<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا اوحدی</title><link>https://virgool.ir/feed/@ohadizahra.oh</link><description>علاقه‌مند به دیجیتال مارکتینگ، نویسنده و مدیر آینده</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:02:24</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/56837/avatar/l2fqjy.jpeg</url><title>زهرا اوحدی</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh</link></image><item><title>از ایده ام برای بازنویسی ویدیو ها تا تجربیات سمانه</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/از-ایده-ام-برای-بازنویسی-ویدیو-ها-تا-تجربیات-سمانه-poxt5y7clbgy</link><description>مدتی بود به این فکر می‌کردم که خودم ترجیح می‌دم ویدیوهای طولانی رو به‌جای دیدن، به‌صورت خلاصه‌ی متنی بخونم.یا وقت دیدن کامل ویدیو رو ندارم، یا حوصله‌اش رو.همین باعث شد یاد پادکست «بی‌پلاس» بیفتم؛ جایی که علی بندری علاوه بر نسخه‌ی صوتی، خلاصه‌ی متنی هم منتشر می‌کنه.از همین‌جا به این ایده رسیدم که بیام و خلاصه‌ی متنی ویدیوهای مرتبط با مدیریت محصول رو آماده کنم. مخاطب اصلی این نوشته‌ها بیشتر بچه‌های دوره هستن؛ کسایی که در جریان موضوعات هستن و شاید این خلاصه‌ها براشون کاربردی باشه، یا حداقل به درد یکی دو نفر بخوره.بریم سراغ صحبت‌های سمانه و محصولی که در حوزه‌ی کودک راه‌اندازی کرده. نکته‌ای که برای من در حرف‌های سمانه خیلی پررنگ بود، فراز و نشیب‌هایی بود که محصولش تجربه کرده. به‌نظر می‌رسه نقطه‌ی شکوفایی محصول دقیقاً از جایی شروع شده که به‌صورت جدی به صدای مشتری و نقطه‌ی دردش گوش داده.سمانه خیلی شفاف توضیح می‌ده که:برای مادرها، «دریافت پاسخ سریع» اهمیت بالایی داشتهبرای پدرها، «هزینه» عامل تعیین‌کننده بودهاز ساختن کامیونیتی صحبت می‌کنه و به تفاوت بین «یوزر» و «کاستومر» اشاره می‌کنه؛ تفاوتی که حداقل در محصول خودش کاملاً قابل مشاهده بوده.همچنین به نقش رفرال اشاره می‌کنه و اینکه چطور مادرها این محصول رو به همدیگه معرفی می‌کردن.اما وقتی داستان به جاهای خوبش می‌رسه، یک اتفاق تلخ مسیرشون رو تحت تأثیر قرار می‌ده:قطعی اینترنت.سمانه در بخش‌های پایانی صحبت‌هاش، علاوه بر اشاره به این بحران، از راه‌حل‌هایی که برای بقا و ادامه‌ی مسیر در نظر گرفتن هم حرف می‌زنه.پی نوشت : سمانه فضلعلی بنیان گذار استارت آپ سمف کیدز (مطالعه بیشتر) متن درحال بررسی و گسترش هست.... به جهت غلبه بر اهمال کاری نگارش اولیه انجام شد.</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Sat, 20 Dec 2025 21:06:15 +0330</pubDate></item><item><title>تفکر نقادانه و گریزی به تجربه نگاری دژینو</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/تفکر-نقادانه-و-گریزی-به-تجربه-نگاری-دژینو-dsel3w04poxs</link><description>تهران این روزا حسابی شلوغه و ترافیک سرسام آور. توی راه تصمیم گرفتم از یادگیری شنیداری استفاده کنم و چون حدود 40 دقیقه تخمین زمانی داشتم رفتم سراغ تجربه کوفاندر دژینو یعنی فرزان که من به واسطه ای هم از دیجی نکست می شناسمش.اول نکته ای که مشترک بود توی حرفای فرزان و آموزش های بوژان بحث بازخوردهای کاربران بود. فرزان میگفت ما یه جایی حواسمون نبود کاربرا پی دارن میگن درباره ما یا یه جایی حواسمون نبود پرا مشاری هامون فقط یه بار از ما خرید میکردند. حتی یه جمله جالب گفت که توی ذهنم مند فیدبک بیرحمانه از دوست دارم دروغ بهتره یه همچین چیزی بود میرم دوباره گوش کنم ( چه قد خوب تو ذهنم مونده بود😒) خلاصه اینکه بشنوی کاربرا چی میگن. همینو من رفتم توی کسب و کار فعلی به عنوان تجربه نگاه کردم (تو بهروری یادگیری هم یادتون باشه یکی از توصیه ها این بود که تجربه کنی تا یادبگیری) دیدم مخاطب ما که مثلا میگفت محتواتون بروز نیست یعنی یه نقطع درد یعنی یه فیدبک برای اینکه من متوجه بشم آهان محصول من الان در چه وضعیه و نیاز مخاطب چی هست. یه خوبی دیگه هم این تجربه فرزان و آموزه های بوژان داشت باعث شد این جرقه تو ذهنم بزنه که من میتوم به کانال تلگرامی که الان داریم به عنوان یکی از مسیرهای پروموت تیم ممون به چشک محصول و یک تجربه زنده ببینم. اونچه یاد میگیرم بیارم توی فضای واقعی و به قول امیرحسین رهنمافرد تو ذهن خلا ایجاد منیم و سوال بسازیم برای خودمون. چند خط هم ار تفکر نقادانه بگم. تا الان چیزی که برداشت کردم این بوده توی هر موضوعی بفهمی مسئله چیه؟ نتیجه نتیجه چیه؟. بعد یاد گرفتم جملات میتونن ابهان داشته باشن پس وقتی موصوعی مطرح میشه دقت کنم ابهامش رو پیدا کنم. و 4 امین چیزی که هنز یه ذره گمگ هست ولی طبق قولی که دادیم به بوژان محتوا رو پازل وار یاد بگیریم و پذیرا باشه ذهنمون و تدریجی هست این یادگیری بحث فرض های ارزشی بود. فکر میکنم این فرض ارزشی برای این هست که ما بتونیم منظق حرف یا نوشته ای که بهمون میدن رو متوجه بشیم و زنجیره اتصالش با مدیریت محصول و حتی زندگی واقعی رو این میفهمم که برای نقد کردن این یه معیار و لازمه هست. باتشکر از محمد عزیز مدرس و مدیر مدرسه بوژان. </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Tue, 16 Dec 2025 14:58:26 +0330</pubDate></item><item><title>بهروه در یادگیری_ درس هایی از مدرسه بوژان</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/بهروه-در-یادگیری-درس-هایی-از-مدرسه-بوژان-j72f50tp8l2f</link><description>خب به عنوان اولین نوشته بعد مدتها نمیخوام خیلی تکلف به خرج بدم فقط میخوام یکی از تکنیک های بهروری در یادگیری رو اینجا پیاده کنم. توی چند جلسخ اولی که دیدم نهایت این رو متوجه شدم که ما وروردی های یادگیری زیادی داریم . اگر بخوایم ایده آل گرا باشیم باید همه رو باهم داشته باشیم ولی بهتره بریم سمت واقع گرا بودن. توی یادگیری تجربه، سرعت و مانیتورینگ میتونه یه فرمول بهینه باشه. از واژه بهترین استفاده نمیکنم. یادگیری خودش یه موضوع سختیه پس بهتره که برای خودمون لذت بخشش کنیم.  وقتی در معرض تعداد زیادی دیتا قرار میگیریم باید سعی کنیم تدریجی ازشون استفاده کنیم. این واقعیت رو بپذیریم که کلی کتاب تو دنیا هست کلی دوره هست ولی ما نمی تونیم از همه شون استفاده کنیم. 3 تا پازل مهم داره بهروی. مدیریت منابع، یادگیری و تکنیک هایش، مانیتورینگ و حفظ انگیزه دیگه اینکه سعی کنیم تیو زندگی برای یادگیری جایگاه ایجاد کنیم. با نوتیف ها دوست بشیم و خودمون رو در معرض و فضای اون موضوع بذاریم با کارهایی مثل ایونت های حضوری، پادکست، دنبال کردن سوشال های مرتبط و خبرنامه ها.  ارتباط گیری با آدم هایی که باهامون هم مسیر هستند. نگاه به نوشتن به عنوان یه کاتالیزور و یه راه برای نگه داری از دیتا چون مغز مون قرار نیست 24 ای همه پی رو نگه داره.و  به نظرم پاس گل این بخش از دوره این بود که یادگیری سخت هست ولی میشه لذت بخش هم بشه. مثلا هرف بذاری برای خودت. با هر مشغله ای که داری احترام بذاری به خودت و  یه تایمی رو خالی کنی برای یادگیری و رشد.  قبل یادگیری جدید ذهنت رو  آماده کنی و اهسته و پیوسته بری جلو. اینو داشته باشین تا بعد بریم درباره کشف محصول بگیم البته این وسط یه بحث تفکرنقادانه هم هست که بهش میپردازم.  </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Mon, 15 Dec 2025 14:46:31 +0330</pubDate></item><item><title>انسان، اشیا و اینترنت</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/انسان-اشیا-و-اینترنت-ivatahl4xvrh</link><description>انقلاب صنعتی چهارم  تیتری که اخیرا درباره اش گفت و گویی شنیده بودم و ترغیب شده بودم که درباره اش بنویسم اما مدتی مشغول موضوعات دیگرشدم تا اینکه امروز درباره انقلاب صنعتی در گوگل به جست و جو پرداختم. به جندین لینک اول گوگل که سایت های پخته تری بودند بسنده کردم تا جستاری از انچه خوانده ام اینجا بازگو کنم. البته بسنده کردن به چندین مقاله برای شرح مفصل این موضوع کافی نیست. انقلاب صنعتی چهارم از سال ۲۰۱۱  توسط آلمان ها بیان شد. کشور های دیگر تولید اصطالحات دیگری را برای توصیف این پدیده معرفی کرده اند. بنابراین، آمریکا مانند ژاپن و کره بر &#34;تولید هوشمند&#34; تمرکز میکند. جنرال الکتریک مفهوم &#34;اینترنت صنعتی&#34; را رواج داد. در نهایت، دیگر واژههای مرتبط با موضوع شامل &#34;تولید هوشمند&#34;، &#34;تولید پیشرفته&#34;، &#34;صنعت مجتمع&#34;، &#34;صنعت هوشمند&#34; و &#34;کارخانه هوشمند&#34; نیز با این موضوع مرتبط هستند.انقلاب صنعتی چهارم ترکیبی از چندین نوآوری مهم در فناوری دیجیتال است. عناوینی همچون هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، اینترنت اشیا  (IOT)، واقعیت مجازی  (VR)، واقعیت افزوده (AR)، بلاک چین، پردازش ابری، داده‌های کلان (Big data)، مدل‌سازی اطلاعات ساخت (BIM)، چاپ سه‌بعدی (۳D Printing)، پهپاد، روباتیک و ... مفاهیمی هستند که در راستای دستیابی به انقلاب صنعتی چهارم، تعریف ‌شده‌اند.این پدیده در مقایسه با انقلاب صنعتی سوم که از علم فناوری اطلاعات برای تولید خودکار استفاده کرد سرعت رشد بیشتر و نمایی دارد. این انقلاب برپایه های انقلاب سوم برپا شده است و همجوشی بین فناوری های مختلف و کم رنگ کردن مرز های فیزیک زیستی و دیجیتال را در پی دارد.چالش های این انقلاب شامل  حساسیت داده ها  امنیت داده ها و اطلاعات  شکاف در مهارت فنی و قابلیت همکاری می باشد. نیروی کار در انقاب صنعتی چهارم نیاز به دانش دیجیتال دارد.</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Sun, 31 Oct 2021 17:56:12 +0330</pubDate></item><item><title>جستاری بر یک آشنایی لینکدینی</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/جستاری-بر-یک-آشنایی-لینکدینی-ouaeiogmhaic</link><description>امروز تو لینکدین با شخصیتی آشنا شدم به نام آقای هانی صفایی از طریق پستی به قلم خانم ندا عروضی که  هردو از نیروهای یکتانت هستن. ویژگی این فرد که منو جذب کرد بیشتر درباره اش بدونم، این بود که خانم عروضی  درباره ایشون گفته بودن ایشون هرروز یک مقاله درباره سئو مطالعه میکنه. ویژگی های مثبت دیگه هم از این فرد گفته بودن، مثلا اینکه خیلی اهل کمک کردنه و اصلا گاردی نسبت به آموخته هاش نداره. اگه چیزی رو باهاش مخالفت کنی برات مدرک میاره . خب همه اینا روگفتم برسم به این نکته که هر کردوم از ما تو پوزیشنی که قرار داریم چه قد میتونیم شبیه آقای هانی صفایی باشیم، چه قد میتونیم یه فرد معمولی باشیم.  