<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نامیرا</title><link>https://virgool.ir/feed/@npnamira.co</link><description>ما یک شرکت نرم‌افزاری هستیم؛ اپلیکیشن توسعه می‌دیم، سایت طراحی می‌کنیم و دیجیتال مارکتینگ انجام می‌دیم. این‌جا درباره‌ی چیزهایی که «یاد داریم» یا «داریم یاد می‌گیریم» می‌نویسیم. http://npnamira.com/</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 00:43:09</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/8802/avatar/rbfk8r.png</url><title>نامیرا</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co</link></image><item><title>دلایل خوب و بد برای وارد شدن به دنیای کارآفرینی</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co/دلایل-خوب-و-بد-برای-وارد-شدن-به-دنیای-کارآفرینی-kgifsbs6i6uw</link><description>داستین موسکوویتز موسکوویتز ۳۴ ساله همراه با زاکربرگ فیسبوک رو پایه‌گذاری کرد و الان حدود ۱۳ میلیارد دلار دارایی خالص داره.در حال حاضر مشغول مدیریت شرکت‌های خودش هست و با فضای استارتاپی سیلیکون ولی کاملا آشناست. ‌موسکوویتز می‌گه اکثر آدم‌ها به خاطر دلایل زیر به کارآفرینی علاقه‌مند می‌شن:جذابه،رئیس خودت هستی،هر موقع دوست داشته باشی کار می‌کنی،پولدار می‌شی، ‌ولی واقعیت اینه که آواز دهل شنیدن از دور خوش است!این جذابیت با خودش کلی استرس و مسئولیت و درگیری ذهنی میاره،درسته که رئیس خودت هستی ولی باید به تمام کارمند‌ها و مشتری‌هات و رسانه‌ها پاسخگو باشی،اگه یک استارتاپ جدی رو مدیریت کنی تقریبا ۲۴ ساعت شبانه‌روز درگیرش خواهی بود، حتی وقتی که خوابیدی!و درباره‌ی پول هم این حقیقت وجود داره که احتمال شکست خوردنت خیلی خیلی بالاست.موسکوویتز می‌گه اگه می‌خواید پول بیشتری در بیارید یا تاثیر بزرگی در دنیا بذارید ایده‌ی بهتر اینه که به یک شرکت در حال رشد ملحق بشین و مثلا نفر ۱۰م اون شرکت باشین، این یک راه کم‌ ریسک‌تر و مطمئن‌تر هست.البته این رو هم اضافه می‌کنه که فقط دوتا دلیل خوب برای شروع کسب و کار خودتون وجود داره:این که واقعا از ته قلب عاشق ساختن یک بیزنس باشید.(ساختن یک کسب و کار مساوی نیست با پولدار شدن، ساختن یک کسب و کار یعنی جنگیدن پیوسته برای خدمت‌رسانی به آدم‌ها، به این فکر کنین که جف بزوس یا مارک زاکربرگ الان در حال چه کاری هستن؟ دارن پول‌هاشون رو خرج می‌کنن؟ یا ۲۴ ساعت به فکر ارتقای خدمات و جنگیدن با رقباشون هستن؟)و یا این‌که حس کنین باید چیزی بسازین که دنیا بهش نیاز داره و فرد دیگه‌ای تا به حال اون رو نساخته.اگه یکی از این دوتا دلیل رو دارین ورودتون رو به دنیای کارآفرینی خوش‌آمد می‌گیم،ولی در غیر این صورت پیشنهاد موسکوویتز،‌ این میلیاردر جوان، اینه که قبل از شروع فراموشش کنید.‌ </description><category>نامیرا</category><author>نامیرا</author><pubDate>Sun, 12 Aug 2018 11:43:23 +0430</pubDate></item><item><title>هدف نهایی یک کسب و کار؟</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co/هدف-نهایی-یک-کسب-و-کار-v0rhwur01xdo</link><description> همه‌ی همه‌ی همه‌ی هدف یک کسب و کار خوشحال کردن آدم‌هاست.