https://virgool.ir/feed/@navid.ungexfa2026-11-11 14:40:04https://files.virgool.ir/upload/users/1361698/avatar/7fIOq1.jpeghttps://virgool.ir/@navid.ungexhttps://virgool.ir/@navid.ungex/پاسخ-به-سؤالات-رایج-شما-درباره-انگل-های-دمودکس-c7swwul5afgfانگل های دمودکس زیر میکروسکوپافرادی که به مشکلات ناشی از دمودکس مبتلا هستند، معمولا سوالات زیادی در ذهن دارند. در این مقاله ما سعی کرده ایم تا تمام سؤالات شما را درباره انگل های دمودکس پوشش دهیم وپاسخ های کوتاه، صحیحی و جامعی را در اختیار شما قرار دهیم.دمودکس مایت چیست؟دمودکس مایت یک انگل میکروسکوپی است که ظاهری شبیه کرم دارد. اما هشت جفت پا دارد که به وسیله آنها روی پوست می خزد. دمودکس فولیکولاروم و دمودکس برویس دو گونه از این انگل هستند که بر روی پوست انسان زندگی می کنند. آنها بیشتر در داخل منافذ، زیر فولیکول ها و غدد چربی پوست به سر می برند. اکثر بالغین و تقریبا همه کهنسالان تعدادی از این انگل ها را بر روی پوست خود دارند.انگل های دمودکس از کجا می آیند؟اگرچه دمودکس ها روی پوست تقریبا همه بالغین هستند، اما از پدر و مادر به فرزندان به ارث نمی رسند. به این معنا که وقتی نوزاد به دنیا می آید پوست او عاری از این انگل ها است. مادر و پدر و سایر افراد خانواده با در آغوش گرفتن نوزاد و تماس پوستی مستقیم، دمودکس مایت ها را منتقل می کنند. با این وجود این کنه ها نمی توانند روی پوست نوزادان و کودکان تکثیر شوند. دلیل آن هم این است که غدد چربی -که غذای مورد نیاز این انگل ها را فراهم می کنند- در این گروه سنی فعالیت کمی دارند.چه چیزی دمود کس ها می کشد؟این انگل ها بسیار مقاوم هستند. دمودکس ها باکتری نیستند به همین دلیل آنتی بیوتیک ها نمی توانند آنها را از بین ببرند. اگر چه برخی از داروهای شیمیایی می توانند آنها را در کوتاه مدت از بین ببرند، اما اثرات ناشی از این ترکیبات دائمی نیست. آنها می توانند ژن های کنه های دمودکس را مقاوم کرده و مانع از ریشه کن کردن آنها شوند.محصولاتی که حاوی نسبت های خاصی از ترکیبات ضد دمودکس هستند، می توانند این مایت ها را از بین ببرند. محصولات طبیعی در مدت زمان بلندتری اثر می گذارند، اما اثرات ناشی از آنها دائمی است. برخی از محصولاتی که این انگل ها را می کشند SDT، PDT، PROCUTiN هستند. روغن چای نیز دمودکس ها از بین می برد. اما به پوست آسیب جدی وارد می کند. با این وجود مقدار مشخص و مفیدی از این روغن در محصولات ذکر شده وجود دارد.چطور از عوارض ناشی از انگل های دمودکس رها شویم؟رهایی از انگل های دمودکس چند جنبه دارد:محصولاتی که آنها را از بین ببرندرعایت بهداشتتقویت سیستم ایمنی و تغییر شیوه زندگیاز بین بردن دمودکس ها بدون رعایت بهداشت احتمال عود مجدد آنها را زیاد می کند.دمودکس ها همزمان با ضعیف شدن سیستم ایمنی می توانند به سرعت رشد کنند. برخی از مواد غذایی، استرس و شیوه های ناصحیح زندگی به ضعف سیستم ایمنی می انجامد.به طور کلی محصولات و هر آنچه برای از بین بردن دمودکس ها نیاز دارید در پروتکل آنجکس یافت می شود.کنه دمودکس چه شکلی است؟دمودکس شبیه کرم است. تا جایی که اسم آن از یک کلمه یونانی به معنای «کرم چاق» و «کرم تنبل» گرفته شده است. این انگل ها پوسته سختی در خارج بدن خود دارند که از احشاء اندک آنها محافظت می کند. دمودکس مایت ها مقعد ندارند و هرچه می خورند در داخل بدن انبار می کنند. بدن این کنه ها از سه قسمت به هم چسبیده سر، سینه و دم تشکیل شده است که هشت جفت پای کوتاه به قسمت میانی متصل است. آنها اندام جنسی دارند، لقاح آنها درونی است و تخم می گذارند. دمودکس فولیکولاروم و دمودکس برویس- دو گونه دمودکس انسانی- تا حدود زیادی شبیه هم هستند. با این وجود نوع فولیکولاروم درازتر و برویس کمی چاق تر است.آیا عفونت دمودکس واگیردار است؟بله انگل های دمودکس کاملا واگیر دار هستند. اما خوشبختانه نمی توانند از انسان به حیوان و یا برعکس منتقل شوند. اما در داخل یکی گونه، می توانند از فردی به فرد دیگر منتقل شوند. این انگل ها از راه تماس پوستی و همچنین استفاده از وسایل شخصی مشترک منتقل می شوند. برخی از مقالات اذعان دارند که تخم دمودکس می تواند از طریق گرد و خاک منتقل شود و افراد بیشتری را درگیر کند. موارد ذکر شده نشان می دهد که رعایت بهداشت در جلوگیری به ابتلا به این انگل بسیار مهم است.آیا دمودکس ها می توانند در دهان هم زندگی کنند؟اگرچه غدد چربی -که محل زندگی انگل های دمودکس است- در داخل دهان هم وجود دارد، تا کنون تنها یک مورد عفونت دمودکس در دهان گزارش شده است. بزاق دهان حاوی ترکیباتی است که بیشتر میکروب ها و انگل ها را از بین می برد و محیط را برای زندگی آنها نامناسب می سازد. با این وجود عفونت دمودکس در پوست اطراف دهان بسیار شایع است.انگل های دمودکس چه می خورند؟اگرچه غذای اصلی آنها چربی است، دمودکس ها می توانند از سلول های اپیتلیال، سلول های مرده، محتوای داخل سلول ها، اسیدهای آمینه، ویتامین ها، مینرال ها، هورمون ها و ترکیبات موجود در لوازم آرایشی و کرم ها تغذیه کنند.آنها از طریق زائده های دهانی خود آنزیم هایی را به بیرون ترشح کرده و پس از هضم مواد غذایی آنها را به داخل دهان خود می مکند.آیا دمودکس ها به پوست و مو آسیب می زنند؟بله مطالعات اخیر نشان می دهد که حتی تعداد کم این انگل ها نیز سبب آسیب به پوست و مو می شود. آنها مواد غذایی مورد نیاز این دو اندام را مصرف کرده و مواد مضر و التهاب زایی را تولید می کنند که می تواند مشکلات مختلفی را به وجود بیاورد. اگرچه علائم آنها در تعداد کم آشکار نیست، اما کاهش سلامت پوست و مو همزمان با افزایش جمعیت آنها، به خوبی اثرات مخرب این کنه ها را آشکار می کند. روزاسه، بلفاریت، آکنه، ریزش مو، نازکی مو، درماتیت و خارش از جمله عوارض ناشی از رشد انگل های دمودکس روی پوست هستند.آیا دمودکس ها می توانند در روبالشی زندگی کنند؟