https://virgool.ir/feed/@parisa.asd76پادکستر، کنجکاو، اهل تجربه کردن، پرانرژی و شاد ، برای خودم زندگی میکنم تا ببینم چی پیش میاد!fa2026-11-11 04:04:44https://files.virgool.ir/upload/users/957061/avatar/PRonzR.pnghttps://virgool.ir/@parisa.asd76https://virgool.ir/@parisa.asd76/از-داشتنش-می-ترسیدم-b3cdaanta3ttاز داشتنش می‌ترسیدم!!این یه واقعیت بود و باید قبولش می‌کردم حتی وقتی خریدمش هم می‌ترسیدم!نمی‌دونم منشا و منبع ترسم کجا بود شاید از بچگی و زمان افتادنام‌ یا بخاطر آینده و فکر کردن به مشکلاتی که برام بوجود میومد و ... به‌هرحال من هزارویک‌ دلیل داشتم که بترسم!اما ترسناک‌تر می‌دونید چی بود؟! نداشتنش!!بله، نداشتنش ترسناک‌تر بود چون هرروز و هروقت که بقیه‌ رو توی خیابون می‌دیدم‌ دلم ضعف می‌رفت و خودم رو سرزنش می‌کردم!ولی یک دلیل باعث شد چشمم‌ رو روی هزارو‌یک دلیل دیگه ببندم و با وجود مخالفت‌هایی‌ که همیشه سر هرکاری می‌شنیدم، بخرمش.دلیلم رو یه تیکه از سریال The Marvelous Mrs. Maiselخوب و واضح توضیح میده : (( من با شکستن قانون، ریسک بزرگی کردم و اینجا واستادم، واستادم چون یه زندگی باشکوه می‌خوام. چون دلم می‌خواد همه چیز رو توی این مسیر تجربه کنم. می‌خوام تک تک قوانینی که جلوی‌ راهم‌ رو گرفته بشکنم. میگن بلند پروازی ویژگی خوبی برای زن‌ها نیست، شاید! اما میدونی دیگه چی جذاب نیست؟ اینکه من بشینم روی یک صندلی و دست روی دست بزارم و کاری نکنم. به این فکر کنم که عه یک زندگی اون بیرونه که من می‌تونم داشته باشمش، اما حاضر نباشم از جام بلند بشم و برم دنبالش! حتی اگه تمام دنیا بگن تو از پسش برنمیای، باید بری دنبالش. وگرنه تو یک بزدلی! ))مواجه با ترس‌، خودش ترسناکه! اراده و شجاعت و استمرار می‌خواد این‌ها رو از دختری داشته‌باشید که چند ساله داره تلاش می‌کنه که با ترس‌هاش روبرو بشه و بارها و بارها پَریده و زمین خورده، بالش شکسته، آسیب دیده، نهی شده، قضاوت شده و ... اما هربار بلند پروازانه‌تر ادامه داده!!بال پرواز همدیگه باشید، حتی اگه برخلاف عقیده و نظر شما بودند، عزیزان‌تون رو نترسونید‌ از پَریدن و اشتباه کردن!اشتباه کردن/ شکست خوردن / زمین خوردن؛ ایناست که تجربه می‌سازه ، زندگی‌ رو می‌سازه!پشت‌شون باشید، حامی باشید، درکش کنید، امیدش باشید، نور باشید، روح باشید!کمک کنید؛ هم به‌خودتون هم به بقیه تا زندگی رو زندگی کنند.از تر‌س‌هاتون قوی‌تر باشید!پریسا اسدیپریسا اسدیSat, 03 Jun 2023 12:41:30 +0330https://virgool.ir/@parisa.asd76/اثرگذار-بودن-qgvzugohqowqوقتی داشتم به چجوری کمک کردن به همسن و سال‌های خودم و رفع حدودی سوالاتشون شده بود دغدغه‌ام، هیچوقت فکرشم نمیکردم قراره بشم پادکستر یه پادکست و صدام و کارم رو تا به الان 2000 نفر گوش کنند!