<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های محمدمهدی یوسفی</title><link>https://virgool.ir/feed/@opera.mahdi</link><description>محمدمهدی هستم فارغ التحصیل کارشناسی رشته مهندسی شیمی و دانشجوی کارشناسی ارشد MBA. عاشق تجربه های جدید در حوزه کاریم و فعالیت های مرتبط . علاقه مند به تدریس چیزایی که بلدم و دوستدار کتاب</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 03:12:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/74805/avatar/9HTjBp.jpeg</url><title>محمدمهدی یوسفی</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi</link></image><item><title>به مرحله اجرا رسیدم! شاید یکم دیر اما بهتر از دیرتر!</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/به-مرحله-اجرا-رسیدم-شاید-یکم-دیر-اما-بهتر-از-دیرتر-jh1fz0qep4cb</link><description>بعد از کلی مطالعه ، بعد از کلی تئوری چیدن و یادگیری، تصمیم گرفتم عمل کنم! و ایده ها و کارها رو به مرحله عمل و اجرا برسونم! اولش یک انسان سردرگم بودم باکلی داده های متنوع که توی ذهن پراکنده شده و بینشون گمشده و نمیدونه باید جیکارکنه! اما بعدش سعی کردم مسیر رو پیداکنم. چندبار تلاش ناموفق داشتم و در نهایت تاکتیکی جدید رو استفاده کردم.تصمیم گرفتم همه چیزهای مختلف رو بیخیال بشم و فقط روی یک موضوع کوچیک حول موضوع اصلی کلیک کنم و همون رو پیگیری بکنم. اون موضوع در ظاهر کوچیک بود چون ذهن کمالگرای من بین چیزهای مختلف اون رو کوچیک میدید.ادامه دادم و همون موضوع کوچیک و حل شدنش ، شد یه فانوس و چراغ برای ادامه دادن و پیداکردن راه!و الان یکماه میگذره که ایده ها دارن اجرایی میشن، هنوز به نقطه مطلوب نرسیده اما نوری در درون من ایجاد کرده که روشنایی امید رو بهم میده.یادگیری رو درکنار عملگرایی ادامه میدم و عملگرایی هم درکنار یادگیری.اون ایده و اون فکر چیه؟ شاید بعدا درموردش بنویسم اما فقط میتونم بگم که یکساله اجرا کردنش تو ذهنم بوده اما عملی نشده بود. وحالا مراحل اولیه اجرا رو داره طی میکنه.باید بگم امپراتوری خودت رو بساز حتی اگر کوچیک باشه! #توسعه_فردی#کسب_و_کار</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Sun, 21 Jun 2026 02:06:52 +0330</pubDate></item><item><title>وقتی قفلی بزنی ، قفل میکنی!</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/وقتی-قفلی-بزنی-قفل-میکنی-mvh91giruusl</link><description>یه کتاب 300 صفحه ای جلوم بود و 4 روز تا امتحان پایان ترم درس بازاریابی فرصت داشتم. خب ازنظر خودم زمان کافی بود و میشد جمعش کرد. شروع کردم به خوندن که دیدم یا خدا !انگار که این کتاب با گوگل ترنسلیت ترجمه شده! این چه وضع ترجمس آخهههه. و اینجا بود که کارم سخت شد. همکلاسیام توی گروه تلگرام پیام میگذاشتن که بچها شما اصلا چیزی میفهمید وقتی میخونید؟ و جواب همه مون مث برنامه کودک ها یه نـــــه خــــیر بلند بود.و اما راهکار من چی بود؟ قفلی نزن! همین! موضوع ازاین قرار بود که مثلا 20 درصد مطالب و مفاهیم خیلی سخت و غیر قابل فهم بود و این 20 درصد توی کتاب پراکنده بود! و من و بقیه بچها هروقت به این مطالب میرسیدیم قفلی میزدیم روش و میگفتیم که آه این رو نمی فهمم چقد بد نوشته منظورش چیه و این موارد.اما راهکار قفلی نزدن، به من کمک کرد زودتر از همه کتابو تموم کنم طوری که از روی اون مطالب با یه روخوانی کوچیک ردمیشدم و فقط سعی میکردم برم جلو و باقی موارد رو درست یادبگیرم. درنهایت تونستم اون درس رو بانمره 19 پاس کنم و موضوع جالب تر این بود، که مطالبی که گنگ و غیر قابل فهم بود به مرور توی فصل های بعدی کتاب بیشتر و بیشتر برام جا میوفتاد و تازه میفهمیدم فلان جمله توی ابتدای کتاب منظورش چی بوده!و حالا، توی یادگیری یک دوره آموزشی خارج از مطالب دانشجویی و دانشگاه هستم. و متوجه شدم بازهم قفلی زدم به حدی که این قفلی زدن باعث شده از اون دوره آموزشی فرار کنم و یکماه هست که سمتش نرفتم. و تصمیم گرفتم که قفلی نزنم و ادامه بدمش. درنهایت به یاد ویرگول افتادم و تصمیم گرفتم درموردش بنویسم و این تجربه رو با دوستای مجازیم به اشتراک بگذارم...</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Mon, 16 Sep 2024 01:56:57 +0330</pubDate></item><item><title>قوی ترین و بزرگ ترین نیرویی که به ما انگیزه میده</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/قوی-ترین-و-بزرگ-ترین-نیرویی-که-به-ما-انگیزه-میده-e3xuyeyty9z8</link><description>قوی ترن و بزرگترین نیرویی که به ما انگیزه میده کارای بزرگ و سخت رو انجام بدیم و ساعتها یک کار رو انجام بدیم که ممکنه از نظر خیلی ها خسته کننده و کلافه کننده باشه و حتی خودمون هم خسته بکنه، عشقه! نیروی عشق ، مثل یک قلب تپده قرمز رنگ کارتونی شکل وسط سینه مون که پرتوی گرمی از نور رو ساطع میکنه و اون رو می تابونه به همه ی خستگی هامون و همه ی بی انگیزگی هامون و نیرویی محرک میشه برای تکون دادن لوکوموتیو سنگین بدن ما آدما و برای حرکت دادن خودمون به سمت کارهای سخت و سنگین و خسته کننده و چیزهایی که کارای بزرگ محسوب میشن و هرکسی قادر به انجام اونها نیست. استیوجابز میگه ، چه کسی حاضره چیزی رو درست کنه که به اون علاقه نداره؟ قضیه کلی کارای سخت و سنگینه و اگر پای علاقه وسط نباشه و موتور محرک مون فعال نباشه خسته میشیم و رها میکنیم...خیلی ازماها ممکنه خیلی جاها این رو تجربه کرده باشیم. شاید اخرش شکست خورده باشیم و شایدم موفق شده باشیم. اما تجربه کردیم. هرچند شکست خوردن توی کاری که با عشق و حضور قلب انجامش میدی، ممکنه یک شکستگی برتو باقی بگذاره. اما خب مهم اینه تجربش کرده باشی.ولی خب گاهی هم ممکنه دنبال این باشی که دوباره اون حس هارو تجربه کنی و دوباره گرمای قلبت رو برای ایستادن با تمام قوا در برابر طوفانها داشته باشی.و خب باید بگردی و بفهمی و بگردی و یادبگیری و یا شایدم کارای دیگه ای کنی که آتشکده قلبت روشنایی و گرما به زندگیت بده. اینجوریه که میتونی کارای سخت و خاص بکنی.استمرار هم خیلی مهمه. یکی از مهم ترین کارایی که باید کرد حفظ استمرار هست . استمرار و استمرار و استمرار طوری که ممکنه یه روزهای بگی چرا هرکاری میکنم هیچ تغییری ایجادنمیشه اما بازهم ادامه بدی بخاطر اینکه به رویات ایمان داری.پ.ن : تصاویر به کمک هوش مصنوعی تهیه شده</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Tue, 06 Aug 2024 17:44:11 +0330</pubDate></item><item><title>روزنوشت - بعضی وقتا یادمون میره..</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/روزنوشت-بعضی-وقتا-یادمون-میره-dhumy8un6la2</link><description>بعضی وقتا یادمون میره...بعضی وقتا یادمون میره که شاید داریم توی رویامون زندگی میکنیم...بعضی وقتا یادمون میره که شاید جایی که الان هستیم یه روز یه رویا بوده برامون..بعضی وقتااا یادمون میره که کجاییم ؟ بعضی وقتا یادمون میره که چیکارکردیم و چیشد؟بعضی وقتا خودمون رو دستِ کم میگیریم.بعضی وقتا یادمون میره که چه بلندپروازی ها وچه اهداف و چه رویاهایی داشتیم و قرار بود و قرار هست که بهشون برسیم.اما بعضی وقتا هم فقط یه تلنگر نیاز داریم!ولی گاهی خودمونم نمیدونیم داریم چیکارمیکنیم ، و واقعا تلنگر میخوایم...