انگل های دمودکس انسانی فقط می توانند روی پوست انسان زندگی کنند. آنها چند ساعت تا چند روز پس از جدا شدن از پوست می میرند. با این وجود در این مدت کوتاه می توانند روی سطوح چرب مثل روبالشی، حوله، شانه و ملحفه زنده بمانند. اگر در طول این مدت با تماس مستقیم به پوست فرد دیگر و یا ناقل اول منتقل شوند زندگی خود را از سر می گیرند.شستن ملحفه، روبالشی، لباس ها، حوله و سایر لوازم شخصی به از بین رفتن دمودکس های محیطی و جلوگیری از انتقال آنها به سایرین کمک می کند.اسپری کردن مقدار کمی PDT بر روی سطوح آلوده، می تواند این انگل ها را به طور کامل از بین برده و مانع از سرایت آنها به دیگران شود.آیا دمودکس از سگ به انسان منتقل می شود؟بیشتر وقت ها وقتی صحبت از انگل های دمودکس می شود به یاد سگ ها می افتیم. اما این انگل ها فقط حیوانات را درگیر نمی کنند، بلکه می توانند عوارض مختلفی را در انسان نیز به وجود بیاورند. با این وجود خوشبختانه نوع انگل دمودکس سگ ها با نوعی که انسان را آلوده می کند متفاوت است. این بدان معناست که ما از سگ ها دمودکس نمی گیریم و آنها نیز به دمودکس های انسانی مبتلا نمی شوند.با این حال با توجه به اینکه موارد بسیار معدودی از این انتقال مشاهده شده است، لازم است بهداشت کلی را رعایت کنید. حیوانات خود را تا زمانی که کاملا بهبود پیدا نکرده اند در رختخواب خود نخوابانید و از تماس پوستی مستقیم با آنها پرهیز کنید.بعد از مرگ دمودکس ها بدن آنها چه می شود؟از آنجا که انگل های دمودکس مقعد ندارند و دارای یک اسکلت سخت خارجی هستند، بدن آنها پس از مرگ از درون می پوسد و در نهایت با فروپاشی اسکلت خارجی، مواد فاسد داخل بدنشان به بیرون نشت کرده و روی سطح پوست می ریزد.این مواد شامل ترکیبات التهاب زا، آلرژن، باکتری ها، ویروس ها و قارچ های بیماری زا است. هر چه تعداد دمودکس هایی که می میرند بیشتر باشد، تعدادی که در واحد زمان می میرند و در نتیجه مواد مضری که روی پوست می ریزند بیشتر است. محصولات ضد دمودکس شرکت آنجکس علاوه بر از بین بردن دمودکس ها، مواد مضر داخل بدن آنها را هم خنثی کرده و از بین می برند، ویژگی که سایر محصولات ضد دمودکس فاقد آن هستند.چه کسانی روی پوست خود انگل دمودکس دارند؟اگرچه خوشایند نیست، اما همه افراد بالغ تعدادی انگل دمودکس روی پوست خود دارند. اما چیزی که مهم است تعداد آنها در واحد سطح است. وقتی این کنه ها بیش از حد زیاد شوند و تعداد آنها به بیش از 5 عدد در سانتی متر مربع برسد، «دمودیکوزیس» تشخیص داده می شود. دمودیکوزیس به معنای علائم بالینی مختلف ناشی از ازدیاد دمودکس ها است و می تواند قرمزی پوست، روزاسه، بلفاریت، آکنه، درماتیت، خارش و یا مجموعه ای از این علائم شامل شود.بلفاریت دمودکس چیست؟بلفاریت دمودکس، نوعی تورم پلک است که انگل های دمودکس در آن نقش دارند. به طور کلی بلفاریت نوعی عارضه چشمی است که با تورم پلک در هر دو طرف، خارش، سوزش، تاری دید، قرمزی چشم و عوارضی از این قبیل همراه است. رهایی از بلفاریت سخت است و معمولا علائم آن مکررا عود می کند. با این حال بلفاریت ناشی از انگل های دمودکس به طور مؤثری با کنترل این انگل ها بهبود می یابد.دمودکس ها می توانند با نفوذ در غدد چربی و غدد تولید کننده اشک، ترکیبات اشک را تغییر دهند و سبب خشکی چشم و در نهایت بلفاریت شوند. آنها مواد التهاب زایی را تولید می کنند که سبب تورم پوست پلک و سایر علائم بلفاریت می شود.SDT را می توانید رقیق کرده و روی پوست پلک استفاده کنید. استفاده شبانه از این محصول، به مدت سه ماه تأثیر چشمگیری در کمک به بهبود بلفاریت دمودکس می کند.آیا دمودکس می تواند سبب ریزش مو شود؟بله. انگل های دمودکس نقش مؤثری در ایجاد، تشدید و شروع ریزش مو دارند. از آنجا که محل زندگی آنها در منافذی است که موها از طریق آنها می روید، می توانند به راحتی بر موها تأثیر گذاشته و سبب ریزش آنها شوند. این انگل ها در داخل فولیکول های مو جمع می شوند و به طور فیزیکی سبب گشاد شدن این فضا، آسیب به ریشه مو، لق شدن و در نهایت افتادن آن می شوند. از طرف دیگر آنها غذایی که موها برای رشد و قوی شدن نیاز دارند را مصرف می کنند. این موضوع به تدریج موها را ضعیف کرده و تارهای گرسنه در نهایت می افتند. همچنین مواد التهاب زایی که کنه ها ترشح می کنند روی مراحل رشد مو اثر گذشته و موها را از مرحله رشد به مرحله استراحت، و در نتیجه ریزش زودرس هدایت می کند.DHT یک محصول اختصاصی برای افرادی است که از مشکلات دمودکس بر روی پوست سر رنج می برند. این محصول گیاهی به رشد مجدد موها و تقویت آنها کمک می کند.دمودکس ها چه نقشی در روزاسه دارند؟یکی از پر رنگ ترین نقش های انگل دمودکس در روزاسه است. آنها نه تنها روزاسه را ایجاد و یا تشدید می کنند، می توانند با تقلید علائم آن سبب قرمزی پوست، زائده های شبیه جوش و التهاب شوند. به معنای دیگر گاهی روزاسه یک روزاسه واقعی نیست، بلکه تقلیدی از علائم آن است که به وسیله دمودکس ها به نمایش درآورده می شود. در این شرایط از بین بردن این انگل ها احتمالا با بهبود علائم همراه است.آیا انگل های دمودکس می توانند در لوازم آرایشی زندگی کنند؟این انگل ها فقط روی میزبانِ زنده -یا همان پوست انسان- قادر به ادامه حیات هستند. آنها چند ساعت تا چند روز پس از جدا شدن از پوست می میرند. در این مدت می توانند بر روی سطوح مختلف -مخصوصا سطوح چرب از جمله لوازم آرایش- دوام بیاورند. اگر در طول این مدت لوازم آرایش آلوده دوباره استفاده شوند، دمودکس ها به پوست برگشته و زندگی خود را از سر می گیرند.این موضوع لزوم رعایت بهداشت را مشخص می کند. به اشتراک گذاشتن لوازم شخصی مثل لوازم آرایش یا استفاده از تستر ها نقش مهمی در گسترش این انگل ها دارد.