روز اولی که اسم و طرح اولیه فصل اول تریگ کست مطرح شد فکر نمیکردم به مرحله تولید برسه و 7 تا اپیزود داشته باشه و اصلا پای فصل دوم و ادامه دار شدنش هم وسط بیاد!!در واقع این‌ها خواسته‌های خوش رنگ ذهنم بودند که عملی شدنش سخت و غیرممکن ولی قشنگ به‌نظر میرسید!اما الان که فصل دوم در آستانه‌ی انتشاره و مصاحبه‌هامو کردم و با مهمون‌های باحال و جذابی حرف زدم دیگه غیرممکن نیست الان میدونم قراره ادامه دار باشه و هرروز و دقیقه دارم برای بهتر شدنش و رفع نیاز مخاطب تلاش میکنم!دوس داشتم و دارم این اثرگذار بودن رو!!نمیدونم شمایی که دارید میخونید، چقدر به اثرگذاشتن روی زندگی آدم‌ها هرچند کوچیک و کم و غیرمستقیم اعتقاد دارید اما برای من دنیاست!!اینکه کسی با شنیدن پادکستی که من دارم میسازمش و میزبانش هستم یه چراغ کم نور حتی توی مسیری که داره میره براش روشن بشه!نمیدونید چقدر لذت بخشه وقتی یکی میاد شروع میکنه به انتقاد کردن از بد بودن و ایراد گرفتن از اپیزودها در واقع این رو به من میفهمونه که شنیده شده که توجه کردم که کارم هرچقدر بد یکی هست که راجع بهش بازخورد میده!!اگه بخوام راجع به اثرگذاری حرف بزنم میتونم ساعت ها و حتی روزها بدون اینکه خسته بشم از شور و شوقم براتون بگم اما برام مهمه نظر شمایی که داری میخونی رو هم بدونم!راستی فهمیدید که به طور غیرمستقیم گفتم باید منتظر فصل دوم تریگ کست باشید؟!حالا سره فرصت باید راجع بهش بیام حرف بزنم!!پریسا اسدیپریسا اسدیSun, 19 Feb 2023 14:56:02 +0330https://virgool.ir/@parisa.asd76/اضطراب-و-استرس-بیماری-خاموش-nomzunta2v4eدارم به این فکر میکنم اولین باری که این کلمات رو شنیدم کی بوده؟ اولین باری که احساس‌شون کردم؟ اولین باری که باعث مختل شدن زندگیم شدن؟ اولین باری که قبول کردم منبع خیلی از مشکلاتم هستن؟نه! فایده نداره، یادم نمیاد!!فقط تنها چیزی که میدونم اینکه خیلی وقته باهام هستن ، شاید 25 ساله!اما الان و امروز در شدیدترین حالت به سر میبره، دو یا سه سالی هست که بخاطر استرس و اضطراب شدید تحت درمانم اما هرروز بدتر از روز قبل!خیلی وقتا سعی میکنم سرکوبش کنم و بهش فکر نکنم ولی نمیشه نمیزاره ظاهرم رو حفظ میکنم اما از درون درحال متلاشی شدنم! اولین سوالی که برای هرکسی که میگم استرس و اضطراب شدید دارم و کنترل خیلی از کارام رو بسختی دارم، مطرح میشه اینه که دلیلش چیه ؟ چرا ؟ مشکلی داری که غیرقابل حله ؟ آب نداری ؟ نون نداری ؟ پول نداری؟و جواب من یه نه بزرگه!!واقعا خودم هم نمیدونم چرا !!تنها چیزی که میدونم اینکه خیلی از کارا روزمره هم حتی برای من باعث اضطرابه؛ مثل : حرف زدن با غریبه، رفتن به بانک یا اداره‌ها ، رانندگی کردن، مهمون داشتن، خوابیدن، جا پارک پیدا نکردن و ...