https://virgool.ir/feed/@navid.elhamifa2026-11-11 21:57:45https://files.virgool.ir/upload/users/4147/avatar/HbJ1mV.jpeghttps://virgool.ir/@navid.elhamihttps://virgool.ir/@navid.elhami/how-quitting-my-job-for-start-my-startup-dream-h07ntyzxnqz4در این پست از داناپ می خواهیم داستان جذاب کارآفرینی به نام Ali mese را تعریف کنیم که از شغل پر درآمد خود خارج می شود تا استارتاپ خودش را شروع کند و به دنبال رویاها و آرزوهای خود برود. بی شک با خواندن این داستان با یک دید جدید به رویای کارآفرینی خود فکر خواهید کرد. در ادامه با ما همراه باشید :سرانجام اس ام اس از راه رسید:"فردا 5 صبح، پرواز به شماره AZ610 از رم به نیویورک.یکشنبه هر هفته پیام کوتاهی را روی گوشی BlackBerry خودم دریافت می کنم که اطلاعات مقصد و مشتری بعدی در آن قرار دارد. من برای یکی از بزرگترین شرکت های مشاوره استراتژی در دنیا مشغول به کار بودم.یک زندگی که در یک چمدان خلاصه شده بود و یک زندگی مشاوره ای که در آن همه چیز را به جز صفحات گسترده اکسل از دست می دهید. یک زندگی تجاری رویایی به ما می آموزد که برده های ایده آلی باشیم.بعد از چند ساعت خواب، راننده خصوصی، من را به فرودگاه رم فیومیچینو (Fiumicino) رساند تا بتوانم با هواپیمای کلاس تجاری رویایی خودم (business-class) به نیویورک بروم. پس از ورود به نیویورک، من به یک هتل پنج ستاره رویایی رفتم و بعد از آن به دفتر کار مشتری مراجعه کردم.حقوق؟ آن هم رویایی بود. این شرکت افتخار این را داشت که در این صنعت جزء بهترین ها باشد.والدینچیزی در این زندگی مشاوره ای و رویایی اشتباه بود. نمی توانستم بیش از این طاقت بیاورم و یک روز پدر و مادرم را صدا زدم و گفتم :"پدر، مادر، من می خواهم از کارم خارج شوم و استارتاپ خودم را راه اندازی کنم."مادر من بیماری قلبی داشت. قطعا این چیزی نبود که یک مادر کمال گرا بعد از تشویق پسرش به تحصیل در مدارس تجاری برتر دنیا و گرفتن نمرات بالا، بخواهد.سعی کردم او را آرام کنم. واقعا کار دیگری از دست من ساخته نبود. پس به او گفتم :"مامان، من از این کار متنفرم. همه مشاوران تجاری وانمود به خوشحالی می کنند و همه آنها از قرص های شادی آور استفاده می کنند. من فقط 3-4 ساعت در روز می خوابم و همه مزایایی که شرکت قول آن را داده بود وجود ندارد. آن هتل 5 ستاره رویایی را یادت هست؟ من تقریبا 20 ساعت در روز کار می کنم و هیچ فرصتی برای لذت بردن از آن ندارم. صبحانه؟!! حتی فرصتی برای خوردن آن ندارم. شام؟!! فقط یک ساندویچ که رو به رو لپ تاپ و اکسل باید آن را بخورم.اوه این یکی یادم رفت، من به جای لذت بردن از "آب م ی و ه" باید به صفحات اکسل خیره بشم. حقوق رویایی؟ من هیچ وقت فرصتی برای خرج کردن و لذت بردن از آن حقوق ندارم.مامان من از زندگیم متنفرم، این یک زندگی شکست خورده است. من حتی دوست دخترم را نمی بینم. من دیگر بهانه ای ندارم برای ندیدنش بگویم. من تصمیم خودم را گرفته ام، می خواهم تمام زمانم را صرف راه اندازی استارتاپ کنم.پدر و مادرم بعد از سال ها کار کارمندی در شغل های دولتی و خسته کننده بازنشسته شده اند.من خوب می دانستم که از یک خانواده بدون پس زمینه کارآفرینی بیرون آمده ام و بسیار کار سختی است که وضعیت خودم را برای پدر و مادرم توضیح دهم. اما تماس صبح روز بعد حسابی من را غافل گیر کرد.مادرم با من تماس گرفت و گفت:"کسب و کار جدیدت در چه حالی است؟ آیا در حال رشد است؟"اهمیتی ندارد که من در جواب چه گفتم اما توضیح اینکه یک استارتاپ برای رشد به بیش از یک روز نیاز دارد کار سختی برای من بود.دوست دختر، دوستان و دایره اجتماعیحالا که دوست دخترم بیشترین حمایت را می کند، زمان آن بود که این خبر را با دوستانم که در حال صعود به مراحل شغلی بالاتر در شرکت های رویایی بودند، به اشتراک بگذارم.من به همه گفتم که برای دنبال کردن رویای استارتاپی ام از کار خارج شده ام و همین قضیه باعث شد تعدادی از دوستانم ارتباط خودشان را با من قطع کنند. شاید به این خاطر که با چیزی مشکل داشتند. شاید به این خاطر که من برای دومین بار در مدت زمانی کوتاه بود که از یک شغل رویایی خارج می شدم.با وجود اینکه بقیه دوستانم من را از این بابت حمایت می کردند، اما چیزی در رابطه من با آنها مشکل داشت.من به زودی متوجه شدم که درحال فاصله گرفتن از اجتماع هستم.هر باری که با دوستانم ملاقات می کردم، اطلاعات جدیدی برای پاسخ دادن به سوالات تکراری آنها نداشتم. سوالاتی مثل : "وضعیت استارتاپت چطور است؟"، "آیا تو مارک زاکربرگ بعدی هستید؟"، «ما خیلی بهت افتخار می کنیم و مطمئن هستیم به زودی سرمایه ای بزرگ جذب خواهی کرد».راه اندازی و گسترش یک استارتاپ مثل یک سفر طولانی بود و من خودم را تحت فشار زیادی قرار دادم تا به چیزهایی که دیگران درباره من فکر می کنند اهمیتی ندهم.روز به روز، وقتی از اجتماع دوری می کردم، احساس تنهایی و افسردگی بیشتری نیز می کردم. پیشرفت استارتاپ من آنقدری که جامعه اطراف من فکر می کردند سریع نبود و من بیزار بودم از این که باید هر بار به آنها می گفتم که سال های زیادی طول می کشد تا یک استارتاپ مثل فیس بوک و توییتر به جایی برسد.تنها مکان راحت برای من جمع کوچکی از دوستان کارآفرینم بود. منطقی هم بود، فقط یک کارآفرین می تواند یک کارآفرین را درک کند.پول، پول، پولانگار فشار اجتماعی و تنهایی کافی نبود، من با غول استرس ها مواجه شدم. پول های من با سرعت بسیار زیادی در حال تمام شدن بودند.این باعث شده بود من قدرت تصمیم گیری را از دست بدهم. من حسابی ترسیده بودم و در عین حال شدیدا برای رسیدن به پول و موفقیت تلاش می کردم.حتی یک روز من از دوست دخترم چند سنت پول قرض گرفتم چرا که هیچ پولی حتی برای خرید یک بطری آب نداشتم. من نمی دانستم که این فقط آغاز یک زندگی دشوار و پر از فراز و نشیب است.امروزبا اندوهی فراوان : بیش از دو سال از آن روز گذشت. من در حال حاضر این داستان را در منظره ای زیبا در پوکتِ تایلند، در حالی که از موهیتو خود لذت می برم می نویسم. شاید الان شما دارید فکر می کنید که چه راه آسانی برای موفقیت شما وجود دارد.اما صبر کنید، من رویا نمی فروشم. من بنیانگذار میلیونر یک استارتاپ نیستم اما تجارت آزاد من دارای جریان نقدی ثابت و مثبتی است که به من اجازه سفر به نقاط مختلف جهان و کار در هر کجا که WiFi وجود دارد را می دهد.با این حال، پنج سوال وجود دارد که من باید قبل از شروع این سفر دردناک از خودم بپرسم. پنج سؤالی که به اعتقاد من هر کارآفرینی باید قبل از اینکه اولین قدم خود را بردارد از خود بپرسد:1. آیا برای فشارهای اجتماعی آمادگی دارید؟اگر دوستان و خانواده ای ندارید که کارآفرین باشند، آنها واقعا درک نمی کنند که شما سعی می کنید تا به چه چیزی برسید و فشار عمومی در چنین شرایطی برای شما حتی بالاتر خواهد بود.من به آنچه که دیگران در مورد من فکر می کردند، اهمیت می دادم تا جایی که زندگی من را خراب کرد.من به خودم خیلی فشار می آوردم و حتی خودم را با کار کردن بیشتر مجازات می کردم تا بتوانم در سریع ترین زمان ممکن موفقیت خود را به دیگران اعلام کنم. این تا زمانی طول کشید که من فهمیدم دیگران هیچ اهمیتی به من نمی دهند پس چرا باید من به آنها اهمیت می دادم؟