https://virgool.ir/feed/@nargessi_aگرافیست و مارکتر، شیفته تصویرسازی! عاشق قهوه و گربه :)fa2026-11-12 06:10:51https://files.virgool.ir/upload/users/9936/avatar/Yuz3P6.jpeghttps://virgool.ir/@nargessi_ahttps://virgool.ir/@nargessi_a/فنجان-سوم-اسپرسو-شماره-۱-doj3veamvdugتوی چند پست آینده می‌خوام خلاصه و کاربردی درباره‌ی اسپرسو، دستگاهش و انواعش بنویسم. این پست درباره‌ی دستگاه‌های مختلفیه که این نوشیدنی عجیب و جذاب رو برای ما درست می‌کنن. (همراه با کلی عکس)همونطوری که قبلا اشاره کردم، قهوه‌ی اسپرسو توی زمان کم با آب نزدیک به دمای جوش و تحت فشار درست می‌شه. یکی از دستگاه‌هایی که این کار رو انجام میده، ارزون و در دسترس و راحت هم هست موکاپاته (moka pot). موکاپات که با دیزاین مدرن و خاصش توی سایزهای مختلف و انواع برقی و معمولی (که نیاز به منبع گرما دارن) تولید میشه، اولین بار توی سال ۱۹۹۳ توسط یه آقای مهندس ایتالیایی به اسم Alfonso Bialetti ساخته شده (هرچیز خوبی که داریم از این ایتالیایی‌ها داریم!). هر موکاپات سه تکه داره: یک محفظه‌ی آب، یک فیلتر قیفی شکل فلزی و یک محفظه‌ی قهوه که روی همه‌ی اینها قرار می‌گیره. نحوه‌ی کارش اینطوریه که آب وقتی شروع می‌کنه به گرم شدن و کم کم جوشیدن، از فیلتر میاد بالا، با فشار از قهوه رد می‌شه (چون جایی برای موندن نداره!) و از لوله‌ی وسط قسمت بالایی موکاپات میاد بالا و میریزه توی محفظه‌ی قهوه و تمام! بسته به مقدار اسپرسویی که قراره درست کنیم، توی قسمت پایینی آب می‌ریزیم، فیلتر رو روش قرار می‌دیم و قهوه‌مون رو می‌ریزیم و تَمپ* می‌کنیم، قسمت رویی رو قرار می‌دیم و محکم می‌کنیم و بعد موکاپات رو روی شعله‌ی کم قرار می‌دیم (یا اگه موکاپاتمون برقیه، روشنش می‌کنیم) و صبر می‌کنیم تا قهوه آماده بشه. مهم‌ترین نکته‌ای که درباره‌ی درست کردن قهوه با موکاپات هست اینه که باید بلافاصله وقتی قهوه آماده شد اون رو از روی شعله برداریم، وگرنه هم دستگاهمون آسیب می‌بینه و هم قهوه‌مون میسوزه و طعم خوبش رو از دست می‌ده.حالا می‌رسیم به دستگاه‌های اسپرسوساز. این دستگاه‌ها با برق کار می‌کنن و برندهای مختلفی انواع اونها رو با قیمت‌های مختلف تولید می‌کنن. پایه‌ی کار همه‌شون یک جوره: دستگاه یک محفطه‌ی آب داره و قهوه توی یک فیلتر توی یک قطعه به اسم پورتافیلتر (portafilter) قرار می‌گیره، تَمپ* می‌شه و بعد پورتافیلتر سرجاش بسته میشه و با زدن دکمه، دستگاه آب رو گرم می‌کنه و اسپرسوی ما رو آماده می‌کنه. البته همه چیز به این راحتی نیست!