https://virgool.ir/feed/@parswwafa2026-11-12 10:14:07https://files.virgool.ir/upload/users/1824588/avatar/JKAewq.jpghttps://virgool.ir/@parswwahttps://virgool.ir/@parswwa/صدای-مرگ-و-سکوت-زندگی-j68neyweavqtهفته سوم یا چهارم است که وارد فضای جدید شده‌ام. اینجا ترازترین مکان برای معیارهای من است اما بوی مرگ را حتی اینجا هم میتوانی بشنوی. خبری از تحرک نیست؛ همه چیز بدون هدف. گویا غرق می‌شوی در مرداب تکرار. آن‌قدر تنوع‌ها و صداها زیاد است که خودْفراموشی می‌گیری و یادت می‌رود برای چه آمده‌ای و به کجا میروی...اگر نبود سیلی رفیقان نزدیکم و ترس حاصل از دغدغه نیمه زنده‌ام شاید هرگز به برنامه نمی‌رسیدم؛ که دغدغه آتش درون وجود ماست اگر نباشد ماشینِ تن به حرکت نمی‌افتد.شاید به همین علت است که انسان‌ها طی مرگ سرد می‌شوند.اکنون فهمیده‌امبرنامه، قوانین حرکت است و تلنگر به خود، جرقه شعله ور شدن آن. و این‌ها همه عظمت دارند زیرا تعیین کننده ارزش و جایگاه تو در این حیاتند.امااین حرکت صدایی ندارد. آرام است. از تنوع‌ها می‌گذرد تا راه را بیابد و به کارها برسد؛ زنجیرها و بندها را باز میکند تا تکان بخورد و گرد خستگی و کلافگی ناشی از رکود را بزداید.حرکت هر چند آرام است ولی مفهوم زندگی را نشانت می‌دهد. برخلاف تنوع‌ها که فقط مرگ را از یادت می‌برند و مستت می‌کنند تا نبینی و نفهمی.زندگی کردن نیازمند حرکت است ولی زنده بودن خیر. آسایش زنده بودن را می‌طلبد و رشد زندگی کردن را. چه زیادند افراد زنده که در پیله‌های خود ساخته مدفونند. پیله‌هایی با امکانات بسیار و رنگ‌های گوناگون ولی بدون معنا.زندگی کردن حرکت می‌خواهد و حرکت هزینه. گاهی به اندازه بازیابی تن فرسوده، گاهی به اندازه نجات دادن روح از بند عادت و گاهی به اندازه به شک افتادن در هجرت. خوشا به احوال کسانی که در این دنیای صرفاً زنده، زودتر خود را از میان این شادی‌های رنج‌آلود برهانند و به خود برسند تا آماده رفتن شوند.اما باید در یاد باشد که هیچ حرکتی از دام تنوع ها و انحراف‌ها در امان نیست. گاهی باید سر بالا کرد و مسیر را دید،گاهی باید در میانه راه نشست و برآورد کرد، و گاهی باید دوباره بیعت کرد و به حرکت افتاد.ای جان نپندار آنان که صدایی دارند و معرکه‌ای در این میانْ گرفته‌اند، زنده‌اند. مثال معروف طبل هرچه خالی‌تر پر صداتر را به یادآر؛ آنان فقط بازیگر مرگند و خود را می‌آرایند تا بوی تعفن حاصل از رکود را حس نکنند. به ظاهر گراییدند تا خود را فراموش کنند و تو را فریب دهند.بدان کسی که به درون روی می‌آورد و خانه تکانی را شروع می‌کند، آن‌چنان به ظاهر نمی‌تواند برسد. این جان و این خود آن قدر وسعت دارد و این جهان آن‌قدر کار دارد که تو جز به دغدغه نخواهی رسید.علی محمدیعلی محمدیTue, 18 Oct 2022 10:44:30 +0330