اما گاهی وقتا هم حال ادامه دادنو نداریم دیگه ! من دیگه بریدم!اره ،هیچوقت توی روزنوشت ها و هیچوقت توی متن های خودم نیومدم اعتراف کنم که بریدم و خسته شدم و ..حتی در نا امید ترین وضعیت ، برای انرژی دادن به خودمم که شده سعی کردم اخر روزنوشتهام قضیه رو ببرم به سمت مثبت و بگم اره بابا من قوی ام و من درستش میکنم و حل میشه و این چیزا برامن کاری نیست و درستشون میکنم. ولی خب میخوام اعتراف کنم که موندم توش حاجی!من الان توی رویامم ولی الان که چی؟ الان چیکارکنم؟ چرا هیچی اونی که میخوام نیست؟ چرا بدتر بی انگیزه شدم و چرا مسخ شدم و حتی نمیتونم تکون بخورم ؟چرا نمیتونم از فرصتی که در اختیارمه استفاده کنم حتی!اصلا چرا اینارو اینجا نوشتم؟</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Tue, 11 Jun 2024 22:36:01 +0330</pubDate></item><item><title>چیشد که ناخواسته ساعت خوابم تنظیم شد؟</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/چیشد-که-ناخواسته-ساعت-خوابم-تنظیم-شد-pzyevahkgxs4</link><description>مدت زیادی بود که میخواستم کاری کنم تا ساعت خوابیدن و بیداریمو تنظیم بکنم و نمیشد. ینی هر دفعه ی کاری چیزی پیش میومد که خوابمو بهم میریخت و بازم دیر میخوابیدم بعضی وقتام خوابم نمیبرد...تا اینکه یک روز ، ساختمون کناری مون تصمیم بر تخریب ساختمون و ساختن یدونه آپارتمان ۵ طبقه گرفت. ازونجایی که نرخ تورم بالا بود و مصالح هروز گرون تر میشد این ساختمون تصمیم گرفته بود توی کمتر از یکسال خونه قدیمی رو تخریب کنه و یدونه پنج طبقه تحویل جامعه بده? ساختمون ساز عزیز ما صبح زود شروع میکرد به ساختن ،از صدای بیل و لودر تا لرزش زمین بخاطر ریختن مصالح مهمون خونه هامون بود،بعضی روزها همسایه ها از پنجره داد میزدن چخبرته بذار یه ساعت دیگه ،اونم یه ساعت ساکت میشد بعدش دوباره کار خودشو میکرد و فردا دوباره روزی از نو و روزی از نو ، کار به جایی رسید که بعد از یک هفته خودبخود شبا اون تایمی که مدنظرم بود میخوابیدم که صبح وقتی سروصدا شروع میشه و بیدار شدم حداقل بعدش خسته و کوفته نباشم?و صبح هم خودبخود از خواب بیدار میشدم ،یه مدت که گذشت اینام تصمیم گرفتن دیرتر شروع بکنن تا مزاحم همسایه ها نباشن ولی من دیگه خوابم‌تنظیم شده بود.ممکنه فکر کنین که میخواستم ازین پستای لایف استایل که میگن گوشیتو بذار کنار ،صبح پاشو اب بزن صورتت ،قهوه‌بخور و... بذارم ولی نه همین بود? به همین سادگی ناخواسته تایم خوابم‌تنظیم شد و قبل ۱۲ شب میخوابیدم ینی دست خودم نبود و به شدت خوابم میومد.بعضی وقتام زور کارسازه :D</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Thu, 19 Oct 2023 17:39:01 +0330</pubDate></item><item><title>روزنوشت ، روان نویس های رنگی ، موزیک پست راک و برنامه ریزی توسعه فردی</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/روزنوشت-روان-نویس-های-رنگی-موزیک-پست-راک-و-برنامه-ریزی-توسعه-فردی-nbtlaraaenhp</link><description>من ازون آدماییم که یهو می بینی یه گوشه نشتم ، یه کاغذ گذاشتم جلوی دستم، و دارم برای هفته بعدم برنامه ریزی میکنم، یهو می بینی کلی نمودار کشیدم و کلی طرح و ایده دادم،یا کلی برنامه ریزی و نوشته رو تهیه کردم.من خودکار و روان نویس های رنگی و دفتر و کاغذ سفید و فانتزی و زیبا رو دوست دارم و بهم انگیزه میدن برای نوشتن، برای تمرین و برای جزوه نویسی و یادگیری. و عاشق اینم که یه موسیقی پست راک آروم و بی کلام بذارم و شروع کنم به نوشتن درمورد هرچیز و هرکس که اون لحظه به ذهنم برسه! و البته گاهی وقتا کار به انتشارشون نمیرسه و فقط یک جا نگهشون میدارم و فقط خودم بهش دسترسی دارم، گاهی وقتا انتشار دادن فکرها و حرفات جرعت میخواد شاید بخاطر ترس از قضاوت یا هرچیز دیگه ای که ممکنهباعث بشه این کارو نکنی.ولی وقتی که آهنگ نباشه نوشتن هم سخت میشه انگار که مثل یه ابزار توی مدیتیشن میمونه و کمک میده به تمرکز بیشتر روی موضوع چون بهت حس میده و کمکت میکنه.ولی اینم بگم نمیدونم چرا خیلی وقته که چیزی ننوشتم. درست حسابی ذهنمو خالی نکردم و حتی دیگه حوصله برنامه ریزی و طرح دادن و ایده دادن هم نداشتم.نمیدونم چیشد و چرا شایدم میدونم ولی نمیخوام به روی خودم بیارم.اما قبولی و ثبت نام توی رشته MBA که اخیرا صورت گرفت و تصمیم گرفتم توش فعالیت کنم یه جورایی یه انگیزه جدید بهم داد و یه نیروی محرک برای حرکت مجدد. خب میدونی حداقل به نظر خودم شخصیتم به این رشته بیشتر از بقیه رشته ها میخوره و ضمنا با توجه به فعالیتهای قبلیم تو زمینه وب و وبمستری ، گرایش فناوری اطلاعات رو انتخاب کردم، همه میگن گرایشهای پرطرفدار و خوب بازاریابی و مالی هستن معمولا اما من این چیزا برام مهم نیست فقط دلم میخواد کاریو که دوست دارم انجام بدم و دنبال کنم و دیگه نمیخوام اشتباهات انتخاب رشته دوران کارشناسیم تکرارشه.و باید عمیقا دوستدارم که برگردم به اون موقع هایی که متمم خوانیم و توسعه فردیم همیشه سرجاش بود و برنامه ریزی میکردم برای خودم و کمابیش بهش عمل میکردم ، کتاب خوندنم سرجاش بود و هدفی جز رشد خودم نداشتم و خب قصدم اینه که فرآیند برگشت به این چرخه رو دوباره شروع کنم و بهش برگردم. و قدم اول برای شروع، خرید مجدد اشتراک متمم بود.راستی من نزدیک به هزار و خرده ای روز هست که با متمم همراهم و خودم از دیدن این عدد توی اکانتم دچار خزان و ریزش برگ شدم :دی# صرفا جهت تخلیه ذهن و افکار </description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Thu, 05 Oct 2023 17:01:44 +0330</pubDate></item><item><title>روزنوشت - سازمان سنجش، کنکور ارشد رو بسته به درخت</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/روزنوشت-سازمان-سنجش-کنکور-ارشد-رو-بسته-به-درخت-pgmddk6cwp4u</link><description>بعد از اینکه کنکور ارشد 1402 یهویی سه ماه اومد جلو و فرصت مطالعه ی داوطلبان برای این کنکور سه ماه کم شد، این کنکور در اسفندماه 1402 برگزار شد و تموم شد و رفت. تا اینجا که خب ایراداتی هس ولی کاریش نداریم و میگیم اوکی بای.ولی الان شش ماه از کنکور میگذره! اولا چرا نتایج این کنکور انقدر دیر اعلام شد ، دوما گفته بودن که هفته اول شهریور نتایج نهایی کنکور ارشد منتشر میشه و امروز که دقیقا 6 شهریور هست حتی یه اطلاعیه ساده هم منتشر نشده که قراره چی بشه.مورد بعدی اینه که واقعا باید حتما 6 ماه از کنکور بگذره که نتایج بیاد؟ چخبرتونه مگه میخواین اورانیوم غنی کنید،مردم کارو زندگی دارنا.این اصلا درست نیست. بنظرم امسال واقعا سازمان سنجش درحق دانشجوهای داوطلب برای کنکور ارشد اجحاف کرد و یطوری شده که واقعا آینده رو غیر قابل پیش بینی کرده!اصلا مشخص نیست. یهو دیدی تصمیم گرفتن و گفتن کنکور امسال توی مهرماه برگزار میشه تو همین یکماه بخونین کنکورو بدین نتیجشم سال بعد ایشالا اخر شهریور بهتون اعلام میکنیم هرکیم ناراحته جم کنه بره! خدایی انگار کنکور ارشدو بستین به درخت ولش کردین رفتینا.بخدا مام پول دادیم برا آزمون!پ.ن : دیگه ببخشید یکم تند شدم ولی حقیقته باید غر میزدم یکم تا خالی شم!</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Tue, 29 Aug 2023 20:18:36 +0330</pubDate></item><item><title>تصمیمات خلق الساعه سازمان سنجش و برگزاری سه ماه زودتر کنکور ارشد!