https://virgool.ir/feed/@nora1384ouoاین چیزی که مانده اندکی از من است...fa2026-11-12 12:16:13https://files.virgool.ir/upload/users/3918516/avatar/0Vz06Y.jpghttps://virgool.ir/@nora1384ouohttps://virgool.ir/@nora1384ouo/روزای-سخت-nfgmvq15qwaoمیدونم که قراره این روزا هم تموم بشن مگه همه اون روزایی که فکر میکردم رسیدم به ته دنیا تموم نشدن پس اینا هم تموم میشن میدونم قست سخت ماجرا سه ماه پاییزه و فشاری که این روزا رومه خیلی زیاده پس حق دارم یه جاهایی بشینمو به زخم زانوهام فکر کنم اما تهش باز باید از جام بلند بشم و ادامه مسیر ززندگیمو برم.خواستم بنویسم تا بعدا یادم نره که چه روزایی رو گذروندم تا یادم نره که میتونستم جا بزنم اما ادامه دادم با همه سختی هایی که داشت با همه دردهاش و گریه های شبانش و یادم نره که زندگی با همه چیش ادامه داره .امیدوارم فردا و پس فردا خیلی زود تموم بشن و زودی شب یلدا برسه تا دوباره بتونم پیشت باشم.دارم همه تلاشمو میکنم که همه استرس های کنکور رو از خودم دور کنم و بتونم روش تمرکز کنم و درسته که از خیلیا عقبم اما همینکه از دیروز خودم جلوترم برای من کافیه و کمالگرایی عزیز دشمن خونی من باید هر چه سریعتر بتونم تورو شکست بدم و دیگه هیچوقت اجازه ندم با افکارت منو اذیتم کنی. یه روز بر میگردم و اینو میخونم و بابتش مطمعنم قراره به خودم افتخار کنم.این روزا بیشتر از هر وقتی دارم تلاش میکنم شبایی که دیر میخوابم و صبحایی که سعی میکنم زودتر از تخت بیرون بیام چون احساس میکنم معنای زندگی و هدف اصلی زندگی همین روزهایی هستن که داریم میجنگیم تا تو مسیر زندگب جلو بریم و فقط باید یاد بگیریم از این مسیر لذت ببریم چیزی که خیلی وقتا سخت میشه مثل الان...noranoraFri, 03 Oct 2025 19:56:17 +0330https://virgool.ir/@nora1384ouo/جایی-میان-روزمرگیها-y4mj2e3dx14dاین اولین پست من اینجاست,چند وقتیه که قصد نوشتن دارم اما هر بار با یه بهونه این کارو به بعدا موکول میکنم و بعدش کلی بابت اعتماد به نفس نداشتم به جون خودم غر میزنم.اما خوب که چی...ادما باید از یه جایی شروع کنن به ارتباط گرفتن با بقیه و نشون دادن خودشون و احساساتشون و گرنه اگه قرار بود تا ابد تو غار تنهایی خودمون باشیم پس چرا اصلا افریده شدیم, بگذریم چون نه قصد زدن حرف های فلسفی رو دارم و نه اصلا اطلاعاتی دارم.این روزها یکم عجیبه برام,عادت ندارم که تو زندگیم فقط رو یه چیز تمرکز کنم اما انگار برای اینکه موفق بشم باید این نه ماه فقط فقط رو درسم تمرکز کنم و از همه فیلمها و کتابها و خوشگذرونیهای عزیزم خداحافظی کنم,این سخت ترین خداحافظی عمرمه حتی اگه دوریمون موقت باشه.احساس میکنم من خودم یه دشمنی بزرگی با خودم دارم که همیشه تو زندگیم سخت ترین مسیرهارو واسه ادامه دادن انتخاب میکنم و گرنه الان اگه تجربی رو انتخاب نکرده بودم این روزها برام اسون تر میشد,مثلا اگه رفته بودم هنر الان هم علاقمو داشتم هم اینهمه استرس نداشتم ولی خوب دیگه خیلی برای غصه خوردن دیر شده و این مسیریه که انتخاب کردم و میخوام تا تهش برم ,ولی مطمعن نیستم که قراره بعدش چیکار کنم حتما تا اون موقع یه تصمیمی میگیرم و بهتره از الان انقدر به بعدش فکر نکنم....noranoraWed, 17 Sep 2025 09:01:48 +0330