<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های nasimaakbarpour</title><link>https://virgool.ir/feed/@nasimaakbarpour</link><description>یک دانشجو؛علاقمند به سینما؛زبان آموز فرانسه؛</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:42:33</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/228111/avatar/ObMgbm.png</url><title>nasimaakbarpour</title><link>https://virgool.ir/@nasimaakbarpour</link></image><item><title>من فقط جسم ام را با خودم بردم!</title><link>https://virgool.ir/Oblivion/من-فقط-جسم-ام-را-با-خودم-بردم-g1v4lv2g1b11</link><description>حباب های خالیتمام واحد های گذرانده شده همان طور که آخر ترم سریع وارد مغزم می شوند، بعد امتحان،سریع کوچ‌ می کند و می روند و تنها ردی کوچک در گوشه ذهن می گذراند. از ردهای باقی مانده می فهمم  یک پوشش خوب باید صاف و یک دست باشد ، تک تک اجزاش شبیه هم باشد و از یک‌ساختار پیروی کند ،بعد می‌ فهمم تمام یک خط بالا تنها در  کاغذ اعتبار دارد و در واقعیت چیز دیگری است؛{ هر جز برای خودش سازیِ جداگانه می زند و با هر ساز اعلام استقلال می کند} .اینکه پوشش در همه جا یکسان و صاف باشد و در یک کلام  بی نقص باشد یک آرزو محال است که اگر انجام بگیرد دیگر خبری از گیجی و آشفتگی و هر گونه نقص نیست. تمام تلاش های که برای پوشش  انجام می گیرد تنها در یک جهت است رفع تفاوت ها،رفع عیب ها، یکسان سازیپوشش ها خیلی شبیه آدم ها هستند رفتار های عجیب و ظریفی دارند! رفتارشان مستقیما به شرایط دمایی و فشاری  بستگی دارد ، همه پوشش وقتی دما خیلی بالا و فشار بالاتر از حدی  می رود به جای  جاری شدن به دست خودشان  تخریب می شوند! یک چیزی مثل پایان یک ستاره {نابودی انسان ها توسط خود انسان ها}.پوشش ها وقتی قرار است در جای جدید سکونت کنند هم مثل ادم ها هستند البته مثل مهاجر ها، در هر جایِ دنیا،بعضی هایشان راحت می پذیرند و در محیط جدید به زندگی ادامه می دهند،بعضی حباب های اطراف خودشان ایجاد می کنند زود گذر، تا کمی با شرایط خودشان را سازگار کنند وبعد رها شوند. اما دسته سوم pin holes ها:با این که حالا صد ساله از کشف اش گذشته هنوز انسانی نمی داند چرا آن ها پدید آمدند روایت های زیادی وجود دارد شاید آن ها دسته دوم های بودند که خوش اقبالی از آن ها روگردانده بود و سازگاری را ندیدند و هیچوقت با همه همراه نشدند. یا کسانی بودند که هیچ وقت در دلشان نخواستند سازگار شوند! شاید در وجودشان تعلق به جای اول هیچوقت      خاموش نشد و شد بلای جان!حباب نشانی است از جای که اول بودند، حباب خالی ها برای اینکه چند ثانیه بیش تر در این خیال باشند دست به قمار سنگینی می زنند! هنوز علم با تمام پیشرفت اش کشف نکرده که چرا این پدیده رخ می دهد دلتنگی است؟ ترس است ؟ یا تنها رخدادی بی دلیل است.این ترکیدن حباب برای پوشش دقیق مثل یک زخم می ماند. شاید کمرنگ شود یا شاید روی اش را پوشاند اما هیچوقت در درون پوشش حل نمی شود.