردیم نکات مهم و چکیده استاندارد شماره ۱۰ حسابداری کمک های بلاعوض را برشماریم.امیدوار هستیم این مبحث مورد استفاده شما عزیزان قرار بگیرد.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییFri, 20 Jan 2023 13:33:25 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/حسابداری-پیمان-های-بلند-مدتاستاندارد-9حسابداری-ar4kabfs2wylبررسی حسابداری پیمان ‌های بلند مدت توسط موسسه حسابدارییکی از مباحثی که در حین فعالیت در موسسه حسابداری ممکن است به آن بر بخورید مبحث پیمان های بلند مدت است . این استاندارد جهت حسابداری پیمان‌های بلند مدت در صورت ‌های مالی پیمانکار تجویز شده است به دلیل ماهیت فعالیت موضوع پیمان‌های بلند مدت، تاریخ شروع پیمان و تاریخ تکمیل آن معمولاً در دوره‌های مالی متفاوتی قرار می‌گیرد. بنابراین مسأله اصلی در حسابداری پیمان‌های بلند مدت، تخصیص درآمدها و هزینه‌های پیمان به دوره‌هایی است که در آن دوره‌ها عملیات موضوع پیمان اجرا می‌شود.اصطلاحات رایج در موسسه حسابداری درباره حسابداری پیمان های بلند مدتپیمان بلند مدت در حسابداری پیمان های بلند مدتپیمانی است که برای طراحی، تولید یا ساخت یک دارایی منفرد قابل ملاحظه‌ یا ارائه خدمات (با ترکیبی از دارایی‌ها یا خدمات که توأماً یک پروژه را تشکیل دهد) منعقد می‌شود و مدت زمان لازم برای تکمیل پیمان عمدتاً چنان است که فعالیت پیمان در دوره‌های مالی متفاوت قرار می‌گیرد. پیمانی که طبق این استاندارد، بلند مدت تلقی می‌گردد، معمولاً در طول مدتی بیش از یک سال انجام خواهد شد. با این حال، مدت بیش از یک سال، مشخصه اصلی یک پیمان بلند مدت نیست. برخی پیمان‌هیا با مدت کمتر از یک سال، هرگاه از نظر فعالیت دوره، دارای چنان اهمیت نسبی باشد که عدم انعکاس درآمد و هزینه عملیاتی مربوط به آن منجر به مخدوش شدن درآمد و هزینه عملیاتی و نتایج دوره و عدم ارائه تصویری مطلوب توسط صورت‌های مالی گردد، باید به عنوان پیمان بلند مدت محسوب شود.پیمان مقطوع در حسابداری پیمان های بلند مدتپیمان بلند مدتی است که به موجب آن پیمانکار با یک مبلغ مقطوع برای کل پیمان یا یک نرخ ثابت برای هر واحد موضوع پیمان که در برخی از موارد ممکن است براساس موادی خاص مشمول تعدیل قرار گیرد، توافق می‌کند.پیمان امانی (پیمان با حق‌الزحمه مبتنی بر مخارج) در حسابداری پیمان های بلند مدتپیمان بلند مدتی است که به موجب آن مخارج قابل قبول یا مشخص شده در متن پیمان به پیمانکار تأدیه و درصد معینی از مخارج مزبور یا حق‌الزحمه ثابتی نیز به پیمانکار پرداخت شود.پیش دریافت پیمان در حسابداری پیمان های بلند مدتبخشی از مبالغ دریافتی توسط پیمانکار است که کار مربوط به آن تا تاریخ ترازنامه انجام نشده است.مبالغ دریافتنی بابت پیشرفت کار در حسابداری پیمان های بلند مدتعبارت است از:الف) علی ‌الحساب ‌ها مبالغی است که به طور موقت در قبال صورت حساب‌های صادره در دست بررسی دریافت می‌شود.(ب) سایر دریافت ‌ها عبارت است از اقلامی که ماهیت علی‌الحساب نداشته، لیکن در قبال پیشرفت کار دریافت می‌شود و نیز دربرگیرنده آن بخش از مبالغ پیش دریافت پیمان است که کار مربوط به آن تا تاریخ ترازنامه انجام شده است.مبالغ دریافتنی بابت پیشرفت کار در حسابداری پیمان های بلند مدتعبارت است از مبالغ قابل دریافت که بابت صورت حساب‌های صادره در حساب‌ها منظور شده است.زیان‌های قابل پیش‌بینی در حسابداری پیمان های بلند مدتزیان‌هایی است که انتظار می‌رود در طول مدت پیمان ایجاد شود (با احتساب مبالغ برآوردی هزینه کارهای اصلاحی و تضمینی و هرگونه هزینه‌های مشباهی که تحت شرایط پیمان قابل بازیافت نیست).مبلغ زیان مذکور بدون توجه به موارد زیر برآورد می‌شود :الف. شروع یا عدم شروع کار پیمان، ب. حصه‌ای از کار که تا تارخی ترازنامه انجام شده است.ج. میزان سودی که انتظار می‌رود از پیمان‌های دیگر (به استثنای پیمان‌هایی که می‌توان آنها را پیمان واحد تلقی نمود) حاصل شود.تجزیه و ترکیب پیمان‌ها در حسابداری پیمان های بلند مدتالزامات این استاندارد باید برای هر پیمان به طور جداگانه به کار گرفته شود، مگر در مواردی که برای انعکاس محتوا، این الزامات برای بخش‌های قابل شناسایی یک پیمان (تجزیه پیمان) یا برای گروهی از پیمان‌ها به عنوان یک مجموعه واحد (ترکیب پیمان)، اعمال می‌شود.تجزیه پیمان در حسابداری پیمان های بلند مدتهرگاه پیمان بلند مدت از چند بخش جداگانه تشکیل شده باشد، در صورت تحقق شرایط زیر، عملکرد هر بخش باید به مثابه پیمانی جداگانه در نظر گرفته شود:الف. در مورد هر بخش پیشنهاد قیمت جداگانه‌ای ارائه شده باشد.ب. مذاکرات هر بخش به طور جداگانه صورت گرفته و طرفین پیمان حق قبول یا رد آن بخش را داشته باشند.ج. درآمدها و هزینه‌های هر بخش به طور جداگانه قابل تشخیص باشد.ترکیب پیمان در حسابداری پیمان های بلند مدتدر صورت تحقق شرایط زیر، گروه پیمان‌ها را اعم از اینکه دارای یک یا چند کارفرما باشد، باید به عنوان یک پیمان واحد تلقی کرد:الف. گروه پیمان‌ها به عنوان یک مجموعه مورد مذاکره قرار گرفته باشد.ب. وابستگی پیمان‌ها به یکدیگر به گونه‌ای باشد که در عمل بخشی از یک پروژه سودآور را تشکیل دهد.ج. پیمان‌ها به طور همزمان یا متوالی اجرا شود.درآمد پیمان در حسابداری پیمان های بلند مدتدرآمد پیمان باید دربرگیرنده موارد زیر باشد:الف. مبلغ اولیه درآمد که در پیمان مورد توافق قرار گرفته است.ب. تغییر در میزان کار پیمان، ادعا و سایر دریافت‌های تشویقی در ارتباط با عملیات پیمان :1. تا میزانی که احتمال رود این موارد منجر به درآمد گردد.2. این موارد را بتوان به گونه‌ای قابل اتکا اندازه‌گیری کرد.درآمد پیمان به ارزش منصفانه ما به ازای دریافتی یا دریافتنی اندازه‌گیری می‌شود. اندازه‌گیری درآمد پیمان تحت تأثیر ابهامات گوناگونی است که به نتیجه رویدادهای آتی بستگی دارد. برآوردها اغلب با وقوع رویدادها و رفع ابهامات تجدید نظر می‌شود. بدین ترتیب مبلغ درآمد پیمان ممکن است از دوره‌ای به دوره دیگر تغییر کند.مخارج پیمان در حسابداری پیمان های بلند مدتمخارج پیمان باید مشتمل بر موارد زیر باشد:الف. مخارجی که مستقیماً با یک پیمان مشخص مرتبط است (مخارج مستقیم نسبت به پیمان)،ب. مخارجی که بین پیمان‌ها مشترک بوده و تسهیم آن به پیمان‌های جداگانه امکان‌پذیر است (مخارج غیر مستقیم نسبت به پیمان)، وج. سایر مخارجی که به موجب مفاد پیمان مشخصاً قابل مطالبه از کارفرما است، نظیر برخی از مخارج اداری، عمومی و مخارج توسعه که جبران آن به طور مشخص در پیمان قد شده ست.مخارجی را که نمی‌توان به فعالیت پیمانکاری یا به یک پیمان مشخص مربوط دانست جزء مخارج پیمان منظور نمی‌شود. نمونه‌هایی از این مخارج عبارت است از مخارج اداری، عمومی و فروش، مخارج تحقیق و توسعه که جبران آن در پیمان مشخص نشده و استهلاک ماشین آلات و تجهیزاتی که در فعالیت پیمانکاری استفاده نشده است.شناخت درآمد و هزینه‌های پیمان در حسابداری پیمان های بلند مدتهرگاه بتوان ماحصل یک پیمان بلند مدت را به گونه‌ای قابل اتکا برآورد کرد، باید سهم مناسبی از درآمد و مخارج کل پیمان (با توجه به میزان تکمیل پیمان در تاریخ ترازنامه و متناسب با نوع عملیات و صنعت مورد فعالیت) به ترتیب به عنوان درآمد و هزینه شناسایی شود.شناخت درآمد و هزینه دوره براساس میزان تکمیل پیمان، اغلب روش درصد تکمیل پیمان نامیده می‌شود. طبق این روش، درآمد پیمان با مخارج تحمل شده جهت نیل به آن میزان از تکمیل تطابق داده می‌شود و در نتیجه درآمد، هزینه و سود یا زیان کار انجام شده در صورت سود و زیان انعکاس می‌یابد.هرگاه ماحصل یک پیمان بلند مدت را نتوان به گونه‌ای قابل اتکا برآورد کرد، درآمد باید تا میزان مخارج تحمل شده‌ای که احتمال بازیافت آن وجود دارد شناسایی شود، و مخارج پیمان باید در وره وقوع به عنوان هزینه شناسایی شود [در واقع سودی شناسایی نمی‌شود] در صورت رفع ابهاماتی که موجب گردیده است تا ماحصل پیمان به گونه‌ای اتکاپذیر قابل برآورد نباشد، درآمد و هزینه پیمان بلند مدت، باید مطابق پیمانی که ماحصل آن قابل برآورد است، شناسایی شود (یعنی براساس روش درصد تکمیل پیمان). هرگاه انتظار رود که پیمان منجر به زیان گردد (کل مخارج پیمان از کل درآمد پیمان تجاوز کند) باید زیان مربوط، فوراً به عنوان هزینه دوره شناسایی شود.ملاحظات موسسه حسابداری مربوط به شناخت اقلام مرتبط با پیمان بلند مدتآن بخش از مخارج تحمل شده پیمان که با فعالیت آتی آن مرتبط است، به شرط آنکه بازیافت آن محتمل باشد، به عنوان دارایی شناسایی و تحت سر فصل پیمان در جریان پیشرفت طبقه‌بندی می‌شود.ماحصل پیمان بلند مدت را تنها زمانی می‌توان به گونه‌ای قابل اتکا برآورد کرد که جریان منافع اقتصادی آتی مربوط به پیمان به درون واحد تجاری محتمل باشد. با این حال، هرگاه در مورد قابلیت وصول مبلغ منظور شده در درآمد پیمان و شناسایی شده در صورت سود و زیان ابهامی به وجود آید، مبلغ غیرقابل وصول یا مبلغی که احتمال عدم بازیافت آن می‌رود به عنوان هزینه و نه تعدیل درآمد پیمان شناسایی می‌شود.در پیمان‌های مقطوع، ماحصل پیمان بلند مدت را زمانی می‌توان به گونه‌ای قابل اتکا اندازه‌گیری کرد که تمامی شرایط زیر برقرار باشد:الف. درآمد پیمان را بتوان به گونه‌ای قابل اتکا اندازه‌گیری کرد.ب. جریان ورودی منافع اقتصادی مرتبط با پیمان به واحد تجاری محتمل باشد.ج. مخارج پیمان تا زمان تکمیل پیمان و همچنین درصد تکمیل پیمان در تاریه ترازنامه را بتوان به گونه‌ای قابل اتکا اندازه‌گیری کرد.د. مخارج مربوط به پیمان را بتوان به وضوح تشخیص داد و به گونه‌ای قابل اتکا اندازه‌گیری کرد تا مقایسه مخارج واقعی تحمل شده پیمان با برآوردهای قبلی آنها میسر گردد.در پیمان‌های امانی، ماحصل پیمان بلند مدت را زمانی می‌توان به گونه‌ای قابل اتکا اندازه‌گیری کرد که کلیه شرایط زیر برقرار باشد:الف. جریان ورودی منافع اقتصادی مرتبط با پیمان به واحد تجاری محتمل باشد، و ب. مخارج مربوط به پیمان را اعم از اینکه طبق مفاد پیمان مشخصاً قابل بازیافت باشد یا نباشد، بتوان به وضوح تشخیص داد و به گونه‌ای قابل اتکا اندازه‌گیری کرد.میزان تکمیل پیمان به طرق مختلف قابل تعیین است. واحد تجاری، روشی را که کار انجام شده را به گونه‌ای قابل اتکا اندازه‌گیری می‌کند به کار می‌گیرد. با توجه به ماهیت پیمان، روش‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:1. نسبت مخارج تحمل شده پیمان برای کار انجام شده تا تاریخ ترازنامه به کل مخارج برآوردی پیمان.2. ارزیابی کار انجام شده.3. نسبت مقدار کار انجام شده به کل کار پیمان.مبالغ دریافتی و دریافتنی بابت پیشرفت کار و نیز پیش دریافت از کارفرمایان معمولاً منعکس کننده کار انجام شده نیست.تغییر در برآوردها در حسابداری پیمان های بلند مدتاثر تغییر در برآورد درآمد یا مخارج پیمان یا اثر تغییر در برآورد ماحصل پیمان که از برآوردهای جاری درآمد و مخارج پیمان ناشی می‌شود، طبق استاندارد حسابداری شماره 6 با عنوان گزارشی عملکرد مالی، تغییر در برآورد حسابداری تلقی می‌شود [یعنی عطف به ماسبق نمی‌شود].افشا در ترازنامه در حسابداری پیمان های بلند مدتپیمان‌های بلند مدت را باید به شرح زیر در ترازنامه افشا کرد:الف. مازاد درآمد شناسایی شده انباشته پیمان بر مبالغ دریافتی و دریافتنی بابت پیشرفت کار تا تاریخ ترازنامه باید به عنوان مبلغ قابل بازیافت پیمان طبقه‌بندی گردد و به طور جداگانه تحت سرفصل حساب‌های دریافتنی منعکس شود.ب. پیش دریافت پیمان (یعنی بخشی از مبالغ دریافتنی توسط پیمانکار که کار مربوط به آن تا تاریخ ترازنامه انجام نشده است) باید در سرفصل پیش دریافت‌ها در ترازنامه منظور شود.ج. مخارج تحمل شده انباشته پس از کسر مبالغ هزینه شناسایی شده انباشته (خالص بهای تمام شده) و به کسر زیان‌های قابل پیش‌بینی، به عنوان مانده پیمان‌هی بلند مدت طبقه‌بندی و به طور جداگانه‌ای تحت سرفصل پیمان‌های در جریان پیشرفت در ترازنامه منعکس گردد.د. مازاد ذخیره زیان‌های قابل پیش‌بینی بر مخارج تحمل شده انباشته (پس از کسر مبالغ هزینه شناسایی شده انباشته) باید به عنوان ذخیره زیان‌های قابل پیش‌بینی طبقه‌بندی و تحت سرفصل ذخایر در ترازنامه منعکس شود.ه. مبلغ سپرده‌های کسر شده قابل استرداد از قبیل سپرده حسن انجام کار و سپرده بیمه باید تحت سرفصل حساب‌های دریافتنی در ترازنامه منعکس شود.افشا در صورت سود و زیان در حسابداری پیمان های بلند مدتصورت سود و زیان باید اقلام زیر را به طور جداگانه منعکس کند:الف. درآمد شناسایی شده دوره (درآمد پیمان).ب. هزینه شناسایی شده دوره (بهای تمام شده پیمان) شامل هزینه شناسایی شده پیمان طی دوره و زیان قابل پیش‌بینی شناسایی شده طی دوره.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییSat, 07 Jan 2023 14:58:54 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/حسابداری-موجودی-مواد-و-کالا-استاندارد-8حسابداری-wfhyascaydftمقدمـه1 . موجودي‌ مواد و کالا، بخش‌ عمده‌اي‌ از داراييهاي‌ بسياري‌ از واحدهاي‌ تجاري‌ را تشكيل‌ مي‌دهد. بنابراين‌، ارزشيابي‌ و انعكاس‌ موجودي‌ مواد و کالا اثر با اهميتي‌ در تعيين‌ و ارائـه‌ وضعيت‌ مالي‌ و عملكرد مالي‌ واحدهاي‌ تجاري‌ دارد.دامنه‌ كاربرد2 . استاندارد حسابداری شماره 8، نحوه‌ ارزشيابي‌ و انعكاس‌ موجودي‌ مواد و کالا در صورتهاي‌ مالي‌ را تشريح‌ مي‌كند و موارد زير را دربر نمي‌گيرد:الف ‌. كار در جريان‌ پيشرفت‌ پيمانهاي‌ بلندمدت‌ (رجوع‌ شود به‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 9 با عنوان‌ ” حسابداري‌ پيمانهاي‌ بلندمدت‌“ ).ب‌ . ابزارهاي‌ مالي‌ پيچيده‌.ج‌ . موجودي محصولات جنگلي‌ و معدني‌ در مواردي‌ كه‌ اين‌ اقلام‌ در صنايع‌ مربوط‌ به‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ اندازه‌گيري‌ مي‌شودد . تولیدات کشاورزی در زمان برداشت و داراییهای زیستی غیرمولد مربوط به فعالیت کشاوزی (رجوع شود به استاندارد حسابداری شماره 26 با عنوان ”فعالیتهای کشاورزی“).تعاريف‌3 . اصطلاحات‌ ذيل‌ در اين‌ استاندارد با معاني‌ مشخص‌ زير بكار رفته‌ است‌:o موجودي‌ مواد و کالا‌: به‌ داراييهايي‌ اطلاق‌ مي‌شود كه‌:الف ‌. براي‌ فروش‌ در روال‌ عادي‌ عمليات‌ واحد تجاري‌ نگهداري‌ مي‌شود،ب‌ . به منظور ساخت‌ محصول‌ يا ارائـه‌ خدمات‌ در فرايند توليد قرار دارد،ج‌ . به منظور ساخت‌ محصول‌ يا ارائـه‌ خدمات‌، خريداري‌ شده‌ و نگهداري‌ مي‌شودد . ماهيت‌ مصرفي‌ دارد و به‌ طور غيرمستقيم‌ در جهت‌ فعاليت‌ واحد تجاري‌ مصرف‌ مي‌شود.خالص‌ ارزش‌ فروش‌‌: عبارت‌ است‌ از بهاي‌ فروش‌ (بعد از كسر تخفيفات‌ تجاري‌ ولي‌ قبل‌ از تخفيفات‌ مربوط‌ به‌ تسويه‌ حساب‌) پس‌ از كسر:الف‌ . مخارج‌ براوردي‌ تكميل‌، وب‌ . مخارج‌ براوردي‌ بازاريابي‌، فروش‌ و توزيع‌.بهاي‌ جايگزيني‌: عبارت‌ است‌ از مخارجي‌ كه‌ بايد براي‌ خريد يا ساخت‌ يك‌ قلم‌ موجودي‌ كاملاً مشابه‌ تحمل‌ شود.اندازه‌گيري‌ موجودي‌ مواد و کالا4 . موجودي‌ مواد و کالا بايد برمبناي‌ ” اقل‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ و خالص‌ ارزش‌ فروش‌“ تك‌ تك‌ اقلام‌ يا گروههاي‌ اقلام‌ مشابه‌، اندازه‌گيري‌ شود.5 . موجودي‌ مواد و کالا، به‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ اندازه‌گيري‌ مي‌شود. چنانچه‌ نتوان‌ به‌ طور معقول‌ انتظار داشت‌ كه‌ براي‌ بازيافت‌ اين‌ دارايی‌، درآمدهاي‌ آتي‌ كافي‌ وجود داشته‌ باشد (مثلاً درنتيجه‌ خراب‌ شدن‌، نابابي‌ يا كاهش‌ در ميزان‌ تقاضا)، مبالغ‌ غير قابل‌ بازيافت‌ به‌عنوان‌ هزينه‌كاهش‌ ارزش‌ موجودي‌ مواد و کالا به‌ سود و زيان‌ منظور مي‌شود. از اينرو، موجودي‌ مواد و کالا به‌ اقل‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ و خالص‌ ارزش‌ فروش‌ انعكاس‌ مي‌يابد.بهاي‌ تمام‌ شده‌ موجودي‌ مواد و کالا6 . بهاي‌ تمام‌ شده‌ موجودي‌ مواد و کالا بايد دربرگيرنده‌ مخارج‌ خريد، مخارج‌ تبديل‌ و ساير مخارجي‌ باشد كه‌ واحد تجاري‌ در جريان‌ فعاليت‌ معمول‌ خود، براي‌ رساندن‌ كالا يا خدمات‌ به‌ مكان‌ و شرايط‌ فعلي‌ آن‌ متحمل‌ شده‌ است‌.مخارج‌ خريد7 . مخـارج‌ خريـد شامل‌ بهـاي‌ خريـد و هر گونه‌ مخارج‌ ديگري‌ از قبيل‌ حقوق‌ و عوارض‌ گمركي‌ و حمل‌ است‌ كه‌ مستقيماً به‌ خريد مربوط‌ مي‌گردد. تخفيفـات‌ تجـاری‌ از بهاي‌ خريـد كسـر مي‌شود.8 . برخی‌ مخارج‌ به‌ شرح‌ زير در صورت‌ احراز شرايط‌ مربوط‌، قابل‌ احتساب‌ در مخارج‌ خريد است‌:الف ‌. مخارج‌ تأمين‌ مالي‌ واردات‌ مواد و کالا به‌ صورت‌ اعتباري‌ از نوع‌ يوزانس‌ به شرط‌ آنكه‌ به‌ موجب‌ مقررات‌ موضوعه‌، واردات‌ مزبور به‌ صورت‌ نقدي‌ مجاز نباشد.ب‌ . در شرايط‌ استثنايي‌ طبق‌ الزامات‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 16 باعنوان‌ آثار تغییر در نرخ ارز، مابه‌التفاوتهاي‌ ريالي‌ مورد مطالبه‌ ناشي‌ از افزايش‌ قابل‌ ملاحظه‌ نرخ‌ رسمي‌ ارز (مثلاً از شناور به‌ صادراتي‌)، به شرط‌ اينكه‌ تخصيص‌ آن‌ به‌ آحاد بهاي‌ خريد مواد و کالاي‌ مربوط‌ امكانپذير باشد.مخارج‌ تبديل‌9 . مخارج‌ تبديل‌ شامل‌ مخارجي‌ است‌ كه‌ مستقيماً به‌ اقلام‌ توليدشده‌ مربوط‌ مي‌گردد (مانند كار مستقيم‌). مخارج‌ تبديل‌ همچنين‌ شامل‌ سربار توليد (اعم‌ از ثابت‌ و متغير) است‌ كه‌ براي‌ تبديل‌ مواد اوليه‌ به‌ محصول‌ يا ارائه‌ خدمات‌ واقع‌ مي‌شود.10 . سربار توليد اعم‌ از ثابت‌ و متغير با روشي‌ سيستماتيك‌ به‌ محصولات‌ تخصيص‌ مي‌يابد. سربار ثابت‌ توليد، آن‌ بخش‌ از مخارج‌ غيرمستقيم‌ توليد است‌ كه‌ عليرغم‌ تغيير در حجم‌ توليد نسبتاً ثابت‌ مي‌ماند، مانند استهلاك‌ و مخارج‌ نگهداري‌ ساختمان‌ و تجهيزات‌ كارخانه‌ و مخارج‌ مديريت‌ كارخانه‌. سربار متغير توليد آن‌ بخش‌ از مخارج‌ غيرمستقيم‌ توليد است‌ كه‌ متناسب‌ با تغيير حجم‌ توليد تغيير مي‌يابد، مانند مواد و دستمزد غيرمستقيم‌.11 . سربار ثابت‌ توليد برمبناي‌ ظرفيت‌ معمول‌ فعاليت‌ واحد تجاري‌ تخصيص‌ مي‌يابد. ظرفيت‌ معمول‌ بيانگر متوسط‌ محصولي‌ است‌ كه‌ انتظار مي‌رود در شرايط‌ عادي‌ (با در نظر گرفتن‌ توقفات‌ توليد ناشي‌ از تعميرات‌ و نگهداري‌ برنامه‌ريزي‌شده‌) طي‌ چند دوره‌ يا فصل‌، توليد شود. براي‌ تخصيص‌ هزينه‌هاي‌ سربار ثابت‌ توليد مي‌توان‌ از سطح‌ واقعي‌ توليد استفاده‌ كرد به شرط‌ آنكه‌ سطح‌ مزبور تقريباً نزديك‌ به‌ سطح‌ معمول‌ فعاليت‌ واحد تجاري‌ باشد. بايد توجه‌ داشت‌ عامل‌ تعيين‌كننده‌ در تخصيص‌ سربار ثابت‌ توليد برمبناي‌ سطح‌ معمول‌ فعاليت‌، اين‌ است‌ كه‌ مخارج‌ مربوط‌ به‌ ظرفيت‌ بلااستفاده‌ بايد در دوره‌ وقوع‌ به عنوان‌ هزينه‌ عملياتي‌ و پس‌ از سود ناخالص‌ در صورت‌ سود و زيان‌ منعكس‌ شود.12 . جهت‌ تعيين‌ سطح‌ معمول‌ فعاليت‌ واحد تجاري‌ عوامل‌ زير را بايد درنظر داشت‌:الف ‌. ميزان‌ توليد مورد نظر طراحان‌ دستگاههاي‌ توليدي‌ و مديريت‌ واحد تجاري‌، تحت‌ شرايط‌ كار حاكم‌ در طول‌ سال‌ (مثلاً يك‌ نوبت‌كاري‌ يا دونوبت‌كاري‌)،ب ‌. بودجه‌ سطح‌ فعاليت‌ سال‌ تحت‌ بررسي‌ و سال‌ بعد از آن‌، وج . سطحي‌ از توليد كه‌ واحد تجاري‌ در سال‌ تحت‌ بررسي‌ و نيز در سالهاي‌ گذشته‌ عملاً به‌ آن‌ دست‌ يافته‌ است‌.اگر چه‌ تغييرات‌ موقت‌ در سطح‌ فعاليت‌ را مي‌توان‌ ناديده‌ گرفت‌، با اين‌ حال‌ تغييرات‌ مداوم‌ بايد به‌ تجديد نظر در آنچه‌ قبلاً معمول‌ شناخته‌ شده‌ منجر شود.13 . يكي‌ از دلايلي‌ كه‌ گاه‌ در رابطه‌ با عدم‌ شمول‌ مخارج‌ سربار خاصي‌ در بهاي‌ تمام‌ شده‌ عنوان‌ مي‌شود، لزوم‌ اتخاذ برخورد محافظه‌ كارانه‌ در ارزشيابي‌ موجودي‌ مواد و کالا است‌. چنانچه‌ تعيين‌ مبلغ‌ موجودي‌ مواد و کالا در شرايط‌ واحد تجاري‌ مستلزم‌ اعمال‌ احتياط‌ باشـد، احتيـاط‌ لازم‌ در تعيين‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ و نه‌ از طريق‌ حذف‌ مخـارج‌ سربـار خاصي‌ از بهـاي‌ تمام‌ شـده‌ اعمـال‌ مي‌شـود.14 . در فراينـد توليـد ممكن‌ است‌ همزمـان‌ بيش‌ از يك‌ محصـول‌ توليـد شـود. بـراي‌ مثـال‌، اين‌ وضعيت‌ زماني‌ مصداق‌ دارد كه‌ محصولات‌ مشترك‌ يا يك‌ محصول‌ اصلي‌ همراه‌ با يك‌ محصول‌ فرعي‌ توليد مي‌شود. در مواردي‌ كه‌ مخارج‌ تبديل‌ هر محصول‌ جداگانه‌ قابل‌ تشخيص‌ نباشد، اين‌ مخارج‌ برمبنايي‌ منطقي‌ و يكنواخت‌ به‌ محصولات‌ تخصيص‌ مي‌يابد. براي‌ مثال‌، ممكن‌ است‌ از ارزش‌ نسبي‌ فروش‌ هر محصول‌ در مرحله‌اي‌ از فرايند توليد كه‌ محصولات‌ به‌ طور جداگانه‌ قابل‌ تشخيص‌ باشد و يا در زمان‌ تكميل‌ توليد، به عنوان‌ مبناي‌ تخصيص‌ استفاده‌ شـود. در اغلب‌ مـوارد، محصـولات‌ فرعي‌ ماهيتـاً كم‌ اهميت‌ اسـت‌، از اين رو اين‌ محصولات‌ به‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ اندازه‌گيري‌ و مبلغ‌ حاصل ‌شده‌ از بهاي‌ تمام شده‌ محصول‌ اصلي‌ كسر مي‌شود. در نتيجه‌ مبلغ‌ دفتري‌ محصول‌ اصلي‌ با بهاي‌ تمام ‌شده‌ آن‌، تفاوت‌ با اهميتي‌ ندارد.15 . روشهاي‌ هزينه‌يابي‌ معمولاً چنان‌ طراحي‌ مي‌گردد تا اطمينان‌ حاصل‌ شود كليه‌ مخارج‌ مربوط‌ به‌ مواد مستقيم‌، كارمستقيم‌ و ساير مخارج‌ مستقيم‌ به‌ نحوي‌ مناسب‌، مشخص‌ و بر مبنايي‌ منطقي‌ و يكنواخت‌ به‌ حساب‌ گرفته‌ شود. اما در تخصيص‌ مخارج‌ سربار، مسائلي‌ بروز مي‌كند كه‌ معمولاً مستلزم‌ اعمال‌ قضاوتهاي‌ شخصي‌ در انتخاب‌ يك‌ قاعده‌ مناسب‌ است‌.16 . همچنين‌ در تخصيص‌ مخارج‌ دواير خدماتي‌ مركزي‌، ممكن‌ است‌ مسائلي‌ بروز كند. مبناي‌ تخصيص‌ چنين‌ مخارجي‌ بايد ميزان‌ خدماتي‌ باشد كه‌ در رابطه‌ با عمليات‌ مختلف‌ ارائه‌ مي‌شود. براي‌ مثال‌، دايره‌ حسابداري‌ معمولاً در خدمت‌ عمليات‌ زير است‌:الف ‌. توليد (از طريق‌ پرداخت‌ حقوق‌ و دستمزد مستقيم‌ و غيرمستقيم‌ توليدي‌، كنترل‌ خريد و تهيه‌ صورتهاي‌ مالي‌ ادواري‌ براي‌ واحدهاي‌ توليدي‌)،ب ‌. بازاريابي‌ و توزيع‌ (از طريق‌ تجزيه‌ و تحليل‌ فروش‌ و كنترل‌ دفتر يا كارتهاي‌ معين‌ فروش‌)، وج . مديريت‌ عمومي‌ (از طريق‌ تهيه‌ گزارشهاي‌ داخلي‌ خاص‌ مديريت‌، صورتهاي‌ مالي‌ و بودجه‌هاي‌ سالانه‌، كنترل‌ منابع‌ نقدي‌ و برنامه‌ريزي‌ سرمايه‌گذاريها).