دستگاه‌های اسپرسو، دو مدل رایج اتومات و نیمه اتومات دارن. توی دستگاه‌های اتومات، ما بجز ریختن قهوه و آب و زدن دکمه‌ی دستگاه کار زیادی نمی‌تونیم بکنیم، نهایتا بعضی‌هاشون یک محفظه واسه‌ی گرم کردن شیر دارن و یک قسمتی که می‌تونیم از بین برنامه‌های ازپیش تعیین‌شده‌ی دستگاه، قدرت قهوه‌مون رو انتخاب کنیم. اما توی دستگاه‌هایی که Manuel mode دارن، اینطوری نیست. همه‌ی فاکتورهای مختلف قابل تنظیم دستی هستن. این دستگاه‌ها خیلی قیمت بالایی دارن و معمولا اون چیزهایی هستن که توی کافه‌ها می‌بینیم. توی این دستگاه‌ها، دمای آب، فشار آب، زمانی که تولید قهوه طول می‌کشه و خیلی موارد دیگه قابل تنظیم هستن، و همه‌ی این موارد وابسته به نوع قهوه‌ای که برای تولید اسپرسو استفاده می‌شه، نوع روست‌ش و از اون مهمتر نوع اسپرسویی که قراره از این فرآیند به دست بیاد هستن! این تنظیمات برای هر دستگاهی با دستگاه دیگه فرق داره، پس کار کردن باهاشون خیلی پیچیده و دقیقه و نیازمند به یه عالمه آموزش، دانش و تجربه‌ست. اینم بگم که این دستگاه‌ها فقط اسپرسو تولید نمی‌کنن، بلکه با استفاده از اون‌ها می‌شه شیر رو هم گرم کرد و فوم گرفت، آب جوشی که برای تولید بعضی از نوشیدنی‌ها تولید میشه هم کار اینهاست، و کلی کار دیگه!دستگاه‌های اسپرسو فقط همین دو مدل نیستن، انواع خیلی متنوع و عجیب غریبی دارن، مثل این عکسهایی که این زیر هست. من فقط درباره‌ی دوتا از معروف‌ترین و رایج‌ترین انواعشون توضیح کلی دادم.* تَمپ کردن (tamp) عملی‌ه که واسه‌ی درست کردن اسپرسوی خوب ضروریه. هنگامی که آب وارد فیلتر می‌شه، برای عصاره‌گیری مطلوب قبل از اینکه به قهوه برسه به فضای خالی نیاز داره وگرنه اسپرسومون عطر و طعم خوبی نخواهد داشت. برای تمپ کردن بعد از اینکه مقدار مناسب قهوه توی فیلتر ریخته شد، یک وسیله به اسم تَمپِر (tamper) رو مستقیم از بالا روی سطح قهوه قرار می‌دن آروم و با فشار ثابت اون رو روی سطح قهوه فشار می‌دن تا سطحش صاف و یکدست بشه. بعد عصاره‌گیری رو شروع می‌کنن.خب، این هم از این! توی پست بعدی می‌بینمتون!نرگس عطایی احسنینرگس عطایی احسنیSat, 24 Aug 2019 19:54:33 +0430https://virgool.ir/@nargessi_a/فنجان-دوم-پایهشناسی-xpqjozduv9o7توی پست قبلی، از این گفتم که گیاه قهوه چیه و چه اتفاقهایی براش میفته تا آماده‌ی دم‌آوری بشه. امروز می‌خوام درباره‌ی نوشیدنی‌ها بنویسم.تقریبا هرجای دنیا، یه نوشیدنی با پایه قهوه خودش رو داره و این نوشیدنی با آداب و رسوم مخصوص خودش سِرو می‌شه. یکی از معروف‌ترین‌هاشون «قهوه ترک» هست که همه‌مون حداقل یکبار ازش نوشیدیم. اما امروز نمی‌خوام درباره این سنت‌ها صحبت کنم. نوشته‌ی امروز بیشتر توی کافه‌ها به دردمون می‌خوره و درباره‌ی نوشیدنی‌های رایجیه که هرجای دنیا بخوایم سفارش بدیم به این اطلاعات نیاز خواهیم داشت.