فقط بریم و بیایم و تسک هامون دان شه بی هج افزوده ای. من خودم رو میگم به عنوان یه نویسنده که دیجیتال مارکترم هست، امروز بعد از ظهر چیزی به خود یا اطرافیانم اضافه کردم؟ ...</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Tue, 19 Oct 2021 18:45:10 +0330</pubDate></item><item><title>ارشد مدیریت یا نگاهی متفاوت؟</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/ارشد-مدیریت-یا-نگاهی-متفاوت-mr22ucjvl7sf</link><description>کنکور ارشد امسل رو به صورت یه توفیق اجباری شرکت کردم. ۵ یا ۶ ماه قبل از کنکور ارشد به شوق و جوو اطرافیان گفتم امسال ثبت نام میکنم و میرم که درس بخونم. پیش خودم  نشستم رشته های مختلف رو بررسی کردم. از دوستام درباره ارشد مدیریت و حال و هواش پرسیدم.  دفترچه سازمان سنجش رو باز کردم چشم دنبال رشته هایی بود که هم اسم با مسمی داشته باشن هم اینکه درس هاشون به مذاقم خوش بیان. دیدم زیر رشته های علوم ارتباطات شبیه منه. شبیه چیزی که تصور میکردم. اما خب یه گوشه ذهنم غلغلک میشد که مدیریت هم ارشدش خیلی باحاله ها هم فال هم تماشا با مدرکش میشه کلی پز داد میشه خیلی جاها ادعا کرد که یه کسی هستی براخودت! تا اینجای داستان که محض افزایش علم به فکر ارشد نبودم. یه ذره درباره رشته هی جدید مدیریت تو ارشد خوندم و دیدم مثلا کسب کار  یا مدیریت کارآفرینی منو ترغیب میکنه. یا علی گفتم و ثبت نام کردم. با دوستام در ارتباط بودم. یه سریا میگفتن برو سمت IT یه عدع میگفتن برو سمت مدیریت یکی میکفت واقعا ارشد کمکت میکنه؟ خیلی نظرات زیاد بود... یکی از دوستام که درحال تحصیل تو رشته  مدیرت کارآفرینی بود از سختی ها و اذیت شدن های ارشد خوندن مجازی میگفت اما یکی دیگه از شیرینی دانشگاه رفتن و باهم بودن و اینکه بیا ارشد هم باهم باشین بترکونیم. خلاصه ثبت نام کردم و درس خواندن همانا گذر زمان همانا ... روز موعود با اطلاعات عمومی و اعتماد به سقف رفتم سر جلسه! از دروس تخصصی فقط عناوینش رو تو دوره لیسانس شنیده بودم و بعضا واحد تخصصی و اصلی رشته خودم بود! اونجا بود که حکمت بعضی واحد های دوره لیسانس رو فهمیدم.  با دانش قبلی و سررشته در ادبیات  و معارف تو علوم ارتباطات مجاز به انتخاب رشته شدم. اما تو مدیریت چون کلشو خواب بودم حتی معارفشم بلد نبودم عنوانی کسب نکردم. وضعیت من سر کنکور ارشد ۱۴۰۰! با ذکر این جمله &#34; اینا چیه نوشته اینجا؟&#34; حالا اینارو تعریف کردم که اینو بگم ...سواد داشتن به ارشد خوندن نیست. اونم با تعریفی که اخیرا یونسکو برای سواد ارائه کرده. اما منظورم اینم نیست که بگم نه به ارشد!  تهش نظر من اینه، ارشد برای کسی خوبه که تشنه دانشه ،که تشنه بیشتر تحصل کردنه. امثال منی که ارزش واقعی ارشد خوندن و ادامه تحصیل رو براخودمون مشخص نکردیم، اتلاف وقته. به جاش می تونیم بریم با مکتب خونه و  رهنما کالج و متمم ده برابر ارشد مطلب بخونیم. روش یادگیری متفاوته.  حداقل تا زمانی که ارشد مساوی مدرک و شغل بهتر باشه! من سراغش نمیرم. مگه اینکه یه تحول عظیم تو آموزش صورت بگیره.  علوم شناختی بعد از ارشد و داستان هایی که براتون گفتم طی یک گفت و گویی صمیمانه با فردی اهل فن دریچه های جدیدی از علم به روی من گشوده شد.  موضوعی به نام علوم شناختی!  حالا چرا از ارشد رسیدم به این؟ همه اون حرفای بالا رو من داشتم نقل میکردم که گفتن یه چیزی وجود داره که جامع تره که کلی زیر شاخه داره سنش هم کمه و تازه داره فراگیر میشه الزامی هم به دانشگاه و ارشد نداره و اون چیه ؟ موضوعی به نام علوم شناختی! یه علومی که تقریبا تو هر حوزه ای میتونه نفوذ کنه. درباره علوم شناختی و آشناشدن خودم با این موضوع تو پست  های بعدی بیشتر مینویسم.</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Sun, 19 Sep 2021 20:11:36 +0430</pubDate></item><item><title>ساعت را رند نکنیم!</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/ساعت-را-رند-نکنیم-qxlaiqkpdy4t</link><description>دنبال بهانه ای برای نوشتن بودم که مطلبی از شاهین کلانتری در وبلاگش خواندم و برایم جالب بود. جرقه ای در ذهنم روشن شد. به نوشته های دیگرایشان هم سر زدم.  نتیجه این شد که بدون اتلاف وقت پستی منتشر کنم. برای شما پیش آمده که هنگام رانندگی ناگهان به خودتان بیایید و چند دقیقه از رانندگی و اتفاقات رخ داده در خیابان را متوجه نشده باشید؟  گاهی در زندگی هم همین اتفاق میافتند، ساعت ها میگذرند اما حواسمان نیست که زندگی کنیم و یه لحظه یه خودمان میاییم . این خوب است که به خودمان بیاییم و کنترل را بدست بگیریم. مبادا آنکه تلنگر نخوریم و ناآگاهانه ادامه بدهیم. ساعت را رند نکنیم!