از كل‌ مخارج‌ دايره‌ حسابداري‌، تنها آن‌ بخش‌ بايد در محاسبه‌ مخارج‌ تبديل‌ منظور شود كه‌ بتوان‌ آن‌ را به گونه‌اي‌ منطقي‌ به‌ عمليات‌ توليد تخصيص‌ داد.ساير مخارج‌17 . ساير مخارج‌ تنها تا ميزاني‌ كه‌ آشكارا به‌ رساندن‌ موجودي‌ مواد و کالا به‌ مكان‌ و شرايط‌ فعلي‌ آن‌ مربوط‌ است‌ به عنوان‌ بخشي‌ از بهاي‌ تمام‌شده‌ موجوديها منظور مي‌شود.18 . موارد زير، نمونه‌هايي‌ از مخارجي‌ است‌ كه‌ در بهاي‌ تمام‌شده‌ موجوديها منظور نمي‌شود و در دوره‌ وقوع‌ به عنوان‌ هزينه‌ شناسايي‌ مي‌گردد:الف ‌. مبالغ‌ غيرعادي‌ مربوط‌ به‌ ضايعات‌ مواد، دستمزد و ساير مخارج‌ توليد (ضايعات‌ قابل‌ كنترل‌).ب‌ . مخارج‌ انبارداري‌ باستثناي‌ مخارجي‌ كه‌ در فرايند توليد براي‌ انبارداري‌ محصولاتي‌ كه‌ نياز به‌ پردازش‌ بيشتر دارند، انجام‌ مي‌شود.ج‌ . سربار اداري‌ كه‌ در رساندن‌ موجوديها به‌ مكان‌ و شرايط‌ فعلي‌ نقشي‌ ندارد.د . مخارج‌ فروش‌.19 . مخارج‌ مديريت‌ عمومي‌، برخلاف‌ مديريت‌ عملياتي‌، مستقيماً به‌ توليد جاري‌ مربوط‌ نمي‌شود و لذا نبايد در مخارج‌ تبديل‌ (و درنتيجه‌، در بهاي‌ تمام‌ شده‌ موجودي‌ مواد و کالا) منظور گردد. در مورد واحدهاي‌ تجاري‌ كوچك‌تر كه‌ مديريت‌ معمولاً در اداره‌ روزانه‌ هر يك‌ از عمليات‌ مختلف‌ نقش‌ دارد، ممكن‌ است‌ در تفكيك‌ مخارج‌ سربار مديريت‌ عمومي‌، مسايل‌ خاصي‌ در عمل‌ بروز كند. در چنين‌ واحدهايي‌، مخارج‌ مديريت‌ را مي‌توان‌ با استفاده‌ از مباني‌ مناسب‌، به‌گونه‌اي‌ منصفانه‌ به‌ عمليات‌ توليد، بازاريابي‌، فروش‌ و اداري‌ تخصيص‌ داد.20 . در شرايطي‌ خاص‌، مخارج‌ تأمين‌ مالي‌ را مي‌توان‌ در بهاي‌ تمام‌شده‌ موجوديها منظور كرد. اين‌ شرايط‌ در استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 13 با عنوان‌ حسابداري‌ مخارج‌ تأمين‌ مالي‌ مشخص‌ شده‌ است‌.بهاي‌ تمام‌شده‌ موجوديها در واحدهاي‌ خدماتي‌21 . بهاي‌ تمام‌شده‌ موجوديها در واحدهاي‌ خدماتي‌ اساساً دستمزد و ساير مخارج‌ كاركناني‌ كه‌ مستقيماً در ارائه‌ خدمات‌مربوط‌ مشاركت‌ داشته‌اند و نيز سربار قابل‌ تخصيص‌ را دربر مي‌گيرد. دستمزد و ساير مخارج‌ مربوط‌ به‌ كاركنان‌ اداري‌ و فروش‌ در بهاي‌ تمام‌شده‌ خدمات‌ ارائه ‌شده‌ منظور نمي‌شود بلكه‌ در دوره‌ وقوع‌ به عنوان‌ هزينه‌ شناسايي‌ مي‌گردد.بهاي تمام شده تولید کشاورزی برداشت شده از داراییهای زیستی21 مکرر. طبق استاندارد حسابداری شماره 26، با عنوان فعالیتهای کشاورزی تولیدات کشاورزی که توسط واحد تجاری از داراییهای زیستی برداشت می‌شود، در شناخت اولیه به ارزش منصفانه پس از کسر مخارج برآوردی زمان فروش اندازه‌گیری می‌شود. برای بکارگیری این استاندارد، این مبلغ، بهاي تمام شده موجودی در آن تاریخ است.روشهاي‌ محاسبه‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌22 . براي‌ محاسبه‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ موجودي‌ مواد و کالا روشهاي‌ مختلفي‌ با آثار متفاوت‌ به‌ كار گرفته‌ مي‌شود. اين‌ روشها از جمله‌ شامل‌ موارد زير است‌:الف‌ . اولين‌ صادره‌ از اولين‌ وارده‌،ب‌ . ميانگين‌ موزون‌،ج . شناسايي‌ ويژه‌،د . اولين‌ صادره‌ از آخرين‌ وارده‌،ﻫ . موجودي‌ پايه‌و . خرده‌ فروشی23 . اولين‌ صادره‌ از اولين‌ وارده‌ عبارت‌ است‌ از محاسبه‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ موجودي‌ مواد و کالا براين‌ اساس‌ كه‌ تعداد موجود، بيانگر آخرين‌ خريدها يا آخرين‌ توليدات‌ است‌.24 . ميانگين‌ موزون‌ عبارت‌ از محاسبه‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ موجودي‌ مواد و کالا براساس‌ اعمال‌ بهاي‌ متوسط‌ در مورد واحد موجودي‌ است‌. ميانگين‌ موزون‌ از تقسيم‌ مجموع‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ واحدهاي‌ موجودي‌ به‌ مجموع‌ تعداد واحدهاي‌ آن‌ موجودي‌ محاسبه‌ مي‌گردد و مي‌توان‌ از طريق‌ محاسبه‌ دايمي‌ (ميانگين‌ موزون‌ متحرك‌) يا محاسبه‌ ادواري‌ (ميانگين‌ موزون‌ سالانه‌، شش‌ ماهه‌ و...) به‌ آن‌ دست‌ يافت‌.25 . شناسايي‌ ويژه‌ روشي‌ است‌ كه‌ در آن‌ مخارج‌ مختص‌ هر يك‌ از اقلام‌ موجودي‌ به‌ آن‌ قلم‌ اختصاص‌ مي‌يابد. اين‌ روش‌ براي‌ اقلامي‌ مناسب‌ است‌ كه‌ صرفنظر از فرايند خريد يا توليد قابل‌ تشخيص‌ هستند. اما كاربرد اين‌ روش‌ در مواردي‌ كه‌ اقلام‌ متعددي‌ از موجودي‌ مواد و کالا از يكديگر قابل‌ تفكيك‌ نباشند، مناسب‌ نيست‌.26 . اولين‌ صادره‌ از آخرين‌ وارده‌ عبارت‌ است‌ از محاسبه‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ موجودي‌ مواد و کالا براين‌ اساس‌ كه‌ تعداد موجود بيانگر اولين‌ خريدها يا اولين‌ توليدات‌ است‌.27 . موجـودي‌ پايـه‌ عبـارت‌ است‌ از بهاي‌ تمام ‌شده‌ موجودي‌ مواد و کالا براين‌ اسـاس‌ كـه‌ يك‌ ارزش‌ واحد ثابت‌ به‌ بخشي‌ از موجوديها كه‌ تعداد آن‌ از پيش‌ تعيين‌ شده‌ است‌ نسبت‌ داده‌ مي‌شود و موجوديهاي‌ اضافه‌ براين‌ تعداد به‌ روش‌ ديگري‌ ارزشيابي‌ مي‌گردد. اگر تعداد واحدهاي‌ موجود، كمتر از حداقل‌ از پيش‌ تعيين‌ شده‌ باشد، ارزش‌ واحد ثابت‌ در مورد كل‌ تعداد موجودي‌ اعمال‌ خواهد شد.28 . روشهاي‌ مورد استفاده‌ جهت‌ تخصيص‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ به‌ موجودي‌ مواد و کالا بايد چنان‌ انتخاب‌ شود كه‌ براي‌ مخارجي‌ كه‌ واحد تجاري‌ براي‌ رساندن‌ كالا به‌ مكان‌ و شرايط‌ فعلي‌ آن‌ واقعاً متحمل‌ شده‌ است‌، منصفانه‌ترين‌ تقريب‌ ممكن‌ را فراهم‌ آورد.29 . بهاي‌ تمام‌ شده‌ موجودي‌ مواد و کالا بايد با استفاده‌ از روشهاي‌ ” شناسايي‌ ويژه‌“، ” اولين‌ صادره‌ از اولين‌ وارده‌“ يا ” ميانگين‌ موزون‌“ محاسبه‌ شود.30 . روشهايي‌ از قبيل‌ ” موجودي‌ پايه“ و ” اولين‌ صادره‌ از آخرين‌ وارده“ معمولاً جهت‌ ارزشيابي‌ موجودي‌ مواد و کالا مناسب‌ نيست‌. زيرا كاربرد آنها اغلب‌ منجر به‌ مبالغي‌ بابت‌ موجودي‌ مواد و کالا در ترازنامه‌ خواهد گرديد كه‌ هيچ‌ رابطه‌اي‌ با سطح‌ اخير مخارج‌ ندارد. در صورت‌ استفاده‌ از روشهاي‌ مذكور، نه‌ تنها مبالغ‌ منعكس‌ شده‌ بابت‌ داراييهاي‌ جاري‌ گمراه‌ كننده‌ است‌ بلكه‌ اگر سطح‌ موجوديها كاهش‌ و قيمتهاي‌ قديمي‌تر به‌ سود و زيان‌ راه‌ يابد، نتايج‌ بعدي‌ نيز به‌ طور بالقوه‌ مخدوش‌ خواهد شد.31 . تكنيكهايي‌ مانند روش‌ هزينه‌يابي‌ استاندارد براي‌ محاسبه‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ محصولات‌ يا روش‌ خرده‌ فروشي‌ براي‌ كالاها، هنگامي‌ مي‌تواند به‌ خاطر سهولت‌ كار مورد استفاده‌ قرار گيرد كه‌ نتايج‌ حاصل‌ از بكارگيري‌ آن‌ همواره‌ با نتايجي‌ كه‌ طبق‌ بند 29 به‌ دست‌ مي‌آيد، تقريباً يكسان‌ باشد.32 . هزينه‌يابي‌ استاندارد عبارت‌ است‌ از محاسبه‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ موجودي‌ مواد و کالا براساس‌ هزينه‌هاي‌ از پيش‌ تعيين‌ شده‌ براي‌ هر دوره‌ كه‌ برمبناي‌ تخمين‌هاي‌ مديريت‌ درخصوص‌ سطوح‌ مورد انتظار هزينه‌ها و عمليات‌، كارآيي‌ عملياتي‌ و مخارج‌ مربوط‌ محاسبه‌ مي‌گردد.33 . در مورد واحدهاي‌ خرده‌ فروشي‌ كه‌ تعداد زيادي‌ كالاهاي‌ متفاوت‌ و سريعاً در حال‌ تغيير دارند، كالاهاي‌ موجود در محوطه‌ واحدهاي‌ مزبور اغلب‌ برحسب‌ قيمت‌ فروش‌ به‌ كسر درصد معمول‌ براي‌ سود ناخالص‌ منعكس‌ مي‌شود. در چنين‌ شرايط‌ خاصي‌، اين روش‌ را (كه‌ به‌ روش‌ خرده‌ فروشي‌ موسوم‌ است‌) مي‌توان‌ به عنوان‌ تنها روش‌ عملي‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ رقم‌ تقريبي‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌، قابل‌ قبول‌ دانست‌.34 . در اغلب‌ موارد، نمي‌توان‌ مخارج‌ را به‌ هريك‌ از واحدهاي‌ مشخص‌ موجودي‌ مواد و کالا نسبت‌ داد. در تعيين‌ نزديك‌ترين‌ تقريب‌ براي‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌، واحد تجاري‌ با دو مسئله‌ مواجه‌ مي‌گردد:الف‌ . انتخاب‌ روش‌ مناسب‌ براي‌ تخصيص‌ هزينه‌ها به‌ موجودي‌مواد و کالا (مانند روشهاي‌ هزينه‌يابي‌ سفارش‌ كار، هزينه‌يابي‌ مرحله‌اي‌ و هزينه‌يابي‌ استاندارد)، وب . انتخاب‌ روش‌ مناسب‌ براي‌ محاسبه‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ مربوط‌ در مواردي‌ كه‌ تعدادي‌ اقلام‌ مشابه‌ در زمانهاي‌ مختلف‌ خريداري‌ يا ساخته‌ شده‌ است‌ (مانند روش‌ ميانگين‌ موزون‌ يا اولين‌ صادره‌ از اولين‌ وارده‌).35 . در انتخاب‌ روشهايي‌ كه‌ در رديفهاي‌ (الف‌) و (ب‌) بند 34 ذكر شد، مديريت‌ بايد با اعمال‌ قضاوت‌، اطمينان‌ حاصل‌ كند كه‌ روشهاي‌ انتخاب‌ شده‌، منصفانه‌ترين‌ تقريب‌ ممكن‌ را براي‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ فراهم‌ مي‌آورد. به‌ علاوه‌، در صورت‌ استفاده‌ از روش‌ هزينه‌يابي‌ استاندارد، مبالغ‌ حاصل‌ از اين روش‌ بايد به منظور حصول‌ اطمينان‌ از وجود رابطه‌اي‌ معقول‌ بين‌ اين‌ مبالغ‌ و بهاي‌ تمام‌ شده‌ واقعي‌ در دوره‌ مالي‌ مربوط‌، مكرراً تجديد نظر شود.خالص‌ ارزش‌ فروش‌36 . همان‌گونه‌ كه‌ در بند 4 ذكر شده‌ است‌، موجودي‌ مواد و کالا بايد به‌ ” اقل‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ و خالص‌ ارزش‌ فروش‌“ ارزشيابي‌ و در صورتهاي‌ مالي‌ منعكس‌ شود. ”خالص‌ ارزش‌ فروش‌“ عبارت‌ است‌ از بهاي‌ فروش‌ اقلام‌ موجودي‌ مواد و کالا پس‌ از كسر تمام‌ مخارج‌ مربوط‌ بعدي‌ تا مرحله‌ تكميل‌ و كليه‌ مخارجي‌ كه‌ واحد تجاري‌ در رابطه‌ با بازاريابي‌، فروش‌ و توزيع‌ كالا متحمل‌ خواهد شد و مستقيماً به‌ اقلام‌ مورد نظر مربوط‌ مي‌شود.37 . از آنجا كه‌ مقايسه‌ جمع‌ كل‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ موجوديها با جمع‌ كل‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ مي‌تواند به‌ عمل‌ غيرقابل‌ قبول‌ تهاتر بين‌ زيانهاي‌ قابل‌ پيش‌بيني‌ و سود تحقق‌ نيافته‌ منجر شود، مقايسه‌ بين‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ و خالص‌ ارزش‌ فروش‌ بايد به‌ طور جداگانه‌ در مورد هريك‌ از اقلام‌ موجودي‌ انجام‌ شود. چنانچه‌ اين‌ كار عملي‌ نباشد، بايد گروههاي‌ كالا و يا كالاي‌ مشابه‌ را جمعاً درنظر گرفت‌. به‌ طور مثال‌، اقلامي‌ از موجودي‌ كه‌ مربوط‌ به‌ خط‌ توليد يكساني‌ بوده‌ و اهداف‌ يا كاربردي‌ مشابه‌ داشته‌ باشد، در ناحيه‌ جغرافيايي‌ واحدي‌ توليد و فروخته‌ شود و نتوان‌ آن‌ را عملاً جدا از ساير اقلام‌ خط‌ توليد ارزيابي‌ كرد، نمونه‌اي‌ از اقلامي‌ است‌ كه‌ به‌ طور گروهي‌ مورد ارزيابي‌ قرار مي‌گيرد. بنابرايـن‌، ارزيابي‌ گروهي‌ مبتني‌بر طبقـه‌بندي‌ موجوديهـا مثـلاً ارزيابي‌ موجودي‌ كالاي‌ ساخته‌ شده‌ يا كل‌ موجوديهاي‌ يك‌ صنعت‌ يا كل‌ موجوديهاي‌ يك‌ ناحيه‌ جغرافيايي‌، مناسب‌ نخواهد بود.38 . هرگاه‌ شرايطي‌ كه‌ قبلاً منجر به‌ انعكاس‌ ارزش‌ موجوديها به‌ مبلغي‌ كمتر از بهاي‌ تمام‌ شده‌ گرديده‌، ديگر برقرار نباشد، ارزش‌ موجودي‌ انتقالي‌ از دوره‌ قبل‌ بايد تا مبلغ‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ جديد (حداكثر تا حد ميزان‌ كاهش‌ قبلي‌) افزايش‌ داده‌ شود.39 . در شرايط‌ استثنايي‌، هنگامي‌ كه‌ تعيين‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ موجوديها به‌ دلايل‌ مختلف‌ از قبيل‌ نوسان‌ در قيمتهاي‌ فروش‌، به‌گونه‌اي‌ قابل‌ اتكا امكان‌ پذير نباشد و احتمال‌ رود كه‌ بهاي‌ جايگزيني‌ در حد متعارفي‌ كمتر از خالص‌ ارزش‌ فروش‌ باشد، بهاي‌ جايگزيني‌ مي‌تواند تقريبي‌ قابل‌ قبول‌ براي‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ تلقي‌ شود.40 . در مواردي‌ كه‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ موجودي‌ مواد اوليه‌ كمتر از بهاي‌ تمام‌ شده‌ آن‌ است‌، به شرطي‌ كه‌ كالاهايي‌ كه‌ از مواد مزبور ساخته‌ مي‌شود (بعد از منظور كردن‌ قيمت‌ خريد مواد در بهاي‌ تمام‌ شده‌ كالا) هنوز بتواند با سود به‌ فروش‌ رسد، مبلغ‌ دفتري‌ مواد اوليه‌ كاهش‌ نمي‌يابد.ملاحظات‌ مربوط‌ به‌ تعيين‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌41 . براي‌ محاسبه‌ اوليه‌ ذخيره‌ كاهش‌ ارزش‌ موجودي‌ مواد و کالا از ” بهاي‌ تمام‌ شده‌ به‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌“، اغلب‌ مي‌توان‌ از فرمولهايي‌ استفاده‌ كرد كه‌ بر معيارهاي‌ از پيش‌ تعيين‌ شده‌ متكي‌ است‌. در اين‌ فرمولها معمولاً عمر كالا، گردش‌ كالا در گذشته‌، گردش‌ آتي‌ مورد انتظار و ارزش‌ اسقاط‌ تخميني‌ كالا، بنابه‌ اقتضاي‌ مورد، منظور شده‌ است‌. با وجودي‌ كه‌ استفاده‌ از چنين‌ فرمولهايي‌، مبنايي‌ براي‌ ايجاد ذخيره‌ فراهم‌ مي‌آورد كه‌ مي‌تواند به‌ طور مستمر اعمال‌ گردد، با اين‌ حال‌ باز هم‌ لازم‌ است‌ كه‌ نتايج‌ حاصل‌ شده‌ در پرتو شرايط‌ خاصي‌ كه‌ نمي‌توان‌ در فرمول‌ پيش‌ بيني‌ كرد (از قبيل‌ تغيير ميزان‌ سفارشات‌) مورد بررسي‌ و تجديد نظر قرار گيرد.42 . در مواردي‌ كه‌ براي‌ كاهش‌ ارزش‌ كالاهاي‌ تكميل‌ شده‌ به‌ كمتر از بهاي‌ تمام‌ شده‌ نياز به‌ ذخيره‌ باشد، موجودي‌ قطعات‌ منفصله‌ و نيمه‌ ساخته‌اي‌ كه‌ به منظور ساخت‌ چنين‌ محصولاتي‌ نگهداري‌ مي‌شود بايد همراه‌ با موجودي‌ قطعات‌ تحت‌ سفارش‌ خريد بررسي‌ تا نسبت‌ به‌ لزوم‌ ايجاد ذخيره‌ براي‌ اين‌ اقلام‌ نيز تصميم‌گيري‌ شود.43 . چنانچه‌ قطعات‌ يدكي‌ نگهداري‌ شده‌ براي‌ فروش‌، بخشي‌ از موجودي‌ پايان‌ سال‌ را تشكيل‌ دهد، لازم‌ خواهد بود كه‌ عوامل‌ مذكور در بند 41 ، در چارچوب‌ موارد زير به‌ طور اخص‌ مورد ملاحظه‌ قرار گيرد:الف ‌. تعداد محصولات‌ مربوط‌ كه‌ تاكنون‌ به‌ فروش‌ رسيده‌ است‌،ب . فاصله‌ زماني‌ تعويض‌ قطعه‌ يدكي‌، به‌ طور تخميني‌، وج . عمر مفيد مورد انتظار محصول‌ مربوط‌ (يعني‌ محصولي‌ كه‌ قطعه‌ يدكي‌ در رابطه‌ با آن‌ به‌ فروش‌ مي‌رسد).از عوامل‌ مذكور در بند 41 ، تنها ” عمر مفيد“ و ” گردش‌ آتي‌ مورد انتظار“ از موارد ” الف‌“ تا ” ج‌“ فوق‌ تأثير مي‌پذيرد. بدين‌ ترتيب‌ كه‌ عمر مفيد قطعه‌ يدكي‌ بايد با درنظر گرفتن‌ مورد ” ب‌“ و گردش‌ آتي‌ مورد انتظار بايد با درنظر گرفتن‌ هر سه‌ مورد ” الف‌“ و ” ب‌“ و ” ج‌“ تخمين‌ زده‌ شود.44 . خالص‌ ارزش‌ فروش‌ نبايد براساس‌ نوسانات‌ موقتي‌ قيمت‌ فروش‌ براورد شود، بلكه‌ بايد بر قابل‌ اتكا ترين‌ شواهد موجود در زمان‌ براورد مبلغ‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ موجوديها مبتني‌ باشد.موارد كاربرد خالص‌ ارزش‌ فروش‌45 . موارد اصلي‌ كه‌ احتمال‌ مي‌رود خالص‌ ارزش‌ فروش‌ كمتر از بهاي‌ تمام‌ شده‌ باشد، مواردي‌ است‌ كه‌ شرايط‌ زير در آن‌ حكمفرماست‌:الف‌ . افزايش‌ هزينه‌ها يا كاهش‌ قيمت‌ فروش،ب‌ . خراب‌ شدن‌ موجودي،ج . ناباب‌ شدن‌ محصولات،د . تصميم‌ شركت‌ مبني‌ بر ساخت‌ و فروش‌ محصولات‌ به‌ زيان‌ (به عنوان‌ بخشي‌ از استراتژي‌ بازاريابي‌ شركت‌ )، وﻫ . وقوع‌ اشتباهاتي‌ در توليد يا خريد.به‌ علاوه‌، در صورت‌ نگهداري‌ موجوديهايي‌ كه‌ فروش‌ آن‌ ظرف‌ دوره‌ معمول‌ گردش‌ كالاي‌ شركت‌ غير محتمل‌ است‌ (يعني‌ موجودي‌ اضافي‌)، تأخير در فروش‌ موجوديها، خطر وقوع‌ موارد ” الف‌“ تا ” ج‌“ را افزايش‌ مي‌دهد و لذا بايد در ارزيابي‌ خالص‌ ارزش‌ فروش‌ در نظر گرفته‌ شود.شناخت‌ موجودي‌ مواد و کالا به عنوان‌ هزينه‌46 . مبلغ‌ دفتري‌ موجودي‌ مواد و کالاي‌ فروخته‌ شده‌ بايد در دوره‌اي‌ كه‌ درآمد مربوط‌ شناسايي‌ مي‌گردد، به عنوان‌ هزينه‌ شناسايي‌ شود. مبلغ‌ كاهش‌ ارزش‌ موجودي‌ مواد و کالا ناشي‌ از اعمال‌ قاعده‌ ” اقل‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ و خالص‌ ارزش‌ فروش‌“ و كليه‌ زيانهاي‌ مرتبط‌ با موجودي‌ مواد و کالا را بايد در دوره‌ كاهش‌ ارزش‌ يا وقوع‌ زيانهاي‌ مربوط‌ به عنوان‌ هزينه‌ شناسايي‌ كرد. در مورد موجوديهايي‌ كه‌ در دوره‌ قبل‌ به‌ مبلغي‌ كمتر از بهاي‌ تمام‌ شده‌ ارزيابي‌ شده‌ است‌ و در دوره‌ جاري‌ به‌دليل‌ افزايش‌ در خالص‌ ارزش‌ فروش‌، به‌مبلغ‌ بيشتري‌ ارزيابي‌ گردد، هرگونه‌ افزايشي‌ از اين‌ بابت‌ در دوره‌ جاري‌ بايد به عنوان‌ درآمد يا كاهش‌ هزينه‌ دوره‌ جاري‌ (حداكثر تا حد جبران‌ كاهش‌ قبلي‌) شناسايي‌ شود.47 . شناخت‌ مبلغ‌ دفتري‌ موجوديهاي‌ فروش‌ رفته‌ به عنوان‌ هزينه‌، تابع‌ فرآيند تطابق‌ درآمد و هزينه‌ است‌. برخي‌ موجوديها ممكن‌ است‌ به‌ ساير حسابهاي‌ دارايي‌ تخصيص‌ يابد. براي‌ مثال‌ مي‌توان‌ از موجودي‌ مواد و کالاي‌ بكار رفته‌ در ساخت‌ دارايي‌ ثابت‌ مشهود توسط‌ واحد تجاري‌ نام‌ برد. موجوديهايي‌ كه‌ به‌ ساير حسابهاي‌ دارايي‌ تخصيص‌ مي‌يابد، طي‌ عمر مفيد دارايي‌ مربوط‌ به عنوان‌ هزينه‌ شناسايي‌ مي‌شود.افشا48 . رويه‌هاي‌ حسابداري‌ مربوط‌ به‌ موجودي‌ مواد و کالا بايد با توجه‌ به‌ الزامات‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 1 با عنوان‌ ” نحوه‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌“، در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ تشريح‌ شود.49 . رويه‌هاي‌ حسابداري‌ مربوط‌ به‌ مبالغ‌ مندرج‌ در صورتهاي‌ مالي‌ بابت‌ موجودي‌ مواد و کالا (شامل‌ روش‌ تعيين‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌) بايد طي‌ يادداشتي‌ شرح‌ داده‌ شود. چنانچه‌ براي‌ انواع‌ مختلف‌ موجوديها، رويه‌هاي‌ حسابداري‌ متفاوتي‌ اتخاذ شده‌ باشد، ارائه‌ مبلغ‌ هريك‌ از انواع‌ موجودي‌، ضروري‌ است‌.50 . مبلغ‌ مندرج‌ در ترازنامه‌ بابت‌ موجودي‌ مواد و کالا بايد در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ به گونه‌اي‌ طبقه‌بندي‌ شود كه‌ متناسب‌ با ماهيت‌ فعاليت‌ واحد تجاري‌ باشد و اين‌ طبقه‌بندي‌، مبلغ‌ هر يك‌ از گروههاي‌ عمده‌ موجوديها را نشان‌ دهد.51 . ارائـه‌ مبالغ‌ مربوط‌ به‌ طبقات‌ مختلف‌ موجوديها و ميزان‌ تغييرات‌ آن‌ از يك‌ دوره‌ به‌ دوره‌ ديگر اطلاعات‌ مفيدي‌ دراختيار استفاده‌كنندگان‌ صورتهاي‌ مالي‌ قرار مي‌دهد. از اين رو موجودي‌ مواد و کالاي‌ مندرج‌ در ترازنامه‌ بايد در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ به‌گونه‌اي‌ طبقه‌بندي‌ شود كه‌ مبالغ‌ مربوط‌ به‌ هر يك‌ از طبقات‌ عمده‌ موجوديها به‌ شرح‌ زير نشان‌ داده‌ شود:الف ‌. مواد اوليه‌،ب‌ . كار در جريـان‌ پيشرفت‌ (شامل‌ كـالاي‌ در جريـان‌ ساخت‌ و كارهاي‌ خدماتي‌ در جريان‌ تكميل‌)،ج ‌. كالاي‌ ساخته‌ شده‌ و كالاي‌ خريداري‌ شده‌ براي‌ فروش‌ ،د . مواد و کالاي‌ در راه‌ (لازم‌ به‌ يادآوري‌ است‌ كه‌ در شناخت‌ اين‌ موجوديها، مقطع‌ زماني‌ انتقال‌ مالكيت‌ آن‌ بايد ملاك‌ عمل‌ قرار گيرد) ،ﻫ . ساير اقلام‌ مصرفي‌ (از قبيل‌ قطعات‌ ولوازم‌ يدكي‌ ماشين‌آلات‌ ، ملزومات‌ و مواد غير مستقيم‌)، وو . اقلامي‌ كه‌ به‌ طور معمول‌ و با توجه‌ به‌ شرايط‌ ايجاد شده‌ به منظور فروش‌ نگهداري‌ مي‌شود (از قبيل‌ ضايعات‌ توليد، داراييهاي‌ ثابت‌ بركنار شده‌ و اقلام‌ اسقاطي‌).52 . موارد زير نيز بايد افشا شود :الف ‌. مبلغ‌ هزينه‌ كاهش‌ ارزش‌ موجوديها ناشي‌ از اعمال‌ قاعده‌ اقل‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ و خالص‌ ارزش‌ فروش‌ پس‌ از كسر هرگونه‌ افزايش‌ ناشي‌ از اعمال‌ قاعده‌ فوق‌ در مورد موجوديهاي‌ انتقالي‌ از دوره‌ قبل‌،ب‌ . بهاي‌ تمام‌ شده‌ موجوديهاي‌ فروش‌ رفته‌ طي‌ دوره‌، وج‌ . مبلغ‌ موجوديهاي‌ مواد و کالا كه‌ در وثيقه‌ بدهيهاي‌ واحد تجاري‌ است‌ .تاريخ‌ اجـرا53 . الزامات‌ اين‌ استاندارد در مورد كليه‌صورتهاي‌ مالی‌ كه‌ دوره‌ مالي‌ آنها از تاريخ‌ 1/1/1380 و بعد از آن‌ شروع‌ مي‌شود، لازم‌الاجراست‌.مطابقت‌ با استانداردهاي‌ بين‌المللي‌ حسابداري‌54 . با اجراي‌ الزامات‌ اين‌ استاندارد، مفاد استاندارد بين‌المللي‌ حسابداري‌ شماره‌ 2 با عنوان‌ موجوديها نيز رعايت‌ مي‌شود.