همونطور که همه ‌می‌دونیم، نوشیدنی‌های پایه‌ی قهوه انواع خیلی مختلفی دارن، که بنا به نحوه‌های مختلف آماده‌سازی‌شون دسته‌بندی می‌شن. دوتا از معروف‌ترین‌هاش قهوه‌ی ساده (که می‌شن همون قهوه‌های دمی) و قهوه اسپرسو هستن. برای تهیه قهوه‌های دمی، قهوه‌ی آسیاب شده رو به همراه آب با روش‌هایی مثل دم کردن یا چکه‌ای (مثل کلددریپ) یا سرد (کلدبرو) دم می‌کنن و برای تهیه اسپرسو، آب نزدیک به دمای جوش رو با فشار از قهوه‌ی آسیاب شده با غلظت بالا (با دستگاه‌هایی مثل موکاپات یا اسپرسوساز اتومات یا نیمه اتومات که همون چیزهایی‌ن که معمولا توی کافه‌ها می‌بینیم) رد می‌کنن تا عصاره‌ش رو بگیرن. اولین دستگاه اسپرسوساز توی شهر تورین ایتالیا توسط یه آقایی به اسم Angelo Moriondo در سال ۱۸۸۴ برای کم کردن زمان دم‌آوری قهوه ابداع شد، واسه همین اسم این نوع قهوه شد اسپرسو (این کلمه توی زبان ایتالیایی یعنی «سریع» ). اسپرسو نسبت به بقیه انواع قهوه، غلظت بالاتری از مواد محلول و معلق جامد توی آب رو داره، و روی سطحش یه فوم داره که توی زبان ایتالیایی بهش می‌گن crema. همچنین، نسبت به بقیه انواع قهوه توی واحد حجم یکسان کافئین بیشتری داره، واسه همین معمولا توی مقیاس کمتری نسبت به بقیه سِرو می‌شه.قهوه‌های دمی، از ریختن آب روی قهوه‌ی آسیاب شده به دست میان. اِروپرس (Aeropress)، فرنچ‌پرس (French Press)، کمکس (Chemex)، وی۶۰ (V60) و کلدبرو (Cold Brew) همه مثالهایی واسه‌ی قهوه دمی هستن. این دسته از قهوه‌ها مثل اسپرسو تحت فشار درست نمی‌شن و آبی که برای دم‌آوری‌شون استفاده می‌شه سر فرصت از قهوه‌ها رد می‌شه و عصاره‌ش رو می‌گیره، بنابراین غلظت کمتری دارن. معروف‌ترین تصویری که از قهوه‌ی دمی توی ذهن همه‌مون هست، یک پارچ شیشه‌ایه که وسطش یکم باریک‌تره، روی دهانه‌ش یه فیلتر قرار می‌گیره که توش قهوه‌ی آسیاب شده هست، از بالا آب داغ روی قهوه ریخته می‌شه و یواش یواش قسمت پایینی پارچ، پر از قهوه‌ی دمی خوش عطر و بو می‌شه، و این چیزی نیست جز کمکس! و ما این تصویر رو مدیون سریال Friends هستیم.دیگه سرتون رو دردنیارم! توی پست بعدی می‌بینمتون! پ.ن: نظرات، انتقادات، پیشنهادات، حرف، سخن! توی کامنت‌ها منتظرتونم.نرگس عطایی احسنینرگس عطایی احسنیSun, 18 Aug 2019 17:39:31 +0430https://virgool.ir/@nargessi_a/فنجان-اول-گیاهشناسی-qw7glq5i1tmeتوی این پست می‌خوام درباره‌ی خود قهوه صحبت کنم! اگه بخوام همه‌ی انواعش رو بگم، سرتون درد می‌گیره و این نوشته ممکنه تا ده هزار کاراکتر و بیشتر بره، پس به اطلاعات خلاصه و مفید بسنده می‌کنم.یه گیاهی هست به اسم گیاه قهوه. این گیاه،گلهایی شبیه گل یاسمن داره، بین ۳ تا ۵ سال بعد از کاشتن نشاء، (بستگی به اینکه چه شرایطی داره و همه چیز مساعد هست یا نه) بین ۳ تا ۱۰ متر رشد می‌کنه و میوه می‌ده. میوه‌ی این گیاه به صورت خوشه‌ای درمیاد، و بین ۶ تا ۹ ماه زمان می‌بره تا کامل برسه. اول رنگشون سبزه، بعد کم کم زرد میشن و وقتی که کامل برسن بنفش یا قرمز می‌شن. این میوه‌ها رو می‌چینن، خشک می‌کنن تا پوستش کنده بشه و بعد برشته می‌کنن، و بعد هم آسیاب و عصاره‌ی این دونه‌ی آسیاب شده چیزیه که ما به‌عنوان یه نوشیدنی زیبا به اسم قهوه می‌نوشیم.