خنده داره نه؟! چند روزه نمیدونم شایدم چند هفته است که لرزش دستم، تپش قلبم، دل آشوب بودنم، عدم تمرکز ذهنم، خوابیدنم، نفس کشیدنم، بی قرار بودنم و ... خیلی خیلی بیشتر شده و من همچنان میترسم خیلی بیشتر از قبل ترس از هر اتفاقی هر حرفی هر رفتاری هر برخوردی هر واکنشی!همه اش میگم ولش کن میگذره میگذره میگذره و میره؛اما نمی‌گذره هیچی نمی‌گذره ، شدیدتر برمی‌گرده!نوشتمم مثل ذهنم پرت و گیجه!اما نوشتم که شما جدی بگیرید، استرس زجرآورترین و بی صدا ترین دلیل مرگ روح و روان و بعدم جسم ماست!پریسا اسدیپریسا اسدیSat, 07 Jan 2023 13:00:05 +0330https://virgool.ir/@parisa.asd76/برم-یا-بمونم-zyomzdpnoygcیک سال میگذره....از روزایی که بچه‌ها و دانشجوها میومد دفتر و سوالایی میپرسیدن که برای ادامه زندگی‌شون و تصمیمات‌شون مهم بود :بعد فارغ التحصیلی چیکار کنم؟درس بخونم یا کار کنم؟ادامه تحصیل بدم و آکادمیک جلو برم یا مهارت و تجربه‌مو ببرم بالا؟کارمندی یا کار خودم؟برم یا بمونم؟اینا سوالایی بود که باهاش درگیر بودند و من چون خودم همسن و سالشون بودم میتونستم بفهمم مواجه شدن با این سردرگمی چه حس بدی داره! و دقیقا یک سال از زمانی که ایده یه پادکست برای حوالی بیست ساله‌ها به سرم زد و کم کم استارت شروع کارش رو زدم، میگذره!و الان نزدیک 5 ماه از انتشار اولین اپیزود فصل اول تریگ‌کست میگذره!فصل اول رو با هفت اپیزود و میزبانی شش مهمان به پایان رسوندم!و تریگ‌کست شده بخشی از دغدغه هرروزه‌ام که برای بهتر شدنش تلاش میکنم!حوالی بیست سالگی اولین فصلی بود که راجع بهش حرف زدیم، توی این فصل مهمون‌هایی که داشتم اومدن و از مسیر زندگی خودشون از 17،18 سالگی‌شون تا به الان گفتند.حرفایی که شاید توی بقیه مصاحبه‌هاشون نگفته بودن؛ سعی کردم بیشتر از چالش‌ها و شکست‌هاشون بگن تا از موفقیت‌ها، چون این سختی و درده که ما رو میسازه.اگه ما کسی رو می‌بینیم که الآن موفقه و به جایی رسیده که همه خواهانش هستند، مطمئنا توی زندگیش از خیلی چیزا گذشته و اینا تجربه‌ها و حرف‌هاییه که یه دانشجو برای تصمیم ادامه زندگی کاری و تحصیلیش خوبه بهشون گوش کنه!درسته ما قرار نیست دقیقا راه اون‌ها رو بریم و از اونا کپی برداری کنیم هرکس زندگی و مسیر خودش رو داره که باید براش تلاش کنه ولی شنیدن تجربه زیسته‌ی آدما به ما کمک میکنه کمتر با مشکلات و چالش‌های احتمالی مواجه بشیم یا بعد مواجه شدن بدونیم چی به چیه!اما از فصل اول و جذابیتش که بگذریم میرسیم به فصل دوم!!فصل دوم قراره راجع به چگونگی کشف استعدادها ، شناختن بیشتر خودمون و مسیر متناسب با خودمون باشه...پس منتظرش باشید!راستی خوشحال میشم اگه تریگ‌کست رو شنیدید بازخوردها و نظرات‌تون رو برام بنویسید.تریگ‌کست رو میتونید از طریق کانال تریگ‌کست در نرم‌افزارهای پادکست (شنوتو، کست‌باکس، آیتونز، گوگل پادکست و آمازون) بشنوید.