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییTue, 27 Dec 2022 14:10:27 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/تحقیق-توسعه-استاندارد-7حسابداری-ykqfuy12yfnwکی از مهمترین واحدهایی که در شرکت ها و سازمان های مختلف وظیفه زمینه سازی رشد و توسعه کسب و کار را فراهم می نماید واحد تحقیق و توسعه است. جالب است که بدانید نخستین بار از دهه ۶۰ میلادی واحدی با نام واحد تحقیق و توسعه در برخی سازمان ها و شرکت ها شروع بکار کرد و امروزه در جهان اهمیت خاص و ویژه ای برای آن قائل می شوند. گرچه در کشور ما هنور در مقیاس کوچک و متوسط توجه خاصی به فعالیت این واحد نمی گردد. در این مقاله پس از بررسی تعاریف و مفاهیم به مباحث حسابداری مخارج تحقیق و توسعه می پردازیم.تعریف تحقیق و توسعهتحقیق و توسعه (Research & Development و یا به اختصار R & D) به مجموعه فعالیت هایی اطلاق می شود که شرکت به جهت نوآوری و ارتقای آن تا تولید محصولات و خدمات جدید و رقابت در بازار انجام می دهد.در استانداردهای حسابداری ایران تحقیق و توسعه به شرح زیر تعریف شده است:تحقیق: پژوهشي نو و برنامه‌ريزي شده است که با هدف کسب دانش علمي يا فني جديد انجام مي‌شود.توسعه: بکارگيري دستاوردهاي تحقيقاتي يا ساير دانشها در قالب يک برنامه يا طرح براي توليد مواد، تجهيزات، محصولات، فرايندها، سيستم ها يا خدمات جديد، يا بهسازي اساسي مواردي که قبلا توليد يا ارایه گرديده و يا استقرار يافته است، پيش از آغاز توليد يا کاربرد تجاري.حسابداری مخارج تحقیق و توسعهاز آنجا که هر رویداد مالی برای ما حسابداران حائز اهمیت بوده و باید در دفاتر ثبت گردد، در اینجا موضوعی که برای ما اهمیت دارد نحوه ثبت و شناسایی مخارج تحقیق و توسعه و این موضوع که آیا این مخارج هزینه هستند یا دارایی، است. در استاندارد شماره ۱۷ حسابداری ایران در رابطه با نحوه ثبت و شناسایی مخارج تحقیق و توسعه رهنمودهایی ارائه شده است.طبق بندهای ۳۲ و ۳۳ استاندارد شماره ۱۷الف) کلیه مخارج تحقیق باید بعنوان هزینه در دوره وقوع شناسایی شود.ب) در صورتي که مخارج توسعه‌ باشد و حائز معيارهاي شناخت به عنوان دارايي نامشهود نباشد، هنگام وقوع به عنوان هزينه شناسايي مي‌شود.ج) در صورتي که مخارج توسعه باشد و معيارهاي شناخت به عنوان دارايي نامشهود را داشته باشد، به مبلغ دفتري پروژه تحقيق و توسعه افزوده مي‌شود.از موارد یاد شده و همچنین طبق بند ۴۱ استاندارد ۱۷ نتیجه میگیریم که مخارج تحقیق در هیچ مرحله ای نباید به عنوان دارایی شناسایی شود و همواره جزء هزینه های دوره وقوع می باشد. نمونه های فعالیت های تحقیق شامل موارد زیر است:۱- فعاليتهايي با هدف دستيابي به دانش جديد۲- جستجو براي ارزيابي و انتخاب نهايي موارد کاربرد يافته‌هاي تحقيق يا ساير دانشها۳- جستجوي جايگزين‌هايي براي مواد، تجهيزات، محصولات، فرايندها، سيستمها يا خدمات۴- فرمولـه کردن، طراحي، ارزيابي و انتخاب نهايي جايگزين‌هاي ممکن براي مواد، تجهيزات، محصولات، فرايندها، سيستمها يا خدمات جديد يا بهبود يافته.ولی مخارج توسعه به دو دسته تقسیم می شوند. دسته اول که معیارهای شناسایی به عنوان دارایی را ندارند مانند مخارج تحقیق به عنوان هزینه در دوره وقوع شناسایی می شوند.دسته دوم که معیارهای شناسایی به عنوان دارایی را دارند در دوره وقوع به عنوان دارایی ثبت و شناسایی می شوند. طبق بند ۴۴ استاندارد حسابداری شماره ۱۷ تنها در صورتی که مخارج توسعه دارای کلیه شرایط زیر باشد می توان به عنوان دارایی شناسایی نمود:۱- امکانپذيري تکميل دارايي نامشهود از نظر فني، به گونه‌اي که براي استفاده يا فروش آماده شود۲- قصد واحد تجاري براي تکميل دارايي نامشهود و استفاده يا فروش آن۳- توانايي واحد تجاري براي استفاده يا فروش دارايي نامشهود۴- ايجاد منافع اقتصادي آتي توسط دارايي نامشهود. ازجمله، واحد تجاري بتواند وجود بازار براي دارايي نامشهود يا محصول آن و سودمندي آن در صورت استفاده داخلي را اثبات کند۵- دسترسي به منابع کافي فني، مالي و ساير منابع براي تکميل، توسعه و استفاده يا فروش دارايي نامشهود۶- توانايي واحد تجاري براي اندازه‌گيري مخارج قابل انتساب به دارايي نامشهود به‌گونه‌اي اتکاپذير طي دوره توسعههمانطور که واضح است مخارج توسعه ای که حائز کلیه شرایط بالا بطور همزمان باشد کمتر پیش می آید. نمونه فعالیت های توسعه شامل موارد زیر است:۱- طراحي، ساخت و آزمايش نمونه‌ها و مدل ها قبل از مرحله توليد يا استفاده۲- طراحي تجهيزات، الگوها و قالبها براساس فناوري جديد۳- طراحي، ساخت و بهره‌برداري از تجهيزات نمونه‌سازي در حدي که از نظر اقتصادي، توليد تجاري تلقي نشود۴- طراحي، ساخت و آزمايش جايگزين انتخابي براي مواد خام، تجهيزات، محصولات، فرايندها، سيستم ها يا خدمات جديد يا بهسازي شده.افشای مخارج تحقیق و توسعه در صورتهای مالیواحد تجاری مخارج تحقیق توسعه ای را که طی دوره به عنوان هزینه شناسایی نموده را باید در صورتهای مالی نیز جداگانه افشا نماید.مثالشرکت نمونه جهت پروژه تولید محصول جدید اقدام به عقد قرارداد با پیمانکار پروژه نمود. پیمانکار پس از بررسی های لازم پلان پروژه را تدوین و تحویل کارفرما داد. مبلغ کل قرارداد تدوین پلان پروژه مبلغ ۴۰ میلیون تومان است.در مثال فوق به دلیل اینکه مخارج انجام شده معیارهای شناخت به عنوان دارایی نامشهود را احراز ننموده است تماما به عنوان هزینه دوره وقوع شناسایی و ثبت می گردد.در مرحله بعد و پس از بررسی کامل طرح، شرکت تصمیم به اجرای آن میگیرد. بدین منظور قرارداد ساخت به ارزش ۸۰ میلیون تومان با پیمانکار منعقد می گردد. پیمانکار طبق پلان طرح محصول را تولید و نمونه های اولیه را تحویل کارفرما می دهد. کافرما با بررسی نمونه ها تصمیم به تولید انبوه محصول جدید می گیرد.در مثال اخیر به دلیل احراز شرایط مندرج در استاندارد مبلغ قرارداد (۸۰ میلیون تومان) می تواند به عنوان دارایی شناسایی شود.دارایی نامشهود- دانش فنی (بد) * * *موجودی نقد و بانک/حسابهای پرداختنی (بس) ***ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییSat, 24 Dec 2022 16:22:35 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/گزارش-عملکرد-مالی-استاندارد6حسابداری-mtc11lwmm9zpآنچنان که میدانید گزارش عملکرد مالی یکی از مهمترین گزارشات مالی است که هر واحد تجاری ارائه میدهد و بر اساس آن استفاده کنندگان از این گزارش اقدام به بررسی و تحلیل آن و در نهایت تصمیم گیری برای آینده میکنند . اطلاع کامل از همه جوانب گزارش عملکرد مالی به شرکت مالیاتی کمک میکند تا با با اشراف بیشتری موانع مالیاتی موجود را از سر بگذرانند . به همین دلیل در این مقاله به طور مفصل و جامع به بررسی این موضوع میپردازیم .اصطلاحات گزارش عملکرد مالی:اصطلاحات ذیل در این استاندارد با معانی مشخص زیر بکار رفته است :عملیات متوقف ‌شده:یک بخش از واحد تجاری است که واگذار یا برکنار شده یا به‌عنوان نگهداری شده برای فروش طبقه‌بندی‌شده است و :بیانگر یک فعالیت تجاری با حوزه جغرافیایی عمده و جداگانه از عملیات است.قسمتی از یک برنامه هماهنگ برای واگذاری یا برکناری یک فعالیت تجاری با حوزه جغرافیایی عمده و جداگانه از عملیات است.یا یک واحد فرعی است که صرفاً با قصد فروش مجدد خریداری‌شده است عملیات در حال تداوم کلیه عملیات واحد تجاری به‌استثنای عملیات متوقف‌شده.اقلام استثنایی:اقلامی بااهمیت است که منشأ آن رویدادها یا معاملاتی می‌باشد که در چارچوب عملیات در حال تداوم شرکت واقع می‌گردد و به‌ منظور ارائه تصویری مطلوب، افشای جداگانه آن‌ها، منفردة یا در صورت تشابه نوع در مجموع، به لحاظ استثنایی بودن ماهیت یا وقوع ضرورت می‌یابتعديلات سنواتی:تعدیلاتی بااهمیت است که به سنوات قبل مربوط می‌شود و از تغییر در رويه حسابداری با اصلاح اشتباه ناشی می‌گردد. تعدیلات سنواتی، اصلاحات تکرار شونده معمول و تعدیل برآوردهای انجام‌شده در سنوات قبل را شامل نمی‌شود. یک بخش از واحد تجاری جزیی از عملیات و جریان‌های نقدی واحد تجاری است که از لحاظ عملیاتی و اهداف گزارشگری مالی ، به وضوح از سایر فعالیت‌های واحد تجاری متمایز باشد.اجزای عملکرد مالی:کلیه درآمدها و هزینه‌های شناسایی ‌شده باید در صورت سود و زیان یا صورت سود و زیان جامع منعکس شود درامد ها و هزینه ‌ها تنها در مواردی در صورت سود و زیان دوره انعکاس نمی‌یابد که به ‌موجب استاندارد های حسابداری مستقیماً به حقوق صاحبان سرمایه منظور می‌شود اینگونه درآمد و هزینه‌ ها نیز باید در صورت سود و زیان جامع انعکاس یابند.صورت سود و زیان جامع:حتما این نام را به دفعات از شرکت مالیاتی که به شما خدمات ارائه میدهد شنیده اید . صورت سود و زیان جامع به‌ عنوان یک صورت مالی اساسی ، باید کل درآمدها و هزینه‌ های شناسایی ‌شده طی دوره را که قابل انتساب به صاحبان سرمایه است، به تفکیک اجزای تشکیل‌دهنده آن‌ها نشان دهد. صورت سود و زیان جامع باید موارد زیر را به ترتیب نشان دهد :1. سود یا زیان خالص دوره طبق صورت سود و زیان. به سایر درآمدها و هزینه‌های شناسایی‌شده به تفکیک.2. تعدیلات سنواتی (مشتمل بر آثار انباشته تغییر در رویه‌های حسابداری و اصلاح اشتباه).ازآنجاکه صورت سود و زیان جامع دربرگیرنده کلیه درامدها و هزینه‌های شناسایی‌ شده، اعم از تحقق یافته و ‌نیافته است، سود یا زیان خالص دوره مالی به‌عنوان اولین قلم در صورت سود و زیان جامع انعکاس می‌یابد این بدان معنی است که صورت سود و زیان دوره، یکی از اقلام صورت سود و زیان جامع را به‌تفصیل نشان می‌دهد و سایر درآمدها و هزینه‌های شناسایی‌شده، به‌طور جداگانه در صورت سود و زیان جامع انعکاس می‌یابد.سایر درآمدها و هزینه‌های شناسایی‌شده شامل موارد زیر است :درآمدها و هزینه‌های تحقق‌نیافته ناشی از تغییرات ارزش دارایی‌ها و بدهی‌هایی که اساساً به‌منظور قادر ساختن واحد تجاری به انجام عملیات به نحو مستمر نگهداری می‌شود و به‌موجب استانداردهای حسابداری مربوط مستقیم به حقوق صاحبان سرمایه منظور می‌شود (از قبیل در آمدها و هزینه‌های ناشی از تجدید ارزیابی های ثابت و مشروط).در مدها و هزینه‌هایی که طبق استانداردهای حسابداری به استناد قوانین آمره مستقیماً در حقوق صاحبانسرمایه منظور می‌شود (از قبيل مابه التفاوتهای حاصل از تسعیر دارایی‌ها و بدهیهای ارزی موضوع ماده ۱۳۶ قون محاسبات عمومی).موارد مندرج در ردیفهای ۱ و ۲ از اجزای صورت سود یا زیان جامع، سود یا زیان جامع سال را تشکیل می‌دهد. حال آنکه با اعمال تعديلات سنواتی، سود یا زیان جامع شناسایی‌شده در فاصله تاريخ صورت ‌های مالی قبل و پایان دوره‌های جاری به دست می آید. نظر به این که صورت سود و زیان جامع در برگیرنده کلیه درآمدها و هزینه‌های شناسایی‌شده طی دوره ازجمله درآمدها و هزینه‌های تحقق‌ نیافته است، تحقق بعدی اقلام اخیر الذکر منجر به گزارش مجدد آن ‌ها در صورت سود و زیان نمی‌شود. درنتیجه ، هرگاه تغییری در ارزش یک دارایی ایجاد شود یا آن دارایی به فروش رسد ، سود یا زیان گزارش‌شده معادل تفاوت ارزش جدید با عواید فروش دارایی و آخرین مبلغ دفتری آن است.برای مثال درامد تحقق‌ نیافته ناشی از تجدید ارزیابی یک دارایی ثابت مشهود در صورت سود و زیان جامع دوره تجدید ارزیابی انعکاس می‌یابد . تحقق تمام یا بخشی از درآمد مزبور به هنگام فروش دارایی در دور محسوب نمی‌شود بلکه مبین درآمدی است که قبلاً تا زمان تجدید ارزیابی شناسایی شد.هرگاه اجزای صورت سود و زیان جامع محدود به سود یا زیان خالص دوره و تعدیلان سنواتی باشد، ارائه صورت سود و زیان جامع ضرورتی ندارد. در چنین حالتی باید در یادداشتی ذیل صورت لزوم ارائه صورت سود و زیان جامع افشاء شود.صورت سود و زیان:برای اینکه اطلاعات ارائه‌شده در صورت سود و زیان جهت تصمیم‌گیریهای اقتصادی مفید واقع شود، باید اجرای صورت سود و زیان طبق استاندارد حسابداری نحوه ارائه صورت ‌های مالی نشان داده شود. ارائه جداگانه اقلام استثنایی و نتایج مربوط به عملیات متوقف‌ شده نیز ازجمله مواردی است که بر مفید بودن اطلاعات ارائه‌شده می افزاید.اقلام استثنایی: اقلام استثنایی باید در محاسبه سود یا زیان عملیات در حال تداوم منظور شود. مبلغ هر قلم استثنایی (منفردا یا درصورت تشابه نوع، در مجموع باید به‌ طور جداگانه و ترجیح در متن صورت سود و زیان تحت سر فصل در امدیا هزینه مربوط منعکس گردد. اعم از اینکه انعکاس این اقلام در متن صورت سود و زیان در یادداشت ‌های توضیحی صورت گیرد، این اقلام باید به ‌عنوان اقلام استثنایی قابل تشخیص باشد و این‌گونه تصریح کردند. شرح مناسبی در مورد هر یک از اقلام استثنایی جهت درک ماهیت این اقلام ضروری است. نمونه اقلامی که ممکن است در صورت بااهمیت بودن، استثنایی تلقی شود عبارت است از:زیانهای ناشی از بلایای طبیعیهزینه‌های اخراج دسته جمعی کارکنان شاغل در بخشهای فعال واحد تجاریهزینه تجدید سازمانبه هزینه بردن دارایی‌های نامشهود خارج از فرآیند استهلاکزیان انتقال صنایع مزاحم به خارج از محدوده شهرها، طبق مقررات جاریکمکهای بلاعوض غیر سرمایه‌ای دریافتی و کمکهای بلاعوض برد حتىسود یا زیان فروش دارایی‌های ثابت مشهود و سرمایه‌گذاری ‌های بلند مدتسود یا زیان فروش یا توقف عملیات یک بخش از واحد تجاریهزینه‌های غیرمعمول مربوط به مطالبات مشکوک الوصول و کاهش ارزش موجودی موادوکالاذخیره های غیرمعمول برای زیان های ناشی از پیمانهای بلند مدتوجوه مازاد ناشی از حل و فصل ادعای خسارت از شرکت‌های بیمههزینه‌های جذب نشده ناشی از عدم دستیابی به ظرفیت معمول (عملی) مورد استصر وضیعت غیرعادیسود یا زیان ناشی از حل وفصل دعاوی برله یا علیه شرکتتغییر در برآورد های حسابداری:آثار تغییر در برآورد های حسابداری باید در تعیین سود با زیان خاص دوره‌ای متصور شود که در آن، تغییر صورت گرفته است. بدیهی است چنانچه تغییر مزبور بر دوره‌های درونی اثر گذارد، آثار چنین تغییری باید در تعیین سود یا زیان خالص دوره‌های بعدی منظور شود. در مواردی که تشخیص بین تغییر در روبه ‌حسابداری و تغییر در بر آورد حسابداری مشکل می‌باشد ، تغییر مورد نظر باید به‌ عنوان تغییر در برآورد حسابداری تلقی و به گونه مفید افشا شود.تغییر در برآورد حسابداری ممکن است تنها بر دوره جاری تاثیر داشته و یا اینکه دوره جاری و دوره ‌های آن را تواما تحت تأثیر قرار دهد. برای مثال تغییر در برآورد مبلغ هزینه مطالبات مشکوک الوصول فورا شناسایی می‌شود و تنها بر دوره جاری تأثیر می‌گذارد، لیکن تغییر در عمر مفید برآوردی یک دارایی بر هزینه استهلاک دوره جاری و هر یک از دوره‌ های آتی باقیمانده از عمر مفید دارایی تأثیر دارد. اثر تغییر مرتبط با دوره جاری در هر دو حالت به‌ عنوان درامد یا هزینه دوره جاری و اثر تغییر در دوره‌های آتی، در صورت وجود، در همان دوره ها شناسایی می‌شود. ازاین ‌رو در مورد تغییر در برآورد، نباید با تجدید نظر در ارقام سالهای قبل به آن تأثیر قهقرایی داد. آثار تغییر در برآورد های حسابداری باید تحت همان سرفصل هایی که قبلاً در صورت سود و زیان انعکاس می یافت طبقه‌بندی شود. برای مثال اثر تغییر در برآورد حسابداری که قبلاً در محاسبه سود یا زیان عملیات در حال تداوم منظور شده است ، تحت عنوان همان قلم درآمد و هزينه منعکس می‌گردد. ماهیت و مبلغ تغییر در برآورد حسابداری که دارای اثر بااهمیتی در دوره جاری است یا انتظار می‌رود اثر بااهمیتی در دوره‌های بعد داشته باشد، باید افشا گردد. درصورتی‌که تعیین مبلغ تغییر عملی نباشد، موضوع باید در یادداشت‌های توضیحی افشا شود.تعديلات سنواتی:تعدیلات سنواتی یعنی اقلام مربوط به سنوات قبل که در تعدیل مانده سود (زیان انباشته ابتدای دوره منظور می‌گردد، به اقلامی محدود می‌شود که از تغییر در رویه حسابداری و اصلاح اشتباه ناشی گردد. اثر تعدیلات سنواتی باید از طریق اصلاح مائده سود (زیان) ابتدای دوره در صورت‌های مالی منتفی گردد . اقلام مقایسه ای صورت‌های مالی نیز باید ارائه مجدد شود، مگر آنکه این امر عملی نباشد. در چنین شرایطی موضوع باید در یادداشت‌های توضیحی افشا شود. همچنین میزان و ماهیت اقلام تشکیل‌دهنده تعديلات منواندنی تغییر در رویه حسابداری و همچنین این امر که اقلام مقایسه ای صورت‌های مالی ارائه مجدد شد نبودن ارائه مجدد) باید در یادداشت‌های توضیحی افشا گردد.تغییر در رويه حسابداری: چنانچه در رویه حسابداری تغییری صورت گیرد، ارقام مربوط به سال جاری، بر مبنای رویه جدید من مقایسه ای سنوات قبل نیز بر مبنای رویه جدید ارائه مجدد می‌شود (اگر ارائه مجدد عملی نباشد، من شود)، در این حالت، تعديلات انباشته مربوط به سنوات قبل، به جهت اینکه هیچ گونه ارتباطی با تایی جاری نداشته است، نباید در تعیین سود یا زیان سال جاری دخالت داده شود. تعديلات مزبور باید از سالهای قبل به‌حساب گرفته شود ، درنتیجه ، مانده سود (زیان انباشته ابتدایی دوره نیز بدین ترتیب تعدیل خواهد شد. تعديلات انباشته ناشی از تغییر در رویه‌های حسابداری، همچنین به‌عنوان آخرین قلم در صورت سود و زیان جامع منعکس می‌شود تا اثر این تعديلات برای استفاده‌کنندگان مشخص گردد.اصلاح اشتباه: ممکن است در دوره جاری اشتباهاتی مربوط به صورتهای مالی یک یا چند دوره مالی گذشته کشف گردد. این اشتباهات می‌تواند ازجمله، ناشی از موارد زیر باشد :1. اشتباهات ریاضی2. اشتباه در بکارگیری رویه‌های حسابداری3. تعبیر نادرست یا نادیده گرفتن واقعیتهای موجود در زمان تهیه صورت‌های مالی4. تغییر از یک رویه غیراستاندارد حسابداری به یک رویه استاندارد حسابداری5. موارد تقلباصلاح این اشتباهات درصورتی‌که با اهمیت نباشد، در سود یا زیان خالص دوره جاری منظور می‌گردد . در مواردی ممکن است صورت ‌های مالی منتشر شده یک یا چند دوره قبل شامل اشتباهات بااهمیتی باشد که تصویر مطلوب را مخدوش و درنتیجه قابلیت اتکای صورت ‌های مالی مزبور را کاهش دهد. اصلاح چنین اشتباهاتی نباید از طريق منظور کردن آن در سود و زیان سال جاری انجام گیرد، بلکه باید با ارائه مجدد ارقام صورتهای مالی سال (های) قبل به چنین منظوری دست یافت. درنتیجه، مانده افتتاحیه سود (زیان) انباشته نیز بدین ترتیب تعديل خواهد شد. تعدیلات سنواتی ناشی از اصلاح اشتباهات همچنین به‌عنوان آخرین قلم در صورت سود و زیان جامع منعکس میشود. برآوردهای حسابداری ماهیتا عبارت از تخمین هایی است که با کسب اطلاعات اضافی در دوره‌های بعد ممکن است تغییر یابد. بنابراین اصلاح اشتباه را باید ازاین‌گونه تغییرات تمیز داد. به گونه مشابه، سود یا زیانی را که پس از مشخص شدن پیامد یک پیشامد احتمالی مورد شناخت قرار میگیرد و برآورد دقیق آن قبلاً میسر نبوده است نمی‌توان به‌عنوان اشتباه بااهمیت قلمداد کرد.تغييرات حقوق صاحبان سرمایه:صورتهای مالی باید تغییرات حقوق صاحبان سرمایه را منعکس کند . بخشی از این تغییرات در گردش حساب سود و زیان انباشته مستقیماً در ذیل صورت سود و زیان دوره انعکاس می‌یابد. سایر تغییرات ازجمله گردش حساب اندوخته قانونی، حساب اندوخته اختیاری و حساب‌های مربوط به اقلامی که طبق استانداردهای حسابداری مستقیماً به حقوق صاحبان سرمایه منظور می‌گردد و همچنین تغییرات ناشی از افزایش سرمایه (نظير انتشار سهام) یا کاهش سرمایه (نظیر بازخرید سهام) باید در یادداشت‌های توضیحی مربوط افشا شود.پیوست استاندارد حسابداری شماره ۶:این پیوست به ‌منظور آشنایی با نحوه اجری الزامات مندرج در استاندارد حسابداری در انعکاس اعلی تهیه شده است و بخشی از استاندارد حسابداری تلقی نمی‌شود .ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییSat, 24 Dec 2022 16:17:18 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/رویداد-های-بعد-از-تاریخ-ترازنامهاستاندارد-5حسابداری-ifomrluflfrfاز آنجا که مرحله بستن حسابها در پایان سال، انجام حسابرسی ، و تهیه گزارش سالانه مستلزم صرف زمان است، معمولا شرکتها صورتهای مالی خود را هفته ها بعد از پایان دوره حسابداری منتشر می کنند. به استثنای فعالیتهای عملیاتی روزمره و عادی ، ممکن است رویدادهای خاصی بین تاریخ صورتهای مالی (پایان دوره حسابداری) و تاریخ انتشار صورتهای مالی اتفاق بیفتد. از آنجا که به موقع بودن یکی از خصوصیات مهم اطلاعات مالی است، مطلع ساختن سرمایه گذاران و سایر استفاده کنندکان توسط مدیریت از رویدادهای با اهمیتی که در این برهه اتفاق افتاده است، امری مهم و اساسی تلقی می گردد. این اطلاعات می تواند موجب تغییر پیش بینی جریان های نقدی شرکت شود و از این رو ممکن است برای افرادی که بر جریانهای نقدی شرکت تکیه می کنند، مهم باشد.