<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های پربند</title><link>https://virgool.ir/feed/@parbond</link><description>من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگوی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:27:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/17409/avatar/avatar.png</url><title>پربند</title><link>https://virgool.ir/@parbond</link></image><item><title>به شکوفه ها به باران برسان سلام ما را</title><link>https://virgool.ir/@parbond/به-شکوفه-ها-به-باران-برسان-سلام-ما-را-dc2zn5f8vprb</link><description>خبر خیلی زود ترند اول شبکه های اجتماعی فارسی زبان شد &#34; از ورود محمد رضا شفیعی کدکنی استاد ادبیات فارسی دانشگاه تهران به علت نداشتن کارت پرسنلی به دانشگاه تهران جلوگیری شد&#34; بعد از اون هم مرتب خبر تایید و تکذیب شد. هر چند هیچ اعلام موضع رسمی از طرف خود استاد تا بحال ندیدم ولی اگه خبر صحت داشته باشه باید دست به دست هم بدیم به مهر و گل بگیریم در دانشگاه تهران را.به هر حال این ماجرا بهانه ای شد تا یکی از اشعار زیبا و ماندگار استاد شفیعی کدکنی را اینجا بیارم به کجا چنین شتابان ؟گون از نسیم پرسیددل من گرفته زین جاهوس سفر نداری ؟ز غبار این بیابان- &#34; همه آرزویم اماچه کنم که بسته پایم &#34;- &#34; به کجا چنین شتابان &#34;- &#34;به هر آن کجا که باشدبه جز این سرا سرایم &#34;- &#34; سفرت بخیر اماتو و دوستی خدا راچو از این کویر وحشتبه سلامتی گذشتیبه شکوفه ها ، به بارانبرسان سلام ما را &#34;</description><category>پربند</category><author>پربند</author><pubDate>Thu, 03 Jan 2019 19:38:20 +0330</pubDate></item><item><title>Don’t Fuck With The Social Media</title><link>https://virgool.ir/@parbond/dont-fuck-with-the-social-media-kfqokjes7dw6</link><description>  مونیخ ساخته اسپیلبرگ داستان یکی از تیم های ترور اسرائیل است که بعد از حمله گروه سپتامبر سیاه به کاروان ورزشی  اسرائیلی تو المپیک مونیخ وظیفه ترور رهبران گروه را به عهده می گیره.  یه جایی تو فیلم بعد از اینکه اولین نفر از گروه رهبری سپتامبر سیاه را ترور می کنند جمع میشن دور و بر هم به خوش گذرونی و شاد نوشی. یکی از اعضای این تیم که نقشش را دنیل کریگ بازی می کرد یه جمله ماندگار میگه &#34;.Don’t fuck with the Jew’s یعنی سر به سر یهودی ها نگذاریدبعد از ماجرای درگیری نماینده سراوان و کارمند گمرک و حواشی اون که هنوز هم ادامه داره جمله دنیل کریگ را باید به این صورت تغییر داد و به همه بخصوص مسولین محترم آموزش داد که همیشه حواسشون به این جمله باشه،Don’t Fuck With The Social Mediaسر به سر شبکه های اجتماعی نگذارید</description><category>پربند</category><author>پربند</author><pubDate>Wed, 26 Dec 2018 00:12:24 +0330</pubDate></item><item><title>آخر بازی</title><link>https://virgool.ir/@parbond/آخر-بازی-zksyp9rhz2tw</link><description>هر چند هیچ وقت شعر را بصورت جدی دنبال نکردم ولی علاقه ای شدید از عمق روحم به شعر دارم، این علاقه در قالبی که کتب ادبیات دبیرستان شکل دادند باقی مونده ولی حس درک زیبایی شعر فراتر از اون قالب رفته.تو دوران سربازی یک افسر وظیفه هم خدمتم بود از یکی از شهر های اطراف شیراز (اسم خودش و شهرش یادم نیست)، خیلی خوش ذوق و اهل شعر بود. هشت کتاب سهراب سپهری را داشت و مواقع بیکاری کتاب را ازش امانت می گرفتم و می خوندم.اهل کاشانم منروزگارم بد نیستتکه نانی دارم             خرده هوشی                        سر سوزن ذوقیو خدایی که در این نزدیکی است ........