<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های nasstaran</title><link>https://virgool.ir/feed/@nasstaran</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 22:03:59</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>nasstaran</title><link>https://virgool.ir/@nasstaran</link></image><item><title>تمرین برای عکس</title><link>https://virgool.ir/@nasstaran/تمرین-برای-عکس-bhtha1patfkh</link><description>...کلید انداختم و درب آپارتمان را باز کردم.خیلی خسته بودم . چند بار مادر را صدا کردم .آهی کشیدم وبه خودم گفتم:(( حتما&#34; باز رفته خرید.)) به آشپزخانه رفتم .روی گاز هیچ قابلمه ای نبود.در یخچال را باز کردم غذایی نبود.کتری را پراز آب کردم و روی گاز گذاشتم تا جوش بیاید.چشم ام به کاغذی افتاد که روی میز با باد کولر تکان می خورد. آهی کشیدم کاغذ را باز کردم و دست خط مادر را شناختم:((عزیزم ناهار خانه ی دایی ات دعوت هستیم .خواستی تو هم بیا.)) مادر کی میخواست متوجه شود که دوست ندارم خانه دایی احمد بروم؟بعد از اینکه جواب من به خواستگاری پسرشان منفی بود با من رفتار خوبی نداشتند.با صدای سوت کتری به خودم آمدم و برای خودم چای دم کردم. به ساعت دیواری مان نگاهی می اندازم. بازآهی می کشم.ساعت از ازچهار گذشته است .پدرم کارمند شرکتی است که بعد از تعطیلی شرکت تا به خانه برسد مسافرکشی می کند.چهار تا خواهر هستیم.دوتا از خواهرهایم ازدواج کرده اند. چند روز دیگر تولد خواهر زاده ام است.تصمیم گرفته ام برای تولد او سه چرخه بخرم.چون همیشه از من سه چرخه میخواست.برای خودم چای لیوانی می ریزم. وبا چند عدد بیسکویت داخل سینی می گذارم و به اتاق ام می روم.از پنجره اتاق ام به حیاط خانه مان نگاه میکنم.به گذشته ها می روم.به زمان کودکی ام فکر می کنم که در حیاط خانه مان دوچرخه سواری می کردم. بدون اینکه کسی به من دوچرخه سواری یاد دهد خودم یاد گرفته بودم.پدرم برای تولد هفت سالگی ام یک دوچرخه صورتی چهار چرخ خریده بود.با صدای زنگ تلفن دوباره به زمان حال برمی گردم. گوشی را برمی دارم می دانم خواهرم است:_ ((الو سمیه پس چرا برای ناهارخانه دایی احمد نیامدی؟؟ ))_((الان رسیدم خانه.چه خبر؟))_((علی با دختر خاله زهرا نامزد کرده. دیگه راحت شدی. می توانی با خیال راحت بیای خانه دایی...چون برای شام هم مهمان هستیم.))لبخندی می زنم و خوشحالم که کدورت ها به پایان رسیده...</description><category>nasstaran</category><author>nasstaran</author><pubDate>Sun, 12 Jul 2020 01:24:55 +0430</pubDate></item></channel></rss>