‌خوشحال کردن آدم‌ها با رفع کردن نیازهاشون،یکی با داشتن ماشین خوب خوشحال می‌شه،یکی دیگه با خوردن یه غذای خوشمزه،یکی با سرگرم شدن،اون یکی با پوشیدن یک لباس قشنگ،‌همین روزها ارزش سهام شرکت اپل از یک تریلیون دلار گذشت،این یعنی شرکت اپل به اندازه‌ی یک تریلیون دلار آدم‌ها رو خوشحال کرده،تمام سود یک کسب و کار به خاطر ارزشی هست که برای مشتری‌هاش خلق می‌کنه.‌صاحب یک کسب و کار اگه فقط و فقط بخواد روی یک موضوع تمرکز کنه اون خوشحال کردن مشتری‌هاست.کسی که بتونه بهتر از دیگران مشتری رو راضی کنه بیشترین سود رو می‌بره.‌حالا معنی این حرف بیل گیتس رو بیشتر می‌تونیم درک کنیم:‌ناراضی‌ترین مشتری‌های شما،بهترین منابع یادگیری شما هستند. </description><category>نامیرا</category><author>نامیرا</author><pubDate>Wed, 08 Aug 2018 09:34:07 +0430</pubDate></item><item><title>شما خیلی زود مورد هجمه‌ی کامپیوترها قرار می‌گیرید. برای اون روز فکری کرده‌اید؟</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co/شما-خیلی-زود-مورد-هجمهی-کامپیوترها-قرار-میگیرید-برای-اون-روز-فکری-کردهاید-deww75zmgfgy</link><description>(این متن برای صاحبان کسب و کارهای سنتی نوشته شده، ولی داستان جان هنری رو همه‌مون نیاز داریم، چون این روزها همه‌مون در معرض هجمه‌ی کامپیوترها هستیم. نه! منظورم این نیست که ربات‌ها میان و ما رو می‌کشن، تا اون موقع احتمالا چند سالی فرصت داریم! منظورم هجمه‌ایه که خیلی وقته شروع شده، هجمه‌ی کامپیوتر‌ها به «شغل‌هامون») آیا در حال حاضر یک کسب و کار موفق سنتی دارید؟به نظر ما ضروری است که «داستان جان هنری» را بخوانید و به طور جدی به آن فکر کنید:‌«همان‌طوری که اغلب بچه‌مدرسه‌ای‌های آمریکا می‌توانند به شما بگویند،جان هنری آهنگر بود.از کودکی چکش به دست داشت و شخصی فوق‌العاده قدرتمند و درستکار بود.او از کارگرانی بود که کوه‌ها را در هم می‌کوبیدند تا تونل‌هایی برای نصبخطوط راه‌آهن باز کنند.اما جان هنری به هیچ وجه یک کارگر عادی نبود، او می‌توانست سریع‌تر وقدرتمند‌تر از هر آدم زنده‌ای با پولاد کار کند، او قدرتی افسانه‌ایداشت.‌روزی فروشنده‌ای به اردوی کارگران وارد شد که مته‌ی جدیدی که با نیرویبخار کار می‌کرد با خود به همراه داشت.او ادعا می‌کرد که آن مته می‌تواند بهتر از قوی‌ترین مردان کار کند.جان هنری این نظر را به مسخره می‌گیرد و پیشنهاد می‌کند مسابقه‌ای برگزارشود تا مشخص شود کدام یک می‌تواند سریع‌تر دامنه‌ی کوه را حفر کند.بعد از ظهر روز بعد مسابقه آغاز شد، مته بخار در سمت راست و جان هنری در سمت چپ.ماشین در ابتدا پیشی گرفت اما جان با تلاش جانفرسا بعد از مدتی به رقیبش رسید.در لحظه‌ی قبل از پایان مسابقه او با جهشی از مته‌ی بخار پیشی گرفت و ازسوی دیگر کوه زودتر بیرون آمد.دوستان کارگرش شادی کردند، اما جان هنری که از تلاش فوق انسانی فرسودهشده بود بر زمین افتاد. و درگذشت ....»‌راستش مهم نیست که شما از کودکی در کسب و کار کنونی‌تان مشغول بوده باشید،یا این که در کارتان از تمام رقبا بهتر عمل کنید،قدرت تکنولوژی به حدی است که می‌تواند در مدت کوتاهی تمام کسب و کار شمارا دگرگون کند،و این می‌تواند به نفع یا به ضرر شما باشد،این شمایید که تصمیم می‌گیرید طرف جان هنری باشید یا طرف ماشین بخار.