https://virgool.ir/feed/@nooshin.jungkook𐙚fa2026-11-12 05:55:38https://files.virgool.ir/upload/users/4912551/avatar/rsHeEJ.jpghttps://virgool.ir/@nooshin.jungkookhttps://virgool.ir/@nooshin.jungkook/حس-نا-آشنا-ehtiicu4wbpuمانند بسیاری از داستان‌ها، داستان «حس» نیز با همان جمله‌ی آشنا آغاز می‌شود...روزی روزگاری...حسی در روز ۲۶ خرداد سال ۱۳۹۱ به دنیا آمد. حسی که تفاوتی با دیگر احساسات نداشت؛ همان لبخندِ رضایت، همان گریه‌ی ناراحتی، همان خواستن، همان خواب، همان بو و همان رنگ.او از همان ابتدا هم نمی‌دانست هدف از به دنیا آمدنش چیست. تنها با گریه، از فضایی تاریک و مرطوب به دنیایی روشن و عجیب وارد شد. همه این را تجربه کرده‌اند، نه؟ پس نقطه‌ی تفاوتی وجود ندارد.همه دورش جمع شده‌اند و او را بررسی می‌کنند... جنسیت... چشم... مغز... پا... همه‌چیزهایی که من، همراه با احساساتم، آورده بودم و آن‌ها را ابزار اصلی زندگی می‌نامند.چیزی به یاد نمی‌آورم که آن لحظه دقیقاً چه احساسی داشتم... پس داستان همین‌جا به پایان می‌رسد؟ آه... فکر نمی‌کنم این پایان خوبی باشد.برای «حس»، سن تنها یک عدد است. حس هیچ‌وقت از بین نمی‌رود؛ فقط به شکلی دیگر تبدیل می‌شود.تا پنج‌سالگی، زندگی رنگ و بوی عجیب، تازه و جالبی داشت که با تک‌تک رگ‌های بدن احساس می‌شد... اما این تمام ماجرا نیست.یک سال بعد، وارد جامعه می‌شود؛ جامعه‌ای که در آن نباید تفاوتی داشته باشی و باید مطابق انتظارهای از پیش تعیین‌شده زندگی کنی. حتی اگر شیر باشی، باید مثل میمون از درخت بالا بروی.خنده‌دار است... اما حقیقت دارد.از همان کودکی متفاوت بوده‌ام...سال‌ها می‌گذشتند و باید معیارهای جامعه و اطرافیانت اولویتت می‌شدند؛ استایل... شیوه‌ی سخن گفتن... تحصیل و نمرات... این‌ها تنها بخش کوچکی از آن معیارها هستند.حس سن زیادی ندارد... فقط ۱۴ سال. اما طعم جنگ... قطع شدن نیازهای ساده‌ای مثل اینترنت یا آب... کشتار چهل هزار نفر در برابر چشمانش، تنها در دو شب... وضعیت جدید تحصیلی، فرو رفتن در عمق جامعه و معیارهایش... و عشق.عشقی دور...عشقی که در آن سن معنایی ندارد، اما فاصله‌ی سرزمین‌ها، فرهنگ‌ها و طبقه‌ی اجتماعی، با تمام وجود خودنمایی می‌کنند.آن حس، از همیشه بی‌حس‌تر است.چه سرنوشتی می‌تواند در انتظارش باشد؟ چه سختی‌های بدتری ممکن است بر سرش آوار شوند؟کسی نمی‌داند.کسی نمی‌تواند پاسخ دقیقی بدهد.گمراهی‌ها همه‌جا هستند... همه‌جا...و بزرگ‌ترین گمراهی، از نفس‌هایمان هم به ما نزدیک‌تر است...خودمان.درونمان.و غریزه‌های بی‌هدف.این زندگی است.این تنها یک زندگی است؛ در میان میلیاردها زندگی. حس، رنگ، عطر و بو.حس.حس.Mon, 20 Jul 2026 12:50:36 +0330