https://virgool.ir/feed/@ndmrzefa2026-11-11 08:15:37https://files.virgool.ir/upload/users/265943/avatar/lTWMVS.jpeghttps://virgool.ir/@ndmrzehttps://virgool.ir/@ndmrze/قدرت-کلمات-در-تصویر-سازی-qaekysnvtwkhبه نوشتن که پناه می‌برم ظرفیت زیاد کلمات مرا به هیجان می‌آورند. به هرچه می‌نگرم می‌بینم ما نه تنها به شناخت شخصیت‌های داستانی، که مهم‌تر از آن برای شناخت شخصیت‌های زندگی‌مان به واژه‌ها نیاز داریم. ما برای گفت‌وگو با افراد نیازمند کلمات هستیم. اینکه از زندگی دور افتاده‌ایم و همدیگر را درک نمی‌کنیم علت اصلی آن کمبود واژه است. این که رابطه عاطفی ما نابسامان و به‌هم ریخته است دلیلش نبود واژه برای بیان احساسات است. تنها کلمات هستند که زندگی را می‌سازند.به نویسندگانی می‌اندیشم که از گستردگی واژگان حرف زده‌اند.«آه کلمات! شما به گردن من حق حیات دارید.» «آندره ژید»کلمات ابزار کار نویسنده‌ است.نویسنده‌ی بدون کلمه، همانند بنّای بدون لوازم کار ساختمان است. بدون سنگ، آجر، سیمان و دیگر مصالح ساختمانی، بدون ابزار، بنّا چه کاری از پیش ببرد؟ چه بسازد؟شارل بودلر، نویسنده و شاعر فرانسوی می‌گوید: «بعضی از لحظات زندگی‌ام را دوبار زیسته‌ام. یکی آنگاه که آن‌ها را زیسته‌ام، دیگر آنگاه که آنها را نوشته‌ام. به یقین آنها را هنگام نوشتن عمیق‌تر زیسته‌ام.»خیلی از ما دوست داریم خاطرات و رویدادی را بنویسیم اما هنگام ثبت خاطرات ناتوانیم، آنچه که بر کاغذ ثبت می‌کنیم رنگ و بویی ندارد، برای‌مان ملال آور است و نمی‌توانیم تصویر روشنی از خود بسازیم.نویسنده باید به جزئیات توجه بیشتری داشته باشد، چراکه یکی از راه‌های تصویری نوشتن، جزئی‌نگاری است. تصویری نوشتن تاثیرگزارتر از دیدن فیلم است. جذابیت کار نویسنده به زیاده­‌گویی نیست، بلکه به بیان تصویری است.افرادی که فیلمی را تماشا می‌کنند که قبلا رمان آن‌را خوانده‌اند، تاثیر رمان را بهتر از تماشای فیلم می‌بینند. مشاهداتی که در رمان در ذهن‌شان تداعی شده در فیلم احساس نمی‌کنند.وقتی داستانی می‌خوانیم تصاویری در ذهن خود می‌سازیم که ذهن‌مان درگیر می‌شود. اما وقتی همان داستان را به شکل فیلم‌ مشاهده می‌کنیم چون تصویر را به وضوح می‌بینیم؛ تخیل ما درگیر نمی‌شود.نویسنده‌ای که توانایی ساختن تصویر دارد، فعالیت مهیّجی برای خواننده می‌سازد.اگر زیاد رمان بخوانید می‌توانید از واژه‌های داستان به ایده‌ها دست یابید. چرا که کلماتند که فکر را می‌سازند.شاهین کلانتری در بیان قدرت کلمه می‌گوید: «ذهن با تصاویر کار می‌کند؛ بنابراین تصویری که در ذهن خواننده با کلمات شما و به‌واسطۀ قوه تخیل خودش شکل می‌گیرد، از هزار عکس و نقاشی تأثیرگذارتر است.»چِخوف پزشک و داستان‌نویسِ برجستهٔ روس می‌گوید: «به‌جای اینکه بگویی ماه می‌درخشد، تلالو ماه را نشان بده.»نویسنده با کلی‌گویی راه به‌جایی نمی‌برد. با کلی‌گویی تصویری در ذهن مخاطب شکل نمی‌گیرد.وقتی می‌نویسیم، امروز برایم روز پرمخاطره‌ای بود؛ اگر بعد از مدتی همین جمله را بخوانیم تصویری به یادمان نمی‌آورد. اما اگر با جزئیات اتفاقات روز را نوشتاری کنیم هنگام خواندن مطلب، آنچه برای‌مان رخ داده به‌یاد می‌آوریم. انگار که داستانی از زندگی خود را شرح داده‌ایم که شخصیت اصلی داستان، خودمان هستیم.دست به قلم که می‌برید موضوع را کاملا بشکافید و به شکل افراطی جزئیات را بیان کنید.اگر گزارشی از روزانه خود می‌نویسید، به حواس پنج‌گانه متوصل شوید و تمام صحنه‌ها و اتفاقات ریزودرشت، موشکافانه توصیف کنید.اینکه کجا رفتید؟ چه‌کسی را دیدید؟ راجع به چه موضوعی صحبت کردید؟طعم خوراکی‌هایی که خورید، ترش و شور و شیرین و ملس را بیان کنید تا موتور ذهن‌تان راه بیفتد و خلاقانه‌تر از قدرت کلمات استفاده کنید.