شما بیش از چند ثانیه به استتوس افراد در فیس بوک دقت نمی کنید. این روزها هیچ کس فرصت ندارد به دیگران در چنین دنیای شلوغ و پر سر و صدایی توجه کند.اگر شما به آنچه که دیگران فکر می کنند اهمیت زیادی می دهید، پس شما به جای اینکه روی استارتاپ خود تمرکز کنید، وقت خود را تلف تلاش برای اثبات موفقیت خود به آنها می کنید.هر چه سریع تر یک زندگی را بدست آورید. من خیلی دیر کردم.2. مجرد هستید یا یک شریک زندگی بسیار حمایت کننده دارید؟هرچه بزرگ تر می شویم، بیشتر زندگی خود را با شریک مان به اشتراک می گذاریم تا با دوستان و خانواده. در حالی که من خوش شانس بودم و چنین دختر شگفت انگیزی را در زندگی خود داشتم، خیلی ناراحت کننده بود که بسیاری از دوستان کارآفرینم در طول مسیر موفقیت خود از دوست دخترشان جدا شده بودند.ایجاد یک کسب و کار سخت تر از آن چیزی بود که تصورش را می کردم. ذهن شما به طور مداوم با یک میلیون فکر داخلش فعالیت می کند و هیچ کس دیگری، از جمله دوست دختر شما، نمی دانند که داخل ذهن شما چه خبر است.اگر شما مجرد نیستید، مطمئن شوید که شریک زندگی شما درک می کند گاهی ممکن است حتی وقتی برای دیدن یکدیگر نداشته باشید.3. آیا به اندازه کافی پول نقد دارید که بتوانید حداقل یک سال با آن زندگی خود را بگذرانید؟اگر دارید خیلی خوب است، پس مقدار آن را سه برابر کنید چون سریعتر از آنچه تصورش را می کنید پس اندازهای شما به اتمام می رسد. در طول مسیر، هزینه های پنهان، هزینه حسابدار، هزینه های وکیل، آیفون های شکسته و لپ تاپ و هزینه های بسیار دیگر وجود خواهد داشت.برای زندگی در یک آپارتمان کوچک تر، تعداد وعده های غذایی کمتر، شمارش سنت های داخل جیبتان و هر چیز دیگری که قبلا تجربه آن را نداشته اید آماده باشید.چند ماه قبل از اینکه کاملا پس انداز خود را تمام کنید، استرس و فشار به طور کاملا آشکار رشد خواهد کرد و شما حتی نمی توانید به آرامی بخوابید.موفقیت به آرامی می آید و پول نقد سریع تمام می شود. پس باهوش باشید و از روز اول برنامه ریزی کنید.4. آیا شما آماده هستید که فقط چند ساعت در روز را بخوابید؟بعد از اینکه از دنیای مشاوره های شرکتی جان سالم به در بردم. فکر می کردم بالاخره می توانم هر زمان که خواستم کار کنم تا وقتی که نقل قولی از Lori Greiner را خواندم :"کارآفرینان مایل به 80 ساعت کار در هفته هستند تا از 40 ساعت کار در هفته (برای مثال کار کارمندی) دوری کنند."همه اینها با بیدار شدن های اواسط شب شروع شد. اوایل، این بیدار شدن ها به این دلیل بود که من در مورد ایده هایم خیلی هیجان زده بودم و به راحتی نمی توانستم منتظر بمانم تا صبح شود و دوباره کار کنم !بی خوابی های کارآفرینیمن بیش از حد کار می کردم زیرا هیچ وقت روی ایده های خودم کار نکرده بودم و می خواستم بیشتر و بیشتر رو آنها وقت بگذارم. هر چه بیشتر کار می کردم و بعد به رختخواب می رفتم، خوابیدن برایم سخت تر می شد و از کیفیت خوابم کاسته می شد.در نتیجه، حداقل دو یا سه روز از هر هفته تبدیل به روزهایی با تقریبا بازدهی صفر شده بودند.با عکس اینستاگرام من که در بالا دیدید فریب نخورید. همچنین با اخبار جذب سرمایه استارتاپ ها و تبدیل شدن بنیانگذاران آنها به افرادی میلیونر نیز فریب نخورید.داستان های پشت پرده، روزهای بسیار دردناك، بی خوابی های شبانه و شکست های پیاپی هستند.سفر به موفقیت طولانی است. بسیار طولانی.5. موفقیت را چگونه تعریف می کنید؟هر یک از ما دارای اولویت های مختلفی در زندگی هستیم. برای اکثر مردم، پول اولویت اول می باشد، در حالی که تعادل میزان کار و زندگی برای برخی دیگر اولویتی بالاتر دارد. در نتیجه، مردم موفقیت را متفاوت با یکدیگر تعریف می کنند.با توجه به تعریف شما از موفقیت، مشکلات سفر کارآفرینی شما هم متفاوت خواهد بود. اگر پول و موفقیت عمومی برای شما اهمیت دارد، احتمالا در طول سفر سختی های زیادی در انتظار شما هستند.کلمات خردمندانه هیمینگوی (Hemingway) را به یاد داشته باشید :"خوب است که به سفر بروید؛ اما این پایان سفر است که مهم است."کارآفرینان موفق لزوما کسانی نیستند که میلیونها دلار سرمایه در دورهای مختلف سرمایه گذاری جذب کرده اند. فراموش نکنید که تعداد آنها فقط یک نفر از هر یک میلیون نفر هستند !با وجود این، هزاران فرد دیگر وجود دارند که استارتاپ خود را با خودگردانی (Bootstrap) مدیریت می کنند و در کنار آن زندگی خوبی دارند و هیچ وقت هم در صدر اخبار فناوری قرار نمی گیرند.مهم نیست که چقدر سفر موفقیت شما سخت باشد. فقط از آن لذت ببرید و انگیزه خود را حفظ کنید. همانطور که تونی گاسکین (Tony Gaskin) آن را کاملا تعریف می کند :"اگر رویای خود را نسازید، شخصی دیگر شما را استخدام می کند تا به ساختن رویاهایش کمک کنید."امیدواریم با مطالعه این داستان با دیدی جدیدتر از گذشته به کارآفرینی نگاه کنید و سفر موفقیت خود را با سرعت، اراده و انگیزه ای بیشتر ادامه دهید.navid elhaminavid elhamiFri, 10 Aug 2018 10:53:13 +0430https://virgool.ir/@navid.elhami/از-ایده-تا-موفقیت-به-روایت-منحنی-استارتاپ-kekyvvrol4aw برای حفظ قدرت به عنوان یک کارآفرین موفق و برای ادامه دادن به سفر کارآفرینی، باید قبل از جهش برای پیشرفت با منحنیاستارتاپ ها آشنا شوید.کارآفرین بودن نیازی به داشتن علم موشکی و هسته ای ندارد اما به اندازه ای هم که داخل اکوسیستم کارآفرینی فعلی ساده فرض شده نیست. سال به سال، تعداد استارتاپ ها در ایران بیشتر می شوند و همزمان با آن و با سرعتی بیشتر تعداد استارتاپ های شکست خورده در حال افزایش هستند.افرادی که قبلا استارتاپ داشته اند و یا در حال حاضر داخل استارتاپ خود فعالیت می کنند این مقاله را خیلی بهتر درک خواهند کرد. به افرادی که تا به حال تجربه ای نداشته اند و در حال برنامه ریزی برای شروع یک استارتاپ هستند توصیه می شود منحنی بالا را به خاطر بسپارند و در سفر کارافرینی خودشان طبق آن عمل کنند.منحنی استارتاپ منحنی استارتاپ یک منحنی ساده اما ترسناک و در عین حال انگیزه دهنده است.در این منحنی، محور Y به عنوان میزان خوشحالی و رضایت شما و محور X به عنوان زمان، عوامل کلیدی نمایش وضعیت استارتاپ شما هستند. در ادامه به توضیح تک تک بخش های این منحنی خواهیم پرداخت :قبل از شروع : قبل از اینکه شما مشکل و راه حل آن را بیابید، زندگی شما کاملا طبیعی و نرمال به نظر می رسد پس سطح خوشحالی و رضایت شما در حد متوسط (نه کم و نه زیاد) قرار دارد. شور و شوق اولیه : شما در این نقطه از زمان یک ایده استارتاپی می یابید و پیش خود فکر می کنید که با عملی شدن این ایده شما تاثیر بزرگی روی جامعه اطراف خود می گذارید. در این نقطه خوشحالی و اشتیاق شما به میزانی بالاست که شما ایده خود را با 1 یا 2 نفر از نزدیکان خود در میان می گذارید. آنها هم از شنیدن ایده شما هیجان زده می شوند و اگر همه چیز خوب پیش برود به عنوان هم بنیانگذار (Co-founder) با شما همکاری می کنند. در این نقطه شما شدیدا در مورد استارتاپی که می خواهید شروع کنید هیجان زده هستید.