https://virgool.ir/feed/@nika.n.rhimiسلام به دانش آموزان عزیز، رحیمی هستم مشاور تحصیلی‌ با ۲۱ سال‌ سابقه‌ی کار. برای مشاوره‌ی‌ "رایگان‌ تحصیلی" به پست‌ها مراجعه‌ کنید و سوالات‌ خودتون‌ رو بپرسید?fa2026-11-11 14:58:01https://files.virgool.ir/upload/users/412485/avatar/wrxMy7.pnghttps://virgool.ir/@nika.n.rhimihttps://virgool.ir/@nika.n.rhimi/همه-که-نباید-دکتر-و-مهندس-بشن-chpnwnch6dtfدانش آموز کلاس نهمی، مواظب باش چه رشته‌ای رو انتخاب می‌کنی!تا بوده، همیشه این حرف‌ها بوده و هست. هنوز هم هر وقت خانواده دور هم جمع می‌شوند انگار وظیفه دارند از بچه‌ها بپرسند «عمو جان، خاله جان دوست داری چه کاره شوی؟» بچه‌ها هم گویا وظیفه دارند بگویند «دکتر» با یک درجه تخفیف «مهندس» یا... اما وقتی در جامعه سر می‌چرخانیم نه‌تنها این همه دکتر و مهندس و خلبان نمی‌بینیم که مثل همه جوامع دیگر، بیشتر چشم‌مان به دکان‌دار، راننده، پلیس راهنمایی و رانندگی و... می‌افتد. البته به نظر می‌رسد این روزها شرایط تا حدی تغییر کرده و کمی بهتر شده، ولی هنوز هم هستند کسانی که فکر می‌کنند فقط رشته‌هایی مانند مهندسی، پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی و دیگر رشته‌هایی از این قبیل ارزش درس‌خواندن و دانشگاه‌رفتن دارند و بس. هنوز هم برخی پدر و مادرها باور دارند اگر فرزندشان در رشته‌ دیگری درسش را ادامه دهد، نه تنها فایده‌ای ندارد و تنها وقت تلف‌کردن است که حتی گاهی آن را مایه سرشکستگی و شرمساری خانواده هم می‌دانند. نتیجه چنین طرز فکری هم کاملا مشخص است؛ ما همواره با بچه‌هایی روبه‌ر‌و می‌شویم که با هزار امید و آرزو پس از 12 سال درس‌خواندن و گذر از سد کنکور، ناچارند سال‌ها در رشته‌ای درس بخوانند که کوچک‌ترین علاقه‌‌ای به آن ندارند. وقتی هم پا به محیط اجتماع می‌گذارند، تنها یافتن شغل برایشان اهمیت دارد؛ چه در آن رشته که درس خوانده‌اند و چه غیر آن. پس خیلی طبیعی است ذوق و علاقه‌شان هر روز کمتر از قبل شود، انگیزه و پشتکارشان را از دست بدهند و علایق و توانایی‌های‌شان تضعیف شود. این در حالی است که امروزه در بیشتر کشورهای پیشرفته دنیا به علایق و توانایی‌های بچه‌ها احترام گذاشته می‌شود و نظر آنها در ادامه مسیر زندگی تحصیلی و شغلی مهم است. در آن کشورها ارزش همه رشته‌های درسی یکسان است و شخصی موفق‌تر از بقیه به حساب می‌آید که بتواند کارش را خلاقانه و به بهترین نحو ممکن انجام دهد.البته در همه جای دنیا هم کسانی هستند که به اجبار کار و حرفه‌ای را انتخاب می‌کنند و مشغول آن می‌شوند، ولی باید بپذیریم مجبور‌کردن بچه‌ها برای ادامه تحصیل در رشته‌هایی خاص مانند پزشکی و مهندسی به هیچ عنوان کار پذیرفته‌شده و منطقی‌ نیست.