‌(البته خبر خوب این‌جاست که اگر در کسب و کار سنتی خودتان موفق هستید،می‌توانید با استفاده از امکاناتی که اینترنت و تکنولوژی‌های وابسته‌اشفراهم کرده‌اند در آینده هم بهترین باشید.) </description><category>نامیرا</category><author>نامیرا</author><pubDate>Sun, 05 Aug 2018 10:08:14 +0430</pubDate></item><item><title>۶ خصوصیت بچه‌ها که باعث می‌شه یادگیریشون بهتر و سریع‌تر از هر دیگران باشه</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co/۶-خصوصیت-بچهها-که-باعث-میشه-یادگیریشون-بهتر-و-سریعتر-از-هر-دیگران-باشه-xqwcd2y6ycku</link><description> این روزها همه درباره‌ی نتایج کنکور حرف می‌زنن.آزمونی که بر خلاف اسم بزرگش تاثیر چندانی در طول زندگیمون نداره.کاش به جای این همه صحبت درباره‌ی کنکور، درباره‌ی مهارت‌های یادگیری صحبت می‌کردیم، مهارتی که چیز زیادی ازش نمی‌دونیم و بیشترین تاثیر رو در زندگیمون داره:بچه‌های کوچیک به خاطر یه سری خصوصیاتشون توی زمان خیلی کمی چیزهای زیادی یاد می‌گیرن:از امتحان کردن کارهای مختلف نمی‌ترسن.درباره‌ی این که دیگران چه فکری درباره‌شون می‌کنن نگران نیستن.بیش از حد فکر نمی‌کنن و هر کاری که به ذهنشون می‌رسه رو سریع انجام می‌دن.از شکست خوردن نمی‌ترسن.کارهاشون رو به چشم بازی نگاه می‌کنن و همین باعث می‌شه خسته نشن و مدام در حال تکاپو باشن.از طرف دیگه بزرگترها هم در این راه کمکشون می‌کنن و با هر اشتباه یا شکستی تشویقشون می‌کنن.راستی شما کدوم یک از این مهارت‌ها رو دارین؟ </description><category>نامیرا</category><author>نامیرا</author><pubDate>Sat, 04 Aug 2018 11:27:46 +0430</pubDate></item><item><title>در دل هر وضعیت آشفته، فرصتی نهفته است.</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co/در-دل-هر-وضعیت-آشفته-فرصتی-نهفته-است-yerun7kmlqae</link><description>جمله‌ای که باید بیشتر تکرارش کنیم.این روزها توی وضعیت بغرنجی به سر می‌بریم. هنوز از شوک خروج آمریکا از برجام بیرون نیومده بودیم که یکهو قیمت دلار دچار آشفتگی شد،و تازه به قیمت جدید دلار داشتیم عادت می‌کردیم که با توییت ترامپ و آشفته‌تر شدن اوضاع مواجه شدیم.این شرایط برای همه‌مون سخت و غیرمنتظره است.و برای افرادی که درگیر تجارت و کارآفرینی هستن سخت‌تر و بغرنج‌تر.همه‌مون به اندازه‌ی کافی تو جمع‌های خصوصی و عمومی از این وضعیت ابراز ناراحتی کرده‌ایم.ولی شاید درباره‌ی فرصت‌های این شرایط کمتر صحبت کرده‌ایم.درباره‌ی این که بسیاری از بزرگترین شرکت‌ها و کسب و کارهای دنیا در دوران رکود اقتصادی ریشه دارن.شرکت‌هایی که ساختارشون رو اصلاح کردن، در هزینه‌هاشون صرفه‌جویی کردن، استراتژی‌هاشون رو بهبود دادن، و کارمندهای باهوش‌تر و سخت‌کوش‌تری رو پرورش دادن. شرایط امروز کشور همه‌ی کسب و کارها رو تشویق می‌کنه که این کارها رو انجام بدن.