<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های آبلوموف</title><link>https://virgool.ir/feed/@oblomov</link><description>هل من مَحیص؟</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 17:06:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/448072/avatar/srs5Iq.jpeg</url><title>آبلوموف</title><link>https://virgool.ir/@oblomov</link></image><item><title>شب چهارم</title><link>https://virgool.ir/@oblomov/شب-چهارم-yq6gptnh2ghk</link><description>قرار است صبح نشود این شب؟ آهنگی که دوستش داشتیم را پلی کردم و از دلتنگی قریب مردنم. خیلی دلتنگم. و تو خوابی. این شبها زودتر از همیشه میخوابی. و من دلتنگ چراغ سبز گوشه اسمت شده‌ام. کاش بیدار شوی فقط. کاش فقط بدانم آنور داری نفس میکشی. همین.</description><category>آبلوموف</category><author>آبلوموف</author><pubDate>Fri, 11 Dec 2020 01:59:05 +0330</pubDate></item><item><title>شیرینی زبان</title><link>https://virgool.ir/@oblomov/شیرینی-زبان-szskf7yka13a</link><description>چرا باید روز آخر به مناسبت یک ساله شدنمان برایم شیرینی زبان بخری؟ چرا باید امروز الهه موقع آمدن به خانه با خودش یک جعبه بزرگ زبان بیاورد؟ چرا حالا که نیستی همه چیزها تو را یادم بیاورد؟ چرا زندگی دقیقا دست میگذارد روی نقطه ضعف آدمها تا جانشان را بالا بیاورد؟ چرا جانمان را یکدفعه نمگیرد راحتمان کند؟</description><category>آبلوموف</category><author>آبلوموف</author><pubDate>Wed, 09 Dec 2020 21:58:07 +0330</pubDate></item><item><title>ظهر روز سوم</title><link>https://virgool.ir/@oblomov/ظهر-روز-سوم-dgy4xswtbsxt</link><description>فردا امتحان دارم. شنبه هم. هیچ کدام را نخوانده‌ام. تا میخواهم کاری انجام دهم می‌آیی و نمیگذاری. جلوی زندگیم را گرفته‌ای. همه چیزم را از قاعده انداخته‌ای. تمام حجمم را گرفته‌ای و پوچ شده‌ام. خالی. نباید از تو پر میکردم خودم را. که حالا اینچنین خالی و بی‌رمق گوشه‌ای بیفتم. باید زندگیم را بکنم. حتی بی جان. باید ادامه دهم. هر چند کم توان. باید به خودم برگردم. به ناکامی‌هایم. به ناکفایتی‌هایم. به نقص‌هایم. مهم نیست. فقط باید برگردم. باید از تو دور شوم. تا بتوانم خودم را ببینم. خود علیلم را. </description><category>آبلوموف</category><author>آبلوموف</author><pubDate>Wed, 09 Dec 2020 15:49:42 +0330</pubDate></item><item><title>صبح روز سوم</title><link>https://virgool.ir/@oblomov/صبح-روز-سوم-fcthfl3ua8dz</link><description>صبح با دلتنگی از خواب بیدار میشوم. دارم چای مینوشم و پنیر را روی نانم میکشم ولی به تو فکر میکنم. به درسهای مزخرف گوش میدهم ولی به تو فکر میکنم. پیازها را خورد میکنم تا غذا بپزم ولی به تو فکر میکنم. هر لقمه‌ای که توی دهانم میگذارم مزه دلتنگی میدهد چون به تو فکر میکنم. دراز میکشم و به سقف خیره میشوم. تمام سقف را پر کرده‌ای، ناگزیر به تو فکر میکنم. چرتی میزنم. به خوابم می‌آیی. در خواب هم به تو فکر میکنم. قدم میزنم. لابلای قدمهایم به تو فکر میکنم. کتاب ورق میزنم. از میان کاغذها بیرون میزنی و من به تو فکر میکنم. به تو فکر میکنم و شب با دلتنگی شدید به خواب میروم. تا در خواب عمیقتر به تو فکر کنم.</description><category>آبلوموف</category><author>آبلوموف</author><pubDate>Wed, 09 Dec 2020 11:32:26 +0330</pubDate></item><item><title>وقتی خوابی دوستت دآرم.</title><link>https://virgool.ir/@oblomov/وقتی-خوابی-دوستت-دآرم-otsktebhhbym</link><description>این ساعت از روز معمولا خواب است. دو ساعتی است که از شرکت برگشته و میخوابد. گاهی طولانی تر میخوابد. ولی هیچ وقت کمتر از دو ساعت نیست. صبح زود بیدار میشود و بی‌وقفه و فشرده تا ساعت سه و نیم کار میکند. طوری که نمیتوانست حتی جواب پیامم را بدهد. بعد که برمیگردد دیگر نا ندارد و خسته است. هیچ مقاومتی در برابر خواب ندارد و گاهی وسط چت کردن خوابش میبرد. وقتی وسط چت کردن هم خوابش میبرد، دوستش داشتم. و بعد که میخوابید، در خواب هم دوستش داشتم.</description><category>آبلوموف</category><author>آبلوموف</author><pubDate>Tue, 08 Dec 2020 19:39:29 +0330</pubDate></item><item><title>از شیر گرفتن</title><link>https://virgool.ir/@oblomov/از-شیر-گرفتن-zgjvfanbvur5</link><description>دیروز به مامان گفتم رابطه‌مونو تموم کردیم. بهش گفتم ناراحتم. انگار پشتم خالی شده. توی دلم خالی شده. احساس میکنم قراره خیلی تنهایی بکشم. امروز هر چند دقیقه یه بار ازم میپرسه خوبی؟ میگم آره. میگه الکی نگو. من میفهمم. شادو شنگول نیستی. میگه شبیه مادارییه که بچه‌شو از شیر گرفته. میگه دلش همونجوریه برام. بند دلش جداست برام. بهش قول دادم هر موقع حالم خوب نبود بهش حتما بگم تا بالاخره ولم کرد. خیلی دوسم داره و این میترسونتم. خیلی.</description><category>آبلوموف</category><author>آبلوموف</author><pubDate>Tue, 08 Dec 2020 19:27:40 +0330</pubDate></item><item><title>روز دوم</title><link>https://virgool.ir/@oblomov/روز-دوم-ayaxohser5mi</link><description>روز دوم بعد از شانزده آذر:کرختم. انگار قلبم را از توی سینه‌ام را درآورده‌اند. چیزی خوشحالم نمیکند. چیزی غمگینم نمیکند. مامان را دیگر دوست ندارم. الهه را هم. و اینها نشانه‌ی خوبی نیستند. غذا میخورم. میخوابم. با موهای چرب و لباس شلخته سر کلاس حاضر میشوم. رختخوابم پهن است تا به محض اینکه خوابم گرفت ثانیه‌ای را هم از دست ندهم. مدام سرم توی گوشی است و این بیشتر آزارم میدهد. دیگر حتی منتظر هم نیستم. منتظر هیچ چیز.</description><category>آبلوموف</category><author>آبلوموف</author><pubDate>Tue, 08 Dec 2020 18:48:47 +0330</pubDate></item><item><title>مفت باشه، کوفت باشه؟</title><link>https://virgool.ir/@oblomov/مفت-باشه-کوفت-باشه-yppszxhk1wt0</link><description>تا حالا شده خدماتی رو به خاطر رایگان بودنش بدون فکر دریافت کنین؟ من امروز در چنین موقعیتی قرار گرفتم. دوستی بهم پیشنهاد داد که بهم برنامه‌نویسی یاد میده و من بدون اینکه فکر کنم آیا علاقه‌ای به اینکار دارم یا نه گفتم باشه. منی که در دانشگاه دو بار برنامه‌نویسی‌و افتادم و بار سوم به سختی پاس کردم. منی که خیلی رابطه آنچنانی با کامپیوتر ندارم حالا میخوام تقریبا حرفه‌ای برنامه‌نویسی یاد بگیرم. این بار اولی نیست که در چنین موقعیتی قرار میگیرم. چند وقت پیش هم در چندتا کلاس که رایگان بودن شرکت کردم و از بین اون سه تا فقط یکیشو واقعا حضور دارم. اونم شل و ول. میخوام بگم آدمها تا میبینن یک چیزی رایگانه اصلا به زمانشون، تواناییشون، علاقه‌شون و از همه مهمتر نیازشون فک نمیکنن و سریع میپرن وسط گود. بعد میام براتون از نتیجه کلاسهای برنامه‌نویسیم میگم. :)</description><category>آبلوموف</category><author>آبلوموف</author><pubDate>Tue, 08 Dec 2020 17:10:04 +0330</pubDate></item><item><title>روز اول</title><link>https://virgool.ir/@oblomov/روز-اول-kfxth0m6d4xm</link><description>دو روز از نیمه آذر و یک روز از شانزده آذر میگذرد. قبلها تاریخ خیلی برایم اهمیتی نداشت. نمیدانستم برادرم کی بدنیا آمده، خواهرم کی ازدواج کرده و مادرم آخرین بار کی زاییده. الان هم خیلی تفاوتی نکرده‌ام. فقط یک تاریخ توی خاطرم باقی مانده. آن هم نیمه آذر است. اولین بار در این تاریخ روبروی او نشستم و از آینده حرف زدم. اولین بار آنجا به او گفتم که از هم صحبتی‌اش لذت میبرم. حالا یک روز است که او را ندارم. یک روز است که تنهایم و تمام امروزم در سکوت و خواب گذشت. تنها یک اتفاق خوشحال کننده داشتم و آن خوردن ویفر شکلاتی مورد علاقه‌ام در اتوبوس بود. باقی دقایقم در اتوبوس را با مرور عکسهای صفحه چتم با او سپری کردم. دردم نگرفت. حتی کمی هم لبخند نشست روی لبم. فقط کمی. بقیه‌ی روز هوا بارانی بود. و من از تمام چیزهایی که تنهایی ام را یادآوری میکنند بدم می‌آید. از باران. از تمام زوجهای خوشبخت که دلشان برای هم میرود. از پیاده روی. از کافی‌شاپ آن چهارراه شلوغ. از جمعهای دوستانه. از اینستاگرام با ان ادمهای رنگی خوشبخت از توییتر و ادمهای فرهیخته‌اش. از همه چی. من در نبود او از بیشتر چیزها بدم می‌آید.با این حال امروز آنقدر سخت نگذشت. فقط روحش رفته بود. سرد بود و بی‌جان. همین.[ اگر بود، به او میگفتم که دلم بارانی زرد میخواهد. میگفتم که بالاخره شرکتتان را آتش میزنم که امروز نمی‌توانیم زیر باران باهم قدم بزنیم. میگفتم رفتم دکتر ایلیا. میگفتم شام شیربرنج داشتیم که دوست ندارم. اگر بودی حتما در جواب جمله‌ی بارانی زردم یک سوال بی‌ربط میپرسیدی. میگفتی اگر شرکتتان را آتش بزنم چگونه نان دربیاوری. میگفتی دکتر چی گفت. میگفتی :). ]</description><category>آبلوموف</category><author>آبلوموف</author><pubDate>Tue, 08 Dec 2020 00:28:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>