<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های پریسا اطروش</title><link>https://virgool.ir/feed/@parisaotroosh</link><description>تولیدکننده محتوا، عاشق خلاقیت و کسب و کار، همیشه به بالاترها فکر میکنم و سعی میکنم قدمهام به اون جهت باشه</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 22:15:34</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/30552/avatar/IKmUgp.png</url><title>پریسا اطروش</title><link>https://virgool.ir/@parisaotroosh</link></image><item><title>داستان من و تولید محتوا - پارت 2</title><link>https://virgool.ir/@parisaotroosh/داستان-من-و-تولید-محتوا-پارت-2-qejxbq9xqsln</link><description>سلام، توی قسمت اول گفتم بعد از اینکه کلاس‌های بازاریابی محتوا رفتم و مطالعاتی داشتم، ولی باز متوجه شدم یه چیزی برای شروع به بازار کار کمه، بریم سراغ ادامه تجربه من و نوشتن.ورود به دنیای تولید محتواهمونطور که در شبکه‌های اجتماعی و فضای دیجیتال می‌بینیم، تقریبا بیشتر افراد در حال تولید محتوا هستند، چه برای جمع دوستانشون و چه افرادی که با جمع بیشتری از مخاطبان در ارتباط هستند. تولید محتوا هم مثل خیلی از مهارت‌های دیگه نیاز به دانش تخصصی و عملی داره و کلا اعتقاد من بر اینه دانش همراه با عمل یه چیز دیگست.به همین دلیل دنبال جایی بودم که بتونم بهتر و عملی‌تر یاد بگیرم و تصمیم گرفتم با دوره آموزشیِ ضمن کار شروع کنم. بنابراین برای دوره‌های آموزشی ِتولید محتوا رزومه فرستادم و به مصاحبه‌های مختلفی رفتم.آش شله قلمکاری بود در نوع خودش! یکی درخواست تولیدکننده محتوا زده بود ولی مهارت حسابداری می‌خواست! یکی دیگه تسلط به کلیه مهارت‌های بازاریابی دیجیتال را مد نظر داشت و توقع داشت اون فرد به صورت کارآموزی کار کنه!، یکی دیگه هم شرایطش با شرایط من جور نبود و...خلاصه در این بین، یکی از شرکت‌هایی که برای مصاحبه رفته بودم با من برای شروع همکاری تماس گرفتن؛ شرکت برقیار. از اون شرکتا بود که از همون روز مصاحبه احساس خوبی بهم داد بود.اولش شک و تردید داشتم که آیا توی این دوره، مثل خیلی از دوره‌های کارآموزی که وجود دارن، خودم باید به دنبال یادگیری مهارت‌ها باشم یا تجربه و اطلاعات مفیدی هم به کارآموزان انتقال داده می‌شه؟ آیا اینجا می‌تونه برای من مفید باشه؟ و...به هرحال، با سوالات ناتمومم به استقبال یادگیری و تجربه رفتم.چه چیزهایی یاد گرفتم؟اینجوری بود که اولین هفته فعالیت من در برقیار شروع شد. من در کنار یک تیم پر انرژی و خلاق، تیم تولید محتوای برقیار را تشکیل دادیم. در هفته اول با نکات نوشتن و تولید محتوا آشنا شدیم و اولین تجربه نوشتن من شروع شد.من قبلا می‌نوشتم، ولی نوشتنی بسیار مختصر و در حد نیاز. از همون هفته اول شروع به نوشتن مقاله کردم و با نوشتن، حس انگیزه‌ی فوق‌العاده‌ای که من را مدام بر سرِکار نگه‌میداشت همراهم شد. در همون هفته اول، حس ایمان به توانایی خودم و جسارت برای شروع کار بازاریابی محتوا در من بیدار شد، حس عشق به کار (بعدا متوجه شدم که این یکی از مهم‌ترین چیزایی بود که وجودش کم بود و مدیرای آموزشیِ برقیار نقش خیلی خوبی توی به وجود آوردن اون داشتن).* راستی شما باور و حس جسارت برای شروع  را در خودتون پیدا کردین؟