https://virgool.ir/feed/@parisakhorramfa2026-11-12 15:21:26https://files.virgool.ir/upload/users/513728/avatar/PgcGmP.jpeghttps://virgool.ir/@parisakhorramhttps://virgool.ir/@parisakhorram/عَدو-شود-سبب-خیر-:)-xmbm66okix3kفرزند اول_________2 اسفند 98_ من : حالا این هفته رو نِمیرَم باشگاه تا یکم اوضاع بهتر بشه، هفته دیگه میرم._ داداشم پشت تلفن به دوستش : حاجی من تا آخر هفته نمیام مغازه، ایشالا هفته بعدی میبینمتون._ پدرم از راه رسیده و خطاب به مادرم : خانوم بیا اینارو بگیر تا برم دستامو بشورم میگن کرونا اومده._ مادرم خطاب به پدرم : کدوم کرونا بابا...دو هفته بعد :_ من : نه خب اینجوری نمیشه دارم چاق میشم، باشگاه که تعطیله، بیرونم که مامان نمیذاره برم(همون مامانی که میگفت ول کن بابا)خب اشکال نداره میام با گوشی ورزش میکنم، برم یه چند تا برنامه دانلود کنم و شروع کنم. و از همون روز ما شدیم مادر و فرزند، قبلش در حد دو تا دوست بودیم، من و گوشیم رو عرض میکنم خدمتتون :)فرزند دوم_________و روز ها از پس هم گذشت، باهار اومد ولی دلمون زرد بود. محکوم بودیم به تنهایی و تو خونه موندن، شده بودیم نهنگ تو ساحل، پرنده توی قفس و دلمون پر می کشید که بریم بیرون و حتی به یه غریبه سلام کنیم.موقع ورزش روزانه این غُر از طرف من شنیده میشد که : " چیه این هندزفری موقع راه رفتن باید هی گوشی رو بگیرم دست، دستم خسته میشه، ولش کن اصلا آهنگ گوش نمیدم ، کاش یه ایرپاد می خریدم " و یه غُرِ دیگه موقع تمرین این بود که " ای بابا همه خوابن نمیشه آهنگ هم گذاشت و تمرین کرد ،کاش یه ایرپاد می خریدم".و یک ماه بعد خریدممممم........دوسش داشتم، خیلی، هنوزم دارم، آخه خیلی از کارهارو واسم آسون و ممکن کرد :* انگیزه ورزشم شده بود که اگر یه روز خواستم تنبلی کنم پاشم بذارمش تو گوشمو یه آهنگ خفن پلی کنم و یا علی :)* وقتی بخاطر کرونا دیگه نمی شد هندزفری رو از کیفت در بیاری که اگر میخواسی در بیاری، باید اول تا شعاع30 سانتیِ خودت رو مجهز به حصار الکل میکردی و بعد با ترس و لرز هندزفری رو میذاشتی تو گوشت، ایشون به دادم رسیده بود و دیگه نگران نبودم چون بنده خدا همش تو گوشم بود.* تلفن زدن رو چقدر واسم راحت کرده بود، مخصوصا تو این اوضاع کرونا که تمام تلاشتو میکنی به چیز اضافه ای دست نزنی.* نمیدونین چقدر سخته بخوای هم تلفن صحبت کنی هم کارای خونه رو بکنی، ایشون کمکم کرد اینو هم انجام بدم و خیلی توی وقتم صرفه جویی کنم.فرزند سوم_________گذشت تا اینکه سودای رژیم کالری شماری به سرمان زد. دوباره رفتم سراغ برنامه کرفس و شروع کردم به کالری شماری اما وسواس گرفته بودم واسه کالری سوزونده شده توی ورزش.خیال ساعت هوشمند اومد سراغم، از طرفی هزینه بردار بود و از طرفی هم خواسته های ما وابستگی داشت به قد و قامت پول های خارجی، تا اینکه بالاخره یه شب که قیمت هارو داشتم چک میکردم و دیدم به پایین ترین حد خودش رسیده دکمه پرداخت رو زدم و تاماااام ........حالا دیگه من 3 تا فرزند داشتم :)از خوبیای دومی که گفتم واستون، در 100 ضرب کنید، نه نه در 1000 ، همین قدر این بچه خوب بود:* خیلی دقیق واسم کالری ورزش هایی که انجام می دادم رو حساب میکرد.* در مواقعی که ایرپادم شارژنداشت حتی باهاش تلفن هم صحبت میکردم.* دیدین وقتی درخواست رمز دوم میدی واسه کارهای بانکی اس ام اس میاد و باید واسه 4 تا عدد گوشیتو برداری و باز کنی که رمز رو بخونی؟ دیگه نیازی به گوشی نبود، خیلی سریع کد رو میخوندم از صفحه ساعت.* دیگه واسه هر نوتیفیکِیشینی مجبور نبودم گوشیمو بردارم و چک کنم، نشونم میداد همه رو و منم فقط اونایی که واجب بود رو باز میکردم.ناگفته نماند که من تازه ساعتم رو خریدم و توی این فرصت کم هنوز همه هنرهای بچَم رو کشف نکردم.خلاصه که از قدیم گفتن عَدو شود سبب خیر... حکایت کروناست :)پریسا خرمپریسا خرمThu, 31 Dec 2020 21:12:13 +0330