<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Negin Khoei</title><link>https://virgool.ir/feed/@ngn.kh95</link><description>نگین هستم، ۲۰ و خورده ای ساله از اصفهان... مهندسی صنایع خوندم ولی اخیرا متوجه شدم که آشپزی و نوشتن رو خیلی بیشتر از صنایع دوست دارم?</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:23:25</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/62765/avatar/8a8mJF.jpeg</url><title>Negin Khoei</title><link>https://virgool.ir/@ngn.kh95</link></image><item><title>یکی بود، یکی نبود: نوزادی</title><link>https://virgool.ir/@ngn.kh95/یکی-بود-یکی-نبود-نوزادی-cx6yqnez4g7c</link><description>شنیده بود که حتی قبل از اینکه زبون باز کنه توی خونه‌ی حیاط دار و بزرگی که اولین خونه پدری محسوب می شده، دزد بهشون میزنهآقا دزده وقتی که خودش و مامان توی خونه تنها بودن تشریف میاره و تمام طلا های مامان و یه سری وسایل رو می‌دزده و مامان هم حسابی می ترسن و میگن دیگه توی اون خونه نمی‌موننهمین می‌شه که یه مدتی خونه مامان گلی و پدر جون می‌مونن تا وقتی که بابا بتونن ساختمان جدید رو بسازن تا با مامان جان و عمه جان برن خونه جدیدخاطرات زیادی از خونه مامان گلی توی ذهنش هست که عمدتا قشنگنخونه‌ی دو طبقه حیاط دار، وسط حیاط یه حوض مستطیلی که اون موقع خیلی بزرگ به نظر می رسید، سه تا باغچه که همیشه سر سبز بودن با دوتا درخت سرو، اتاق خیاطی ته حیاط، تاب سفید رنگی که فقط بهار و تابستان وصل میشد و با هزارتا شرط اجازه می‌دادن باهاش بازی کنهبچه اول بود و همه بسیار ذوق داشتن و حوصله اشون زیاد بود. یه جورایی اسباب بازی خاله و دایی و عمه و سایر اقوام شده بود و عزیز دل مامان بزرگ ها و بابابزرگ بود... کلی خاطره از اون روزها دارهمثلاهر روز صبح و عصر وقتی که پدرجون می‌خواستن برن مطب بلند صداش میکردن و یه مکالمه تکراری با ذوق دو طرف تکرار می‌شد× مَهرو خانمه؟+ بله× مغزِ بادومه؟+ بله× بیا بغلم باباو یا خودش می‌رفت پایین و می‌پرید بغل پدرجون، یا مامان و بابا می‌بردنش پیش پدرجون و یا پدرجون که حسابی سرحال شده بودند پله ها رو بالا می‌اومدن و بغلش می‌کردنیه بار توی دویدن به سمت پدرجون، از پله ها افتاده بود و کل راه رو به عبارتی ۱۵ تا پله رو عین کدو قلقله زن، قل خورده بود و رفته بود پاییناز اونجایی که همه نینی تپل دوست داشتن همیشه کلی خوراکی های خوشمزه و جذاب در دسترسش بود و هیچ منعی نداشتشکلات نوستالژی کام...چه قدر عجیب که می شه با یه سری خاطرات هم خندید و هم گریه کرد...تقریبا ۳ سالش بود که خونه جدیدشون آماده شد و اسباب کشی کردن، هیچ چیز خاصی از اسباب کشی یا مراحل ساخت خونه یادش نبودفقط اینو میدونست که از حدودای سال ۷۷ تا همین امروز توی یه ساختمان سه طبقه با مادرجان و عمه جان همسایه شدن و این موضوع هم خیلی خوب بود و هم خیلی خوب نبود...</description><category>Negin Khoei</category><author>Negin Khoei</author><pubDate>Sat, 24 Jul 2021 18:11:59 +0430</pubDate></item><item><title>یکی بود، یکی نبود: تولد</title><link>https://virgool.ir/@ngn.kh95/یکی-بود-یکی-نبود-ub812apzdbr4</link><description>از بچگی دوست داشتم نویسنده بشم، از علاقه ام همین قدر بگم که از کلاس دوم یا سوم دبستان، داستان هایی که می‌خوندم رو به زبون خودم بازنویسی میکردم?الان میدونم که اینجا می‌تونم داستان هام رو بنویسم، با این تفاوت که بازنویسی نیست و چیزایی که دیدم و شنیدم رو میخوام بنویسمپس بریم سراغ اولین قسمت داستان...داشت با خودش فکر می‌کرد که چرا انقدر به تقارن اجسام و وقایع دقت داره و اگه گفته ها درسته و خدا کامله، چرا به تقارن بها نمیده؟!مثلا چرا نیمه بالایی زمین و نیمه پایینی یک شکل نیستن؟ چرا صورت آدم ها صد در صد قرینه نیست؟ چرا اندام های داخلی دقیقا قرینه نیستن؟ و چرا مثلا قلب سمت چپ سینه است اما سمت راست سینه خالیه؟ و کلی چرا های دیگهاین فکر ها کلافه اش می‌کرد... سرشو سریع تکون داد بلکه این فکر ها رو از سرش دور کنه اما یه مرتبه یادش اومد تاریخ تولدش هم چه توی ماه و چه توی فصل ایجاد قرینگی نمیکنه، چه برسه به سال و قرن بلند گفت: اصلا کی می‌دونه دنیا از کی شروع شده و کی تموم میشه که بخواد دقیق وسط تاریخ به دنیا بیاد؟! همین ک نیمه های پاییز به دنیا اومدم و آلرژی فصلی کم شده خودش موهبتیه?خاطرات دبستان توی ذهنش می چرخید که وقتی سوال می‌دادند  &#34;یک عدد سه رقمی بنویسی که رقم یکان آن فرد باشد&#34; همیشه ارقامی رو انتخاب میکرد که کامل قرینه باشن مثل ۵۷۵، ۷۵۷، ۷۱۷ یا ۷۸۷ و... و سعی می‌کرد جوری بنویسه که اگر برگه اش رو از روی رقم وسط تا میزدن، کاملا منطبق باشهچه روزگاری بود...اسم بیمارستان یا ساعت دقیق تولدش رو یادش نمی اومد ولی همه میگفتن از اون نینی تمیز تپلی ها بوده که تا چشم باز کرده بنا رو بر گریه گذاشتههمه اقوام دور و نزدیک از این که هیچ وقت نتونستن آرومش کنن کلی خاطره تعریف می کردند گویا تا ۳ سالگی همین داستان بودههر چی فکر کرد نتونست اون نقطه ای که تبدیل به موجودی مظلوم و بی صدا شد رو پیدا کنه؛ ناراحت بود که سال های زیادی نتونسته بود حقش رو بگیره یا حتی حرفش رو بزنهیه دوست مشاور بهش گفته بود: ببین تبدیل شدی به میخ+ میخ؟! یعنی چی؟!؟× یعنی تو سری خور شدی و کل شخصیتت بستگی به میزان ضربه ها داره... از خودت چیزی نداریشاید این مکالمه چیزی بود که لازم داشت تا به خودش بیاد... حداقل پیش خودش فکر می‌کرد که دیگه میخ نیستباید از دوستش می‌پرسید که آیا هنوز هم یه میخه یا شخصیتش درست شده؟!</description><category>Negin Khoei</category><author>Negin Khoei</author><pubDate>Sat, 24 Jul 2021 16:29:52 +0430</pubDate></item></channel></rss>