پریسا اسدیپریسا اسدیSun, 21 Aug 2022 12:03:20 +0430https://virgool.ir/lets-write/شیطون-بیمار-l4j4e7sidorzخیلی شر بودم، این یه حقیقت بود و حتی خودم هم میدونستم انجام بعضی از کارهایی که دارم ،اگه دعای خیر مادر پدر پشتم نبود، مساوی با از دست دادن زندگیمه!!!از بالا رفتن و پریدن از ارتفاعات خونه و مدرسه با تصور قابلیت پرواز و پرنده بودن بگیر تا فوتبال بازی کردن با پای شکسته تو حیاط مدرسه!!همیشه هم زخم و زیلی بودم، یا دستم شکسته بود یا پام یا خونی بودم یا سوخته!!گذشت اینا تا من شدم 16 ساله و تابستون سالی که من دوم دبیرستان رو تموم کرده بودم و میخواستم برم سوم! از همون خرداد و موقع امتحانا بود که درد پام شروع شده بود، برام طبیعی بود درد داشتن اما هرروز که میگذشت درد و مکان درد بیشتر میشد دیگه کاری از خوردن مسکن عادی گذشته بود، پماد و روغن زدنای مامان فایده نداشت و عملا توی راه رفتن لنگ میزدم.موضوع جدی شد رفتیم بیمارستان، دکتر فرستادمون رادیولوژی مسخره بازی درمیاوردم و عین خیالمم نبود که دکتر رادیولوژی گفت بنظرم برید پیش متخصص مغزواعصاب بهتره!!وا رفتم!! پا چه ربطی داشت به مغز و اعصاب!! اما رفتیم پیش متخصص ، برام انواع آزمایش، عکس، سی تی، ام آر ای و ... خلاصه تمام چکاپ‌های ممکن رو نوشت!!جواب همه خوب بود تا رسیدیم به گرفتن آخرین جواب که برای ام آر ای بود!خوب نشون نداده بود، سردر نمیاوردم خودم اما بابام از دکتر ام آر ای پرسیده بود!رفتیم دکتر و بعد دیدن عکسا متعجب وار نگاه من کرد!دکتر: چند سالته؟ پریسا: 16 سال ونیم!!! دکتر: چیکار میکنی دقیقا؟ سرکار سنگین میری؟ کار سختی میکنی؟ بابام: آره بخور و بخواب و یه مدرسه میره!!دکتر: باید بگم دخترتون تنگی کانال نخاعی داره!!! بیماری آدمای 40 سال به بالاست ولی به احتمال زیاد برای پریسا باید مادرزادی باشه!!مات و مبهوت بودم، الکی الکی جدی شد!!دکتر گفت نباید مدرسه برم، گفت روز به روز دردم بیشتر میشه و تهش باید عمل کنم ولی فعلا با دارو و استخر و فیزوتراپی میشه درد کنترل کرد!!دنیا دور سرم میچرخید، فقط من و خدا میدونیم چی گذشت اون 6 سالی که من درگیر درد پا بودم!مامانم راضی نمیشد عمل کنم چون دختر بودم و بچه و عمل کمر برام سنگین تموم میشد!کاری نبود که نکرده باشم جایی نبود که نرفته باشم از پیش کایروپراتیک، فیزیوتراپی، ماساژ و استخر، انواع دکترهای متخصص مشهد و ایران بگیر تا رگ گیر و دعا نویس و تیغ زدن رگ و ...دردی که باعث شد از شاگرد زرنگ مدرسه نمونه با معدل 18، 19 بشم کسی که بزور مسکن رفت سرجلسه کنکور و با درد و گریه آزمون داد!دردی که بخاطر اینکه کسی نگرانم نشه و اشک مامان بابامو نبینم با زیر پتو از درد گریه میکردم!دردی که باعث شد تا آخر عمر ترس برگشت دوبارش پشت گوشم بمونه (بگم که من دوبار عمل کردم)دردی که چون به عصب وصل بود من نمیتونستم نه بیش از حد بخندم نه گریه کنم چون دردم بیشتر میشد!