<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امید</title><link>https://virgool.ir/feed/@omid.2000</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:25:47</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/316102/avatar/7LCJbt.png</url><title>امید</title><link>https://virgool.ir/@omid.2000</link></image><item><title>وقتی از من سوال می شود، چطوری</title><link>https://virgool.ir/@omid.2000/وقتی-از-من-سوال-می-شود-چطوری-zmnpirct1cpe</link><description>تجربه تکراری ولی دردناکخیلی وقتها وقتی از احوال ما سوال می شود توسط نزدیکان  مثلا &#34;حالت چطوره&#34;دچار یک تناقض اخلاقی و منطقی قرار می گیریماز طرفی با درست گفتن حال خود (حال بد خود ) حال بد خود را به طرف مقابلمنتقل می کنیم و به نوعی مسئول می شویم و از طرفی اگر دروغ بگوییم به خودت واحساسات خودت دروغ گفتی و ازهمه بدتر طرف مقابل را صاحب توقع از حال خوب خودت می کنی که عنوان کردی در صورتی که اینگونه نبود  پس در نتیجه دوست داری از احوال تو سوال نشوداما اگر سوال نشود یک درد جدیدتری شکل می گیرد و آن تنهایی است.نظر شما چیست؟</description><category>امید</category><author>امید</author><pubDate>Sat, 17 Oct 2020 19:44:50 +0330</pubDate></item></channel></rss>