شاهین کلانتری در پست قوانین بهره وری من خیلی ساده و روان از چیزهایی میگویید که تلنگر هستند. مثلا همین که ساعت را رند نکنیم برای شروع کاری!  به خودمان نگاه کنیم بارها شده گفتیم بذار ساعت یازده بشه دقیق شروع میکنم ...  نوشته من شاید نکته علم خاصی نداشته باشد اما برای خودم و حتی برای یک نفر مانند خودم انگیزه ای است برای بیرون آمدن از چرخه تکرارای بیکاری و گشت و گذار در اینستاگرام و ناآگاهانه رانندگی کردن!</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Wed, 01 Sep 2021 15:13:50 +0430</pubDate></item><item><title>توئیت نوشت ۳۰ شایدم ۳۲</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/توئیت-نوشت-۳۰-شایدم-۳۲-yzbmxrzeze56</link><description>پرشین بلاگ چند مدتیست از دسترس خارج شده و  مطلع شدیم که گویا کلا  دیگر روی ماهش را نمیبینیم و صد افسوس که آنجا بستری بود برای دل نوشته هایمان. توئیتری بود برای طنز نوشته های تلخ مان ... جایی که قریب به دوسال هرچه نگاشتیم عمیقا از دلمان برخواسته بود ... خاطراتی که نوشتیم . از شرح حال دوستانی که داشتیم گفته بودیم ... دو صد حیف که پرشین عزیزمان  خوابیده و ماییم و صد افسوس از نوشته هایی که دیگر نداریمشان ... به یاد توئیت نوشت های پرشین  که تا شماره سی یا سی و دو پیش رفته بود  این نوشته را نیز یه همین نام ثبت میکنیم.پرشین بلاگ. یادش گرامی </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Tue, 08 Jun 2021 18:41:38 +0430</pubDate></item><item><title>جستاری بر یک مصاحبه</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/جستاری-بر-یک-مصاحبه-qxrrtw1qgs5h</link><description>امروز وب سایت تخصصی تو حوزه بازاریابی رو میخوندم که یه لینکی رو باز کردم. عنوانش نوشته این بود: &#34;گفتگو با حمیدرضا ایجادی – مدیر مارکتینگ و تبلیغات چای نهال جوان&#34; اون چیزی که منو جذب خوندن این نوشته کرد، عبارت مدیر مارکتینگ وتبلیغات بود. کنجکاو شدم حتما این مصاحبه رو  بخونم. قسمت جالب تر این مصاحبه این بود که  متوجه شدم این فرد تنها ۲۳ سال داره و وقتی وارد این شرکت شده صفر ساعت تجربه کاری داشته! شاید بگین خب این برند رو نمیشناسیم و فلان یا مدیر مارکتینگ اسنپ و دیجی کالا با اون هه سابقه خوب، از مصاحبه ایشون خوشت اومده ؟ راستشو بخواین آره! چون حس میکنم مدیرای اسنپ و دیجی کالا و امثالهم خیلی بزرگ هستن. خودمونی تر بگم حس خوبی بهشون ندارم. اینجور آدم ها بیشتر منو جذب میکنن، آدم هایی که ساده ان و اونقد با برندی که توشن  احاطه نشدن...  تجربه این حس برمیگرده به چندین وبیناری که شرکت کردم و اونچیزی که فکر میکردم نبود. برای همین حس میکنم این کسب و کار های بزرگ وطنی و آدم هایی که اونجا هستن خیلی فضایی و بزرگ تر از ذهن من هستن!خلاصه مصاحبه جالبی بود شاید برای یک نفر مثل من جرقه ای در ذهن ایجاد کند!? </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Wed, 21 Apr 2021 19:00:38 +0430</pubDate></item><item><title>آمار بازدید پست‌های من در سال ۹۹</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-fhlxo4awntkh</link><description>در طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/xddhnd6jyumm-cQSvl.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۷,۱۵۳ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۱۲۳ مرتبه پسندیدند و  ۲۳ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۴۸ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۱,۰۶۲ بار خوانده شدند و ۳۱,۵۲۶ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم  ۰/۰۰۰۴۳۲۲۱۸ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۲,۲۵۶ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من  ۰/۰۰۰۴۳۲۲۱۸ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Sun, 11 Apr 2021 20:34:30 +0430</pubDate></item><item><title>کتاب سال من</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/کتاب-سال-من-tcy7yiqqap8l</link><description>یه عادت خوبی که شاهین کلانتری به خواننده های وبلاگش آموزش داده  نوشتن آزادنویسی روزانه است. البته با چاشنی نوشتن اهداف و دغدغه ها با لحن اتفاقات روزمره اسمشم گذاشته کتاب سال من!کتاب سال من و بک گراند زیبای لپ تاپم  من سال گذشته امتحانش کردم و فوق العاده بود برای امسال هم یه ورد جدید باز کردم سایزش رو به a5  تغییر دادم یه فونت جذاب ( تبسم) گذاشتم . شروع کردم به نوشتن خیلی حس خوبی داره  هر روز هم ملزم به نوشتنش هستم حتی شده یک خط. اما در رسپی اصلی ۱۰۰۰ کلمه گفته شده!  مهم تداوم زنجیره عادت هست به نظرمن حالا اینکه دقیق رسپی رعایت بشه و باعث بیشه کیک مون خوب و یه دست پف کنه و خوشمزه باشه دلیل نمیشه لذت تجربه ساخت یه کیک خویش پز رو امتحان نکنیم و انقد میزان مواد رو کم و زیاد کنیم تا بالاخره درست شه!  سال ۹۹ اگه مثل یک سریال باشه  بعضی قسمت هاش انقدر خنده دار بود که از خنده اشکم در اومد و دلم درد گرفت.