<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Niayesh Eftekhar</title><link>https://virgool.ir/feed/@niayesh.eftekhar98</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:35:44</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/159896/avatar/avatar.png</url><title>Niayesh Eftekhar</title><link>https://virgool.ir/@niayesh.eftekhar98</link></image><item><title>از یکسال پیش</title><link>https://virgool.ir/@niayesh.eftekhar98/از-یکسال-پیش-h46scdr6xdli</link><description>نمیدونم اخرین باری که احساس زیستن داشتید کی بوده. فقط میدونم که این حس ربطی به اخرین باری که لذت بردید نداره و ممکنه توی اخرین بارهایی باشه که دردی تجربی رو حس کرده باشید که حاصل از زیستن رو به جلو باشه. انقدر این مدت اتفاقات متفاوتی توی ذهنم افتاده و با چالش های ذهنی مختلفی کنار اومدم که در یک نوشته نمیگنجه فقط میتونم در یک کلمه بگم که در حرکتم حتی قسمت های زیادی رو راکد مونده باشم.اخرین بارهایی که عمق برام قشنگ بود پاییز پارسال بود. عمق هایی که تا به امروز منو سرپا نگه داشتن و میل به تجربه دوباره اونا منو به ابهام زیاد زندگی و حتی تجربه شکست های ریز بیرونی و درونی دعوت میکنه.اونموقه جسورترین نیایشی بودم که تا به امروز تجربش کردم. جسارت در ابعاد مختلف جسارت برای تجربه البته نه صرفا تجربه های خطرافرین. تشویق نمیکنم... چرا که تکذیب نمیکنم این جسارت ها بعد از مدتی باعث شدن روزهایی پیش بیاد که &#34;من&#34; ناشناخته ترین موجود در دنیای اطراف خودم بودم البته که شاید هنوزم باشم اما این داستان مفهوم بی تعلقی رو توی تو بیشتر از قبل میپزه! از اون پاییز تا این پاییز مبهم گذشت. فکرش رو بکن! حتی با اینکه گذشته، میگم مبهمه! از اون پاییز روزهای زیادی گذشت گذشت و من بسیاری از تعریف هامو تعدیل کردم. روزها گذشت و من بسیاری از حق را به خودم دادم و از محیط گرفتم. روزها گذشت و من کاری نکردم و تنها تفاوتش با دیگر زمان های رکود این بود که من دیگه عذاب وجدان اینکه کاری نمیکنم نداشتم. روزها گذشت و من عمق لذت هام کم شد اما تعددش بیشتر...روزها گذشت و من غم کمتری از ازدست دادن لذت هام تجربه کردم.ولی هنوز هم پاییز پارسال برای من نویدبخش حس هایی هست که دوست دارم مسیر زندگی دایره ای بود و یکبار دیگه از اون مختصات رد میشدم. شاید خیلی از اوقات بشه از بین خاکسترا دوباره آدم سرشو بیاره بیرون. و زندگی به ابهامش جذابه هرچند ترسناک. (پشیمونم که روز به روز که به دلم میوفتاد بیام و بنویسم نیومدم! چون به مغزم فشار میومد که حس هام رو وصف کنم و خب الان هم درست به خاطر نمیاره! منم و حس های کلی حاصل از اتفاقات اخیر)</description><category>Niayesh Eftekhar</category><author>Niayesh Eftekhar</author><pubDate>Thu, 19 Nov 2020 23:38:22 +0330</pubDate></item></channel></rss>