<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های parshid1396</title><link>https://virgool.ir/feed/@parshid00</link><description>آنانکه می رسند و انانکه در راه  می مانند ...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 05:04:41</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/238981/avatar/4SQEFm.png</url><title>parshid1396</title><link>https://virgool.ir/@parshid00</link></image><item><title>این پروژه ی تنها سازی با کرونا تکمیل شد</title><link>https://virgool.ir/@parshid00/این-پروژه-ی-تنها-سازی-با-کرونا-تکمیل-شد-hg7jkvmbycwt</link><description>  کافی است اندکی بیندیشیم جنگ ، فقر ، بیماری و این شبکه های سست بنیان همه در یک راستا برای رسیدن به یک هدف بزرگ فعالند : تنهاسازی انسان ها ، از بین بردن دوستی ها و اتحادها و خویشاوندی ها و حتی زوجیت و منفردتر کردن منِ تنها ، برای چه ؟ برای راحتر شکسته شدن ، خاطرتان هست  آن حکایت قدیمی برادران و پدر پیر درحال احتضار را ؟ شاخه ی تک ، همیشه راحتتر شکسته می شود و  پایان ِاسطورهای شکست ناپذیری انسان ! دور از واقعیت و دسترس  نیست .با تاییداتی که می کنند ، با تشویق ها و لایک هایی که می گیری با بوسه های میمونی و شکلهای هر ثانیه تغییر کننده  تنهاترمان می کنند و در این تنها شدن ، ما تنها نیستیم . این سیّاره هم دارد از یاد می رود .</description><category>parshid1396</category><author>parshid1396</author><pubDate>Mon, 06 Sep 2021 13:15:27 +0430</pubDate></item><item><title>دخترکان امیدِ تنگ در دشتِ هزاره های جنگ</title><link>https://virgool.ir/@parshid00/دخترکان-امیدِ-تنگ-در-دشتِ-هزاره-های-جنگ-tkriamant8qy</link><description>دیروز که خبر ورود  نیروهای طالبان به شهرهای بزرگ افعانستان و هرات  داشت آرام آرام  شبکه های خبری را در می نوردید  ، در   &#34; کلاب هاوس&#34;  چیز عجیبی دیدم  : حضور یکی دو نفر از  اعضای طالبان در یکی از اتاق های گفتگو ! ‏عجیب از این جهت که اصولا طالبان اهل گفتگو نیستند و از  شنیدن حرف مخالفین گریزانند ، کسی که اهل دیالوگ باشد و دارای تولرانس و صبر و قدرت تحمل عقیده ی مخالف  ، دست به اسلحه نمی برد .  ابتدا باور  نکردم ، حتی چند نفر از حاضران پریدند وسط حرفهاشان و خیلی جدی و صریح گفتند دروغ می گویید شما عضو  طالبان نیستید ، اما پس از دقایقی باور کردیم که شق القمری شده و طالبان نیز همچون تمام جهان و جهانیان تکنولوژی در خدمت گفتگو  را پذیرفته است امّا...دوستی پرسید راجع به شیعه کشی هایی که طالبان انجام می دهند نظرتان چیست ؟با کمک آن طالب دیگر با فارسی دست و پاشکسته ایی آمیخته به واژگان دری و لاتین پاسخی داد که خلاصه اش این بود  : اولا شیعیان برادران ما هستند و بیشتر این اخبار فضاسازی رسانه هاست ، ثانیا در وسط دعوا حلوا پخش نمی کنند ، اگر یکی با اسلحه به شما شلیک کند شما به او لبخند می زنید ؟ مست از باده فتح و ظفر بود،  می شد او را تصور  کرد که  بادی به غبغب انداخته و سینه اش را جلو داده و قبضه ی ریشش را در مشتش گرفته و دارد لفاظی می کند .