<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ندا.پ</title><link>https://virgool.ir/feed/@neda.p</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:59:42</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/21899/avatar/avatar.png</url><title>ندا.پ</title><link>https://virgool.ir/@neda.p</link></image><item><title>...</title><link>https://virgool.ir/@neda.p/1-pooe4y7gijtb</link><description> یادم می آید خانه که خریدیم مامان بابا تا حداقل دو هفته خواب نداشتند صبح تا شب و شب تا صبح یا قربان صدقه خانه میرفتند یا تمیزش میکردند و یا درباره اش حرف میزدند مامان که آدمی نبود که برای تمیزی به خودش سختی بدهد تمام نرده هایی که با عشق طرحشان را انتخاب کرده بود چند بار ساباند و بابا هم که دست به سیاه و سفید نمیزد شریکش میشد خیلی سخت به دستش آورده بودند بعد از بیشتر از پانزده سال زندگی مشترک اما میدانی خودشان آن را ساخته بودند آن هم از هیچ آن هم بعد از سخت ترین ها و کیفی میکردند که کمتر کسی درکش میکرد فقط حیف که خیلی دیر... نمیدانم این دیر رسیدن به آن شوق عجیب می ارزد یا نمی دانم اصلا برای بقیه هم مثل مامان و بابا اصلا شوقی باقی می ماند؟؟؟</description><category>ندا.پ</category><author>ندا.پ</author><pubDate>Mon, 19 Nov 2018 04:27:43 +0330</pubDate></item></channel></rss>