<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Parallax</title><link>https://virgool.ir/feed/@parallaxxyz</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:50:15</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/86305/avatar/XVehFr.png</url><title>Parallax</title><link>https://virgool.ir/@parallaxxyz</link></image><item><title>ارشد بخونیم یا نه؟</title><link>https://virgool.ir/@parallaxxyz/ارشد-بخونیم-یا-نه-asegcqwrqhiw</link><description>قبل از تعطیلی دانشگاه به خاطر حضور جناب ویروس کرونا خیلی از دانشجوها نظر من رو راجع به ادامه تحصیل و ارشد خوندن یا نخوندن و مهمتر از اون تغییر رشته پرسیدن! طبیعی هست که هر شخصی دیدگاه خودش رو داره و نمیتونه برای شما نسخه بپیچه و در نهایت خودِ شما هستید که باید برای زندگیتون تصمیم بگیرید. با این وجود تصمیم گرفتم جواب چند سوال پرتکرار و همچنین نظر یک نشریه اقتصادی معروف رو در این زمینه در اختیارتون بزارم. شاید این ایامی که به خاطر قرنطینه فراغت بیشتری داریم بتونیم بهتر فکر کنیم و بیشتر یاد بگیریم تا ایام بعد از کرونارو با قدرت بیشتر از قبل به سمت هدفامون حرکت کنیم.چندتا از سوالاتی که معمولا پرسیده میشن پرتکرارن! از جمله اینکه برای کارشناسی ارشد تغییر رشته بدیم؟ یا بریم MBA یا مدیریت بخونیم بهتر نیست؟ نظر من رو بخواید بدونید اگه رشته ای ارزش وقت گذاشتن داره از نظر شما خب برید از کارشناسی شروع کنید! چرا؟ خب معلومه که جنس دروسی که تو دوره ارشد ارائه میشه کاملا متفاوته و فرض اینه که شما درسارو در حد کارشناسی بلدید و حالا قراره مباحث پیشرفته تر رو یاد بگیرید و راجع به یه سری مباحث توی اون رشته شروع به تحقیق و بررسی علمی بکنید. اگه مثلا کسی که نقشه برداری خونده بره ارشد مکانیک بده میتونه از پس همچین کاری بربیاد؟اما در مورد مدیریت و MBA. یه سوال از خودتون بپرسید: آیا وقتی من از دانشگاه فارغ التحصیل شدم سازمان یا اداره یا شرکتی هست که یه پست مدیریتی به من بده؟ آزمون استخدامی ای وجود داره که لیسانس مهندسی و ارشد مدیریت تو اولویت استخدامش باشه؟ اینارو بزاریم کنار نظر من اینه که اگه میخواید کسب و کار خودتون رو راه بندازید حالا چه مرتبط با رشته تحصیلی یا غیرمرتبط با رشته تحصیلیتون، از امروز شروع کنید. احتمالا بعد از یه مدت متوجه بشید که یه چیزایی از مدیریت باید بدونید. اون موقع ببینید کدوم گرایش مدیریت یا MBA به دردتون میخوره. تو این نقطه قطعا شما تصمیم خوبی میگیرید :)اما مقاله کوتاهی که سال 2018 توسط وبسایت مجله فوربز (Forbes) منتشر شده، هم اطلاعات خوبی بهمون میده و هم نشون میده که این انتخابی که اغلب دانشجوها باهاش مواجه هستن منحصر به کشور ما نیست و دانشجوها و فارغ التحصیلای دوره کارشناسی توی دنیا اغلب با این انتخاب مواجه میشن. با توجه به اینکه نشریه فوربز یه نشریه معروف اقتصادی هست طبیعیه که دیدگاه اصلی این مقاله اقتصاد هست و سعی داره بگه که اگه نمیصرفه واستون دنبال ارشد خوندن نرید.کم کم بریم سراغ متن مقاله از زبون نویسنده و هر جا توضیحاتی خارج از متن اصلی لازم باشه داخل پرانتز از متن اصلی جداش میکنم!