پرسیدم : محمود صارمی و دیپلمات های ایرانی در سال ۱۳۷۷ مسلح بودند که در مزار شریف به دست طالبان سربریده شدند ؟مِنّ و منی کرد ، سکوتی کوتاه مدت حاکم شد ، بعد با صدایی آرام  گفت سخنگوی طالبان برادر ذبیح الله مجاهد است ، من سخنگویشان نیستم اما در این پروگرام نمی توانم بعض مسائل را بگویم ، چون اطلاع دقیق ندارم ، پرسان می کنم در پروگرام دیگری به شما پاسخ می دهم.و دقایقی بعد انگار  که پرسان کرده باشد نگذاشت کار به برنامه ی بعدی بکشد  : بهتر است امورات  گذشته را زنده نکنیم ، دنیا تغییر کرده است و ما هم قصد نداریم تاریخ را تکرار کنیم . شما چرا به عملکرد اینده ی ما نمی نگرید ، ما هر گاه دولت را گرفتیم و باز از آن عمل ها انجام دادیم انگاه شما انتقاد کنید !دوستی گفت از این استدلال محکمتر نمی شود ، هنوز افغانستان را کامل نگرفته ایید ویدیوهای وحشی گری هایتان بیرون آمده است . دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباستان را ؟  ‏بعد از لحظاتی چشمم افتاد  به پروفایلش  که  تابلوی خوشنویسی شده ی زیبایی از این شعر منسوب به خیام  بود : بد خواه کسان هیچ به مقصد نرسد یک بد نکند تا به خودش صدبد نرسد من نیک تو خواهم و تو خواهی بد من تو نیک نبینی و به من بد نرسدپرسیدم  آقای ملک زی ، شما مسلمان دو اتشه هستید چطور شده که شعر خیام را بیرق خود کرده اید ؟ خیامی که علمای دینی تندروی آن زمان هم او را تکفیر می کردند ؟رو به دوستش گفت : من ایرانی خوب نمی دانم ، یعنی  نفهمیدم منظورش چه بود ! می خواستم بگویم خوب هم فهمیدی  ،  منظور خیام را هم  می فهمی  ، اصلا   تقصیر شما نیست که می خواهید با عوام فریبی دخترکان نابالغ  هزاره ی افغانی را به عقد و نکاح مجاهدین خود درآورید .   ‏تقصیر شما نیست که با فریب و سالوس و ریا می خواهید مردم افعانستان را به آزمودن ازموده ها دچار سازید . ‏گناه شما چیست که امر بر ابلیس هستید و از عقرب بر نیاید جز مسموم ساختن !وقتی ‏ از میان این همه مرجع و عالم دینی و فرا دینی  فقط دو نفر شبیری زنجانی و صافی گلپایگانی جهاد نکاح شما را حرام  اعلام می کنند   ، ‏ وقتی مردمان انقدر شعور نداشتند که با دیدن بیرق و پرچم شما فریب نخورند و به فراموشی تاریخ شان مبتلا نشوند و دروازه های ولایات را به روی شما نگشایند ،  طبیعی است  که شعر خیام بر بالا سر برید ، شعار  دهید که بد به کسی نخواهید کرد ولی  تجاوز به دخترکان خرد سال افغانی را حلال می شمارید ، چه تقصیری دارید شما که به اسم دین ، دنیای وخشی و کثیف خود را آباد می کنید ؟نتوانستم بگویم ای ستمگر ،  تقصیر تو و همپالکی هایت نیست  که ایرانی نمی دانی ، ما اگر سنگ نبودیم ، ما اگر به بی تفاوتی و نامهربانی خو نگرفته بودیم شرّ  شما ها خیلی وقت پیش باید از سر این سیاره کم می شد .نتوانستم بگویم چون آن نابرادر ، ایرانی نمی دانست . نتوانستم بگویم تو از خیام چه می دانی ای ستیزه جوی کلاشینکف به دست ؟تویی که دختران هشت نه ساله را از پدر و مادرشان به اسم ثواب اخروی  به زور دشداشه و ریش و چماق و گلوله می ستانی  به خیام بزرگ چه ربطی  داری ؟خیام - ان مرد شریف - آن شعر ها را سرود تا از شما ها و کوتولوگی شما و از  عوالم پست شماها   اعلام برائت و بیزاری کند .