دردی که مجبور شدم علاوه بر درد جسمی درد روحی رو هم تحمل کنم و حرفایی که میزدن کنار بیام، مامانم میگفت کسی نفهمه عمل کردی، دختری برات بده، آینده شوهر وبچه داریت خراب شد، دیگه پریسای اول نیستی و ...ولی میدونید من باهاش بزرگ شدم، خیلی چیزا یاد گرفتم مهم‌تر از همه صبور بودن رو!!همه دردا بد نیستن!از یه پریسای شیطون سرکش و لجباز دختری ساخت آروم‌تر که قبل هرکاری فکر میکنه و صبوره و میجنگه برای ادامه زندگیش!!پریسا اسدیپریسا اسدیSun, 26 Jun 2022 12:47:12 +0430https://virgool.ir/@parisa.asd76/دختر-مستقل-قسمت-دوم-jijbopo98xizتوی یکی از شهرستان‌های کوچیک نزدیک مشهد بزرگ شده بودم، رفت و آمدمون به مشهد زیاد بود و خونه داشتیم اما بازم خانواده‌ام سنتی بودند و سرکار رفتن دختر و تنها زندگی کردن توی یه شهر بزرگ بدون خانواده اصلا احتمال اتفاق افتادنش خیلی کم نزدیک به صفر بود!!اما برخلاف دیدگاه مردم شهر و جو محیط و فامیل ، بابای من همیشه آدم منطقی بود و با موافق این جمله که دختر باید از پس خودش بربیاد و تحصیل کنه و به فکر تجربه کردن و پیشرفت باشه!ولی با همه این وجود بازم این یه مرحله جدید بود که بخواد به من اجازه بده توی یه شهر بزرگ تنها زندگی کنم و برم سرکار!!نشستم باهاش حرف زدم حرف زدم حرف زدم!!به کار کردنم راضی نبود، می‌گفت برو ولی ارشد بخون، درس خوندنت واجب‌تره!!اما بعد از حرف زدن و بالا و پایین کردن بلاخره راضی شد که یک هفته امتحانی برم وکار کنم، بهش گفته بودم قول دادم و اگه نرم بد قول میشم (استیکر خنده) و یسری حرف‌های دیگه که قبول کنه برم و در نهایت فقط راضی شد چون بد قول نشم (بازم استیکر خنده) یک هفته برم ولی بعدش برگردم!!خوشحال وسایلمو بستم و برای یک هفته و از شنبه رفتم سرکار به عنوان تازه کار و کارآموز!!اما یک هفته شد یک ماه کارآموزی، یک ماه شد شش ماه کارآموزی، شش ماه شد یک سال و کارمند شرکت شدن و شهریور امسال (دوماه دیگه) میشه دو سال که من شاغلم!!یک هفته شد دوسال زندگی مستقل و روی پا خودم واستادن و تجربه کلی چیز جدید!!یک هفته شد دستم تو جیب خودم بودن و دیگه پول نگرفتن از بابا!!نمی‌خوام بگم آسون بود، آسون گذشت و همه چی عالی بود!! نه ، دقیقا برعکس بود چالش و مشکلات خیلی خیلی زیادی داشتم و دارم هنوزم، مثلا الان که دارم می‌نویسم بخاطر اینکه هم‌زمان کلی کار شخصی/کاری دارم حدود 10 روزه نتونستم کامل و خوب بخوابم و همه‌اش یا سرکارم یا دنبال کارهای خودم ولی چیزایی که تجربه کردم و یادگرفتم می‌ارزه به تمام سختی‌هاش!!بابام و مامانم الان فهمیدن من با وجود دختر بودنمم ، می‌تونم روی پای خودم واستم!سخته ولی اگه تو بخوای میشه، پس بجنگ براش!!