<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Farideh Parsapour</title><link>https://virgool.ir/feed/@parsapour.f</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:41:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/10454/avatar/avatar.png</url><title>Farideh Parsapour</title><link>https://virgool.ir/@parsapour.f</link></image><item><title>اضطراب متن</title><link>https://virgool.ir/@parsapour.f/اضطراب-متن-ek0sk5jyfaxe</link><description>یکی از چیزهایی که باهاش به عنوان تجربه‌ی شخصی مواجه شدم رو اسمش رو گذاشتم اضطراب از متن!مسئله چیه؟ مثلا وقتی با یه متن فشرده با پاراگراف‌های بلند و بدون تصویر مواجه می‌شم، ناخودآگاه از دقت کردن بهش فرار می‌کنم. بدون خوندن جمله به جمله کلمات، دنبال کلمات آشنا می‌گردم و دلم می‌خواست کسی اون رو برام به زبان ساده و خلاصه تعریف می‌کرد.چرا بهش می‌گم اضطراب؟ چون عکس‌العمل‌هام شبیه کودکی بود که قراره بره از زیرزمین تاریک یه خونه‌ی قدیمی یه شیشه رب بیاره بالا درحالی که می‌ترسه جن و پری‌ها بهش حمله کنند!بنابراین دلم نمی‌خواد برم توی متن. انگار به متن نگاه می‌کنم اما چشم‌هام رو بستم.اضطراب از متنیعنی چشم‌هام از روی کلمات می‌پرن. تمرکزی روش نمی‌گذارم. گاهی حتی تپش قلب خفیفی رو احساس می‌کنم. ذهنم جمع نمی‌شه و از مواجهه با کلماتی که ممکنه معانیشون رو ندونم می‌ترسم. فکر اینکه نکنه نفهممش باعث می‌شه شروع هم نکنم به خوندنش!ممکنه این مفهوم شباهت زیادی به عقب‌انداختن کارها باشه! از کمال‌گرایی بیاد فرضا. ولی شکل و شمایلش برای من مثل یک عکس‌العمل اضطرابی هست.این موضوع فقط شامل زبان انگلیسی که زبان مادریم نیست، نمی‌شه.مثلا وقتی توی فارسی با متن‌های بلند مواجه می‌شدم، گاهی با مواجهه با نسخه ی شنیداریش انگار اضطرابم تخفیف پیدا می‌کرد. یا اول می‌رفتم تعداد پادکست درباره‌ی اون مطلب می‌شنیدم و فیلم می‌دیدم. بعد آمادگی این رو داشتم که متن رو بخونم و تحلیل کنم. حتی گاهی قبل از خوندن متن اول از این و اون می‌پرسیدم تا کمی فضای ذهنم رو مدیریت کنم و بعد بتونم با متن بلندبالا مواجه بشم.در فارسی ابزارهای تندخوانی هم کمکم می‌کرد متن رو بشکنم. یعنی به جای اینکه بشینم متن رو از اول تا آخر دقیق و کلمه به کلمه بخونم، اول یه نگاه اجمالی به کل متن می‌نداختم. کلمات آشنا رو توش پیدا می‌کردم. بعد که خرده خرده باهاش راحت و دوست می‌شدم، آمادگی این رو پیدا می‌کردم که بشنومش.این خب توی انگلیسی و اوایل آمدنم به هلند برام مبدل به چالش شد! چون گاهی اون برساخته‌ای که قرار بود باهاش مواجه بشم، برای من مفهوم نویی بود. ابزارهای تندخوانی‌ای که توی فارسی به راحتی استفاده می‌کردم و بلد بودم از پس متن‌های طولانی بربیام، حالا در اختیارم نبود.پادکست لزوما کمکی نمی‌کرد. چون خود واژگان برام ناآشنا بود و من نیاز داشتم اول با کلمات کلیدی متن روبرو بشم.