https://virgool.ir/feed/@overloard345fa2026-11-11 14:15:03https://files.virgool.ir/upload/users/485525/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@overloard345https://virgool.ir/@overloard345/دکتر-شدن-من-توسط-یک-گوشی-هوشمند-lz393i5svg02سلام و وقت بخیر خدمت همه عزیزانی که وقت گران بهاشون رو در اختیار من قرار دادند.تا داستان چگونگی ورود من به عرصه طبابت رو بخونن.من در سال ۹۳ در رشته پرستاری قبول شدم‌.خوشحال و سرمست از اینکه توانسته ام وارد دانشگاه بشوم،بدون اینکه بدانم آینده چه چیزی را برای من رقم زده است.در زمان دانشجویی من یک گوشی نوت ۳ خریده بودم که واقعا توی درس و توی تحقیقاتم یاری دهنده من بود.مخصوصا وقتی متن های انگلیسی را باهاش عکس میگرفتم و توی گوگل ترجمه میکردم.یا وقتی میخواستم دنبال تحقیقی بگردم برای هر کدام از درس هایم،فقط کافی بود سرچ کنم داخل گوشی و و اتتقال دهم به سر کلاس فایلش هایش را اما بالاخره دانشگاه من تمام شد و روز های سخت سربازی شروع شدند.من به عنوان کسی که مدرک کارشناسی پرستاری داشت توی یک درمانگاه شروع به کار کردم.گوشی من تنها همدم من توی همه ی اون زمان ها بود.اهنگ هایی که باهاش گوش میکردم.فیلم هایی که میدیدم.راه هایی که باهاش پیدا میکردم روی نقشه.اما هیچ خبر نداشتم که میشه چه کار های بزرگ تری با این جسمی که توی دستم هست بکنم و به چه منابع مالی میتوانم دسترسی پیدا کنم و حتی سرنوشت خودم را عوض کنم.در روز های آخر خدمت سربازیم بورس توی ایران رونق گرفته بود و همه برای وارد شدن به آن نیاز به یک گوشی هوشمند داشتند .من هم خب نمیخواستم از این قافله عقب باشم و وارد این بازار شدم.هرچند پیشنهاد میکنم هیچ وقت بدون آموزش وارد هیچ محیطی نشوید.چه در دنیای واقعی و چه در دنیای مجازی!من وارد آن بازار شدم اما چون تجربه کافی را نداشتم نمیتوانستم رشد کنم.و فقط در جا میزدم.تا روزی داخل اینستاگرام با پیجی که از بورس خارجی صحبت میکرد آشنا شدم.چیزی به اسم فارکس.فارکس‌دنیای دلار بود.و برای منی که درآمدم به ریال بود مثل فرشته نجات عمل کرد.هرچند اوایل،بازم من بخاطر بی تجربگی‌و عدم آموزش درون آن شکست میخوردم.اما بالاخره جواب داد.همین گوشی هوشمند شده بود منبع درآمد من.امروزه منبع درآمد خیلی ها همین گوشی های هوشمند هستند.مثل کسانی که شیرینی هاشون رو توی خونه درست میکنند و اونو توی شبکه های مجازی میفروشند.شما میتونید هرچیزی اینجا بخرید.و این موضوع با آمدن کرونا درکشور من بیش از گذشته مورد اهمیت قرار گرفت.همه ادارات و همه ی موسسات برای جلوگیری از شیوع کرونا مجبور به دور کاری بودند و اگر این گوشی های هوشمند نبود،نمیدانم بشر میخواست آن موقع چیکار کند و ارباب رجوع هایش را چطور پاسخگو باشد.جالب تر از آن کلاس های درس مجازی بودند که دیگر دانشجو ها و دانش آموزان لازم نبود به مدرسه بروند و از درون منزل به تحصیل ادامه میدادند.ولی چه کسی خبر داشت برای من قرار است از این هم جالب تر بشود!بهمن ماه بود.من داخل استوریی که از یکی از دوستانم دیدم متوجه شدم که به خارج از کشور سفر کرده و مشغول به تحصیل رشته پزشکی شده.برایم جالب بود.