</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/تصمیمات-خلق-الساعه-سازمان-سنجش-و-و-برگزاری-سه-ماه-زودتر-کنکور-ارشد-qo4tvr8qvplf</link><description>داستان از اونجایی شروع میشه که خیلی شیک و راحت حدود 9 ماه تا کنکور کارشناسی ارشد باقی مونده بود و داشتیم طبق برنامه و کلاسایی که ثبت نام کردیم جلو میرفتیم، اما یک روز کاملا اتفاقی متوجه شدیم که عه! کنکور سه ماه اومد نزدیکتر و الان 6 ماه وقت داریم واسه ی مطالعه!و اینجوری شد که تمام برنامه ریزی هایی که بعنوان یک دانشجو برای کارها و درسها و task هامون داشتیم به هم ریخت! 24 واحد درسی تو ترم اخر تازه با وجود پروژه کارشناسی اونم با یه موضوع سنگین و کارآموزی!در کنارش بشین برای کنکور هم دوبرابر زمان عادی وقت بذار که بنده شخصا متاسفانه اصلا نتونستم ، اهدافم برای کنکور به جایی رسیده که دارم برای ارشد دانشگاه ازاد پول جمع میکنم چون دولتی شهرستان نمیتونم برم، درصورتی که من سراسری تهران میخواستم!میدونی اینکه نتونی برای برنامه ریزی داشته باشی خیلی چیز بدیه!بذار توی صحبتام به جاهای دیگه استنادکنم، توی مستند میراث آلبرتا(مربوط به موسسه آرمان مدیا که درمورد مهاجرت دانشجویان و نخبگان ساخته شده است) با یک دانشجوی دانشگاه شریف اونم حدود ده سال پیش مصاحبه میکرد و اون دانشجو استدلالش درمورد مهاجرت این بود که من دوست دارم برنامه داشته باشم برای کارام و ایندم و اینجا نمیتونم اینده رو پیش بینی کنم! حالا بحث ما درمورد مسائل کلان نیست، درمورد یه چیزی که کنترلش کاملا دست سازمان سنجش هست و از عوامل بیرونی تاثیر نمی پذیره! واقعا عجیبه مسئولین خودشون دست به دست هم دادن نارضایتی به وجود بیارن!فکر نمیکردم کار مسئولین سازمان سنجش طوری باشه که خودشون با دست خودشون تخلف انجام بدن هیچکی هم صداش درنیاد و اصلا برای هیچکسم مهم نباشه که حداقل باید از یکسال قبل تغییر زمان کنکور اطلاع رسانی بشه! کوچکترین تصمیماتی در این رابطه مستقیم و غیر مستقیم روی آینده تعداد زیادی از جوانان این کشور اثرمیگذاره.تازه همه اینها به کنارمن موندم توی این حدود سه ماه اضافی(هشتاد روز) دقیقا قراره چیکارکنیم ؟ حداقل یه کاریش میکردین ورودی بهمن بشیم یکم جلو بیوفتیم اونم نه الان(یعنی برای کنکور فعلی)،بلکه برای سال بعد.از یه طرف، دیگه پشت کنکور موندن هم جرعت میخواد!چون تصمیمات سازمان سنجش رو اصلا نمیشه پیش بینی کرد.یهو دیدی کنکور بعدی رو شش ماه جابجا کردن و مشمول سربازی شدیم و مجبور شدیم پاشیم بریم خدمت! برنامه ریزی برای اینده روز به روز داره سخت تر و خنده دار تر میشه.الان هم که بازهم یکسری کارزار و کمپین درست شده و برای این موضوع درحال جمع آوری امضا هستن اما بعید میدونم تغییری در این موضوع ایجاد بشه. صرفا خواستم این دم کنکوری کم غر بزنم دلم خنک شه.سرتونو درد نیارم. خداحافظ</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Sat, 25 Feb 2023 01:52:16 +0330</pubDate></item><item><title>مصاحبه شغلی امروز،رشد شغلهای بین رشته ای</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/مصاحبه-شغلی-امروزرشد-شغلهای-بین-رشته-ای-tvwexqnbgzkn</link><description>امروز که به یه مصاحبه شغلی دعوت شده بودم که این شرکت بدنبال یک پشتیبان وبسایت یا همون وبمستر بود و در عین حال زمینه فعالیت این شرکت، با رشته تحصیلی من یعنی مهندسی شیمی مرتبط بود.این روزا فعالیتهای هایبریدی و بین رشته ای خیلی اهمیت پیداکرده ،و به قول یکی از اساتید مون، دنیا دنیای کارهای بین رشته ای هست، گرچه من هنوز به اون جایگاه نرسیدم ،ولی واقعا احساس خوبی بهم دست داد و ازطرفی محیط و فضای اون شرکت که مرتبط با صنایع شیمیایی بود در عین اینکه برام فضای جذاب وبمستری رو تداعی میکرد، برای لحظاتی منو به کتابهای مرجع مهندسی شیمی برد، و چند دقیقه بعدش نمیدونم چرا برای دقایقی دلم خواست صرفا بعنوان یک مهندس شیمی توی همچین جایی کارکنم.میگن ادم یه جا که باشه یه مدت،با جو و فضای اونجا اخت میگیره و کم کم خودشم جزیی از اون میشه،من بعنوان کسی که اوایل حس غریبی داشتم نسبت به این مورد ،حالا جزیی از هویتم شده و شاید توی ضمیر ناخودآگاه خودم میخوامش.شاید ازین به بعد نوشته های کوتاه و کوچیک که بعضی جاهاشم شاید فقط خودم می فهمم رو بیشتر بذارم تو بلاگم، نمیدونم (:</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Wed, 15 Feb 2023 23:20:55 +0330</pubDate></item><item><title>انتهای مسیر دوره کارشناسی من و شروعی جدید</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/انتهای-مسیر-دوره-کارشناسی-من-و-شروعی-جدید-gneezblgapog</link><description>الان که اخرین امتحان دوره کارشناسیم تموم شد و ۹۸ درصد راه طی شده  ،وقتی به کل دوره کارشناسیم نگاه میکنم میتونم دوره کارشناسی ام رو به قسمت‌های مختلفی تقسیم کنم،آخرین قهوه در اخرین روز امتحان مثلا یکسال اول دوره ناراحتی و پر غصه ای که همش دوست داشتم رشتمو عوض کنم و خودم نمیدونستم چرا میخوام این رشته رو ادامه بدم،نه اونقدر دوستش داشتم که ادامه بدم و نه اونقد بدم میومد که ولش کنم و درکل همه چیز با چیزای دیگه باهم دست به دست هم داده بودن که نا امید باشم.بعد از اون از ترم سه همه چیز عوض شد و تصمیم گرفتم بخاطر یه گرایش خاص در رشته ام(مهندسی بیوتکنولوژی) که حس میکردم خیلی بهش علاقه دارم و واقعا هم دارم اما بازارکار مناسبی توی ایران نداره، اون رو تا مقطع دکتری ادامه بدم و از اون ترم تا اوایل ترم ۶ که مجازی بود جزو دسته ی خرخوان سانان محسوب میشدم و با وجود مجازی بودن دوره های دانشگاه ،در اون زمان که تقریبا هیچکی درس نمیخوند ما(ینی منو رفیقم) با بدبختی و همونطور که گفتم بدلیل مجازی بودن کلاسا بصورت خودخوان(self study) کتاب میخریدیم و میخوندیم و استاد ها هم سوالات درسی مونو توی تلگرام سین نمیکردن! از ترم ۶ تا الان که ترم آخر هستم ، تصمیمم بر این شد که از بین علایق ام ، اونیو دنبال کنم که بیشترین بازدهی رو داره و حداقل خیالم از بابت اینده شغلی خودم تا حدودی راحت تر باشه و این باعث شد درسای دانشگاه رو کم اهمیت تر ببینم.توی راه برگشت اینجا حس خیلی خوبی داشتم که آخرین امتحان هم دادم رفت ادم همیشه ممکنه چندین و چند علاقه داشته باشه ، به قول کتاب (شغل مورد علاقه) نوشته ی آلن دوباتن، حداقل ده فیلد شغلی میتونه وجود داشته باشه که در حوزه علاقه های ما جا بگیره و ما بتونیم توش موفق باشیم. و خب از بین اینها باید اونی رو پیداکرد ،که بیشترین بازدهی و بهترین نتیجه رو میتونه داشته باشه ،البته این نظر منه.اما اگه بخوام درمورد یکسال اول دانشگاه نظر بدم، اگه با علم و آگاهی امروزم برگردم به اون دوره ،حتما تغییر رشته میدادم و چیزی رو میخوندم که از دبیرستان انجامش میدادم مثلا همون مهندسی کامپیوتر ، یا مدیریت.هرچند، الان هم از وضعیت فعلی راضی هستم و این جزئی از مسیر من بوده و باید طی میشد، تا خیلی چیزارو تجربه کنم و بفهمم و قدرشو بدونم و از نظر توسعه فردی به جاهای خوبی برسم که حالا ازش راضی ام.توی تاپیک های قبلی خودم درمورد اینکه چرا مهندسی کامپیوتر نخوندم صحبت کرده بودم و هنوزم صحبت های اون موقع رو قبول دارم ،اما یک شرط بهش اضافه میکنم ،اونم اینه که اگه خواستی کامپیوتر بخونی و نخوندی بجاش چیزیو بخون که از دوست داشتنش مطمین باشی ، نه اینکه چیزی رو بخونی با این احتمال که بعدا علاقمند میشی چون واقعا تضمینی نیست که بشی.