چهار سوالی که قبل از شروع دوره کارشناسی ارشد باید جوابش رو بدونید1- چرا گرفتن مدرک کارشناسی ارشد رو انتخاب کردم؟چون در مورد کاری که قرار هست آینده انجام بدم مطمئن نیستم و دانشگاه رفتن ساده ترین انتخابه؟ به خاطر اینکه داشتن یه مدرک اضافه باعث پیشرفت سریعتر توی کار و برتری توی رقابت های کاری میشه؟ یا دنبال راهی هستید که زمان بخرید؟ یا میخواید با این حس که دارید یه کاری واسه زندگیتون میکنید خودتونو راضی کنید؟من خیلی افرادِ ناراضی از شغلشون رو دیدم که فکر میکنن اگه مدرک ارشد داشتن راحت تر پیشرفت میکردن، در صورتی که اصلا اینطور نیست. مدرک ارشد شما باید نقش پلی رو داشته باشه که شمارو به رویاهای شغلیتون نزدیک تر کنه (و این شمایید که باید از روی پل رد بشید! مدرک ارشد ماشین یا قطاری نیست که سوارش بشید و از پل رد بشید!). مدرک ارشد یک اتاق انتظار برای رسوندن شما به همه ی رویاهاتون نیست! 2- فرض کنید بعد از کارشناسی یه شغل با درآمد بیشتر و هیجان انگیز بهتون پیشنهاد بشه، آیا مجدد دنبال گرفتن مدرک ارشد میرید؟به عبارت دیگر، آیا به مدرک اضافه برای موفق شدن تو رشته مورد علاقتون نیاز دارید؟ یا میخواید با داشتن این مدرک حس شایستگی داشته باشید؟ به این فکر کردید که بیشتر تجربه کردن ممکنه نتیجه یکسانی برای شما داشته باشه؟ آیا تمرکز کردن روی کار و کسب تجربه های جدید احساس خوبی به شما نمیده؟اینا سوالاتی بود که قبل از ترک دوره MBA از خودم پرسیدم. من میدونستم که رفتن به مدرسه تجارت (Business school) حس خوبی بهم میده ولی در کنارش میدونم اگه یک فرصت شغلی مناسب از یک شرکت بزرگ بهم پیشنهاد بشه سریعا برای تسویه حساب به امور دانشجویان مراجعه میکنم!به این ترتیب متوجه شدم چیزی که میخواستم این نبوده و وقت و انرژیم رو صرف یک موقعیت هیجان انگیز شغلی تو شرکت بین المللی روابط عمومی کردم. اغلب فراموش میکنیم که مسیرهای زیادی به موفقیت و چیزی که تو ذهنمون هست وجود داره. بهتره گاهی از حیاط خلوتی که واسه خودمون ساختیم بیایم بیرون و بقیه انتخاب ها و مسیرهایی که روبرومون هست رو هم ببینیم.3- آیا گرفتن مدرک ارشد چیزیه که خودت بخوای یا چیزیه که بقیه واست میخوان؟!به عنوان یک نیجریه ای-امریکایی تایید میکنم که کلید موفقیت رفتن به دانشگاست، ولی در عین حال حقوقی که شما با مدرک کارشناسی می گیرید ممکنه کافی نباشه. هنوزم عموها و خاله هام ازم سوال میکنن که کی به دانشگاه برمیگردی! (برای گرفتن مدرک ارشد) و اگر دیدید که کارفرماها امتیازات بیشتری به مدارک تحصیلی بالاتر میدن (و شما اینو توی شرکتتون یا جلسات مصاحبه حس کردید) اونوقت اشتیاق شما برای گرفتن مدرک بالاتر تبدیل میشه به تصمیم خودتون و نه چیزی که دیگران برای شما میخوان.به این ترتیب شما باید در آرامش کامل و حذف خواسته های دیگران در مورد دلایلی که براساس اونا تصمیم میگیرید فکر کنید. یکی از دلایلی که من دنبال MBA رفتم این بود که دیگران خوشحال بشن و دلیل بزرگی برای سوالاتی که اعضای خانواده ممکن بود از من بپرسن حذف بشه. اما انتظارات اونا همون انتظاراتی نبود که من از خودم داشتم و من تصمیم گرفتم مسیر خودم برای موفقیت رو طی کنم.4- این مدرک چه اثری روی شغل و آینده شما داره؟