پریسا اسدیپریسا اسدیTue, 21 Jun 2022 16:25:49 +0430https://virgool.ir/lets-write/دختر-مستقل-قسمت-اول-ew9h8kctjk9uاز همون بچگی دلم میخواست مستقل بار بیام!دوست نداشتم کسی توی کارا کمکم کنه، با وجودی که همیشه هم گند میزدم ولی بازم کار خودمو میکردم!زخمی میشدم خودم پانسمان میکردم، چیزی لازم داشتم خودم میرفتم مغازه میخریدم، حاضر نبودم کسی توی درس بهم کمک کنه و...!سال آخر دوره کارشناسی بودم که درد کمرم مجدد شروع شده بود و من کل ترم 7 رو با درد گذروندم و همش یه پام دکتر و بیمارستان بود یه پام دانشگاه تا اینکه وسط دو ترم مجبور به عمل مجدد شدم!توی همون گیر و داد و بین درد و درس به این فکر میکردم که خوب درسمم تموم شد ، قراره چیکار کنم؟ بعدش چی؟ باید از همین الان شروع کنم و پیگیر باشم تا بتونم آینده‌مو بسازم!!رو تخت بیمارستان دنبال کار و کارآموزی بودم که بعد از ترم 8 شروع کنم و وقت از دست ندم چون اگه خونه نشین میشدم باید تن میدادم به کاری که مامانم دوست داشت یعنی ازدواج!! و خوب من هنوز آمادگی‌شو نداشتم پس باید یا درس خوندن ارشد رو انتخاب میکردم یا کار کردن رو!!دوهفته از عملم نمیگذشت که اخبار اعلام کرد کرونا اومده و خونه نشینی برای همه اجباری شده بود!!ای داد کل برنامه‌ای که برای یاد گیری و کار داشتم عملا رفته بود رو هوا !! هیچ جوره آدم خونه نشینی نبودم، تازه بابامو راضی کرده بودم که بعد از کشیدن بخیه‌هام بزاره برگردم دانشگاه که همه جا تعطیل شد!! بعضی وقتا هم فکر میکنم خدا بابامو دوست داشته که با اومدن این مریضی تونست منو خونه نگه داره!!یک ماهی از قرنطینه می‌گذشت آخرین ترم کارشناسی‌مو که براش کلی برنامه‌ریزی کرده بودم از روی تخت و زیر پتو داشتم تموم می‌کردم!!دوره‌های آنلاین رواج پیدا کرده بود و خوب کرونا بهونه‌ای شده بود که خیلی از مهارت‌ها رو بتونی آنلاین بگذرونی!گشتم گشتم و گشتم تا برخوردم به هفدهمین دوره رشدآفرینی کالج رشدانا ثبت‌نام کردم و الکی الکی شدم کارآموز دوره و مسیر آینده‌ی من استارت خورد!!حدود دوماه تابستون رو یعنی تیر و مرداد رو درگیر دوره بودم، ترم دانشگاهم به خیر و خوشی تموم شده بود و من آنلاین درگیر آموزش‌های خودم شده بودم!!اواخر مرداد بود که تلفنم زنگ خورد، واحد اشتغال رشدانا بود، پیشنهاد کاری بود برای یکی از شرکت‌های مشهد و من یکی از گزینه‌ها بودم که با موافقت من و بعد از مصاحبه به صورت کارآموزی میتونستم شروع به کار کنم!!عجب فرصتی روی پای خودم بند نمی‌شدم همون موقعیتی بود که می‌خواستم!!قبول کردم و مصاحبه آنلاین رفتم اما به خانواده‌ام هیچی نگفتم تا اینکه قبول شدم و قرار شد به صورت امتحانی یک ماهی برم مشغول بشم....!!!وااااای قرار بود تو این مرحله خوشحال باشم اما غم عالم رو دلم بود که چجوری قراره بابامو راضی کنم!!!!!