چنین رویدادهایی که اصطلاحا آنها را رویدادهای متعاقب صورتهای مالی و یا رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه می نامند، دو نوع هستند:1. رویدادهایی که شواهد و مدارک بیشتری در رابطه با شرایط موجود در تاریخ ترازنامه در اختیار می گذارند (رویداد تعدیلی) و2. رویدادهایی که حاوی شواهد و مدارک در مورد شرایطی هستند که در تاریخ ترازنامه موجود نبوده اند (رویداد غیر تعدیلی ). با توجه به آنچه از خاطرتان گذشت ، رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه رویدادهای مطلوب و نامطلوبی است که بین تاریخ ترازنامه و تاریخ تایید صورتهای مالی رخ می دهد. این رویدادها را می توان به دو گروه تعدیلی و غیر تعدیلی طبقه بندی کرد.رویدادهای موجود در مورد اول :از آنجا که رویدادهای موجود در مورد اول، متعلق به شرایط موجود در تاریخ ترازنامه می باشند، انجام تعدیل مبالغ گزارش شده در صورتهای مالی را الزامی می سازند.بدیهی است باید از تمام اطلاعات موجود برای صحیح بودن مبالغ صورتهای مالی تا سر حد امکان، استفاده نمود. برای مثال، بدهی معوق مرتبط با دعوی حقوقی که شرکت آن را پس از تاریخ صورتهای مالی ولی قبل از انتشار آن تسویه نموده است، می تواند در صورتی که تفاوتی فاحش با مبلغ مورد انتظار داشته باشد، تعدیل صورتهای مالی را الزامی کند. از آنجا که رویداد مسبب بدهی قبل از تاریخ صورتهای مالی، اتفاق افتاده است، تمام شواهد موجود – شامل شواهدی که بعد از تاریخ صورتهای مالی ولی قبل از تاریخ انتشار آنها ایجاد شده است- باید در ارقام صورتهای مالی منعکس شود.رویدادهای موجود در حالت دوم:رویدادهای موجود در حالت دوم ، تعدیل ارقام منعکس در صورتهای مالی را الزامی نمی سازند. یادداشتهای توضیحی صورتهای مالی، جداول و پیش صورتها (صورتهای ضمیمه ای که اثر اطلاعات جدید را از پیش منعکس می سازد) روش های مرسوم برای افشای اینگونه رویدادها می باشند. برای مثال، اگر شرکتی بعد از تاریخ ترازنامه اقدام به تامین مالی از نوع استقراض یا انتشار سهام نماید، به منظور قادر ساختن استفاده کنندگان برای پیش بینی مناسب جریان های نقد، افشا الزامی می شود. برای ذکر نمونه هایی دیگر از این گونه رویدادها می توان به زیانهای حاصل از حوادثی از قبیل آتش سوزی و سیل، تسویه آن دسته از دعاوی حقوقی که بعد از تاریخ ترازنامه روی داده اند، فروش بخشی از شرکت، و یا خرید یک شرکت دیگر اشاره کرد.سایر رویدادهاسایر رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه که ممکن است بر شرکت اثر گذار باشد، نه مستلزم تعدیل صورتهای مالی هستند و نه افشا در صورتهای مالی یا یادداشتهای توضیحی را الزامی می سازند. برای ذکر مثال از چنین رویدادهایی می توان به تغییرات صورت گرفته در مدیریت ، و تغییر در محصولات یاد کرد. هر چند چنین رویدادهایی در ارزیابی جریان های نقد آتی ، از اهمیتی انکار ناپذیر برخوردارند، نمی توان اثر کمی چنین اقلامی را به راحتی بر صورتهای مالی، مشخص ساخت.دو موضوع دیگری که توجه ویژه ای را می طلبد، عبارتند از :سود سهام و تداوم فعالیت . واحد تجاری نباید سود سهام مصوب بعد از تاریخ ترازنامه یا سود سهام پیشنهادی را به عنوان بدهی در تاریخ ترازنامه شناسایی کند.بدتر شدن نتایج عملیات و وضعیت مالی بعد از تاریخ ترازنامه ممکن است مبین لزوم بررسی در خصوص مناسب بودن کاربرد فرض تداوم فعالیت باشد.چنانچه فرض تداوم فعالیت مصداق نداشته باشد، آثار آن چنان فراگیر است که به جای تعدیل مبالغ شناسایی شده، تغییری اساسی در مبنای حسابداری مورد عمل را الزامی می کندابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییSat, 24 Dec 2022 16:10:37 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/ذخایراستاندارد-4حسابداری-edz45tsfruhfاستاندارد حسابداری ذخایر، بدهی های احتمالی و دارایی‌ های احتمالیبه دلیل استقبال دانشجویان و همچنین بسیاری از حسابدارانی که قصد استخدام در موسسه های حسابداری در پست های مختلفی از جمله اعزام حسابدار را دارند در این مقاله قصد داریم تا به بررسی تعدادی از مفاهیم مهم و رایج در رشته حسابداری بپردازیم . تشریح این مفاهیم به علاقه مندان این حوزه کمک خواهد کرد تا اشراف بیشتری در هنگام انجام خدمات حسابداری داشته باشند .هدف این استاندارد اطمینان از بکارگیری معیارهای شناخت و مبانی اندازه‌گیری مناسب در مورد ذخایره بدهیهای احتمالی و دارایی‌های احتمالی و نیز افشای اطلاعات کافی در یادداشت‌های توضیحی برای درک بهتر ماهیت زمان بندی و مبلغ آن‌ها توسط استفاده‌کنندگان صورتهای مالی می‌باشد.این استاندارد، ذخایر را به‌عنوان بدهی‌ هایی تعریف کرده است که زمان تسویه و با تعیین مبلغ آن توأم با ابهام نسبتاً قابل‌ توجه می‌باشد. اصطلاح "ذخیره" در مورد اقلامی از قبیل کاهش ارزش دارایی‌ها و مطالبات مشکوک الوصول نیز بکار می‌رود. این اقلام مبلغ دفتری دارایی‌ها را تعدیل میکند و مشمول این استاندارد نیست.این استاندارد در مورد ذخیره تجدید ساختار (شامل عملیات متوقف‌شده) کاربرد دارد . هنگامی‌که تجدید ساختار منطبق با تعریف عملیات متوقف ‌شده باشد، طبق استاندارد حسابداری شماره ۳۱ با عنوان "دارایی‌های غیر جاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف‌شده، موارد افشای بیشتری ضرورت دارد. اصطلاحات ذیل در این استاندارد با معانی مشخص زیر بکار رفته است :ذخیره . نوعی بدهی است که زمان تسویه و یا تعیین مبلغ آن توأم با ابهام نسبتاً قابل‌توجه است. بدهی. عبارت از تعهد انتقال منافع اقتصادی توسط واحد تجاری، ناشی از معاملات یا سایر رویدادهای گذشته است. رویداد تعهد آور. رویدادی است که تعهدی قانونی یا عرفی ایجاد میکند به‌گونه‌ای که واحد تجاری ملزم به تسویه آن باشد.تعهد قانونیتعهدی است که از قرارداد با الزامات قانونی ناشی می‌شود.تعهد عرفیتعهدی است ناشی از اقدامات واحد تجاری در مواردی که واحد تجاری با توجه به نحوه عمل خود داراست . سیاستهای اعلام شده با آیین نامه های جاری کاملاً مشخص، به سایر اشخاص نشان داده است که مسئولیتهای خاصی را خواهد پذیرفت . درنتیجه ، واحد تجاری انتظاری بجا برای آن‌ها ایجاد کرده است که مسئولیتهای خود را ایفا خواهد کرد.بدهی احتمالی(الف) تعهدی غیر قطعی است که از رویدادهای گذشته ناشی می‌شود و وجود آن تنها از طریق وقوع یا عدم وقوع یک یا چند رویداد تامشخص آتی که بطور کامل در کنترل واحد تجاری نیست، تائید خواهد شد، یا (ب) تعهدی فعلی است که از رویدادهای گذشته ناشی می‌شود اما به دلایل زیر شناسایی نمی‌شود :1. خروج منافع اقتصادی برای تسویه تعهد محتمل نیست.2. مبلغ تعهد را نمی‌توان با قابلیت اتکای کافي اندازه‌گیری کرد.دارایی احتمالییک دارایی غیرقطعی است که از رویدادهای گذشته ناشی می‌شود و وجود آن تنها از طریق وقوع یا عدم وقوع یک یا چند رویداد نامشخص آتی که بطور کامل تحت کنترل واحد تجاری نیست ، تائید خواهد شد .قرارداد زیانبارقراردادی است که مخارج غیرقابل اجتناب آن برای ایفای تعهدات ناشی از قرارداد، بیش از منافع اقتصادی مورد انتظار آن قرارداد است.تجدید سختاربرنامه ای است که توسط مدیریت طراحی و کنترل می‌شود و در دامنه فعالیت واحد تجاری و یا شیوه انجام آن فعالیت، تغییرات بااهمیتی ایجاد میکند .شناخت ذخایرذخیره باید در صورت احراز معیارهای زیر شناسایی شود :1. واحد تجاری تعهدی فعلی (قانونی یا عرفی) دارد که درنتیجه رویدادی در گذشته ایجادشده است .2. خروج منافع اقتصادی برای تسویه تعهد محتمل باشد .3. مبلغ تعهد به‌گونه‌ای اتکاپذیر قابل برآورد باشد .اگر این شرایط احراز نگردد، هیچ ذخیره ای نباید شناسایی شود.تعهد فعلیدر موارد بسیار نادر، وجود تعهد فعلی روشن نیست. در این موارد، چنانچه با در نظر گرفتن تمام شواهد در دسترس، احتمال وجود تعهد فعلی در تاریخ ترازنامه بیشتر باشد، چنین فرض می‌شود که یک رویداد گذشته تعهد فعلی را بوجود آورده است.رویداد گذشتهرویداد گذشته ای که منجر به تعهد فعلی شود، رویداد تعهدآور نامیده می‌شود . برای اینکه رویدادی تعهد آور تلقی شود، لازم است واحد تجاری هیچ راه کار عملی جز تسویه تعهد ایجادشده ناشی ازاین‌ رویداد نداشته باشد. این وضعیت تنها در موارد زیر واقع می‌شود :1. الزام قانونی برای تسویه تعهد وجود داشته باشد .2. یا در مورد تعهد عرفی ، هنگامی‌که رویداد موردنظر ( که ممکن است ناشی از اقدام واحد تجاری باشد ) انتظاراتی جا مبنی بر ایفای تعهد واحد تجاری در اشخاص دیگر ایجاد کند.خروج منافع اقتصادیبرای اینکه بدهی شرایط شناخت را احراز کند نه تنها وجود تعهد فعلی، بلکه متحمل بودن خروج منافع اقتصادی برای تسویه آن تعهد نیز ضروری است. در این استاندارد، خروج منافع اقتصادی در صورت محتمل تلقی می‌شود که احتمال وقوع رویداد بیش از عدم وقوع آن باشد. چنانچه وجود تعهد فعلی متحمل نباشد، واحد تجاری آن را به‌عنوان بدهی احتمالی افشا میکند مگر اینکه امکان خروج منافع اقتصادی بعید باشد.برآورد اتکا پذير تعهداستفاده از برآورد در تهیه صورتهای مالی امری اساسی است و اتکاپذیری آن خدشه دار نمی‌کند. این امر به ویژه در مورد ذخایر مصداق دارد که ماهیت نسبت به اکثر اقلام ترازنامه ابهام بیشتری دارد بجز درموارد بسیار نادر، واحد تجاری قادر است طیفی از نتایج ممکن را مشخص کند و بنابراین می‌تواند برای شناخت وذخیره ، تعهد را به‌گونه‌ای اتکاپذیر برآورد کند. در موارد بسیار نادر که تعیین مبلغ بدهی از طریق برآورد اتکاپذیری میسر نیست ، این بدهی به‌عنوان بدهی احتمالی افشا می‌شود .بدهیهای احتمالیواحد تجاری نباید بدهی احتمالی را شناسایی کند. بدهی احتمالی افشا می‌شود، مگر اینکه امکان خروج منافع اقتصادی بعید باشد.چنانچه واحد تجاری مشتركة و متضامنا در قبال یک تعهد مسئولیت داشته باشد، آن بخش از تعهد که انتظار می‌رود توسط سایر اشخاص ایفا شود به‌عنوان بدهی احتمالی محسوب می‌شود. واحد تجاری تنها برای بخشی از تعهد که خروح منافع اقتصادی برای تسویه آن محتمل است، ذخیره شناسایی می‌کند، بجز در شرایط بسیار نادر که نتوان برآورد اتکاپذیر انجام داد.وضعیت بدهی های احتمالی ممکن است نسبت به آنچه در ابتدا انتظار می رفت، تغییر کند. بنابراین، بدهیهای یاد شده بطور مداوم ارزیابی می‌شود تا تعیین گردد آیا خروج منافع اقتصادی محتمل شده است یا خیر. چنانچه خروج منافع اقتصادی آتی برای اقلامی که قبلاً به‌عنوان بدهی احتمالی تلقی شده‌اند، محتمل شود، در صورت‌های مالی دوره‌ای که میزان احتمال در آن تغییر می‌کند، ذخیره شناسایی می‌شود (مگر در شرایط بسیار نادری که برآورد اتکاپذیر ممکن نباشد)دارایی‌های احتمالیواحد تجاری نباید دارایی احتمالی را شناسایی کند. دارایی‌های احتمالی معمولاً از رویدادهای برنامه ریزی نشده یا غیر منتظره ای ناشی می‌شود که ورود منافع اقتصادی به واحد تجاری را ممکن می سازد. برای مثال، می‌توان به ادعایی که واحد تجاری از طریق مراحل قانونی پیگیری می‌کند اما پیامد آن نامشخص است، اشاره کرد.اگر در یک موسسه حسابداری مشغول فعالیت هستید لازم است بدانید که دارایی احتمالی زمانی افشا می‌شود که ورود منافع اقتصادی محتمل باشد. دارایی‌های احتمالی به‌طور مداوم ارزیابی می‌گردد تا اطمینان حاصل شود که تغییرات آن به نحو مناسب در صورتهای مالی منعکس شده است. چنانچه ورود منافع اقتصادی تقریبا قطعی باشد، دارایی و درآمد مربوط در صورتهای مالی دوره‌ای که تغییر در آن رخ داده است، شناسایی می‌شود. همچنین درصورتی‌که ورود منافع اقتصادی محتمل شود واحد تجاری دارایی‌های احتمالی را افشا می‌کند.اندازه‌گیری بهترین برآوردمبلغ شناسایی ‌شده به ‌عنوان ذخیره لازم است. بهترین برآورد از مخارجی باشد که برای تسویه تعهد فعلی در تاریخ ترازنامه لازم برای تسویه تعهد فعلی، مبلغی است که واحد تجاری به‌طور منطقی لازم است برای تسویه به تعهد یا انتقال به شخص ثالث در تاریخ ترازنامه بپردازد .ریسک و ابهامریسک و ابهام حاکم بر بسیاری از رویدادها و شرایط باید در دستیابی به بهترین برآورد ذخیره در نظر گرفته شود. ریسک بیانگر تغییرپذیری نتایج است. تعدیل ریسک ممکن است مبلغ بدهی را افزایش دهد. در شرایط ابهام، برای پرهیز از بیش نمایی درآمدها یا دارایی‌ها و کم نمایی هزینه‌ها با بدهی‌ها، رعایت احتیاط در انجام قضاوت لازم است. با این حال، وجود ابهام، ایجاد ذخایر اضافی با بیش نمایی بدهی‌ها را توجیه نمی‌کند. به ‌عنوان ‌مثال، چنانچه هزینه ‌های یک پیامد نامساعد خاص به صورت محتاطانه برآورد شود، میزان احتمال آن نباید بیش از واقع در نظر گرفته شود باید مراقب بود تا از تعدیل مضاعف بابت ریسک و ابهام و درنتیجه بیش نمایی ذخیره اجتناب شود.ارزش فعلیهنگامی‌که اثر ارزش زمانی پول بااهمیت است، مبلغ ذخیره باید معادل ارزش فعلی مخارج مورد انتظار لازم برای اتسویه تعهد باشد. با توجه به مشکلات عملی تعیین نرخهای تنزیل متفاوت و به‌منظور ایجاد یکنواختی در شيوه محاسبه ارزش فعلی بدهی بلندمدت، توصیه می‌شود از نرخ بازده بدون ریسک، مانند نرخ سود سپرده های سرمایه‌گذاری بلندمدت بانکی با نرخ اوراق مشارکت دولتی، استفاده شود.رویدادهای آتیاگر شواهد عینی کافی وجود داشته باشد که رویدادهای آتی مؤثر بر مبلغ مورد نیاز برای تسویه تعهد، رخ خواهد داد، این رویدادها باید در تعيين مبلغ ذخیره در نظر گرفته شود.واگذاری مورد انتظار دارایی‌هاسود ناشی از واگذاری مورد انتظار دارایی‌ها در اندازه‌گیری ذخیره در نظر گرفته نمی‌شود، حتی اگر واگذاری مورد انتظار رابطه نزدیکی با رویدادی داشته باشد که منجر به ایجاد ذخیره می‌شود. واحد تجاری سود ناشی از واگذاری مورد انتظار دارایی‌ها را در زمان تعیین‌شده مطابق استاندارد حسابداری مرتبط با دارایی موردنظر شناسایی می‌کند.جبران مخارجچنانچه انتظار روند تمام یا بخشی از مخارج مورد نیاز برای تسویه ذخیره توسط شخص دیگری جبران شود (برای مثال از طریق قراردادهای بیمه، این مبلغ تنها زمانی به‌عنوان یک دارایی جداگانه شناسایی می‌شود که جبران آن پس از تسویه تعهد توسط واحد تجاری تقریبا قطعی باشد. مبلغ شناسایی‌شده برای جبران مخارج نباید بیش از مبلغ ذخیره باشد. در صورت سود و زیان می‌توان هزینه مرتبط با یک ذخیره را پس از کسر مبلغ شناسایی‌شده برای جبران مخارج ارائه کرد.تغییر ذخایرذخایر باید در پایان هر دوره عالی بررسی و برای نشان دادن بهترین برآورد جاری تعدیل شود. هرگاه خروج منافع اقتصادی برای تسویه تعهد، دیگر محتمل نباشد، ذخیره باید برگشت داده شود.استفاده از ذخایرذخیره باید تنها برای مخارجی استفاده شود که در اصل برای آن شناسایی‌شده است. به‌بیان‌دیگر تنها مخارجی که با ذخیره اولیه مرتبط است از آن کسر می‌شود. کسر مخارج از ذخیره ای که در ابتدا با هدف دیگری شناسایی‌ شده است باعث می‌شود تا آثار دو رویداد متفاوت پنهان بماند. بنابراینانجام این کار مجاز نیست.بکارگیری قواعد شناخت و اندازه‌گیریزبان های عملیاتی آتی زبان های عملیاتی آتی با تعریف بدهی مطابقت ندارد و حائز معیارهای کلی شناخت ذخایر نمی‌باشد. بنابراین بابت زبان های عملیاتی آتی نباید ذخیره ای شناسایی شود.قراردادهای زیانباردرصورتی‌که واحد تجاری قرارداد زیانبار داشته باشد، تعهد فعلی مربوط به زیان قرارداد باید به شناسایی شود. بسیاری از قراردادها، نظیر بعضی از سفارشات خرید عادی را می‌توان بدون پرداخت خسارت فسخ کرد و بنابراین بابت آن‌ها تعهدی وجود ندارد. سایر قراردادها هم حقوق و هم تعهداتی را برای ما ایجاد می‌کند. هرگاه رویدادهایی موجب زیانبار شدن قرارداد شود، چنین قراردادی در دامنه کاربرد این استان میگیرد و یک بدهی وجود دارد که شناسایی می‌شود.تجدید ساختارموارد زیرنمونه‌هایی از رویدادهایی است که می‌تواند مشمول تعریف تجدید ساختار باشد :1. فروش یا توقف یک فعالیت تجاری .2. بستن، مکان فعالیت تجاری در یک کشور یا منطقه با تغییر مکان فعالیت‌های تجاری از یک کشور یا منطقه به کشور با منطقه دیگر .3. تغییر ساختار مدیریت، برای نمونه، حذف یک لایه از مدیریت .4. و تجدید سازمان اساسی که اثر بااهمیتی بر ماهیت و محور عملیات واحد تجاری دارد .برای مخارج تجدید ساختار تنها در صورتی ذخیره شناسایی می‌شود که معیارهای عمومی شناخت ذخایر احراز شود. تعهد عرفی در مورد تجدید ساختار تنها زمانی رخ می‌دهد که واحد تجاری :طرح تفصیلی مصوب برای تجدید ساختار داشته باشد که حداقل موارد زیر در آن مشخص شده باشد :1. فعالیت تجاری موردنظر2. مکان های اصلی متأثر از تجدید ساختار3. مکان، کارکرد و تعداد تقریبی کارکنانی که برای خاتمه خدمت آن‌ها مزایایی پرداخت خواهد شد4. مخارجی که تحمل خواهد شد5. زمان اجرای طرحبا شروع اجرای طرح با اعلام ویژگیهای اصلی آن به اشخاصی که از آن متأثر می‌شوند، در آن‌ها انتظاری بجا ایجادکند که تجدید ساختار انجام خواهد شد.اگرچه تعهد عرفی تنها از طریق تصمیم مدیریت ایجاد نمی‌شود، اما ممکن است سایر رویدادهای گذشته، همراه چنین تصمیمی، موجب ایجاد تعهد شود. برای نمونه، نتایج مذاکره با نماینده کارکنان برای مزایای پایان خدمت یا مذاکره با خریداران در مورد فروش یک بخش عملیاتی ممکن است منوط به تصویب هیات مدیره باشد. پس از تصویب و اعلام به اشخاص دیگر، واحد تجاری در صورت احراز شرایط مندرج در فوق، تعهد عرقی برای تجدید ساختار دارد .در رابطه با فروش تمام یا بخشی از فعالیت تجاری، هیچ گونه تعهد ایجاد نمی‌شود مگر اینکه واحد تجاری به‌موجب یک قرارداد فروش ملزم به فروش باشد. حتی زمانی که یک واحد تجاری تصمیم به فروش بخشی از فعالیت تجاری دارد و آن را به عموم اعلام می‌نماید، آن تصمیم به‌عنوان تعهد فروش تلقی نمی‌شود مگر آنکه خریدار، امشخص و قرارداد فروش الزام آور منعقد شده باشد. مادامی که قرارداد فروش الزام آور وجود نداشته باشد، واحد تجاری قادر خواهد بود نظرش را تغییر دهد و چنانچه نتواند خریداری با شرایط قابل ‌قبول بیابد، مجبور است راهکارهای دیگری را در نظر بگیرد. هنگامی‌که فروش فعالیت تجاری به‌عنوان بخشی از تجدید ساختار در نظر گرفته شود، دارایی‌های آن فعالیت ازنظر کاهش ارزش بررسی می‌شود. اگر فروش، تنها بخشی از تجدید ساختار تلقی شود، تعهد عرقی ممکن است از سایر بخشهای تجدید ساختار ناشی شود قبل از آنکه قرارداد فروش الزام آور منعقدگردد.ذخیره تجدید ساختار باید تنها شامل مخارج مستقیم ناشی از تجدید ساختار باشد یعنی آن مخارجی که هم برای تجدید ساختار ضروری است و هم به فعالیت‌های جاری واحد تجاری مربوط نباشد.افشاواحد تجاری باید برای هر طبقه از بدهیهای احتمالی در تاریخ ترازنامه، شرح مختصری از ماهیت بدهی احتمالی و موارد زیر را در صورت امکان افشا کنند، مگر اینکه امکان هرگونه خروج منافع اقتصادی برای تسویه بعید باشد :1. برآورد اثر مالی آن (طبق معیارهای ارائه‌شده در بخش اندازه‌گیری)2. موارد ابهام مربوط به مبلغ با زمان بندی خروج منافع اقتصادی3. امکان هرگونه جبران مخارجچنانچه ورود منافع اقتصادی محتمل باشد، واحد تجاری باید شرح مختصری از ماهیت دارایی‌های احتمالی در تاریخ ترازنامه و در صورت امکان، برآوردی از اثر مالی آن‌ها که با استفاده از اصول مربوط به ذخایر (مطابق معیارهای ارائه‌شده در بخش اندازه‌گیری) را افشا نمایدچنانچه افشای اطلاعات فوق در ارتباط با بدهی های احتمالی و دارایی‌های احتمالی را به باید بیان شود.در موارد بسیار نادر، افشای تمام یا بخشی از اطلاعات در خصوص ذخیره، بدهی احتمال بار مربوط به دعاوی له یا عليه واحد تجاری ممکن است به‌موقعیت واحد تجاری لطمه ای جدی مواردی، لازم نیست واحد تجاری اطلاعات یاد شده را افشا کنند، اما باید ماهیت کلی این و عدم افشای اطلاعات بیان کند.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییSat, 24 Dec 2022 16:03:16 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/درامد-عملیاتی-3استاندارد-حسابدای-s7myqd9mppfsمقدمه ای درباره درآمد عملیاتیدرآمد عبارت است از افزایش در حقوق صاحبان سرمایه به جز مواردی که به آورده صاحبان سرمایه مربوطش شود. مفهوم درآمد، هر دو گروه درآمد عملیاتی و درآمد غیر عملیاتی را در برمی‌گیرد. درآمد عملیاتی عبارت از درآمدی است که از فعالیت‌های اصلی و مستمر واحد تجاری حاصل می‌گردد و با عناوین مختلفی از قبیل فروش، حق‌الزحمه، سود تضمین شده [بهره]، سود سهام و حق امتیاز مورد اشاره قرار می‌گیرد. مبحث اصلی در حسابداری درآمد عملیاتی عمدتاً معطوف به تعیین زمان شناخت درآمد عملیاتی است. درآمد عملیاتی زمانی شناسایی می‌شود که شواهد کافی مبنی بر وقوع یک جریان آتی ورودی منافع اقتصادی وجود داشته باشد (یعنی جریان منافع اقتصادی مرتبط با درآمد عملیاتی به درون واحد تجاری محتمل باشد) و این منافع را بتوان به گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کرد.دامنه کاربرد درآمد عملیاتیحسابداران در یک شرکت حسابداری باید بدانند که این استاندارد برای حسابداری درآمد عملیاتی حاصل از معاملات و رویدادهای زیر به کار گرفته می‌شود:فروش کالاکالا شامل کالای تولید شده توسط واحد تجاری برای فروش و همچنین کالای خریداری شده جهت فروش مجدد از قبیل کالای خریداری شده توسط یک واحد بازرگانی یا زمین و سایر املاک نگهداری شده برای فروش مجدد است.