برخورد با واقعیت : پس از اینکه شما و تیمتان زمان زیادی را صرف اعتبارسنجی ایده و مصاحبه با مشتری کردید، با واقعیت مواجه می شوید!!! کم کم احساس می کنید علاقه و انگیزه شما و تیمتان نسبت به ایده در حال پایین آمدن است یا بازخورد مناسبی را از مشتریان احتمالی دریافت نمی کنید و خلاصه در این مرحله متوجه می شوید فرضیات و انتظارات شما غلط بوده و واقعیت چیز دیگری است. وقتی شما و تیمتان واقعیت را پذیرفتید به طور اجتناب ناپذیری وارد مرحله غم و اندوه خواهید شد.اعتبارسنجی و چرخش (Pivot) : قسمت واقعا طاقت فرسای منحنی در اینجا شروع می شود. در این نقطه از زمان شما متوجه شده اید که ایده ای که در حال حاضر روی آن کار می کنید، چیزی نیست که شما در ابتدا فکر می کردید. اکثریت هم تیمی های شما به دلیل دریافت فرصت های شغلی استارتاپ شما را ترک کرده اند. ارزش پیشنهادی شما در حال حاضر توسط برخی از رقبا به بازار ارائه شده است و هزاران عامل بر روی استارتاپ شما تاثیرگذار خواهد بود. در این نقطه از زمان شما به پایین ترین حد از میزان خوشحالی و رضایت رسیده اید.به خودتان ایمان داشته باشید و به راهتان ادامه دهید. این فقط یک فاز گذراست و سریعتر از آنچه تصور می کنید از آن عبور خواهید کرد. شما خواهد گذشت. اینجا دقیقا زمانی است که باید به خودتان اعتقاد داشته باشید!شروع کار : در این نقطه از زمان شما شکست تقریبی ایده خود را قبول می کنید و چون شما یک کارآفرین هستید، این جسارت را دارید که یک گام به جلو بردارید و ایده خود را اصلاح کنید. یک تیم تازه با دیدگاهی مشابه به خودتان و تخصص های مورد نیازتان تشکیل می دهید. کمینه محصول پذیرفتنی (MVP) مورد نظر خود را طراحی و آن را به بازار واقعی ارائه می کنید.تطبیق محصول با بازار : زمانی که محصول و خدمت شما به دست مشتریان می رسد، شما میزان کشش (Traction) محصول خود را متوجه می شوید. در این مرحله شما با بازخوردهای مشتریان خود مواجه می شوید. پس بر اساس بازخوردهای دریافت شده مرتبا در محصول خود چرخش (Pivot) ایجاد می کنید و مجدد بازخورد می گیرید. این عمل را تا زمانی که محصول شما کاملا مورد رضایت مشتریان قرار گیرد ادامه می دهید، تا جایی که محصول شما نیاز بازار را برطرف می کند.از اینجا به بعد هیچ توقفی در کار نیست و رویای شما با سرعت هرچه تمام تر به واقعیت تبدیل می شود...بسازید، بفروشید و استارتاپ خود را گسترش دهید! اما همیشه نوآوری را در داخل استارتاپ خود زنده نگه دارید...نوشته های بیشتر در :تخصصی ترین مرجع دانش استارتاپی Danup.irnavid elhaminavid elhamiSat, 14 Jul 2018 12:04:37 +0430https://virgool.ir/@navid.elhami/تنفر-بهترین-ابزار-برای-یافتن-ایده-های-استارتاپی-s7gnunkqguwrدنبال ایده برای شروع یک استارتاپ هستید؟ بیشتر ایده های خارجی در ایران پیاده شده اند؟ پس چیزی که شدیدا از آن متنفرید را پیدا کنید!من به شخصه از اینکه شبکه های اجتماعی زیادی پر سر و صدا شده اند و عده ای الکی در آن معروف شده اند، متنفرم! از رانندگی به خاطر ترافیک وحشتناک تهران و نبودن جای پارک متنفرم! از عمر کم باتری که باید مرتبا آن را تعویض کنم متنفرم! از طی کردن مراحل قانونی و دفتری برای خرید و فروش و اجاره متنفرم! (اینها فقط ۱ درصد از چیزهایی است که من از آنها متنفرم)اگر از من بپرسید که چطوری یک ایده برای شروع یک استارتاپ پیدا کنم، من به شما پیشنهاد می کنم چیزی را پیدا کنید که از وضعیت فعلی آن به شدت تنفر دارید و برایتان آزاردهنده است. منظور من از “چیزی” یعنی هرگونه محصول، خدمت، فرآیند، مشکل اجتماعی و اقتصادی، نگرش و… که شما از آن متنفرید.ببینید زمانی که شما از چیزی خیلی متنفر هستید، یعنی وضعیت فعلی آن “چیز” برای شما به شدت غیر قابل قبول است و شما به خودتان می گویید: این افتضاحه! حتما باید تغییر کنه!در بعضی از محافل و کارگاه ها و سخنرانی ها زیاد این جمله مسخره و خنده دار را می شنویم که “کارآفرینی یعنی عشق! یعنی علاقه! یعنی چیزی که به آن علاقه دارید را پیدا کنید و راه حلی برای آن بیاندیشید!”. (توصیه ها و حرف های قشنگی که به شما هیچ کمکی تا به حال نکرده و نخواهد کرد.)زندگی کوتاه تر از آن است که چیزی را که کسی نمی خواهد بسازید !حتما حداقل یکبار این جمله را شنیده اید. اگر مخاطب این جمله کارآفرینان سیلیکون ولی باشند شاید خیلی آنها را تحت تاثیر قرار ندهد چرا که در آنجا فقط زندگی کوتاه است. اما اگر مخاطب این جمله یک کارآفرین ایرانی باشد چطور؟ آیا فرصت های جذب سرمایه در اکوسیستم ما به اندازه سیلیکون ولی است؟ آیا ریسک از دست دادن شغل به دلیل کارآفرینی در ایران به اندازه آمریکاست؟ آیا موانعی که بر سر راه یک کارآفرین داخل ایران وجود دارد با آنجا قابل مقایسه است؟ قطعا نه! پس اگر ما داخل چنین اکوسیستم و کشوری زندگی می کنیم باید حواسمان را چندین برابر بیشتر از کارآفرینان سیلیکون ولی به این جمله جلب کنیم. چرا که تصمیم به کارآفرینی در ایران در کنار ریسک های معمول در دنیا دارای ریسک های بسیار بیشتر دیگری نیز هست.نتیجه گیریتا مادامی که چیزی که از آن متنفرید را پیدا نکرده اید و مطمئن نشدید که دیگران هم مثل شما از آن متنفر هستند، دست به کارآفرینی نزنید…نوشته های بیشتر در :تخصصی ترین مرجع دانش استارتاپی Danup.irnavid elhaminavid elhamiSat, 14 Jul 2018 12:00:16 +0430https://virgool.ir/@navid.elhami/آموزش-استفاده-از-kanban-board-مخصوص-استارتاپ-های-ناب-lbjvzbmhyn6tاستارتاپ های ناب (Lean Startups) نوآور هستند. ناب (Lean) یک فلسفه آزمایش شده است که یک دستورالعمل برای به حداقل رساندن شکست و افزایش شانس موفقیت را فراهم می کند. ناب یک رویکرد قدرتمند برای یادگیری از مشتریان و مشکلات آنها و ارائه راه حل های ارزشمند به آنهاست. رویکرد استارتاپ ناب، یک سازمان را قادر می سازد تا مسیرهای خود را با چابکی (Agility) و برنامه های خود را به طور دقیق تغییر دهد.رویکرد Lean Startup Kanban :Kanban یک روش قدرتمند است که از تجسم کار استفاده می کند. کانبان بهترین انتخاب برای محیط های استارتاپی است چون با شرایط و حلقه های بازخورد سریع سازگار می باشد. با استفاده از Kanban شما باید بر روی تجسم کار در حال پیشرفت، نگه داشتن گردش کار به شکل ثابت و یادگیری از اشتباهات برای کاهش زمان چرخه های یادگیری تمرکز کنید.چرا کانبان به استارتاپ ها کمک می کند؟یک استارتاپ با چالش های بسیاری مواجه است. Kanban یک راه حل مناسب برای چنین سازمان هایی است. کانبان اجازهمی دهد استارتاپ ها بیشتر یاد بگیرند و بازدهی خود را بالا ببرند.تیم هایی که از Kanban استفاده می کنند، خیلی سریع در مورد روند کاری خود، به اکتشافات ارزشمندی دست می یابند، اکتشافاتی که به طور چشمگیری سرعت رشد را بهبود می بخشد. پیشرفت سریع برای هر کسب و کاری مهم است، اما در یک استارتاپ می تواند موضوع مرگ یا زندگی باشد. استارتاپ ها به کمک Kanban می توانند به طور مستمر در حال پیشرفت باشند.کانبان جریان ساده ای دارد. کار در حال انجام را محدود می کند به طوری که ارزش به سرعت و به طور منظم تولید می شود، بنابراین باعث بازدهی بیشتر کل سیستم می شود.