پریسا اسدیپریسا اسدیSat, 11 Jun 2022 17:30:10 +0430https://virgool.ir/@parisa.asd76/چجوری-ادبیات-8-بگیریم-wemd5ew2giicاز همون اول ابتدایی با کتاب فارسی و املاء مشکل داشتم و هرچقدر هم بالاتر می‌رفتم این مشکل همراه بود با من وقتی که دستور و قواعد هم وارد کتابا شد که هیچی دیگه!همون قدر که از خوندن ریاضی لذت میبردم خوندن ادبیات دردناک بود، اما چون مجبور بودم می‌خوندم!مشکل اینجا نبود که من دوست نداشتم فارسی و ادبیات بخونم، مشکل این بود که یاد نمی‌گرفتم و برای فهمیدنش باید سخت تلاش می‌کردم!یادمه دبیرستان که درس میخوندم با وجودی که شاگرد درسخون مدرسه نمونه بودم همیشه مستمر ادبیات نمره‌ام 8 یا 9 بود!! شاید این موضوع بی تاثیر نبود که من یکم مشکل داشتم توی بیان کلمات یعنی دایره فرهنگ لغاتم خیلی کم بود و موقع حرف زدن برای بیان منظورم با کمبود کلمه مواجه میشدم و هم تلفظ بعضی از کلمات برام سخت بود، خیلی وقتا میشدم سوژه دوستام برای اشتباه ادا کردن بعضی کلمات!!هیچ وقت نتونستم بفهمم دلیل این مشکل چیه؛ برای همین خیلی وقتا از حرف زدن با طرف مقابل در میرفتم یا همیشه پیام دادن رو ترجیح میدادم به زنگ زدن یا برای هیچوقت نتونستم سخنران یا ارائه دهنده خوبی باشم چون استرسی که موقع حرف زدن تحمل میکردم خیلی زیاد بود.از وقتی که درسم تموم شد و وارد دنیای کار شدم و روزانه مجبور بودم با همکارام و بقیه صحبت کنم تا کارامو انجام بدم ، استرس و اضطرابم تا حدودی ریخت و الان نسبت به قبل اونقدری از حرف زدن نمیترسم البته کامل نه ولی از 100 در 100 شاید یه چیزی حدود 30 درصد پیشرفت داشتم و این برای من یعنی خیلی!!گذشتیم و گذشتیم تا پیشنهاد ساخت پادکست مطرح شد و من قرار شد بشم میزبان آدم‌هایی که کار روزانه‌شون حرف زدن و سخنران بودن بود، کسایی که خودشون مربی و استاد خوب حرف زدن بودن و من باید مقابلشون مینشستم و باهاشون حرف میزدم.تا الان که این نوشته رو مینویسم با 5 نفر صحبت کردم و کلا پادکستم 7 اپیزود داره که من توی اون‌ها حرف میزنم ولی هنوزم که هنوزه موقع ادیت یا موقع شروع یه مصاحبه دیگه از خودم میپرسم تو همونی که یروزی با کسی ارتباط نمیگرفتی زیاد که مجبور نشی باهاش حرف بزنی؟!شاید خیلی از کسایی که صدای من رو توی پادکست میشنون لرزش صدام رو موقع حرف زدن از استرس حس کنند که تمام حواسم به درست ادا شدن کلماتیه که میگم، و این رو فقط من میفهمم که وقتی که دارم با مهمانم مصاحبه میکنم و جاهایی ساکت میشم درواقع برای این نیست که حرف و موضوع یادم رفته بلکه توی ذهنم در حال گشتن و پیدا کردن کلمه برای جمله بندی صحبتم هستم.خیلی از کسایی که منو میشناسن و باهام حرف زدن کاملا متوجه این میشن که خیلی وقتا توی جلمه بندی و یا رسوندن منظورم ضعیفم!