اما من به گمانم حباب ها در این جا به جایی فقط جسم شان را با خودشان بردند و دلشان برای روح شان تنگ شده و به امید این روح حباب را تا اخر ادامه داده اند! خیلی خوشحال می شم نظرتون رو بدونم!پی نوشت:این متن از مکانیزم پوشش های الی و اصطلاحی در این صنعت به اسم pin holes تاثیر گرفته.</description><category>nasimaakbarpour</category><author>nasimaakbarpour</author><pubDate>Thu, 29 Oct 2020 02:14:12 +0330</pubDate></item><item><title>دیگر کسی به این خاطرات تعلق ندارد!</title><link>https://virgool.ir/Oblivion/دیگر-کسی-به-این-خاطرات-تعلق-ندارد-voiqoxinwlkm</link><description>عکسی از فیلم افسانه 1900وقتی حرف از خاطره می شود انسان تنها به  تصاویر سه بعدی راضی نمی شود  خاطرات گنجینه از جزئیات ذهن سیال ما هستند، خاطره بو دارد،طعم دارد،مکان و رنگ دارد و البته که آدم دارد!!افراد خاطره گاهی تنها آدم خاطره ما هستیم و گاهی آدم های دیگر؛به  خاطراتی که تنها یک انسان حضور دارد حسودی ام می شود ان ها از هر نظر امن هستند,افرادشان نمی روند عوض نمی شوند؛ اما باز هم در امان نیستند مکان ها تغییر می کند خانه ها فرسوده می شوند جنگل ها نابود می شوند و دیگر خاطره به مکانی تعلق ندارد؛ انسان باید خیلی شانس داشته باشد تا خاطره اش از دست زمان در امان بماند! و اگر شانس نداشته باشد خاطره چیزی دارد که دیگر متعلق به این جهان نیست و چه بهتر خاطره کوچ می کند به دنیای دیوان و پری ها!!خاطره آدم های دیگر هر سال که می گذرد جدا از عددی که کنار سن اش بزرگ تر می شود؛ جدایی از تنهایی, او هر سال خاطرات زیادی از دست می دهد با فوت همسرش حالا پدرش و سال ها پیش مادرش!.مادربزرگم هر بار در خاطرات تنها تر می شود، دیگر ادم های خاطره وجود ندارند، خیلی  هم بخواهند ابراز وجود کنند در طاقچه خانه است که محل همیشگی غبار است.حالا هر روز مکان خاطره که سال های سال توانسته بود از چنگ زمان امن نگه اش دارد سر ناسازگاری در می اورد و باران و غبار را مهمان اش می کنند به دنباله اش هم دیگران وادار اش می کنند به نابودی خانه رضایت بدهد.لج باز شده و حق دارد با نابودی خانه هیچ سندی از ادم های خانه موجود نمی ماند، خبری از خاطرات بی پولی و جنگ و ترس و سال های سال تنهایی اش می رود و ردی هم باقی نمی گذارد . محل دائمی خاطره هم دارد این اواخر بازی در می اورد, یادش می رود و این به یاد رفتن ناراحت اش نمی کند. خاطره ای که آدم هایش رفتند, مکان هایش رفته،تنها فایده اش دلتنگی است و بهتر که برود.زمان خاطرهدر اصل  خاطره به گذشته تعلق دارد اما حالا دیگر تنها به گذشته بسنده نمی کند حال را در دست می گیرد و اینده را مدام به خودش سو می دهد روبر مرل در کتاب شیرین قلعه مالوویل معتقد بود گذشته برای انسان کنونی دوبار تکرار می شود یک بار خود گذشته یک بار هم فکری که به گذشته برود.شاید دلیل به جا ماندن اشیا و مدل های قدیمی زندگی یک نشان باشد از اینکه ما چه قدر دلتنگ گذشته ایم و در گذشته چه چیزی جا گذاشتیم! تحقیقاتی نشان دادند علت اصلی اینکه کتاب کاغذی هنوز در رونق است  این است که انسان دلتنگ گذشته می شود! نقطه امندر آخر سر شاید باید گفت گذشته امن است خبری از اضطراب و تنشی آینده ندارد؛این که  کند بگذرد یا سریع در دست ماست این تصاویر امن هستند.