بعضی قسمت ها اتفاق خاصی نداشت و صرفا تهیه کننده کش داده بود که نوار فیلم پر شه.یه قسمت هایی  اتفاق های حساس افتاد که مخاطب رو میخکوب میکرد که نتونه یه ثانیه سر برگردونه. ته تهش ولی مثل سریال های ایرانی رفتیم برای فصل دو ...برای فصل دوم سریال، به عنوان نویسنده این سریال خیلی ایده ها دارم. بازیگرا ممکنه تغییر کنن با بازی بعضی ها حال نکردم  عوضش بازیگرای جدیدی رو اطرافم دیدم که حس میکنم خوب میتونن نقش ایفا کنن. این داستان ادامه دارد ...</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Sun, 04 Apr 2021 15:28:01 +0430</pubDate></item><item><title>نگاهی متفاوت</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/نگاهی-متفاوت-y4kfm81dxorw</link><description>تا حالا دقت کردین اگر ناخن نداشتیم چه اتفاقی می افتاد؟ اگه انگشت شست نداشتیم میتونستیم دکمه های لباسمون رو ببندیم؟  امتحان کنید!اگه پوست پشت پلک چشممون به زمختی پوست آرنج دستمون بود! فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ ( سوره مومنون آیه ۱۴) این نوشته شروعی برای یه مجموعه ای هست که تصمیم گرفتم با عنوان نگاهی متفاوت (ممکنه تغییر بکنه عنوانش) منتشر بکنم و هربار به خودم یادآوری کنم چه نعمت هایی داریم و شاید اصلا توجه نکنیم. </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Tue, 09 Feb 2021 15:13:09 +0330</pubDate></item><item><title>رسالت یک نویسنده</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/رسالت-یک-نویسنده-ptdvokqle3p8</link><description>با سرعت انتشار پست و استوری در بستر اینستاگرام، رو آوردن اکثر افراد به یوتیوب و طوفان های توئیتری ما می مانیم و سهم مان در زنده نگه داشتن بسترهای وبلاگ نویسی! به نظر من آدم هایی مثل ما اهالی ویرگول هرچقدر هم بسترهای دیگر جذاب و فریبنده باشند باز دلمان پیش ویرگول است و جایی که محدود به ۱۴۰ کاراکتر نباشیم! محدود به خلاصه نوشتن و هشتگ زدم برای دیده شدن نباشیم. نمیگویم اینستاگرام یا تویتر را ببندیم برود و بچسبیم به وبلاگ هایمان!  اما میگویم ما نویسنده ها رسالتمان را فراموش نکنیم! یک نفر در دنیا هست که تشنه خواندن باشد تشنه وبلاگ نویسی ! شاید نوشته من و شما آبی باشد گوارا برای تشنه ای در گوشه از این دنیا.</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Thu, 04 Feb 2021 21:48:37 +0330</pubDate></item><item><title>یک فنجان تفکر</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/یک-فنجان-تفکر-rkeufotx0lbu</link><description>۱ دی ماه ۹۹ تاریخی که شاید اهمیت چندانی در ظاهر برای کسی نداشته باشد! اما برای من دارد...اهمیت اولش آن است که چندماه دیگر ویرگول من دو ساله میشود! و این هم شیرین است و هم کمی در ذهنم تلنگر ایجاد میکند. درباره اش بیشتر خواهم گفت.اهمیت دوم آن عدد شمع روی کیک تولد ... باز هم حدود ۳ ماه دیگر همچین روزهایی وارد ۲۳ امین سال زندگی می‌شوم. داشتم فکر می‌کردم حالا که سن در سراشیبی تند بالارفتن قرار گرفته ( میدانم ممکن است خرده بگیرید که ۲۳ مگه سن بالاییه؟ به نسبت ۲۰ واقعا حس سن بالابودن داره D:)  به ذهنم رسید که قبل از تحویل سال ۱۴۰۰ چه قد فرصت دارم و برای خودم بنویسم دوست دارم چه کارهایی تا آن موقع انجام بدهم که سال ۱۴۰۰ وقتی تحویل شد و می‎رفت که وارد ۲۳ شوم دوست داشته باشم آن کارها را با لذت و افتخار روایت کنم. به قول امیر مهرانی «روایتگر داستانی باشیم که دوست داریم آنرا روایت کنیم.» برای خالی نبودن عریضه از تصویر!درباب زمان همین بس که میگذره! سریع تر از اونچه که فکرش را بکنیم. به قول حاج آقا پناهیان به زمان کوتاه نگاه کنیم.  بیش از این درباره زمان گفتن نه در حوصله شما میگنجد نه در کلام من! یک بحث دیگری که در خلال تفکرات شبانه به ذهنم رسید این بود که هر انسانی سفر زندگی خودش را می‌رود! سفر هیچ دو انسانی شبیه هم نیست حتی اگر در میانه ایی از مسیر همراه هم باشند. پس دست از مقایسه خود با آدم هایی که ایستگاه بعدی معلوم نیست همراه مان باشند یا خیر برداریم. این ها تفکرات شبانه من هستند و شما مختارید با آنها مخالف باشید. القصه که گاهی لازم است در خودمان قر شویم و کمی کندو کاو کنیم. همان نکته ایی که دین با  محاسبه نفس از آن  یاد می‌کند و به نظر من لازم نیست حتما محاسبه معنوی باشد می‌تواند همین تعبیر شود که امروزت را چگونه گذراندی؟ پیشنهادی که به ذهنم رسید نوشتن نامه ایی به &#34;من&#34; آینده است! آینده ایی که من آنرا تا ۳ماه دیگر میبنم  و میخواهم برای خودم چند کلمه بنویسم. می توانم متصور شم که وقتی نامه را میخوانم شاید لبخند بزنم شاید هم از خودم خجالت زده شوم البته دوست دارم بیشتر با افخار و غرور تک تک کارهایی را که نوشته ام بخوانم و لبخند بزنم حتی به کارهایی که احمقانه به نظر میرسند! شما هم میتوانید از این فرصت استفاده کنید و همین الان کاغذ و قلم بردارید و نامه ایی برای خودتان بنویسد!