و من هنوز نه اونقد بدم میاد از رشتم که ولش کنم و نه اونقد دوستش دارم که تا تهش برم و بترکونم! پس برای آینده و مقاطع بعدی، علائقمو دنبال میکنم و برای من یک مسئله مهم و حیاتی خواهد بود.</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Fri, 27 Jan 2023 02:04:51 +0330</pubDate></item><item><title>گمشده در زمان</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/گمشده-در-زمان-erfttw1ikx4q</link><description>یکچقدر سریع و زود زمان میگذره! زودتر از اونی که خیالشو بکنی!انگار هنوز باورم نشده که اخرای سال 1401 هستیم! انگار این چندسال خیلی زودتر از اونی که توقع داشتم گذشت.هنوز باورم نشده که ترم اخر دانشگاه هستم و انگار همین دیروز بود که باحالت دل چرکین واسه ثبت نام دانشگاه رفتم!و امروز که این متن رو دارم می نویسم دقیقا 4 ماه تا کنکور ارشد مونده و انگار همین دیروز بود که 9 ماه فرصت داشتم!دواین چندوقت کاملا از فضای مجازی زده شدم و منی که تا چندوقت پیش بصورت وسواس گونه عادت به چک کردن صفحات مجازیمو داشتم، حالا برام بی اهمیت شده و حوصله ندارم بلندشم و گوشیمو برای اینطور کارا بیارم!راستی میگمااا موزیک چقدر روی نوشتن آدم اثر داره! انگار وقتی بدون موزیک می نویسم دستم قفل میشه و دیگه نمیتونم چیزی بگم و با موزیک دستم سریعتر و تندتر میشه!سهیکی از چیزایی که موقع نوشتن توی صفحات مجازی ممکنه پیش بیاد اینه که گاهی ممکنه خود سانسوری کنی یا یه چیزاییو نتونی بنویسی یا نخوای بنویسی. یا اینکه بخوای سعی کنی که به یه هدف یا ایده خاص برسی حین نوشتن! درصورتی که قرارنیست همچین اتفاقی بیوفته و گاهی فقط باید هرچیزی که دلت میخواد و دوست داری رو توی صفحه خودت بنویسی.نمیدونم چرا شاید صرفا برای اینکه ذهنت تخلیه بشه یا خیالت راحت بشه که اون رشته های افکارتو یه جایی خالی کردی و قرارنیست اتفاق خاصی بیوفته.راستی نمیدونم تجربه کردین یانه، ولی من باوجود اینکه خیلی وقته از خونه ی سابق مون اسباب کشی کردیم به خونه جدید، هنوزهم بعضی از خوابهایی که می بینم توی فضای خونه قبلی مون رخ میده! گویا کارگردان و تهیه کننده ی خوابام هنوز با خونه ی قبلی قرارداد فیلمبرداری دارن.عه چه جالب خوابامم توی زمان گمشده!ولی گاهی وقتا دلم میخواست که ای کاش میشد بعضی لحظه هارو بذاری داخل یه شیشه ی مربای کریستالی براق، بعدشم درشو ببندی و برش داری بذاری توی کمد. یه چیزی مث اون قدح خاطرات تو فیلم هری پاترپیشنهاد موسیقی: تراک اول البوم lost in time -  Merkwood Music</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Thu, 03 Nov 2022 03:54:50 +0330</pubDate></item><item><title>پارادایم کارافرینی، بازدید از یک شرکت خلاق در یک روز پاییزی</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/پارادایم-کارافرینی-بازدید-از-یک-شرکت-خلاق-در-یک-روز-پاییزی-gq3adqbsgf2e</link><description>حدودا پارسال همین موقع ها بود که حس کردم شدیدا از محدودیت های کرونا که خودم و دیگران و جامعه برای خودمون اعمال کردیم خسته شدم.و احساسی نزدیک به افسردگی اونم بخاطر یکسال و نیم دوری از محیط کار و دانشگاه به دلیل مجازی بودنش داشتم.همینطور که درحال گشتن توی اینستاگرام بودم، توی یکی از پیجهایی که دنبال میکردم تبلیغ یک دوره کوتاه و تور مانند برای بازدید از یک شرکت به اسم ایده پردازان رو دیدم که اونو با اسم پارادایم کار افرینی صدا میزنیم.خب از اونجایی که مدت طولانی ای بود که نمایشگاه ها تعطیل بودن و مواردی که بالاتر گفتم حاکم بود، تصمیم گرفتم این دوره رو که هزینه ای نه زیاد و نه خیلی کم داشت رو ثبت نام کنم و توش شرکت کنم.حالا از اینکه دقیقا چندروز قبل برگزاری دوره، کل کارمندای اون شرکت کرونا گرفتن و دوباره برگزاری اون رویداد حدود 15 روز عقب افتاد میگذریم، اما بالاخره شروع شد و رهسپار شهرک غرب تهران شدیم و رسیدیم به محل شرکت.بعد از رسیدن به اون محل با اینکه دیرم شده بود کاملا عجله ای یه عکس گرفتم که استوری بذارم تو اینستاگرام اما یادم رفت.از اونجایی که بخاطر ترافیک حدود ده دقیقه دیر رسیده بودم مسئول روابط عمومی شرکت داخل لابی منتظر من بود و بعد از رسیدن بنده رو راهنمایی کرد به محل کافه کلاس.داداچ کافه کلاس چی چی بود این وسط؟درواقع یه جور کافی شاپ که با کلاس اموزش و اتاق کنفرانس ترکیب شده و میشه این موضوعات رو باهم ترکیب کرد و در اون فضا ارائه داد.درمورد کافه کلاس و درکل وجود کافه در شرکت هم نکاتی هست که پایین تر میگم.جاده خاکی: گاهی اینطوریه که شما میری یه جایی و چندتا عکس میگیری و پیش خودت فکر میکنی عکس های زیادی گرفتم، اما وقتی میرسی خونه می بینی کلا ده تا دونه عکس گرفتی و عکسات کمن. الان دقیقا منم به همین موضوع برخوردم و تازه همش میگم چرا انقد با عجله عکس گرفتی اخه مگه دنبالت کردن پسر؟ با حوصله وایسا عکساتو بگیر کسی کاریت نداره که :Dتیم بازدید کننده و شرکت کننده در رویداد به همراه کارکنان و مدیرعاملبا این که قبلا توی محیطهای کاری پویا که از این نظر از این شرکت چیزی کم نداشتن کارکرده بودم و کلا تو این چیزا خیلی ادعام میشه و فکر میکنم خیلی خفن هستم (ایموجی خنده) ، بازهم این شرکت و محیط و دکوراسیون و چیدمان محیطش برام جالب بود و نظرم رو به خودش جلب کرد ،البته چیدمان و دکور که تکراری میشه اصل کار فرهنگ سازمانی و میزان ارزش گذاشتن برای کارمند های یک شرکته.از اونجایی که حدود یکسال از این پارادایم میگذره فقط قسمتهایی که بنظرم جالب بوده یا درموردش نظری دارم رو مینویسم و نمیتونم همه چیزو ریز به ریز توضیح بدم.فروشگاه انلاین اسباب بازیاسباب بازی فروشی آنلاینیکی از طبقات این شرکت به فروشگاه انلاین اسباب بازی اختصاص داشت که بنظرم یکی از طبقاتی که برای ما &#34;گروه بازدید کننده&#34; که هفت نفر بودیم جذابیت داشت همینجا بود ،عروسکها و اسباب بازی های رنگارنگ و بوی وسایل و اسباب بازی های نو که بوی لباس میداد! و تیم دیجیتال مارکتینگ که وظیفشون داستان سازی و فیلم برداری و عکس برداری و ... درمورد همین چیزای رنگارنگ بود.فضایی که از اون جهت تصویر برداری از محصولات فروشگاه استفاده میشد.قسمت عظیمی از این طبقه به انبار اختصاص داشت که یک انباردار هم برای اون تدارک دیده بودند.کلیه سفارشها بصورت انلاین ثبت و کالا ارسال میشد. ازنظر من یکی از نقاط ضعف این قسمت همین بود که امکان جذب مشتری حضوری وجود نداشت.فروشگاه پنل پیامکبعد از اون ،بخشی از این شرکت که مربوط به ارائه و فروش پنل پیامک هست رو بازدید کردیم که متوجه شدیم تلفهای شرکت مدام زنگ میخوره و کارشناس های پشتیبانی اصلا فرصت نمیکنن که پیش ما بیان و تمام وقتشون صرف پاسخگویی به تماسها میشه.از اونجایی که در تمامی طبقات امکان پرسش و پاسخ با کارمندان وجود داشت اینجا فقط تونستیم از مدیر بخش سوال بپرسیم.از نکات جالبی که متوجه شدیم این بود که بعضی از شرکتهایی که در شهرستان هستن صرفا برای ابراز وجود خودشون و اطمینان از پنل پیامکی شون با پشتیبانی این شرکت تماس میگیرن.پنل پیامکازنظر من شرکتهایی که تلفن های اونها زنگ میخوره و به هر نحو باید پاسخگوی تلفن و مشتری یا تیکت و .. باشند،به من حس زنده بودن و درجریان بودن شرکت رو میده، درواقع این حس رو منتقل میکنه که اینجا راکد نیست و زندگی جریان داره و کارهایی که در شرکت انجام میدیم ازطرف دیگران بازخورد خواهد داشت.