درختچه‌ی قهوه چندین گونه‌ی مختلف داره که از هرکدومشون یک نوع دونه (همون میوه) به دست میاد که معروف‌ترین هاشون «عربیکا» و «روبوستا» هستن. اگه قهوه‌خور و یکم کنجکاو باشین قطعا این دوتا اسم رو شنیدین. اما حالا فرق این دوتا چیه: عربیکا مرغوب‌ترین و خوش عطر و طعم‌ترین و قدیمی‌ترین نوع قهوه‌ست. سهم خیلی زیادی از کل قهوه‌ای که توی جهان کشت و فراوری میشه عربیکاست. اما روبوستا؛ با اینکه عطر و طعمش خیلی کمتر از عربیکاست اما در عوض دوبرابر اون کافئین داره.برای پایه‌ی انوع مختلف قهوه، دونه‌ی خشک شده رو با مدت‌زمان‌های مختلفی برشته یا roast می‌کنن. برای تهیه‌ی تیره‌ترین حالت قهوه‌ی روست شده (که به اسپرسو روست معروفه) حدود ۱۴ دقیقه زمان نیاز داریم.خب، این از اطلاعات اولیه! به زودی و توی پست بعدی با انواع نوشیدنی می‌بینمتون.نرگس عطایی احسنینرگس عطایی احسنیSat, 17 Aug 2019 17:35:27 +0430https://virgool.ir/@nargessi_a/قهوه-aol8v1tacbjv☕ من نرگسم، دانشجوی هنر، و عاشق گربه و #قهوه.کارم مارکتینگه، به خاطر مدل کارم و علاقه‌م، بیشتر ساعتهای روزم رو توی کافه میگذرونم درحالی که لپتاپم جلوم بازه و کارهام رو پیش میبرم و یه #لاته سفارش دادم. برای وقت گذرونی با دوستهام و خانوادم، شرکت توی بازی‌های دسته‌جمعی، برگزاری جلسات کاری، بعد کلاسهای خسته کننده‌ی دانشگاه، تولد، توی غم توی شادی و حتی وقتهایی که میخوام هیچ‌کاری نکنم و فقط بشینم تا ساعت از ۶ بشه ۸، میرم کافه و یه قهوه سفارش میدم. حتی توی مسافرت همه‌ش دنبال قهوه‌ام و توی جمع کردن وسایل برای کمپینگ، اولین وسیله قهوه ساز همراهمه.از اونجایی که این موضوع خیلی برام مهمه، اول به طعم قهوه، نحوه‌ی درست شدنش، مدل سِروِش و بعد به فضای کافه و رفتار پرسنل خیلی اهمیت میدم.نوشیدن قهوه به من انرژی و حس خوب می‌ده و توی همه‌ی روزهام - چه خوب چه بد - نقش پررنگی داشته. توی اوقات فراغتم سرچ می‌کنم و درباره‌ی دونه‌های مختلف و طعمشون و نوشیدنی‌های مختلف و .. می‌خونم. حدود شش ماه پیش یک صفحه توی اینستاگرام باز کردم و یکم متمرکز‌تر شروع کردم به نوشتن تجربه‌م از کافه‌هایی که می‌رم؛ اما از این به بعد تصمیم دارم به جای اینستاگرام، تجربه‌م رو یه مقدار تخصصی‌تر اینجا باهاتون به اشتراک بذارم.نرگس عطایی احسنینرگس عطایی احسنیSat, 10 Aug 2019 15:36:40 +0430https://virgool.ir/@nargessi_a/من-هیچی-بلد-نیستم-bcblymi0wct6وقتی که قراره یک کاری رو انجام بدی، باید به خودت بفهمونی که «من هیچی بلد نیستم».هرچقدر آدم با استعدادی باشی، هرچقدر هم که دانش و توانایی داشته باشی و همه‌ی تجهیزات لازم رو داشته باشی، وقتی که کار کردن رو شروع میکنی باید خودت رو توی نقطه‌ی «صفر» قرار بدی. باید شروع کنی مطالعه، هی بخونی هی بخونی، هی تمرین کنی، رفتار بقیه رو ببینی و تحلیل کنی و کار کردنشون رو ببینی، بچرخی دور و اطرافت و راه‌های مختلف رو بری تا ببینی کدومشون به جای درست ختم میشه.