منابع:https://journals.viamedica.pl/ophthalmology_journal/article/view/OJ.2017.0006/42117https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3884930/https://www.verywellhealth.com/what-are-face-mites-5086555UngexUngexSun, 30 Jan 2022 11:27:36 +0330https://virgool.ir/@navid.ungex/روزاسه-چشمی-علل-علائم-و-ارتباط-با-انگل-دمودکس-l6ivf7k0kwvdروزاسه چشمی در بسیاری از اوقات با سایر مشکلات مثل بلفاریت، خشکی چشم و یا اختلالات غدد میبومین اشتباه گرفته می شود. حدود 20 درصد از افراد مبتلا به روزاسه قبل از هر علامت پوستی، علائم چشمی را نشان می دهند. این موضوع نیز سبب می شود که این نوع روزاسه مغفول مانده و یا اشتباه تشخیص داده شود. در این مقاله به شما کمک می کنیم تا علائم این نوع روزاسه را بشناسید تا بتوانید اقدامات لازم را به موقع انجام دهید. همچنین به شما کمک می کنیم تا با آشنایی با دلایل و ریسک فاکتورهای روزاسه ( از جمله دمودکس مایت) از عود و پیشرفت آن جلوگیری کنید.روزاسه چیست؟روزاسه یک اختلال پوستی مزمن شایع با تظاهرات و شدت متغیر است. این بیماری عمدتاً بر رگ‌های خونی، فولیکول ها و غدد چربی پوست تاثیر می گذارد. اگرچه روزاسه می تواند بخش های مختلف پوست را درگیر کند، معمولا به قسمت مرکزی صورت (گونه‌ها، چانه، بینی و پیشانی مرکزی) محدود می شود. این عارضه سبب قرمزی گذرا یا پایدار، گشاد شدن عروق زیر پوست، برجستگی هایی شبیه جوش، پوست خشن و برافروخته و بینی بزرگ می شود.روزاسه چشمیاگرچه روزاسه یک مشکل پوستی محسوب می شود، 58 تا 72 درصد از مبتلایان با عارضه هایی در چشم مواجه می شوند. علائم چشمی روزاسه باعث التهاب پلک و سطح چشم می شود. همچنین حدود یک سوم بیماران دچار درگیری قرنیه می شوند که ممکن است بینایی آنها را تهدید کند. روزاسه ای که چشم را درگیر میکند، روزاسه چشمی نامیده میشود. همانطور که ذکر شد در 20 در صد افراد حتی ممکن است قبل از هرگونه علامت پوستی، علامت های چشمی روزاسه بروز یابد و تشخیص این عارضه را با چالش مواجه کند.روزاسه مزمن و درمان نشده ممکن است باعث درجات مختلفی از عوارض چشمی، تغییر شکل چهره، ناراحتی عاطفی و آسیب اجتماعی شود. به دلیل تاثیر منفی این اختلال بر کیفیت زندگی افراد و عوارض بالقوه تهدید کننده بینایی آن، لازم است اطلاعات افراد درباره علائم، عوارض و کنترل این عارضه افزایش یابد.چه کسانی به روزاسه مبتلا می شوند؟روزاسه در بیش از 16 میلیون آمریکایی تشخیص داده شده است و یک نظرسنجی سوئدی شیوع آن را تا 10٪ نشان داده است.زنان بیشتر از مردان مبتلا به روزاسه می شوند و معمولا زودتر تشخیص داده می شوند. توضیح احتمالی برای این امر این است که زنان ممکن است بیشتر و زودتر از مردان به دنبال مراقبت های پزشکی باشند. از سوی دیگر، مردان بیشتر مستعد تغییرات ناشی از روزاسه در ناحیه بینی هستند. این تغییرات که با بزرگی، پوست ناهموار، خشن و برجستگی هایی روی بینی همراه است «رینوفیما» نامیده می شود و بیشتر در مردان بالای 40 سال، در مراحل پیشرفته تر بیماری دیده می شود. با این وجود روزاسه چشمی هر دو جنس را به طور مساوی تحت تأثیر قرار می دهد. همچنین روزاسه ممکن است در اوایل دوران کودکی و همچنین در افراد مسن دیده شود، اما بیشتر افراد میانسال را تحت تاثیر قرار می دهد.اگرچه روزاسه در تمام قومیت ها مشاهده می شود، افراد با پوست روشن و اروپایی تبارها بیشتر به روزاسه مبتلا می شوند.علائم روزاسه چشمی:اگرچه روزاسه -به طور عام- با قرمزی پوست و التهاب همراه است، ما در این مقاله به طور خاص به بررسی علائم روزاسه چشمی می پردازیم. برای اطلاع بیشتر در مورد روزاسه پوستی و محصولاتی که به کنترل آن کمک می کنند به این لینک مراجعه کنید.علائم روزاسه چشمی شامل موارد زیر هستند:احساس جسم خارجیخشکی چشمبلفاریتخارش چشمفتوفوبیا و اشک ریزشاختلال در بینایی (در صورت درگیری قرنیه)تظاهرات چشمی معمولاً هر دو پلک را درگیر می کنند و ممکن است با علائم سایر مشکلات چشمی شباهت داشته باشند. اختلال در عملکرد غدد میبومین که مسئول تولید بخش چربی اشک هستند در روزاسه چشمی رایج است. این اختلال می تواند به تغییر در ترکیب اشک، خشکی چشم، گشادی عروق چشمی، غدد میبومین متسع، و بلفاریت منجر شود.در برخی از افراد مبتلا به روزاسه چشمی، پلک ها ورم می کنند. همچنین پرخونی ملتحمه و تورم آن نیز گزارش شده است. در شرایط حاد، روزاسه چشمی می تواند به سوراخ شدن قرنیه بیانجامددلیل ایجاد روزاسهعلت دقیق و مکانیسم های پاتوفیزیولوژیک روزاسه پوستی و چشمی ناشناخته باقی مانده است. اما تئوری های مختلفی در این زمینه ارائه شده است.روزاسه و التهاب:برخی از مطالعات ترکیبات اشک بیماران مبتلا به روزاسه و روزاسه چشمی را بررسی کرده اند. نتیجه این مطالعات نشان داده است که عوامل التهابی در اشک این بیماران بیشتر از سایر افراد است. بنابراین به نظر می رسد که این عارضه، یک عارضه التهابی باشد. با این وجود در سال های اخیر مشخص شده است که برخی از عوامل خارجی مثل شیوه زندگی، برخی از محرک ها و شرایط آب و هواییی می تواند این التهاباب را تشدید کند و یا به راه بیاندازد. برخی از محققان نیز به این نتیجه رسیده اند که افراد مبتلا به روزاسه به محرک های عادی بیشتر از حد معمول واکنش می دهند و سیستم ایمنی آنها بیش از حد تحریک می شود. وقتی سیستم ایمنی تحریک می شود، عوامل التهابی آزاد شده و شرایط روزاسه را بدتر می کنند. برخی از عوامل محیطی که برانگیختن روزاسه و روزاسه چشمی مؤثر هستند شامل موارد زیر است:نور خورشیدفشارحرارتالکل، به خصوص شراب قرمزغذاهای ادویه داربرخی از محصولات مراقبت از پوست و مومقداری آرایشباد و سرمابرخی داروهاورزشمشکلات عروقی:اتساع و نارسایی عروقی به علائم و نشانه های روزاسه کمک می کند. مطالعات افزایش جریان خون در صورت را نسبت به سایر نواحی بدن نشان داده است. در روزاسه چشمی و پوستی عروق خون و عروق لنفاوی به طور قابل توجهی گشاد می شوند. بنابراین صورت و چشم ها پرخون شده و قرمز و ملتهب به نظر می رسند.