ارائه خدماتارائه خدمات معمولاً متضمن اجرای وظیفه‌ای مورد توافق طی مدتی معین توسط واحد تجاری است. خدمات ممکن است طی یک یا چند دوره مالی ارائه شود. برخی از پیمان‌های ارائه خدمات ماهیتاً از نوع پیمان‌های بلند مدت است. درآمد عملیاتی حاصل از چنین پیمان‌هایی، طبق استاندارد حسابداری شماره ۹ با عنوان حسابداری پیمان‌های بلند مدت شناسایی می‌شود.استفاده دیگران از دارایی‌های واحد تجاریکه مولد سود تضمین شده، درآمد حق امتیاز و سود سهام استسود تضمین شده به معنی بالغی که بابت استفاده از وجوده نقد یا معادل وجه نقد واحد تجاری مطالبه می‌شود. درآمد حق امتیاز به معنی مبالغی که بابت استفاده از دارایی‌های غیر جاری واحد تجاری نظیر امتیاز ساخت، علائم تجاری، حق انتشار و نرم افزارهای رایانه‌ای مطالبه می‌شود. سود سهام به معنی مبلغی از سود توزیع شده واحد سرمایه‌پذیر که متناسب با سهم‌الشرکه واحد تجاری عاید آن می‌شود. باید توجه داشت مبالغی که به نمایندگی از طرف اشخاص ثالث (از قبیل برخی مالیات‌ها) وصول می‌شود. به افزایش حقوق صاحبان سرمایه منجر نمی‌گردد لذا درآمد عملیاتی محسوب نمی‌شود. [در واقع نوعی بدهی است]. به گونه مشابه در مورد کارگزاران (حق‌العمل کاران]، مبلغ ناخالص دریافتی یا دریافتنی به افزایش حقوق صاحبان سرمایه منجر نمی‌گردد و لذا تنها مبلع حق‌العمل یا کارمزد [کمیسیون]، درآمد عملیاتی محسوب می‌شود.اندازه‌گیری درآمد عملیاتیدرآمد عملیاتی باید به ارزش منصفانه ما به ازای دریافتی یا دریافتنی اندازه‌گیری شود. مبلغ درآمد عملیاتی حاصل از یک معامله معمولاً طبق توافقی که بین واحد تجاری و خریدار یا استفاده کننده از دارایی به عمل می‌آید، تعیین می‌شود. این مبلغ به ارزش منصفانه ما به ازای دریافتی یا دریافتنی با احتساب تخفیفا تجاری اندازه‌گیری می‌شود.در بسیاری حالات، ما به ازای مربوط، به شکل وجه نقد یا معادل آن می‌باشد و مبلغ درآمد عملیاتی همان مبلغ وجه نقد دریافتی است. با این حال، هرگاه جریان ورودی وجه نقد به آینده موکول شود، به گونه‌ای که طبق قرارداد منعقده بنی فروشنده و خریدار و با ضوابط معمول فروشنده، مبلغی اضافه بر بهای فروش نقدی کالا یا خدمات دریافت شود. در این حالت ارزش منصفانه ما به ازای مربوط، بهای فروش نقدی است و مبلغ اضافه دریافتی درآمد عملیاتی فروشنده محسوب نمی‌شود، بلکه باید با توجه به محتوای تجاری معامله تحت عنوان درآمد تأمین مالی، [درآمد بهره] به طور جداگانه نمایش یابد.هرگاه کالاها یا خدمات در قبال کالاها یا خدمات دیگری که از لحاظ ماهیت و ارز مشابه باشد مبادله گردد، این مبادله به عنوان معامله‌ای تلقی نمی‌شود. برای مثال می‌توان به مبادله شیر توسط دو شرکت تولید کننده محصولات لبنی جهت تأمین به موقع تقاضای مشتریان در حوزه توزیع محصولات ‌شان اشاره کرد. چنانچه کالا یا خدمات غیرمشابه مبادله شود، این مبادله به عنوان معامله‌ای درآمدزا تلفی می‌گردد. در این حالت درآمد عملیاتی به ارزش منصفانه کالاها یا خدمات دریافتی پس از تعدیل از بابت سرک نقدی اندازه‌گیری می‌شود. هرگاه ارزش منصفانه کالاها یا خدمات دریافتی را نتوان به گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کرد، درآمد عملیاتی به ارزش منصفانه کالاها یا خدمات واگذار شده پس از تعدیل از بابت سرک نقدی، اندازه‌گیری می‌شود.تشخیص معامله در درآمد عملیاتیتشخیص معامله در درآمد عملیاتی هم یکی از مواردی است که شرکت حسابداری آن را بررسی میکند . در واقع معیارهای شناخت مندرج در این استاندارد معمولاً به طور جداگانه در مورد هر معامله اعمال می‌شود. با این حال، در برخی شرایط، جهت انعکاس محتوای معامله لازم است معیارهای شناخت در مورد اجزای قابل تفکیک یک معامله منفرد به کار گرفته شود. برای مثال، هرگاه قیمت فروش محصول شامل یک مبلغ قابل تفکیک جداگانه در ارتباط با خدمات بعدی باشد، این مبلغ به دوره‌های آتی منتقل و به عنوان درآمد عملیاتی طی دوره اجرای خدمات مورد شناخت قرار می‌گیرد. بالعکس، هرگاه دو یا چند معامله به گونه‌ای به هم پیوسته باشد که اثر تجاری آن را نتوان بدون توجه به کلیت آن درک کرد، معیارهای شناخت در مورد آن به طور یکجا اعمال می‌شود. برای مثال، یک واحد تجاری ممکن است کالایی را به فروش رساند و همزمان قراردادی جداگانه برای بازخرید همان کالاها در آینده منعقد کند [بیع مجدد]. این امر موجب نفی اثر محتوایی معامله فروش می‌شود و لذا در چنین حالتی باید دو معامله فروش و بازخرید همان کالا را یکجا شناسایی کرد.فروش کالا در درآمد عملیاتیدرآمد عملیاتی حاصل از فروش کالا باید زمانی شناسایی شود که کلیه شرایط زیر تحقق یافته باشد:واحد تجاری مخاطرات و مزایای عمده مالکیت کالای مورد معامله را به خریدار منتقل کرده باشد.واحد تجاری هیچ دخالت مدیریتی مستمر در حدی که معمولاً با مالکیت همراه است یا کنترل مؤثری نسبت به کالای فروش رفته، اعمال نکند.مبلغ درآمد عملیاتی را بتوان به گونه ‌ای اتکا پذیر اندازه‌گیری کرد.جریان منافع اقتصادی مرتبط با معامله فروش به درون واحد تجاری محتمل باشد.مخارجی را که در ارتباط با کالای فروش رفته تحمل شده یا خواهد شد بتوان به گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کرد.ارائه خدمات در درآمد عملیاتیهرگاه ماحصل معامله‌ای را که متضمن ارائه خدمات است بتوان به گونه‌ای اتکاپذیر برآورد کرد، درآمد عملیاتی مربوط باید با توجه به میزان تکمیل آن معامله شناسایی شود. ماحصل معامله، زمانی به گونه‌ای اتکاپذیر قابل برآورد است که همه شرایط زیر احراز شده باشد:جریان منافع اقتصادی مرتبط با معامله به درون واحد تجاری محتمل باشد.مبلغ درآمد عملیاتی را بتوان به گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کرد.میزان تکمیل معامله به گونه‌ای اتکاپذیر قابل اندازه‌گیری باشد.مخارجی که در ارتباط با ارائه خدمات تحمل شده قابل بازیافت مورد شناخت قرار داد [یعنی هیچگونه سودی شناسایی نکرد].سود تضمین شده [بهره]. درامد حق امتیاز و سود سهامدردرآمد عملیاتیدرآمدهای عملیاتی ناشی از استفاده دیگران از دارایی‌های واحد تجاری که متضمن سود تضمین شده، درآمد حق امتیاز و سود سهام است باید به شرط تحقق شرایط زیر شناسایی شود:الف. جریان منافع اقتصادی مرتبط با معامله به درون واحد تجاری محتمل باشد.ب. مبلغ درآمد عملیاتی را بتوان به گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کرد.علاوه بر این، درآمد عملیاتی مذکور باید با توجه به مبانی (معیارهای) زیر شناسایی شود:الف. سود تضمین شده براساس مدت زمان و با توجه به مانده اصل طلب و نرخ مربوطه.ب. درآمد حق امتیاز طبق محتوای قرارداد مربوطه.ج. سود سهام حاصل از سرمایه‌گذاری‌هایی که به روش ارزش ویژه تست نشده است، در زمان احراز حق دریافت توسط سهامدار، به استثنای سود سهام حاصل از سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری فرعی و وابسته. در مواردی که سود سهام از محل اندوخته‌ها با سود انباشته مصوب تا پایان آخرین دوره مالی سالانه گزارشگری پیش از تحصیل سرمایه‌گذاری اعلام می‌شود، این گونه مبالغ معرف بازیافت بخشی از بهای تمام شده سرمایه‌گذاری است و درآمد محسوب نمی‌شود.در صورت وجود ابهام در مورد قابلیت وصول بخشی از درآمد عملیاتی شناسایی شده قبلی، مبلغ غیر قابل وصول یا مبلغی که بازیافت آن دیگر محتمل نیست، به عنوان هزینه و نه به صورت تعدیل درآمد شناسایی شده قبلی، در حساب‌ها منظور می‌شود [نظیر شناسایی هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول].درآمد عملیاتی پیوست استاندارد حسابداری شماره ۳نمونه‌هایی از موارد شناخت درآمد عملیاتینمونه‌های ارائه شده در این پیوست، نحوه کاربرد استاندارد حسابداری را در تعدادی از وضعیت‌های تجاری تشریح می‌کند. این نمونه‌ها معطوف به جنبه‌ ای خاصی از یک معامله است و بحث جامعی در مورد همه عوامل مؤثر احتمالی در شناخت درآمد عملیاتی را ارائه نمی‌کند. به جز مواردی که مشخصاً در تحلیل وضعیت‌های تجاری مورد اشاره قرار گرفته است، نمونه‌ها متضمن این فرض است که هیچ ابهام قابل ملاحظه در مورد مبلغ یا قابلیت وصول ما به ازایی که قرار است دریافت شود، هزینه‌هایی که واقع شده یا واقع خواهد شد، با میزان احتمالی برگشت کالا وجود ندارد. این نمونه‌ها تنها جنبه تشریحی دارد و بخشی از استاندارد حسابداری نیست.فروش کالافروش، همراه با تعویق در تحویل کالابنا به درخواست خریدار، تحویل کالا به تعویق افتاده ولی مالکیت آن به خریدار منتقل شده است و وی صورت حساب را می‌پذیرد. هرگاه مالکیت به خریدار منتقل شود، در صورت تحقق شرایط زیر درآمد عملیاتی شناسایی می‌شود:الف. تحویل کالا به خریدار محتمل باشد.ب. در زمان شناخت درآمد، کالا موجود، قابل تشخیص و آماده تحویل به خریدار باشد.ج. خریدار به طور مشخص، تعویق در تحویل کالا را تأیید کرده باشد.د. شرایط معمول پرداخت برقرار باشد.ارسال مشروطالف. کالا به شرط نصب، بازرسی و غیره فروخته می‌شود :معمولاً تا هنگامی که مشتری کالا را تحویل نگرفته و نصب و بازرسی آن خاتمه نیافته باشد، نسبت به درآمد شناختی صورت نمی‌گیرد. با وجود این، در برخی موارد، ممکن است عملیات نصب به قدری ساده باشد که بتوان بدون توجه به عدم تکمیل آن، شناخت فروش را مقتضی دانست (مثلاً نصب یک گیرنده تلویزیونی که در کارخانه آزمایش شده است، تنها مستلزم خارج کردن آن از بسته‌بندی، اتصال آنتن و وصل کردن تلویزیون به برق است). در موارد دیگر که ممکن است بازرسی تنها به منظور تعیین نهایی مبلغ قرارداد صورت گیرد (برای مثال در مورد محموله‌های سنگ آهن، شکر، دانه سویا و غیره)، مقتضی است نسبت به شناخت مبلغ تخمینی درآمد در تاریخ حمل یا زمان ماسب دیگری اقدام شود.ب. منوط به تأیید خریدار همراه با برخورداری خریدار از حق محدود برای برگشت کالا :هرگاه فروشنه در مورد امکان برگشت کالا نامطمئن باشد، تا زمانی که محموله رسماً توسط خریدار قبول نشده یا مهلت مقرر برای برگشت کالا منقضی نشده باشد، نسبت به درآمد شناختی صورت نمی‌گیرد.ج. تحویل امانی کالا جهت فروش :کالا برای گیرنده ارسال می‌شود و وی به نیابت از طرف صاحب کالا، فروش آن را به عهده می‌گیرد. تا زمانی که کالا به شخص ثالثی فروخته نشده است، شناخت درآمد صورت نمی‌گیرد.د. فروش نقدی هنگام تحویل کالا :درآمد همزمان با دریافت وجه نقد توسط فروشنده یا نماینده وی شناسایی می‌شود.سفارش‌های خاص و محموله‌های خاصتمام یا بخشی از بهای کالایی که در زمان دریافت وجوه موجود نیست دریافت می‌شود (برای مثال در مورد کالایی که قرار است بعداً تولید یا توسط شخص ثالثی مستقیماً به مشتری تحویل شود). شناخت درآمد در این قبیل فروش‌ها منوط به تحویل کالا به خریدار است.قراردادهای فروش و بازخرید (به جز معاوضه کالاهای مشابه)فروشنده هنگام فروش موافقت می‌کند که همان کالا را بعداً بازخرید کند. همچنین ممکن است فروشنده اختیار بازخرید کالا را داشته باشد یا خریدار این اختیار را داشته باشد که فروشنده را ملزم به بازخرید کالا کند.شرایط قراردادها را باید مورد بررسی قرار داد تا اطمینان حاصل شود که از لحاظ محتوایی، فروشنده مخاطرات و مزایای مالکیت را به خریدار منتقل کرده است که در این صورت درآمد عملیاتی شناسایی می‌شود. هرگاه فروشنده، مخاطرات و مزایای مالکیت را برای خود نگه داشته باشد، حتی با وجود انتقال مالکیت قانونی به خریدار، معامله ماهیتاً جهت دستیابی به منابع مالی انجام گرفته و درآمد شناسایی نمی‌شود.فروش به واسطه‌هاکالا مجدداً توسط توزیع‌کنندگان، عمده فروشان و غیره فروخته می‌شود به طور کلی شناخت درآمد حاصل از این قبیل فروش‌ها می‌توند پس از انتقال مخاطرات و مزایای عمده مالکیت صورت گیرد. با این حال، در برخی موارد ممکن است خریدار در واقع نماینده فروشنده باشد که در این صورت معامله باید ارسال امانی برای فروش تلقی شود.حق اشتراک نشریاتهرگاه اقلام مورد نظر دارای ارزش مشابه در هر دوره زمانی باشد، به جای شناخت بلافاصله و یک جای مبالغ دریافتی صورت حساب شده، شناخت درآمد در طول مدت اشتراک و براساس روش خط مستقیم انجام می‌شود، ولی اگر ارزش نشریات ارسالی در دوره‌های مختلف متفاوت باشد، شناخت درآمد بر مبنای نسبت قیمت فروش کلیه نشریات ارسال شده به کل قیمت فروش کلیه اقلام مورد اشتراک صورت می‌گیرد.فروش اقساطیچنانچه ما به ازای فروش به صورت اقساطی دریافت شود، درآمد حاصل از فروش به کسر سود تضمین شده در تاریخ فروش به عنوان درآمد مورد شناخت قرار می‌گیدر. شناخت درآمد سود تضمین شده [درآمد بهره] مربوط براساس مدت زمان و با توجه به مانده اصل طلب و نرخ سود تضمین شده [نرخ بهره] مورد توافق صورت می‌گیرد [از آنجا که در این پیوست فرض بر آن است که هیچ ابهامی در مورد مبلغ یا قابلیت وصول ما به ازای دریافتنی وجود ندارد، لذا سود فروش اقساطی باید در مقطع فروش شناسایی شود].ارائه خدماتاجرت نصباجرت نصب با توجه به میزان تکمیل عملیات نصب به عنوان درآمد شناسایی می‌شود، مگر این که اجرت نصب از بهای فروش محصول تفکیک‌پذیر نباشد که در این صورت اجرت مربوط همزمان با فروش کالا شناسایی می‌شود.مبالغی که بابت خدمات بعد از فروش در قیمت فروش منظور شده استچنانچه بابت خدمات تضمینی پس از فروش مبلغ مشخصی در قیمت فروش منظور شده باشد، معمولاً مقتضی خواهد بود که شناخت آن حصه از قیمت فروش به عنوان درآمد به تعویق افتد و طی دوره‌ای که خدمات ارائه می‌شود، صورت گیرد. درآمدی که به تعویق می‌افتد، مبلغی است که علاوه بر جبران مخارج مورد انتظار خدمات تحت قرارداد فروش، سودی معقول از بابت انجام خدمات، عاید فروشنده کند.حق‌العمل کارگزاران تبلیغاتحق‌العمل پخش تبلیغات، زمانی شناسایی می‌شود که تبلیغات مورد نظر از طریق رسانه‌ها انعکاس یابد. حق‌العمل تهیه طرح‌های تبلیغاتی با توجه به مرحله تکمیل طرح مورد شناخت قرار می‌گیرد.کارمزد نمایندگی‌های بیمهدرآمد کارمزد نمایندگی‌های بیمه که مستلزم انجام خدمات اضافی توسط کارگزار نیست، در تاریخ مؤثر شروع یا تجدید بیمه نامه‌های مربوط مورد شناخت قرار می‌گیرد. هرگاه چنین انتظار رود که قرارداد، نیازمند ارائه خدمات اضافی در طول دوره بیمه نامه خواهد بود، شناخت کل کارمزد یا حصه مناسبی از آن می‌تواند در طول دوره بیمه نامه صورت گیرد.ورودیهدرآمد نمایش‌های هنری، جشن‌ها و رویدادهای خاص دیگر همزمان با برگزاری آن، شناسایی می‌شود. اگر برای چند رویداد مختلف یک بلیت مشترک فروخته شود، درآمد حاصل از فروش بلیت بر مبنایی سیستماتیک و منطقی به هر یک از رویدادها تخصیص داده می‌شود.شهریدرآمد در طول دوره آموزش شناسایی می‌شود.حق عضویتشناخت درآمد حاصل از این منبع، به ماهیت خدماتی که ارائه می‌شود بستگی دارد. اگر مبلغ دریافتی تنها جهت عضویت بوده و وجه یا وجوه دیگری برای سایر خدمات یا محصولات (برای هر یک به طور جداگانه، یا کلاً به صورت یک حق اشتراک سالانه) دریافت شود، شناخت درآمد حق عضویت باید هنگامی صورت گیرد که ابهام قابل توجهی در مورد قابلیت وصول آن وجود نداشته باشد. اگر وجه دریافتی شامل ارائه خدمات یا ارسال نشریاتی در طول مدت عضویت باشد، شناخت درآمد مربوط باید با توجه به زمان‌بندی و ماهیت و ارزش کلیه خدمات ارائه شده، بر مبنایی سیستماتیک و منطقی انجام پذیرد.حق‌الزحمه خدمات انحصاری (فرانشیز)به طور کلی، این حق‌الزحمه‌ها ممکن است بابت ترکیبات مختلفی از ارائه خدمات اولیه و خدمات بعدی، ارسال تجهیزات و سایر اقلام، دانش فنی و غیره دریافت گردد. این حق‌الزحمه‌ها بر مبنایی که منعکس‌کننده هدف دریافت حق‌الزحمه است، به عنوان درآمد مورد شناخت قرار می‌گیرد.روش‌های زیر برای شناخت درآمد فرانشیز مناسب است :ارسال تجهیزات و سایر دارایی‌های مشهودهمزمان با تحویل اقلام یا انتقال مالکیت قانونی، درآمد عملیاتی بر مبنای ارزش منصفانه دارایی‌های فروش رفته شناسایی می‌شود.ارائه خدمات اولیه و بعدیدر مورد بخشی از درآمد فرانشیز که مربوط به خدمات مستمر است شناخت درآمد هنگام ارائه خدمات صورت می‌گیرد.اگر حق‌الزحمه‌های دریافتنی که طبق قرارداد به طور مستمر دریافت می‌شود برای پوشش هزینه‌های خدمات مستمر و سودی معقول تکافو نکند، شناخت بخشی از درآمد حاصل از حق خدمات انحصاری اولیه، به تعویق می‌افتد.حق‌الزحمه حقوق اعطایی مستمر و سایر خدماتحق‌الزحمه مربوط به استفاده از حقوق اعطایی مستمر طبق قرارداد یا حق‌الزحمه سایر خدمات ارائه شده طی دوره قرارداد، خزمان با استفاده از حقوق اعطایی یا ارائه خدمات به عنوان درآمد عملیاتی شناسایی می‌شود.حق‌الزحمه تولید نرم افزار رایانه‌ای با کاربرد خاصحق‌الزحمه حاصل از تولید نرم افزار رایانه‌ای با کاربرد خاص با توجه به مرحله تکمیل فرایند تولید از جمله تکمیل خدمات پشتیبانی بعدی به عنوان درآمد عملیاتی شناسایی می‌شود.سود تضمین شده [بهره]. درآمد حق امتیاز و سود سهامحق ‌الزحمه اجازه استفاده و درآمد حق امتیاز ساختحق ‌الزحمه و درآمد حق امتیاز دریافتی در قبال استفاده دیگران از دارایی‌های واحد تجاری (از قبیل علائم تجاری، حق اختراع، نرم افزار رایانه‌ای، حق تکثیر قطعات موسیقی و حق نمایش فیلم‌های سینمایی) معمولاً براساس محتوای قرارداد شناسایی می‌شود. به عنوان یک راه حل عملی، می‌توان درآمد را به روش خط مستقیم و طی دوره قرارداد شناسایی کرد. برای مثال می‌توان از موردی نام برد که حق استفاده از فناوری خاصی برای یک دوره زمانی معین به استفاده کننده اعطا شده است. اعطای حقوق در قبال حق‌الزحمه ثابت یا تضمین غیر قابل استرداد تحت قراردادی غیر قابل فسخ که به استفاده کننده اجازه بهره‌گیری آزادانه از حقوق اعطایی را می‌دهد و اعطاکننده حقوق، ملزم به ایفای تعهدات دیگری نیست، ماهیتاً فروش تلقی می‌شود. یک مثال بارز از این موارد، قرارداد اجازه استفاده (لیسانس) از نرم افزار رایانه‌ای است که به موجب آن اعط کننده تعهد دیگری بعد از تحویل آن ندارد. مثال دیگر، اعطای حقوق نمایش فیلم سینمایی در بازارهایی است که اعطا کننده، بر توزیع فیلم در این بازارها کنترلی ندارد و لذا در درآمد فروش بلیت سهیم نیست. در چنین شرایط درآمد، در زمان فروش شناسایی می‌شود.سود سهامسود سهام حاصل از سرمایه‌ گذاری‌ هایی که به روش ارزش ویژه ثبت نشده است، در زمان احراز حق دریافت توسط سهامدار شناسایی می‌شود (به استثنای سود سهام حاصل از سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری فرعی و وابسته). با توجه به اصلاحیه قانون تجارت مصوب ۱۳۴۷ حق دریافت سود سهام با تصویب مجمع عمومی شرکت سرمایه‌پذیر احراز می‌شود.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییSat, 24 Dec 2022 15:56:04 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/صورت-وجوه-جریان-نقداستاندارد-2حسابدای-ojwcwocncrc4مایش تغییرات وجوه نقد یا همان پول، کاری است که صورت جریان وجوه نقد نشان می‌دهد. به عنوان مثال، موجودی حساب بانکی، سرمایه‌گذاری کوتاه ‌مدت و … که می‌توان هرکدام را به پول نقد تبدیل کند. در واقع صورت گردش وجوه نقد، فعالیت‌های یک کسب و کار را منعکس می‌کند. آموزش تهیه صورت جریان نقد یکی از سرفصل‌های آموزش حسابداری صنعتی و نحوه تجزیه و تحلیل صورت‌های مالی است. در این مقاله درباره قسمت‌های مختلف صورت جریان وجوه نقد صحبت خواهیم کرد.تا پایان این مقاله هر آنچه لازم است در مورد صورت گردش وجوه نقد بدانید را توضیح می دهیم و در مورد تحلیل صورت گردش وجوه نقد نیز صحبت می کنیم.صورت درجریان وجوه نقد چیست وچه فوایدی دارد :به‌طور کلی در حسابداری صورت‌های مالی به ۴ دسته  ترازنامه، صورت سود و زیان، صورت سود و زیان جامع و صورت جریان وجوه نقد دسته‌بندی می‌شوند. در ایران صورت‌های مالی تا پیش از انقلاب تنها محدود به ترازنامه، صورت سود و زیان و صورت سود و زیان انباشته بود.از آنجا که صورت سود و زیان برمبنای حسابداری تعهدی است، ممکن است سود خالص جریان نقد عملیات را به‌خوبی نشان ندهد و گاهی ممکن است شرکت سود خالص و رو به رشد داشته باشد ولی به دلیل عدم توانایی در ایجاد جریان نقد دچار مشکل اساسی و ورشکستگی شود که برای رفع این مشکلات از صورت گردش وجوه نقد که بر اساس مبنای نقدی تهیه می‌شود استفاده شده است. صورت جریان وجوه نقد یکی از گزارش‌های مالی سه‌ماهه است که هر شرکت سهامی در بورس موظف به گزارش آن است.صورت جریان وجوه نقد چه جیزی را نشان میدهد :این گزارش اطلاعات اضافی مربوط به کلیهٔ جریان‌های نقدی‌ای که یک شرکت برای عملیات جاری خود و سرمایه‌گذاری دریافت می‌کند و به علاوه همهٔ جریان‌های خروجی پول را که برای فعالیت‌های تجاری و سرمایه‌گذاری در یک بازهٔ زمانی انجام می‌شود را نشان می‌دهد. این صورت علل تغییرات وجه نقد و شبه نقد و خلاصه‌ای از فعالیت‌های سرمایه‌گذاری، عملیاتی و تأمین مالی را طی یک بازهٔ زمانی ارائه می‌دهد.