تکنیک Kanban در اواخر دهه 1940 به عنوان رویکرد جدید تویوتا در تولید و مهندسی ظهور یافت. کارگران خطی در کارخانه با  نمایش کارت های رنگی واقعی به کارگران دیگر برای اطلاع رسانی استفاده می کردند. (Kanban یک کلمه ژاپنی به معنی "سیگنال بصری" یا "کارت" است). ماهیت بسیار بصری این سیستم، اعضای تیم را قادر می سازد که به راحتی از کارهایی که باید انجام شود و همچنین زمان انجام کارها، آگاه شوند.کانبان نه تنها از طریق سیستم تولید تویوتا بلکه همچنین توسط تفکر سیستمی ناب (Lean) نیز تحت تأثیر قرار گرفته است. اصول کانبان در صنایعی مانند توسعه نرم افزار و مدیریت منابع انسانی با اصول تولیدی کارخانه ای یکسان هستند. این اصول عبارتند از: کمک به تجسم کار، محدود کردن کارهای در حال انجام، تمرکز بر جریان کار و پیشرفت مداوم.در تولید کارخانه ای، فرایند تکمیل کار در ساختار خط تولید قابل مشاهده است. اما در یک استارتاپ، فرآیند اغلب مبهم است. نقشه برداری مراحل فرآیند در تخته کانبان و استفاده از کارت های کانبان برای نشان دادن کار، بینش بسیار مناسبی از جنبه ها و جریانات کار می دهد.از آنجایی که هر تیم دارای فرایند مختص به خود برای تکمیل کار است، تخته کانبان به شما اجازه می دهد تا جریان کاری خود را بر روی آن پیاده کنید. در ادامه این پست از داناپ به توضیح 5 گام اصلی تکمیل تخته کانبان می پردازیم.اولین گام این است که فرآیندهای فعلی استارتاپ را بدانید. شما باید از کارها و وظایفی که باید انجام شوند مطلع باشید تا بتوانید از تخته کانبان استفاده کنید.گام دوم، ساخت تخته کانبان شماست. هنگامی که وظایف و کارهای لازمه را یافتید، باید آنها را در تخته کانبان وارد کنید. سه ستون اصلی (باید انجام شود، در حال انجام و انجام شده) تخته کانبان را رسم کنید و با وظایف را در آن قرار دهید. به زودی متوجه خواهید شد که چه ستون هایی باید اضافه شوند و چه ستون هایی را نیاز ندارید. تخته کانبان شما در اوایل کار بسیار متغیر خواهد بود و پس از گذشت زمان به مرور ثابت می شود. در تصویر زیر یک نمونه بسیار ساده از تخته کانبان را مشاهده می کنید:مثال نمونه فیزیکی و کارت زیر شما را به فکر چگونگی کار Kanban می دهد. هر ستون با یک گام از فرآیند تیم (مثل: برای انجام، برنامه ریزی، و غیره) برچسب گذاری می شود. بعد از آن کارت کانبان در ستون مربوط به خود قرار می گیرد که وضعیت فعلی کار را نشان می دهد.در تصویر زیر، رنگ کارت نشان می دهد که نوع کار (به عنوان مثال سبز برای داستان کاربر و آقرمز برای نشان دادن ناقصی) چیست، اما رنگ کارت نیز می تواند به اولویت آن وظیفه نیز اشاره کند (به عنوان مثال، قرمز برای سرعت بخشیدن، سبز برای عادی و غیره). شاخص ها مانند آیکون ها و آواتار های کاربر بر روی کارت قرار می گیرند تا نشان دهد که چه کسی به کار، منبع تقاضا، کلاس خدمات و یا سایر جزئیات مهم مربوط به کار تیم شما اشاره دارد. در نهایت این شما هستید که تصمیم می گیرید کارت ها چگونه منظور خود را منتقل کنند.گام سوم اضافه کردن محدودیت WIP (کار در حال انجام) می باشد. محدودیت WIP یک عدد است که برای ستون ها (در حال انجام، آزمایش، اجرا، و غیره) معین می شود که نشان می دهد چه تعداد وظیفه می تواند در ستون قرار داشته باشد. اگر ستون پر شود، هیچ کار اضافی نمی تواند اضافه شود. محدودیت های WIP بخش مهمی از روش کانبان هستند زیرا این محدودیت ها باعث می شوند تیم مرتبا پربازده باقی ماند. با ایجاد محدودیت در تعداد وظایف، اعضای تیم تا زمانی که وظیفه مربوط به خود را انجام نداده اند نمی توانند سراغ کارها و وظایف جدید بروند. هیچ روشی وجود ندارد که تعریف کند محدودیت های WIP مناسب برای تیم شما چه عددی است. همچنین شما نباید از شیوه و WIP دیگر تیم ها برای خود استفاده کنید.پس از تنظیم تخته اولیه، نظارت و بهینه سازی شروع می شود. این جایی است که ما به گام چهارم می رویم. جلسات را تشکیل می دهیم. جلسات کوتاه روزانه می تواند یکی از بزرگترین فرصت های شما برای شناسایی مشکلات و یافتن راه حل ها باشد. آنچه که باید به خاطر داشته باشید این است که هدف این جلسات بحث در مورد کارهایی که شما انجام داده اید و یا چه وظایفی قرار است در آینده انجام دهید نیست. هدف یک جلسه روزانه، بحث درباره مشکلات تیم  و تلاش برای حل آنهاست. جلسات برنامه ریزی و گذشته نگر باید فقط در صورت لزوم برگزار شوند و به بحث درباره پروژه های آینده و گذشته بپردازد.گام پنجم و نهایی برای شروع Kanban درج گزارش می باشد. گزارش هایی از قبیل چگونگی رهبری تیم، دوره های زمانی و نمودار تجمعی جریان کار. این گزارش ها برای کمک به شما برای یافتن اطلاعاتی مانند چند روز طول می کشد تا یک وظیفه به پایان برسد، تعداد کارهایی که تیم در یک زمان می تواند انجام دهد و نحوه تغییر آنها در یک دوره از پروژه می باشد. شما باید روزانه گزارش ها را دنبال کنید و آنها را در طول جلسات روزانه با تیم خود بررسی کنید. گزارشات و بازخوردها به شما یک بینش عالی برای بهبود روند کاریتان ارائه می دهد.داناپ تخصصی ترین مرجع دانش استارتاپی...navid elhaminavid elhamiSat, 26 May 2018 12:36:50 +0430https://virgool.ir/Wisdom/تکنیک-5-چرا-برای-یافتن-علت-ریشه-ای-یک-مشکل-fcwmkptie8f4 تکنیک 5 چراریشه یابی علت مشکل (Problem) یکی از مهم ترین اقدامات اولیه برای شروع و تحلیل یک ایده می باشد. کارآفرینان تا زمانی که نتوانند ریشه و علت اصلی یک مشکل را بیابند نخواهند توانست تا برای آن مشکل راه حلی مناسب ارائه دهند.تجزیه و تحلیل ریشه ای (analysis Root cause) و نگهداری پیشگیرانه مفاهیمی است که ما انتظار داریم در مدیریت یک کارخانه ببینیم. استارتاپ ها برای اینگونه تحلیل ها و روش های دقیق زمان کافی ندارند. با این حال کلید موفقیت استارتاپ ها داشتن یک رویکرد سریع برای آزمایش و ارزیابی محصولات می باشد.یکی از این تکنیک ها، پنج چرا (5 whys) است که ریشه آن در سیستم تولید تویوتا نهفته است و نشان می دهد که پشت هر مشکل فنی ظاهرا یک مشکل انسانی است. در ادامه خواهیم گفت که تکنیک 5 چرا برای استارتاپ ها چگونه کار می کند.تعیین علت ریشه ای : تکنیک پنچ چرا؟ (۵why)پرسیدن چراها پشت سرهم تکنیک موردعلاقه بچه های کوچک است. سوالاتی که نهایتا صبر و حوصله شما را از بین خواهد برد. اما همین تکنیک یکی از ابزارهای کیفیت است. پنج چرا تکنیکی است که در شناخت مساله و آنالیز آن کاربرد جدی دارد.با پرسیدن مکرر چرا ( ۵ بار یک قاعده تجربی خوب است)، شما می توانید از لایه های ظاهری یک پدیده عبور کرده و علت ریشه ای آن پدیده برسید. در اغلب موارد دلیل ظاهری یک عارضه می تواند شما را وادار به پرسیدن سوال بعدی کند. هرچند این تکنیک را ۵ چرا می گویند، اما شما ممکن است تعداد کمتر یا بیشتر از دقیقا پس سوال بپرسید تا موضوعات و دلایل مربوط به یک مساله را پیدا کنید.تاریخچه ۵ چراساکی شی تویودا یکی از پیشگامان انقلاب صنعتی ژاپن، این تکنیک را در سال ۱۹۳۰ ابداع نمود. او یک متخصص صنعت، مخترع و همچنین پایه گذار شرکت تویوتاست. روش وی در دهه ۱۹۷۰ مشهور شد و البته تویوتا همچنان این روش را استفاده می کند.ساکی شی تویودا تویوتا دارای فلسفه “مشاهده از نزدیک(go and see)” است. یعنی تصمیم گیری آن بر مبنای شناخت عمیق از آن چیزی است که واقعا در کف کارخانه روی داده است.