شرکت‌هایی که می‌تونن توی این شرایط سخت دووم بیارن و به حیاتشون ادامه بدن می‌تونن امیدوار باشن که بعد از تمام شدن این بحران هم جزو بهترین‌ها باشن و به رشد و سود‌ی که لیاقتش رو دارن برسن.واضحه که توی شرایط سختی به سر می‌بریم،ولی از اون واضح‌تر اینه که این شرایط موقت هست و دیر یا زود نتایج تصمیم‌هایی که در این شرایط گرفتیم رو تمام و کمال دریافت خواهیم کرد.فقط گذشت زمان هست که مشخص می‌کنه در این دوران تصمیم‌های ساده‌انگارانه، بزدلانه و اشتباهی گرفته‌ایم،یا تصمیم‌هایی هوشمندانه، عالمانه و درست.</description><category>نامیرا</category><author>نامیرا</author><pubDate>Wed, 01 Aug 2018 12:47:53 +0430</pubDate></item><item><title>درباره‌ی سقوط ۱۲۰ میلیارد دلاری فیسبوک</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co/دربارهی-سقوط-۱۲۰-میلیارد-دلاری-فیسبوک-q1mghrnguzbz</link><description>عکس تزئینی است!  خبر شوکه‌کننده‌ای بود.بزرگ‌ترین سقوط سهام یک شرکت در تاریخ.سقوطی با مجموع ارزش ۱۲۰ میلیارد دلار!تمام سایت‌ها و تحلیل‌گرهای تکنولوژی شروع کردن به شمردن علت‌های این موضوع.از این می‌گفتن که این سقوط به خاطر مجموعه‌ای از علت‌هاست:گزارش‌های مالی فیسبوکرسوایی کمبریج آنالیتیکاعلاقه‌مندی کمتر کاربرها به این پلتفرماستفاده‌ی تروریست‌هابه حداکثر رسیدن تعداد کاربرها و توقف رشد تعدادشونمشکل فیک‌نیوز و ...می‌شه درباره‌ی این موضوعات ساعت‌ها صحبت کرد ولی هر دفعه که تحلیلِ تحلیل‌گرها رو می‌شنوم به یاد گفته‌های نسیم طالب درباره‌شون می‌افتم، این که همیشه «بعد از اتفاق افتادن یک حادثه» سر و کله‌ی کارشناس‌های اون موضوع پیدا می‌شه و قبل از اتفاق افتادنش تقریبا خبری ازشون نیست.به این فکر می‌کنم که اگر تحلیل‌ تحلیل‌گرها اینقدر که خودشون می‌گن مطمئن و درسته پس چرا شغل تحلیل‌گری رو انتخاب کردن؟چرا با استفاده از این هوش و درایتی که در پیش‌بینی ارزش سهام شرکت‌ها دارن ثروتی بیشتر از زاکربرگ ندارن؟امروز که اخبار این موضوع رو دنبال می‌کردم توی چهره‌ی خیلی‌هاشون خنده‌هایی رو می‌دیدم که سعی در پنهان کردنش نداشتن!مجری سی‌ان‌ان می‌گفت زاکربرگ چندین میلیارد دلار از دیشب فقیرتر شده. (و احتمالا توی دلش خوشحال بود که خودش از دیشب فقیرتر نشده!)فیسبوک در دنیای تکنولوژی و در میان نخبگان زیاد خوش‌نام و دوست‌داشتنی نیست.ولی این خنده‌های حقیرانه‌ی بعضی از مجری‌ها و کارشناس‌ها خیلی دوست‌نداشتنی‌تر از فیسبوک بودن.خنده‌ی افرادی که از شکست جزئی یک فرد موفق‌ خوشحال شده بودن.احتمالا اون‌ها هم بارها حرص خوردن که چرا باید زاکربرگ جوان این‌همه پول داشته باشه؟!بالاخره می‌تونستن با کنایه‌ها و خنده‌هاشون ازش انتقام بگیرن.البته باید بهشون یادآوری کرد که یادشون باشه: «همیشه این بزرگترین انسان‌ها هستن که بزرگترین شکست‌ها رو می‌خورن.»خوشحالی از یک شکست بزرگ فقط نشان‌دهنده‌ی حقارت و کوچکی خود ماست.توی این نوشته نمی‌خوام از فیسبوک دفاع کنم، فقط می‌خوام به خودمون چندتا نکته رو یادآوری کنم:در تمام مقاطع زندگی «شکست» و «از دست‌ دادن» وجود داره.در تمام مقاطع زندگی «کنایه‌ها» و «پوزخندها»ی آدم‌های حقیر وجود داره.به هر جایی که برسید در نگاه عده‌ی زیادی از آدم‌ها منفور خواهید بود.