صورت جریان وجوه نقد به ما نشان می‌دهد که چه مقدار وجه نقد در طی دورهٔ حسابداری در یک سازمان ایجاد و مصرف‌شده است و نیز آن‌ها را برحسب نوع فعالیت سازمان طبقه ‌بندی می‌کند. و در نتیجه گزارش صورت جریان وجوه نقد که توسط حسابداری شرکت‌ها و یا شرکت‌های خدمات حسابداری تهیه می‌شوند اطلاعات مفیدی را در ارتباط با فعالیت‌های یک سازمان در ایجاد وجه نقد از طریق عملیات جهت پرداخت سود سهام، پرداخت بدهی‌ها، سرمایه‌گذاری مجدد در سازمان جهت افزایش ظرفیت عملیاتی و نگهداری در اختیار ما قرار می‌دهد.همچنین در مورد فعالیت‌های تأمین مالی یک سازمان که شامل بدهی و حقوق صاحبان سهام (سرمایه) است اطلاعاتی را ارائه می‌کند. هدف اصلی از تهیهٔ صورت جریان وجوه نقد بررسی دلایل تغییرات وجوه نقد در یک بازهٔ زمانی است.صورت جریان وجوه نقد طبق استانداردهای حسابداری ایران ۵ طبقه است:جریانات نقدی ناشی از فعالیت‌های عملیاتیجریانات نقدی ناشی از بازده سرمایه‌گذاری‌ها و سود پرداختی بابت تأمین مالیجریانات نقدی ناشی از مالیات بر درامدجریانات نقدی ناشی از فعالیت‌های سرمایه‌گذاریجریانات نقدی ناشی از فعالیت‌های تأمین مالیفواید تهیه صورت جریان وجوه نقد در یک سازمان:ابزاری برای مشخص کردن عملکرد مالی یک سازمان است.به همراه سایر صورت‌های مالی اساسی برای اندازه‌گیری انعطاف‌پذیری مالی استفاده می‌شود.برای ارزیابی جریان‌های نقدی آتی مورد استفاده قرار می‌گیردابزاری برای ارزیابی توان ایجاد گردش وجوه نقد در آینده استارزیابی توان تأمین تعهدات پرداخت سود سهام و نیاز واحد به تأمین مالی خارجیارزیابی دلایل تفاوت میان سود حسابداری و دریافت‌ها و پرداخت‌هاارزیابی آثار رویدادهای غیر نقدی مربوط به فعالیت‌های سرمایه‌گذاری و تأمین  مالیاستانداردقابل ذکر است که بر اساس استانداردهای بین المللی حسابداری IFRS(International Financial reporting standards) صورت جریان وجوه نقد (Cash Flow Statement) به ۳ قسمت تقسیم می‌شود. این بخش‌ها به‌صورت زیر هستند.جریانات نقدی ناشی از فعالیت‌های عملیاتی (Cash Flow from Operating Activities)جریانات نقدی ناشی از فعالیت‌های سرمایه‌گذاری (Cash Flow from Investing Activities)جریانات نقدی ناشی از فعالیت‌های تأمین مالی (Cash Flow from Financing Activities)جریان نقدی کسب و کار، شبیه به یک اقیانوس است. پرداخت هزینه‌ها جاری بوده و بازدهی‌ها شسته خواهند شد. پول نیز در کسب‌وکار دائماً در حال جذر و مد خواهد بود. شما می‌بایست جریان نقدی را دسته‌بندی کنید تا روند مدیریت وجوه نقد کنترل شود. صورت جریان وجوه نقد، فعالیت‌های یک کسب و کار را منعکس می‌کند.اهمیت صورت جریان وجوه نقد :شرکتی در حال کار است و کاملاً سودآور به نظر می‌رسد؛ اما در عمل ممکن است تعهدات مالی شرکت به‌درستی اجرا نشود. تخلف در پرداخت به کارکنان، فروشندگان و طلبکاران شرکت را از هدف اصلی خود که کسب و کار است دور می‌کند. برای این که تصویری از جریان نقدی در یک دوره مشخص داشته باشید می‌بایست، یک صورت جریان از وجوه نقد تهیه کنید. نگاهی به‌صورت جریان در یک بازه زمانی مشخص، شرکت را برای پرداخت صورت حساب‌ها و انجام تعهدات مالی آمادهبخش های صورت جریان وجوه نقد :منابع اصلی جریان ورودی و خروجی وجوه نقد به شرح زیر هستند:فعالیت‌های عملیاتیبازده سرمایه‌گذاری و سود پرداختی در ازای تأمین مالیمالیات بر درآمد (تنها دارای جریان خروجی است)فعالیت‌های سرمایه‌گذاریفعالیت‌های تأمین مالیمبادلات غیرنقدیتسعیر ارزتحلیل صورت جریان وجوه نقد چیست و چه کاربردی دارد :صورت جریان نقدی یا همان گردش وجوه نقد مشخص می کند یک واحد اقتصادی سرمایه خود را چطور خرج می کند، این سرمایه چطور وارد این کسب و کار می شود و در مجموع تحلیل صورت گردش وجوه نقد وضعیت کلی گردش وجوه نقد را در یک شرکت بررسی می کند و به تصمیم گیری کمک می کند.صورت گردش وجوه نقد نشان دهنده همه نقدینگی های یک شرکت است که از طریق فعالیت ها و سرمایه گذاری های این شرکت به وجود می آید.البته هیچ تعریف جهانی پذیرفته شده ای وجود ندارد. جریان نقدی در یک شرکت ممکن است بر اساس اعدادی که به عنوان جریان نقد به عنوان نقدینگی شناخته می شوند به وجود بیاید. برخی از مدیران مالی نیز جریان نقدی را حاصل جمع درآمدهای خالص یک کسب و کار و استهلاک آن می دانند.اما تحلیل صورت جریان وجوه نقد این امکان را می دهد که نسبت هایی را برآورد کنیم. در واقع این تحلیل ها از نشانگرهایی بهره می برند تا کیفیت سرمایه گذاری جریان نقدی یک شرکت بررسی شود.فعالیت های عملیاتی :کسب و کار جریانی از فعالیت‌های عملیاتی مانند درآمد حاصل از فروش محصولات یا ارائه خدمات، بهره و سود سهام را دریافت کرده و دیگر وجوه دریافتی را به نمایش می‌گذارد. خروج از فعالیت‌های عملیاتی شامل، هزینه حقوق و دستمزد مزایا و مالیات اشتغال، پرداخت به تأمین‌کنندگان و فروشندگان، مالیات بر درآمد، هزینه‌های آتی مانند اجاره، خدمات شهری، بیمه و … و مالیات‌های دیگر از کسب و کار و دیگر عملیات مربوط به پرداخت نقدی. فعالیت‌های عملیاتی در دو بخش تقسیم‌بندی می‌شوند:روش مستقیمروش غیرمستقیمروشی که انتخاب می‌کنید با اطلاعات موردنیاز از صورت جریان نقد، ارتباط مستقیم دارد.صورت جریان وجوه نقد به روش مستقیم :در این بخش، اقدامات مخصوص سرمایه و جریان فعالیت‌های عملیاتی نشان داده می‌شود.وجوه نقد حاصل از فروش = حساب‌های دریافتنی پایان دوره – حساب‌های دریافتنی در آغاز دوره + فروشوجوه نقد حاصل از ارائه خدمات = حساب‌های دریافتنی پایان دوره – حساب‌ها دریافتنی ابتدای دوره + درآمد خدماتوجوه نقد پرداختی بابت مواد اولیه = موجودی پایان دوره – موجودی ابتدای دوره + هزینه مواد اولیهوجوه نقد پرداختی برای حقوق و دستمزد = حقوق پرداختنی پایان دوره – حقوق پرداختنی ابتدای دوره + هزینه حقوقصورت جریان وجوه نقد به روش غیر مستقیم :این روش کمی پیچیده‌تر بوده و با درآمد خالص و عواملی در کاهش ارز آغاز خواهد شد. برای اینکه بخواهیم سود عملیاتی که از صورت سود و زیان حاصل می‌شود را به روش غیرمستقیم حساب کنید باید بدانید که تنها شش عامل بر روی سود عملیاتی تأثیر دارند:اول: تعیین سود عملیاتی که شامل صورت سود و زیان می‌شود.دوم: تعدیل هزینه‌های غیر نقدی که شامل: هزینه‌های استهلاک و هزینه‌های غیر نقدی که شامل مزایای پایان خدمت و … می‌شود – موجودی‌ها – حساب‌های پرداختنی – حساب‌های دریافتنی – پیش دریافت‌ها – پیش‌پرداخت‌ها – هزینه استهلاک و هزینه‌های غیر نقدی، همواره به سود عملیات افزوده می‌شوند.مواردی که حتماً می‌بایست اضافه گردند:کاهش در حساب‌های دریافتنیکاهش موجودی‌هاافزایش دادن در حساب‌های پرداختنیمواردی که حتماً می‌بایست کسر شوند:افزایش دادن در حساب‌های دریافتنیکاهش دادن در حساب‌های پرداختنیافزایش دادن موجودی‌هاسوم: تعادل برای اقلام عملیاتی ترازنامه: الف)‌ افزودن یا کاستن در دارایی‌های مربوط به عملیات ب) افزودن یا کاستن در بدهی‌های مربوط به عملیات. چهارم: تعادل در باب درآمدها و هزینه‌های غیرعملیاتی. پنجم: تعدیلات سنواتی تأثیرگذار بر اقلام جاری. بدهکار = خارج شدن پول نقد. بستانکار = وارد شدن پول نقد. الف) اگر به‌صورت نقد باشد، ورودی یا خروجی وجه نقد خواهد بود. ب) در غیر این صورت، تأثیر آن بدین‌وسیله خنثی خواهد شد. ششم: سایر تعدیلات این مورد در مواقعی اتفاق می‌افتد که حساب‌های عملیاتی با دیگر سرفصل‌ها درگیر شود.بازده سرمایه گزاری ها و سود پرداختنی برای تامین مالیساختار سرمایه واحد تجاری نباید بر ارائه خالص جریان نقدی که از فعالیت‌های عملیاتی ناشی می‌شود، تأثیرگذار باشد؛ بنابراین پرداخت‌های مرتبط با سود و کارمزد تأمین مالی می‌بایست به‌صورت جداگانه نمایش داده شود. همچنین نحوه ارائه صورت جریان وجوه نقد می‌بایست با سایر صورت‌های مالی اساسی هماهنگی داشته باشد. در ادامه خواهیم داشت:سود سهام دریافتی = سود سهام دریافت شده در آغاز دوره + درآمد حاصله از سود سهام – سود سهام دریافتنی پایان دورهسود سهام پرداختی = سود سهام پرداختنی در آغاز دوره + سود مصوب شده سهام – سود سهام پرداختنی پایان دورهبهره دریافتی = بهره دریافتنی در آغاز دوره + درآمد حاصله از بهره – بهره دریافتنی پایان دورهبهره پرداختی = بهره پرداختنی ابتدای دوره + بهره تخصیص شده به دارایی +‌ هزینه بهره +‌ بهره پرداختنی در انتهای دورهتعدیلات سنواتی تأثیرگذار در سرفصل که یا دریافتنی یا پرداختنی است.مالیات بر درامد:جریان‌های نقدی که با مالیات بر درآمد مرتبط است برای کاربران صورت‌های مالی، اهمیت فراوانی دارد. مجموع جریان‌های نقدی که با مالیات بر درآمد ارتباط دارد در سرفصل جداگانه‌ای در صورت جریان وجوه نقد، منعکس می‌شود. مالیات پردرآمد پرداختی = ذخیره مالیات در آغاز دوره + پیش‌پرداخت مالیات انتهای دوره + مالیات دوره جاری – ذخیره مالیات پایان دوره – پیش‌پرداخت مالیات ابتدای دوره + تعدیلات سنواتی تأثیرگذار – تعدیلات سنواتی بدون اثر.فعالبت های سرمایه گزاری :فعالیت‌های سرمایه‌گذاری از تحصیل و واگذاری دارایی‌های بلندمدت و مابقی سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت را شامل می‌شود. این فعالیت‌ها همچنین شامل جریان‌های مربوط به تحصیل و فروش سرمایه‌گذاری‌های کوتاه ‌مدت، بلندمدت، وجوه در ارتباط با دارایی‌های ثابت مشهود و نامشهود و همچنین پرداخت و وصول تسهیلات اعطایی به اشخاص مستقل از واحد تجاری می‌شود.وجوه پرداختی برای تحصیل = حساب‌های پرداختنی در آغاز دوره + افزودن دارایی ثابت – حساب‌های پرداختنی در انتهای دوره. وجوه دریافتی برای فروش = سود (زیان) حاصل واگذاری + کاستن دارایی ثابت (ارزش دفتری) + حساب‌های دریافتنی مربوط به آغاز دوره – حساب‌های دریافتنی مربوط در انتهای دورهفعالیت های تامین مالی :جریان‌های نقدی که از فعالیت‌های تأمین مالی ناشی می‌شود، شامل تأمین‌کنندگان منابع مالی جداگانه از واحد تجاری و بازپرداخت اصل آن می‌شود. فاش کردن جداگانه جریان‌های نقدی مزبور برای پیش‌بینی جریان‌های نقدی آینده لازم برای اجرای تعهدات به تأمین‌کنندگان منابع مالی واحد تجاری سودمند است. مثال‌هایی از جریان‌های نقدی ناشی از فعالیت‌های مالی بدین شرح خواهد بود:جریان‌های نقدی ورودی دریافت‌های نقدی که از صادر شدن سهام حاصل شده است. دریافت‌های نقدی که صادر شدن اوراق مشارکت، وام‌ها و سایر تسهیلات کوتاه و بلندمدت حاصل می‌شوند.جریان‌های نقدی خروجی. بازپرداخت وام‌ها، اوراق مشارکت و سایر تسهیلات دریافتی. پرداخت کردن حصن اصل قسط‌های اجاره به شرط مالکیتمبادلات غیر نقدی :مبادلات و رویدادهای سرمایه‌گذاری که نیازی به مصرف وجه نقد ندارند. نمونه مبادلات غیر نقدی که می‌بایست در یادداشت‌ها فاش شوند:به دست آوردن دارایی‌های ثابت مشهود در ازای تسهیلات مالیبه دست آوردن دارایی‌های ثابت مشهود در ازای صدور سهاممبادله کردن موجودی مواد اولیه یا موجودی کالای تولیدشده با دارایی ثابت مشهودافزودن سرمایه از محل مطالبات حال شده بستانکارانجایگزین کردن وام‌های بلندمدت با دیگر وام‌های بلندمدتتسعیر ارز :در موارد زیر، تعدیل‌های انجام‌شده برای حساب کردن جریان‌های نقدی در سرفصل‌های اصلی مرتبط، منظور خواهد شد.اگر بخشی از سود یا زیان از تسعیر معاملات عملیاتی تسویه شده یا مانده‌های عملیاتی تسویه نشده به‌وسیله استانداردهای حسابداری به سود و زیان عملیاتی دوره در نظر گرفته نشده باشد.اگر سود یا زیان ناشی از تسعیر معاملات غیرعملیاتی تسویه شده یا مانده‌های غیرعملیاتی تسویه نشده در حساب کردن سود عملیاتی دوره در نظر گرفته‌شده باشد.مورد زیر به‌عنوان یکی از عامل‌های مطابقت بین مانده اول دوره و پایان دوره وجه نقد در صورت جریان وجوه نقد ارائه خواهد شد. هر وقت سود یا زیان ناشی از تسعیر وجه نقد در حساب کردن سود یا زیان عملیاتی دوره در نظر گرفته شده باشدبرسی و طراحی جریان وجوه نقد :داشتن نگاهی به چند ماه گذشته برای دانستن چگونگی صرف هزینه‌ها و روند فعالیت‌ها در کسب و کار بسیار مهم است. به همین نسبت، داشتن یک چشم‌انداز از آینده برای اطمینان از در دسترس بودن منابع مالی برای اجرای تعهدات آینده بسیار مورد توجه خواهد بود.هزینه‌های آینده و برنامه شما برای بازدهی بیشتر بسیار اهمیت دارد؛ بنابراین، پیش‌بینی کردن، شما را در تصمیم‌گیری‌های آینده یاری خواهد کرد. برای مثال اگر هزینه‌های خروجی در مقایسه با درآمد ورودی بیشتر باشد، می‌بایست هزینه‌ها قطع شود. یا اگر پول نقد برای پرداخت صورتحساب‌ها کافی نیست می‌بایست یک راه‌حل کوتاه‌مدت برای افزایش سرمایه در نظر گرفته شود.سخن پایانی:برای شناور نگه‌داشتن شرکت یا کسب و کار، استفاده از وجوه نقد الزامی است. درک اینکه پول‌ها از کجا می‌آید و پول‌ها کجا مصرف می‌شوند می‌تواند شما را در انجام تعهدات مالی یاری کند. از صورت جریان وجوه نقد و همچنین پیش‌بینی جریان نقدی استفاده کرده و موضع شرکت در قبال پول نقد مشخص شود. شما می‌توانید برای ایجاد یا درک صورت گردش وجوه نقد و پیش‌بینی جریان نقدی با متخصصین مالی صحبت و مشورت کنید.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییWed, 21 Dec 2022 14:13:04 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/نحوه-ارائه-صورت-های-مالی-استاندارد-1حسابداری-wz38csrb7mtvمقدمـه‌۱ . هدف‌ اين‌ استاندارد تجويز مبنايي‌ براي‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ با مقاصد عمومي‌ يك‌ واحد تجاري‌ به منظور حصول‌ اطمينان‌ از قابليت‌ مقايسه‌ با صورتهاي‌ مالي‌ دوره‌هاي‌ قبل‌ آن‌ واحد و با صورتهاي‌ مالي‌ ساير واحدهاي‌ تجاري‌ مي‌باشد. براي‌ دستيابي‌ به‌ اين‌ هدف‌، در اين‌ استاندارد ملاحظات‌ كلي‌ درخصوص‌ نحوه‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌، رهنمودهايي‌ درباره‌ ساختار آنها و حداقل‌ الزامات‌ درخصوص‌ محتواي‌ صورتهاي‌ مالي‌ ارائه‌ شده‌ است‌. چگونگي‌ شناخت‌، اندازه‌گيري‌ و افشاي‌ معاملات‌ و ساير رويدادهاي‌ خاص‌ در ساير استانداردهاي‌ حسابداري‌ ارائه‌ مي‌شود.دامنه‌ كاربرد۲ . الزامات‌ اين‌ استاندارد بايد در ارائه‌ كليه‌ ”صورتهاي‌ مالي‌ با مقاصد عمومي‌“ كه‌ براساس‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ تهيه‌ و ارائه‌ مي‌شود، بكار گرفته‌ شود.۳ . صورتهاي‌ مالي‌ با مقاصد عمومي‌ (كه‌ از اين‌ پس‌ صورتهاي‌ مالي‌ ناميده‌ مي‌شود) براي‌ پاسخگويي‌ به‌ نيازهاي‌ استفاده‌كنندگاني‌ تهيه‌ مي‌شود كه‌ در موقعيت‌ دريافت‌ گزارشهاي‌ متناسب‌ با نيازهاي‌ اطلاعاتي‌ خاص‌ خود نيستند. صورتهاي‌ مالي‌ به طور جداگانه‌ يا همراه‌ با ساير گزارشها، جهت‌ استفاده‌ عموم‌ ارائه‌ مي‌شود. مفاد اين‌ استاندارد براي‌ صورتهاي‌ مالي‌ تلفيقي‌ گروه‌ واحدهاي‌ تجاري‌ نيز كاربرد دارد.۴ . در اين‌ استاندارد واژه‌هايي‌ بكار گرفته‌ مي‌شود كه‌ در واحدهاي‌ تجاري‌ (انتفاعي‌) اعم از خصوصي‌ يا عمومي‌ كاربرد دارد. واحدهاي‌ غيرانتفاعي‌ براي‌ بكارگيري‌ الزامات‌ اين‌ استاندارد ممكن‌ است‌ نيازمند انجام‌ تعديلاتي‌ در عناوين‌ اقلام‌ اصلي‌ صورتهاي‌ مالي‌ خود يا ارائه‌ اطلاعات‌ بيشتر باشند.۵ . نحوه‌ ارائه‌ داراييهاي‌ جاري‌ و بدهيهاي‌ جاري‌ بخشي‌ از موضوع‌ اين‌ استاندارد است‌ ليكن‌ به طور جداگانه‌ در استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۱۴ مطرح‌ شده‌ است‌.هدف‌ صورتهاي‌ مالي‌۶ . هدف‌ صورتهاي‌ مالي‌، ارائه‌ اطلاعاتي‌ تلخيص‌ و طبقه‌بندي‌ شده‌ درباره‌ وضعيت‌ مالي‌، عملكرد مالي‌ و انعطاف‌پذيري‌ مالي‌ واحد تجاري‌ است‌ كه‌ براي‌ طيفي‌ گسترده‌ از استفاده‌كنندگان‌ صورتهاي‌ مالي‌ در اتخاذ تصميمات‌ اقتصادي‌ مفيد واقع‌ شود. صورتهاي‌ مالي‌ همچنين‌ نتايج‌ ايفاي‌ وظيفه‌ مباشرت‌ مديريت‌ يا حسابدهي‌ آنها را در قبال‌ منابعي‌ كه‌ در اختيارشان‌ قرار گرفته‌ است‌، نشان‌ مي‌دهد. به منظور دستيابي‌ به‌ اين‌ هدف‌، در صورتهاي‌ مالي‌ يك‌ واحد تجاري‌ اطلاعاتي‌ درباره‌ موارد زير ارائه‌ مي‌شود :الف. داراييها،ب . بدهيها،ج . حقوق‌ صاحبان‌ سرمايه‌،د . درآمدها،ﻫ . هزينه‌ها، وو . جريانهاي‌ نقدي‌.اين‌ اطلاعات‌، همراه‌ با ساير اطلاعات‌ مندرج‌ در يادداشتهاي‌ توضيحي‌، استفاده‌كنندگان‌ صورتهاي‌ مالي‌ را در پيش‌بيني‌ جريانهاي‌ نقدي‌ آتي‌ واحد تجاري‌ و خصوصاً در زمانبندي‌ و اطمينان‌ از توانايي‌ آن‌ در ايجاد وجه‌ نقد كمك‌ مي‌كند.مسئوليت‌ صورتهاي‌ مالي‌۷ . مسئوليت‌ تهيه‌ و ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ با هيأت‌مديره‌ يا ساير اركان‌ اداره‌كننده‌ واحد تجاري‌ است‌.اجزاي‌ صورتهاي‌ مالي‌۸. مجموعه‌ كامل‌ صورتهاي‌ مالي‌ شامل‌ اجزاي‌ زير است‌ :الف‌. صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ :۱ . ترازنامه‌،۲ . صورت‌ سود و زيان‌،۳ . صورت‌ سود و زيان‌ جامع‌، و۴ . صورت‌ جريان‌ وجوه‌ نقد .ب . يادداشتهاي‌ توضيحي‌.ملاحظات‌ كلي‌ارائه‌ مطلوب‌ و رعايت‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌۹ . صورتهاي‌ مالي‌ بايد وضعيت‌ مالي‌، عملكرد مالي‌ و جريانهاي‌ نقدي‌ واحد تجاري‌ را به نحو مطلوب‌ ارائه‌ كند . تقريباً در تمام‌ شرايط‌، اعمال‌ مناسب‌ الزامات‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ همراه‌ با افشاي‌ اطلاعات‌ اضافي‌ در صورت‌ لزوم‌، منجر به‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ به نحو مطلوب‌ مي‌شود .۱۰ . هر واحد تجاري‌ كه‌ صورتهاي‌ مالي‌ آن‌ طبق‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ تهيه‌ و ارائه‌ مي‌شود بايد اين‌ واقعيت‌ را افشا كند. در صورتهاي‌ مالي‌ نبايد ذكر كرد كه‌ اين‌ صورتها طبق‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ تهيه‌ شده‌ است‌، مگراينكه‌ در تهيه‌ صورتهاي‌ مزبور مفاد تمام‌ الزامات‌ مندرج‌ در استانداردهاي‌ مربوط‌ رعايت‌ شده‌ باشد.۱۱ . بكارگيري‌ نامناسب‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌، از طريق‌ افشا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌، جبران‌ نمي‌شود.۱۲ . در موارد بسيار نادر، چنانچه‌ مديريت‌ واحدتجاري‌ به‌ اين‌ نتيجه‌ برسد كه‌ رعايت‌ يكي‌ از الزامات‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌، صورتهاي‌ مالي‌ را گمراه‌كننده‌ مي‌سازد و بنابراين‌ انحراف‌ از آن‌ به منظور دستيابي‌ به‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ به نحو مطلوب‌ ضروري‌ است‌، بايد موارد زیر را افشا كند :الف . اين‌ مطلب‌ كه‌ بنا به‌ اعتقاد مديريت‌ واحد تجاري‌، صورتهاي‌ مالي‌، وضعيت‌ مالي‌، عملكرد مالي‌ و جريانهاي‌ نقدي‌ واحد تجاري‌ را به نحو مطلوب‌ منعكس‌ مي‌كند،ب‌ . تصريح‌ اينكه‌ صورتهاي‌ مالي‌ از تمام‌ جنبه‌هاي‌ با اهميت‌ مطابق‌ با استانداردهاي‌ حسابداري‌ مي‌باشد، به استثناي‌ انحراف‌ از الزامات‌ يك‌ استاندارد حسابداري‌ كه‌ به منظور ارائه‌ مطلوب‌ صورتهاي‌ مالي‌ انجام‌ گرفته‌ است‌،ج‌ . استانداردي‌ كه‌ الزامات‌ آن‌ رعايت‌ نشده‌ است‌، ماهيت‌ انحراف‌ شامل‌ شيوه‌ حسابداري‌ مقرر در استاندارد، اينكه‌ چرا كاربرد شيوه‌ مقرر در استاندارد صورتهاي‌ مالي‌ را گمراه‌كننده‌ مي‌سازد و شيوه‌ حسابداري‌ بكار گرفته‌ شده‌، ود . اثر مالي‌ انحراف‌ بر سود يا زيان‌ خالص‌، داراييها، بدهيها و حقوق‌ صاحبان‌ سرمايه‌ در هر يك‌ از دوره‌هاي‌ مورد گزارش‌.۱۳ . براي‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ به نحو مطلوب‌، رعايت‌ موارد زير الزامي‌ است‌:الف. انتخاب‌ و اعمال‌ رويه‌هاي‌ حسابداري‌ طبق‌ مفاد بند ۱۷،ب . ارائه‌ اطلاعات‌ شامل‌ رويه‌هاي‌ حسابداري‌، به گونه‌اي‌ كه‌ اطلاعات‌، مربوط‌، قابل‌ اتكا، قابل‌ مقايسه‌ و قابل‌ فهم‌ باشد، وج‌ . ارائه‌ اطلاعات‌ اضافي‌ در مواردي‌ كه‌ رعايت‌ الزامات‌ مقرر در استانداردهاي‌ حسابداري‌ براي‌ درك‌ اثر معاملات‌ يا ساير رويدادهاي‌ خاص‌ بر وضعيت‌ مالي‌ و عملكرد مالي‌ واحد تجاري‌ توسط‌ استفاده‌كنندگان‌ صورتهاي‌ مالي‌ كافي‌ نباشد.۱۴ . در موارد نادر ممكن‌ است‌ كاربرد الزامات‌ يك‌ استاندارد حسابداري‌ به‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ گمراه‌كننده‌، منجر شود. اين‌ امر تنها در مواردي‌ روي‌ مي‌دهد كه‌ شيوه‌ مقرر در استاندارد مورد نظر به وضوح‌ نامناسب‌ باشد، به گونه‌اي‌ كه‌ نتوان‌ از طريق‌ كاربرد الزامات‌ آن‌ استاندارد يا به وسيله‌ افشاي‌ اطلاعات‌ اضافي‌، به‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ به نحو مطلوب‌ دست‌ يافت‌. اين‌ موضوع‌ كه‌ كاربرد شيوه‌ ديگر نيز مي‌تواند به‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ به نحو مطلوب‌ منجر شود، به تنهايي‌ براي‌ توجيه‌ انحراف‌ از شيوه‌ مقرر، مناسب‌ نيست‌.۱۵ . براي‌ ارزيابي‌ ضرورت‌ انحراف‌ از الزامات‌ يك‌ استاندارد حسابداري‌، ملاحظات‌ مندرج در صفحه بعد مدنظر قرار مي‌گيرد :الف. هدف‌ از الزام‌ مقرر و اينكه‌ چرا در شرايط‌ خاص‌ مورد نظر، هدف‌ مزبور نامربوط‌ يا دست‌ نيافتني‌ است‌.