تکنیک ۵ چرا با این فلسفه همخوانی دارد. خصوصا اینکه تکنیک ۵ چرا وقتی توسط افرادی که مستقیما با کار درگیر هستند، انجام می شود، منجر به نتایج بهتری نیز می شود. منطق این تکنیک ساده است: مساله موردنظر را بنویس و سپس ۵ بار (کمتر یا بیشتر) سوال چرا را بپرسید. زمانی که معیار یا ریشه مساله مشخص شد، به دنبال حل ریشه ای مساله باشید تا از تکرار آن مساله جلوگیری شود.روش ۵ چرا در تولید ناب و در شش سیگما اغلب به عنوان یک ابزار کارآمد معرفی می شود.مزایای ۵ چراکمک به تعیین علت ریشه ای یک مسالهتعیین روابط بین علتهای ریشه ای مختلف یک مسالهیکی از ساده ترین ابزارها که کاربرد راحتی داشته و نیاز به تحلیل آماری نداردچه موقع ۵ چرا مفید است؟وقتی در مسائل عوامل انسانی نیز موثر است.وقتی در مسائل چندین عامل و روابط بین آنها موثر است.در عملیات روزمره کسب و کار می تواند استفاده شود.اگرچه تکنیک ۵ چرا برای حل مساله، بهبود کیفیت و رفع مشکلات استفاده می شود، اما در مسائل ساده و با دشواری متوسط نیز اثربخشی دارد. وقتی از ۵ چرا در بررسی مسائل پیچیده یا حیاتی استفاده می شود، باید دقت بیشتری به خرج داد.تکنیک ۵ چرا ممکن است منجر به طی کردن یک مسیر یا تعداد محدودی مسیر در حل مساله شود، در حالیکه می تواند مسیرهای مختلفی برای وقوع مساله دشوار و پیچیده وجود داشته باشد. در چنین مساله هایی، روش های با دامنه گسترده تر مانند تحلیل علت و معلول یا تحلیل حالات خرابی و اثرات آن موثرتر است. البته تکنیک ۵ چرا در اغلب مسائل پیچیده می تواند شروع خوبی برای شناخت بیشتر مساله باشد.چگونه ۵ چرا را انجام دهیم؟مساله موردنظر را بنویسید. نوشتن مساله باعث می شود آن را به طور کامل تشریح کنید. همچنین امکان تمرکز تیم روی یک مساله مشابه بوجود می آید.بار اول بپرسید چرا مساله رخ داده است و پاسخ را بنویسید.اگر پاسخ مرحله قبل علت ریشه ای را بیان نکرد، دوباره همان سوال چرا را برای پاسخ قبلی پرسیده و پاسخ چرای دوم را بنویسید.مورد شماره سه را ادامه دهید تا زمانی که تیم به این نتیجه برسد که علت ریشه ای مساله را مشخص کرده است. این کار ممکن است کمتر یا بیشتر از ۵ بار تکرار شود.نمونه های و مثال هایی از ۵ چرامثال یک :بیان مساله : نسخه جدید محصول یک ویژگی کلیدی برای مشتریان را از بین برد.1. چرا؟ به این خاطر که یکی از سرورهای بخصوص خراب شد.2. چرا سرور خراب شد؟ چون یکی از زیرسیستم ها (زیرمجموعه سیستم) به نحوی اشتباه مورد استفاده قرار گرفته است.3. چرا به نحوی اشتباه استفاده شده است؟ مهندسی که از آن استفاده می کرد نمی دانست چگونه از آن به درستی استفاده کند.4. چرا او نمی دانست؟ چون او آموزش ندیده بود5. چرا او آموزش ندیده است؟ چون مدیر او به آموزش مهندسین جدید اعتقادی ندارد، زیرا آنها "بیش از حد پر مشغله هستند".آنچه که در ابتدا یک اشتباه کاملا فنی فرض می شد، به سرعت و با 5 سوال مشخص شد که ریشه در اشتباهی انسانی دارد.مثال دیگر:۱٫ چرا ماشین خاموش شد؟به خاطر تمام شدن بنزین بیان مساله: شما در راه محل کار هستید و ماشین وسط راه خاموش می شود.۲٫ چرا بنزین تمام شد؟به خاطر اینکه در راه بنزین نزدم.۳٫ چرا امروز صبح بنزین نزدم؟به خاطر اینکه پول نداشتم.۴٫ چرا پول نداشتم؟به خاطر اینکه همه ی پولها را دیشب در پارک بازی از دست دادم!۵٫ چرا تمام پولهام رو دیشب از دست دادم؟چون من در پارک معتاد بازی هستم!جمله پایانی:اگر سوال صحیح پرسیده نشود، به پاسخ صحیح نخواهیم رسید. سوالی که به نحو درست پرسید شود، اغلب منجر به پاسخ خود می شود. پرسیدن سوال همانند الفبای عارضه یابی است. فقط ذهن های پرسشگر می توانند مساله را حل کنند. “ادوارد هودنت ( نویسنده)مطالعه بیشتر در وبسایت داناپnavid elhaminavid elhamiThu, 24 May 2018 11:21:02 +0430https://virgool.ir/@navid.elhami/ترکشن-یا-کشش-چیست-و-چگونه-آن-را-باید-اندازه-گیری-کرد-tio5hdqkgnn2کشش یا ترکشن (traction) متریکی  که همه چیز را تحت کنترل خود دارد...چیزی که سرمایه گذاران و کارآفرینان می خواهند چیست؟پاسخ کشش است...به دفتر یک سرمایه گذار بروید و با منحنی چوب حاکی(نمودار زیر) بحث خود را شروع کنید، آنها سعی می کنند شما را بفهمند و بیزنس مدل شما را درک کنند !نمودار بالا با توجه به شباهتی که دارد نمودار چوب حاکی نامیده می شود. توجه داشته باشید که من  محور Y را در تصویر بالا نتوانستم نام گذاری کنم. این قدرت سیگنالینگ نقطه انفجار شدید را در قوس منحنی چوب حاکی نشان می دهد.هنگامی که از سمت چپ منحنی به سمت راست حرکت می کنیم منحنی چیزهای خوبی به ما نشان می دهد. دقیقا چیزهایی که به جز خودتان تیم شما و اطرافیانتان نیز به آن اهمیت می دهند. اما مشکل اینجاست که برداشت هر شخصی از traction متفاوت است.به نظر شما کدام یک از 2 نمودار زیر، پیشرفت را نشان می دهند؟ کدامیکبهتراست؟ شما احتمالا به طور غریزی نمودار چپ را انتخاب کرده اید. اما کمی با دقت بیشتر نگاه کنید هر دوی این نمودارها با استفاده از یک مجموعه داده ی مشابه طراحی شده اند !نمودار موجود در سمت چپ، تعداد تجمعی ثبت نام را در طول زمان نشان می دهد که طبیعی است همیشه رو به افزایش باشد و هرگز نزول نکند. این دقیقا یک متریک بی ارزش برای شما خواهد بود. نمودار سمت راست نشان دهنده تعداد ثبت نام در هر ماه می باشد که از دقت بالاتری برخوردار است و می تواند یک متریک مناسب برای اندازه گیری رشد باشد.این مدل رسم نمودار (نمودار سمت چپ) در موارد دیگر شاید مفید واقع شود. اما هرگز نمی تواند یک متریک مناسب برای نشان دادن میزان traction یک استارتاپ باشد. یک سرمایه گذار دید بسیار دقیق تر و پیچیده تری را نسبت به میزان ترکشن شما نیاز دارد.ترکشن چیست؟کشش یا ترکشن نرخی است که یک کسب و کار(استارتاپ) بابت ارائه ارزش پیشنهادی خود به مشتری کسب درآمد می کند.معیار کشش نیاز به نشان دادن رشد در یک کسب و کار دارد به عبارت دیگر کشش نشان دهنده میزان موفق یا ناموفق بودن یک مدل کسب و کار است.''یک مدل کسب و کار نشان می دهد که یک سازمان چگونه یک ارزش را ایجاد و به مشتری ارائه می کند.'' (Saul Kaplan)شما سعی می کنید یک ارزش مناسب را برای دریافت پول به مشتری عرضه کنید. حال آنکه پول نیز یکی از مهمترین ارکان در رشد یک کسب و کار می باشد پس ترکشن یک موضوع بسیار مهم و حیاتی برای یک کسب و کار می باشد.من می خواهم تاکید کنم که ارزش قابل درآمدزایی (monetizable value) کاملا متفاوت با مدل درآمدی یا همان revenue model می باشد.مدل درآمدی یا revenue model از ارزش یا همان value تاثیر می پذیرد بدین معنی که تا زمانی که ارزشی وجود نداشته باشد مدل درآمدی نیز وجود نخواهد داشت. برای رشد مدل کسب و کار شما نیاز دارید به کشف فعالیت های کلیدی که کاربران شما انجام می دهند و از آن ها به عنوان ابزاری برای درآمدزایی در آینده استفاده کنید. این مفهوم ارزش قابل درآمدزایی (monetizable value) است یعنی ارزشی که بتواند در آینده برای شما پولسازی کند.