https://virgool.ir/feed/@negarjfnتحلیل کردن مسائل مختلف تفریح منه، پس از تحلیلم راجع به مسائل مختلف اینجا مینویستم تا مغزم منفجر نشه.fa2026-11-13 07:18:45https://files.virgool.ir/upload/users/2974367/avatar/y98tEn.jpghttps://virgool.ir/@negarjfnhttps://virgool.ir/@negarjfn/صمیمیت-از-دست-رفته-ipr9pjbyuwn8چند روز پیش با یکی از دوستان قدیمی تجدید خاطرات میکردیم و از صمیمیت های از دسته رفته میگفتیم. یادآور شدیم که همیشه صحبت های ما عمیق و درست حسابی بوده و چیزی به هم اضافه کرده ایم. بدون گله از طرف مقابل، حسرت کم شدن این مکالمات عمیق که بنزین پیشرفت روزمره مان میشد را خوردم.اما از آنجایی که این رفیق قدیمی آدم حسابی تر از آنی بود که به مسائل به شکل معمول و همیشگی خود نگاه کند حرفی زد که بهانه ی دست به قلم شدن من شد.می گفت در دوران دانشجویی رفیق خوبی داشتم که رابطه مان بعد از انتقالی من از دانشگاه و رفتن از آن شهر به طور کلی قطع شد. بعد از 6-7 سال پیامی داد و خبر از حالم گرفت. یکی از اولین جملاتش چیزی بود که عجیب فکری ام کرد. گفت: "بگو ببینم نوید، در این سال ها چطور آدمی شدی؟" این رفیق ما، آقا نوید ادامه داد: شاید اصلا رمز و راز کار همینجاست، شاید ارتباط ما با کیفیت و عمیق مانده چرا که درگیر روزمره نشده، شاید صحبت هر روزه، صحبت هایمان را حول محور اتفاق امروز توی مترو نگه دارد. اگر هر دو هفته باشد حول محور کتاب جدیدی که میخوانیم حرف بزنیم و اگر هر چند ماه تجدید خاطرات کنیم از پروژه های جدیدی که انجام دادیم و برنامه های بلند مدت بگوییم. نه اینکه اشکالی در صحبت روزمره باشد، اما شاید امروز به صحبت های با کیفیتمان مینازیم چرا که خودمان را خسته و ملول روزمره نکرده ایم.من چه فکری کردم؟ نگاه جدید و زاویه دید متفاوتش مرا به فکر فرو برد. از طرفی موافق بودم و از طرفی هم معتقدم کیفیت صحبت های ما نه فقط به خاطر فاصله بلکه به دلیل نوع ارتباط ما بوده، چرا که از روز اول بنا را به رفاقت بر مبنای پیشرفت و بهتر شدن چیده بودیم. شاید با خیلی از رفقای دیگر اما، بعد از شش ماه، یک سال و سال ها تجدید دیدار صحبت از روزمره کنیم و کیفیت و عمقی در صحبت هایمان نباشد و در عین حال اگر این فواصل کمتر از آنچه امروز هست باشد به دلیل تشنگی که برای به رخ کشیدن مسیر بهبود داریم بهانه ای برای یادآوری آن شود که چه بودیم و چه میخواستیم باشیم...در نهایت معتقدم آدمیزاد هر رفیقی را برای حفره ای از وجودش میخواهد. به نیاز ما به روزمره و سطحی بودن و ساختن ارتباطات صمیمانه بی هدف نمیشود بی توجه بود اما در عین حال بنا به هدف هر ارتباط و رفاقتی میتوان بازه های زمانی مفیدی برای تجدید دیدار در نظر گرفت. نکته ی مثبت موضوع اینجاست که هیچ فرمول و باید و نبایدی برای این موضوع وجود ندارد و فقط میبایست به مانند یک رقص دونفره هماهنگ و آهنگین و دو طرفه باشد.negarjfnnegarjfnWed, 11 Sep 2024 14:14:34 +0330https://virgool.ir/@negarjfn/تنهایی-ارزش-جدید-دنیای-امروز-ducrryasef9zاگر بخوایم به تحقیقات علمی نگاه کنیم، بدون هیچ شک و شبهه ای، وقت گذروندن با دوستان و خانواده تاثیر خیلی خوبی روی کیفیت زندگی، سلامت روان و حتی سلامت جسم و افزایش عمر داره. ولی چیزی که این روز ها بیشتر از همه تو فضای مجازی میبینیم بیش از حد تحسین کردن تنهاییه. تنهایی سفر رفتن، تنهایی کافه رفتن، تنهایی سینما رفتن و تنهایی زندگی کردن و...چرا تنهایی تحسین برانگیز شده؟نظر منو بخوای یه بخشیش از نیاز آدم ها به حس استقلال میاد. سال های سال آدم ها محکوم بودن به زندگی توی اجتماع و هر کسی میخواست خلاف آب شنا کنه عجیب و ناآشنا به نظر میرسید. انگاری آدم ها میخوان این تنها بودن رو طبیعی جلوه بدن تا نیازشون به تنهایی رفع بشه و در "فقط" صورت اختیار توی گروه دیده بشند. ولی به نظرم دلیل اصلی اینه که تو دنیای امروز خیلی از ماها چاره ای جز لذت بردن از تنهایی نداریم و در نتیجه مجبوریم که تحسین اش کنیم، والا تر و بالا تر نشونش بدیم و تنهایی شاد بودن رو یه ارزش و قدرت استثنایی بدونیم.چرا چاره ای جز تحسین تنهایی نداریم؟دلایلش به قدری زیاده که باید بهش یه مطلب جدا اختصاص داد. مثلا خیلیامون مهاجرت میکنیم، به دلیل افزایش سرعت تغییر دنیا و تغییر آدما به واسطه اش، کم شدن تابو تنهایی و طلاق به دنبالش و در نتیجه افزایش افراد مجرد و مطلقه، سخت تر شدن وارد رابطه و ازدواج شدن به خاطر توهم افزایش دسترسی به گزینه ها، همه و همه باعث شده آدم ها تنها بمونن حتی اگر این تنهایی انتخاب شخصیشون نباشه. حالا همینطور که آدم ها در طول زندگیشون روش های مختلفی برای روبرو شدن با ترس ها و مشکلاتشون دارن، این بار هم به صورت جمعی تصمیم گرفتن تنهایی رو جوری رمانتیک سازی کنن که کسی از تنها بودن حس بدی نداشته باشه. حالا برعکس گذشته اگر کسی از تنهاییش ناراضی باشه و تلاشی برای تغییرش کنه، اونه که برخلاف جریان آب شنا کرده، اونه که میشه آدم عجیب، اونه که میشه آدم نیازمند.حالا سوال اصلی اینجاست، آیا باید به این ترند جدید دنیای امروز تن بدیم یا به غریضه و راه و رسم اجدادمون بچسبیم و یجورایی بر خلاف آب شنا کنیم؟ جواب شما چیه؟negarjfnnegarjfnTue, 03 Sep 2024 04:32:19 +0330