<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های omid</title><link>https://virgool.ir/feed/@omid_1448</link><description>نوشتن تیک تیک عقربه های ساعت را متوقف می کند تا با اندیشیدن ، لحظاتی برای خودمان باشیم ...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:18:48</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>omid</title><link>https://virgool.ir/@omid_1448</link></image><item><title>تجربه شیرین باز شدن مسیری پر از نور .</title><link>https://virgool.ir/@omid_1448/تجربه-شیرین-باز-شدن-مسیری-پر-از-نور-xmyzotstjmkr</link><description> رضا رفیع در مراسم هفتمین روز درگذشت حسین محب اهری نقل کرد :  « محب اهری لیسانس ادبیات داشت. به شعر علاقه‌مند بود و به من هم محبت داشتند. آخرین بار که ایشان را دیدم می‌گفت رفیع جان در هفته‌ای که بیمارستان بودم به رازی دست پیدا کردم اما آن روز به دلیل حضور دیگران حرفی به من نزد و گفت بعدا می‌گویم. دوباره وقتی در بیمارستان بستری شدند به دخترشان گفتند به من بگوید آن راز این است که مرگ را در آن هفته که بیمارستان بودم تجربه‌ کردم. تجربه شیرین باز شدن مسیری پر از نور که حس پرواز داشتم و نمی‌خواستم برگردم. او به این برداشت رسیده بود که قدر لحظات زندگی را بدانید و زندگی را مزه مزه کنید. خدایش بیامرزد و قرین رحمت الهی باشد. »به مانند بسیاری از اتفاقاتی که هر روز در اطراف ما روی می دهد و اگر خوب به آنها نگاه نکنیم بسرعت از بودن به نبودن می رسند  و پیش از دیده شدن از بین می روند و فراموش می شوند کلام و حرف آدم ها هم گاهی ارزش ایستادن و خوب گوش کردن و تجزیه و تحلیل در حد خودمان را دارد شاید که درک ما را از زندگی کامل تر کنند . معمای مرگ و اتفاقی که در آن لحظه موعود برای انسان ها رقم می خورد همواره ذهن اهالی تفکر و بویژه فلاسفه را به خود مشغول کرده تا پاسخی برای پرسش ذهن های جستجوگر بیابند اما همین چالش های فکری باعث شده پاسخ ها پیچیده تر شوند .به گمان من دریافتی که حسین محب اهری بعنوان انسانی که سالهای زیادی از عمر خود را صرف مبارزه میان زندگی و بیماری کرد دریافتی انسانی و قابل پذیرش است که مرگ باز شدن مسیری پر از نور با حس پرواز است که دوست نخواهیم داشت از این مسیر بازگردیم . این همان حسی است که وقتی به پرواز پرنده ها در آسمان نگاه می کنیم آن را درک می کنیم و پرنده ها را سبک و رهاشده می می بینیم و دوست نداریم که آنها مسیر رفته بسوی نور و روشنایی را بازگردند چرا که بازگشت دراینجا همان نرفتن و دوباره از نقطه آغاز شروع کردن است ... مسیری پر از نور ، حس پرواز و بازنگشتن شاید پاسخ هایی ساده اما قابل پذیرش برای معمای مرگ باشد ... پاسخ هایی که می توانند به ما آرامش بدهند ...</description><category>omid</category><author>omid</author><pubDate>Wed, 23 Jan 2019 19:12:44 +0330</pubDate></item></channel></rss>