در ادامه با سه مثال موضوع را برای شما روشن تر خواهم کرد :هاوارد شولتز، با ایده آوردن سنت قهوه ایتالیایی به ایالات متحده، یک کافی شاپ در سیاتل راه اندازی کرد که به سرعت در حال رشد بود. مانند تمامی کافی شاپ ها آنها نیز از طریق فروش قهوه کسب درآمد می کردند. شما می توانید میزان کشش چنین کسب و کاری را به راحتی از تعداد فنجان های قهوه فروخته شده اندازه گیری کنید، اما به شما اطلاعاتی راجع به اینکه چطور قهوه بیشتری بفروشید نمی دهد. تفکر ثروتمند بنیانگذاران استارباکس به همراه مطالعه آنها در رابطه با فعالیت های کلیدی مشتریانشان باعث فروش بیشتر آنها شد.آنها متوجه شدند که تعدادی از مردم که به استارباکس می آیند، ابتدا یک قهوه سفارش می دهند و در هنگام نوشیدن قهوه لپ تاپ خود را بیرون می آوردند و شروع به کار می کنند. حتی پس از مدتی کوتاه جلسه های کاری خود را نیز در کافی شاپ برگزار می کردند. جالب اینجاست که این اتفاقات در زمانی رخ داد که استارباکس اصلا مکان مناسبی برای کار کردن نبود! مثلا تصاویر هنری بر روی دیوارها وجود نداشت، صندلی ها راحت نبودند، شما مجبور بودید برای استفاده از وای فای پول پرداخت کنید.در حالی که این رفتار (ترک نکردن کافی شاپ بعد از نوشیدن قهوه و گذراندن زمان در کافی شاپ) ممکن است بعضی از مدیران فروشگاه را ناراحت کند. آنها با استفاده از داده های فروش خود به سرعت متوجه شدند که ارزش عمر (CLTV) این مشتری ها بسیار بیشتر از مشتری معمولی است که قهوه را می خرند و به سرعت کافی شاپ را ترک می کنند. به عبارت دیگر، متوجه شدند زمان صرف شده در کافی شاپ با پول خرج شده رابطه مستقیم دارد.استارباکس برای تحقیقات بیشتر در رابطه با این موضوع به بررسی کافی شاپ های دیگر پرداخت و درباره آنها اطلاعات دقیق تری بدست آورد. پس از آن استارباکس تصمیم گرفت یک کمپین تبلیغاتی با شعار '' سومین مکان بین خانه و محل کار شما''  راه بیندازد. آنها شروع به دعوت فریلنسرها کردند و برای اولین بار اصطلاح فضای کار اشتراکی را به وجود آوردند. به مرور زمان آنها امکانات خود را گسترش دادند. محیطی آرام فراهم کردند و اینترنت وای فای رایگان در اختیار مشتریان قرار دادند. بینش متفاوت، آنها را از یک کافی شاپ خیلی سریع به یک شرکت چند میلیارد دلاری تبدیل کرد.نمونه های مختلف مدل کسب و کار :1.کسب و کار مستقیم (Direct business model) :استارباکس نمونه ای از کسب و کار مستقیم با یک بازیگر است: فردی که تبدیل به مشتری می شود. در این نوع مدل، معیار کشش همان نرخ مشتریان و شاخص پیشرو، فعالیت های کلیدی مشتریانتان است.2. چند جانبه (multi-sided) :فیسبوک یک مدل کسب و کار کلاسیک چند جانبه با کاربران و مشتریان دارد. در مورد فیسبوک نیز، به راحتی می توان میزان کشش (traction) را سنجید. فیسبوک فقط از 2 معیار(metric) استفاده می کند: تعداد کاربران فعال روزانه و درآمد متوسط حاصل از هر کاربردر این نوع مدل ها، کاربران افرادی هستند که با رفتاری مشخص باعث ایجاد درآمد برای شما می شوند که به آن دارایی مشتق شده می گویند. در مورد فیس بوک، این دارایی مشتق شده بازدید های مکرری است که یک کاربر از فیسبوک انجام می دهد. این رفتار که باعث درآمدزایی از طریق تبلیغات برای فیسبوک می شود را می توان با استفاده از معیارهای مانند CPM، CPC و CPA اندازه گیری کرد.3. بازار (marketplace) :بازارها یک مورد خاص از مدل های چند طرفه هستند که در آن مانند مدل چند جانبه 2 بازیگر دارید اما به جای کاربران و مشتریان، شما خریداران و فروشندگان را دارید. Airbnb یک مدل تجاری کلاسیک است. این مدل پیچیده ترین مدل است، زیرا شما باید همزمان دو طرف را مدیریت کنید. ارزش فقط زمانی برای خریداران و فروشندگان ایجاد می شود که آنها یک معامله را انجام دهند و شما نمی توانید برای اندازه گیری میزان کشش به معیارهایی مانند تعداد آگهی ها تکیه کنید.یک کسب و کار با مدل بازار و با تعداد زیادی موجودی اما بدون داشتن معاملات هرگز موفق نخواهد بود و چنین کسب و کاری با تعداد آگهی های فراوان ولی بدون معامله یک کسب و کار شکست خورده است. Airbnb رشد کسب و کار خود را با استفاده از یک معیار(metric) که مستقیما با کشش در ارتباط است می تواند اندازه گیری کند که آن معیار تعداد اقامت رزرو شده است. اگر این تعداد به سمت بالا حرکت کند، مدل کسب و کار در حال کار کردن است در مورد مدل های دیگر چه؟شما می توانید میزان ترکشن را در هر نوع مدل کسب و کار با استفاده از این سه مدل اساسی، استخراج کنید.1. ابتدا مدل کسب و کار خود را به یکی از این سه مدل تطبیق دهید.2. معیار کشش خود را شناسایی کنید.3. سپس برای اندازه گیری میزان رشد شروع به اندازه گیری هفتگی این معیار کنید.خواندن مطالب بیشتر در Danup.irnavid elhaminavid elhamiTue, 27 Mar 2018 00:19:02 +0430https://virgool.ir/@navid.elhami/15-تکنیک-فوق-العاده-برای-ایده-پردازی-gufovkd6pde2 یکی از دغدغه های کارآفرینان یافتن ایده های مختلف و انتخاب ایده های مناسب از بین آنها برای اعتبارسنجی است. استفاده از این تکنیک ها سرعت و خلاقیت شما را در ایده پردازی بالا خواهد برد.تکنیک‌های مؤثر در ایده پردازی۱. تکنیک اسکمپر اسکمپر (SCAMPER) روشی برای ایده پردازی است که توسط باب اِبری (Bob Eberie) طراحی شده و قدرت اراده را در ایده پردازی به عنوان محرک اصلی در نظر می‌گیرد. در واقع این روش،‌ چک‌ لیست شناخته شده‌ای را شامل می‌شود که به فرد کمک می‌کند ایده‌هایش را برای بهبود محصولات موجود یا تولید یک محصول کاملا جدید ثبت کند. چک‌لیست تکنیک اسکمپر موارد زیر را در بر می‌گیرد :‌ حرف S که از كلمه‌ی substitution به معني جانشين‌سازي گرفته شده است.حرف C که از كلمه combine به معني تركيب كردن آمده است.حرف A که از كلمه‌ی adapt به معنيِ سازگاري و تعديل كردن می‌آید.حرف M که به كلمه‌ی magnify به معني بزرگ سازي اشاره دارد.حرف P که از كلمه‌ی put to other uses به معني استفاده در ساير موارد وام گرفته شده است.حرف E که از كلمه‌ی elimination به معني حذف كردن گرفته شده است.حرف R که از كلمه‌ی reverse به معني معكوس‌سازي می‌آید. ۲. طوفان فکریدر این فرآیند راه حل‌های بسیاری برای مشکلِ مشخصی، پیشنهاد می‌شود. اینجا تأکید روی تعداد ایده‌هاست نه درستی یا غلطی آنها. یعنی همه‌ی افراد، بدون ترس از انتقاد، آزادانه نظرشان را بیان می‌کنند و ایده‌هایشان با آغوش باز پذیرفته می‌شوند. در واقع، در یک جلسه‌ی طوفان فکری،‌ ایده هرچه نامتعارف‌تر،‌ بهتر! چرا که کم کردن شاخ و برگ ایده‌‌های بزرگ یا عجیب و غریب، ساده‌تر از تبدیل ایده‌‌ای کوچک به راه‌حلی مؤثر است.خیلی وقت‌ها چند ایده‌ی کوچک با هم ترکیب می‌شوند تا ایده‌ی خوبی به دست بیاید. به این کار هم می‌گویند : ۳=۱+۱ !اگرچه طوفان فکری را می‌توان یک نفره هم ترتیب داد (آدم‌هایی که با خودشان حرف می‌زنند را ندیده‌اید؟!) اما معمولا بر پا کردن چنین طوفانی، کاری گروهی است که با حضور جمعی متشکل از ۶ تا ۱۰ نفر انجام می‌شود.۳. لیست‌سازیتهیه لیست یک روش کاملا تحلیلی است که در آن با شناسایی نقاط قوت،‌ خصوصیت‌های مختلف محصول یا خدمت ارائه شده را فهرست می‌کنیم. مثلا برای اینکه بفهمیم چطور می‌توانیم یک محصول را بهتر کنیم،‌ قطعات آن را از هم جدا می‌کنیم،‌ ویژگی‌های فیزیکی هر قطعه را یادداشت می‌کنیم و تمام کارکردهای هر قطعه را بررسی می‌کنیم تا ببینیم تغییر در هر یک از اینها چه تأثیر مثبت یا منفی در عملکرد محصول دارد.