از این به بعد شعر هایی را که خوندم و دوست داشتم را هم اینجا میزارم تا شاید شما هم لذت ببرید.&#34;آخر بازی&#34; عنوان یکی از شعر های احمد شاملو است.  عاشقان سرشکسته گذشتند، شرمسارِ ترانه‌های بی‌هنگامِ خویش.و کوچه‌ها بی‌زمزمه ماند و صدای پا.سربازان شکسته گذشتند،خسته        بر اسبانِ تشریح، و لَتّه‌های بی‌رنگِ غروری نگونسار          بر نیزه‌هایشان.□تو را چه سود                فخر به فلک بَر                                 فروختن هنگامی که              هر غبارِ راهِ لعنت‌شده نفرینَت می‌کند.تو را چه سود از باغ و درخت که با یاس‌ها               به داس سخن گفته‌ای.آنجا که قدم برنهاده باشی گیاه     از رُستن تن می‌زند چرا که تو تقوای خاک و آب را                        هرگز باور نداشتی.□فغان! که سرگذشتِ ما سرودِ بی‌اعتقادِ سربازانِ تو بود که از فتحِ قلعه‌ی روسبیان                               بازمی‌آمدند. باش تا نفرینِ دوزخ از تو چه سازد، که مادرانِ سیاه‌پوش ــ داغدارانِ زیباترین فرزندانِ آفتاب و باد ــ هنوز از سجاده‌ها                     سر برنگرفته‌اند!۲۶ دیِ ۱۳۵۷ لندن</description><category>پربند</category><author>پربند</author><pubDate>Wed, 19 Dec 2018 09:48:29 +0330</pubDate></item><item><title>کاج خشک کوچه بن بست</title><link>https://virgool.ir/@parbond/کاج-خشک-کوچه-بن-بست-dg3pfj6bj17p</link><description>  بیماری پدر روز به روز شدیدتر شد و در نهایت کاملا زمین گیر و بستری شد. بستری شدن همان و زخم بستر همان. زخم هایی که روز بروز عمیقتر و بزرگتر و عفونی می شدند و عملا با انواع درمان های مدرن و سنتی هم امکان مهارشون نبود تا در نهایت بابا رفت زیر تیغ جراح. دکتر هم خیلی صریح گفت که از سه عاملی که باعث تشدید زخم بستر میشن یعنی چرک، عدم تحرک و تغزیه ما فقط میتونیم با جراحی بافت های خراب و چرک را برداریم و ضعف و بیماری عملا جلو دو عامل بهبود دهنده دیگر را گرفته.بعد از عمل دکتر تاکید کرد که باید زخم ها روزی دو بار پانسمان بشن. وقتی روز بعد از عمل رفتم سراغ زخم ها تا پانسمانشون کنم حالم خیلی بد شد. سه تا زخم بزگ، بزرگترین از کف دست من هم بزرگتر بود . باید بشورموشون ، خشکشون بکنم و بعد پانسمان کنم. روزی دو بار و در تمام مراحل پانسمان پدر فقط تک ناله هایی می کنه .امروز که داشتم با کمک مادرم پانسمان می کردم مادرم گفت که هر دفعه این زخم ها را می بینه یاد اون هایی می افته که تو جنگ دچار این مصیبت ها میشن و قلبش از درد و رنج اون ها می گیره. این یاداوری مادرم من را هم به فکر برد و در این بین یاد اون هایی افتادم که یه جای امن و راحت نشستن و حکم جنگ صادر می کنند . واشنگتن، دمشق، لندن، تهران، اسلام آباد یا پاریس . نفرت عمیقی از این وحوش کاخ نشین دارم که باید در خودم مهارش کنم. حب یا بغض من نسبت به اونها هیچ تاثیری در کاستن از درد و رنج های موجود نداره ولی کینه و نفرت روحم را ویران می کنه. کم نیستند هموطن هایی که تئوریسین این جنایات هستند و می خواستم اسمشون را ببرم ولی باید سگ نفس را مهار بزنم و از این کینه توزی دست بردارم.این شعر از شاملو میتونه مربوط باشه یا نامربوط، ولی قشنگه برای همین اینجا میارمشبودن اثر احمد شاملوگر بدين سان زيست بايد پستمن چه بي شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوايي نياويزماز بلند كاج خشک كوچه ي بن بستگر بدين سان زيست بايد پاكمن چه ناپاكم اگر ننشانم از ايمان خود، چون كوهيادگاري جاودانه برتراز بي بقاي خاکپ ن : این روایت فقط ذکر بعد عاطفی این مشکل هست و داستان  هزینه های مادی این ماجرا داستان دیگری است.