پوستر متن متعلق به فیلم افسانه 1900 ساخته تورناتوره است.خاطرات در ذهن ما امن هستند من خیلی خوشحال می شم نظر شما رو بدونم.ممنون که خوندید.</description><category>nasimaakbarpour</category><author>nasimaakbarpour</author><pubDate>Sat, 26 Sep 2020 03:43:54 +0330</pubDate></item><item><title>شرح حالی از شربت معجزه کرونا!</title><link>https://virgool.ir/@nasimaakbarpour/شرح-حالی-از-شربت-معجزه-کرونا-k2rrwspa66gm</link><description>شربت معجزه!!بختک در جوانی!!(این یک داستان واقعی است و از به کار بردن نام شهر مورد نظر صرف نظر شده است).درست وقتی که دانشمندان در سر رقابت برای کشف واکسن کرونا سر ودست می شکستند و به سنگ می خوردند ،حتی قبل از اینکه پوتین واکسن یا آب مقطر اش را بلای جان دخترانش کند؛بله خیلی قبل از این اتفاق ها خبرش آمد.یک خبر پخش شد و بی خبر گم شد &#34;شربت کرونا در شهری شمالی  کشف شد توسط دانشمندان آن شهر &#34;.خبر هنوز در کذبی و راستی اش مانده بود و کسی مهر تایید را نفشرده بود که دلبرکان بازار سیاه بدون تعلل و کشتن کمترین وقت وارد شدند و این دارو که توسط عطاران عرضه می شد، شد گوهری کمیاب! نشان به این نشان که یکی از  اقوام به نشان موفقیت از تصاحب این دارو کمیاب گفت!حالا سوال است این دانشمندان از کجا آمدند که هیچ جا خبری از وجود نمی دهد؟!شهر پیشرفت می کند....حقیقت این است که این خبر خودش از کرونا وحشتناک تر است!! باور نمی کنید، هر زن و مرد  در جواب به تمام محدودیت ها که این بختک تنگ نظر،کرونا،به زندگی شان وارد کرده است این دارو را در دست فگرفته و مانند مهر حاکم بزرگ ،بیتی کومان ،همه جهان را به تعظیم وادار کرده  و گفته&#34; کرونا تنها به خارج از شهر  تعلق دارد جناب یا خانم&#34; بله آن وقت شهرمن  سریعا استقلال سیاسی اش را می گرفت در دستش و باز ما پایتختی جهان را می گرفتیم و می زدیم در کار فروش شربت!! و چه اقتصادی برای خودمان می ساختیم  اصلا شاید می شدیم نسخه وطنی لوکزامبورگ ..... اما حیف که تمام خبرهای خوب زود می روند.چند روز بعد کاشف به عمل آمد شربت حاوی محصولات تریاک و کریستال،شیشه،و بقیه مواد مشتق شده از مورفین است و تاثیری بر کرونا ندارد؛ آری!!حالا می خواهم بدانم آن ها که شربت معجزه را گرفتند از اثرات توهم و شادی اش راضی بودند یا نه؟!تریاک یک گیاه است که عکس اش را می بیند گل قشنگی هم  دارد. درست اش این بود که این گیاه بجای تمام جان های که گرفت و زندگی های که تباه کرد این بار باید  این مرض کرونا را حل می کرد و نکرد هنوز هم همان  نحس و بختک همیشگی است و بس!!</description><category>nasimaakbarpour</category><author>nasimaakbarpour</author><pubDate>Tue, 25 Aug 2020 17:34:06 +0430</pubDate></item><item><title>شیر کاکائو دزد</title><link>https://virgool.ir/@nasimaakbarpour/شیر-کاکائو-دزد-ml8ddnn6bl5j</link><description>تصویر احتمالی از دزد عزیزدزد چه کسی می تواند باشد؟!