و البته، «هیچ رشد و موفقیتی همیشگی نیست، هر رشدی یک روز رو به زوال می‌ره،و بعد از هر موفقیتی یک شکست وجود داره.»ما یک شرکت نرم‌افزاری هستیم؛ اپلیکیشن توسعه می‌دیم، سایت طراحی می‌کنیم و دیجیتال مارکتینگ انجام می‌دیم. این‌جا درباره‌ی چیزهایی که «یاد داریم» یا «داریم یاد می‌گیریم» می‌نویسیم.می‌تونین توی اینستاگرام و توییتر پیدامون کنین، یا اگه خواستین به سایتمون سر بزنین.</description><category>نامیرا</category><author>نامیرا</author><pubDate>Sun, 29 Jul 2018 15:51:03 +0430</pubDate></item><item><title>مراقب باشید که شما این اشتباه دیجیکالا را تکرار نکنید!</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co/اشتباه-دیجیکالا-s2zu3k13d5zj</link><description>ایوان پاولف، شرطی‌سازی کلاسیک، و برگ امتحانیاجازه بدین با این عکس شروع کنیم:دلشوره‌ی محض!احتمالا درصد زیادی از افرادی که این متن رو می‌خونن با دیدن این عکس احساس بدی بهشون دست می‌ده.همون احساسی که موقع امتحان‌های مدرسه داشتیم.ولی الان که شما سر جلسه‌ی امتحان نیستین، چرا این احساس در شما به وجود اومد؟روان‌شناس‌ها اسم این اتفاق رو «شرطی‌شدن کلاسیک» گذاشته‌اند،شاید اسم ایوان پاولوف رو شنیده باشین، پاولوف اولین کسی بود که این اصطلاح رو به کار برد و تحقیقات مفصلی در این باره انجام داد.مثالی که زدیم یکی از انواع شرطی شدن هست، شما همزمان با دیدن این برگه اضطراب امتحان رو تجربه کردین، و این اتفاق بارها افتاده، همین باعث شده توی مغزتون این تصویر با اون اضطراب مربوط بشه و حتی وقتی امتحانی در کار نیست با دیدن این عکس دلشوره به سراغتون بیاد.دیجیکالا، تخفیف، چرخه‌ی عادتاتفاقا این کشف پاولف یکی از اون چیزهایی بود که خیلی به درد پول درآوردن می‌خورد.از حدود صد سال پیش تا الان از این کشف به روش‌های مختلف برای فروش محصولات مختلف استفاده شده.مثلا به دیجیکالای خودمون نگاه کنین:شاید شما هم از اون دسته‌ آدمایی باشین که هر روز به این سایت سر می‌زنن و می‌خوان ببینن امروز دیجیکالا چه پیشنهاد شگفت‌انگیزی براشون داره؟!دیجیکالای بزرگ! امروز چه پیشنهاد شگفت‌انگیزی برام داری؟ما هر دفعه که وارد دیجیکالا می‌شیم به کلی تخفیف بر می‌خوریم، این تخفیف‌ها خیلی دوست‌داشتنی هستن، بهمون حس برنده بودن رو منتقل می‌کنن، ارزون به دست آوردن یک محصول یکی از جذاب‌ترین احساس‌های دنیاست.این تخفیف‌ها رو به تعداد زیاد توی سایت دیجیکالا و شبکه‌های اجتماعیش می‌بینیم،حتی کنار هر محصول این امکان وجود داره که به دیجیکالا بگیم هر موقع این محصول تخفیف خورد بهمون اطلاع بده، به این زنگ دقت کنین:جالبه: پاولف هم برای شرطی کردن سگش از یک زنگ استفاده می‌کرد!خب!ما هر بار که به این سایت سر می‌زنیم کلی تخفیف دوست‌داشتنی می‌بینیم، تخفیف‌هایی که شاید در آینده‌ی نه‌چندان دور بتونیم ازشون استفاده کنیم، حتی می‌تونیم چیزی که لازم داریم بخریم رو بعدا با تخفیف به دست بیاریم،این باعث می‌شه با استفاده از شرطی‌سازی یک چرخه‌ی عادت توی ما شکل بگیره.عادت به سر زدن به دیجیکالا، در واقع ما به این کار معتاد می‌شیم، و البته این عادت ما برای دیجیکالا سود خیلی زیادی داره.