۴. نقشه‌ ذهنینقشه‌ی ذهنی تکنیکی گرافیکی است که برای ترسیمِ ارتباط موجود میان قسمت‌های مختلف اطلاعات گردآوری شده یا ایده‌ها به کار می‌رود. در این تکنیک، هر داده یا ایده روی کاغذ نوشته شده و بعد با خط یا منحنی به ایده یا داده‌ی قبل یا بعد از خودش وصل می‌شود. به این ترتیب، شبکه‌ای از روابط به وجود می‌آید. این تکنیک اولین بار توسط محققی بریتانیایی به نام تونی بوزان (Tony Buzan) در کتابی با عنوان «از کله‌ات استفاده کن» که در سال ۱۹۷۲ منتشر شده است، در عالم ایده پردازی پیدایش شد. از نقشه‌‌های ذهنی در طوفان‌های فکری و در برنامه‌ریزی برای پروژه‌ها استفاده می‌شود. همچنین این تکینک در حل مسئله و یادداشت‌برداری نیز کاربرد دارد. مثل همه‌ی تکنیک‌های دیگری که از نقشه‌کشی استفاده می‌کنند، تکنیک نقشه‌ی ذهنی هم به دنبال طبقه بندی اطلاعات است تا بتواند مفاهیم و ایده‌ها را با دیگران به اشتراک بگذارد.برای تهیه‌ی نقشه‌‌ی ذهنی، اول باید عبارت یا کلمه‌ای را در وسط صفحه بنویسیم. بعد، باید هرچیزی که در رابطه با آن کلمه یا عبارت به ذهن‌مان می‌رسد در گوشه و کنار همان صفحه، بدون هیچ ترتیب مشخصی یادداشت کنیم. دست آخر هم باید سعی کنیم ارتباط میانِ تمام آن عبارت‌ها یا کلمات را با هم پیدا کنیم. مثل کاری که در شکل زیر انجام شده است:۵. تصویرسازی و محرک‌های تصویری‌ تصویرسازی یعنی برای فهمیدن یک مسئله،‌آن را به صورت بصری یا تصویری بررسی کنیم. در این روش، شما دیگر مجبور نیستید به خود مشکل فکر کنید، بلکه روی بخشِ کاملا متفاوتی (یعنی تصویر یا تصاویر) متمرکز می‌شوید. اما نکته اینجاست که همینطور که به تصویر نگاه می‌کنید،‌ ضمیرناخودآگاه شما کماکان به مسئله‌ی اصلی فکر می‌کند. بدین ترتیب،‌ از طریق کشف و شهود، ناگهان راه‌حل‌های زیاد و متنوعی به ذهن‌تان می‌رسد که باید به سرعت آنها را یادداشت کنید.یکی از بهترین تکنیک‌ها برای اینکه ذهن بتواند بین ایده‌ها و نکته‌ها رابطه برقرار کند، استفاده ازمحرک‌های تصویری است. این محرک‌ها باعث می‌شوند احساسات، عواطف و غرایز فرد که در طوفان فکری و در مواجهه با چالش‌های ابتکاری خیلی به کار می‌آیند، بیدار شوند.نحوه‌ی کار به این صورت است که تسهیل‌کننده (همان فردی که مسئول اجرای تکنیک است) تعدادی عکس از پیش تهیه شده را بین شرکت‌کنندگان پخش می‌کند. بعد از آنها می‌خواهد به عکسی که در اختیار دارند، نگاه کنند و هر چه دل تنگشان می‌خواهد را بنویسند. برایان ماتیمور (Bryan Mattimore) معتقد است که تصویر باید از لحاظ بصری جذاب باشد،‌ به چندین موضوع در آن اشاره شده باشد و انوع مختلفی از ارتباطات را به نمایش گذارد. در مرحله‌ی بعدی،‌ شرکت‌کنندگان، تیم‌های دونفره تشکیل می‌دهند و درباره‌ی ایده‌هایی که به ذهن‌شان رسیده، حرف می‌زنند تا مسئله‌ی مورد بحث در طوفان فکریِ مختصر و مفیدی، بررسی شود. در نهایت هم،‌ این گروه‌های دو نفره، ایده‌های منتخب را با دیگران به اشتراک می‌گذارند.ماتیمور می‌گوید که محرک‌های بصری بهتر است به ویژگی‌های مسئله‌ی مورد بحث اشاره کنند. مثلا اگر مشکل مورد نظر به صنایع تولیدی مربوط است،‌ بهتر است از تصاویر صنعتی استفاده شود. اما حتما باید در میان این عکس‌ها، تصاویر تصادفی هم بگنجانید،‌ چون ممکن است این نوع تصاویر، جرقه‌ی مبتکرانه‌ترین راه‌حل‌ها باشند.۶. استوری‌بوردممکن است قبلا در مورد کاربرد این تکنیک در سینما مطالبی شنیده باشید. نقش استوری‌بورد در ایده پردازی هم تفاوت چندانی با کاربرد آن در سینما ندارد؛ یعنی قرار است به کمک آن، داستانِ تصویری برای رسیدن به ایده‌ی مطلوب را خلق کنیم. استوری‌بوردها به افراد خلاق امکان می‌دهند تا اطلاعاتی را که در طول تحقیق به دست آورده‌اند به دیگران ارائه دهند. برای استفاده از این تکنیک،‌ باید مراحل و اطلاعات مختلفِ مربوط به هر ایده را روی برگه‌ها یا کارت‌های جداگانه‌ای نمایش دهید و آنها را روی تخته،‌ پنل یا هر سطح دیگری که می‌‌پسندید در کنار هم قرار دهید. همینطور ممکن است به جای استفاده از کارت، صِرفا به کشیدن قاب و کادری اکتفا کنید. مهم این است که تصاویر قابل درک، روابط بین ایده‌های مختلف کاملا مشخص و برای بیننده قابل فهم باشند. چیزی شبیه به این:۷. نقش‌بازیبله، درست خواندید،‌ نقش‌بازی! در این روش ایده را «بازی» می‌کنیم. در این روش، هر یک از افراد، نقشِ یکی از اعضا یا اجزای دخیل در ایده را برعهده می‌گیرد و درست مثل یک تئاتر آن نقش را بازی می‌کند؛ هم فال است و هم تماشا. هم لذت می‌برید و هم افراد از لاک دفاعی بیرون می‌آیند و ذهن‌شان بازتر می‌شود. این کار باعث می‌شود،‌ تا هر لحظه انتظار ایده‌ی محشری را داشته باشید.۸. تحلیل ریخت‌شناسیاین تکنیک از شناخت ساختاری جنبه‌های مختلف مسئله و مطالعه‌ی روابط بین آنها استفاده می‌کند. مثلا فرض کنید مسئله، تهیه‌ی تی‌شرت باشد. در اینجا سه جنبه‌ی مهم داریم: جنس،‌ رنگ،‌ سایز. هرکدام از این ابعاد، در حالت معمولی، ممکن است چند حالت یا خصیصه داشته باشند. مثلا ممکن است تی‌شرت‌ها در ۳ رنگ آبی، سبز و قرمز موجود باشند. حالا با فرض اینکه ۴ جنس مختلف و ۳ سایز داشته باشیم،‌ ۳×۴×۳ ترکیب مختلف برای چنین مسئله‌ای امکان‌پذیر خواهد بود. برای پیشرفت کار، ممکن است به این نتیجه برسیم که باید یکی از این ویژگی‌ها را تغییر داد یا ترکیب‌های جدیدی به وجود آورد.۹. پیوندهای اجباریاین یک تکنیک بسیار ساده است: ایده‌های کاملا متفاوت را به هم ربط می‌دهیم تا یک ایده‌ی جدید به دست بیاوریم. شاید نتیجه‌ی کار خیلی منحصربفرد و خاص نباشد، اما معمولا جالب و هیجان‌انگیز است. خیلی از محصولاتی که امروز از آنها استفاده می‌کنیم، نتیجه‌ی پیوندهای اجباری هستند. مثلا،‌ ساعتی که ماشین‌حساب هم هست؛ کفشی که چراغ می‌زند؛ ناخن‌گیری که دربازکن هم دارد و غیره. کمتر پیش می‌آید که نتیجه‌ی این روش به کشف‌های جدید یا محصولات انقلابی منجر شود اما معمولا محصولات به دست آمده، بازار خوبی دارند.۱۰. رویاپردازیبا اینکه خیلی‌ها قبول ندارند،‌ اما رؤیاپردازی یکی از بهترین روش‌ها برای رسیدن به ایده‌های عالی است. خود کلمه‌ی «رؤیاپردازی» اجازه می‌دهد، خیلی راحت و بازیگوشانه فکر کنیم. با این روش، رابطه‌ای عاطفی بین فرد و مسئله برقرار می‌شود که دستیابی به ایده‌ای فوق‌العاده را آسان می‌کند. وقتی در زمینه‌ی ایده پردازی از رؤیاپردازی حرف می‌زنیم، منظور خیال‌بافیِ مفید در راستای یک هدف مشخص است. خیلی از مخترعان از همین رؤیاپردازی به ایده‌های ناب رسیده‌اند. بهترین مثالش؟ اختراع هواپیما! اگر برادران رایت به رؤیایشان اجازه‌ی پرواز نداده بودند،‌ انسان‌ها هنوز گاری‌سوار بودند!۱۱. افکارنویسیاین روش هم خیلی ساده است. از شرکت‌کنندگان بخواهید به جای اعلامِ ایده‌هایشان، آنها را بنویسند. چند دقیقه‌ای برای این کار وقت در نظر بگیرید و بعد هرکس باید نوشته‌هایش را به فرد دیگری بدهد. این فرد، نوشته را می‌‌خواند و خودش هم به آنها چندتایی اضافه می‌کند. دوباره بعد از چند دقیقه برگه‌ها رد و بدل می‌شوند. بعد از مثلا ۱۵ دقیقه‌، یک نفر برگه‌ها را جمع می‌کند و در همان جلسه، درباره‌ی آنها بحث می‌کنید.