پرستاری خیلی شغل شریف و مهمی است در جامعه ولی درآمدش خیلی پایین و سنگینی کارش خیلی زیاد است در ایران و این همیشه مورد عذاب من بود.هم برای من هم برای همه همکارانم.فکر اینکه یک نفر از دوستانم توانسته است به خارج از کشور برود و به رشته ی دلخواه خود بپردازد مرا مجاب کرد که از او در ارتباط با نحوه آشناییش با موسسات و خروج از کشورش سوال کنم.کرونا مرز ها را بسته بود و خروج از ایران دیگر ممکن نبود.امیدم برای خروج از کشور و ادامه تحصیل در رشته پزشکی به معنای واقعی کمرنگ شده بود.و از طرفی من خیلی شک داشتم که آیا میتوانم از خانواده دور باشم؟میتوانم هزینه تحصیل را تهیه کنم؟برای منی که تمام عمر خود را در شهری کوچک سپری کرده بودم حتی فکر کردن به این موضوع خیلی سخت بود چه برسد به پوشاندن جامه عمل به آن.روزی دوستم به من خوش خبری داد!که میتوانی به صورت آنلاین ثبت نام کنی در کلاس هایت به علت شیوع بیماری کرونا.این خبر خیلی خبر خوشی برای من بود،که توانسته بودم هم بر بیماری و هم بر مسافت غلبه کنم.و به رویایم برسم.هم در هزینه های رفت و آمدم و هم در هزینه های خورد و خوراکم صرفه جویی برای من بود و هم میتوانستم در ایران شغل پرستاری خود را ادامه دهم و هم به رشته دلخواهم بپردازم.همه این ها با معجزه قرن یعنی همین گوشی هوشمند اتفاق افتاد.چیزی که پیشینیان من شاید حتی در خواب نمیدیدند.که من در شهر خود ادامه تحصیل بدهم در صورتی که دانشجوی یک کشور خارجی هستم.و در جای دیگری مشغول به کار باشم. حتی منبع درآمد دلاری نیز از همین گوشی داشته باشم.امروزه نیاز های انسان از نظر من بجز آب و هوا و غذا چیزا های دیگری نیز شده است.مثل همین گوشی هوشمند و گجت های آن ها.به علت کرونا مردم نمیتوانند همدیگر را ببینند اما به لطف وجود گوشی های هوشمند میتوانند تماس تصویری برقرار کنند.مردم نمیتوانند به مطب پزشک مراجعه کنند اما میتوانند بصورت آنلاین چه تصویری و چه تلفنی مشاوره دریافت کنند.میتوانند آنلاین مواد غذایی مورد نیاز خود را سفارش دهند.خدا میداند چه مرز های دیگری را میتوان با این معجزه شکست و من خبر ندارم.از نظر من سازندگان گوشی های هوشمند دیگر نباید به فکر سود از طریق فروش گوشی های خود باشند.و باید اتفاقا به همه ی مردم دنیا هوشمند ترین گوشی های خود را بصورت رایگان اهدا کنند و به فکر برقراری امپراتوری خود در دنیای مجازی باشند که با آن به چه سود های کلانی‌ میتوانند برسند و دیگر نیاز به این خورده پول ها نخواهند داشت.وقتی همه مردم بتوانند در حکومتی که سازندگان گوشی های هوشمند میسازند در دنیای مجازی،وارد شوند. میتوانند تمدن جدید خود را پایه گذاری کنند.و آنگاه است که یک فکر باز میداند چگونه باید پول درآورد.روز به روز نیاز بشر به گوشی هوشمند بیشتر از قبل میشود ولی فکر کنم آرزوی خیلی ها مثل من یک باتری جاودانه در گوشی میباشد.چون زمان مهم ترین دارایی بشر است و مدت زمانی که باید در انتظار شارژ شدن گوشی کنند از میل و رغبت آنها برای ادامه هر کاری میکاهد.روزی پرواز در آسمان هم خیال بود.اما حالا من در شهری کوچک دانشجوی رشته دلخواه خود در کشوری دیگر هستم پس این مورد هم میتواند به واقعیت بدل شود.آینده از آن تکنولوژیست ...pico fact1pico fact1Sun, 20 Dec 2020 16:15:04 +0330