https://virgool.ir/feed/@nazkhatonمن نازنین ملقب به روزمره نویس پُر دغدغه.fa2026-11-11 23:07:12https://files.virgool.ir/upload/users/63770/avatar/8QgNar.jpeghttps://virgool.ir/@nazkhatonhttps://virgool.ir/@nazkhaton/چیزهایی-که-اخیرا-فهمیدم-avdbrdb1k4hlخیلی ساده و خودمونی دوست دارم بنویسم از چیزهایی که اخیرا فهمیدم.5 تا مساله سادس که از زبون من خواهید شنید. بیاین تا براتون بگم. 1 - خانم، آقا، خواهش میکنم با خودت با شفقت و مهرورزی رفتار کن! بابا بیاین یکم دلسوز خودمون باشیم خودمون رو به خاطر شرایط های سخت و دشواری که گذروندیم و میگذرونیم ببخشیم. از جنگ‌های سختی که گاهی در دادگاه درونی مقصرش خودمونیم گاهی دیگری، رها شیم . خیلیم دممون گرم که هنوزم محکم و استوار ادامه میدیم و خواهیم داد. سخته ولی تموم کنیم این کابوس رو و خودمون رو ببخشیم و با خودمونددر صلح قرار بگیریم. 2 - واقعیتِ دلتنگی اینه که ما دلمون برای اون مکان، اون هوا، اون حس خاص تنگ میشه نه یه آدم. واقعیه اینی که گفتم و بهش ایمان دارم. دفعه بعد که دلت تنگ شد دل به دل خودت بده بتونی درک کنی ریشه این دلتنگی دقیقا در درون تو چجوریه. در تویی که اون لحظه بودی... با همون کیفیت. 3 - احساسات مختلفی در درون ما جریان دارند. در واقع انبوهی از انواع حس در طول شبانه روز به ما می‌رسند که در نهایت این ماییم که تصمیم میگیریم کدوم حس رو به فکر تبدیل و نگهش داریم. دفعه دیگه که یه حس منفی جدید بهت رسید انتخاب کن که برش نداری بگذاری رد بشه و بره... 4 - (نکته طلایی) اگر انسان ها بتوانند درون خودشان را از ریشه ها تا میوه به صورت درخت ترسیم کنند، میوه های درخت اولین چیزی خواهد بود که درمواجهه با هم می‌بینیم و می‌شنویم. وقتی میوه جالبی رو روی درخت دیگری دیدی نوک همون شاخه رو بگیر برسی به ریشه تا بتونی بفهمی آدمها از کجا آمدند و به کجا خواهند رفت. شاید بتونیم بهتره باهم آشنا بشیم!5 - عزت نفست رو به وجود بیار و نگهش دار. یادت باشه اعتماد به نفس میوه درخت عزت نفسه.. ممنونم که این متن رو خوندی. تو هم از تجربیات با من در میون بذار و *قرار بینمون یادت نره، با خنده قیافه ت باحالتره :) Twitter account : nazaninhbi نازخاتوننازخاتونTue, 04 Jan 2022 23:17:24 +0330https://virgool.ir/@nazkhaton/تلاش-برای-زنده-ماندن-d3ut74h8hj22سلام خوشحالم که در تلاش برای زنده ماندن به این صفحه هدایت شدی. میخواستم از یه تجربه که این روزها برام تکرار میشه اندکی حرف بزنم شاید چند دقیقه ای امید بخش باشه و تو هم برای من بنویسی. مثل هر انسان دیگه ای منم تو زندگیم روزهای زشت و سیاهی رو تجربه کردم و میکنم. همیشه وسط این سیاهی ها آدم تلاش برای زنده ماندن رو خیلی عمیق تر لمس میکنه. یکبار که وسط این سیاهی‌ها داشتم یکی از روش‌های خودشناسی رو زیرنظر تراپیستم پیش می‌بردم با این حقیقیت روبرو شدم که من عنصر سرزندگی دارم. در اون لحظه جدا یکه خوردم.مشتاق شدم برسه به ریشه این جریان سرزندگی. با تحلیل های بیشتر خیلی زود متوجه شدم من در کودکی و نوجوانی بسیار بسیار میخندیدم. همینجور الکی بدون هیچ دلیلی همراه با همبازی های کودکی هرکجا که بودم خیلی خیلی میخندیدم. بزرگترا به من و دخترخالم میگفتن اين دوتا از تَرَک دیوار هم می‌خندن. من حتی یادمه که یکبار با دخترخالم که پایه ترین رفیق خنده هام بود و هست به رسم بازدید نوروز جایی رفته بودیم و خیلی اتفاقی هردومون به ناگهان روی دیوار خونه شون تَرَک دیدیم. از شدت فاجعه خنده ما و معذب شدن خانواده که بگذریم باید اعتراف کنم که خندیدن الکی یا واقعی در تمام دوره‌های زندگیم واقعا نجات بخش من بوده و هست. میخوام بگم بذارید بچه‌هاتون توی بچگی تا میتونن شادی کنن خودتون باهاشون بخندین بذارید بخندن غش کنن اصلا بذارید ریشه های شادی و خنده در وجودشون رخنه کنه تا در این دنیای پر از سیاهی که گاهی هیچکسی نیست اون رو از سیاهی در بیاره بتونن خودشون رو نجات بدن. من با این عنصر سرزندگی در تلاش برای زنده ماندن جلو میرم و گاها چیزهایی از اطراف به گوشم میرسه که چندان خوشایندم