اما دلیلی که این همه حرف زدم این بود که آخرش بگم شاید اگه وقتی از انجام کاری میترسیم و هی عقب میندازیم و از زیرش درمیریم، درعوض باهاش مواجه بشیم و خودمون رو به چالش بکشیم به مرور زمان ترس از بین میره و وقتی به خودمون میایم میبینیم اون کار رو بعد از 1000 مرتبه اشتباه انجام دادن درست کردیم!!پریسا اسدیپریسا اسدیTue, 07 Jun 2022 17:24:07 +0430https://virgool.ir/@parisa.asd76/حوالی-بیست-سالگی-wx3fu0uhguib از وقتی توی دفتر دانشگاه مستقر شدیم ، با وجودی که بخاطر کرونا غیرحضوری بود و دانشجوها خیلی کم میومدن ولی بازم ما روزانه مراجعه‌هایی رو داشتیم که میومدن و میپرسیدن از کجا شروع کنم؟ درسم داره تموم میشه ولی من نمیدونم باید درسم رو ادامه بدم یا کار کنم؟! چجوری کار پیدا کنیم؟ چجوری کار خودمو داشته باشم؟ و ...به خودم که برمی‌گشتم میدیدم منم یکی دوسال پیش همین وضعیت رو داشتم و منتظر بودم یکی بیاد بگه از کجا و چجوری شروع کنم و چیکار کنم!! به این فکر می‌کردم کاش کنار دانشگاه مهارت‌های دیگه‌ای رو هم یاد می‌گرفتم؛ بخاطر همین حال دانشجوهایی که میومدن میفهمیدم.به این فکر می‌کردم که چطور می‌تونم کمک کنم، برای خودم شنیدن تجربه آدم‌هایی که قبل من این مسیر رو رفتن جذاب و جالب بود.تصمیم گرفتم با کمک ارتباطاتی که می‌تونم توی شرکتی که کار می‌کنم، شتابدهنده تریگ آپ، داشته باشم و زیر نظر برند شرکت یه پادکست بسازم و توی اون با آدم‌های موفق و تاثیرگذار اکوسیستم نوآوری صحبت کنم و ازشون بخوام راجع به حوالی بیست سالگی‌شون و مسیری که اومدن حرف بزنن... راجع به اشتباه‌ها، چالش‌ها، دوراهی‌ها، بالا و پایین‌ها و ... دوست نداشتم کلیشه‌ای باشه مثل اینکه چگونه موفق شدید؟ رازهای موفقیت شما چیست؟ و از این حرفا دوست داشت داشتم بیشتر تجربه‌های تلخ رو بشنوم!با موافقت مدیر و تیم تریگ آپ، تریگ‌کست شروع شد و من تا الان که دارم این متن رو مینویسم با 4 نفر مصاحبه کردم و اپیزودها رو میتونید از اپیکشن‌های پخش پادکست و کانال تریگ کست بشنوید.چهارتا مهمون من تا حالا: محمدحسین راشد محصل (مدیر فناپ خراسان)، مهدی علیپور سخاوی (طراح رفتار و مدیر محصول) ، نرگس ریاحی (سرپرست توسعه محصول داتین در مشهد) و مونا ناصری (هم‌بنیانگذار و مدیرعامل شتابدهنده استعداد بانا) بودن.من خودم به عنوان میزبان و کسی که این پادکست رو میسازه و خودش حوالی بیست سالگیه خیلی حال کردم با این گفت و گوها امیدوارم که به درد بقیه هم بخوره!خوشحال میشم شما هم گوش کنید و نظرتون رو بهم بگید!!تریگ کست رو میتونید از طریق کانال‌ تریگ‌کست در نرم‌افزارهای پادکست (شنوتو، کست باکس، آیتونز، گوگل پادکست، آمازون) گوش بدید.https://zil.ink/trigcastو الآن که دوباره نوشته رو ویرایش میزنم فصل اول تموم شده و مهمان‌های بعدی من، محمد نجفی (بنیانگذار 20 تا 30) و محمدحسن شهرمیانی (مدیرعامل رهنماکالج) بودند. :)پریسا اسدیپریسا اسدیTue, 31 May 2022 14:51:02 +0430