<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های nicky</title><link>https://virgool.ir/feed/@nicky</link><description>یک خردادی، که عاشق زندگیه...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:38:19</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/144653/avatar/KV1TJj.png</url><title>nicky</title><link>https://virgool.ir/@nicky</link></image><item><title>تابلویی از جنس روح</title><link>https://virgool.ir/@nicky/تابلویی-از-جنس-روح-z5jhvranrxyq</link><description>از وقتی یادمه به کتابای فانتزی علاقه داشتم، برام یه دروازه بودم برای یه دنیای قشنگ تر. بزرگتر که شدم این علاقه ترکیب شد با ادبیات کلاسیک انگلیسی، ادبیات جادویی امریکای لاتین، تو این بین خیلی شخصیتا برام برام جالب بودن، خیلی کارکتر های جنگجو و یا حتی رویا پرداز اما از بین همه این افراد، دوریان منو جور دیگه ای جذب خودش کرددوریان گری، جوانی جذاب با روحی ساده که ابتدا اسباب صحبت مهمانی های عصرانه بود و از انجا تبدیل شد به مدل نقاش معروف  بزیل، برای کشیدن تابلویی بسیار متفاوت..نمیدونم دیدگاه شاعرانه نقاش داستان بود که منو جذب کرد که داستان ادامه بدم یا پاسخ های خیلییی متفاوت لرد هنریچند نمونه اشو اینجا میزارم&#34;وقتی انسان عاشق میشه اول شروع میکنه خودش فریب دادن و در پایان هم شروع میکنه به فریب دیگران، دنیا اسم اینو گذاشته دلدادگی&#34;&#34;انسانیت خیلی خودش جدی میگیره، این اولین گناه دنیاست. اگر غار نشین ها خندیدن یاد میگرفتند الان خیلی وضع دنیا فرق میکرد.&#34;&#34;تنها راه مقابله با حسرت ها عمل به اون هاست، مقاومت در برابر وسوسه ها حسرت میاره، و تلنبار شدن حسرت ها بیماری روانی... .&#34; اما جدا از لرد هنری، دوریان شخصیتی که تو خیلی از فیلم ها بهش اشاره شده، جوانی جذاب با روحیاتی لطیف که البته نامیراست و تابلو نقاشی که خب.. دوست دارم بیشتر از دوریان بگم از عاشق شدن ناگهانیش از اینکه چقدر دنیا براش جالب بود، از دیالوگ های شیکش با لرد اما مسئله اینجاست که یک سری حرف ها، جملات، شوخی ها نیاز به فضاسازی دارند باید آن میز عصرانه آن جو سرخوشانه را اول حس کنی تا متوجه ظرافت جمله بندی ها شویاما باید تضمین کنم در داستان اصلی ماجرا خیلی فرا تر از یک تابلو ساده و یک جوان احساسی استچرا اصلا دوریانی که در ابتدا تنها یک جوان ساده دل و البته زیبا بود تبدیل به کارکتری شد که نقش خاکستری و حتی در مواردی نقش منفی فیلم ها را ایفا میکند؟این چیزیه که باید بخاطرش کتاب بخونیخوشبختانه هم به صورت  صوتی و هم ای بوک تو پلتفرم های طاقچه و فیدیبو میتونید پیداش کنید، لینکشو میزارم (هرچند یادم نمیاد باید چیکار میکردم که خوشگل و آبی بشه، ببخشید)https://fidibo.com/book/1419-کتاب-تصویر-دوریان-گریhttps://taaghche.com/book/18488/%D8%AA%D8%B5%D9%88%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AE%D9%84%D8%A7%D8%B5%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8پ.ن: شدیدا مایل بودم که در مورد &#34;زمانی که یک اثر هنری بودم&#34; اثر اریک امانوئل اشمیت براتون بنویسم اما بعد تموم‌شدن متنم تازه متوجه شدم تو پلتفرم ها هیچ لینکی ازش نیست، اگه حافظم یاری کنه در آینده حتما اون متن هم آپلود میکنماین ویرگول تموم شد کاش بشه یادم بمونه بیشتر بیام اینجا بنویسمتصویر دوریان گری نوشته اسکار وایلد را #تو_هم_بخوان</description><category>nicky</category><author>nicky</author><pubDate>Sat, 21 Nov 2020 00:34:47 +0330</pubDate></item><item><title>بعد از هفت سال، دوستیم؟