اتاق جلسات بخش پنل پیامک با سبکی متفاوتاستودیو صوت و تصویراختصاص فضایی برای ضبط ویدئو و رکورد صدا دو مزیت به همراه داشت ، اولی اینکه نیازهای رسانه ای خود این شرکت رو فراهم میکرد و دوم اینکه مشتریان و افراد بیرونی ای که به این خدمات نیاز داشتند میتونستن که ازش استفاده بکنند.ازطرفی بخشی از کارمندان این بخش بصورت نیمه وقت بودند که احتیاج به حضور کامل اونها در شرکت نبود.تیم برنامه نویسیاولین چیزی که بعد از ورود به این طبقه به چشم اومد، سکوت بود و سکوت ،از جدیدترین کارمند گرفته تا مدیر این قسمت.درمجموع فکر کنم درحال تمرکز بودن که کدهای تروتمیزی بنویسن اما درونگرایی برنامه نویس ها(که فکر میکنم درکل بین اکثر برنامه نویسها و خوره های کامپیوتر متداول باشه) اینجا به شدت به چشم میومد.ولی اون جَو و فضای پر انگیزه و پرشور ای که در طبقات دیگه مثل فروشگاه اسباب بازی به چشم میومد رو نمیشد اینجا مشاهده کرد. شاید چون شور و شوق توی ذهن برنامه نویسها بود و نمیشد اون رو در ظاهر دید و ظاهرشون بیحال و خسته بود.قسمت تیم برنامه نویسیطبقه اخر ، هلدینگ و مدیریتدرنهایت به طبقه آخر رسیدیم که دفتر مدیرعامل و روابط عمومی و منابع انسانی(HR) اونجا بود و برعکس تمام این طبقات که همه با ظاهری مشابه بودند، اینجا از اتاقهای مختلف تشکیل شده بود و دیگه خبری از open office (دفتر کار باز) نبود. از اونجایی که بحث منابع انسانی ازنظر من مبحث جالبی هست، سوالاتی رو از مسئول منابع انسانی پرسیدم و یکسری نکات هم بنظرم جالب اومد.از قسمت هلدینگ همین یه عکس رو داشتم.عدم استفاده ی کارکنان از لباس فرم قطعا وجود یا عدم وجود لباس فرم در محلهای کار و سازمانی مزایا و معایب خودش رو داره و باید باتوجه به شرایط و فرهنگ سازمایی اون شرک تعیین بشه. در این شرکت اینطور صلاح دیده شده بود که کارکنان آقا و خانم لباس فرم بخصوصی نداشته باشن ،بجز کارکنان بخش استودیو که هنگام ضبط برنامه در همایشها جلیقه می پوشن.درمجموع، من فکر میکنم در قسمتهایی که بطور مستقیم با افراد بیرونی ارتباط ندارند نیاز به لباس فرم نیست و همین که عرف موجود توی شرکت توسط کارمندا رعایت بشه(مثلا یهو طرف پا نشه با رکابی بیاد) خودش کفایت میکنه. اما قسمتهایی که با افراد بیرونی بصورت چهره به چهره در ارتباط هستند، وجود لباس فرم قطعا میتونه روی برندینگ و حداقل حفظ ظاهر کار اثرگذار باشه.اما این موضوع رو نمیشه بعنوان یک نسخه واحد درنظر گرفت برای مثال توی ارگان های نظامی خیلی اوقات با افراد بیرونی ارتباطی وجود نداره، اما از اونجایی که اینطور مکانها محلی سازمانی محسوب میشه و فرهنگ سازمانی داره ،این موضوع موجب میشه نظم بین کارکنان اون ارگان بیشتر نهادینه بشه و وجود اون لباس روی فکر و ناخوداگاه روی رفتار افراد اثربذاره.پس لباس فرم چیز ساده ای نیست حداقل در شرکتها و سازمانهای بزرگ.عکس تزیینیکافه کلاس ، کافه +کلاس+  صبحانه و خوراک کارکنان خب همونطور که بالاتر گفتم قرار بود درمورد کافه کلاس نکاتی رو بگم.میزهای این محل طوری بود که به هر نحو میشد اونها رو چید(چه بصورت کافه ای و چه بصورت کنفرانسی و چه بصورت کلاس مانند) و انتهای اون سالن محلی برای ارائه و کنفرانس تدارک دیده شده بود. تا اینجا که چیز عجیبی نگفتیم.اما چیزی که بنظرم جالب بود این بود که وجود این کافه در این شرکت کارمندهارو از نظر غذا و خوراکی و میان وعده ها تامین میکرد اونهم با کمترین هزینه، بطوری که منو ای اختصاصی برای کارمندها تدارک دیده شده بود که فقط هزینه مواد اولیه برای تهیه اون غذا از اونها دریافت میشد و با توجه به حضور حدود 50 کارمند در اون شرکت تصمیم منطقی ای محسوب میشد.از طرف دیگه وجود این کافه برای مهمانان بیرونی هم مزیت محسوب میشه. کارمندهایی هم که از خونه باخودشون غذا اورده بودن اون رو به مسئول این قسمت می سپردن تا برای ساعت مقرر گرم بشه.در ارتباط با کافه کلاس هم باید تشکر کنم از اقای خنجری باریستای خوش سلیقه این کافه بخاطر تدارک دیدن شیک بادام زمینی های خوشمزه شون.پایان رویداد و خداحافظیدر پایان این رویداد به پشت بام این ساختمان رفتیم و فضایی تدارک دیده شد برای طرح سوال و مشورت در موضوعات مرتبط، این قسمت قرار بود یکساعت طول بکشه اما با توجه به اینکه دیگه بحث داغ شده بود نتونستیم کوتاه بیایم و دوساعت طول کشید.درنهایت هدایایی دریافت کردیم به سمت منزل رهسپار شدیم.</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Tue, 04 Oct 2022 19:01:27 +0330</pubDate></item><item><title>برگشت به ویرگول و وبلاگ نویسی مجدد</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/برگشت-به-ویرگول-و-وبلاگ-نویسی-مجدد-ecfeqnj0ggvr</link><description>مدت طولانی ای هست که نوشتن رو کنارگذاشتماما تقریبا یک هفته ای میشه که تصمیم گرفتم دوباره بنویسم. از خودم از حس هام از افکارم و هرچیزی که دلم بخواد.تقریبا یک هفته ای هست که اینستاگرام رو پاک کردم(قبل از اینکه فیلتر بشه)حس میکنم فقط و فقط انرژی منفی بهم میداد و دیگه جذابیت ثابت رو نداشت و ازهمه مهمتر صرفا به جایی تبدیل شده بود که وقتمو میکشت.خلاصه که دوباره برگشتم به دوران 16 سالگیم که توی بلاگفا یه وبلاگ ساده داشتم و توش مینوشم. و خب تصمیم گرفتم تا اینکارو توی ویرگول انجام بدم. سادگی نوشتن توی وبلاگ رو به شبکه های اجتماعی مثل اینستاگرام ترجیح میدم.این ترم به شدت واحد هامو سنگین برداشتم چون ترم اخرم و احتمالا از هفته بعدی باید سرکلاس باشیم.خیلی منتظر این ترم بودم(ینی ترم اخر)اما همزمان مسئله کنکور ارشد هم مطرح هست.که مدتی رو صرف درس خوندن برای اون کردم ولی هرکاری که میکنم تا اینجای کار نتونستم ثابت پای درس بمونم و ساعت مطالعه دروسم مداوما از 0 به 5 متغیر بوده و این مدتم با توجه به اخبار موجود و تشویش های ذهنی ای که ایجاد میکنه نتونستم تمرکز کنم روی درسها.و به شدت از اینده ی شخصی و شغلی مبهم می ترسم.امروز یه دختر بچه کوچولو رو دیدم که داشت با موبایل صحبت میکرد درصورتی که طول اون موبایل به اندازه طول صورت خودش بود و خیلی بانمک بود، وقتی منو دید چشماشو بالا انداخت و سیس عقاب گرفت.میخواستم کلا یکی دو بند بنویسما امشب. چقد زیاد شد.</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Wed, 28 Sep 2022 00:25:23 +0330</pubDate></item><item><title>سامانه آموزشیار دانشگاه آزاد، کابوس جدید دانشجویان</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/سامانه-آموزشیار-دانشگاه-آزاد-کابوس-جدید-دانشجویان-nipj5oawocgj</link><description>اواسط ترم تابستون حدود دوسال پیش بود که مسئولین دانشگاه ازاد تصمیم بر این گرفتن که سامانه های دانشجویی و سیستم ثبت و اعلام نمرات واحد های دانشگاه ازاد متمرکز بشه و در واقع بجای این که هر واحد دانشگاهی یک وبسایت جداگونه داشته باشه، یک سامانه جامع بوجود بیاد که تمامی واحدهای دانشگاهی از همون سامانه استفاده کنند و دیگه امکان و احتمال تقلب و یا حتی قبولی افراد با رشوه توی دانشگاه ها و وارد کردن اسم اونها تو سیستم دانشگاه از بین بره.درمجموع بنظر ایده مناسبی میومد تا اینکه سامانه آموزشیار رو دیدیم و با صحنه زیر روبرو شدیم!