مشکلات ژنتیکی:علاوه بر عوامل التهابی و مشکلات عروقی، عوامل ژنتیکی نیز تأثیر زیادی در ایجاد روزاسه دارند. برخی از فاکتورهای ژنی با تغییر عروق، زمینه را برای پرخون شدن چشم و صورت و برخی دیگر از علائم روزاسه فراهم می کنند.میکروب ها:برخی از میکروب ها مانند هلیکوباکتر پیلوری، دمودکس فولیکولاروم، دمودکس برویس و استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس به عنوان سایر عوامل احتمالی در تشدید بیماری معرفی شده اند.هلیکوباکتر پیلوری:شیوع عفونت هلیکوباکتر پیلوری در بیماران مبتلا به روزاسه در مقایسه با جمعیت عمومی بیشتر بود و نشان داده شده است که ریشه کنی آن بر پیامد بالینی این بیماری تأثیر می گذارد. هلیکوباکتر پیلوری یک از باکتری هایی است که در مشکلات گوارشی نقش دارد. این باکتری سبب زخم معده و روده می شود. همچنین با تولید بیش از حد برخی از هورمون ها سبب گشادی بیش از حد رگ های خونی و تشدید قرمزی چشم و پوست در روزاسه می شود.استافیلوکوک اپیدرمیدیساستافیلوکوکوس اپیدرمیدیس یکی دیگر از میکروارگانیسم هایی است که به نظر می رسد در پاتوژنز روزاسه نقش دارد. آنها فراوان‌ترین باکتری‌هایی هستند که به طور طبیعی روی پوست همه انسان ها زندگی می‌کنند. این نوع استافیلوکوکوس با مهار رشد باکتری‌های بیماری‌زا - از جمله استافیلوکوکوس اورئوس- از یکپارچگی پوست محافظت می‌کند.مطالعات نشان داده اند که استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس تنها باکتری موجود در زائده های جوش مانند روی پوست افراد مبتلا به روزاسه است. آنها مواد التاب زایی را تولید می کنند که سیستم ایمنی را تحریک کرده و به برانگیخته شدن علائم روزاسه کمک می کند.انگل های دمودکس:انگل های دمودکس که در فولیکول های مو و غدد چربی یافت می شود، شایع ترین انگل ها در انسان هستند. آنها معمولا به تعداد کمی روی پوست همه افراد زندگی می کنند. با این حال مطالعات از نقش آن در فعال سازی مکانیسم های ایمنی در انواع روزاسه، به ویژه روزاسه پاپولوپوستولر حمایت می کند. تعداد دمودکس در بیماران مبتلا به روزاسه صورت به طور قابل‌ توجهی بالاتر است. همچنین تعداد زیاد از دمودکس ها در التهابات پلک افراد مبتلا به روزاسه چشمی تشخیص داده شده اند.روزاسه چشمی در بسیاری از مواد با بلفاریت و شالازیون همراه است. انگل های دمودکس نقش شناخته شده ای در ایجاد بلفاریت و شالازیون و تشدید آنها دارند.مکانیسم پیشنهادی دیگر این است که کنه های دمودکس ممکن است به عنوان ناقل برای میکروارگانیسم های دیگر مانند باسیلوس اولنوریوم (که ممکن است مسئول شروع پاسخ التهابی در روزاسه باشد) عمل کنند. به عبارت دیگر انگل های دمودکس محتوی مقدار زیادی از باکتری ها در داخل بدن خود هستند. وقتی عمر آنها به پایان می رسد، می میرند و پوسته سخت خارجی آنها تجزیه می شود. به دنبال آن باکتری های مضر داخل بدن آنها بیرون ریخته و به مشکلات ناشی از روزاسه دامن می زنند.در نهایت انگل های دمودکس مواد التهاب زایی را ترشح می کنند که می تواند به طور موضعی سبب آسیب به بافت، التهاب و تشدید روزاسه شود.نقش انگل های دمودکس در ایجاد و تشدید روزاسه به قدری مشهود است که گاهی جمعیت زیاد این انگل ها علائم روزاسه را تقلید می کند، علائمی که با کنترل مجدد دمودکس ها از بین می روند.کنترل روزاسه چشمی:تا کنون درمان قطعی برای روزاسه پوستی و چشمی شناخته نشده است. اقدامات، بیشتر به کنترل علائم و جلوگیری از پیشرفت آنها متمرکز است. کنترل روزاسه چشمی باید در اسرع وقت شروع شود. این کار از تغییر غیر قابل برگشت بافت چشم ناشی از پیشرفت روزاسه جلوگیری می کند. در نتیجه از ایجاد عوارض جدی پیشگیری کرده و به فرد کمک می کند تا با کنترل مشکل به زندگی عادی خود برگردد.کنترل روزاسه علاوه بر درمان دارویی دارای دو وجه زیر است:کنترل محرک هاشناسایی عوامل ایجاد کننده و اقدام برای رفعکنترل محرک هامدیریت اولیه، شامل شناسایی و اجتناب از عوامل محرک است. این عوامل معمولا در افراد مختلف متفاوت است. با این وجود به طور کلی می توان گفت عوامل زیر سبب تحریک علائم روزاسه -از جمله روزاسه چشمی- می شوند:غذاها یا نوشیدنی های تندالکل، مخصوصا شراب قرمزنور آفتاببادتغییر دمای شدیداسترس، عصبانیت و یا خجالتورزش سنگین شدیدحمام یا سونا آب گرممصرف غذاها و مایعات داغداروهای خاص مانند کرم های کورتیزونکافئین، پنیر و شکلاتشناسایی عوامل ایجاد کننده و اقدام برای رفعیکی از قدم های مؤثر در کنترل روزاسه، شناخت عوامل زمینه ای و تلاش برای رفع آنهاست. همانطور که دیدید بسیاری از ریسک فاکتور های روزاسه قابل کنترل نیستند، مواردی مثل: مشکلات ژنتیکی، تغییرات عروقی، رنگ پوست و تغییرات سیستم ایمنی. با این وجود افراد می توانند سایر ریسک فاکتور ها را شناسایی کرده و با حذف آنها به کنترل روزاسه کمک کنند. ریسک فاکتور ها و عوامل مؤثر در ایجاد روزاسه که قابل کنترل هستند شامل موارد زیر هستند:هلیکوباکتری پیلوریمشکلات باکتریاییانگل های دمودکسهر کدام از عوامل فوق به شیوه ای خاص شناسایی و حذف می شوند. برای مثال هلیکوباکتری پیلوری با بیوپسی از بافت معده، سنجش آنتی ژن های در سرم و مدفوع و برخی از تست های تنفسی تشخیص داده می شود.در میان سه عامل فوق نقش انگل های دمودکس در ایجاد و تشدید روزاسه چشمی بسیار حائز اهمیت است. اما خوشبختانه آنها به خوبی قابل تشخیص هستند و می توان جمعیت آنها را تحت کنترل در آورد.