<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نفیسه کیانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@nfyshkyany</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:50:10</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/524131/avatar/avatar.png</url><title>نفیسه کیانی</title><link>https://virgool.ir/@nfyshkyany</link></image><item><title>دلچسب ترین تجربه ی زندگی ام در دوران همه گیری کووید 19</title><link>https://virgool.ir/@nfyshkyany/دلچسب-ترین-تجربه-ی-زندگی-ام-در-دوران-همه-گیری-کووید-19-pjpoi1jf8dtz</link><description>سال گذشته بود که خبر همه گیری بیماری کووید 19 در چین را شنیدم. کمی که گذشت خبر دیده شدن چند بیمار کوویدی در ایران به گوشم خورد. در ناباوری کامل، هر چه گذشت، دیدم که بیماری دارد به من و ما، نزدیک و نزدیک تر می شود. هفته های نخست خبر شیوع بیماری دهان به دهان می چرخید و بعد قرنطینه ی خانگی و اعلام شد؛ اما همان ناباوری چنان جدی بود که من هم مانند بسیاری از مردم ، هنگام بیرون رفتن از خانه ماسک نمی زدم. هرچند بیرون نمی رفتم ولی زمانی هم که برای خریدن کالاهای ضروری به بازار می رفتم،  با خودروی شخصی ام رفت و آمد می کردم و باز از ماسک استفاده نمی کردم !چندی نگذشت که صدا و سیما از زبان مسئولان بهداشت، با تاکید اعلام کرد که همه باید از ماسک استفاده کنند و از خانه بیرون نروند و برای ارتباط و دیدار با دوستان و آشنایان از فضای مجازی استفاده کنند. هرچند گوشی من چنان پیشرفته نیست و با آن نمی توان از خدمات اینترنت پرسرعت به خوبی بهره گرفت، در دوران کرونا وارد فضای مجازی شدم و با دوستانم که برای بودن در کنار یکدیگر، از همدیگر وحشت داشتیم، با گپ و گفت تصویری و نوشتاری، لحظات خوب و خوشی را با یکدیگر رقم زدیم. من حتی با یکی از دوستانِ صمیمی ام در گپ و گفت تصویری، کتاب می خواندیم و سربه سر همدیگر می گذاشتیم .پیش از کرونا هرگز تصور نمی کردم، منی که اهل فضای مجازی نبودم، اینقدر ناگزیر از استفاده از فضای مجازی بشوم و در اینجا با دوستانِ دنیای واقعی ام اینهمه به من خوش بگذرد .از همه مهمتر اینکه در دوران همه گیری کووید 19، با همه ی وحشت و اضطراب، اتفاق خجسته ای برایم افتاد ! همیشه کلاس های هنری استادان برجسته ی هنری در موسسه های هنری پایتخت و کلانشهرها برگزار می شد و به همین دلیل، بچه های شهرستانیِ علاقه مند به هنر، از آموختن هنر مورد علاقه شان بازمی ماندند. دوران خانه نشینی در قرنطینه ی کووید 19 موجب شد، یکی از معتبرترین موسسات هنری تهران، به برگزاری کلاس های آنلاین نویسندگی با همکاری داستان نویسان برجسته ی کشور دست بزند. من نیز چون سال ها بود، آرزوی نویسنده شدن را در رویاهایم می پروراندم ،درنگ نکردم و نام نویسی کردم . شرکت در این کلاس امکان آشنایی ام با نویسنده های معاصر بسیاری را فراهم کرد و حتی حوزه ی علاقه مندی خود به نویسندگی را کشف کردم. اگرچه گوش سپردن به سخن و درس استادان با گوشی قدیمی من کاری دشوار بود، با همکاری و راهنمایی های فنی چند تن از اعضای موسسه ی هنری، توانستم با همان گوشی، در کلاس های آموزشی داستان نویسی برخط (آنلاین) شرکت کنم. چنین بود که شرکت در این کلاس، با کمال شگفتی، به دلچسب ترین زندگی ام تبدیل شد.#روایتگرباش</description><category>نفیسه کیانی</category><author>نفیسه کیانی</author><pubDate>Thu, 31 Dec 2020 23:23:20 +0330</pubDate></item></channel></rss>