طراحی ui صفحه ورود سامانه آموزشیار دانشگاه آزاد در سال 2222!بعد از مدتی متوجه شدیم پولهایی که در سامانه قبلی دانشگاه آزاد(هر واحد سامانه ی جداگونه خودش رو داشت) ریختیم، به سامانه جدید منتقل نشده! برای مثال من خودم 350 هزارتومن توی سامانه سیدا (اسم قبلی سامانه دانشگاه ازاد) داشتم و بعد از شروع ترم جدید متوجه شدم که پولم تو سامانه جدید وجود نداره و حدودا یک ترم طول کشید که پولایی که توی سامانه قبلی بود به سیستم جدید مننتقل بشه و بتونیم توی پرداخت شهریه ازش استفاده کنیم!اگه بخوام واضح تر نشون بدم که قضیه چجوری بوده میتونم بگم وقتی ما پول رو ریختیم دلار 15 تومن بود و وقتی پولمون قابل استفاده شد(درواقع مثل این بود که پولات بلوکه بشه) دلار 25 تومن شد!دانشجوهایی بودن که نیاز به گواهی اشتغال به تحصیل داشتن و یا داشتن فارق التحصیل میشدن و سیستم امکان صدور مدارک مربوطه رو نداشت، و بخاطر همین خیلیا معطل شدن درحالی که باید آماده میشدن برای رفتن به سربازی!ارسال رمز یکبار مصرف ازطریق برنامه آی گپ و اجبار دانشجویان به نصب برنامهباز هم بعد از مدتی متوجه شدیم برای ورود به سیستم آموزشیار باید نرم افزار آی گپ رو نصب کنیم وگرنه درصورت عدم نصب، مجبوریم برای مدت 2 دقیقه پشت سیستم معطل بشیم تا بجای کدی که ازطریق ایگپ ارسال میشه ، یه کپتچا بیاد و بتونیم اون رو وارد کنیم!(اگه واقعا ورود دومرحله ای برای امنیته پس این دیگه چه داستانیه؟!!)و هم اکنون که حدود دوروز از شروع انتخاب واحد این ترم میگذره، تا این لحظه حدود 15 ساعته که امکان ورود به سیستم وجود نداره و اصلا حتی امکان لاگین به سیستم ممکن نیست و با ارور زیر مواجه میشیم! یعنی ماشالا به این آپتایم!عدم امکان دسترسی به وبسایت آموزشیاراز اونجایی که سیستم بطور یکپارچه عمل میکنه و تمامی واحدهای دانشگاهی این دانشگاه از همین سیستم استفاده میکنند، یکسری تایم و ساعت درنظر گرفته شده یعنی درواقع زمانبندی انتخاب واحد بین دانشگاه ها تقسیم شده که سیستم تحت فشار قرار نگیره و توی اون ساعات فقط واحد های خاصی امکان انتخاب واحد دارن! و نکته جالبش اینه که در ساعتی که سایت قرار بود در دسترس ما باشه همزمان 8 استان انتخاب داشتن و اکثر دانشجوها حدودا چهار پنج ساعت درگیر برداشتن واحد بودن چون سایت مداوم از دسترس خارج میشد! درصورتی که قبلا و در سامانه سیدا نهایتا ده دقیقه سایت داون میشد و بعدش درست میشد! آقا حداقل حالا که می بینین سایت تون ظرفیت نداره بجای 8 استان بیاین 4 تا استان رو همزمان بذارین تا مدیریت کنید قضیه رو!از این بحثا که بگذریم! طراحی UI و افتضاح در UX باعث شده وبسایت طوری باشه که انگار تو سال 2003 طراحی شده! عدم سازگاری این سیستم با موبایل و سختی کار با اون در استفاده با موبایل دروضعیتی که همه چیز داره به سمت موبایل سوق پیدا میکنه موجب میشه واقعا آدمیزاد به همه چیز شک کنه! اونطور که مشخصه دانشگاه ازاد طراحی سایت آموزشیار رو به یک شرکت خارج از مجموعه واگذار کرده، یعنی واقعا چیزی بهتر از این بلد نبودین طراحی کنین یا خودتون نمیخواستین؟ آیا واقعا چنین سایتی با این حجم از مشکلات در شان دانشگاهی که سالانه چندین هزارنفر مهندس کامپیوتر به جامعه تحویل میده هست؟#دانشگاه_آزاد#آموزشیار #دانشگاه</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Mon, 31 Jan 2022 12:38:56 +0330</pubDate></item><item><title>اولویت بندی دروس دانشگاه برای مطالعه بهتر</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/اولویت-بندی-دروس-دانشگاه-برای-مطالعه-بهتر-kuwvkjvzk22s</link><description>وقتی که یک دانشجو تازه به دانشگاه وارد میشه و با شیوه جدید ارائه و تدریس دروس و بعضا با کتابهای عجیب و قطور و رفرنس هایی خارجی که دارنده یا ندارنده ی ترجمه فارسی هستن مواجه میشه.احتمالا اولش با خودش به این فکر کنه که باید برای کدوم درس کتاب بخره و کدوم درس رو از روی جزوه بخونه؟ یا اصلا کدوم درس بدرد آینده شغلی و آینده تحصیلی اون دانشجو میخوره و کدوم درس از اهمیت کمتری برخورداره ؟اینجاست که اولویت بندی کردن این دروس به کمک ما میاد.اهمیت اولویت بندی دروس دانشگاه از اونجایی مشخص میشه که ما از نظر زمان و انرژی با محدودیت مواجه هستیم پس باید زمان و انرژی مون رو برای چیزهایی صرف کنیم که ارزش شو داشته باشه! پس اگر دانشجوی ترم اول هستی یا اصلا حتی اگر چند ترم از تحصیلت تو دانشگاه میگذره و دوست داری که توی دروس دانشگاه بهتر بشی بامن همرا شو!خب من بعد از چند ترم تحصیل توی دانشگاه به این نتیجه رسیدم که دروس رو به سه دسته تقسیم بندی کنم و بر اساس این دسته بندی تصمیم بگیرم که دروس رو چجوری و از چه منابعی بخونم.دسته اول - بخون و پاس کنتوی این اولویت بندی برای دسته ی اول اسم ( بخون و پاس کن ) رو انتخاب کردم. دروس بخون پاس کن دروسی هستن که از اهمیت کمی برخوردار هستند و با اینکه توی چارت درسی رشتمون حضور دارن اما نیازی نیست که انرژی زیادی رو برای خوندن شون صرف کنیم.این دروس معمولا نیاز به مطالعه از روی کتابها و رفرنس های اصلی رو ندارن و صرفا با خوندن و حفظ کردن جزوه استاد باید درسو پاس کنید و با بالاترین نمره درسو تموم کنید تا بره!برای مثال فرض کنید شما مثل من دانشجوی مهندسی شیمی هستید و توی چارت دروس رشته تون درسی به اسم فیزیک2 (الکتریسیته و مغناطیس) وجود داره! خب طبیعتا نیازی نیست که برای این درس بیش از اون چیزی که استاد ازتون میخواد وقت بذارید و همین که جزوه و مطالب استاد رو بخونید و نمره خوبی از این درس بگیرید کافیه!حتی اگر بعضی جاهاش رو متوجه نشدید و خوب یادنگرفتید میتونید از تکنیک حفظ کردن استفاده کنید!بعضی دروس توی هر رشته ای ممکنه وجود باشه که کاربرد خاصی توی اون رشته نداره و صرفا باید جزوه رو بخونید تا به عبارتی تموم شه بره!دروس عمومی هم میتونه مثال خوبی برای دسته ی بخون پاس کن ها باشه.دسته دوم - بخون و یاد بگیربعضی از دروس هستن که ممکنه از دروس تخصصی رشتمون نباشن و بطور مستقیم کاربرد خاصی تو رشته ی ما نداشته باشن.اما برای یادگیری دروس جدیدتر و پیشرفته تر به این دروس نیازه و به عبارتی یک پیش نیاز برای یادگیری درس های جدید تر هستن. این دسته رو باید بخونید و اونهارو بخوبی یاد بگیرید. اگر فکر میکنید جزوه و کلاسهای استادتون برای یادگیری این درس کفایت میکنه به همون اکتفا کنید.ولی در غیر این صورت اگر فکر میکنید کلاس و تدریس استاد نمیتونه کمک کنه که مفهوم این دروس رو درک کنید میتونید از کتابها و فیلمهای اموزشی یا دیگر رفرنس ها هم کمک بگیرید. اما درکل زیاد سخت نگیرید و سعی کنید صرفا این دروس رو یادبگیرید و درک شون کنید و حد وسط رو رعایت کنید.معمولا توی این دروس همون جزوه ای که استاد میده و سرفصل های داخل جزوه براتون کفایت میکنه و اگه یه مبحث از جزوه رو متوجه نشدید صرفا برای همون مبحث میتونید از منابع دیگری کمک بگیرید.دسته سوم- بخون و عمیق شویکی از دسته های مهم تو دروس دانشگاهی دروس تخصصی اون رشته هستن که اصلی ترین واحد های درسی توی اون رشته هستن. توی این دروس باید حتما از کتابها و رفرنس های اصلی کمک بگیرید(البته اگر میخواید توی رشته خودتون فردی با سواد باشید). کتابهای تخصصی رشته خودتون رو بخرید و سعی کنید اونها رو مطالعه کنید و اگر اون کتابها تمریناتی توی خودشون دارن حتما تمرین هارو حل کنید.