</title><link>https://virgool.ir/@nicky/بعد-از-هفت-سال-دوستیم-ckkg31evhpol</link><description>یه زمانی شنیده بودم که دوستی که از هفت سال بگذره، دیگه چیزی بیشتر از دوستیه، اما من اینجوری فکر نمی کنم...خیلی وقتا یه رابطه بعد هفت سال دیگه رابطه نیست، یه معامله است برای حفظ اطلاعات، یه حق السکوت برای خاطراتی که امروز حتی برای خودمون هم مبهمند... بین ما دخترا بخصوص یه دوستی هفت ساله  را سخت میشه تشخیص داد. یه جا هست که داره بارون میاد، تو اتاقت قربانی پلی میکنی و استکان چاییت دستته، همونجا وسط همون حال و احوال یاد &#34;دوستت&#34; میفتی و لبخند میزنی، شاید یه ماه باشه که با هم حرف هم نزدیم اما همون دختری که اون سر شهره بدون اینکه حتی بدونه لبخند به لبت میاره حالا همون شب، همون موقع پیام کسیو که باهاش بارها ویدیو کال داشتی، بیرون رفتی، خندیدی، چیزایی بهش گفتی که از خیلیا پنهون کردی، همین آدم برات پیام میده و میبینی که نمی تونی.... شاید خیلی چیزا باشه اما این آدم کسی نیس که بعد چند سال بی بهانه بتونی بهش زنگ بزنی و مجبور نباشی نبودتو توجیه کنی این ساعت ها به یاد یه بخشی از جز از کل افتادم اونجا که که میگه &#34;مارتین، حتی اگه ده سال برگشت طول بکشه، اونجایی که فهمیدی اشتباه رفتی باید برگردی.&#34; استیو تولتز بعدش از &#34;ترس هیچی به دست نیاوردن&#34; میگه. من میگم یه جایی میترسیم از رها کردن، از اعتراف به اینکه  سال ها امیدمون جاش اشتباه بوداین روز ها دوستی ها کنار شجاعت، خویشتن داری زیادی میطلبه. دیگه نمیشه به بهانه ایمیل و علایق مشترک با کسی دوست شد... حالا باید سکوت کنی و ببینی کسی سکوتتو حاضر دنبال کنه... وگرنه گوشه عزلت هم خب یه گزینه است هرچند انتخابش دردناکه، اما حس میکنم در میان این روابط کلیشه ای، این قوانین نامریی، گاهی ما چیزی نیستیم جز یک جایگزین، یک جفت گوش شنونده یکطرفه، حمایت های یکطرفه و خیلی یک طرفه های دیگر که از شروط دوستی این روزه اند حالا باید دید یک گوشه عزلت خلوت اما با عطر همیشگی  چای بهتر است یا یک رابطه پر شور با بوی تند قهوه؟</description><category>nicky</category><author>nicky</author><pubDate>Wed, 11 Mar 2020 12:50:13 +0330</pubDate></item><item><title>&#34;تو باید شروع کنی، تموم اون سال ها منتظرت بودم&#34;</title><link>https://virgool.ir/@nicky/تو-باید-شروع-کنی-تموم-اون-سال-ها-منتظرت-بودم-qldia9ulryff</link><description>&#34;تو باید شروع کنی، تموم اون سال ها منتظرت بودم&#34;تو گفتی و من تمام شب فکر کردم چند بار کسی منتظرم بود؟ انگار گل ما را با انتظار آمیخته اند، همیشه منتظریم و کسی...!برای کوچک ترین عادت های قدیمی هم امروز منتظریم یکی بیاید و به ما یادآوری کند یک روز هایی این خود ما بودیم که پیشتاز بودیم. شاید در میان هیاهو این روزها وقت آن باشد که همان دختر شجاعی که شب هایش در انگلستان قرن19 و روز هایش در نیویورک قرن21 میگذشت، تحقق آرزو ها را فریاد کند... در میان این اسفند بیمار به یاد لبخند روز های خوش، از زندگی یک دختر ایرانی شروع میکنم به نوشتن...</description><category>nicky</category><author>nicky</author><pubDate>Thu, 05 Mar 2020 13:22:09 +0330</pubDate></item></channel></rss>