تشخیص آلودگی به دمودکسبه طور کلی دو روش برای تشخیص آلودگی پوست به این انگل ها وجود دارد: تست میکروسکوپی و تست آنلاینتست میکروسکوپی:در این روش لایه نازکی از سطح پوست، در قسمت هایی که علائم روزاسه در آنها شدید است برداشته می شود. پزشک این کار را به وسیله یک نوار چسب و یا کشیدن ابزار کوچکی بر روی پوست و جمع کردن چربی های سطحی انجام می دهد. متخصص علوم آزمایشگاهی نمونه را زیر میکروسکوپ بررسی می کند و دمودکس های آن را می شمارد. اگر تعداد دمودکس های یافت شده قابل توجه باشند، احتمالا نقش مؤثری در ایجاد روزاسه دارند. در این حالت برطرف کردن آنها بهترین اقدامی است که می توانید برای کنترل علائم روزاسه انجام دهید. برای این کار می توانید از PDT استفاده کنید. اگر علائم شما شدید است، پوست حساسی دارید و یا به روزاسه چشمی مبتلا هستید SDT کاملا مناسب شماست. این محصول پوستی خیلی ملایم است و آن را تحریک نمی کند. هر دو این محصولات بر روی تمام قسمت های پوست -حتی پلک ها و خط مژه -قابل استفاده هستند. کافیست آنها را روی پوست بدن، سر و یا پلک خود اسپری کنید تا دمودکس ها از بین بروند. لازم است این کار را به مدت دو ماه و هر شب ادامه دهید.تست آنلاین:این تست بر اساس علائم و شواهد تنظیم شده است و به شما کمک می کند تا تخمین قابل قبولی از جمعیت دمودکس های خود به دست بیاورید.بر خلاف آنچه ممکن است به نظر برسد، تست آنلاین کاملا معتبر است. این تست خطاهای تست میکروسکوپی را ندارد. از آنجا که دمودکس ها معمولا در زیر پوست پنهان می شوند، تعداد انگل های شمارش شده زیر میکروسکوپ لزوما منعکس کننده تعداد واقعی آنها نیستند. در حالیکه تست آنلاین با چنین چالشی روبرو نیست.تست آنلاین تشخیص دمودکس، سریع، معتبر و غیر تهاجمی است. هر جایی که باشید فرقی نمی کند، کافی است روی این لینک کلیک کنید تا جمعیت دمودکس های خود را به درستی دریابید. این تست تنها پنج دقیقه از شما زمان می گیرد و کاملا رایگان است.اگر نتیجه تست آنلاین جمعیت زیادی از دمودکس ها را روی پوست شما تخمین زد، احتمالا از بین بردن آنها کمک زیادی به بهبود علائم روزاسه می کند. علاوه بر PDT و SDT شما می توانید برای تمیز کردن پلک ها و پوست خود از DDC بهره ببرید. این محصول یک کلینسر مرغوب و ضد دمودکس است که علاوه بر دمودکس ها، باکتری ها و سایر ترکیبات مضری را که سبب تشدید روزاسه می شوند را پاک می کند. از آنجا که شامپو بچه تاثیری در حذف دمودکس ها ندارد، شما می توانید برای شستشوی روتین پلک ها -که معمولا در روزاسه چشمی توصیه می شود- از این محصول استفاده کنید.https://www.scielo.br/j/abo/a/shtJWX5bvNDPLXSw4SF9tzC/?lang=enUngexUngexTue, 04 Jan 2022 18:26:46 +0330https://virgool.ir/@navid.ungex/انگل-دمودکس-در-بیماران-مبتلا-به-ایدز-یک-عفونت-فرصت-طلب-b19ohpetpklbایدز آخرین مرحله ابتلا به HIV محسوب می شود که نوعی ویروس آهسته گستر (lentivirus) است که مسئول نقص ایمنی در انسان است. این ویروس پس از ورود به بدن، سال ها مخفی باقی می ماند و بدون درمان مناسب، پس از حدود یک دهه به شکل ایدز بروز پیدا می کند. سیستم ایمنی در افراد مبتلا به ایدز به شدت ضعیف شده و آنها را در معرض ابتلا به انواع عفونت های فرصت طلب قرار می دهد. باکتری ها، قارچ ها، انگل ها و ویروس های مختلف می توانند در بدن فرد مبتلا رشد کرده و مشکلات مختلفی را به وجود بیاورند. برخی انواع رایج عفونت های فرصت طلب در ایدز عبارتند از کاندیدیازیس، توکسوپلاسموز، پنومونی، سل و عفونت های سالمونلایی. با این وجود این عفونت ها به موارد ذکر شده محدود نمی شوند. یکی از انگل هایی که از ضعف سیستم ایمنی در ایدز بهره برده و تکثیر می شود، انگل دمودکس است که می تواند مشکلات مختلفی را برای پوست و موی افراد مبتلا به وجود بیاورد.تاریخچه ایدز و HIVایدز اولین بار در سال ۱۹۸۱ در بین معتادان تزریقی در آمریکا مشاهده شد. به نظر می رسد عفونت HIV در انسان از نوعی شامپانزه در آفریقای مرکزی ناشی شده است. نسخه شامپانزه ای ویروس (به نام ویروس نقص ایمنی میمون یا SIV) احتمالاً زمانی به انسان منتقل شده است که شامپانزه ها را شکار کرده و با خون آلوده آنها تماس پیدا کرده است. مطالعات نشان می دهد که HIV ممکن است از اواخر دهه 1800 از شامپانزه به انسان منتقل شده باشد. طی چند دهه، HIV به آرامی در سراسر آفریقا و بعداً به سایر نقاط جهان گسترش یافت و اکنون یکی از مشکلات سلامتی جهانی محسوب می گردد.تاریخچه انگل دمودکساگر چه انگل های دمودکس نخستین بار در اواسط قرن نوزده کشف شدند، اما سابقه حضور آنها بر روی پوست انسان به هزاران سال قبل بر می گردد. مطالعات تاریخی نشان داده است که دمودکس های انسانی (دمودکس فولیکولاروم و دمودکس برویس) احتمالا از همان زمانی که انسان روی کره خاکی قدم گذاشته، همراه او بوده اند. آنها در داخل منافذ پوست زندگی می کنند و از چربی هایی که غدد سباسه ای تولید می کنند، تغذیه می کنند. با این وجود به طور معمول سیستم ایمنی، آنها را کنترل می کند و مانع از رشد زیاد آنها می شود. دمودکس ها در تعداد کم علائمی را ایجاد نمی کنند و به نظر می رسد قابل اغماض هستند.انگل دمودکس در بیماران مبتلا به ایدزضعف شدید سیستم ایمنی در افراد مبتلا به ایدز، بدن را در برابر عوامل بیماری زا بی دفاع می کند. CD4 ها نوعی گلبول سفید هستند که نقش مهمی در دفاع بدن در برابر پاتوژن ها دارند. اما HIV به تدریج آنها را از بین می برد و تعداد آنها را به زیر 200 می رساند. در این مرحله علائم بالینی آلودگی به این ویروس شدید شده (مرحله ایدز) و میکروب های مختلف شروع به رشد می کنند. اکثر این میکروب ها در محیط خارجی هستند، با این وجود برخی از آنها مثل قارچ کاندیدا و انگل های دمودکس به طور طبیعی و معمول روی پوست زندگی می کنند و این موضوع جلوگیری از رشد آنها را سخت تر می کند.انگل های دمودکس چه علائمی را ایجاد می کنند؟علائم دمودکس ها پوست و مو را درگیر می کند. آنها به طور معمول تهدید کننده حیات نیستند. به همین دلیل کمتر از سایر عفونت های فرصت طلب ایدز به آنها توجه شده است. با این وجود آنها می توانند با ایجاد خارش و سایر علائم پوستی زندگی افراد مبتلا را دشوار کنند. خاراندن پوست می تواند به این سد دفاعی مهم بدن آسیب زده و زمینه را برای ابتلا به بیماری های بیشتر فراهم کند.