<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امید مرادی</title><link>https://virgool.ir/feed/@omid_mor</link><description>سلام! من «امید مرادی» هستم، پژوهشگر حوزه آی تی با بیش از پانزده سال سابقه در این زمینه. هدف من از حضور در این مکان آشنا کردن شما با تجربیات خودم در قلمرو حوزه انفورماتیک است.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:56:17</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1331598/avatar/I8Dnm4.png</url><title>امید مرادی</title><link>https://virgool.ir/@omid_mor</link></image><item><title>بیوگرافی امید مرادی فعال حوزه انفورماتیک</title><link>https://virgool.ir/@omid_mor/omidmoradi-mkz3mlrohab8</link><description>من، امید مرادی متولد اردیبهشت 1365 از تهران هستم. سومین و آخرین فرزند خانواده‌ای که پدر و مادر هر دو علاقه‌مند به حوزه مالی و کارمند بانک بودند. رشته‌ی ریاضی، انتخاب من در دوران دبیرستان بود، که آن را تا انتها و در دبیرستان بهار تهرانپارس به پایان رساندم. در حدود سن هفده سالگی و در ابتدای دهه‌ی 80، متوجه علاقه‌ی بیش از حد خود به کامپیوتر شدم و از همان سال در دوره‌های مایکروسافت که به MCSE معروف است ثبت نام کردم. شروع این دوره‌ها آغازی بود در ورود من به مسیر پر پیچ و خم شاخه‌ای بسیار وسیع در IT.در این دوره، داشتن یک کامپیوتر برای بسیاری یک آرزو بود و به همین دلیل راه‌اندازی محیط آزمایشی برای تست شبکه و سرویس‌های آن، کار ناممکنی بود. حتی نرم افزارهای شبیه ساز نیز هنوز وجود نداشتند. پس محیط آموزشگاه، بهترین مکان برای یادگیری و تست مطالب آموزشی بود. آرام آرام با راه‌اندازی سرویس‌های مایکروسافتی در ویندوز 2000 سرور، مانند DHCP، DNS، Active Directory، ISA Server و Exchange Server آشنا شدم.در حالی که در میانه‌ی راه این دوره‌ها بودم، در سال 83 و در دانشگاه آزاد تهران، رشته مدیریت بازرگانی پذیرفته شدم. از ابتدا نیز تصمیم نداشتم که به مانند بسیاری، دانشگاه را به پایان رسانده و سپس وارد بازار کار شوم. در همان ابتدا از طریق خانواده با شرکتی خصوصی به نام ارتباطات و انفورماتیک ایران (ICI) آشنا شدم. در آن دهه، فروش کارت‌های اینترنت برای اتصال Dial up بسیار بورس بود و این شرکت نیز در همین حوزه فعال بود. مدیر این شرکت تصمیم به راه‌اندازی بخش شبکه در شرکت داشت و من که تجربه‌ی تئوری خوبی در سرویس‌های مایکروسافتی داشتم، به صورت شراکتی وارد این شرکت شدم. از آن طرف امیر باقری نیز که مسیر من را این بار در بخش سرویس‌های لینوکسی طی کرده بود، وارد این شراکت شد.به این ترتیب بدون هیچ‌گونه کارآموزی و به صورت مستقیم وارد بازار کار شدم. برقراری توازن بین دانشگاه و کار، برای یک جوان 20 ساله کار سختی بود. مجبور بودم روزی چند بار بین مسیر دانشگاه که در پونک قرار داشت و شرکت که در بزرگراه کردستان بود، رفت و آمد داشته باشم. اولین پروژه این شرکت، نصب یک ویندوز برای یک مشتری بود که درآمد آن در حدود 15 هزار تومان بود. اولین پروژه بزرگ و جدی نیز بعد از مدت اندکی برای یکی از قطعه سازهای سازه گستر سایپا انجام شد. در این پروژه برای کل شرکت یک دومین از طریق اکتیودایرکتوری ویندوز، راه‌اندازی شد.در طول یک سال و نیمی که در این شرکت حضور داشتم، پروژه‌های متنوعی انجام دادیم و تا حدی با سیستم عامل لینوکس نیز آشنا شدم.