</description><category>پربند</category><author>پربند</author><pubDate>Mon, 17 Dec 2018 15:38:30 +0330</pubDate></item><item><title>بی بی سی فارسی و معرکه گیری</title><link>https://virgool.ir/@parbond/بی-بی-سی-فارسی-و-معرکه-گیری-lduztq9gjihp</link><description>  بی بی سی فارسی یه خبر کار کرده با عنوان &#34;تجربه عجیب من از آموزش انگلیسی به محمد بی سلمان&#34; . خبر از خاطرات رشید سکای معلم انگلیسی مدرسه معتبر الانجل در جده و مربوط به سال 1996 هست که ایشون به عنوان معلم خصوصی فرزند ولیعهد وارد کاخ سلطنتی میشن. در ادامه مشتی اطلاعات تکراری و بیهوده داده میشه که امنیت کاخ و فضای کاخ چطور بود و هیچ زنی در محوطه کاخ نبود و ... بعد هم از شیطنت های محمد بن سلمان میگه که همه این شیطنت ها نسخه درباری شیطنت هایی است که یک پسر بچه تو این سن و سال انجام میده چه تو کاخ باشه چه تو کپر.به هیچ وجه چیز قابل توجهی در خبر وجود نداره ولی شده خبر صفحه اول بی بی سی فارسی، حالا یا بی بی سی مار را به عنوان مخاطبینش خر فرض کرده یا هم که واقعا تبدیل به یک مجله زرد شده. جدا بخش فارسی زبان بی بی سی چقدر محتوی بدرد بخور تولید می کنه؟http://www.bbc.com/persian/world-46499186</description><category>پربند</category><author>پربند</author><pubDate>Mon, 10 Dec 2018 15:11:33 +0330</pubDate></item><item><title>برایم مشع روشن کن</title><link>https://virgool.ir/@parbond/برایم-مشع-روشن-کن-ltv9o66ssgae</link><description>  برایم شمع روشن کن عنوان یک رمان برای نوجوانان از مریم محمد خانی است. مریم محمد خانی متولد 1366- تهران ، فارغ التحصیل کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران و دبیر انشا در مقطع متوسطه اول و همچنین دبیر تحریریه پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان و داور فهرست لاک پشت پرنده است.(ادامه متن ممکن است داستان را لو بدهد) داستان درباره سارا دختری است که به تازگی دوازده ساله شده و در همین حین دچار مشکلات جدید و تا حدودی پیچیده برای یک نوجوان شده. مادرش سکته کرده و در بیمارستان بستری است و به کمک دستگاه زنده است، پدرش در حالی باید به وضعیت سارا و مادرش رسیدگی کند که شرکتی که در آن مشغول به کار است یک پروژه جدید را شروع کرده و او شدیدا درگیر کار هم هست، با مدرسه مشکل پیدا کرده، پسری مرتب در مسیر مدرسه تا خانه مزاحمش می شود و بهترین دوستش از خانه ای که در همسایگیشان بوده اسباب کشی کرده و رفته و سارا مانده بی دوست. در این شرایط سخت یافتن تصادفی یک عکس در کشوی میز مادرش که مربوط به سالیان کودکی مادرش و نوجوانی پسر درون عکس هست و دیدن مجدد تصویر آن پسر در اینستاگرام شخصی ناشناس و آغاز یک ارتباط ایمیلی با این شخص نقطه امید او در گذراندن این شرایط سخت و درک ارزش هایی مثل خانواده و دوستی و شجاعت می شود.ضعف داستان پردازی در چند جا کاملا محسوس است. اول در  پنهان نگه داشتن سکته مادر سارا از او توسط پدر و مادربزرگش. هر چند این پنهان سازی حس تعلیق مطلوبی به داستان می دهد ولی هنگامی که دلایل غیبت مادر سارا را متوجه می شویم نمی توانیم دلیل این پنهان کاری را بفهمیم. دوم در آغاز ارتباط ایمیلی سارا و مرد غریبه. خیلی بعید است که عکسی قدیمی را در لابلای اوراق مادرتان پیدا کنید و بعد مشابه آن عکس و شخصیت درون آن را در صفحه اینستاگرام شخصی ناشناس.