<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های آئینه ای در جنگل</title><link>https://virgool.ir/feed/@ors.35</link><description>مرا عهدی است با جانان...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 13:17:31</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>آئینه ای در جنگل</title><link>https://virgool.ir/@ors.35</link></image><item><title>الهی به امید تو...</title><link>https://virgool.ir/@ors.35/الهی-به-امید-تو-ardzy9mgqm6j</link><description>بچه که بودم وقتی کسی اذیتم می کرد و از دست کسی عصبانی بودم پناه می بردم به ی تیکه کاغذ و ی خودکار روون،روون بودن خودکار مهمتر از اون تیکه کاغذ بوده همیشه. دقیق نمی دونم از کی این عادتم شروع شد اما هر چی که هست عادت خوبیه، کلی آروم می شدم و البته می شم فعل بهتری هست. خواستم بگم نوشتن همیشه گره گشا بوده برام چه محض عقده گشایی  و تمدد اعصاب و چه محض ایده پردازی و کسب و کار الان هم به پیشنهاد ی استاد خوب قراره اینجا بنویسم پس الهی به امید تو ...</description><category>آئینه ای در جنگل</category><author>آئینه ای در جنگل</author><pubDate>Tue, 31 Dec 2019 19:41:19 +0330</pubDate></item></channel></rss>