شما  اگر سرتاپایتان را هم با ایات قران بپوشانید و بیرق هایتان همه و همه اشعار مولانا و سعدی و حافظ باشد و  تمام زمین را هم اگر  تصرف کنید همچنان در نظر مردمان محترم زمان ، همان بوزینه پوشان پلشتی هستید که چنگالهای خونالود و گوژ پشتی افکارتان  را از جدّ متحجرتان قابیل،  به ارث برده اید ، شما را با مکارم اخلاق چه کار ؟بحرالمیّتِ کلّّه های عقیم  شما را  باران تابستانی بارور نخواهد کرد.یاد احمد شاملویی که می گفت: &#34; اسمم عربی است و نَسبم  با یک حلقه به آورگان  کابل می رسد &#34; ‏به خیر .اویی که انگار قلم بلند و  آسمانی اش ، هفتاد سال پیش ، شعر آبایی  را برای دخترکان  بی سرپناه افغانستان امروز سروده است :دخترانِ دشت!دختران ِ انتظار!دخترانِ اميد تنگدر دشتِ بي كران،و آرزوهاي بيكراندر خُلق هاي تنگدختران رفت و آمددر دشت مه زده!دختران شرمشبنمافتادگيرمه! ـاز زخم قلب آبائيدر سينة كدام شما خون چكيده است؟اكنون كدام يك ز شمابيدار مي مانيددر بستر خشونت نوميديدر بستر فشرده ی دلتنگيدر بستر تفكر پر دردِ رازتانتا ياد آن ـ كه خشم و جسارت بود ـبدرخشاندتا ديرگاه، شعله ی  آتش رادر چشم بازتان؟بين شما كدامـ بگوئيد! ـبين شما كدامصيقل مي دهيدسلاح آبائي را براي روزِ انتقام؟</description><category>parshid1396</category><author>parshid1396</author><pubDate>Sun, 15 Aug 2021 10:50:35 +0430</pubDate></item><item><title>نبینم پریشانی ای دماوند</title><link>https://virgool.ir/@parshid00/نبینم-پریشانی-ای-دماوند-gz2cpjtgkrj7</link><description>ای دماوندای مو سپید ِنیک سرشتِ پای دربند ای که مردمان را با حبّ وطن داده ایی پیوند ای دماوند که خالق همچون میخی کوبیده ت انگار جای امضایش   بر پای این سیاره ی زیبایی که آفریده است. شکر که پایداری و دوامت  هست ، مردمان را دلیلِ عبرت و پند    - اگر خواهند            اگر دانند -ای که  با صبرت صبوری تاریخ  را کرده ایی مایه ی افسانه و لبخندای که خاموشی تو نه از سر ِ نافهمی است و نه از روی می گساری و خود فروشی  و پَستی و فراموشی  ای سرافراز قلّه ی امّید در مشت ای در تو جمع سه رنگ پرچم باستانیِ:         پاکی آسمان و زندگی سبز  و شهیدان خونینای  که  نهفته ایی زور خود را در  دل صبر  ای بلنداسَرچه بسیار کلاه ها افتاده  به احترامت از پسِ سر .از اول الی آخر پاسدار ِ غیرت آرش ؛ زایش سیمرغ ، پند کیومرثمرز اندر مرز                               پشت اندر پشت کِشت اندر کِشت دشت اندر دشت  بگو با منبگو آیا به فرداهای روشنِ بی ستمکاری که  در آن هیچ آهی از سرِ بی سر پناهی بر نمی خیزد از سینه ی هیچ مادرکه پیدا نیست درآن فردا  هیچ نشانی  از حقّه ی  فقر و خدعه و نیرنگ  دروغ و قحطی و جنگ که در آن اشکِ هیچ  مظلومی بر دامانت نمی بارد دیگر نمی بارد به روی هیچ باور   خشمِ بدآهنگ (ای دماوندی که  راضی نیستم پریشانیت را دیدن ) بگو رو به سوی آسمانها:به فرداهای روشن بی ستمکاری آیا امیدی هست خداوندا؟</description><category>parshid1396</category><author>parshid1396</author><pubDate>Wed, 29 Jul 2020 20:10:50 +0430</pubDate></item></channel></rss>