شروع این راه، پر از وحشت و ناامیدیه، پر از اینه که مجبور میشی با کمترین قیمت ممکن نسبت به بقیه یه کاری رو بکنی. پر از اینه که مجبور میشی به خودت و خانواده و بقیه دروغ بگی و تحمل کنی تا کارها بیفتن روی روال. این قسمت مسیر ممکنه یک سال طول بکشه یا سه ماه طول بکشه یا ممکنه تا ابد طول بکشه. فقط به این بستگی داره که تو آیا آماده‌ی کنار اومدن با همه‌ی چیزهایی که پیش میاد هستی یا نه؟ چقدر انتقاد پذیری؟ چقدر مطالعه میکنی؟ چقدر مشتاق یادگرفتن چیزهای جدید هستی؟ چقدر حوصله‌ی یادگرفتن چیزهایی رو داری که دوستشون نداری اما لازم داری بلد باشی؟ چقدر بلدی با آدمهای اطرافت ارتباط برقرار کنی؟ تحملش رو داری که به کارهات بگن «به دردمون نمیخوره، از اول انجامش بده»، یا اگر این اتفاق بیفته ناراحت میشی و زمین و زمان رو میدوزی به هم و میگی «همینه که هست»؟اگر برای خودت، فقط برای خود خودت و با سلیقه و خواسته‌های خودت و نظر خودت کاری کنی، نمی‌تونی ازش پول دربیاری، چون فقط خودت رو راضی می‌کنه. اگر برای یک «مشتری» کار می‌کنی، باید همیشه حواست باشه که اون از تو مهمتره. اونه که قراره به تو پول بده، اگر مشتری نباشه نمی‌تونی پر و بال بگیری و بری بالاتر. باید مشتری‌هات رو بشناسی و برای رضایتشون تلاش کنی. هیچ اشکالی نداره که توی این راه از سلیقه و دانش خودت هم استفاده کنی، ولی اینکه مشتری تو راضی باشه خیلی مهمتره. باید راه و روش حرف زدن و قانع کردن قشر مشتری‌هات رو بلد باشی، وگرنه نمی‌تونی از کار و استعدادت پول دربیاری.اگر که قراره توی تیم قرار بگیری، باید اول بدونی تیم یعنی چی. باید یادبگیری همیشه «برای هدف بزرگ‌تر» بری جلو، نیازهای تیم رو برطرف کنی و هیچ فرصتی رو از دست ندی و هیچ چیزی رو پشت گوش نندازی. هدف بزرگتر نباید تحت هیچ شرایطی از یادت بره.باید یادبگیری با هر آدمی که کنارت قرارگرفت ارتباط درست برقرار کنی، سهم خودت از کار رو انجام بدی و انتقادپذیر باشی. اگر جایی، چیزی رو بلد نبودی، نباید ازش رد بشی و بری بلکه باید به اصولی‌ترین روش ممکن یادش بگیری، چون الآن زمان یادگیریه. نباید عصبانی بشی از اینکه کسی کاری رو بهتر بلده یا به راه و روش تو کار نمی‌کنه، تویی که باید یادبگیری بتونی کنارش کار کنی و خودت رو ببری بالا، ازش کمک بگیری و بهش کمک کنی. اگر لحظه‌ای حس کردی همه چیز رو بلدی، خودت رو بذار توی نقطه‌ی «صفر». می‌دونی چرا؟ چون اگر حتی برای یک ثانیه دست از تلاش و یادگیری برداری و به خودت مغرور بشی که بلدی و از همه بهتری، اگر یک ثانیه دست از جنگیدن برداری، توی همون یک ثانیه میبازی. چون تو در لحظه‌ی شروع، وارد یک ماراتن بی‌پایان شدی و همه دارن اطرافت میدون. هرثانیه‌ای که دست از یادگیری و تحقیق و تلاش برداری، مثل اینه که مارتن رو برعکس بدویی. بقیه میدون ازت جلو میزنن و تو به راحتی جا میمونی.پ.ن: یک یادداشت دوستانه، که اولین مخاطبش خود منم. نرگس عطایی احسنینرگس عطایی احسنیSun, 01 Jul 2018 14:00:57 +0430