قبل از انجام ثبت نام برای دوره کارشناسی ارشد بهتره مزایای مدرک ارشد رو برای آینده خودتون بشناسید. یادتون باشه پروسه گرفتن مدرک کارشناسی ارشد (حداقل 2 سال و میانگین 3 سال برای ایران) همونطور که مزایایی برای شما داره میتونه هزینه های زیادی به شما تحمیل کنه (حساب کنید ببینید واقعا میصرفه!).استدلال شما باید تمام مشکلات احتمالی دیگه، علاوه بر هزینه های مالی و گرفتن وقتتونو در نظر بگیره. دوره کارشناسی ارشد میتونه وقت شمارو مثل یک شغل تمام وقت بگیره. برای پرداخت هزینه های تحصیل ممکنه نیاز به گرفتن وام یا قرض بشید (دوره های شبانه و دانشگاه آزاد). بنابراین شما برای ثبت نام تو دوره ارشد به یک هدفگذاری دقیق و محکم نیاز دارید و باید بدونید بعد از طی دوره کارشناسی ارشد چی میخواید به دست بیارید. این ذهنیت که حالا ببینیم چی پیش میاد مشکلی رو حل نمیکنه و استدلال درستی نیست.تصمیم شما برای ورود به این دوره باید کاملا واضح و مشخص باشه و بتونه شمارو به رویاهاتون نزدیک تر کنه. اگه دلیل دیگه ای شمارو به سمت گرفتن مدرک ارشد کشونده راجه بهش تجدید نظر کنید!برای مشاهده مقاله اصلی در فوربز کلیک کنید!</description><category>Parallax</category><author>Parallax</author><pubDate>Tue, 24 Mar 2020 16:22:31 +0430</pubDate></item><item><title>شناخت ابعاد سنسور دوربین</title><link>https://virgool.ir/@parallaxxyz/شناخت-ابعاد-سنسور-دوربین-wclk4mrrarsx</link><description>تصویر زیر اولین دوربین دیجیتال تجاری هست که ساخته شده! سال 1975 میلادی، کمپانی کداک و فقط 0.01 مگاپیکسل!!!تصویر اولین دوربین دیجیتال تاریخخب همونطور که از شکل پیداست، این دوربین ثبت تصویر رو روی صفحه حساس به نور CCD انجام می داد و نتیجه روی نوار مغناطیسی ثبت می شد. با توجه به رزولوشن خیلی کم این دوربین و دوربین های بعدی که وارد بازار شد تا سالها تعداد پیکسل ها یا عوامانه ترش &#34;مگاپیکسل&#34; مرجعی برای تعیین کیفیت دوربین بود.به هر ترتیب امروز با پیشرفت های خوبی که کمپانی های مختلف ساخت سنجنده و دوربین رقم زدن کیفیت تصاویر خیلی خوب شده و تقریبا اغلب مردم میدونن که دیگه دوران جنگ مگاپیکسل تموم شده و عوامل دیگه ای هستن که کیفیت تصویر نهایی رو رقم میزنن.اگه بخوایم نگاهی دقیق و هندسی به دوربین بندازیم مجبوریم که دوربین های دیجیتال رو با پدربزرگشون که دوربین های آنالوگ بودن مقایسه کنیم. دوربین های آنالوگ همون دوربین هایی بودن که فیلم یا نگاتیو لازم داشتن و عکسهارو روی نگاتیو ثبت میکردن. با اینکه نگاتیوها با ابعاد مختلف ساخته می شدن ولی نوع 35 میلیمتری معروفترین و پرکاربردترین نوع نگاتیو بود و به نوعی استانداردی جهانی برای ساخت دوربین عکاسی بود.حلقه و نگاتیو 35 میلیمتریهمونطور که تو تصویر بالا مشخصه، عرض این فیلم های نگاتیو 35 میلیمتر بود و ابعاد کادری تصویرو ثبت میکرد 24 در 36 میلیمتر بود. برای اینکه داخل این کادر منظره ای ثبت بشه که نزدیک به میدان دید انسان باشه از لنزهای با فاصله کانونی 50 میلیمتر استفاده میشد و این هرمی که با قاعده 24 در 36 و به ارتفاع 50 میلیمتر داخل دوربین ها تشکیل میشد یه معیار هندسی برای ساخت دوربین های دیجیتال شد.