ما متولدین دهه پیشرفت بودیم و دنیای اطرافمان از هر طرف داشت می رفت که هرچی در گذشته بود را کنار بگذارد و همه چی درست و حسابی شود و به بیانی دیگر مدرن ها وارد بشوند. درست در همان سال ها شیر کاکائو دزد سر و کله اش پیدا شد!! .روایت های متفاوتی در موردش هست اما به نظرم وی از نسل نخود و لوبیا دزد های سابق بود که با پیشرفت صنایع غذایی به شیر کاکائو رو آورده بود ؛جا دارد که بگویم شیر کاکائو ابدا مورد پسند من نمی باشد و هرگونه مقایسه شیرکاکائو در اطرافیان با رود بسیار پاکیزه هراز صورت می گیرد !.ترم یک بودیم و تازه خانه و خانواده  را ترک کرده بودیم. ترس مکان و ادم های جدید و از یک طرف خجالت ما را یک لحظه امان نمی داد .ما هم بین خودمان و بقیه دیوارهای  در ذهن هایمان کشیدیم تا کمی آرام بگیریم، ساکت بودیم و به چشمان هم نگاه نمی کردیم تا نکند خدایی نکرده دیواری بشکند.هر هفته همه ما پنج تا  هم اتاقی،شش عدد شیرکاکائو کوپنی که حق صبحانه دانشجو بود را با افتخار می گرفتیم و در یخچال می گذاشتیم  و موقع خوردن صبح ها یکهو می دیدم شیر کاکائوی موجود نمی باشد !!؛آن موقع ها دیوار های کار خودشان را کرده بودند و تنها یک لبخند تلخ سر صبح،  که ناشی از کلافگی و گرسنگیاحتمالی تا  ظهر بود ، کافی بود.یک دو ماهی به همین شکل  گذشت تا آخر، داد یکی از ما در آمد که خدایا .. این چه وضعی است و..این حرفا! آن لحظه که هر پنج تای ما به تصدیق سر را تکان دادیم را نمی شود توصیف کرد انگار یک حقیقت تلخ فاش شده و ما نمی خواهیم باور کنیم آ بله ما یک دزد داشتیم!! ان هم در بیرون اتاق ؛نمود تصویری  آن لحظه را تنها می توان در فیلم های دم دستی دید. دزد خودش را نشان می دهد:یک روزی از اواخر ترم صبحی زود که به دلیل الودگی هوا دانشگاه را تعطیل کرده بودند ،فردی در اتاق را زد و با عشوه گفت نسیم جان شیر کاکائو دارین!؟ من در خواب و بیداری بودم که گفتم کنار یخچال  است و تنها صدا و تصویری محو از او دیده شد که بخاطرش بارها سرزنش شدم که چرا بلند نشدی چند تا حرکت بزنی!!. دزد اگر تنها شیر کاکائو می دزدید خوب بود اما دزد شروع کرد به گردو دزدی!! گردو تنها کوپن گران خوابگاه بود. گردو آن روزها تازه خودش را در گروه آجیل ها جا کرده بود و یکهو رشد طبقاتی کرد و قیمتش از همه خوراکی ها یخچال بیش تر شد .ضربه ناجوانمردانه او: فرجه بود و به بهانه درس خواندن در خوابگاه ماندیم  هفته ی فرجه دزد هر دفعه با اسم یکی از ما ناهار یا شام  را از نگهبانی می گرفت و شبی نبود که یکی از ما گرسنه نباشد آخر هفته امتحان؟ً! بی شرف !!! البته دوستی عمیقش با یکی از افراد اتاق موجب شد که از گرسنگی بقیه اتاق کاسته شود. آن ترم تمام شد و ما ماندیم با دزد اتاق که هیچوقت شناخته نشد . به کسی هم چیزی نگفتیماین داستان بر پایه حقیقت نوشته شده..</description><category>nasimaakbarpour</category><author>nasimaakbarpour</author><pubDate>Tue, 28 Jul 2020 06:33:53 +0430</pubDate></item></channel></rss>