https://virgool.ir/feed/@nobody00040fa2026-11-11 22:45:42https://files.virgool.ir/upload/users/1779870/avatar/fCHXoU.jpghttps://virgool.ir/@nobody00040https://virgool.ir/@nobody00040/گویه-های-نیمه-شب-i7lhbtpxuerhدیشب خواب درختی را دیدم در آتش. شاخه های ناگوار حقیقت میسوخت و دود آسمان را گرفته بود، پرنده تب زده ای میان دود به دنبال جوجه هایی که هرگز پرواز نخواهند کرد‌.بیدار میشوم و میفهمم زیبایی تنها لحظه ایست در خیره شد.محمد هادی زمانیمحمد هادی زمانیSat, 25 Feb 2023 04:55:07 +0330https://virgool.ir/@nobody00040/در-های-نیمه-باز-nu13qqbqsb4lتمام میشود خیال شبانه و کودک مبهوت خیالات خود ، از آنچه می‌تواند باشد میترسد . گاهی از خودم می پرسم بودن از کجا شروع میشود . ولی پاسخ به این سوال بیهوده است آنگاه که از بودن خود در اکنون و اینجا آگاه نیستم . باور کنید ! من در خیال خود دنیایی را دیدم ، دنیایی سراسر زیبایی جایی که آدم ها پیش از زندگی آنجا زیسته اند و یکدیگر احساس کرده اند . و در این زندگی فراموش می کنند آنچه را که بوده اند ولی گاه جرقه ای دور و مبهم از دنیایی که نمی‌شناسند مجذوبشان میکند برای لحظه ای ایستادن و نگاه کردن ، نگاه کردن ب این همیشگی ها و حس سکنا در لحظه ای که برای آنهاست . گاه دو آدم هایی را میبینم که آنقدر به هم نزدیک شده اند که خاطرات پیشین مثل عطری مرموز در با هم بودنشان جاری است ، خاطره ای از یگانگی و عشق . این دو آدم ها از باهم بودنشان پلی می‌سازند برای آرمیدن ، برای ب خاطر آوردن و یکی شدن و چه یگانگی زیبایی . امشب شب زیبایی است .محمد هادی زمانیمحمد هادی زمانیMon, 14 Nov 2022 02:23:05 +0330https://virgool.ir/@nobody00040/انسان-هایی-که-نیستند-hwefk6y28mjr" قرار نبود اینطوری بشه " همیشه این را می گفت . گاهی می دیدم دور حیاط راه می رفت نگاهش جایی دور از اینجا را جستجو می کرد و آرام این جمله را زیر لب زمزمه می کرد . ساعت ها می گذشت و زمان حضورش را فراموش می کرد ، حالا که فکرش را می کنم میفهمم که گاهی زمان چیز مهمی نیست .او از چیزهایی می ترسید ، مثل تمام ما و آرزوهایی داشت و کیست که آرزویی نداشته باشد . همه چیز ساده است . داستان زندگی انسان ها با تمام فراز و فرود ها خیلی شبیه هم است ، انسان در لحظه ای متولد میشود زندگی می کند و جایی همیشه می میرد . میان این دو لحظه مهم انسان زنده است و زندگی داستان سرایی آدمی است برای خویشتن .هیچ وقت درست خودم را نفهمیدم . من ماهی کوچکی هستم در تنگ هستی خویش روی لبه یک پنجره نیمه باز با پرده ای به رنگ آبی که گاهی در باد معلق می شود و منظره ای را از تمام آنچه نمی فهمم بر من می نمایاند . اما من که قرارا نبود از خودم بنویسم باید داستان او باشد ، باید او را بگویم آنچنان که بود با آغوش همیشه پذیرایش و ترک های عمیقی در نگاهش که دریچه ای بودند به روح خسته از بودنش . باورش داشتم ، او مثل یک داستان بود که من میخواستم بخوانمش . او آنچنان من نبود که من تمام نبودنم را در او می خواستم . او زیبا بود اما دور بود . دور از تمام هست ها ، دور از دیوار ها با نگاه خیره ملتمسانه شان ، دور از من . محمد هادی زمانیمحمد هادی زمانیWed, 14 Sep 2022 23:13:37 +0430