قطعا وقت آن رسیده که قدری بیشتر به نظر فرزندان‌مان اهمیت دهیم و به دیدگاه‌شان احترام بگذاریم.N.rahimiN.rahimiWed, 25 Nov 2020 16:35:38 +0330https://virgool.ir/@nika.n.rhimi/فقط-دکترها-موفق-نیستند-m4scbhv2biqfاز وقتی که یادم میاد بهمون القا کردن که موفقیت یعنی فقط دکتر و مهندس شدن و بدتر از اون با نشون دادن آدم‌های بزرگی مثل رفتگرهای شهرداری، عدم موفقیت رو اینجوری برامون ترسیم کردن؛ متاسفانه. اما دایره‌ی موفقیت خیلی بزرگ‌تر از این حرفاست و این بخش از موفقیت که برامون ترسیم کردن، مربوط به موفقیت برای پول درآوردن و زندگی خوب داشتنه که حالا می‌فهمم برای موفق بودن و پول درآوردن صرفا نیازی نیست دکتر یا مهندس باشی. جوری بود که اگه تو یه حرفه یا هنر، استادانه و هنرمندانه می‌تونستی یه وسیله یا اثری رو خلق کنی، موفق محسوب نمی‌شدی و اصن دیده نمی‌شدی، چرا که درس نخوندی و دکتر و مهندس نشدی! کشیدن تابلو نقاشی، ساختن موسیقی، گفتن شعر، نوشتن داستان، نوشتن برنامه، گرفتن عکس و هزارتا کار دیگه که هرکدوم نیازمند ذهنی خلاق و هنرمند هست، هیچوقت به چشم جامعه موفقیت نامیده نمی‌شد، چرا که همه فقط دکتر بودن، مهندس بودن، خلبان بودن، وکیل بودن و تهش دیگه پلیس و معلم بودن رو موفقیت می‌دونستن. این دیدگاه پدر و مادرها و بزرگ‌ترهای ما بود که بهمون دیکته می‌شد و باعث می‌شد هیچ تصور دیگه‌ای رو برای آینده‌مون نداشته باشیم و اگه ته ذهن‌مون به نویسنده شدن فکر می‌کردیم چند ثانیه بعد تو دلمون بگیم از نویسندگی که پول در نمیاد! پول درآوردن معیار موفقیت نیست. اینو روزی هزار بار باید برای خودمون تکرار کنیم. خوشحالم که الان ذهنیت‌ها تا حدودی تغییر کرده اما هنوزم وقتی از یه بچه می‌پرسی می‌خوای چی کاره شی همون جواب‌های همیشگی رو می‌شنویم. چرا یه بار نمی‌شه یه بچه بگه می‌خوام نقاش بشم، نویسنده بشم، برنامه‌نویس بشم، ورزشکار بشم یا خیلی موقعیت‌های شغلی دیگه. چون یه جای کار می‌لنگه و بزرگ‌ترها از بچگی مفهوم موفقیت رو اشتباه برای بچه‌ها ترسیم کردن. فکر کنید پدر و مادر شدید و بچه‌ی شما برخلاف خواسته و ایده‌آل شما رفته دنبال علاقه‌اش و اتفاقا در اون زمینه به موفقیت رسیده و داره کم کم درآمد هم کسب می‌کنه. مثلا رقاص شده!! داره با یه گروه در قالب تاتر هر شب اجرا میره و از زندگیش لذت می‌بره. آیا اونوقت شما به احترامش بلند می‌شید و دست بزنین؟ با افتخار از کاری که فرزندتون می‌کنه به همه میگین و تعریف کنید؟ مثل همین کاری که بچه‌های گروه بلک لایت لند دارن می‌کنن و دنیا رو با رقص جای بهتری کردن. بدون شک یه روزی همه‌ی ما پدر و مادر می‌شیم مگه اینکه خودمون دوست نداشه باشیم. اما وقتی پدر و مادر شدیم بیاییم آگاهانه‌تر موفقیت رو برای بچه‌هامون تعریف کنیم و مثل یه ربات برنامه‌ریزی‌شون نکنیم که فقط و فقط باید دکتر و مهندس بشن و اگر نه شیرمو حلالت نمی‌کنم. باید یاد بگیرن آدم‌ها تو هر زمینه‌ای که حرفی برای گفتن داشته باشن و بتونن همه رو شگفت‌زده کنن و وادار به تحسین کنن، یعنی موفق شدن. اینجاست که بهتره به نقاشی شاید مسخره‌ی بچه‌مون توجه کنیم!ووN.rahimiN.rahimiWed, 25 Nov 2020 16:23:39 +0330