برای من که در خیلی از شرکت‌هایی که کار کرده بودم فقط کار بدون تشویق، عدم وجود حس مثبت و بازخوردگیری، عدم انگیزه یادگیری و محیط خشک کارمندی را دیده بودم استارتاپ برقیار یک جرقه‌ی روشن و امیدبخش بود.در هفته‌های بعدی یادگیری مهارت‌ها ادامه داشت، با برگزاری کمپین، کپی رایتینگ، شعارهای تبلیغاتی و ... آشنا شدم و مثل بچه‌ای که تازه می‌خواد زبون یاد بگیره، با دنیایی از اطلاعات مواجه شدم و شوق یادگیری و تلاش در من هم بیشتر میشد. هفته‌های کارآموزی من سپری میشدن و دیگه دوشنبه‌های هم‌آموزی ما به یکی از بهترین روزهای هفته‌ من تبدیل شده بود. بودن در یک جمع پر نشاط و با انرژی و استفاده از تجربه‌ها و تخصص‌های مدیران آموزشی.این شاید مشکل خیلی از افراد، مخصوصا جوون‌هایی که میخوان تازه وارد بازار کار بشن و میخوان تجربه بیشتری بدست بیارن باشه. اگر فکر میکنین به تجربه بیشتری نیاز دارین میتونین از دوره های کارآموزی شروع کنین. البته در انتخاب شرکت و محتوای آموزشیشون حتما دقت کنین. متاسفانه بعضی از دوره های آموزشی توی کار خیلی از موارد پیش پا افتاده را بیان میکنن و ممکنه بعد چندماه ببینین سر خونه اول هستین.خوشحال میشم نظرات و تجربیات شما رو هم بدونم، اگر دوست دارین میتونین صفحه اینستاگرام من هم رو هم ببینین، اونجا محتواهای بیشتری به دنیا میان:)</description><category>پریسا اطروش</category><author>پریسا اطروش</author><pubDate>Thu, 26 Sep 2019 15:04:29 +0330</pubDate></item><item><title>داستانِ من و تولید محتوا - پارت 1</title><link>https://virgool.ir/@parisaotroosh/داستانِ-من-و-تولید-محتوا-پارت-1-caryzfv3swxf</link><description>سلام، اسمم پریساست. یه دخترِ عاشق یادگیری، نوآوری و خلاقیت.می‌خوام به صورت مختصر از تجربیاتم در زمینه شروع کار و یادگیری نوشتن و تولید محتوا بگم؛ برای افرادی که دغدغه شروع یادگیری و ورود به دنیای کسب‌ و کار را دارند.داستان از کجا شروع شد؟کلا از بچگی تا الان، همیشه دوست داشتم در زندگی شخصیم و حوزه‌ای که فعالیت می‌کنم بتونم بهترین عمکلرد را داشته باشم. البته احساس کمالگرایی شاید یه‌جورایی به متد آموزش و پرورش ما ربط داشته باشه؛ که همیشه بر &#34;بهتر از همه بودن&#34; تاکید داشته، اینکه نمرت بالاتر از بقیه باشه، با ادب‌تر از همه باشی و...، احتمالا دهه شصتیا می‌دونن چی می‌گم!درسته در سمینارهای انگیزشی میگن &#34;بهترین ورژن خودت باش&#34; ولی نه تا جایی‌که به وسواس و کمال‌طلبیِ افراطی برسه. متاسفانه یه جاهایی برای من به کمالگرایی افراطی رسیده بود؛ ولی خوشبختانه رگ باصفای شیرازیه من اینجور جاها به کمکم میومد. وقتی به خواستم نمی‌رسیدم می‌گفت: &#34;عامو حالو سخت نگیر بزو به وقتش.&#34;خلاصه درس و دانشگاه را گذروندم و دیگه زمانش رسیده بود که وارد بازار کار بشم. همزمان با دوران دانشگاه، به لطف برادرم اولین تجربه کاریم را در شرکتی شروع کردم که شروع خیلی خیلی خوبی برای واردشدن به دنیای کسب‌وکار بود.بعد از فارغ‌التحصیلی، باید فیلد تخصصی‌تری برای رشتم پیدا می‌کردم. با جستجو در آگهی‌های کار، متوجه شدم کارشناس بازرگانی جزو درخواست‌های شغلی پرتقاضای مرتبط با رشته مدیریت بازرگانی هست. منم شروع به یادگیری مهارت‌های بازرگانی خارجی کردم و چون‌که مرتبط با بحث بازاریابی و کسب‌وکار بود، بهش علاقه پیدا کردم.