فعالیت در حوزه لینوکس و شروع سربازیدر سال 86 مرحله‌ی جدیدی در زندگی کاری من ایجاد شد و آن ورود تخصصی به حوزه‌ی سیستم عامل لینوکس و کار در شعب شرکت‌های خارجی بود. این مدت چهار سال بود که سابقه و تجربه‌ای فوق‌العاده برای من به همراه داشت. دو سال اول در شرکت BAT گذشت و دو سال دوم در شرکت Statoil. برای آشنایی با جزئیات این دوره مقاله‌ی &#34;اپن سورس و کار در شعب شرکت‌های خارجی در ایران&#34; در بخش روایات اکتوبیت را مطالعه نمایید.در طول این دوره‌ی چهار ساله، تقریباً با ویندوز فاصله گرفتم و بیشتر زمان خود را صرف یادگیری سرویس‌های لینوکسی کردم. کار با توزیع‌های مختلف لینوکس مانند مندریوا، اوبونتو، دبیان و سنت او اس و محیط تخصصی آن‌ها، من را بسیار علاقه‌مند به این بخش کرده بود. اما در ادامه سدی به نام سربازی باعث شد در سال 90 اندکی از بازار کار فاصله بگیرم. شهریور 90 از استات اویل جدا شده و برای گذراندن دوران دو ماهه آموزشی، به مشگین شهر اردبیل رفتم.همان‌طور که در دوران دانشجویی توانستم بین کار و درس، توازن برقرار کنم و هر دو را پیش ببرم، در دوران سربازی نیز همین تصمیم را گرفتم. نمی‌خواستم نتیجه‌ی این 17 ماه خدمت، تنها یک کارت پایان خدمت باشد. بعد از پایان دوران آموزشی و از ابتدای آبان سال 90، به همراه سه نفر دیگر، شرکت خود را تاسیس کردیم. این شراکت چهار نفره در شرکتی به نام سایبرنت و در بزرگراه اشرفی اصفهانی شکل گرفت.سایبرنت و ورود به بخش مدیریتیسایبرنت در انتهای سال 90 و با نام رسمی &#34;توسعه سیستم‌های هوشمند آپادانا ارتباط&#34; به ثبت رسید. تجربه‌ی هر کدام از چهار سهامدار آن باعث گردید که شرکت به سرعت پیشرفت کند. قرارداد پشتیبانی با شرکت‌های خارجی از جمله BAT، Statoil و شلومبرژه در همای ابتدای کار بسته شد و بعد از مدت کوتاهی شرکت وارد حوزه‌ی عرضه پهنای باند وایرلس در تهران نیز شد.سایبرنت که با چهار نفر کار خود را آغاز کرده بود، در سال 92 بیش از بیست نفر به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم با این شرکت همکاری می‌کردند.امید مرادی - 28 اسفند 1400من، امید مرادی در طول شش سال فعالیت در این شرکت، علاوه بر کار در حوزه‌های فنی آی تی و مدیریتی، با توجه به آشنایی جزئی با مسائل مالی و حسابداری، به این حوزه نیز ورود کردم. در یک کلام، کار در سایبرنت، دریایی از دانش و تجربه در بخش‌های مختلف برای من به همراه داشت.در سال 98 این شراکت با تغییراتی روبرو شد و در ادامه من و امیر باقری تصمیم به ادامه‌ی راه شرکت به‌صورت جداگانه گرفتیم. با یک ریبرندینگ، به اکتوبیت تغییر نام دادیم و تاکنون به‌صورت فریلنسری با کسب‌وکارهای مختلف کار می‌کنیم.فعالیت در حوزه دیجیتال مارکتینگدر سال 97 تصمیم گرفتم، سایتی تخصصی در زمینه VoIP و فروش تجهیزات مرتبط با آن، راه‌اندازی کنم و با بهره‌گیری از دیجیتال مارکتینگ، به توسعه‌ی آن بپردازم. به همین دلیل در همان سال در دوره‌های طراحی وب در دانشگاه شریف ثبت نام کرده و به یادگیری html و css پرداختم. در ادامه سایت voipyar را با آموزش‌هایی که دیده بودم راه‌اندازی کردم. مستندات و فیم‌های آموزشی در زمینه دیجیتال مارکتینگ نیز توانست من را در زمینه توسعه‌ی این سایت کمک کنند. بازخوردهای خوبی که از میزان فروش این سایت گرفتم، علاقه‌ی من را به این حوزه بیشتر کرد و باعث شد به صورت تخصصی‌تر وارد این بخش شوم. به خصوص از سال 99 و با ورود پاندمی کرونا، اهمیت دیجیتال مارکتینگ در کسب‌وکارها روزافزون شد و باعث شد که من بخش بیشتری از زمان خود را به یادگیری و آموزش دیجیتال مارکتینگ اختصاص دهم.اکنون و در سال 1400 بیش از ده‌ها سایت، طراحی و سئو کرده‌ام که می‌توانید آن‌ها را در بخش نمونه کارهای اکتوبیت مشاهده نمایید.