برای ساخت CCD یا CMOS دوربین های دیجیتال، اگه صرف نظر از تعداد پیکسل ها یا مگاپیکسل، ابعاد فیزیکی صفحه حساس به نور برابر با 24 در 36 میلیمتر باشه به اون سنسور یا سنجنده میگیم فول فریم (full frame). با اینکه سنسور فول فریم بهترین کیفیت رو ارائه میدن ولی سازنده های دوربین علاقه مند بودن سنسور رو کوچکتر و سبک تر کنن تا بتونن هم مصرف انرژی رو کاهش بدن و هم توی ابزارهای کوچیکتر مثل گوشی موبایل هم بتونیم دوربین داشته باشیم. پس سنسورها توی ابعاد متنوع کمتر از فول فریم شروع به تولید شدن.مطابق شکل زیر هر چی ابعاد سنسور کوچکتر بشه خب میدان دید کمتر میشه و بخش های بیشتری از منظره از دست میره! راه حل برای حفظ میدان دید چیه؟ کاهش فاصله کانونی!کاهش میدان دید با حفظ فاصله کانونی و کاهش ابعاد سنسوربرای اینکه توی دوربین های دیجیتال با سنسور کوچکتر از فول فریم میدان دید تقریبا هم اندازه میدان دید چشم و معادل استفاده از لنز 50 میلیمتری برای سنسور فول فریم باشه باید فاصله کانونی رو کم کنیم. خب اگه به همون نسبتی که ابعاد سنسور نسبت به سنسور فول فریم کاهش پیدا کرده، فاصله کانونی رو کم کنیم میدان دید حفظ میشه. این نسبت رو میگن کراپ فاکتور (crop factor) دوربین. توی شکل زیر بعضی از ابعاد مورد استفاده برای ساخت سنسورهارو مشاهده میکنید. همونطور که میبینید معمولا ابعاد سنسور به صورت یک کسر تقسیم بر یک عدد که واحدش اینچ هست مشخص میشه. با ساده کردن این کسر و تبدیلش به میلیمتر عددی که به دست میاد حدود 1.5 برابر ابعاد قطر سنسور هست! دلیل این اختلاف استفاده سنسورها در دوربین های ویدئویی و نمایش تصویر تو تلویزیون های لامپی بوده که معمولا هر سنسور میتونسته تصویری برای لامپ با ابعاد حدود 1.5 برابر بیشتر از خودش رو تولید کنه!بعضی ابعاد استاندارد ساخت سنسور تصویربرداریبرای جمع بندی بحث نکات زیر رو مورد توجه قرار بدید!اگه دوربینتون فول فریم نیست و ابعاد سنسور کوچیکه ولی عدد فاصله کانونی تو مشخصاتی که سازنده اعلام کرده عدد بزرگی به نظر میرسه حتما به کراپ فاکتور فکر کنید!ابعاد سنسور رو معمولا کمپانی سازنده دوربین یا سایت های عکاسی مثل dpreview.com اعلام میکنن. برای محاسبش از تقسیم ابعاد سنسوری که براساس اینچ هست استفاده نکنید! این اعداد بیشتر قراردادی هستن و مبنای محاسبه مقدار دقیق نیستن.مثال: برای محاسبه ابعاد یک پیکسل برای مثلا سنسور فول فریم 20 مگاپیکسلی که 4000 در 5000 تعداد پیکسل هاش هست مقدار 36 میلیمتر رو بر 5000 تقسیم میکنیم! نتیجه برابر با 0.0072 میلیمتر یا 7.2 میکرون هست! برای سنسور با ابعاد ثابت مثلا همین فول فریم اگه تعداد پیکسل ها کمتر باشه ابعاد فیزیکی پیکسل بزرگتر هست و این سنسور برای کار فتوگرامتری مناسبت تر هست (البته سایر شرایط پروژه هم باید در نظر گرفته بشه!)</description><category>Parallax</category><author>Parallax</author><pubDate>Thu, 07 Nov 2019 02:49:47 +0330</pubDate></item></channel></rss>