ب . تفاوت‌ شرايط‌ واحد تجاري‌ با شرايط‌ ساير واحدهاي‌ تجاري‌ كه‌ الزام‌ مورد نظر را رعايت‌ مي‌كنند.۱۶ . نظر به‌ اينكه‌ انتظار مي‌رود شرايط‌ ايجاب‌كننده‌ انحراف‌ بسيار نادر باشد و ضرورت‌ انحراف‌ نيز موضوعي‌ بحث‌انگيز و مستلزم‌ قضاوت‌ است‌، بنابراين‌ آگاهي‌ از عدم‌ رعايت‌ الزامات‌ استاندارد حسابداري‌ براي‌ استفاده‌كنندگان‌ اهميت‌ دارد. همچنين‌ براي‌ اينكه‌ استفاده‌كنندگان‌ بتوانند در مورد انحراف‌ به طور آگاهانه‌ قضاوت‌ و تعديلات‌ لازم‌ را جهت‌ انطباق‌ با استاندارد مورد نظر محاسبه‌ كنند، اطلاعات‌ كافي‌ در صورتهاي‌ مالي‌ ارائه‌ مي‌شود.رويه‌هاي‌ حسابداري‌۱۷ . مديريت‌ واحد تجاري‌ بايد رويه‌هاي‌ حسابداري‌ را به گونه‌اي‌ انتخاب‌ و اعمال‌ كند كه‌ صورتهاي‌ مالي‌ با تمام‌ الزامات‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ مربوط‌ مطابقت‌ داشته‌ باشد. در صورت‌ نبود استاندارد خاص‌، مديريت‌ بايد رويه‌ها را به گونه‌اي‌ تعيين‌ كند تا اطمينان‌ يابد صورتهاي‌ مالي‌ اطلاعاتي‌ را فراهم‌ مي‌آورد كه :الف . به‌ نيازهاي‌ تصميم‌گيري‌ استفاده‌كنندگان‌ مربوط‌ است‌، وب‌ . قابل‌ اتكاست‌ به گونه‌اي‌ كه‌ :۱ . وضعيت‌ مالي‌ و عملكرد مالي‌ واحد تجاري‌ را صادقانه‌ بيان‌ مي‌كند،۲ . منعكس‌ كننده‌ محتواي‌ اقتصادي‌ و نه‌ فقط‌ شكل‌ حقوقي‌ معاملات‌ و ساير رويدادهاست‌،۳ . بيطرفانه‌ يعني‌ عاري‌ از تمايلات‌ جانبدارانه‌ است‌،۴ . محتاطانه‌ است، و۵ . از تمام‌ جنبه‌هاي‌ با اهميت‌، كامل‌ است‌.۱۸ . رويه‌هاي‌ حسابداري‌ راه‌كارهاي‌ ويژه‌اي‌ است‌ كه‌ واحد تجاري‌ براي‌ تهيه‌ و ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ انتخاب‌ مي‌كند. راه‌كارهاي‌ مزبور كه‌ در استانداردهاي‌ حسابداري‌ مشخص‌ شده‌اند براي‌ اعمال‌ اصول‌ مندرج‌ در مفاهيم‌ نظري‌ گزارشگري‌ مالي‌ در مورد اقلام‌، معاملات‌ و ساير رويدادهاي‌ مالي‌ و بويژه‌ موارد زیر ايجاد شده‌ است :الف. اندازه‌گيري‌ و تجديد اندازه‌گيري‌ داراييها و بدهيها در مواردي‌ كه‌ مبالغ‌ مربوط‌ از اهميت‌ نسبي‌ برخوردار است‌، وب‌ . نحوه‌ و زمان‌ شناخت‌ تغييرات‌ در داراييها و بدهيها در صورتهاي‌ عملكرد مالي‌.۱۹ . در صورت‌ نبود استاندارد حسابداري‌ خاص‌، مديريت‌ رويه‌هايي‌ را بكار مي‌برد كه‌ به‌ ارائه‌ مفيدترين‌ اطلاعات‌ در صورتهاي‌ مالي‌ منجر شود. اين‌ امر مستلزم‌ بكارگيري‌ قضاوت‌ توسط‌ مديريت‌ واحد تجاري‌ با مدنظر قرار دادن‌ ملاحظات‌ زير است‌ :الف‌. الزامات‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ براي‌ موضوعات‌ مشابه‌ و مربوط‌،ب . تعاريف‌، معيارهاي‌ شناخت‌ و اندازه‌گيري‌ داراييها، بدهيها، درآمدها و هزينه‌ها مندرج‌ در مفاهيم‌ نظري‌ گزارشگري‌ مالي، وج . استانداردهاي‌ صادره‌ توسط‌ ساير مراجع‌ حرفه‌اي‌ معتبر و رويه‌هاي‌ پذيرفته‌ شده‌ صنعت‌ تا ميزاني‌ كه‌ با موارد الف‌ و ب‌ اين‌ بند سازگار باشد.تداوم‌ فعاليت‌۲۰ . مديريت‌ در زمان‌ تهيه‌ صورتهاي‌ مالي‌، بايد توان‌ ادامه‌ فعاليت‌ واحد تجاري‌ را ارزيابي‌ كند. صورتهاي‌ مالي‌ بايد برمبناي‌ تداوم‌ فعاليت‌ تهيه‌ شود مگر اينكه‌ مديريت‌ قصد انحلال‌ يا توقف‌ عمليات‌ واحد تجاري‌ را داشته‌ باشد، يا عملاً ناچار به‌ انجام‌ اين‌ امر شود . در مواردي‌ كه‌ مديريت‌ از رويدادها و شرايطي‌ آگاهي‌ يابد كه‌ ممكن‌ است‌ ابهام‌ اساسي‌ نسبت‌ به‌ توانايي‌ تداوم‌ فعاليت‌ واحد تجاري‌ ايجاد كند، اين‌ ابهام‌ بايد افشا شود . چنانچه‌ صورتهاي‌ مالي‌ برمبناي‌ تداوم‌ فعاليت‌ تهيه‌ نشود، اين‌ واقعيت‌ بايد همراه‌ با مبناي‌ تهيه‌ صورتهاي‌ مالي‌ و اينكه‌ چرا واحد تجاري‌ فاقد تداوم‌ فعاليت‌ تلقي‌ شده‌ است‌، افشا شود.۲۱ . تداوم‌ فعاليت‌ به‌ معناي‌ ادامه‌ عمليات‌ واحد تجاري‌ در آينده‌ قابل‌ پيش‌بيني‌ است‌. يعني‌ در تهيه‌ و ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌، هيچ‌ قصد يا الزامي‌ به‌ انحلال‌ واحد تجاري‌ يا كاهش‌ قابل توجه‌ در حجم‌ عمليات‌ واحد تجاري‌ فرض‌ نمي‌شود.۲۲ . مديريت‌ براي‌ ارزيابي‌ تداوم‌ فعاليت‌، تمام‌ اطلاعات‌ موجود در خصوص‌ آينده‌ قابل‌ پيش‌بيني‌ (حداقل‌ ۱۲ ماه‌ پس‌ از تاريخ‌ ترازنامه‌) را بررسي‌ مي‌كند. ميزان‌ اين‌ بررسي‌ به‌ واقعيات‌ موجود در هر مورد بستگي‌ دارد. در مواردي‌ كه‌ واحد تجاري‌ داراي‌ سابقه‌ سودآوري‌ است‌ و به آساني‌ به‌ منابع‌ مالي‌ دسترسي‌ دارد، نتيجه‌گيري‌ درباره‌ مناسب‌ بودن‌ كاربرد مبناي‌ تداوم‌ فعاليت‌ براي‌ واحد تجاري‌ مي‌تواند بدون‌ تجزيه‌ و تحليل‌ تفصيلي‌، امكان‌پذير باشد. درغير اين‌ صورت‌، براي‌ ارزيابي‌ تداوم‌ فعاليت‌ ممكن‌ است‌ بررسي‌ مواردي‌ از قبيل‌ عوامل‌ مؤثر بر سودآوري‌ جاري‌ و مورد انتظار، جداول‌ زماني‌ بازپرداخت‌ بدهيها و منابع‌ بالقوه‌ تأمين‌ مالي‌ ضروري‌ باشد.مبناي‌ تعهدي‌۲۳ . به استثناي‌ اطلاعات‌ مربوط‌ به‌ جريانهاي‌ نقدي‌، واحد تجاري‌ بايد صورتهاي‌ مالي‌ خود را برمبناي‌ تعهدي‌ تهيه‌ كند.۲۴ . در مبناي‌ تعهدي‌، معاملات‌ و ساير رويدادها در زمان‌ وقوع‌ (و نه‌ در زمان‌ دريافت‌ يا پرداخت‌ وجه‌ نقد) شناسايي‌ و در اسناد و مدارك‌ حسابداري‌ ثبت‌ مي‌شود و در صورتهاي‌ مالي‌ دوره‌هاي‌ مربوط‌ انعكاس‌ مي‌يابد. بسياري‌ از هزينه‌ها بر مبناي‌ رابطه‌ مستقيم‌ مخارج‌ تحمل‌شده‌ با درآمدهاي‌ تحصيل‌شده‌ در صورت‌ سود و زيان‌ شناسايي‌ مي‌شود (تطابق‌ هزينه‌ و درآمد). در هر صورت‌، كاربرد مفهوم‌ تطابق‌، شناخت‌ اقلامي‌ را در ترازنامه‌ كه‌ با تعريف‌ داراييها يا بدهيها انطباق‌ ندارد، مجاز نمي‌شمرد.ثبات‌ رويه‌ در نحوه‌ ارائه‌۲۵ . نحوه‌ ارائه‌ و طبقه‌بندي‌ اقلام‌ در صورتهاي‌ مالي‌ از يك‌ دوره‌ به‌ دوره‌ بعد نبايد تغيير كند مگر در مواردي‌ كه‌ :الف . تغييري‌ عمده‌ در ماهيت‌ عمليات‌ واحد تجاري‌ يا تجديد نظر در نحوه‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ حاكي‌ از اين‌ باشد كه‌ تغيير مزبور به‌ ارائه‌ مناسبتر معاملات‌ يا ساير رويدادها منجر شود، ياب‌ . تغييري‌ در نحوه‌ ارائه‌، به‌ موجب‌ يك‌ استاندارد حسابداري‌ الزامي‌ شود.۲۶ . تحصيل‌ يا واگذاري‌ داراييهاي‌ عمده‌ يا تجديدنظر در نحوه‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ ممكن‌ است‌ مستلزم‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ به‌ شكلي‌ متفاوت‌ باشد. تنها در شرايطي‌ كه‌ ادامه‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ به‌ شكل‌ جديد محتمل‌ باشد يا اينكه‌ منافع‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ به‌ شكل‌ جديد به روشني‌ مشخص‌ باشد، واحد تجاري‌ بايد نحوه‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ خود را تغيير دهد. در صورت‌ ايجاد تغيير در نحوه‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌، واحد تجاري‌ اطلاعات‌ مقايسه‌اي‌ را طبق‌ مندرجات‌ بند ۳۹ اين‌ استاندارد تجديد طبقه‌بندي‌ مي‌كند.اهميت‌ و تجميع‌۲۷ . تمام‌ اقلام‌ با اهميت‌ بايد به طور جداگانه‌ در صورتهاي‌ مالي‌ ارائه‌ شود. مبالغ‌ كم‌ اهميت‌ بايد با مبالغ‌ داراي‌ ماهيت‌ يا كاركرد مشابه‌ جمع‌ شود و نيازي‌ به‌ ارائه‌ جداگانه‌ آنها نيست‌.۲۸ . صورتهاي‌ مالي‌ حاصل‌ پردازش‌ تعداد زيادي‌ معاملات‌ و ساير رويدادهاست‌ كه‌ با تجميع‌ آنها در گروههاي‌ مختلف‌ براساس‌ ماهيت‌ يا كاركرد، سازمان‌ مي‌يابد. ارائه‌ اطلاعات‌ تلخيص‌ و طبقه‌بندي‌ شده‌اي‌ كه‌ تشكيل‌ دهنده‌ اقلام‌ اصلي‌ مندرج‌ در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ يا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ است‌، آخرين‌ مرحله‌ از فرايند تجميع‌ و طبقه‌بندي‌ است‌. چنانچه‌ يك‌ قلم‌ اصلي‌ به تنهايي‌ با اهميت‌ نباشد در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ يا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌، با اقلام‌ اصلي‌ ديگر جمع‌ مي‌شود. اهميت‌ يك‌ قلم‌ ممكن‌ است‌ به اندازه‌اي‌ نباشد كه‌ ارائه‌ جداگانه‌ آن‌ را در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ توجيه‌ كند، اما افشاي‌ جداگانه‌ آن‌ را در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ ايجاب‌ كند.۲۹ . در اين‌ استاندارد، اطلاعاتي‌ با اهميت‌ تلقي‌ مي‌شود كه‌ عدم‌ افشاي‌ آن‌ بر تصميمات‌ اقتصادي‌ استفاده‌كنندگان‌ كه‌ بر مبناي‌ صورتهاي‌ مالي‌ اتخاذ مي‌شود، مؤثر واقع‌ شود. اهميت‌ به اندازه‌ و ماهيت‌ قلمي‌ بستگي‌ دارد كه‌ در شرايط‌ خاص‌ در مورد حذف‌ آن‌ قضاوت‌ مي‌شود. براي‌ اتخاذ تصميم‌ درباره‌ اهميت‌ يك‌ قلم‌ يا جمع‌ اقلام‌، هم‌ اندازه‌ و هم‌ ماهيت‌ آن‌ قلم‌ يا اقلام‌ ارزيابي‌ مي‌شود. متناسب‌ با شرايط‌، ممكن‌ است‌ يكي‌ از دو عامل‌ يادشده‌ تعيين‌ كننده‌ باشد. براي‌ مثال‌، داراييهايي‌ كه‌ ماهيت‌ و كاركرد مشابه‌ دارند با يکديگر جمع‌ مي‌شود، حتي‌ اگر مبالغ‌ تك‌ تك‌ آنها قابل توجه‌ باشد. با وجود اين‌، اقلام‌ عمده‌ كه‌ از لحاظ‌ ماهيت‌ يا كاركرد با يکديگر متفاوت‌ است‌ جداگانه‌ ارائه‌ مي‌شود.۳۰ . چنانچه‌ اجراي‌ الزامات‌ افشاي‌ مندرج‌ در استانداردهاي‌ حسابداري‌ به‌ اطلاعات‌ بي اهميت‌ منجر شود، نيازي‌ به‌ رعايت‌ آن‌ نيست‌.تهاتـر۳۱ . داراييها و بدهيها نبايد با يکديگر تهاتر شود مگر اينكه‌ تهاتر آنها طبق‌ استاندارد حسابداري‌ ديگري‌ الزامي‌ يا مجاز باشد.۳۲ . اقلام‌ درآمد و هزينه‌ بايد تنها زماني‌ تهاتر شود كه‌ :الف . يك‌ استاندارد حسابداري‌ تهاتر مزبور را الزامي‌ يا مجاز كرده‌ باشد، ياب‌ . درآمدها و هزينه‌هاي‌ غيرعملياتي‌ كه‌ از معاملات‌ و رويدادهاي‌ واحد يا مشابه‌ حاصل‌ مي‌شود، با اهميت‌ نباشد. چنين‌ مبالغي‌ بايد طبق‌ مفاد بند ۲۷ اين‌ استاندارد با يکديگر جمع‌ شود.۳۳ . گزارش‌ جداگانه‌ هر دو گروه‌ داراييها و بدهيها، و درآمدها و هزينه‌هاي‌ با اهميت‌، ضروري‌ است‌. تهاتر اقلام‌ در ترازنامه‌ يا صورت‌ سود و زيان‌ موجب‌ كاهش‌ توان‌ درك‌ معاملات‌ انجام‌ شده‌ و ارزيابي‌ جريانهاي‌ نقدي‌ آتي‌ واحد تجاري‌ توسط‌ استفاده‌كنندگان‌ مي‌شود مگر در مواردي‌ كه‌ تهاتر منعكس‌كننده‌ محتواي‌ معامله‌ يا رويداد مربوط‌ باشد. گزارش‌ خالص‌ داراييها يعني‌ داراييها پس‌ از كسر اقلام‌ كاهنده‌ مربوط‌ از قبيل‌ ذخيره‌ كاهش‌ ارزش‌ موجوديهاي‌ مواد و كالا، ذخيره‌ مطالبات‌ مشكوك‌الوصول‌ و استهلاك‌ انباشته‌ داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود، تهاتر نيست‌.۳۴ . تهاتر دو يا چند قلم‌ دريافتني‌ و پرداختني‌ تنها زماني‌ مناسب‌ است‌ كه‌ توان‌ واحد تجاري‌ براي‌ تسويه‌ حساب‌ از طريق‌ پرداخت‌ مبلغ‌ خالص‌ يا عدم‌ پرداخت‌ و الزام‌ ديگري‌ به‌ پرداخت‌ مبلغ‌ خالص‌، تضمين‌ شده‌ باشد. اين‌ تضمين‌ مستلزم‌ وجود حق‌ قانوني‌ تهاتر است‌ و اينكه‌ چنين‌ حقي‌ در صورت‌ ناتواني‌ ديگري‌ در ايفاي‌ تعهد همچنان‌ برقرار باشد. در غير اين‌ صورت‌ معمولاً اين‌ امكان‌ وجود دارد كه‌ واحد تجاري‌ به‌ ايفاي‌ تعهد ملزم‌ شود، بدون‌ آنكه‌ بتواند به‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ دارايي‌ دست‌ يابد.۳۵ . طبق‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۳، درآمد عملياتي‌ به‌ ارزش‌ منصفانه‌ مابه‌ازاي‌ دريافتي‌ يا دريافتني‌ اندازه‌گيري‌ مي‌شود. هر واحد تجاري‌، در روال‌ فعاليتهاي‌ عادي‌ خود معاملات‌ ديگري‌ را نيز انجام‌ مي‌دهد كه‌ مولد درآمد عملياتي‌ نيست‌، اما براي‌ انجام‌ فعاليتهاي‌ مولد درآمد عملياتي‌ آن‌ ضروري‌ است‌. نتايج‌ اين گونه‌ معاملات‌ از طريق‌ تهاتر درآمدها و هزينه‌هاي‌ مربوط‌ به‌ آن‌ ارائه‌ مي‌شود، به‌ شرط‌ اين‌ كه‌ تهاتر ياد شده‌ محتواي‌ معامله‌ را منعكس‌ كند. براي‌ مثال :الف. درآمدها و هزينه‌هاي‌ غيرعملياتي‌ حاصل‌ از فروش‌ داراييهاي‌ غيرجاري‌ (مانند سرمايه‌گذاريها و داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود)، به‌ مبلغ‌ عوايد حاصل‌ از فروش‌ دارايي‌ پس‌ از كسر مبلغ‌ دفتري‌ و هزينه‌هاي‌ فروش‌ آن‌ گزارش‌ مي‌شود.ب‌ . مخارج‌ قابل‌ استرداد مربوط‌ به‌ قرارداد با يك‌ شخص‌ ثالث‌ با مبالغ‌ دريافتي‌ و دريافتني‌ در اين‌ رابطه‌، تهاتر و به صورت‌ خالص‌ گزارش‌ مي‌شود.۳۶ . به علاوه‌، درآمدها و هزينه‌هاي‌ غيرعملياتي‌ حاصل‌ گروهي‌ از معاملات‌ مشابه‌ (از قبيل‌ سودها و زيانهاي‌ حاصل‌ از تسعير اقلام‌ ارزي‌ يا فروش‌ داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود) به صورت‌ خالص‌ گزارش‌ مي‌شود، اما اندازه‌، ماهيت‌ يا وقوع‌ اين‌گونه‌ درآمدها و هزينه‌ها ممكن‌ است‌ به گونه‌اي‌ باشد كه‌ افشاي‌ جداگانه‌ آنها طبق‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۶ با عنوان‌ گزارش‌ عملكرد مالي‌ ضرورت‌ يابد.اطلاعات‌ مقايسه‌اي‌۳۷ . صورتهاي‌ مالي‌ بايد در برگيرنده‌ اقلام‌ مقايسه‌اي‌ دوره‌ قبل‌ باشد به‌ جز در مواردي‌ كه‌ يك‌ استاندارد حسابداري‌ نحوه‌ عمل‌ ديگري‌ را مجاز يا الزامي‌ كرده‌ باشد. اطلاعات‌ مقايسه‌اي‌ تشريحي‌ تا جايي‌ بايد افشا شود كه‌ جهت‌ درك‌ صورتهاي‌ مالي‌ دوره‌ جاري‌ مربوط‌ تلقي‌ گردد.۳۸ . درمواردي‌، اطلاعات‌ تشريحي‌ ارائه‌ شده‌ در صورتهاي‌ مالي‌ دوره‌ (هاي‌) قبل‌ به‌ دوره‌ مالي‌ جاري‌ نيز مربوط‌ است‌. براي‌ نمونه‌، جزئيات‌ يك‌ دعواي‌ حقوقي‌ كه‌ نتيجه‌ آن‌ در تاريخ‌ ترازنامه‌ قبلي‌ مشخص‌ نبوده‌ و تاكنون‌ حل‌ و فصل‌ نشده‌ است‌، در دوره‌ جاري‌ افشا مي‌شود. ارائه‌ اطلاعات‌ مربوط‌ به‌ ابهامات‌ موجود در تاريخ‌ ترازنامه‌ قبلي‌ و اقدامات‌ انجام‌ شده‌ طي‌ دوره‌ جاري‌ جهت‌ رفع‌ ابهام‌ آنها، براي‌ استفاده‌كنندگان‌ صورتهاي‌ مالي‌ مفيد است‌.۳۹ . درمواردي‌ كه‌ نحوه‌ ارائه‌ يا طبقه‌بندي‌ اقلام‌ در صورتهاي‌ مالي‌ اصلاح‌ مي‌شود، به منظور اطمينان‌ از قابليت‌ مقايسه‌ اقلام‌ صورتهاي‌ مالي‌، مبالغ‌ مقايسه‌اي‌ بايد تجديد طبقه‌بندي‌ شود مگر اينكه‌ اين‌ امر ممكن‌ نباشد. همچنين‌ ماهيت‌، مبلغ‌ و دليل‌ تجديد طبقه‌بندي‌ بايد افشا شود . هرگاه‌ تجديد طبقه‌بندي‌ مبالغ‌ مقايسه‌اي‌ عملي‌ نباشد، واحد تجاري‌ بايد دليل‌ عدم‌ تجديد طبقه‌بندي‌ و ماهيت‌ تغييراتي‌ را كه‌ در صورت‌ تجديد طبقه‌بندي‌ ايجاد مي‌شد، افشا كند.۴۰ . در برخي‌ شرايط‌ ممكن‌ است‌ تجديد طبقه‌بندي‌ اطلاعات‌ مقايسه‌اي‌ عملي‌ نباشد. براي‌ نمونه‌ ممكن‌ است‌ داده‌ها در دوره‌ (هاي‌) قبلي‌ به گونه‌اي‌ گردآوري‌ شده‌ باشد كه‌ تجديد طبقه‌بندي‌ امكان‌پذير نباشد. در چنين‌ شرايطي‌، ماهيت‌ تعديلات‌ مربوط‌، افشا مي‌شود. طبق الزامات‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۶ با عنوان‌ گزارش‌ عملكرد مالي‌، چنانچه‌ در رويه‌ حسابداري‌ تغييري‌ صورت‌ گيرد ارقام‌ مقايسه‌اي‌ دوره‌(هاي‌) قبل‌ بايد برمبناي‌ رويه‌ جديد ارائه‌ مجدد شود.ساختار و محتوامقدمه‌۴۱ . براساس‌ اين‌ استاندارد، برخي‌ اطلاعات‌ مشخصاً در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ و برخي‌ ديگر حسب‌ مورد در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ يا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ افشا مي‌شود. در پيوست‌ اين‌ استاندارد نمونه‌هاي‌ پيشنهادي‌ ترازنامه‌ و صورت‌ سود و زيان‌ يك‌ واحد تجاري‌ كه‌ مي‌توان‌ آن‌ را متناسب‌ با شرايط‌ خاص‌ مورد استفاده‌ قرار داد، ارائه‌ شده‌ است‌. همچنين‌ در استانداردهاي‌ حسابداري‌ شماره‌ ۲ و ۶ بترتيب‌ نمونه‌هايي‌ جهت‌ ارائه‌ صورت‌ جريان‌ وجوه‌ نقد و صورت‌ سود و زيان‌ جامع‌ ارائه‌ شده‌ است‌.۴۲ . در اين‌ استاندارد واژه‌ افشا به‌ معناي‌ وسيع‌ آن‌ به‌ كار رفته‌ كه‌ دربرگيرنده‌ ارائه‌ در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ يا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ است‌. موارد افشاي‌ مقرر شده‌ در ساير استانداردهاي‌ حسابداري‌ براساس‌ الزامات‌ آن‌ استانداردها صورت‌ مي‌گيرد.تشخيص‌ صورتهاي‌ مالي‌۴۳ . صورتهاي‌ مالي‌ بايد به وضوح‌ از ساير اطلاعاتي‌ كه‌ همراه‌ آن‌ در يك‌ مجموعه‌ انتشار مي‌يابد قابل‌ تشخيص‌ و متمايز باشد.۴۴ . الزامات‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ تنها در مورد صورتهاي‌ مالي‌ كاربرد دارد و درخصوص‌ ساير اطلاعاتي‌ كه‌ در گزارش‌ سالانه‌ يا ساير مدارك‌ يا گزارشهايي‌ از اين‌ قبيل‌ ارائه‌ مي‌شود، كاربرد ندارد. بنابراين‌، اين‌ موضوع‌ اهميت‌ دارد كه‌ استفاده‌كنندگان‌ بتوانند اطلاعاتي‌ كه‌ برمبناي‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ تهيه‌ مي‌شود را از ساير اطلاعات‌ تميز دهند.۴۵ . هر يك‌ از اجزاي‌ صورتهاي‌ مالي‌ بايد به وضوح‌ مشخص‌ شود. به علاوه‌، اطلاعات‌ زیر بايد به گونه‌اي‌ بارز نشان‌ داده‌ شود و در صورت‌ لزوم‌ براي‌ درك‌ صحيح‌ اطلاعات‌ ارائه‌ شده‌، تكرار شود :الف . نام‌ واحد گزارشگر و شكل‌ حقوقي‌ آن‌،ب . اينكه‌ صورتهاي‌ مالي‌ مربوط‌ به‌ يك‌ واحد تجاري‌ يا مربوط‌ به‌ گروه‌ واحدهاي‌ تجاري‌ است‌،ج‌ . تاريخ‌ ترازنامه‌ يا دوره‌ مالي‌ هر كدام‌ كه‌ با اجزاي‌ صورتهاي‌ مالي‌ مناسبت‌ داشته‌ باشد،د . واحد پول‌ گزارشگري‌، وﻫ . سطح‌ دقت‌ به‌ كار رفته‌ در ارائه‌ ارقام‌ صورتهاي‌ مالي‌.۴۶ . الزامات‌ بند ۴۵ معمولاً از طريق‌ ارائه‌ عناوين‌ براي‌ صفحات‌ و عناوين‌ مختصر براي‌ ستونها در تمام‌ صفحات‌ صورتهاي‌ مالي‌ تأمين‌ مي‌شود.۴۷ . در اغلب‌ موارد، ارائه‌ اطلاعات‌ به صورت‌ هزار ريال‌ يا ميليون‌ ريال‌ قابليت‌ درك‌ صورتهاي‌ مالي‌ را افزايش‌ مي‌دهد. اين‌ امر تا آنجايي‌ قابل‌ قبول‌ است‌ كه‌ سطح‌ دقت‌ ارائه‌ اطلاعات‌ افشا شود و منجر به‌ حذف‌ اطلاعات‌ مربوط‌ نگردد.دوره‌ گزارشگري‌۴۸ . صورتهاي‌ مالي‌ بايد حداقل‌ به طور سالانه‌ ارائه‌ شود. در شرايط‌ استثنايي‌ كه‌ تاريخ‌ ترازنامه‌ واحد تجاري‌ تغيير مي‌كند و صورتهاي‌ مالي‌ براي‌ دوره‌اي‌ كوتاه‌تر از يكسال‌ ارائه‌ مي‌شود، واحد تجاري‌ بايد علاوه‌ بر دوره‌ زماني‌ تحت‌ پوشش‌ صورتهاي‌ مالي‌، موارد زير را افشا كند :الف‌ . دليل‌ بكار گرفتن‌ دوره‌ كمتر از يكسال‌، وب‌ . اين‌ واقعيت‌ كه‌ مبالغ‌ مقايسه‌اي‌ مربوط‌ به صورت‌ سود و زيان‌، صورت‌ سود و زيان‌ جامع‌، صورت‌ جريان‌ وجوه‌ نقد و يادداشتهاي‌ توضيحي‌ مربوط‌ قابل‌ مقايسه‌ نيست‌.به موقع‌ بودن‌۴۹ . چنانچه‌ صورتهاي‌ مالي‌ ظرف‌ مدت‌ معقولي‌ بعد از تاريخ‌ ترازنامه‌ در اختيار استفاده‌كنندگان‌ قرار نگيرد، مفيد بودن‌ آن‌ كاهش‌ مي‌يابد. واحد تجاري‌ بايد صورتهاي‌ مالي‌ خود را حداكثر ظرف‌ مهلت‌ مقرر در قوانين‌ و مقررات‌ مربوط‌ منتشر كند. عواملي‌ نظير پيچيدگي‌ عمليات‌ واحد تجاري‌، دليل‌ كافي‌ براي‌ خودداري‌ از گزارشگري‌ به موقع‌ محسوب‌ نمي‌شود.ترازنامه‌اطلاعاتي‌ كه‌ در ترازنامه‌ ارائه‌ مي‌شود۵۰ . ترازنامه‌ بايد حداقل‌ حاوي‌ اقلام‌ اصلي‌ زير باشد :الف . داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود،ب‌ . داراييهاي‌ نامشهود،ج‌ . سرمايه‌گذاريها،د . موجودي‌ مواد و كالا،ﻫ . حسابها و اسناد دريافتني‌ تجاري‌ و ساير حسابهاو اسناد دريافتني‌،و . موجودي‌ نقد،ز . حسابها و اسناد پرداختني‌ تجاري‌ و ساير حسابها و اسناد پرداختني‌،ح‌ . ذخيره‌ ماليات‌،ط‌ . ذخيره‌ مزاياي‌ پايان‌ خدمت‌ كاركنان‌،ي‌ . بدهيهاي‌ بلندمدت‌،ك‌ . سهم‌ اقليت‌، ول‌ . سرمايه‌ و اندوخته‌ها.۵۱ . علاوه‌ بر موارد مندرج‌ در بند ۵۰، ممكن‌ است‌ به‌ موجب‌ ساير استانداردهاي‌ حسابداري‌، ارائه‌ اقلام‌ اصلي‌ و جمعهاي‌ فرعي‌ ديگري‌ در ترازنامه‌ الزامي‌ باشد يا براي‌ ارائه‌ وضعيت‌ مالي‌ واحد تجاري‌ به نحو مطلوب‌ ضرورت‌ داشته‌ باشد.۵۲ . اين‌ استاندارد ترتيب‌ يا شكل‌ ارائه‌ اقلام‌ را تعيين‌ نمي‌كند. بند ۵۰ تنها فهرست‌ آن‌ گروه‌ از اقلام‌ اصلي‌ را ارائه‌ مي‌كند كه‌ به‌ لحاظ‌ ماهيت‌ يا كاركرد به اندازه‌اي‌ با يکديگر متفاوتند كه‌ ارائه‌ جداگانه‌ آنها در ترازنامه‌ ضرورت‌ مي‌يابد. نمونه‌هاي‌ مربوط‌ در پيوست‌ اين‌ استاندارد درج‌ شده‌ است‌. در موارد زیر اقلام‌ اصلي‌ يادشده‌ تعديل‌ مي‌شود :الف‌. هرگاه‌ استاندارد حسابداري‌ ديگري‌ ارائه‌ جداگانه‌ يك‌ قلم‌ را در ترازنامه‌ الزامي‌ كند، يا زماني‌ كه‌ مبلغ‌، ماهيت‌ يا كاركرد يك‌ قلم‌ به گونه‌اي‌ باشد كه‌ ارائه‌ جداگانه‌ آن‌ به‌ ارائه‌ مطلوب‌ وضعيت‌ مالي‌ واحد تجاري‌ كمك‌ كند، آن‌ قلم‌ به‌ اقلام‌ اصلي‌ اضافه‌ مي‌شود، وب . شرح‌ يا ترتيب‌ درج‌ اقلام‌ ممكن‌ است‌ با توجه‌ به‌ ماهيت‌ واحد تجاري‌ و ماهيت‌ معاملات‌ آن‌ و به منظور فراهم‌ آوردن‌ اطلاعات‌ لازم‌ جهت‌ درك‌ كلي‌ وضعيت‌ مالي‌ واحد تجاري‌ تعديل‌ شود.۵۳ . اقلام‌ اصلي‌ مندرج‌ در بند ۵۰ به‌ لحاظ‌ ماهيت‌ جنبه‌ عام‌ دارد. براي‌ مثال‌، اقلامي‌ از قبيل‌ سرقفلي‌ (اعم از سرقفلي‌ محل‌ كسب‌ و سرقفلي‌ ناشي‌ از تركيب‌ واحدهاي‌ تجاري‌) و داراييهاي‌ ناشي‌ از مخارج‌ توسعه‌ كه‌ در استانداردهاي‌ جداگانه‌اي‌ مورد بحث‌ قرار گرفته‌اند را مي‌توان‌ در ترازنامه‌ تحت‌ قلم‌ اصلي‌ داراييهاي‌ نامشهود طبقه‌بندي‌ كرد.