https://virgool.ir/feed/@panteafa2026-11-12 20:32:58https://files.virgool.ir/upload/users/16489/avatar/0yOUml.pnghttps://virgool.ir/@panteahttps://virgool.ir/@pantea/پودرهای-شوینده-برای-رفع-تبعیض-مبارزه-نمی-کنند-q9oifwadlvpkآقای ایکس را تصور کنید که بین کالاهای یک سوپر مارکت در حال انتخاب است. آقای "ایکس" عقیده دارد در جامعه اگر زنان مشغول به کار نباشند معضل بیکاری رفع می شود و حتی اگر رانندگی هم نکنند مشکل ترافیک نیز کمتر می شود. او در شرکتشان کارمند زن استخدام نمی کند و به جز یک منشی خانم که گاهی سرش داد و بیداد می کند در شرکتش زنی مشغول به کار نیست. خانم "ایگرگ" هم در همان فروشگاه مشغول به خرید است، او به تازگی در یک سازمان پیشرفت کرده است ولی عقیده دارد خانم ها به اندازه آقایان کارمندان خوبی نیستند و او هم با مردها راحت تر کار می کند و توانایی کاری خودش را امری شجاعانه و در عین حال مردانه می داند. آقای "زد" هم در همان فروشگاه در حال خرید است، او یک مدیر زن دارد و برای او احترام زیادی قائل است و عقیده دارد جنسیت نقشی در مدیریت و توانایی کاری ندارد. اما در حال حاضر هیچ کدام از آن ها در محل کار نیستند و در سوپرمارکت محله شان مشغول خرید هستند.هر سه به قفسه شوینده ها می رسند و پودر شوینده جدیدی نظرشان را جلب می کند. این پودر شوینده در فروشگاه تخفیف خورده است، بسته بندی مناسبی دارد و در هفته های اخیر در مورد آن در سطح شهر هم تبلیغات زیادی شده است و حتی یکی از هنرپیشه های محبوب هم این شوینده را توصیه کرده است. در لیست خریدی که آقای "ایکس" از همسرش گرفته است، اسم این پودر شوینده نوشته شده است. خانم "ایگرگ" دوست دارد همه چیز را امتحان کند و چه بهتر که در حال حاضر پودر ماشین لباسشویی جدیدی که شنیده است، در این سوپرمارکت موجود است. آقای "زد" هم این ماه تصمیم دارد هزینه ها را کنترل کند و وقتی تخفیف را می بیند و مخصوصاً می بیند که این قفسه فروشگاه متقاضی های زیادی دارد یکی از این پودرها را بر می دارد.آن ها همگی به خانه می روند. در ماه پیش رو، خانم ایگرگ، آقای زد و همسر آقای ایکس این پودر جدید را امتحان خواهند کرد و در مورد خرید بعدی تصمیم گیری خواهند کرد. اما همه این ها چه ربطی به عقاید آن ها در مورد مدیریت خانم ها در محل کارشان دارد؟حالا فرض کنید مؤسس کارخانه و صاحب برند پودر شوینده ای که آن ها انتخاب کرده اند و همچنین بخش عمده ای از مدیران آن زن هستند، اما صرف نظر از اینکه آقای ایکس، خانم ایگرگ و آقای زد و خیلی های دیگر چه عقیده ای در مورد مدیریت زنان، حضور زنان در جامعه، رانندگی و پوشش دارند، همه آن ها در لحظه انتخاب محصولی با کیفیت، قیمت، خوشنامی و در یک کلام با ارزش پیشنهادی بالاتر را انتخاب می کنند. در نهایت آن چیزی که برنده می شود ارزش بالاتر محصول است و مشتریانی که حتی بیرون از تعصبات خودشان، بهترین پیشنهاد را از قفسه های هر سوپرمارکتی بر می دارند. بنابراین یک راه حل برای مبارزه با سقف های کوتاه یا بلند شیشه ای، فرهنگ های غلط سازمانی و جنگ های فرسایشی، خلق یک محصول و مبارزه عادلانه در فروشگاه است و البته واگذاری هر قضاوتی به مشتری نهایی که فراتر از عقاید و افکارش می تواند هر روز شما را انتخاب کند. این فروشگاه می تواند شرکت شما، دفتر حقوقی شما، دندانپزشکی شما، گالری نقاشی شما، ستون شما در یک روزنامه و یا حتی وبسایت شما باشد. بنابراین معتقدم در هر حرفه ای می توانیم محصول دنیای خودمان را بسازیم و با اخلاقیات و توانمندی های خودمان، عادلانه در رقابت برداشته شدن پودر ماشین لباسشویی مان از قفسه سوپرمارکت شرکت کنیم. مخصوصاً اگر به خاطر جنسیت، سن، افکار و هرچیز دیگری در صنعت و حرفه خودتان با یک سقف شیشه ای برخورد کرده اید و یا قرار است برخورد کنید، بهتر است نا امید نشوید، کناره گیری نکنید و همین امروز شروع کنید و پودر لباسشویی رنگارنگتان را بسازید.