<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Parsa Pourkamal</title><link>https://virgool.ir/feed/@parsapourkamal</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:17:21</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1103147/avatar/avatar.png</url><title>Parsa Pourkamal</title><link>https://virgool.ir/@parsapourkamal</link></image><item><title>ضریحِ زمان</title><link>https://virgool.ir/@parsapourkamal/ضریحِ-زمان-qjbsawjkmwfb</link><description>رمضان حرم سال است و لیلةالقدر، ضریح زمان. در این شب سی‌هزارشب، سیمرغی از قفس پر زد. سیمرغی که خود حرمِ بشر بود، از مسجد - که حرمِ خاک است - و از محراب - که ضریحِ زمین است - بال گشود و راهِ آسمان گرفت. ضریح تاریخ از کنج حرم خاک، در ضریح تقویم، پای در راه حرم افلاک می‌نهد و سر بر آستان عرش، ضریحِ هر دو جهان، می‌ساید - که هم از گِرد عرش به بیت‌المعمور - ضریح حرم افلاک - و سپس کعبه - ضریح حرم خاک - فرود آمده بود و باز امشب به موطن خود، عرش، رجعت می‌کند. شگفتا که قرآن - ضریحِ کلمات - نیز در همین شبِ سی‌هزارشب - ضریح زمان - به آستان بیت‌المعمور و سپس به حرم حجاز فرود آمده بود؛ مگر نه این است که علی، قرآن ناطق است؟ای مُنزلِ کتاب صامت و رافعِ کتابِ ناطق در یک شب!«درد می‌دانم و دارو نمی‌دانم. یا می‌دانم، خوردن نمی‌توانم. نیارم گفت که این همه درد چرا بهره‌ی من؟ نه دست رسد مرا به معدنِ چاره‌ی من؟به شغلِ درد و بیم تاوانِ نشستن به ماتم چند توان؟ سبحان‌الله!...»سبحانک یا لا اله الا انت...الغوث...الغوث...خلصنا من النار یا رب...</description><category>Parsa Pourkamal</category><author>Parsa Pourkamal</author><pubDate>Sun, 24 Apr 2022 07:52:01 +0430</pubDate></item></channel></rss>