۱۲. تفکر معکوساز خود کلمه‌ی «تفکر معکوس» معلوم است که این روش با روش‌های منطقی و عادی فرق دارد. یعنی، به جای فکر کردن درباره‌ی مسئله باید به ایده‌های مخالف فکر کنیم! مثلا به جای «چطور دنبال‌کننده‌هایم را بیشتر کنم؟»،‌ مسئله‌ی «چطور کاری کنم که اصلا هیچ دنبال‌کننده‌ای نداشته باشم؟»‌ را حل کنید! خواهید دید که برای بیشتر افراد ایده پردازی منفی ساده‌تر است چون بیشتر حال می‌دهد! اما زیاد هم وقت‌تان را سر تفکر معکوس نگذارید. ۱۰-۱۵ ایده‌ی معکوس، کافی است. بعد از پایان جلسه، هم می‌توانید همچنان در همان فضایِ معکوس به ایده پردازی ادامه دهید و هم، می‌توانید برای محکم‌کاری، دوباره مسئله را معکوس کنید. مثلا «من دیگر هیچ‌کدام از اکانت‌های شبکه‌های اجتماعیم را به روز نمی‌کنم» به «از حالا به بعد همیشه اکانت‌هایم را در تمام شبکه‌های اجتماعی به روز نگه می‌دارم» تغییر می‌کند.۱۳. زیر سئوال بردن مفروضاتدر بیشتر کسب‌وکارها اصولی نانوشته اما تأثیرگذار وجود دارد که همه برای انجام کارها به این اصول مراجعه می‌کنند. متأسفانه، کسی هم متوجه نیست که زیرسئوال بردن این مفروضات در هر قدم، یعنی باز کردن در به روی ایده‌ها و امکانات جدید!ماتیمور درباره‌ی زیرسئوال بردن مفروضات می‌گوید: «شرکت‌کنندگان باید برای چالشِ خلاقانه چارچوبی درنظر بگیرند. بعد باید ۲۰ الی ۳۰ مفروض (چه صحیح و چه غلط) تهیه کنند. در قدم بعدی باید از میان آنها چند مفروض را انتخاب کرده و به عنوان محرکی برای خلق ایده‌ی جدید یا آغاز تفکر استفاده کنند.»۱۴. معاشرت اجتماعیاگر قرار باشد کارکنان فقط با همکاران و دوستان‌شان معاشرت داشته باشند،‌ بعد از مدتی یک بُعدی می‌شوند و تنها از یک زاویه به مسائل نگاه می‌کنند. پس به آنها امکان بدهید با افرادی در محیط‌های کاری دیگر معاشرت کنند، مثلا آنها را تشویق کنید تا در لینکدین عضو شده و درگفتگوهای سودمندِ آن شرکت کنند. این کار دیدگاه‌شان را به روز می‌کند و شاید به جرقه‌های ذهنیِ تازه منجر شود. معاشرت اجتماعی در حوزه‌ی ایده پردازی، ممکن است حتی به گفتگوهایی منجر شود که هیچ ارتباطی با مشکل موجود نداشته باشند.۱۵. تشریک مساعیهمانطور که از عنوان پیداست، در تکنیک تشریک مساعی دو یا چند نفر دست در دست هم می‌دهند تا به هدف خاصی برسند. طراحان معمولا به این شکل عمل می‌کنند و به ایده‌های خلاقانه‌ی خود، در تشریک مساعی با سایرین و گروه همکاران، پر و بال می‌دهند.اینکه باید از کدام تکنیک استفاده کنید را می‌توانید با در نظر گرفتن نوع مسئله‌ی مورد نظر، نگرش مدیران و کارکنان به موضوع و امکانات در دسترس، مشخص کنید. در هر صورت فراموش نکنید، هرچه فرآیند ایده پردازی آزادانه‌تر و «طبیعی‌تر» دنبال شود، ایده‌ی بهتری به دست خواهد آمد.نوشته های من در : http://danup.irnavid elhaminavid elhamiSun, 11 Feb 2018 21:14:51 +0330https://virgool.ir/@navid.elhami/ناب-lean-چیست-و-چه-کمکی-به-استارتاپ-ها-می-کند-jg0hx9bz8mt2متد ناب (lean) یک رویکرد علمی برای ایجاد مدیریت در استارتاپ و دستیابی هرچه سریع تر به محصول مورد نظر می باشد.متد lean به شما می آموزد که چگونه استارتاپ خود را هدایت کنید و همچنین می آموزد که چگونه به طور پیوسته و پایدار کسب و کار خود را با شتاب فراوان رشد دهید.متد ناب (Lean method) یک رویکرد اصولی در توسعه محصول نوین است.بیشتر استارتاپ ها با یک ایده که فکر می کنند مردم به آن نیاز دارند شروع می کنند. آنها ماه ها و در بعضی موارد سال ها زمان خود را صرف ساخت محصول و کدنویسی آن می کنند بدون آنکه حتی یکبار آن را به مشتریان خود نشان دهند و یا از آنها بازخوردی بگیرند. زمانی که آنها محصول را روانه بازار می کنند با هیچ استقبالی از سوی مشتری مواجه نمی شوند چون در روند توسعه و تولید محصول با مشتریان احتمالی آینده در ارتباط نبوده اند.متد ناب به شما می آموزد که چگونه استارتاپ خود را هدایت کنید و چگونه به طور یکپارچه و با حداکثر شتاب آن را رشد دهید.با استفاده از متد لین شرکت ها و استارتاپ ها می توانند نظم را در سازمان خود به وجود آورند و ابزارهایی برای آزمایش چشم اندازها و اهداف آینده ایجاد کنند. با کمک متد ناب تا زمانی که هنوز محصول را به طور گسترده عرضه نکرده ایم مشتریانی اولیه ای برای آن یافته ایم.متد ناب صرفا برای صرفه جویی در هزینه ها نیست و همچنین فقط در مورد سریع شکست خوردن نیست متد ناب یک فرآیند و یک متدلوژی برای توسعه محصول می باشد.یکی از بخش های بسیار مهم متد ناب چرخه بساز - بسنج - بیاموز (تصویر زیر) است. اولین گام استفاده از بوم ناب جهت اعتبارسنجی ایده است. (می توانید برای یادگیری بوم ناب و نحوه استفاده از آن دوره آموزش تصویری «آموزش گام به گام تکمیل بوم ناب به همراه مثال» را تهیه فرمایید.) بعد از آن نوبت به اعتبارسنجی مشکل می رسد که از طریق مصاحبه های حضوری باید اعتبارسنجی شود. بعد از آن ساخت یک کمینه محصول پذیرفتنی برای اعتبارسنجی راه حل می باشد که کمک می کند در کمترین زمان ممکن بیشترین یادگیری را از مشتری داشته باشیم و هرچه سریع تر چرخه بساز بسنج بیاموز را طی کنیم.همچنین استارتاپ ها می توانند از یک روش توسعه تحقیقاتی به نام 5 چرا بهره گیرند که در حل مشکلات در طول مسیر کمک می کند. اگر روند پرسش 5 چرا به درستی انجام شود می تواند مشخص کند که مدل کسب و کار به خوبی در حال کار کردن است یا زمان آن فرا رسیده است که چرخش (Pivot) کند و تغییراتی در فرضیات و استراتژی خود انجام دهد.واحد مناسب برای اندازه گیری پیشرفت استارتاپ ها یادگیری معتبر (Validated Learning) است. زمانی که کارآفرینان از یادگیری معتبر استفاده کنند زمان توسعه محصول به طور چشم گیری کاهش می یابد.یادگیری معتبر یک روش دقیق برای نشان دادن پیشرفت در حالتی است که با عدم قطعیت های بسیار رو به رو هستیم.زمانی که شما می توانید به راحتی متوجه شوید که مشتری دقیقا از شما چه می خواهد و حاضر است بابت چه چیزی هزینه کند چرا باید به دنبال ساخت نسخه بتا محصول خود بعد از مدتی طولانی باشید که مشتری هیچوقت آن را ندیده و از آن استفاده نکرده است.۵ اصل اساسی متد ناب (Lean method) :۱٫ کارآفرین ها همه جا هستند.نیازی نیست برای کارآفرینی حتما در گاراژ خانه خود کار کنید.۲٫ کارآفرینی به نوعی مدیریت است.استارتاپ یک سازمان است و به مدیریت نیاز دارد، اما این مدیریت باید متناسب با شرایط خاص استارتاپ ها باشد.۳٫ یادگیری همزمان با اعتبارسنجیهدف اصلی استارتاپ ها یادگیری ساخت یک مدل کسب و کار پایدار و مقیاس پذیر است. این یادگیری باید بر اساس یک روش علمی باشد تا بتوان هر یک از عناصر کسب و کار را جداگانه ارزیابی و اعتبارسنجی کرد.۴٫ حسابداری نوآوریبرای اینکه بتوانیم نتیجه بهتری بگیریم، باید ابتدا میزان پیشرفت را اندازه گیری کنیم، اهدافی مشخص تعریف کنیم و وظایف را داخل تیم اولویت بندی کنیم. به این ترتیب، نوع جدیدی از حسابداری به نام حسابداری موآوری به وجود می آید،۵٫ بساز-بسنج-بیاموزاستارتاپ ها یک چرخه بنیادی دارند. آنها باید ایده را به محصول تبدیل کنند، از مشتری(کاربر) بازخورد دریافت کنند و سپس تصمیم بگیرند که به راهشان ادامه دهند یا اینکه چرخش (Pivot) کنند.navid elhaminavid elhamiFri, 09 Feb 2018 00:19:20 +0330