راضیه ندیمیراضیه ندیمیThu, 01 Jun 2023 12:19:36 +0330https://virgool.ir/@ndmrze/عادت-سازنده-jlcwbz1nzr0mهمه ما رؤیاها و خیالاتی در سر می‌پرورانیم، اهدافی داریم، برنامه‌هایی داریم، همچنین در ذهن‌میمون‌وار خود تردیدهایی داریم. زندگی‌ای همراه با آشفتگی و نگرانی و سختی‌ها تجربه می‌کنیم که از لذت بردن محروم می‌مانیم.شاید با مراقبه و تمرکز بتوانیم هیاهوی میمون‌ذهن خود را کمی ساکت کنیم تا به آرامش برسیم.بهترین راه نجات خود از پریشان‌فکری، از درهم‌برهمِ ذهن گِل‌آلود این است که از خودمان بپرسیم:چرا مُشوّشم؟ چه چیز موجب نگرانی‌ام شده؟ پریشانی‌ام از کجاست؟ چه مرا غمگین کرده؟ ریشه این خودآزاری کجاست؟ چه کنم تا تشویشم برطرف شود؟ چه کسی می‌تواند مشکلم را حل کند؟ چه چیز مرا به هیجان می‌آورد؟و برای پاسخ به سوالات خود به منابع مراجعه کنید. به مطالعه کتاب‌های مربوط بپردازید. یا اگر حال‌وحوصله مطالعه ندارید خود را مشغول انجام کاری کنید و یا با فرزندان، پدر و مادر، فامیل، دوست وآشنا ارتباط برقرار کنید. این ارتباطات اضطراب شما را کاهش می‌دهد.یا اینکه قلم و کاغذی بردارید و با نهایت سرعت برون‌ریزی ذهنی کنید. تمام نگرانی‌‌هایتان را قلمی کنید. هرچه فریاد دارید بر سر کاغذ آورید و بارها از اضطراب و پریشانیتان بنویسید. ذهن وراج خود را با نوشتن آرام کنید. کاغذ سرسام نمی‌گیرد. قلم بهترین و صمیمانه‌ترین دوست شماست. سوالات بی پاسخ زیادی روی کاغذ بیاورید. ساعت‌های متمادی و دراز مدت با کاغذ گفت‌وگو کنید به‌تدریج خودِ قلم پاسخ تک‌تک سوالات شما را خواهد داد. خود را به نوشتن عادت دهید نگران بی‌مایگی نوشتارتان نباشید. در نوشته‌ها از خود بپرسید:چه کسی مرا رنجانده؟ دلیل آزارش چه بوده؟ قصدش از آسیب زدن چه بوده؟ حسرت چه را می‌خورید؟آنچه ذهن شما را در گیر کرده در امنیت کامل خشم و عصبانیت خود را ابراز کنید. از هر کسی که دلخورید حرفتان را با کاغذ بگویید. از شریک عاطفی‌تان که مانع پیشرفت شما شده، از مادرتان که سال‌هاست با آنها زندگی نمی‌کنید اما هنوز در تسلط او هستید، از خانواده همسرتان که در زندگی شما دخیل‌اند، از همسایه‌تان که باعث آزار شما هستند.از کفشتان که پای شما را می‌زند، از کمبودهایی که آزارتان می‌دهد بنویسید. از اینکه به‌خاطر حواس‌پرتی ناهار امروزتان سوخت، از صدای خروپف همسرتان که مانع خواب شما شده، از کارهای دیگران که ذهن شما را مشغول کرده و از هرچیز و ناچیزی با جزئیات بنویسید. عادت کنید درونیات خود را قلمی کنید. نیازی نیست نویسنده باشید. همه می‌توانند بنویسند. بی‌هدف بنویسید و خود را ارزیابی نکنید. هدف جذاب به‌نظر می‌رسد اما عادت سازنده‌ است.راضیه ندیمیراضیه ندیمیMon, 05 Dec 2022 16:41:03 +0330https://virgool.ir/@ndmrze/قلم-s8kaanewaqucبنام خدانون والقلم و ما یسطرونقسم به قلم و آنچه می‌نویسد.خداوند در کتاب الهی از قدرت فرهنگی میگوید از قلم. هزار البته که قسم، منزلت خاصی دارد، که سوره ای در قرآن به نامش ثبت شده. قلم، وسیله‌ای‌ست برای رشد ذهن و روح ما. نوشتن آرام‌بخش قوی‌ست. به جای قرص‌های آرام‌بخش و عوارض بعد از مصرف، به قلم پناه آور. از مشکلات عاطفی و روانی خود با قلم بگو. با این روش از شدت اضطراب و افسردگی خود کم کن. قلم وسیله‌ای برای برقراری تماس‌های اجتماعی‌ است. نوشتن شکلی از بیان است که جانشین گفتار شده. فرصت را ارزشمند بدان و آن‌چه در ذهنت تلنبار شده با قدرت قلم تخلیه کن. قلم دوستی‌ست خستگی‌ناپذیر. به راحتی رازت را برایش فاش کن و از نشخوار ذهنی رها شو. قلم راز نگه‌دار قابلی‌ست، به او اعتماد کن. نوشته‌هایت را پاره کنی ناراحت نمی‌شود. سرش داد بزنی به آغوشت می‌کشد، احساست را جریحه‌دار نمی‌کند. از افکار، روح و جسمت محافظت می‌کند. با قلم که مانوس شوی؛ سیستم حافظه‌ات را قوی می‌کند. وقتت به بطالت نمی‌گذرد. قدر تک‌تک لحظه‌هایت را بدان و نهایت استفاده از قلم را ببر#راضیه_ندیمیراضیه ندیمیراضیه ندیمیFri, 03 Sep 2021 21:31:33 +0430