یک دوره تخصصی بازرگانی خارجی گذروندم و بعد از گذراندن دوره کارآموزی بازرگانی، در شرکت‌های دهن پرکن و موفقی مشغول به کار شدم. دوران همکاری خوبی در این شرکت‌ها داشتم ولی بعد از مدتی دیدم که دیگه برای سرکاررفتن شاد نیستم و انگیزه‌ای ندارم. صبح‌ها با احساس روزمرگی بیدار می‌شدم. یک‌جورایی از زندگی کارمندی، اونم کار و شرکتی که متوجه شدم خلاقیت، تلاش و رشد در اونها نقشی نداره، خسته شده بودم. احساسِ ماندن و زندگی‌کردن در یک خط صاف، برای من خیلی آزاردهنده بوده و هست.تصمیم به تغییرِ مسیر، سخت اما ممکنبعد از 7 سال کار در زمینه بازرگانی خارجی، فکرم شب و روز این شده بود که یک مهارت جدید که بهش علاقه داشته باشم رو یاد بگیرم و مستقل برای خودم کار کنم. همزمان با کار در شرکت‌های مختلف، شروع کردم به دنبال یادگیری مهارت‌هایی که فکر می‌کردم پولساز یا پرتقاضا هستن و بعد از امتحان کردنشون متوجه می‌شدم اینها کارهایی نیستن که من بخوام ادامه بدم یا در اونها استعداد داشته باشم.برای خیلی از افراد تشخیص علاقه‌مندیشون و مشغول‌شدن در اون، کارِ مشکلیه و متاسفانه من جزو این دسته از افراد بودم!بعد از هزینه‌های بسیاری که کرده بودم، در گیرودار ناامیدی، فکر می‌کردم باید برگردم به کار کارمندی بازرگانی و شاید نباید اصلا دنبال مستقل کارکردن باشم. اما قانون جذب کار خودش را کرد. با جستجو و علاقه‌ای که به تجارت الکترونیک و توسعه کسب‌وکارها داشتم، با بحث پرهیجانی به نام دیجیتال مارکتینگ آشنا شدم. شروع به مطالعه کردم و علاقه خیلی زیادی به علم بازاریابی دیجیتال یا نوین پیدا کردم.بعد از تحقیق و بررسی درباره فیلدهای بازاریابی اینترنتی، تصمیم گرفتم زمینه‌ی تولید محتوا را به صورت تخصصی شروع کنم و ادامه بدم. من محتوا را خیلی جذاب و اثربخش پیدا کردم، تقریبا توی هر کاری دانش محتوا لازمه، با محتوا با مخاطب ارتباط برقرار می‌کنی و می‌تونی خودت، کسب‌وکارت و حتی علایقت را به مخاطب منتقل کنی. در ضمن، من عاشق جستجو و پیداکردن نتیجه بودم، عاشق اینکه به مخاطبم ارزشی منتقل کنم. خلاصه به‌طور خودآموز شروع به مطالعه کردم و یک دوره آموزشی بازاریابی محتوا هم رفتم، ولی این‌ها تمام چیزی نبود که برای ورود به بازار کار کافی باشن....ادامه دارد...راستی اگر تجربه مشابهی داری زیر این پست نظرت رو بگو، از نظراتتون استفاده میکنم.</description><category>پریسا اطروش</category><author>پریسا اطروش</author><pubDate>Tue, 17 Sep 2019 15:14:18 +0430</pubDate></item><item><title>امید تمام چیزیست که انسان احتیاج دارد</title><link>https://virgool.ir/@parisaotroosh/امید-تمام-چیزیست-که-انسان-احتیاج-دارد-u75g9iechb5l</link><description> یکهو اتاق پر از نور شد و صدای تلق‌تلق و غرش آمد. خط ریل قطار درست هم‌سطح پنجره‌ی اتاقم بود. مترو هم آنجا ایستاده بود. ردیف چهره‌های نیویورکی برگشته بودند و نگاهم می‌کردند. قطار چند لحظه ایستاد و دوباره به راه افتاد. همه جا تاریک بود. دوباره اتاق پر از نور شد. به چهره‌ها نگاه کردم، این تصویر مثل وهمی از جهنم دوباره و دوباره تکرار شد. هر قطار پر از مسافری که می‌رسید، چهره‌های داخلش زشت‌تر، دیوانه‌تر و بی‌رحم‌تر از قبلی بود.کتاب  هزار پیشه اثر چارلز بوکوفسکی </description><category>پریسا اطروش</category><author>پریسا اطروش</author><pubDate>Mon, 04 Feb 2019 13:24:21 +0330</pubDate></item></channel></rss>