‍در باب دوساله شدن ویرگول اما جز اینکه خوشحالم و مسیری که شروع کردم را دوست دارم نکته ایی اضافه تر برای گفتن نیست. در پناه حق </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Mon, 21 Dec 2020 21:02:01 +0330</pubDate></item><item><title>برای فرار از بی حالی!</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/برای-فرار-از-بی-حالی-prjukznr62js</link><description>ادریس میرویسی یه پستی داره با عنوان برو بابا حال نداریم.  تو وضعیت الانم یاد اون پست افتادم. برای فرار بی حالی چاره ای نیافتم جز نوشتن آن هم بدون هیچ هدف خاصی؛ اما در پیش نویس این پست از ده موضوع مختلف که توی ذهنم بود توضیحاتی نوشتم که خب انتشار همه آن تراوشات ذهنی از حوصله نویسنده و خواننده خارج است. اما یه موضوع به نظرم برای دامن زدن مناسب بود که در پاراگراف بعدی به آن اشاره خواهم کرد. اکانتی به جز اینستاگرام!من وقتی به یه وبلاگ یا سایت جدیدی سر می‌زنم، همون اول صفحه &#34;درباره من&#34; یا &#34;تماس با من&#34; رو چک می‌کنم تا ببینم صاحب اون پیج یا وبلاگ، چه صفحات دیگه ای داره. معمولا همه اینستاگرام و توییتر و بعضا لینکدین هم دارند. طی یک اقدامی، تصمیم گرفتم به توییتر اون افراد هم سر بزنم یا لینکدینشونم ببینم. تجربه جالبی بود! نتیجه اش برام غیرمنتظره بود؛ چرا؟ چون من ذهنیتم این بود که خب یا همین حرفایی که داخل وبلاگ یا کپشن اینستاشون میزنن رو توی توییتر منتشر میکنن یا بهش ارجاع میدن، احتمالا با  چیز جدیدی رو به رو نمی‌شم! اما سخت در اشتباه بودم. وقتی به توییتر یا لینکدینشون سر ‌می‌زدم، انگار وبلاگ هال پذیرایی خونه شون بوده و مهمون داشتن، درحالی که توییتر شبیه آشپزخونه بود اونم وقتی مهمونا رفتن و طرف با لباس راحتی اومده آب بخوره!  البته شاید اغراق آمیز باشه و کمی هم مایه طنز داشته باشه ولی من همچین حسی داشتم. خب من خودم همچین وضعیتی رو با دوتا وبلاگ متفاوت خودم انجام میدم. یه وبلاگ دارم که دقیقا شبیه همون توصیفیه که کردم؛ خیلی خودمونی. البته بازهم اشاره می‌کنم ممکنه شما ۲۳۴ مثال نقض بیاری که نه اتفاقا اشخاصی هستن که رسمی ترین  و جدی ترین کارها رو تو توییتر انجام می‌دن. من هیچ مطالعه و تحقیق جدی درباره توییتر نکردم؛ صرفا تجربه امو گفتم و خب همینم ایده خوبیه که برای نوشته های بعدیم روی این موضوع کار کنم و درباره توییتر و فضایی که داره تحقیق کنم و یه یادداشت بنویسم. </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Mon, 09 Nov 2020 23:28:05 +0330</pubDate></item><item><title>کتاب صوتی و نظریه گوسفند نگری!</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/کتاب-صوتی-و-پیاده-روی-f36vw4kpezve</link><description>یه تجربه جالب در دوران قرنطینه!قبل از این اوضاع و خانه ماندن های اجباری، چندین اپلیکیشن کتابخوان و پادکست روی گوشی داشتم. اما هیچ وقت به طور جدی ازشون استفاده نکرده بودم. به قول نوشته محمدرضا شعبانعلی در این پست، با عنوان بهره برداری از ظرفیت ها و گوسفند نگری!گوسفند نگری! منم اولش با دیدن این اصطلاح جاخوردم و تصور کردم احتمالا متن حاوی یک نقد ونکوهشی هست؛ اما وقتی به سراغ خوندن متن رفتنم، با یه فضای کاملا متفاوت روبه رو شدم که خیلی هم جالب بود. درباره &#34;بهره برداری از ظرفیت‌ها&#34; بود. پیشنهاد می‌کنم حتما بخونیدش! درباره اپلیکیشن های کتابخوانی و پادکست و کتاب صوتی، همونطور که گفتم از ظرفیت هاشون مطلع نبودم تا اینکه در این ایام برای فرار از کسالت و بی حالی، بعد از ظهر ها میرم پیاده روی ! به فکر افتادم به جای اینکه مدام به آهنگ گوش کنم یا سر وصدای ماشین ها و صحبت آدم های هایی که تو خیابون میرن و میان رو بشنوم، بیام پادکست گوش کنم. کتاب هایی که مدت هاست می‌خوام بخونم ولی به هر دلیل فرصت نمیشه رو گوش بدم و زحمت شنیدنش رو بکشم! پیاده روی رفتن من ولی انقد شیک نیست! D:برای شروع، به پیشنهاد خواهرم،  داستان صوتی &#34;زنان کوچک&#34; رو شروع کردیم گوش کردن!  فیلمش رو مدت ها قبل تو  فیلیمو نشون کرده بودم ببینم؛ اما حوصله نمی‌کردم ببینم. میتونم بگم واقعا فوق العاده بود! گوینده داستان صدای دل نشینی داشت و باعث شده بود تو ذهنم تصویر سازی کنم و انگار داستان داشت رو به روم اتفاق میافتاد! انقد غرق شده بودم که نفهمیدم پنج دور، دور پارک زدم. اندر فواید پیاده روی  اونم تایم شب بیشتر براتون میگم!برای اینکه به کتاب های صوتی  راحت تر دسترسی داشته‌ باشم هم، اپلیکشن نوار رو نصب کردم که مرجع خوبی برای کتاب های صوتی هست. البته طاقچه و فیدیبو هم هستن، اما خب این دوتا برای کتاب الکترونیک  خوندن مناسبت ترهستن به نظر من البته! خلاصه که این روز ها که اوضاع از بد هم بدتر میشه و خونه موندن اجباری تر ( برای سلامت خودمون!) از ظرفیت های خودتون و ابراز های اطراف تون به نحو احسنت بهره برداری کنین!</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Fri, 23 Oct 2020 14:45:55 +0330</pubDate></item><item><title>اگر قرار بود مهارتی انتخاب کنی!