</description><category>امید مرادی</category><author>امید مرادی</author><pubDate>Sun, 20 Mar 2022 10:52:08 +0330</pubDate></item><item><title>اپن سورس و کار در شعب شرکت‌های خارجی در ایران</title><link>https://virgool.ir/@omid_mor/اپن-سورس-و-کار-در-شعب-شرکت-های-خارجی-در-ایران-zgxwdfgo9gud</link><description>سلام به همه‌ی خوانندگان عزیز. می‌خواهم برای شما از تجربه‌ی شخصی خودمون از کار در شعب شرکت‌های خارجی در ایران بگویم. تجربه‌ای گرانبها در ابتدای مسیر جوانی ما که توانست چشم‌اندازی کاملاً روشن از این حوزه را در پیش روی ما قرار دهد. بعد از گذشت سال‌ها، هنوز تجربیات حاصل شده از آن دوره به کمک ما می‌آیند.من، امید مرادی، در میانه‌ی سال 86 و بعد از 1 سال و نیم فعالیت در حوزه آی تی، از طریق یکی از دوستان، با شرکت سهلان آشنا شدم. از آنجایی که تجربه کوتاهی در کار کردن با لینوکس داشتم، از طریق این شرکت، وارد کمپانی انگلیسی BAT شدم که در حوزه دخانیات فعالیت می‌کند و یکی از دو غول بزرگ این صنعت در دنیا می‌باشد. نه تنها این اولین تجربه‌ی کار کردن من در یک شرکت خارجی بود، بلکه اولین تجربه‌ی من در کار کردن در یک شرکت بزرگ نیز بود.بی ای تی نیز به مانند بسیاری از شرکت‌های ایرانی، در سمت سرور از سرویس‌های لینوکسی استفاده می‌کرد. اما چیزی که در بدو ورود برای من کمی عجیب به نظر می‌رسید، استفاده از سیستم عامل لینوکس در سمت کاربر بود. در ابتدا چرایی آن را درک نمی‌کردم و کم کم متوجه شدم که به‌دلیل بازرسی‌هایی که برای این شرکت وجود داشت و به‌دلیل تحریم‌ها، عملاً امکان استفاده از ویندوز برای آن‌ها وجود نداشت و چاره‌ای جز استفاده از لینوکس نبود.لینوکس نسخه مندریوا (Mandriva) در سمت کاربر استفاده می‌شد. در یک کلام فاجعه بود. هنوز لینوکس در سمت دسکتاپ رشد چندانی نداشت و باگ‌های فراوانی وجود داشت. از هنگ کردن‌های اپن آفیس گرفته تا مشکلات ناشی از معرفی درایورها و نرم افزار ایمیل Evolution. خوشبختانه چند سالی بود که این سیستم در داخل شرکت راه افتاده بود و کاربران به مشکلات آن خو گرفته بودند. فقط هرازچندگاهی شوخی‌های خنده داری در رابطه با آن با ما می‌کردند. شوخی رایج آن‌ها هم این بود که آی تی فقط بلده بگه ری استارت کنید. البته حقیقتاً ما فقط از این روش استفاده نمی‌کردیم و گاهی اوقات نوآوری به خرج داده و پیشنهاد می‌دادیم که سیستم را خاموش کرده و بعد از چند ثانیه روشن کنند تا مشکلشان حل شود.بعد از یک سال کار کردن در آنجا، اعتماد به نفس پیدا کردیم و پیشنهاد تغییر سیستم عامل لینوکس (هم در سمت سرور و هم کاربر) را دادیم. در آن زمان‌ها لینوکس اوبونتو پیشرفت قابل ملاحظه‌ای کرده بود و دیگر مندریوا در حال خارج شدن از مدار بود. یکی از سخت‌ترین قسمت‌های پروژه جدید، راه‌اندازی سرویس LDAP و Postfix بود که درنهایت با موفقیت انجام شد. راه‌اندازی این پروژه تماماً توسط من و یار و همکار دیرینم امیر باقری انجام شد. در سمت کاربر نیز تغییرات کوچکی در بحث نرم افزارها دادیم، مانند استفاده از نرم افزار ایمیل Thunderbird به جای Evolution.در تصویر تیم انفورماتیک BAT، از راست به چپ: محمد فرعون، امید مرادی، کیوان محمودی، امیر باقری، اردلان ستوده و آرش کریمیاین پروژه که با موفقیت انجام شد، خبر رسید که شرکت نفتی استات اویل نروژ هم تصمیم گرفته به سمت لینوکس مهاجرت کند. لینوکس داشت کم کم قلب‌ها را تسخیر می‌کرد و ما نیز با اجرای یک پروژه موفق در یک شرکت بین‌المللی در صدر اخبار آن زمان بودیم. بعد از حدوداً دو سال کار کردن در BAT، در نهایت من و امیر باقری کوله بار خود را بسته و از دفتر جردن BAT به دفتر آرژانتین استات اویل نقل مکان کردیم. استاد امیر سیفی پور هم به ما در پروژه جدید اضافه شد. پروژه مهاجرت کامل از ویندوز به لینوکس اوبونتو در سطح سرور و کاربر.