اما نقاط قوت داستان در ایجاد حس همدلی و یکی شدن با سارا و پدرش است . اینکه بتوانی دنیا را از دید یک نوجوان دوازده ساله ببین و در عین حال خودت را جای پدر او که خود نیز درگیر انواع مشکلات است بگذاری کاری است که مریم محمد خانی استادانه انجام داده و برای من به عنوان یک پدر که فرزندانی در سنین نوجوانی دارم این حس و همراهی با شخصیت ها بسیار لذت بخش و آموزنده بود.برایم شمع روشن کن – مریم محمد خانی - انتشارات افق </description><category>پربند</category><author>پربند</author><pubDate>Sat, 08 Dec 2018 23:39:23 +0330</pubDate></item><item><title>دو از هزاران</title><link>https://virgool.ir/@parbond/دو-از-هزاران-n3vl0jzxzmjv</link><description>سرگشتگی  بین سنت و مدرنیته سالهاست که گریبانگیر جامعه ایرانی شده وخود من هم مستثنی از این سرگشتگی نیستم. سال ها پیش وقتی نوجوان بودم یکی از دوستان پدرم می گفت ما ایرانی ها همه چیزمون کار هست، برای کار کار می کنیم، برای تفریح کار می کنیم، برای درمان بیماری کار می کنیم و همینطور بشمرید و برید جلو. راست هم می گفت نسل اون ها واقعا غیر از کار کردن آن هم با جدیت و صادقانه جنبه دیگری از زندگی را بصورت خاص تجربه نکردند. خاطرات مسافرت هایی که به همراه پدرم رفتم به سختی از تعداد انگشتان دو دستم فراتر می رود و این اعتیاد به کار البته درجاتی کمتر به نسل من هم به ارث رسید. هیچ وقت چیزی به عنوان بازنشستگی برای خودمون تعریف نکردیم و یکی از دلایلش این هست که خب حالا اومدیم و خودم را بازنشست کردیم بعد چکار کنم؟ بشینم تو خونه و بشیم آیینه دق . صبح تا غروب بحث و دعوا داشته باشیم با اهل منزل؟ نه اینطور که نمیشه پس همون بهتر که بریم سر کاربرای این معضل دوراه حل پیشنهاد می کنم که البته باید از جوانی و دوران کار کردن شروع بکنیم تا به موقع دستمون پر باشه و البته این دو راه حل قطعا دو از هزاران هستندیکم- یادگیری یک فن یا هنر: هر نوع فن یا هنری که بتونه اوقات فراغت آدم را نه تنها پر کنه بلکه به زندگی غنا هم بده. چیزی که بارها بهش فکر کردیم و به دلائل مختلف ازش صرفنظر کردیم ولی ته دلمون باز درگیرشیم. عکاسی، آشپزی، نویسندگی یا خطاطی. امروزه اونقدر منابع آموزشی و الهام بخش متنوع در دسترس هست که یادگیری را برای هر کسی و در هر سنی ممکن می کنه. سایت هایی مثل یوتیوب و آپارات پر هستن از ویدئو هایی که بهتون آموزش میدن. یه بار تو یه  رستوران پاکستانی کراهی خوردم و خوشم اومد، تو یوتیوب گشتم و یه دستور پخت پیدا کردم والان یکی از غذا های مورد علاقه  منزل ما هستدوم-  یک فعالیت اجتماعی: تو جامعه ما ضعف شدیدی در فعالیت های اجتماعی وجود داره . فعالیت هایی که هدفشون بهبود کیفیت زندگی افراد دیگر در جامعه باشه بدون داشتن منفعت مستقیم برای فرد عامل. تو زندگی سنتی نهاد هایی  مثل مساجد هماهنگ کننده این فعالیت ها بودن ولی با ورود ما به دوران مدرن جنبه های بسیار بیشتر و جدیدی به این خدمات اجتماعی اضافه شده و نهاد هایی کاملا نوظهور متولی اون ها شدن و این فعالیت ها تونستن انسانهایی را با تفاوت های بسیار و اشتراکات کم در کنار هم قرار بدن.  فارغ از اینکه چه نهادی برای انجام این خدمات وجود دارد ضروری هست که از جوانی درگیر این فعالیت ها بشیم تا در دوران بازنشستگی آمادگی لازم را برای ادامه اون داشته باشیم. این فعالیت ها میتونه کمک به کاهش بی سوادی یا افزایش سطح بهداشت باشه یا خوندن کتاب برای بچه ها تو مهد کودک ها. نگاه دقیق به جامعه ای که توش زندگی می کنیم و خودمون میتونه کمک کنه که چکار کنیم</description><category>پربند</category><author>پربند</author><pubDate>Tue, 04 Dec 2018 21:26:53 +0330</pubDate></item></channel></rss>