پانته آ دیداریپانته آ دیداریSun, 09 Sep 2018 20:27:14 +0430https://virgool.ir/@pantea/تو-خونه-و-زندگی-نداری-twedlzsautkq امروز در یک مقاله خواندم که 42% از زنان در کشورهای پیشرفته در محیط کاریشان با تبعیض جنسیتی مواجه شده اند. در کشور ما چنین تحقیقاتی به صورت سیستماتیک انجام نشده و مطمئن هستم این تجربه در یک کشور پیشرفته خیلی بهتر از آن چیزی است که ما روزانه در کشورمان و طبیعتاً سایر زنان در سایر کشورهای خاورمیانه احساس می کنند. البته لازم است بگویم در کشور ما زنان سهم بسیار بالایی از تحصیلات را دارند و این روزها در جامعه شهری یک دختر، بدون تحصیلات دانشگاهی کمتر پیدا می شود. ولی کماکان در محیط های کاری همه انتطار دیدن یک آقا را به عنوان مدیر کل یا مدیر عامل دارند و شاید خانم ها برای به دست آوردن سمت یا پروموشن مشابه راه خیلی سخت تری را پیش رو دارند و بعد از به دست آوردن شغل و پست بالای مدیریتی هم با توجه به فرهنگ سازمانی مردسالار، پیش بردن کارها و پیاده کردن ایده های جدید هم امر دشواری محسوب میشود، که گاهی انقدر خسته کننده است که یک مدیر خانم دست از مبارزه برمیدارد و سعی میکند در یک حاشیه امن به مسیر عادی شغلش ادامه بدهد و همه این ها در زمانی رخ میده که کل ساختار خانوادگی و فرهنگی ما برای یک خانم اولویت های از پیش تعیین شده و تحمیلی و اجباری دارد که تخطی از آن ها به عنوان ظلم و ستم در حق اعضای خانواده تلقی میشود. و این سوال بزرگ من هم همچنان به قوت خود باقی است که آیا همه ما باید یک اولویت داشته باشیم؟ آیا همه ما یک رنگ را دوست داریم و به یک آهنگ گوش می کنیم؟ و در نهایت چرا در مورد انتخاب لباس، موسیقی و رنگ انسانیت بیشتری نسبت به اولویت بندی یک خانم در زندگی اش قائل می شویم؟ مگر نه اینکه زندگی موهبتی تکرار نشدنی است؟دوست دارم کمی هم شجاعت به خرج بدهم و از تجربیات سازمانی خودم هم صحبت کنم. گاهی پیش می آمد که دریکی از محیط های کارم این جمله را مرکراً به عنوان شوخی یا نصیحت می شنیدم که "تو خونه زندگی نداری؟" یا "به زندگیت هم برس!" و همیشه پس ذهنم این سوال بود که آیا کار بخشی از زندگی من نیست؟ یا این زندگی که این چنین همه برای دفاع از آن سینه سپر می کنند چیست؟ درست کردن پلو های رنگ و وارنگ و خورشت های چرب؟ پختن کیک و شیرینی؟ خونه ای با تزئینات داخلی متفاوت؟ مسافرت و کوهنوردی و به اشتراک گذاشتن یک خوشبختی خانوادگی در شبکه های اجتماعی؟ گاهی هم در زمان موفقیت بیشتر این جمله را می شنیدم که بدبخت شوهرهایی که زن هایی چون تو دارند و حتی یک بار شنیدم که این میزان اعتماد به نفس در خانه چه بلایی بر سر همسران شما می آورد. البته لازم است بگویم تمام این حرف ها را در یکی از بهترین سازمان های دو ملیتی که ممکن است هر کسی مشغول به کار شود می شنیدم و مطمئن هستم همه به اندازه من برای پیدا کردن و پیشرفت در چنین شغلی خوش اقبال و البته سرسخت نبوده اند.اما لازم است بگویم که هرگز این رفتارها ها مانع من برای حرکت نشد، اگرچه در خیلی مقاطع من را به شدت خسته کرد اما من همیشه برای رویارویی با این مشکل تلاش های شخصی زیادی کرده ام، علاوه بر موفقیت کاری خودم همیشه سعی در استخدام دخترها و کمک به پیشرفتشان هم از نظر کاری و سازمانی و هم رشد اعتماد به نفسشان داشته ام. اما قطعاً یک فرد توان محدودی در تغییر دنیای اطرافش و مسئله ی پیچیده ای به نام فرهنگ سازمانی دارد. اما در پایان این قصه من این مشکل را برای خودم حل کردم. سوال اینجاست که چگونه؟منتظر یک جواب فلسفی از من نباشید. چون همیشه اجرا کردن یک تصمیم و حرکت کردن را به ایستادن و سخن گفتن و فلسفه بافتن ترجیح میدهم. من در پاسخ به فرهنگ سازمانی زن ستیز ایرانی، سازمان را ترک کردم و برای خودم یک سازمان ساختم. سازمانی با فرهنگ و پارادایم فکری که در آن تبعیض نمی پذیرد و بزرگترین اعتقادش داشتن تنوع فکری و فرهنگی است. ولی این بحث اینجا تمام نمی شود. و نمی خواهم به همه ترک سازمان و ساختن یک کسب و کار را توصیه کنم. در مطلب بعدی حتماً به مهم ترین یافته ام اشاره می کنم که چه کسی شما را برای همیشه از هر گونه تبعیض قومیتی، جنسیتی، عقیدتی و نژادی نجات می دهد؟ و آن فردی که خیلی نزدیک به شماست و در هرجای دنیا که هستید می تواند برای همیشه شما را از این فشارهای بی دلیل و اضافی نجات دهد. مهم نیست که یک زن با اقلیت دینی و فرهنگی در خاورمیانه هستید یا یک مرد سیاهپوست در نژادپرست ترین کشور دنیا، راه حل من برای شما نیز کار می کند که در مطلب بعدی درباره آن می نویسم. برای خواندن مطلب بعدی اینجا بزنید: http://vrgl.ir/AOLXzپانته آ دیداریپانته آ دیداریThu, 06 Sep 2018 16:15:12 +0430