دیجیکالا چه سودی می‌بره؟  این سوال خیلی ساده‌ایه،رویای هر کسب و کاری این هست که مشتری مدام به فکرش باشه و هر روز به سایتش سر بزنه و سعی کنه چیزی که می‌خواد رو از اون بخره.بذارین به صورت تیتروار چندتا مزیت این موضوع برای دیجیکالا رو بگیم:اولین اثر این عادت ما اینه که سایت دیجیکالا الان رتبه الکسای ۴ در ایران رو داره.با تخفیف گرفتن حس خیلی خوبی به مشتری دست می‌ده و همین می‌تونه باعث تسهیل خریدهای بعدی بشه.مشتری سعی می‌کنه خریدهاش رو به تاخیر بندازه و چیزهایی که می‌خواد رو از دیجیکالا با تخفیف بخره.دیجیکالا می‌تونه اجناسی که با فروش سریعشون سود زیادی می‌کنه رو اینطوری بفروشه. (مثلا فرض کنین فصل یک لباس داره تموم می‌شه، یا تاریخ انقضای یک محصول داره نزدیک می‌شه، یا یک تولیدکننده حاضره با تخفیف زیاد تعداد زیادی محصول رو بفروشه، یا مکانیسم‌های پیچیده‌ی انبارداری یا ...)این همه سود، ضررش چی می‌تونه باشه؟همه‌مون می‌دونیم که تخفیف دادن برای یک کسب و کار بدون هزینه نیست.با هر تخفیفی ما مقداری از حاشیه سودمون رو از دست می‌دیم.یا تاثیرات روانی مختلفی روی مشتری می‌ذاره که شاید در ابتدا اون‌ها رو مد نظر نداشته باشیم. مثلا به این فکر کنین که تخفیف‌های زیاد دیجیکالا می‌تونه تاثیرات رو روی مشتری داشته باشه:باعث می‌شه خیلی از مشتری‌ها خریدشون رو عقب بندازن (تا بتونن از تخفیف‌ها استفاده کنن.)ارزش محصول توی ذهن مشتری پایین میاد. (وقتی مشتری به تخفیف‌های زیاد عادت کنه ارزش محصول شما توی ذهنش به اندازه‌ی قیمت بعد از تخفیف می‌شه و اساسا «احساس» می‌کنه که محصولتون بیشتر از اون مقدار نمی‌ارزه.)از طرف دیگه فرض کنین من یک کالا رو خریداری کردم و یک هفته بعد یا حتی یک ماه بعد دیدم که توی دیجیکالا تخفیف خوبی خورده. چه حسی به منِ مشتری میده؟ (در کنار احساس برنده بودن به مشتری جدید احساس بازنده بودن به مشتری قدیمی منتقل می‌شه. راستش من خودم اخیرا از دیجیکالا یک گوشی خریدم و تا مدتی می‌رفتم قیمتش رو چک می‌کردم که یک وقت تخفیف نداده باشه و من ضرر کرده باشم! :)) می‌دونم احمقانه است، ولی احساس مشتری مهمه.)اما مشکل بزرگتر چیز دیگه‌ای هست:تمام مشکلاتی که گفتیم رو می‌شه با کمی سختی اصلاح کرد،ولی مشکل بزرگتری که اصلاحش هم سخت‌تر هست اینه:اولین چیزی که با شنیدن اسم کسب و کارمون به ذهن مشتری‌ها می‌رسه «تخفیف‌هامون» هست.در واقع هویت کسب و کار یا «برند»مون تحت تاثیر تخفیف‌های بیش از حد قرار می‌گیره و این چیزی نیست که به این راحتی‌ها بتونیم تغییرش بدیم.ممکنه برای دیجیکالا هم این مشکل به وجود آمده باشه،شاید دیجیکالا وقتی که این راه (بارش بیش از حد تخفیف‌ها) رو شروع کرده به این فکر نمی‌کرده که یک روزی بیشتر مشتری‌ها موقع خرید از دیجیکالا به تخفیف‌ها فکر کنن و عملا برند این شرکت دچار چنین تغییر بزرگی بشه.اشتباه دیجیکالاسوالی که از به وجود آمدن این مشکل جلوگیری می‌کنهیک سوال ساده می‌تونه جلوی انحراف کسب و کار شما رو در این مسیر بگیره:آیا تخفیف جزء ویژگی‌های اصلی مدل تجاری ماست؟ و آیا می‌خواهیم که ما را به این عنوان بشناسند؟ (مثل فروشگاه‌های همیشه تخفیف کوروش)اگر این‌طور نیست نباید در استفاده از تخفیف افراط کنیم و سعی کنیم هوشمندانه‌تر از این وسیله‌ی ارزشمند استفاده کنیم.راستی شما تجربه یا نظری در این زمینه دارین؟ ما یک شرکت نرم‌افزاری هستیم؛ اپلیکیشن توسعه می‌دیم، سایت طراحی می‌کنیم و دیجیتال مارکتینگ انجام می‌دیم. این‌جا درباره‌ی چیزهایی که «یاد داریم» یا «داریم یاد می‌گیریم» می‌نویسیم. می‌تونین توی اینستاگرام و توییتر پیدامون کنین، یا اگه خواستین به سایتمون سر بزنین.</description><category>نامیرا</category><author>نامیرا</author><pubDate>Wed, 18 Jul 2018 15:32:24 +0430</pubDate></item><item><title>کوتاه، درباره‌ی کارآفرینی</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co/کوتاه-دربارهی-کارآفرینی-nm1qt5xgja51</link><description>راه انداختن یک کسب و کار خیلی شبیه سفر به جنگل‌های آمازونه.از دور خیلی جذابه، قبل از شروع خیلی باحال به نظر می‌رسه، و هر کسی که واردش نشده دوست داره یه روزی تجربه‌ش کنه.ولی وقتی واردش بشین مثل اینه که توی یک شب غیرمهتابی (!)، وارد یک جنگل شدین. جنگلی که قبل از شما آدم‌های خیلی کمی واردش شدن، و از همون‌ها هم درصد خیلی کمی تونستن برای مدت طولانی توش دووم بیارن.کارآفرینی مثل یک مسافرت ۵ روزه به یک منطقه‌ی خوش آب و هوا نیست،جایی که شب‌ها توی هتل باشی و روزها با همراهانت به گردش بری.کارآفرینی یعنی زنده موندن، برای مدت طولانی، توی بدترین شرایط،توی جنگلی که هر لحظه منتظری یک حیوون وحشی بهت حمله کنه،توی بیابونی که باید با کمترین امکانات خودت رو به نزدیک‌ترین آبادی برسونی،توی یک دریای طوفانی در حالی که برای نجات خودت فقط یک تخته چوب داری.تخته‌چوبی که بهش می‌گن علاقه‌ی شدید و خارجی‌ها اسمش رو می‌ذارن passion .وقتی به کسایی که وارد این دریای طوفانی نشدن می‌گی دنبال علاقه‌ت برو فکر می‌کنن با رفتن دنبال علاقه‌شون تمام مشکلات تموم می‌شه، نمی‌دونن که سخت‌ترین و شجاعانه‌ترین کار دنیا رفتن به دنبال علاقه‌هاست.صاحب یک کسب و کار تمام تلاشش اینه که امپراطوری خودش رو روی موج‌های خروشان یک دریای طوفانی بنا کنه.اون می‌خواد وسط جنگل‌های آمازون یک خونه بسازه!اگه دیدین توی این روزهای سخت اقتصادی که می‌گذرونیم کسی که ادعای کارآفرینی داره مدام غر می‌زنه و از شرایط سخت می‌ناله بدونین که یا معنی کسب و کار رو متوجه نشده و یا فقط دوست داره اسم «کارآفرین» رو روی خودش بذاره و نمی‌خواد هزینه‌هاش رو بپردازه.راستی شما هم دور و بر خودتون از این آدم‌ها سراغ دارین؟</description><category>نامیرا</category><author>نامیرا</author><pubDate>Sun, 15 Jul 2018 11:01:10 +0430</pubDate></item><item><title>«یک پست به مناسبت روز معلم!» یا «چگونه بر ترسمان از صفحه‌ی سفید کاغذ غلبه کنیم؟»</title><link>https://virgool.ir/@npnamira.co/چگونه-بر-ترس-از-صفحه-ی-سفید-کاغذ-غلبه-کنیم-h1gso0gpotnc</link><description>محبوب (خیلی از) دلهاچگونه بر ترسمان از صفحه‌ی سفید کاغذ غلبه کنیم؟