این پروژه فاجعه‌ای بسیار بزرگ‌تر از BAT بود. همانطور که گفتم کاربرهای آن شرکت انگلیسی به لینوکس خو گرفته بودند و ما مشکلی از این نظر نداشتیم. اما کاربرها در این شرکت نروژی هیچ آشنایی با لینوکس نداشتند. مجبور بودیم کلاس‌های آموزش لینوکس برایشان بگذاریم. سطح شوخی‌های لینوکسی در اینجا بسیار بالا رفته بود و سختی پروژه به اوج خودش رسیده بود که خبر از تصمیمی جدید در سطح مدیران نروژی به گوش ما رسید. خبری بسیار خوشحال کننده! اما این خبر چه بود؟آنها از یک کلک استفاده کردند و تصمیم گرفتند که از لینوکس صرفاً به عنوان یک واسط برای اتصال به ویندوزهای خود استفاده کنند. به این صورت که بر روی کامپیوترها یک لینوکس نصب شده و برای هر کاربر یک ویندوز هم در سرورهای سمت نروژ ساخته می‌شد. کاربران از طریق نرم افزار سیتریکس به ویندوزهای خود وصل شده و کارها را انجام می‌دادند. به همین راحتی!بعد از راه‌اندازی کامل پروژه دو سالی هم در آنجا بودیم تا اینکه با ادامه‌ی تحریم‌ها متاسفانه این شرکت نیز بار سفر را بست و کاملاً از ایران خارج شد.در تصویر تیم انفورماتیک استات اویل، از راست به چپ: امیر باقری، برهمن تقوی، امید مرادی و عماد هدف جوبعد از چندین سال کار، در نهایت من و امیر باقری تصمیم گرفتیم از تجربیات گرانبهای کار با این شرکت‌ها استفاده کرده و شرکتی برای ارائه خدمات به آن‌ها تاسیس کنیم. این شرکت در سال 90 با نام سایبرنت تاسیس شد و بعد از سال‌ها دست‌وپنجه نرم کردن با انواع مشکلات، امروز با نام اکتوبیت در خدمت شما هستیم. در طول این سال‌ها پروژه‌های لینوکسی مختلفی با شرکت‌های بی ای تی، استات اویل، شلومبرژه، ول سرویسز، توتال، پتروناس، فلای جورجیا، الی گشت، الفاخر و ده‌ها سازمان و شرکت دیگر انجام داده‌ایم و پله‌های ترقی را به سرعت طی کردیم و به جایگاهی رسیده‌ایم که اکنون در آن جاییم و حد و مرزی نیز برای آن قائل نیستیم.نویسنده: امید مرادی</description><category>امید مرادی</category><author>امید مرادی</author><pubDate>Mon, 14 Feb 2022 11:49:39 +0330</pubDate></item><item><title>دانشجو، دانشگاه و حملات خرابکارانه</title><link>https://virgool.ir/@omid_mor/دانشجو-دانشگاه-و-حملات-خرابکارانه-pjtv9yq2a9me</link><description>بر اساس تحقیقی که به تازگی انجام شده حملات سایبری به بیش از دو سوم شرکت ها، بدلیل پرسنل داخلی و خطاهای عمدی و سهوی آنها بوده است.موضوع این تحقیق من را یاد جلسه‌ای که همین اواخر در دانشگاه شهید بهشتی داشتیم انداخت که یکی از مدیران شرکت های دانش بنیان آنها می گفت به دلیل حملات سایبری که دانشجویان نخبه حوزه IT این دانشگاه به سرورها دارند مجبورند در اکثر موارد سرورهای خود را در دیتاسنترهایی خارج از دانشگاه قرار دهند.آشنایی این دانشجویان با شبکه داخلی دانشگاه و آسیب پذیری‌های موجود در آن باعث شده که بتوانند به راحتی به آن نفوذ کرده و خراب کاری‌هایی مانند تغییر نمرات را انجام دهند.البته واضح است که عدم سرمایه‌گذاری کافی این دانشگاه نیز باعث شده که این نفوذها روزبه‌روز بیشتر شوند و شرکت های دانش بنیان موجود در دانشگاه نیز مجبور شده‌اند چندین برابر هزینه کرده تا سرورهای خود را به سایر مراکز داده منتقل کنند.در یک دهه اخیر حوزه امنیت اهمیت ویژه‌ای برای همگان پیدا کرده است.</description><category>امید مرادی</category><author>امید مرادی</author><pubDate>Mon, 15 Nov 2021 13:41:59 +0330</pubDate></item></channel></rss>