احتمال خیلی زیاد استاد تون این درس ها رو از روی کتاب تدریس میکنه و جزوه نمیده. اما اگر استادتون جزوه داد سعی کنید به جزوه اکتفا نکنید و پاتونو فراتر از جزوه بذارید.اگر قصد شرکت در کنکور ارشد و ادامه تحصیل توی دانشگاه های خوب رو دارید باید دروس اصلی و دروسی که توی کنکور ارشد رشته هدف تون هستن رو بشناسید و به عبارتی از همین اول کار میخ تون رو محکم بکوبید و خودتون رو توی اونها قوی کنید.(البته مواظب باشید که میخ تون رو اونقدر محکم فرو نکنید که کج بشه)چندتا نکته : توی دروس بخون و یادبگیر که از جزوه استاد مطالعه میکنید ,جزوه رو با مکمل خودش که تدریس استاد تون هست مطالعه کنید وگرنه خوندن اون جزوه ممکنه خودش کار سختی باشه(البته بستگی به اون درسنامه و جزوه هم داره)نکته بعدی اینکه دروس مهم و غیر مهم رشته تون رو بشناسید و برای اونهایی که خیلی مهم نیستن وقت اضافی نذارید و مهم تر از اون اگر فکر میکنید درسی مهمه تنبلی رو کنار بذارید و حتما بخونیدش!از نمره نگذرید و نذارید که معدل تون پایین باشه! بالاخره شما که دارید درس رو میخونید و یه زحمتی رو میکشید حالا یکم بیشتر زحمت بکشید و نمرتونو تا جایی که در توان خودتونه بالا ببرید.نکته پایانی : مواظب باشید که توی دروس بخون و عمیق شو دچار کمال گرایی نشید! ممکنه شما هم یه چیزهایی رو خوب متوجه نشید یا توی اون مباحث ضعیف باشید. این موضوع نباید باعث ناراحتی تون بشه.فراموش نکنید که هیچکس کامل نیست.در نهایت - نحوه عملکرد هرکس با توجه به برنامه ریزی و اهدافی که داره تعیین میشه. پس اگر صرفا برای اینکه یه مدرک بگیرید وارد دانشگاه شدید یا اصلا قصد تغییر رشته یا هرچیز دیگه ای که خودتون میدونید چیه رو دارید , احتمالا بخش بخون عمیق شو رو باید از دسته بندی تون حذف کنید و اونها رو توی دسته ی بخون یادبگیر قرار بدید.</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Tue, 01 Dec 2020 16:11:52 +0330</pubDate></item><item><title>چرا یادگیری برنامه نویسی برای دانشجوهای مهندسی لازم است؟</title><link>https://virgool.ir/@opera.mahdi/چرا-یادگیری-برنامه-نویسی-برای-دانشجوهای-مهندسی-لازم-است-tgm6qnintwdr</link><description>چیزی که خیلی از افراد تصور میکنن اینه که یادگیری برنامه نویسی و آشنایی با زبان های برنامه نویسی فقط مختص مهندسان کامپیوتر و نرم افزار هست.در حالی که این تفکرکاملا اشتباهه . دنیای ما دنیای فناوری های درحال رشد و توسعه هست و تمامی رشته ها وابستگی شدیدی به کامپیوتر و دنیای دیجیتال دارن و برای کسی که میخواد توی این دنیای فناوری در یک زمینه تخصصی بعنوان یک مهندس باسواد فعالیت کنه یادگیری برنامه نویسی و آشنایی با زبان های برنامه نویسی از واجباته . البته این مسئله که چه زبان برنامه نویسی رو برای خودمون انتخاب کنیم که به رشته مون ارتباط داشته باشه مسئله ای هست که باید از متخصصانی که توی رشته مون فعالیت میکنن سوال کنیم. اما در کل باید بدونید که کسی که یک زبان برنامه نویسی رو بلد باشه  بتونه اون رو تحلیل کنه خیلی راحت تر میتونه با بقیه زبان های برنامه نویسی ارتباط برقرار کنه و با یادگیری سینتکس یک زبان برنامه نویسی دیگر بر اون مسلط بشه . بخاطر همینه که توی اکثر دانشگاه های ما و در رشته های مهندسی اکثرا یک درس سه واحدی به اسم برنامه نویسی هست که معمولا توی اون زبان برنامه نویسی c آموزش داده میشه که ما با یادگیری این زبان که تا حدودی از زبان های اسون محسوب میشه بتونیم اون رو تحلیل کنیم و ارتباط منطقی باهاش برقرار کنیم که در نهایت در آینده آشنایی اولیه ای با زبان های برنامه نویسی داشته باشیم که بتونیم اونها رو هم اسون تر یاد بگیریم.(خیلی با دید کلی صحبت کردم درمورد این قضیه)از اصلی ترین کاربرد های زبان های برنامه نویسی در علوم و مهندسی میشه به انجام محاسبات ریاضی و مدل سازی فرآینده ها و... اشاره کرد که اگر ما بتونیم که زبان کامپیوتر هارو بلد باشیم میتونیم به کامپیوترها دستور بدیم که بجای ما کارهامون رو انجام بدناز جمله اصلی ترین زبانهای کاربردی توی محاسبات میشه به زبان متلب اشاره کرد. زبان برنامه نویسی متلب که یک زبان شی گرا و سورس بسته(یعنی اوپن سورس نیست) . از این زبان برای تجسم اطلاعات دوبعدی و سه بعدی و پردازش تصویر و ... استفاده میشه . این زبان یکسری کتابخونه داره که توشون میشه توابع محاسبات ریاضی و یا توابع ساده ای برای محاسبه سینوس و ... پیداکرد. ما خودمون (بعنوان دانشجوی مهندسی شیمی) یک درس سه واحدی به اسم برنامه نویسی داشتیم که توی اون به ما زبان متلب رو آموزش دادن(که اتفاقا منم 20 شدم ) و یکی از نکاتی که توی جلسات اول کلاس جلب توجه میکرد این بود که ما فکر میکردیم باید بجای کلمه ی متلب از کلمه ی مطلب (ازنظر املایی به کلمه متلب توجه کنید) استفاده کنیم مورد عنایت استاد عزیز قرار گرفتیم . نکته جالب بعدی این بود که استادی که این درس رو تدریس میکرد دارای مدرک دکترای ریاضی بود که همین مورد اهمیت برنامه نویسی توی سایر رشته ها و محاسبات رو نشون میده.یکی دیگه از زبان های کاربردی رو پایتون نامیدن . این زبان یک زبان برنامه نویسی خوب و خفن هست که یادگیری آسونی داره و اصطلاحا یک زبان سطح بالا هست(برای کسایی که نمیدونن میگم که زبان سطح بالا یعنی زبانی که نحوه نوشتار کدهای اون به نحوه و سبک گفتار انسان شبیه تر باشه و برای انسانها قابل فهم تر باشه و به زبانهایی که برای ما انسانها درکش سخته و بیشتر واسه ی کامپیوتر ها ساخته شده زبان سطح پایین میگن)همونطور که گفتیم این زبان (یعنی پایتون) برای یادگیری و برای کسایی که واسه اولین بار میخوان به دنیای زبانها برنامه نویسی وارد بشن زبان خوبی محسوب میشه و همون کاربرد هایی که برای زبان متلب ازش اسم بردیم توی این زبان هم کاربرد داره با این تفاوت که این زبان برخلاف زبان متلب یک زبان اوپن سورس و رایگان هست و با وجود داشتن کپی رایت بصورت اوپن سورس عرضه شده . این زبانها در علوم و مهندسی کاربرد های زیادی دارن و میتونن به ما کمک بسیاری بکنن.برای مثال ما میتونیم توسط زبان متلب انجام محاسبات و اطلاعات لازم برای یک مدار که مربوط به رشته ی مهندسی برق هست رو محاسبه کنیم.یا توسط همون نرم افزار و زبان برنامه نویسی میشه بعد از طراحی معادلات برای طراحی یک راکتور شیمیایی(راکتور شیمیایی به چیزی گفته میشه که واکنش های شیمیایی در درون اون انجام میشه) محاسبات پیچیده ی اون رو به کامپیوتر بسپاریم و برای حل کردن مسائل خودمون از از طراحی و آنالیز فرایندهای شیمیائی تا ... از این برنامه کمک بگیریم.مثالهای متنوع و زیادی وجود دارن که اگر بخوام از همه ی اونها نام ببرم مطلب مون خیلی طولانی و خسته کننده تر میشه . ولی اینو بدونید که حداقل آشنایی نسبی با برنامه نویسی حتما به شما بعنوان یک مهندس یا کارشناس در رشته های دیگه ای که نیاز به محاسبات یا ... دارن میتونه روزی کمک حال تون بشه. و حتی اگر احساس کردیم که علاقه ی زیادی به برنامه نویسی داریم میتونیم بصورت تخصصی فعالیت مون رو توی این زمینه اغاز کنیم و از همین رشته کسب درآمد بکنیم.درنهایت باید بدونیم که هرچقدر بدونیم و یادبگیریم بازم کمه...