یکی از ترس‌هایی که گونه‌ی انسان از دیرباز باهاش درگیر بوده «ترس از صفحه‌ی سفید کاغذ» هستش. این ترس خیلی ریشه‌داره، به طوری که احتمالا انسان‌های غارنشین هم وقتی که می‌خواستن روی دیوار غارشون نقاشی بکشن از «دیوار دست نخورده و خالی غار» می‌ترسیدن.توی سال‌های اخیر هم که «ترس از صفحه‌ی سفید کاغذ» جای خودش رو به «ترس از صفحه‌ی سفید مانیتور» داده.وقتی که یک اکانت توی یه شبکه‌ی اجتماعی باز می‌کنیم و می‌خوایم اولین پستمون رو ارسال کنیم این ترس ۲ برابر می‌شه.و زمانی که مخاطب‌های اون شبکه‌ی اجتماعی آدم‌های دقیق و باسوادی باشن این ترس ضریب ۴ می‌گیره!به همین خاطر بود که شروع فعالیتمون رو توی ویرگول مدام به عقب می‌انداختیم.امروز یه فکری به ذهنمون رسید، با خودمون گفتیم برای غلبه بر این ترس یکی از مطالبی که برای روز معلم نوشته بودیم و نتونستیم توی اینستاگرام منتشرش کنیم رو اینجا بذاریم،شما رو به خوندن این نوشته دعوت می‌کنیم: :)با تاخیر زیاد! به مناسبت روز معلممعمولا وقتی صحبت از معلم و روز معلم می‌شه همه‌مون به یاد دوران مدرسه و دانشگاه می‌افتیم.به یاد معلم‌ها و اساتید خوبی که داشتیم،و به یاد درس‌هایی که درباره‌ی زندگی ازشون گرفتیم.ولی کلمه‌ی معلم خیلی معنای گسترده‌تری داره.اگه یکم کلی‌تر نگاه کنیم «مادر» اولین معلم ما آدم‌هاست.ابتدایی‌ترین مهارت‌های زندگی رو مادرمون بهمون یاد می‌ده.معلم بعدی ما پدرمون هست.حتی طبیعت هم خیلی اوقات نقش معلم رو برامون بازی می‌کنه، از طبیعت می‌شه بی‌نهایت چیز در زمینه‌های مختلف یاد گرفت.‌توی این نوشته درباره‌ی هیچ کدوم از معلم‌های بالا نمی‌خوایم صحبت کنیم.‌می‌خوایم از آدم‌هایی بگیم که هیچ وقت توی مدرسه یا دانشگاهمون ندیدیمشون ولی بیشتر تاثیرها رو روی ما گذاشتن.همون کسایی که شاید هزاران کیلومتر باهامون فاصله داشته باشن ولی بزرگترین درس‌ها رو ازشون گرفتیم.افرادی که هیچ وقت از نزدیک ندیدیمشون ولی بیشتر از همه‌ی اطرافیانمون دوستشون داریم.کسایی که در کنار تمام درس‌هایی که ازشون گرفتیم همیشه الهام‌بخش ما هستن و توی قلبمون چنان شور و شعفی به راه می‌اندازن که دنبالشون راه بیفتیم و راهشون رو ادامه بدیم.‌فاصله‌ی جغرافیایی یا فرهنگی یا حتی زمانی اهمیت چندانی نداره، مهم نیست که چند صد سال پیش از این دنیا رفته باشن یا همین چند سال پیش، یا حتی هنوز توی این دنیا باشن،ما به این‌ معلم‌ها نزدیکیم،این‌ها نزدیک‌ترین آدم‌ها توی زندگی ما هستن،این‌ها «زنده‌ترین» آدم‌هایی هستن که می‌شناسیم.‌به بهانه‌ی روز معلم می‌خوایم یادی کنیم از یکی از بزرگترین معلم‌های کارآفرینی دنیا.کسی که روح خودش رو در تکنولوژی دمید.کسی که درس‌های بی‌شماری به میلیون‌ها جوون توی دنیا داد.و در کنار این درس‌ها تقریبا تمام کسانی که وارد کارآفرینی و تکنولوژی شدن ازش الهام گرفتن و در آینده هم الهام‌بخش انسان‌های بسیاری خواهد بود.‌لازم نیست اسمش رو بیاریم، همین توضیحات برای معرفی این مرد بزرگ کافیه.‌اساسا چنین معلم‌هایی هستن که به روز معلم معنا می‌دن.و باعث مبارک بودن این روز می‌شن. :قلب:‌راستی، شما تا به حال چنین معلمی داشتین؟</description><category>نامیرا</category><author>نامیرا</author><pubDate>Tue, 15 May 2018 13:48:39 +0430</pubDate></item></channel></rss>