۵۴ . قضاوت‌ نسبت‌ به‌ ارائـه‌ جداگانـه‌ اقلام‌ اصلي‌ ديگر، علاوه‌ بـر موارد منـدرج‌ در بنـد ۵۰، مبتني بر ارزيابي‌ موارد زير است‌ :الف. ماهيت‌ و قابليت‌ تبديل‌ به‌ وجه‌ نقد داراييها و اهميت‌ آنها در اغلب‌ موارد به‌ ارائه‌ جداگانه‌ سرقفلي‌ و داراييهاي‌ ناشي‌ از مخارج‌ توسعه‌، داراييهاي‌ پولي‌ و غيرپولي‌ و داراييهاي‌ جاري‌ و غيرجاري‌ منجر مي‌شود،ب‌ . كاركرد داراييها در واحد تجاري‌ براي‌ مثال‌ به‌ ارائه‌ جداگانه‌ داراييهاي‌ عملياتي‌، موجودي‌ مواد و كالا، حسابهاي‌ دريافتني‌ و وجوه‌ نقد منجر مي‌شود، وج . مبالغ‌، ماهيت‌ و زمانبندي‌ پرداخت‌ بدهيها براي‌ مثال‌ به‌ ارائه‌ جداگانه‌ بدهيهاي‌ متضمن‌ سود تضمين‌شده‌ و بدون‌ سود تضمين‌شده‌ منجر و حسب‌ مورد تحت‌ عنوان‌ بدهي‌ جاري‌ يا غيرجاري‌ طبقه‌بندي‌ مي‌شود.اطلاعاتي‌ كه‌ در ترازنامه‌ يا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ افشا مي‌شود۵۵ . واحد تجاري‌ بايد طبقات‌ فرعي‌ اقلام‌ اصلي‌ را كه‌ متناسب‌ با عمليات‌ واحد تجاري‌ طبقه‌بندي‌ شده‌ است‌، در ترازنامه‌ يا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ افشا كند. در صورت‌ لزوم‌، هر قلم‌ فرعي‌ بايد برحسب‌ ماهيت‌ به‌ اقلام‌ فرعي‌تري‌ طبقه‌بندي‌ شود و مبالغ‌ پرداختني‌ به‌ / دريافتني‌ از واحد تجاري‌ اصلي‌، ساير واحدهاي‌ تجاري‌ گروه‌ و ساير اشخاص‌ وابسته‌ بايد جداگانه‌ افشا شود.۵۶ . تعيين‌ طبقات‌ فرعي‌ ياد شده‌ به‌ الزامات‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌، اندازه‌، ماهيت‌ و كاركرد اقلام‌ مورد نظر بستگي‌ دارد. در اتخاذ تصميم‌ نسبت‌ به‌ مبناي‌ طبقه‌بندي‌ فرعي‌ اقلام‌، عوامل‌ مندرج‌ در بند ۵۴ نيز مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرد. موارد افشا در خصوص‌ هر قلم‌ با اقلام‌ ديگر متفاوت‌ است‌، براي‌ مثال‌ :الف. داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود برحسب‌ طبقات‌ مندرج‌ در استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۱۱ طبقه‌بندي‌ مي‌شود.ب‌ . اقلام‌ دريافتني‌ به‌ سرفصلهاي‌ حسابها و اسناد دريافتني‌ تجاري‌، ساير حسابها و اسناد دريافتني‌، طلب‌ از اعضاي‌ گروه‌ و طلب‌ از ساير اشخاص‌ وابسته‌ و غيره‌ تفكيك‌ مي‌شود.ج‌ . موجودي‌ مواد و كالا طبق‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۸ با عنوان‌ حسابداري‌ موجودي‌ مواد و كالا، به‌ طبقات‌ فرعي‌ از قبيل‌ مواد اوليه‌، كالاي‌ در جريان‌ ساخت‌، كالاي‌ ساخته‌ شده‌، كالاي‌ خريداري‌ شده‌ براي‌ فروش‌، مواد و كالاي‌ در راه‌ و ساير موجوديها تفكيك‌ مي‌شود.د . ذخاير به نحوي‌ تفكيك‌ مي‌شود كه‌ ذخاير مرتبط‌ با مزاياي‌ كاركنان‌ و ساير اقلام‌ را متناسب‌ با عمليات‌ واحد تجاري‌، به طور جداگانه‌ نشان‌ دهد.ﻫ . سرمايه‌ و اندوخته‌ها به گونه‌اي‌ تفكيك‌ مي‌شود كه‌ نمايانگر طبقات‌ مختلف‌ سرمايه‌ پرداخت‌ شده‌ و اندوخته‌ها باشد.۵۷ . واحد تجاري‌ بايد موارد زير را در ترازنامه‌ يا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ افشا كند :الف‌ . براي‌ هر يك‌ از طبقات‌ سهام‌ :۱ . تعداد سهام‌ مصوب‌،۲ . تعداد سهام‌ منتشر شده‌ و ميزان‌ سرمايه‌ پرداخت‌ شده‌،۳. ارزش‌ اسمي‌ هر سهم‌،۴ . حقوق‌، مزايا و محدوديتهاي‌ مربوط‌، و۵‌. سهام‌ واحد تجاري‌ كه‌ در مالكيت‌ واحدهاي‌ تجاري‌ فرعي‌ و وابسته‌ است‌.ب‌ . مبالغ‌ دريافتي‌ بابت‌ افزايش‌ سرمايه‌ قبل‌ از ثبت‌ قانوني‌ آن‌،ج‌ . صرف‌ سهام‌،د . ماهيت‌ و موضوع‌ هر يك‌ از اندوخته‌ها، وﻫ . مبالغ‌ منظور شده‌ در صورتهاي‌ مالي‌ بابت‌ سود سهام‌‌ .واحدهاي‌ تجاري‌ كه‌ به‌ شكلي‌ غير از شركت‌ سهامي‌ تشكيل‌ شده‌اند، بايد اطلاعاتي‌ معادل‌ با موارد پيشگفته‌ را كه‌ نمايانگر تغييرات‌ هر طبقه‌ از حقوق‌ مالكانه‌ طي‌ دوره‌ بوده‌ و حقوق‌، مزايا و محدوديتهاي‌ منضم‌ به‌ هر طبقه‌ از حقوق‌ مالكانه‌ را افشا كند.صورت‌ سود و زيان‌اطلاعاتي‌ كه‌ در صورت‌ سود و زيان‌ ارائه‌ مي‌شود۵۸ . صورت‌ سود و زيان‌ بايد حداقل‌ حاوي‌ اقلام‌ اصلي‌ زير باشد :الف‌ . درآمدهاي‌ عملياتي‌،ب‌ . هزينه‌هاي‌ عملياتي‌،ج‌ . سود يا زيان‌ عملياتي‌،د . هزينه‌هاي‌ مالي‌،ﻫ . ساير درآمدها و هزينه‌هاي‌ غيرعملياتي‌،و . سود یا زیان عملیات در حال تداوم قبل از مالیات،ز . ماليات‌ بردرآمد،ح . سود یا زیان خالص عملیات در حال تداوم،ط . سود یا زیان عملیات متوقف شده،ی . سهم‌ اقليت‌، وک‌ . سود يا زيان‌ خالص‌.علاوه‌ بر موارد بالا، ممكن‌ است‌ به‌ موجب‌ ساير استانداردهاي‌ حسابداري‌، ارائه‌ اقلام‌ اصلي‌ و جمعهاي‌ فرعي‌ ديگري‌ در صورت‌ سود و زيان‌ الزامي‌ باشد يا براي‌ ارائه‌ عملكرد مالي‌ واحد تجاري‌ به نحو مطلوب‌ ضرورت‌ داشته‌ باشد.۵۹ . آثار ناشي‌ از فعاليتها، معاملات‌ و رويدادهاي‌ مختلف‌ واحد تجاري‌ از نظر ثبات‌، مخاطره‌ و قابليت‌ پيش‌بيني‌ متفاوت‌ است‌ و افشاي‌ عناصر عملكرد به‌ درك‌ عملكرد مالي‌ دوره‌ و ارزيابي‌ نتايج‌ آتي‌ كمك‌ مي‌كند. براين‌ اساس‌ صورت‌ سود و زيان‌ حداقل‌ دربرگيرنده‌ اقلام‌ اصلي‌ مندرج‌ در بند ۵۸ است‌. با اين‌ حال‌ در صورت‌ نياز به‌ تشريح‌ بيشتر عناصر عملكرد يا در رعايت‌ الزامات‌ مندرج‌ در ساير استانداردهاي‌ حسابداري‌ مي‌توان‌ اقلام‌ اصلي‌ ديگري‌ را در صورت‌ سود و زيان‌ ارائه‌ يا شرح‌ اقلام‌ و ترتيب‌ ارائه‌ آنها را اصلاح‌ كرد. براي‌ اين‌ منظور عواملي‌ مانند اهميت‌، ماهيت‌ و كاركرد اجزاي‌ مختلف‌ تشكيل دهنده‌ درآمدها و هزينه‌ها مدنظر قرار مي‌گيرد.۶۰ . هزينه‌هاي‌ عملياتي‌ بايد برحسب‌ كاركرد هزينه‌ها در واحد تجاري‌ و در موارد خاص‌ كه‌ انجام‌ اين‌ امر مفيد نباشد برحسب‌ ماهيت‌ هزينه‌ها، طبقه‌بندي‌ و در صورت‌ سود و زيان‌ منعكس‌ شود.۶۱ . به‌منظور برجسته‌ كردن‌ اجزاي‌ عملكرد مالي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ از نظر ثبات‌ و قابليت‌ پيش‌بيني‌ با يکديگر متفاوت‌ باشد، اقلام‌ هزينه‌ عملياتي‌ به‌ طبقات‌ فرعي‌تر تفكيك‌ مي‌شود. اين‌ اطلاعات‌ به‌ طريق‌ مندرج‌ در بند ۶۲ (براساس‌ كاركرد هزينه‌) و در موارد خاص‌ كه‌ انجام‌ آن‌ عملي‌ يا مفيد نباشد به‌ طريق‌ مندرج‌ در بند ۶۳ (برحسب‌ ماهيت‌ هزينه‌) ارائه‌ مي‌شود.۶۲ . در روش‌ طبقه‌بندي‌ برمبناي‌ كاركرد هزينه‌ كه‌ بعضاً روش‌ بهاي‌ تمام‌ شده‌ فروش‌ ناميده‌ مي‌شود، هزينه‌ها برحسب‌ كاركرد به‌ عنوان‌ بخشي‌ از بهاي‌ تمام‌شده‌ فروش‌، توزيع‌ يا اداري‌ طبقه‌بندي‌ مي‌شود. اين‌ نحوه‌ ارائه‌ در مقايسه‌ با روش‌ طبقه‌بندي‌ هزينه‌ها برحسب‌ ماهيت‌، اطلاعات‌ مربوط‌تري‌ را در دسترس‌ استفاده‌كنندگان‌ قرار مي‌دهد، ليكن‌ در اين‌ روش‌ تخصيص‌ مخارج‌ به‌ كاركردها مي‌تواند اختياري‌ و نيازمند اعمال‌ قضاوت‌ قابل‌ توجهي‌ باشد.۶۳ . در روش‌ طبقه‌بندي‌ براساس‌ ماهيت‌ هزينه‌، اقلام‌ هزينه‌ برحسب‌ ماهيت‌ (نظير استهلاك‌، مواد مصرفي‌، كرايه‌ حمل‌، حقوق‌ و دستمزد، تبليغات‌) با يکديگر جمع‌ شده‌ و در صورت‌ سود و زيان‌ منعكس‌ مي‌شود.اطلاعاتي‌ كه‌ در صورت‌ سود و زيان‌ يا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ افشا مي‌شود۶۴ . هر واحد تجاري‌ كه‌ هزينه‌هاي‌ عملياتي‌ را بر حسب‌ كاركرد طبقه‌بندي‌ كند بايد اطلاعات‌ اضافي‌ را درباره‌ ماهيت‌ هزينه‌ها شامل‌ هزينه‌ استهلاك‌ و هزينه‌هاي‌ پرسنلي‌، افشا كند.۶۵ . از آنجا كه‌ اطلاعات‌ مربوط‌ به‌ ماهيت‌ هزينه‌ها در پيش‌بيني‌ جريانهاي‌ نقدي‌ آتي‌ مفيد است‌، چنانچه‌ از روش‌ طبقه‌بندي‌ بر مبناي‌ كاركرد هزينه‌ استفاده‌ شود، اقلام‌ تشكيل‌ دهنده‌ هزينه‌ها برحسب‌ ماهيت‌ نيز افشا مي‌شود.۶۶ -۶۷ . حذف شده است.صورت‌ سود و زيان‌ جامع‌ و تغييرات‌ حقوق‌ صاحبان‌ سرمايه‌۶۸ . الزامات‌ مربوط‌ به نحوه‌ ارائه‌ صورت‌ سود و زيان‌ جامع‌ و تغييرات‌ حقوق‌ صاحبان‌ سرمايه‌ و موارد افشاي‌ مربوط‌ در استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۶ با عنوان‌ گزارش‌ عملكرد مالي‌ تشريح‌ شده‌ است‌.صورت‌ جريان‌ وجوه‌ نقد۶۹ . الزامات‌ مربوط‌ به نحوه‌ ارائه‌ صورت‌ جريان‌ وجوه‌ نقد و موارد افشاي‌ مربوط‌، در استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۲ با عنوان‌ صورت‌ جريان‌ وجوه‌ نقد تشريح‌ شده‌ است‌. طبق‌ استاندارد مذكور، اطلاعات‌ مربوط‌ به‌ جريانهاي‌ نقدي‌، مبنايي‌ را براي‌ ارزيابي‌ توان‌ واحد تجاري‌ در ايجاد وجه‌ نقد و نياز واحد تجاري‌ در استفاده‌ بهينه‌ از جريانهاي‌ نقدي‌ فراهم‌ مي‌آورد كه‌ براي‌ استفاده‌كنندگان‌ صورتهاي‌ مالي‌ مفيد است‌.يادداشتهاي‌ توضيحي‌ساختار۷۰ . اطلاعات‌ زير بايد در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ واحد تجاري‌ افشا شود :الف‌ . تصريح‌ اينكه‌ صورتهاي‌ مالي‌ براساس‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ تهيه‌ شده‌ است‌،ب‌ . رويه‌هاي‌ حسابداري‌ اعمال‌ شده‌ درخصوص‌ معاملات‌ و رويدادهاي‌ با اهميت‌،ج‌ . مواردي‌ كه‌ افشاي‌ آنها طبق‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ الزامي‌ شده‌ و در بخش‌ ديگري‌ از صورتهاي‌ مالي‌ ارائه‌ نشده‌ است‌، ود . موارد ديگري‌ كه‌ در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ ارائه‌ نشده‌ است‌، ليكن‌ افشاي‌ آنها براي‌ ارائه‌ مطلوب‌ ضرورت‌ دارد.۷۱ . يادداشتهاي‌ توضيحي‌ بايد به نحوي‌ منظم‌ ارائه‌ شود. هر قلم‌ مندرج‌ در ترازنامه‌، صورت‌ سود و زيان‌، صورت‌ سود و زيان‌ جامع‌ و صورت‌ جريان‌ وجوه‌ نقد بايد به‌ يادداشتهاي‌ توضيحي‌ مربوط‌ عطف‌ داده‌ شود.۷۲ . يادداشتهاي‌ توضيحي‌ شامل‌ اطلاعات‌ تشريحي‌ و جزئيات‌ بيشتري‌ از اقلام‌ منعكس‌ شده‌ در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ است‌ ضمن‌ اينكه‌ اطلاعات‌ ديگري‌ از قبيل‌ بدهيهاي‌ احتمالي‌ و تعهدات‌ را ارائه‌ مي‌كند. اين‌ يادداشتها شامل‌ موارد افشاي‌ الزامي‌ يا توصيه‌ شده‌ براساس‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ يا ساير موارد افشاست‌ كه‌ براي‌ دستيابي‌ به‌ ارائه‌ مطلوب‌ ضرورت‌ دارد.۷۳ . براي‌ كمك‌ به‌ درك‌ صورتهاي‌ مالي‌ و مقايسه‌ آن‌ با صورتهاي‌ مالي‌ واحدهاي‌ تجاري‌ ديگر، يادداشتهاي‌ توضيحي‌ عموماً به ترتيب‌ زیر ارائه‌ مي‌شود :الف. تصريح‌ اينكه‌ صورتهاي‌ مالي‌ طبق‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ تهيه‌شده‌ است‌،ب‌ . مبنا يا مباني‌ اندازه‌گيري‌ و رويه‌هاي‌ حسابداري‌ مورد استفاده‌،ج‌ . اطلاعات‌ تكميلي‌ درباره‌ اقلام‌ ارائه‌ شده‌ در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ به ترتيب‌ صورتهاي‌ مالي‌ و به ترتيب‌ اقلام‌ اصلي‌ ارائه‌ شده‌ در آنها، ود . ساير موارد افشا، شامل‌ :۱ . بدهيهاي‌ احتمالي‌، تعهدات‌ و ساير اطلاعات‌ مالي‌، و۲ . اطلاعات‌ غيرمالي‌.افشاي‌ رويه‌هاي‌ حسابداري‌۷۴ . موارد زير بايد در بخش‌ اهم‌ رويه‌هاي‌ حسابداري‌ يادداشتهاي‌ توضيحي‌ تشريح‌ شود :الف‌ . مبنا يا مباني‌ اندازه‌گيري‌ مورد استفاده‌ در تهيه‌ صورتهاي‌ مالي‌، وب‌ . كليه‌ رويه‌هاي‌ حسابداري‌ لازم‌ براي‌ درك‌ مناسب‌ صورتهاي‌ مالي‌.۷۵ . علاوه‌ بر رويه‌هاي‌ حسابداري‌ خاص‌ بكار رفته‌ در تهيه‌ صورتهاي‌ مالي‌، آگاهي‌ از مبنا يا مباني‌ اندازه‌گيري‌ مورد استفاده‌ در تهيه‌ اين‌ صورتها (بهاي‌ تمام‌ شده‌ يا ارزش‌ جاري‌) براي‌ استفاده‌كنندگان‌ مهم‌ است‌. چنانچه‌ در تهيه‌ صورتهاي‌ مالي‌ بيش‌ از يك‌ مبناي‌ اندازه‌گيري‌ بكار گرفته‌ شود (براي‌ مثال‌ در مواردي‌ كه‌ برخي‌ از داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود تجديد ارزيابي‌ مي‌شود) مشخص‌ كردن‌ آن‌ دسته‌ از داراييها و بدهيهايي‌ كه‌ هر يك‌ از مباني‌ اندازه‌گيري‌ در مورد آنها بكار رفته‌ است‌، كفايت‌ مي‌كند.۷۶ . افشاي‌ يك‌ رويه‌ حسابداري‌، بستگي‌ به‌ اين‌ دارد كه‌ آيا افشاي‌ آن‌ به‌ استفاده‌كنندگان‌ جهت‌ درك‌ نحوه‌ انعكاس‌ معاملات‌ و ساير رويدادها در عملكرد مالي‌ و وضعيت‌ مالي‌ كمك‌ مي‌كند يا خير. رويه‌هاي‌ حسابداري‌ كه‌ ممكن‌ است‌ واحد تجاري‌ ارائه‌ آنها را مد نظر قرار دهد، شامل‌ موارد مندرج در زیر است‌، اما محدود به‌ آنها نيست‌ :الف. شناخت‌ درآمد عملياتي‌،ب‌ . اصول‌ تلفيق‌ صورتهاي‌ مالي‌، شامل‌ واحدهاي‌ تجاري‌ فرعي‌ و وابسته‌،ج . تركيب‌ واحدهاي‌ تجاري‌،د . مشاركتهاي‌ خاص‌،ﻫ . داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود و داراييهاي‌ نامشهود،و . احتساب‌ مخارج‌ تأمين‌ مالي‌ و ساير مخارج‌ به‌ عنوان‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ دارايي‌،ز . پيمانهاي‌ بلندمدت‌،ح‌ . سرمايه‌گذاري‌ در املاك‌،ط . سرمايه‌گذاريها،ي‌ . اجاره‌ها،ك‌ . مخارج‌ تحقيق‌ و توسعه‌،ل‌ . موجودي‌ مواد و كالا،م‌ . مالياتها،ن . ذخاير،س . مزاياي‌ پايان‌ خدمت‌ كاركنان‌،ع‌ . تسعير ارز، وف . كمكهاي‌ بلاعوض‌ دولت‌.ساير استانداردهاي‌ حسابداري‌، افشاي‌ رويه‌هاي‌ حسابداري‌ بسياري‌ از اين‌ موضوعات‌ را الزامي‌ كرده‌ است‌.۷۷ . حتي‌ اگر مبالغ‌ منعكس‌ شده‌ در صورتهاي‌ مالي‌ دوره‌ جاري‌ و دوره‌(هاي‌) قبل‌ در رابطه با اعمال‌ يك‌ رويه‌ حسابداري‌ خاص‌ فاقد اهميت‌ كافي‌ باشد، ممكن‌ است‌ افشاي‌ رويه‌ حسابداري‌ مربوط‌ از اهميت‌ برخودار باشد. همچنين‌ لازم‌ است‌ در مواردي‌ كه‌ در رابطه با يك‌ موضوع‌، راه‌ كار خاصي‌ در استانداردهاي‌ حسابداري‌ ارائه‌ نشده‌ ليكن‌ بر اساس‌ مفاد بند ۱۹ يك‌ رويه‌ حسابداري‌ انتخاب‌ و بكار گرفته‌ شده‌ است‌، رويه‌ مزبور افشا شود.ساير موارد افشا۷۸ . واحد تجاري‌ بايد موارد زير را نيز در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ افشا كند :الف‌ . اقامتگاه‌ و شكل‌ حقوقي‌ واحد تجاري‌، كشور محل‌ فعاليت‌ آن‌ و نشاني‌ مركز ثبت‌ شده‌ (يا محل‌ اصلي‌ فعاليت‌ چنانچه‌ متفاوت‌ از كشور محل‌ ثبت‌ باشد)،ب . شرحي‌ از ماهيت‌ عمليات‌ واحد تجاري‌ و فعاليتهاي‌ اصلي‌ آن‌،ج‌ . نام‌ واحد تجاري‌ اصلي‌ و واحد تجاري‌ اصلي‌ نهايي‌ گروه‌، ود . تعداد كاركنان‌ در پايان‌ دوره‌ يا ميانگين‌ تعداد آنها طي‌ دوره‌.تاريخ‌ اجرا۷۹ . الزامات‌ اين‌ استاندارد در مورد كليه‌ صورتهاي‌ مالي‌ كه‌ دوره‌ مالي‌ آنها از تاريخ‌ ۱/۱/۱۳۸۰ و بعد از آن‌ شروع‌ مي‌شود، لازم‌ الاجراست‌.مطابقت‌ با استانداردهاي‌ بين‌المللي‌ حسابداري‌۸۰ . با اجراي‌ الزامات‌ اين‌ استاندارد، مفاد استاندارد بين‌المللي‌ حسابداري‌ شماره‌ ۱ با عنوان‌ نحوه‌ ارائه‌ صورتهاي‌ مالي‌ نيز رعايت‌ مي‌شود.پيوست‌ نمونه‌اي‌ از ساختار ترازنامه‌ و صورت‌ سود و زياناين‌ پيوست‌ به منظور آشنايي‌ با نحوه‌ اجراي‌ الزامات‌ مندرج‌ در استاندارد حسابداري‌ تهيه‌ شده‌ است‌ و بخشي‌ از استاندارد محسوب‌ نمي‌شود.استاندارد حاضر اجزاي‌ صورتهاي‌ مالي‌ و حداقل‌ مواردي‌ را كه‌ لازم‌ است‌ در ترازنامه‌ و صورت‌ سود و زيان‌ افشا شود و همچنين‌ اقلام‌ ديگري‌ را مشخص‌ كرده‌ است‌ كه‌ ممكن‌ است‌ در صورتهاي‌ مالي‌ اساسي‌ مربوط‌ يا در يادداشتهاي‌ توضيحي‌ ارائه‌ شود. هدف‌ پيوست‌ ارائه‌ نمونه‌هايي‌ از چگونگي‌ رعايت‌ الزامات‌ مربوط‌ به نحوه‌ ارائه‌ ترازنامه‌ و صورت‌ سود و زيان‌ است‌. نمونه‌هاي‌ مربوط‌ به صورت‌ سود و زيان‌ جامع‌، صورت‌ جريان‌ وجوه‌ نقد و موارد خاص‌ عملكرد مالي‌ در استانداردهاي‌ حسابداري‌ مربوط‌ ارائه‌ شده‌ است‌. در صورت‌ لزوم‌ و براي‌ دستيابي‌ به‌ ارائه‌ مطلوب‌ اطلاعات‌ در شرايط‌ خاص‌ هر واحد تجاري‌، مي‌توان‌ ترتيب‌ ارائه‌ و شرح‌ اقلام‌ اصلي‌ را تغيير داد.ابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییWed, 21 Dec 2022 12:31:20 +0330https://virgool.ir/@pashaa.acc/استاندارد-های-حسابداری-shhmquxzirpmدیف استانداردهای حسابداری و انواع آن چیست ؟استاندارد حسابداری مجموعه ای از اصول، استانداردها و رویه های مشترک است که اساس سیاست های حسابداری مالی و شیوه های حسابداری را تعریف می کند. به عبارت دیگر استانداردهای حسابداری، مقررات حاکم بر چگونگی انجام کار حسابداری هستند و به نوعی می توان آنها را قلمرو فعالیت حسابداران دانست. استانداردهای حسابداری شفافیت گزارشگری مالی را در همه کشورها بهبود می بخشدشرکت های بین المللی از استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی استفاده می کنند که توسط هیئت استانداردهای حسابداری بین المللی تنظیم شده اند. این استانداردها دائما دستخوش تغییر و تحول بوده و همواره می توان یکی را کنار گذاشت یا یکی را جایگزین دیگری ساخت؛ اما در هر حالت، قواعدی است عملی و در دسترس که هدایت حرفه حسابداری را به عهده دارداین قوانین بر اقتصاد ملی و سیاست اقتصادی و مالی اثر می گذارد. با اجرای دستورالعمل های حسابداری در مقیاس ملی، کشورها می توانند یک اصطلاح رایج در دنیای اقتصادی را اجرا کنند و محاسبات دقیق، یکنواخت، هدفمند و صحیح را در مورد وضعیت مالی و نتایج واحدهای کسب و کار انجام دهند. همچنین نبود استانداردهای حسابداری شفاف در برخی کشورها به منزله افزایش مشکلات در انجام کسب و کار می باشداستانداردهای بین المللی حسابداری (IAS) مجموعه ای واحد از استانداردهای حسابداری با کیفیت بالا را تشکیل می دهند که در تهیه صورت های مالی تلفیقی، از جمله ترازنامه، صورت سود، بیانیه تغییرات وضعیت مالی، صورت های مالی جریان و یادداشت های توضیحی نقش دارند. در واقع استانداردهای حسابداری مربوط به تمام جنبه های مالی یک شرکت، از جمله دارایی ها، بدهی ها، درآمد، هزینه ها و حقوق صاحبان سهام استاستانداردهای حسابداری مشخص می کند که چه زمانی و چه رویدادهای اقتصادی باید شناسایی، اندازه گیری و نمایش داده شود. بنگاه های بیرونی مانند بانک ها، سرمایه گذاران و سازمان های نظارتی؛ بر استانداردهای حسابداری متکی هستند تا اطمینان حاصل شود که اطلاعات دقیق ارائه شده است. این اعلامیه های فنی شفافیت در گزارش را تضمین کرده و مرزهای اندازه گیری های گزارشگری مالی را تعیین کرده اند.استانداردهای حسابداری معمولا شامل ۳ بخش هستند :۱.تشریح وتو صیف مشکلات رایج در حرفه حسابداری۲.توضیح استدلالی راه های مقابله با مشکلات موجود در حسابداری۳.راه های خوب در راستای نظریه یا تصمیم گیری جهت رفع شکلاتهدف استاندارد های حسابداری:۱) افشای روش ها و خط مشی های حسابداری مورد استفاده حسابدار جهت اطلاع دیگران .۲) ارائه فرم یکنواخت و یک شکل برای صورت های مالی .۳) افشای موارد خاص در رابطه با تامین ملزومات ، برای استفاده کننده از اطلاعات جهت اعمال داوری یا نظریه فردی .۴) ارائه تصمیمات رسمی یا غیررسمی مربوط به ارزش گذاری مجاز دارایی ها و تعیین رقم درآمد .استانداردهای حسابداری GAAP :قوانین حسابداری در ایالت متحده امریکا دسته بندی شده و تحت عنوان اصول پذیرفته شده حسابداری (Generally Accepted Accounting Principles) نامیده می شوند. موسسه حسابداران رسمی خبره، اولین مجموعه ای از استانداردهای حسابداری را توسعه، مدیریت و اعمال کرد. در سال ۱۹۷۳ این مسئولیت ها به شورای استانداردهای حسابداری مالی تازه ایجاد شده بود. استانداردهای حسابداری باعث می شود که صورت های مالی معتبر باشند و تصمیمات اقتصادی بیشتری را براساس اطلاعات دقیق و سازگار ارائه دهند.استانداردهای حسابداری استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی :اصول کلی پذیرفته شده حسابداری (GAAP) عمدتا در میان جوامع دولتی و خصوصی در ایالات متحده مورد استفاده قرار می گیرد. بقیه دنیا عمدتا از IFRS استفاده می کنند. اشخاص چند ملیتی از این استانداردها استفاده می کنند. IASB استانداردهای حسابداری جوامع بین المللی را هنگام تهیه صورت های مالی آماده و تفسیر می کند.استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) :بسیاری از کشورها از استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) استفاده می کنند یا در حال همگرایی هستند که توسط هیئت استانداردهای حسابداری بین المللی تاسیس شده اند. در بعضی از کشورها، اصول حسابداری محلی برای شرکت های منظم مورد استفاده قرار می گیرند، اما شرکت های فهرست شده یا بزرگ باید مطابق با IFRS باشند، بنابراین گزارش قانونی قابل مقایسه در سطح بین المللی است.یکی از رویدادهای بسیار مهمی که در سال های اخیر در جامعه حسابداری کشور به وقوع پیوسته است، تدوین استانداردهای حسابداری ایران بر مبنای استانداردهای بین المللی حسابداری و الزام به رعایت آن در تهیه صورت های مالی است.استانداردهای حسابداری کدامند ؟استانداردهای حسابداری از مفاهیم پایه حسابداری هستند و یادگیری آنها برای ورود به حرفه حسابداری ضروری می باشد. این در حالی است که بسیاری از کارشناسان حسابداری و مدیران مالی تعداد استانداردهای حسابداری را نمی دانند و با آنها به طور شایسته آشنا نیستندتا به امروز ۳۳ استاندارد حسابداری تدوین شده است که در انتشارات بعدی اراعه میدهیمابوالفضل پاشاییابوالفضل پاشاییTue, 20 Dec 2022 20:28:43 +0330