</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/اگر-قرار-بود-مهارتی-انتخاب-کنی-zhq880dzjrah</link><description>دنیای امروز با سرعت زیادی در حال تغییره و شاهد رشد عنوان های شغلی متنوع و گاهی جدیدی در سطح دنیا هستیم. بالتبع در کنار رشد این همه شغل که در گذشته نیازی به اونها نبود یک سری مهارت های جدید هم شکل می‌گیرن و برای اینکه بتونید شغل مورد نظرتون رو به دست بیارید لازمه مهارت های اون شغل رو کسب کنید. با این تغییرات عده ای تصمیم گرفتن آموزش دهنده مهارت های جدید باشن پس یک سری موسسات و آموزشگاه هایی ایجاد شدن که امروزه با رشد تکنولوژی به صورت حضوری و مجازی میتونید از آموزش های اونها استفاده کنید. چند وقت پیش که روی این موضوع در فضای مجاری سرچ میکردم به صفحه ای در اینستا گرام برخوردم که پست جالبی رو در رابطه با همین موضوع منتشر کرده بود. توی پستش از مخاطبانش پرسیده بود که تا آخر امسال دوست دارید چه مهارتی رو یاد بگیری؟ برام جالب شد تا کامنت ها رو بخونم و ببینم اکثر افراد به چه مهارتی اشاره میکنن.یادگیری مهارت جدیدشاید اول بهتر باشه  باهم ببینیم توی کامنت ها به چه مهارت هایی اشاره شده و بعدش هم رتبه بندی تمایل افراد به هر مهارت رو باهم بررسی میکنیم. 10  مهارت ای که بیشترین تعداد افراد بهش اشاره کرده بودنبرنامه نویسیماشین لرنینگدیجیتال مارکتینگ                                                                                                                                                ui/uxداده کاویزبانفتوشاپتدوینتولید محتواسئوتقریبا میشه گفت اکثریت به مهارت هایی اشاره کردن که تقریبا این روزها مطرح هستن اگه توی گوگل سرچ کنیم چه مهارتی بیاموزم لینک اول و دوم به این عنوان می رسید که ده مهارت برتر سال ۲۰۲۰!  یه موضوع جالب  گرایش افراد به بحث ارز دیجتال وبیت کوین و بلاک چین بود. اگر با مفهوم بلاک چین آشنا نیستین پیشنهاد میکنم این لینک رو بخونین. بحث دیتا ساینتیست و تحلیل داده به زعم من هم مهارتی هست که اخیرا در بین افراد جا باز کرده شاید سال های قبل به این شدت  یک موضوع پرر رنگ نبود. پیج رهنما کالج یه بخشی داره با عنوان #از_شغلت_بگو  که توی بخش هایلات های اینستاگرامشون می‌تونید ببینید. یکی از شغل هایی که معرفی شده کارشناس تحلیل داده هست.  امین آرامش هم در وب سایت شخصیش یه بخشی داره با عنوان معرفی مشاغل  از اونجا هم میتونید با این مهارت و آینده کاریش آشنا بشید. </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Sun, 18 Oct 2020 13:29:51 +0330</pubDate></item><item><title>دوستان من (۱)</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/دوستان-من-۱-ezxhzpdokskx</link><description>معرفی کردن صفحه دوستان،  نمونه اش رو می‌تونید در وب سایت محمد رضا زمانی (میدونم که میشه)، امیرمحمد قربانی و همچین معرفی هایی که جناب دست انداز در صفحه شون انجام میدن ببینید. من هم تصمیم گرفتم برای قدردانی و نشر نوشته های خوب،  دوستان ویرگولی رو در این پست معرفی کنم.نوشته های شیما صداقت و ایده سیگنالیست که سه ماهی میشه راه اندازیش کردن! سیگنالیست بستریه برای همه افرادی که کلی سوال دارن و اهل تحقیق و مطالعه ان!  https://virgool.io/Signalist2020/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%A7-%D8%B5%D9%81%D8%B1-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%D8%A7-%DB%8C%DA%A9-nywpyyyepank آرش نقدی!  https://virgool.io/@Arash-Naghdi/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D9%81%DA%A9%D8%B1-%D9%85%DB%8C%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85-%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%82%D8%A8-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%85-usoofd3htalb </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Sat, 17 Oct 2020 11:31:03 +0330</pubDate></item><item><title>گزارشی از حال و هوای این روزها</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/گزارشی-از-حال-و-هوای-این-روزها-xafgl1rrowmk</link><description>این پست با الهام از نوشته محسن هدایی منفرد، در &#34;وبلاگ یک باور&#34; به رشته تحریر درآمده است. گزارش حال بعد از مدتی سکوت نگارشی در ویرگول، با چند ایده و هدف که از ایده های قبلی سرچشمه می‌گیرند، به دنیای ویرگول برگشتم. اینبار برای وبلاگ شخصی خودم، نقشه جدی تری طراحی کرده ام. در این مدت با مفاهیم پرسنال برندینگ، گزارش نویسی و عناوینی که می‌توان از آنها برای وبلاگ نویسی استفاده کرد، کمی با فضای داده کاوی و انقلاب صنعتی در ادوار مختلف آشنا شدم. درباره هرکدام از این موضوعات، در پست های جداگانه مطالبی خواهم نوشت. مدتی هم هست به صرافت افتادم در فضای لینکدین هم فعالیت کنم. تنها فضای مجازی ای هست که  به نظر من جایگاه و بار علمی داره و میشه روش برای ساخت وجهه شغلی و علمی یا به قولی پرسنال برندیگ سرمایه گذاری کرد.  