https://virgool.ir/feed/@pariparia_rahimpourنویسندهfa2026-11-12 00:44:46https://files.virgool.ir/upload/users/3515416/avatar/8URHij.jpghttps://virgool.ir/@pariparia_rahimpourhttps://virgool.ir/@pariparia_rahimpour/میراثِ-درد-fvfvavjjafpvمبتلای درد‌یم و خودمان را به بی‌حسیِ عمیقی زده‌ایم!مرهمِ دیگرانیم و تنی پُر از زخم داریم...ما یادگارِ دردیم، منتقل کننده‌ی خنده‌های دروغین.پا به پای درد بالا آمد‌یم، جان کَندیم... از آرزوهایمان دل‌ کندیم و دل سپردیم به درد.خامِ گرمیِ دست دیگری شدیم و از شب‌های سردِ پُر از دردمان عطرِ او را به امانت برداشته‌ایم.کم جان نکندیم، کم سرِ زندگیِ نصفِ‌نیمه‌مان از پا نیاُفتادیم و کم غصهِ نداشتن را نخوردیم...کم سرِ آرامشِ نصفِ نیمه‌مان قمار نکردیم، دریچه‌ی بازِ خوشبختی را بستیم و حالِ خوبمان را به بهای ارزان حراج کردیم و عشقِ ماندنی را هم از دست دادیم!شبیه‌ آن حال و هوا را نداریم، تک تکِ خیابان‌های گذشته را وجب به وجب طی کنیم هم دیگر محال است حالِ سابقمان را داشته باشیم.این ماییم‌، جامانده از زندگی و از داشته‌های گذشته!محو ماه شده‌ایم و بی‌خبر از اینکه با نردبانِ حالِ خسته‌ و درمانده‌یمان نمی‌توانیم به ماه برسیم و با نورِ سفید‌ش قلبِ سیاه‌مان را رنگ ببخشیم؛دِگر توانِ ادامه دادن نداریم!- پریا رحیم‌پور | پریاپریا رحیم‌پورپریا رحیم‌پورSat, 14 Sep 2024 21:29:50 +0330