انگل های دمودکس می توانند سبب عوارض مختلفی در پوست و موی افراد مبتلا به ایدز شوند که به این علائم دمودیکوزیس گفته می شود. دمودیکوزیس در حقیقت تظاهرات بالینی گسترده ناشی از رشد بیش از حد دمودکس ها است که علائم آن شامل موارد زیر است:روزاسه: قرمزی و التهاب پوست صورتبلفاریت: التهاب دو طرفه پلک که با سوزش، خارش و اشک ریزش همراه است. این عارضه به درمان مقاوم است و مکررا عود می کند.چشم های قرمز و ملتهبخارش شدیددرماتیت سبوره ایاگزماریزش موجوش و آکنهبرخی افرادی که از دمودیکوزیس رنج می برند، چندین علامت پوستی شدید را با هم تجربه می کنند. با توجه به مشکلات مختلف سلامتی در بیماران مبتلا به ایذر، جلوگیری از ابتلا به این انگل ها می تواند نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی آنها داشته باشد.پیشگیری از انگل های دمودکس در افراد مبتلا به ایذرپیشگیری از رشد بیش از حد این انگل ها سه رکن اساسی دارد:تقویت سیستم ایمنیاستفاده از محصولات پیشگیرانهرعایت بهداشتتقویت سیستم ایمنیدرست است که افراد مبتلا به ایدز سیستم ایمنی بسیار ضعیفی دارند، با این وجود پایبندی به شیوه زندگی سالم و رعایت نکات زیر به آنها کمک می کند که با تقویت ایمنی، عفونت ها را کاهش دهند:افزایش تحرک بدنیخواب کافی و به موقعرژیم غذایی سالم و متنوعخوش بینی و تمرین خندیدن روزانهمصرف مواد غذایی تقویت کننده سیستم ایمنیاستفاده از محصولات پیشگیرانهبا توجه به تکثیر بیش از حد این کنه ها در افراد مبتلا به ضعف سیستم ایمنی، از بین بردن آنها به طور روتین می تواند کمک زیادی به کنترل جمعیت آنها کند. به عبارت دیگر نباید کنترل جمعیت دمودکس ها را تا زمان بروز علائم آنها به تأخیر انداخت.دو اسپری SDT و PDT دو محصول طبیعی هستند که می توانند دمودکس ها را از بین برده و جمعیت آنها را کنترل کنند. SDT نسخه ملایمتر PDT است و دقیقا مانند آن عمل می کند. با این تفاوت که برای پوست های حساس و مشکل دار مناسب تر است. اگر مبتلا به انگل ایذر هستید کافی است هفته ای یک تا دو بار این محصولات را روی پوست صورت و سر خود اسپری کنید. این مناطق معمولا بیشتر در معرض دمودیکوزیس قرار دارند. به یاد داشته باشید که مقادیر کم این محصولات کافی است و یک بطری از محصول می تواند تا چند ماه پاسخگوی نیازهای شما باشد.SDT و PDT در تماس مستقیم دمودکس ها را از بین می برند و مانع از عوارض ناشی از آنها می شوند. این دو محصول طبیعی و گیاهی بوده و بدون عارضه عمل می کنند.اگر چه SDT و PDT برای از بین بردن دمودکس ها ساخته شده اند، دارای ترکیبات ضد ویروس، ضد باکتری و ضد قارچی هستند که می توانند از ابتلای افراد به سایر عفونت های فرصت طلب جلوگیری کنند. علاوه بر این مشتریان ما در سراسر دنیا بارها گزارش کرده اند که این محصولات می توانند حشرات، عنکبوت ها، مگس، کنه و مایت ها را نیز از بین ببرند.این توانایی های منحصر به فرد در این دو محصول، آنها به گزینه مناسبی برای جلوگیری از ابتلا به عفونت های فرصت طلب در ایدز و HIV کرده است.رعایت بهداشت شخصیاگرچه انگل های دمودکس روی پوست زندگی می کنند، اما می توانند از محیط نیز به پوست منتقل شوند و آلودگی را بیشتر کنند. این موضوع لزوم رعایت بهداشت را در افراد مبتلا به ایذر بیش از پیش مشخص می کند.انگل های دمودکس در تماس مستقیم پوست به سطوح مختلف مثل حوله، روبالشی و لباس ها منتقل می شوند. آنها می توانند چند ساعت تا چندین روز در این محیط ها زنده بمانند و در صورت تماس مجدد با پوست فرد، مجددا به بدن منتقل شده و زندگی خود را از سر بگیرند. بنابراین لازم است افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی از رختخواب، حوله، شانه و سایر وسایل شخصی دیگران استفاده نکنند و لوازم خود را نیز مکررا بشویند تا انگل های دمودکس و سایر میکروارگانیسم های موجود در آنها از بین رفته و به پوست آنها منتقل نشود.همچنین اسپری کردن مقادیر کمی PDT روی سطوح آلوده می تواند آنها را ضد عفونی کند. این محصول هیچ لکی بر روی پارچه ها و سایر سطوح به جای نمی گذارد و به راحتی می توان آن را بر روی سطوح مختلف به کار برد.افراد مبتلا به نقص سیستم ایمنی می توانند یک بطری از این محصول را همیشه به همراه خود داشته باشند و در صورتی که مجبور به تماس پوست خود با سطوح آلوده -مثل تجهیزات کلینیک ها و مطلب پزشک که با پوست افراد زیادی در تماس است- هستند، مقدار کمی از آن را روی این سطح اسپری کرده و سپس پوست خود را تماس دهند. این کار از ابتلا به دمودکس و احتمالا سایر عفونت های محیطی پیشگیری می کند.https://www.cdc.gov/hiv/basics/whatishiv.htmlUngexUngexTue, 28 Dec 2021 17:30:34 +0330https://virgool.ir/@navid.ungex/انواع-آلوپسی-دلایل-و-ارتباط-آنها-با-کنه-دمودکس-er9g31yqnwvcآلوپسی شرایطی است که در آن فرد مبتلا تمام یا بخشی از موهای سر، صورت یا بدن خود را از دست می دهد. این مشکل به عنوان طاسی نیز شناخته می شود و می تواند به دلایل مختلفی رخ دهد، از جمله:استرسزایمانکمبود آهنرادیوتراپیاختلالات هورمونیتغییر سبک زندگیبرخی داروهارژیم های غذایی سختدر این مقاله انواع آلوپسی را معرفی می کنیم. همچنین نقش نوعی انگل پوستی به نام دمودکس را در ایجاد و تشدید انواع ریزش مو بررسی می کنیم.انواع آلوپسیانواع مختلفی از آلوپسی وجود دارد که بر اساس معیارهایی مانند نواحی درگیر، علل، مرحله رشد در چرخه مو و سایر ویژگی ها طبقه بندی می شوند. در اینجا به معرفی انواع رایج ریزش مو می پردازیم:آناژن افلوویومریزش مویی است که به سرعت رخ می دهد و معمولاً نتیجه اقدامات پزشکی مانند شیمی درمانی است. این ریزش مو با توقف چرخه تولید مو در مرحله آناژن یا رشد ایجاد می شود. معمولاً 7 تا 15 روز پس از شروع شیمی درمانی شروع می شود و در عرض دو ماه منجر به طاسی کامل می شود. آناژن افلوویوم می تواند تمام قسمت های بدن را تحت تاثیر قرار دهد اما معمولاً به پوست سر محدود می شود. معمولاً پس از پایان شیمی درمانی، موها دوباره رشد می کنند.