خب من برای این مسئله راه‌حل خودم رو پیدا کردم و بالاخره موفق شدم تا حدودی اضطرابم رو مدیریت کنم. اما آیا شما هم چنین مسئله‌ای دارید؟</description><category>Farideh Parsapour</category><author>Farideh Parsapour</author><pubDate>Wed, 09 Oct 2024 20:19:09 +0330</pubDate></item><item><title>دنیای یادگیری! سلام</title><link>https://virgool.ir/@parsapour.f/دنیای-یادگیری-سلام-xnpm8fh072w9</link><description>تقریبا بیشتر از ۱۳ ماه از شروع سفر هیجان‌انگیزم در دانشگاه توئنته می‌گذره.مدت زمان طولانی‌ای بود که دنبال یک فرصت مناسب برای شیرجه زدن در دنیای یادگیری می‌گشتم و عطش داشتم بیشتر و عمیق‌تر بفهمم که - آدم‌ها چطوری یاد می‌گیرند و چطور می‌شه توی این مسیر بهشون کمک کرد؟- کنجکاو بودم بفهمم، چی باعث می‌شه ما تصمیم می‌گیریم یک زبان جدید، یک مهارت جدید، یک آگاهی یا طرز تفکر جدید رو یاد بگیریم؟ چه اتفاقی در مغزمون میفته؟- اصلا چی می‌شه که گاهی حاضریم چیزی رو یاد بگیریم و گاهی نه؟مقاومت ذهنی رو چی می شکنه؟- از کجا تصمیم می‌گیریم از مرزهای امنمون پا فراتر بگذاریم و وارد دنیای عدم قطعیت بشیم؟- تا کجا حاضریم براش بها بپردازیم؟- اصلا این کار رو از روی اختیار انجام می‌دیم یا جبر زمان و مکان به ما فشار میاره؟- وقتی مقاومت درونی داریم، چه چیزهایی می‌تونه بهمون کمک کنه این مسیر کمی هموارتر بشه؟- واقعا آدم‌ها در بزرگسالی خنگ‌تر می‌شن؟- واقعا بچه‌ها بهتر یاد می‌گیرن؟- چطور می‌شه مسئله‌ی عدم تمرکز و توجه در بزرگسالی رو حل کرد؟ میشه یا نمیشه؟- آیا می‌شه اثرش رو کنترل کرد؟- آیا این پیش‌فرض که یادگیری مسیر شغلی رو جذاب می‌کنه درسته؟ اشتباهه؟ طی یک دهه‌ی اخیر چیزی که شخصا به خودم کمک کرده گاهی بتونم ساختارهای صُلب ذهنیم رو بشکنم، آشناییم با مفهوم «تفکر نقاد» و «فراشناخت» بوده. این دو مفهوم اساسی بارها و بارها در محتواهای ارائه شده توسط اساتیدم در کلاس‌های مختلف مطرح شدند و از جنبه‌های مختلف بهش پرداختیم.اینکه این دو مفهوم چه هستند و جواب سوالات بالا چی می‌تونه باشه و من طی این ماجراجویی جذابم در دانشگاه توئنته چه جواب‌هایی تا به حال برای این سوالات پیدا کردم رو سعی می‌کنم از امروز به بعد طی یادداشت‌هایی مرتب و مداوم در این فضا به دو زبان انگلیسی و فارسی منتشر کنم و تجربه‌م رو با شما به اشتراک بگذارم.پی‌نوشت: با وجود اینکه در ادبیات حرفه‌ای غالبا از زبان نوشتاری ادبی و کتابی برای انتقال مفهوم استفاده می‌شه، ضمن احترام، اصرار دارم به زبان محاوره بنویسم و نیت دارم تا انتقال مفهوم رو کمی راحت کنم.شخصا جزو کسانی هستم که از این اختلاف فاحش بین زبان نوشتار و گفتار در فارسی شکایت دارم 😅 و در این فضای شخصی مایل به شورش هستم.</description><category>Farideh Parsapour</category><author>Farideh Parsapour</author><pubDate>Wed, 09 Oct 2024 20:15:01 +0330</pubDate></item></channel></rss>