ایسنتاگرام و توییتر به عنوان ابزار های مفید دیگه رو رد نمیکنم اما خب فکر میکنم فضای متفاوت تری دارن. خوش حال میشم نظرتون رو دراین باره توی کامنت ها بنویسد.موضوع دیگر مبحث شیرین زبان انگلیسی است! در این باب راه های مختلفی رو که با اونها در وبلاگ دوستان متممی آشنا شدم و  لینک هایی که دراین باره مطالعه کردم، امتحان کردم و دست آخر پستی که به دلم نشست و حس کردم برخاسته از واقعیت است  و به قول یکی از همین نویسندگان ویرگولی، از فرمول های یکسان موفقیت و روش های بازارای به دور است. پست محمدرضا شعبانعلی  بود که توصیه میکنم اگر به معضل من در یادگیری و نیمه رها کردن یادگیری زبان دچار هستیدحتما آنرا بخوانید. عادت نوشتن و راهکار های شاهین کلانتری شاهین کلانتری اخیرا در وبلاگ اش، مطالبی منتشر میکند که به صورت دوره ای و تمرینی هستند. نوشته هایی با عنوان افزایش دایره واژگان و  شروع هفته ای خوب!. تیتر اول که خب مشخص است؛ تعدادی واژه و اصطلاح که کمتر شنیده اید و موظفید در طول نوشتن یک متن داستانی یا غیر داستانی از آنها استفاده کنید. من که بسیار لذت بردم.  پست دوم اما جالب تر است؛ شما در طول هفته، برای هر روز، یک عنوان خاص برای نوشتن دارید. مثلا سه شنبه باید یک نوشته دربارۀ &#34;آثاری هنری و ادبی موردعلاقه‌تان&#34; بنویسید. به نظر من کمتر کسی به طور خاص به این موضوع توجه کرده و آنرا به رشته تحریر درآورده است.یا مثلا دوشنبه باید دربارۀ آیندۀ مطلوبتان بنویسید؛ از مسیری که می‌خواهید برای ساختن آینده‌تان طی کنید، بنویسد.در آخر؛ میخواهم در این مدت روی موضوعاتی که بالاتر به آنها اشاره کردم کارکنم و بنویسم.تصمیم دارم وبلاگ انگلیسی خودم را هم راه اندازی کنم. از عادت های خوبی که خودم آن ها را امتحان کرده ام بنویسم. وبلاگ هایی که میخوانم را معرفی کنم. (ساختن یک  صفحه با عنوان دوستان من )مطالب من را در وب سایت شخصی من نیز میتوانید دنبال کنید!</description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Sat, 10 Oct 2020 22:50:54 +0330</pubDate></item><item><title>محتوای ویدیویی یا متنی؟</title><link>https://virgool.ir/@ohadizahra.oh/محتوای-ویدیویی-یا-متنی-ffz5mylvs49v</link><description>تولید محتوای ویدیوییشاید این سوال برای هرکدوم از ما توی ذهنمون ایجاد بشه که محتوای ویدیویی تولید کنیم یا محتوای متنی؟ اصلا محتوای ویدیویی کجا به درد میخوره؟ تولید محتوای ویدیویی نسبت به محتوای متنی چه هزینه هایی داره؟  نوشته ویرگولی امروز قراره درباره این موضوع کمی صحبت کنه. خب اولین نکته از نظر من درباره انتخاب بین این دوتا محتوا این هست که نگاه کنم ببینم هدف و ساختاری که داخل پیچ یا سایتم انتخاب کردم لازم داره ویدیویی براش ساخته بشه یا نه ممکنه بگید اصلا بحث این حرفا نیست ساخت ویدیو یکی از روش ها  ترفند های افزایش بازدید سایت هست و اگه میخوای مخاطب بیشتری جذب کنی باید ویدئو تولید کنی! بیاید باهم به چند تا سایت معروف نگاه کنیم روزنوشت های محمدرضا شعبانعلی  سایت شاهین کلانتری عزیز هزینه ساخت محتوای ویدیوییبیاید کمی درباره هزینه هایی که محتوای ویدویی لازم داره صحبت کنیم. هزینه شامل زمان انرژی فیزیکی و ذهنی ابزار و این قبیل مسائل میشه! دوستی به من می‌گفت تولید ویدیو به مراتب از نوشتن متن راحت تره!  من درلحظه با حرفش مخالفت کردم و گفتن به نظرم اشتباه میکنی! حالا دلایلم چی بود؟ باهم بررسی میکنیم.برای تولید محتوای ویدئویی شما فکر میکنید ایده وحرفی که میخواید بزنید توی ذهنتون باشه کافیه و همین که برید جلوی دوربین راحته دیگه شروع میکنید به صحبت!ولی به نظر من نوشتن متن صحبت نکته هایی که حین صحبت لازمه بهشون تاکید کنید  مکانی که قراره صحبت کنید صداتون کم و زیاد شدنش  سرو صدای اطراف نور تدوین فیلم  سوتی هایی که موقع فیلم برداری و ... یه لحظه صبرکنید! اینا رو نگفتم که مایوس بشید و یا کلا بخوام بگم تولید محتوای ویدیویی  کار سختیه و نریم سمتش ! اتفاقا کار جالبیه و مخاطب امروزی بیشترهم میپسنده قصد من مقایسه بین میزان هزینه ویدئو و متن نوشتاری هست!و اما درباره نوشتن و تولید محتوای متنی نوشتن هم سخت است اما همین که جرقه ای در ذهنت شکل بگیرد میتوانی شروع به نوشتن کنی. محتوای متنی شاید نتونه جزییاتی که در ویدئو هست رو منتقل کنه اما میتونه قوه تخیل مخاطب رو به کار بگیره. محتوای متنی به نظر من حکم &#34;نقش بستن روی سنگ&#34; داره! یاد جمله ای افتادم که می گفت تنها صداست که می ماند ولی من میگم صدا و نوشته هاست که می ماند...به نظر من استفاده متناسب  از روش های مختلف تولید محتوا چند مزیت دارد. اول تجربه است. دوم میتونی بفهمی سلیقه مخاطب و مهم تر سلقیه خودت چیه!  سوم میتونه برای ساخت برند شخصی خیلی کمک کنه.و سخن آخر! تولید محتوا از هر روشی سختی های خودش رو داره. مهم اینه با این روش ها کاری کنیم که پیامی که داریم به مخاطب متنقل بشه! </description><category>زهرا اوحدی</category><author>زهرا اوحدی</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2020 12:39:30 +0430</pubDate></item></channel></rss>