علاوه بر شیمی درمانی، باید توجه داشته باشیم که هر عاملی که در مرحله رشد روی تارهای مو تأثیر بگذارد، از جمله سوء تغذیه پروتئین، پرتودرمانی و مسمومیت با جیوه، تالیم، کلشی سین، می تواند منجر به آناژن افلوویوم شود.تلوژن افلوویوماین نوع ریزش مو معمولا چند ماه پس از استرس یا ضربه جسمی/روانی رخ می دهد. موها بدون بالغ شدن وارد فاز استراحت (Telogen) می شود که منجر به افزایش ریزش مو در دو تا سه ماه بعد می شود. فاز رشد مو (آناژن) نیز ممکن است طولانی شود و در نتیجه موهای در حال استراحت بدون جایگزینی بریزند. موهای از دست رفته معمولا بعد از شش ماه دوباره رشد می کنند. با این حال، گاهی اوقات متخصصان پوست مکمل هایی را برای تسریع روند رشد مجدد مو تجویز می کنند.در برخی افراد به دلایل ناشناخته، تلوژن افلوویوم بیش از شش ماه طول می کشد و به عبارت دیگر مزمن می شود. با این حال معمولاً منجر به طاسی کامل نمی شود. برخی از دلایل این نوع ریزش مو به شرح زیر است:داروها: قرص‌های ضد بارداری خوراکی، آندروژن‌ها، رتینوئیدها، مهارکننده‌های ACE (آنزیم مبدل آنژیوتانسین)، ضد تشنج‌ها، ضد افسردگی‌ها و داروهای ضد انعقاد (هپارین)استرس فیزیولوژیکی: جراحی، تب بالا، بیماری مزمن سیستمیک، زایمان و خونریزیاسترس عاطفیشرایط پزشکی: پرکاری و کم کاری تیروئید، آمیلوئیدوز سیستمیک، نارسایی کبدی، نارسایی مزمن کلیه، بیماری التهابی روده، و اختلالات لنفوپرولیفراتیو، درماتومیوزیت، HIV، سیفلیس، پسوریازیس و درماتیت سبورئیکنارسایی های غذایی: کمبود شدید پروتئین، اسید چرب و روی، گرسنگی مزمن، محدودیت کالری، کاهش ذخایر آهن بدن، ویتامین D و کمبود بیوتین.اشعه ماوراء بنفش: اشعه ماوراء بنفش بیش از حد در تابستان می تواند منجر به ریزش مو در پاییز شود.ریزش موی آندروژنیکهورمون های مردانه دلیل اصلی ریزش موی ارثی یا آندروژنیک هستند. این نوع آلوپسی در بسیاری از مردان منجر به طاسی کامل می شود. با این حال، خط مو معمولاً در زنان عقب نمی رود، اما تارهای مو نازک‌تر می‌شوند و می ریزند.ریزش موی ارثی در مردان یک الگوی شناخته شده دارد. معمولاً از شقیقه ها شروع می شود. خط مو به تدریج عقب می رود، که در نهایت یک حلقه مو در امتداد کف سر باقی می ماند. بسیاری از مردان در نهایت کاملا طاس می شوند.آلوپسی آرئاتاآلوپسی آرئاتا یک عارضه خودایمنی است که موهای سر و گاهی قسمت‌های دیگر مانند ابروها و مژه‌ها را درگیر می‌کند. در این عارضه، سیستم ایمنی به اشتباه فولیکول های مو را دشمن فرض می کند و به آنها حمله می کند. موها معمولاً به صورت سکه ای می ریزند. آلوپسی آرئاتا می تواند منجر به آلوپسی توتالیس شود که در آن تمام موهای سر می ریزند. آلوپسی آرئاتا می تواند افراد را در هر سنی تحت تاثیر قرار دهد.علاوه بر موارد توضیح داده شده، انواع دیگری از ریزش مو نیز وجود دارد که ما در اینجا تنها به ذکر اسامی آنها اکتفا می کنیم:Tinea Capitis (کرم حلقوی پوست سر)آلوپسی سیکاتریسیلریزش موی ناشی از لیکن پلانوپیلاریسلوپوس اریتماتوز دیسکوئیدفولیکولیت دکالوانسآلوپسی Fibrosing فرونتال (FFA)تحقیقات علمی نشان می دهد که تکثیر برخی انگل های پوستی به نام دمودکس نقش فعالی در ایجاد یا تشدید انواع آلوپسی دارد. در واقع، افرادی که تراکم بالایی از این انگل ها روی پوست خود دارند ممکن است دچار عوارض پوستی مانند ریزش مو شوند. در بخش های بعدی به بررسی رابطه بین آلوپسی و کنه های دمودکس می پردازیم.دمودکس چیست؟پوست انسان ها همواره میزبان انواع موجودات میکروسکوپی بوده است. یکی از این موجودات، کنه ریزی به نام دمودکس است. دمودکس مایت کمتر از نیم میلیمتر طول دارد و در حفره ها پوست زندگی می کند. همانطور که می دانید موها از داخل این حفره ها می رویند و همچنین چربی تولید شده در زیر پوست از همین طریق به سطح پوست راه می یابد. انگل های دمودکس با زندگی در منافذ پوست علاوه بر دسترسی به منابع غذایی وسیع، خود را از آسیب های محیطی حفظ می کنند. دمودکس ها از چربی تولید شده داخل فولیکول ها تغذیه می کنند، در همان مکان تخم گذاری کرده و خود را از نور آفتاب، شوینده ها و سایر ترکیبات آسیب رسان حفظ می کنند. آنها شب ها به سطح پوست می آیند تا جفت گیری کنند. به همین دلیل شب ها زمان مناسبی برای از بین بردن این انگل ها است.تقریبا تمام افراد بالغ تعداد کمی دمودکس مایت دارند. اما چون جمعیت پایین آنها با علامت خاصی همراه نیست، تنها زمانی متوجه حضور آنها می شویم که به شدت تکثیر شده اند و مشکلات مختلفی را ایجاد کرده اند. دمودکس ها می توانند در تعداد زیاد انواع مشکلات پوست و مو را ایجاد کرده و یا تشدید کنند. برخی از این مشکلات شامل موارد زیر می باشند:آکنهخارشاحساس خزش زیر پوستآلوپسینازکی موبلفاریتشورهدرماتیت سبوره ایارتباط دمودکس ها با آلوپسیهمانطور که گفته شد، این انگل ها در منافذ پوست زندگی می کنند، جایی که مو ها از آن می رویند. پس به نظر منطقی می رسد که بتوانند بر پروسه رشد مو و مشکلات آن تاثیر بگذارند.انگل های دمودکس با مکانیزم های زیر با ریزش مو مرتبط هستند:آنها چربی ها، ویتامین ها، مواد معدنی و سایر مواد مغذی مورد نیاز مو را مصرف می کنند. موهای گرسنه، ضعیف می شوند و در معرض ریزش قرار می گیرند.دمودکس ها در تعداد زیاد ریشه مو ها را لق کرده و زمینه را برای ریزش مو فراهم می کنند.بسیاری از انواع ریزش ها مو با التهاب همراه هستند. مواد التهابی مترشحه از بدن دمودکس ها می تواند زمینه را برای تشدید این عارضه ها را فراهم کند.دمودکس ها مملو از باکتری ها، قارچ ها و سایر میکروارگانیسم های پاتوژن هستند. وقتی این انگل ها می میرند، فاسد می شوند و مواد داخل بدن آنها روی پوست پخش می شود و زمینه را برای ایجاد و تشدید ریزش مو فراهم می کند.