</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Fri, 14 Feb 2020 16:35:22 +0330</pubDate></item><item><title>چرا با اینکه برنامه نویس بودم مهندسی کامپیوتر نخواندم</title><link>https://virgool.ir/coderlife/چرا-بعنوان-یک-برنامه-نویس-مهندسی-کامپیوتر-نخوندم-my7yigesxmqx</link><description>حدودا بین سالهای اول دبیرستان بودم که با وبلاگ نویسی اشنا شدم و بعد از اون کم کم به سمت برنامه نویسی  وب سوق پیدا کردم. رشته ای که توی دبیرستان می خوندم ریاضی بود و توی اون سالها با کد و برنامه نویسی به زبان پی اچ پی اشنا شدم و خیلی بهش علاقه مند شدم. من قبل از رفتن به دانشگاه برنامه نویسی رو یاد گرفتم و از حدود سالهای دوم و سوم دبیرستان شروع کردم به مطالعه و ادیت سورس های اماده موجود در اینترنت و نکته جالب تر از اون هم اینه که تونستم چندتا محصول با ویرایش اون سورس ها تولید کنم و بفروشم و ازشون مختصر درامدی کسب کنم.تصمیم داشتم بعد از پایان دبیرستان توی دانشگاه در رشته مهندسی کامپیوتر ادامه تحصیل بدم تا توی همین فیلد مورد علاقه خودم فعالیت کنم اما...بعد از اینکه جواب انتخاب رشته و کنکور توی سایت سازمان سنجش قرار داده شد , خواسته یا ناخواسته سه انتخاب پیش رو داشتم . اولی مهندسی کامپیوتر و دیگری مهندسی شیمی و سومی هم مهندسی صنایعمهندسی شیمیمن مهندسی شیمی رو انتخاب کردم. این که چرا من این رشته رو انتخاب کردم مهم نیست و در این مطلب نمیخوایم در موردش صحبت کنیم. اما میخوایم بدونیم که چرا من مهندسی کامپیوتر رو انتخاب نکردم؟اخه کاملا طبیعی بود که من رشته ای رو انتخاب کنم که به برنامه نویسی مرتبط باشه. اما نکردم . چرا؟ چون که واقعا این رشته اونی که من میخواستم نبود. الان توضیح میدم براتوناول - دانشجو های بی سواد مهندسی کامپیوتر که حتی یک خط کد هم بلد نیستن نشون میده که این رشته کارآمد نیستخب همونطور که خودتون میدونید خیلی از دانشجو های مهندسی کامپیوتر وجود دارن که حتی یک خط کد هم نمیتونن بزنن . من خودم توی دوران دبیرستان قرار بود برای یکی شون یک پروژه رو انجام بدم تا اون پروژه رو به اسم خودش تحویل استادشون بده . این یعنی اینکه این رشته کارامدی لازم رو برای تبدیل شدن به برنامه نویس نداره. اگر واقعا علاقه دارید به این رشته و دوست دارید مهندس نرم افزار باشید طوری درس بخونید که توی دانشگاه های تاپ کشور مثل شریف و امیرکبیر و.. یا حداقل دانشگاه های رده دوم ازنظر رنک علمی ادامه تحصیل بدید.دوم - نارضایتی دانشجو های این رشتهچندتا از دوستان من توی این رشته تحصیل میکردن و میکنن. الان که چند ترم رو گذروندن و به دروس تخصصی رسیدن علنا دارن اعلام میکنن که دروس این رشته قدیمی هست و کارامدی لازم رو برای ورود به بازار کار نداره و و از نظر اونها برای یادگیری موارد مورد نیاز بازار کار باید دوباره هزینه کنن و از آموزش های خارج دانشگاه استفاده کنن و خودشون برای یادگیری مطالب جدید اقدام کنن.از پست ها و نوشته های برنامه نویس ها در شبکه های اجتماعی که توی این رشته تحصیل میکردن و اون رو به قول خودشون بخاطر عدم ارتباط با برنامه نویسی ترک کردن یا بی علاقه شدن هم که دیگه نمیگم براتون چون احتمالا خودتون حتی توی این سایت چندتا شو ملاحظه کرده باشید.ظرفیت رشته های بدون کنکور و مهندسی کامپیوتر در سمت چپ نمودارسوم  - تعداد بالای دانشجو های این رشته و و اشباع شدن دارندگان مدرک این رشتهنمیدونم امار پذیرش رشته های بدون کنکور رو میدونید یا نه . ولی همین الان که من دارم این مطلب رو می نویسم مهندسی کامپیوتر و رشته حسابداری با پذیرش سالانه 30 هزار دانشجو در هرکدوم از این دو رشته در صدر جدول رشته هایی هستن که بدون کنکور و خیلی راحت دانشجو پذیرش میکنن . این یعنی تعداد خیلی بالای فارق التحصیلان که مدرک های الکی دارن و باعث میشن که نتونیم فارق التحصیلان باسواد و بی سواد رو  از هم تشخیص بدیم.چهارم - یادگیری برنامه نویسی نیازی به دانشگاه و مدرک ندارهحتما خودتونم مطلع هستید که برنامه نویسی نیازی به دانشگاه نداره. حتی برای برنامه نویسی در خیلی شرکت ها اصلا مدرک نیاز نیست .درمورد بحث فریلنسری هم که بماند... ما میتونیم خودمون بصورت خود اموز یا با کلاس های آزاد برنامه نویسی رو یاد بگیریم . مدرک هر برنامه نویس رزومه کاری و نمونه کار های اون آدم هست. البته یک مورد رو متذکر بشم و اونم تفاوت بین برنامه نویس و مهندس نرم افزار هست .نمیخوام در این مورد زیاد بحث کنم چون خودش یک بحث مفصله ولی برنامه نویس یک پله(صدپله) از مهندس نرم افزار (البته از نوع واقعیش) پایین تره.که البته به نظر من درحال حاضر ما در کشورمون بیشتر از مهندس نرم افزار به برنامه نویس نیاز داریم و برنامه نویسی روی بورس تره.بعضی از رشته ها هستن مثل پزشکی و رشته های علوم پایه یا همین مهندسی شیمی که خارج از محیط دانشگاه جایی برای یادگیری شون وجود نداره و باید بوسیله دانشگاه وارد شون شد.اما بعضی هم هستن که بحث شون متفاوته مثل همین موضوع.پنجم - خودمم از برنامه نویسی خسته شده بودمخیلی جالبه ولی من که روزانه 12 ساعت پای کامپیوتر بودم هم خودم از کدنویسی خسته شده بودم . از اینکه روزی 12 ساعت بدون حرکت پشت یک کامپیوتر بشینم خسته شدم و دلم میخواست یه فیلد کاری رو انتخاب کنم که بیشتر با دیگران در ارتباط باشم. از انزوا و گوشه نشینی پشت کامپیوتر خوشم نمیومد و دوست نداشتم که با انتخاب مهندسی کامپیوتر بصورت یکسره و تمام وقت مجبور به انجام این کار باشم. دوست داشتم دیدگاهی وسیع تر داشته باشم و به بودن در پشت کامپیوترم محدود نباشم.و در نهایت - من در رشته ی مهندسی شیمی پذیرش شدم و الان بعد از چند ترم ادامه تحصیل در این رشته ایده هایی مرتبط با رشته خودم دارم و دارم بهشون می پردازم و در نهایت این منجر شد که من به کل طی این مدت حتی یک خط کد هم ننویسم و برنامه نویسی رو ترک کنم.شاید یه روز دوباره برگردم به دنیای برنامه نویسی و کدنویسی شایدم کلا رهاش کنم(که الان هم همینطور شده). درواقع با یک مثال خیالی میشه گفت من مثل یک ناخدای کشتی هستم که کشتی خودشو فروخته و بجاش هواپیما خریده و خریده.آیا اگر مهندسی کامپیوتر رو انتخاب میکردم واقعا موفق تر بودم یا حالا که وارد یک فیلد جدید شدم موفق تر میشم؟ مشخص نیست. ولی چیزی که مشخصه اینه که حال خودت خوب باشه. من فقط با خودم فکر کردم و دیدم که اون رشته بدرد من نمیخوره و تصمیم گرفتم وارد یه رشته جدید بشم.پانوشت - شرایط هرکس با دیگری متفاوته و ممکنه نظرات هرکس با یک نفر دیگه متفاوت باشه . حتی حرف هایی که من زدم هم ممکنه که غلط باشه . پس در نتیجه شرایط خودتون رو بسنجید و خودتونو با دیگران مقایسه نکنید و انتخاب هاتون فقط مختص به خودتون باشه.من فقط تجربیات خودمو منتشر کردم که با شرایط و سلیقه خودم سازگاری داشت.(بروز رسانی در تاریخ 22 آبان 99 : عادت ها و رفتار های روزمره ی ما هویت هامون رو میسازن و ما برای اثبات هویت مون بخصوص هویت شغلی نیاز به انجام دادن کارهای مرتبط با اون هویت داریم. و من در این تاریخ دیگه نمیتونم خودم رو یک کدنویس و برنامه نویس خطاب کنم و خودم رو صرفا یک وبمستر ساده میدونم!) ،درنتیجه رشته نامرتبط ممکنه شمارو از کار اصلیتون دورکنه.که البته من ازش راضیم.</description><category>محمدمهدی یوسفی</category><author>محمدمهدی یوسفی</author><pubDate>Thu, 14 Nov 2019 15:44:57 +0330</pubDate></item></channel></rss>