نیست. مثلا همین هفته پیش وسط یه بحران کاری که حس میکردم ممکنه بمیرم سر چیزهای کوچک برای خودم چنان خوب خندیدم که همکارم با حسادت تمام با اخم و تخم از من خواست خنده هام رو جمع کنم اما من ادامه دادم و ادامه میدم. بعدا همون آدمها میان و بهت میگن چه ویژگی خوبی که میخندی همیشه، خوش به حالت... بخندید همیشه، در تلاش برای زنده ماندن وقرار بینمون یادت نره، با خنده قیافه‌ت باحال‌تره#در_تلاش_برای_زنده_ماندن#زندگی #شادی #خنده #تجربه #عشق #سی_سالگی #خندوانه #آذر #نازنین_نوشتنازخاتوننازخاتونFri, 10 Dec 2021 21:11:49 +0330https://virgool.ir/@nazkhaton/شروع-سی-سالگی-otda2nxgus85پس از کش و قوس‌های فراوان گویا تصمیم گرفتم اولین مطلبم را در ویرگول دوست داشتنی بنویسم. راست و پوست کنده بگم که انگار سی سالگی جوهر تازه‌ای به وجودم داد که این چنین مجبورم کرد دست به قلم ببرم و اندکی از درک و تجربه(اگر اسمش را بشه گذاشت) این روزها بنویسم. امیدوارم راهگشایی برای حالِ امروز ِ شمایی که این متن رو میخونی بشه تا دست به قلم بشی و از دنیای خاص و متمایز درونت برای من هم بنویسی.مینویسم برای آغاز دهه چهارم زندگی برای اندوه و شادیبرای غم و سرورو برای تمامی آنچه بر من گذشت و می‌گذرد و "عبور" خواهند کرد. بسیار متحیرم از اینکه با یقین نسبتا بالایی میتوانم بگویم هر اتفاق خوب و پیشامد ناگواری در گذرانِ زندگی تغییر میکند. هیچ چیز دراین دنیا پایدار نیست و نخواهد ماند و همین "ناپایداری" زندگی را "قابل تحمل" می‌کند. لازم می‌دانم با ذکر یک تشابه این ناپایداری را تصویر کنم. فرض کنید زندگی شما، جاده منحصر به فرد شماست. از راهی که شما آمدید و تجاربی که در این جاده سر راهتان قرار گرفته است و عملکردتان برای عبور ازین دست اندازها و شیب‌های احتمالی، میتواند از شما ماشینی بسازد که در گذر جاده به بالندگی میرسید. آدم‌ها و پیشامدها شبیه چاله‌های مسیرند که خواه ناخواه با هر کدام به نوعی روبرو می‌شوید ادامه می‌دهید."خوشبختی" ایستگاه‌های بین راهند که گاهی در حد چشم برهم زدنی از آن گذر خواهیم کرد و گاهی مکثی دلنشین برای آن خواهیم داشت. اما، مهمترین بخش این داستان بنزین یا همان خوراک برای حرکتِ ماشین شماست. برای حرکت کردن، گذراندن و تجربه‌سازی، تو به بنزینی نیاز داری که نجاتت دهد. محرّکی که در دلِ جاده شب اگر لازمش داری و در برف و بوران و پیچ‌های ناجوانمرد، حرکات تو راه تاب بیاورد. توقفِ عذاب آور را چی؟ حتما میشناسید. در واقع همان زمانی‌ست که تو "نمی‌توانی" حرکت کنی. درست وقتی که ایستگاه خوشبختی که از آن هم باید عبور کنی، مقابل دیدگان توست ولی بنزین تمام کردی! میدانی که باید بروی حتی اگر به معنای واقعی کلمه "پنچر" باشی اما بنزین کافی و با کیفیت نداری و رنج توقف را کاملا میچشی. مهم نیست چندساله هستیم مهم درک و مواجهه با این موضوع است که برای من در سی سالگی بنزین‌های باقی از بیست سالگی دیگر دردی را دوا نمی‌کند. دقیقا ازآن دست تجربه‌ها که یکهو توی بغلت می‌اندازند و مات و مبهوت نظاره‌ش میکنی.این بار اما برای حرکت، بنزین جدید لازم است(اکتان بالا! ) و خلاف همیشه که منشآ سوخت‌گیری چیزی بیرون از من بود این‌بار در وجود من است که یک چیز ِجدید می‌جوشد و می‌جوشد و مخزن مرا سیراب می‌کند. تمامِ آن ایستگاه‌ها، چاله‌ها، تصادفات و اتفاقات پیش‌بینی نشده اگر به تو سوخت کافی ندهد تو از حرکت باز می‌مانی. آنچه که بعد از هر حادثه(خوب یا بد) نیاز داری درنگ ِ مقدسی‌ست که لازم است بزنی کنار بگذاری مابقی آدمها سوار بر ماشین‌هایشان رد شوند، شب ها روز و روزها شب شوند و برای تو انداره تکیه دادن به پشتی صندلی بگذرد. امیدوارم در هر کجای جاده زندگی که هستی به اندازه نفس کشیدنی به خودت بیای، بچرخی، اطرافت رو ببینی و درنهایت با "صلح درون" یا هر اسم دیگری به عنوان بنزین، به گذران راه منحصر به فردت بپردازی. این حلقه گمشده زندگی من بود که در سی سالگی کشفش کردم. لمسی هرچند دیر اما عمیق! #سی_سالگی #خودشناسی #روانشناسی #زندگی #عشق نازخاتوننازخاتونSat, 13 Nov 2021 23:08:54 +0330