البته لازم است بگوییم دمودکس ها به طور معمول سبب اصلی ریزش مو نیستند، اما می توانند این عارضه را تشدید کنند و یا زمینه را برای بروز آن فراهم کنند. در این شرایط، بدون از بین بردن این کنه ها، برطرف کردن ریزش مو چالش برانگیز و حتی غیر ممکن خواهد بود.در میان انواع ریزش مو ارتباط دمودکس ها با ریزش موی آندروژنیک به خوبی بررسی شده است.آلوپسی آندروژنیک و انگل های دمودکسعوامل مختلفی در ایجاد آلوپسی آندروژنیک دخیل هستند. یکی از آنها انگل دمودکس است. این انگل علاوه بر نقش کلی در ایجاد و تشدید همه انواع ریزش های مو، دارای نقشی خاص و شناخته شده در ریزش موی ارثی است. در مواردی که این نوع ریزش مو به درمان های رایج مثل فیناستراید و ماینوکسیدیل پاسخ نمی دهد، این احتمال وجود دارد که تعداد بالای انگل های دمودکس مانع از بهبود باشند. نقش این کنه ها در ایجاد و تشدید آلوپسی آندروژنیک به شرح زیر است:ایجاد التهابالتهاب نقش شناخته شده ای در ریزش موی ارثی دارد. این التهاب به طور معمول به فولیکول ها، غدد چربی پوست و نواحی اطراف محدود می شود. هر چیزی که بتواند این التهاب را تشدید کند، می تواند به تشدید این عارضه پوستی کمک کرده و از بهبود آن جلوگیری کند. دمودکس ها یکی از آن عوامل هستند. آنها با تولید مواد مضر، التهاب موضعی را زیاد می کنند. علاوه بر این، با برانگیختن سیستم ایمنی سبب ایجاد آبشاری از واکنش های التهاب زا می شوند که شرایط را بدتر می کند.تغییر موضعی متابولیسم هورمون هاهورمون های جنسی مهمترین نقش را در ریزش موی ارثی دارند. ممکن است سطح این هورمون ها افزایش یابد و یا حساسیت فولیکول های مو به آنها تغییر کند. انگل های دمودکس می توانند ساختار هورمون های جنسی را در نزدیکی فولیکول ها تغییر داده و در تاثیر آنها بر ریزش مو بیفزایند.چرخه معیوبچربی ها غذای اصلی دمودکس ها هستند. افرادی که سطح افزایش یافته از هورمون های جنسی را دارند، به طور معمول غدد چربی فعال تر و پوست چرب تری دارند. انگل های دمودکس از این شرایط بهینه استفاده می کنند و بر جمعیت خود می افزایند. دمودکس های افزایش یافته با ایجاد التهاب بیشتر، تغییر هورمون های جنسی و سایر مکانیسم ها، سبب تشدید آلوپسی آندروژنیک و به دنبال آن افزایش چربی می شوند. یکی از راه های شکستن این چرخه معیوب کنترل جمعیت این مایت ها است.فرسودگی ریشه موجمعیت زیاد دمودکس ها به ریشه مو آسیب زده و سبب فرسودگی آنها می شود. دمودکس ها آنقدر کوچک هستند که می توانند تا 25 عدد در یک فولیکول جا شوند. آنها در این فضای کوچک می لولند و ریشه مو را تحت فشار قرار می دهند. این آسیب های فیزیکی به همراه مواد مضر ترشح شده توسط آنها، می تواند به فرسودگی ریشه بیانجامد. در این شرایط موها از حالت رشد به حالت استراحت تغییر وضعیت داده و می ریزند.آنجکس راه حلی مطمئن برای حذف انگل های دمودکساگر جمعیت دمودکس ها روی پوست شما زیاد باشد، اقداماتی که برای کنترل ریزش مو و سایر مشکلات درماتولوژیک مرتبط با این کنه ها انجام می دهید، احتمالا بی فایده خواهند بود. تا وقتی جمعیت دمودکس ها را کنترل نکنید، نمی توانید به طور موثری از ریزش مو رهایی یابید. محصولات آنجکس دقیقا به همین منظور فرموله شده اند.محصولات آنجکسمحصولات آنجکس دارای ترکیبات ضد دمودکس هستند و می توانند این انگل ها را روی پوست و سطوح محیطی از بین ببرند. با از بین رفتن تدریجی دمودکس ها بر روی پوست، عوارض ناشی از آنها نیز کاهش می یابد. در نتیجه شما سلامت و شادابی پوست و موی خود را باز می یابید.این محصولات بر پایه ترکیبات طبیعی فرموله شده اند. آنها می توانند بدون هیچ عارضه جانبی برای مدت زمان نامحدود به کار گرفته شوند. شما حتی می توانید آنها را در روتین روزانه مراقبت از پوست خود وارد کنید.به طور معمول وسایلی که در تماس مستقیم با پوست و موی شما هستند، می توانند ناقل این انگل ها باشند. اگر فرد دیگری از این وسایل استفاده کند، انگل های دمودکس به او منتقل می شوند. همچنین اگر قبل از ضد عفونی کردن، این وسایل را مجددا استفاده کنید، انگل ها به پوست شما بر می گردند و پروسه تریتمنت را کند می کنند. اسپری کردن مقدار کمی از محلول PDT آنجکس به شما کمک می کند تا این سطوح را ضد عفونی کرده و از انتقال انگل ها جلوگیری کنید.پروتکل آنجکس:تریتمنت ضد دمودکس شرکت آنجکس، تنها به تعدادی محصول محدود نمی شود. ما به شما کمک می کنیم تا شیوه زندگی دمودکس ها را بشناسید و با بهره گیری از نقاط ضعف آنها، بیشترین آسیب را به این انگل ها وارد کنید. برای مثال، این واقعیت که کنه های دمودکس شب ها به سطح پوست آمده و روزها در زیر آن پناه می گیرند، به شما کمک می کند تا مبارزه با آنها را در شب ها متمرکز کنید و مواد غذایی در دسترس آنها را در این ساعات بیش از سایر زمان ها محدود کنید.پروتکل آنجکس، علاوه بر شیوه استفاده از محصولات هر آنچه شما نیاز دارید تا در یک مبارزه تمام عیار در برابر دمودکس ها به کار بگیرید، در اختیار شما قرار می دهد. مشاوران ما پس از خرید محصولات، این اطلاعات را به طور رایگان در اختیار شما قرار می دهند.تست آنلاین آنجکس:اگر می خواهید از تعداد انگل های دمودکس خود آگاهی یابید، تست آنلاین تشخیص دمودکس دقیقا همان چیزی است که نیاز دارید. این تست تنها پنج دقیقه از شما زمان می گیرد و کمک می کند تا با تخمین صحیح جمعیت دمودکس ها، اقدامات لازم را انجام دهید. مطالعات بالینی ما نشان می دهد، این تست بسیار قابل اعتماد است و به درستی تراکم دمودکس ها را تخمین می زند. برای شرکت در تست آنلاین تشخیص دمودکس روی این لینک کلیک کنید.https://www.webmd.com/connect-to-care/hair-loss/causes-of-alopeciahttps://nyulangone.org/conditions/hair-loss/typeshttps://www.dermatologyadvisor.com/home/decision-support-in-medicine/dermatology/anagen-effluvium/https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7320655/UngexUngexSun, 28 Nov 2021 18:04:20 +0330