<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نیلوفر عباسی</title><link>https://virgool.ir/feed/@niloofar.abbasi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 07:38:31</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1584953/avatar/KzSw3A.jpeg</url><title>نیلوفر عباسی</title><link>https://virgool.ir/@niloofar.abbasi</link></image><item><title>من، مبدا جهان خویش...</title><link>https://virgool.ir/@niloofar.abbasi/من-مبدا-جهان-خویش-sfbluad6uegu</link><description>در متون قدیم اعم از خودشناسی و خداشناسی و فلسفی و عرفانی، از &#34;من&#34; حرف های زیادی زده شده که بواسطه ی هرکدوم از اون تعاریف، &#34;من&#34; جایگاه متفاوتی تو زندگی پیدا کرده. یکی نادیده گرفتن من رو توصیه کرده تا به خدا و کمال و معنویت بیشتر برسیم، یکی دیگه گفته هرچی که میخوایم بدست بیاریم از پرورش همین &#34;من&#34; حاصل میشه. حالا دیگه این ماییم که کدوم تعریف رو مناسب جهان بینی خودمون میدونیم و انتخابش میکنیم.اما به نظر من، &#34;من&#34; مبدا جهان ماست... همه چیز در &#34;من&#34; است، از &#34;من&#34; است و با &#34;من&#34; است. و این &#34;من&#34; بودن به معنای خودخواهی و خودشیفتگی نیست. بلکه لازمه ی رشد و توسعه ی زندگی ست. هرکس مسیری برای این رشد و توسعه انتخاب میکند.خیلی وقتها علاج دردهای بی درمان روانمان، بی توجهی به &#34;من&#34; است.</description><category>نیلوفر عباسی</category><author>نیلوفر عباسی</author><pubDate>Fri, 08 Apr 2022 18:04:22 +0430</pubDate></item></channel></rss>