<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Narges</title><link>https://virgool.ir/feed/@narges138614</link><description>می‌خوانم، می‌‌‌بینم، فکر می‌کنم و گاهی مینویسم.&#xA;حوزه جامعه‌شناسی و تجربه کاربر</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 22:55:52</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4944217/avatar/6kXu3k.jpg</url><title>Narges</title><link>https://virgool.ir/@narges138614</link></image><item><title>آموزشِ کپسولی یا آجرهای بیست‌تنی؟ مرگِ کتاب‌های قطور کمک‌آموزشی</title><link>https://virgool.ir/@narges138614/آموزشِ-کپسولی-یا-آجرهای-بیست-تنی-مرگِ-کتاب-های-قطور-کمک-آموزشی-bew4angxeabf</link><description>یه روز خیلی عادی و تهی از ایده داشتم در کانال های تلگرامی درسی میگشتم که با این طنز که خیلیم تلخه مواجه شدم یه پوزخندی زدم اما بعدش واقعا ناراحت شدم....یه دانش اموز توی این وضع اقتصادی پول کتابایی رو میده که حتی نمیتونه تمومشون کنه... چه خبره! تازه بسیاری از مشاورا و رتبه های برتر هم که به بچه ها القا میکنن که نه! تو باید میخوندی نخوندی متوسط رو به تنبلی، بدبخت!به عنوان یه فردی که خیلی نقد به سیستم آموزشی نه تنها در ایران بلکه در کل جهان دارم یعنی همان سیستم پروسی قرن ۱۹ معتقدم که پله پله باید قدم برداشت برای سامان دادن بهش تا به اون مدینه فاضله برسیم و به نظرم یکی از اونایی که جدا از دولته و شاید و شاید دستمون باز تر باشه برای تغییر همین کتاب های کمک آموزشی هست!واین ایده مثل تمام چیزای دیگه توی دنیا دو وجهه داره هم برای دانش آموزان و هم برای ناشران یعنی مثبت و منفی که جفتشونو تا حد توانم اینجا بررسی میکنمفکر کن یه روز سرد خسته از مدرسه برگشتی هوا تاریکه فردا امتحان ریاضی ترم یک داری آخ ته گلوتم میسوزه ... حالا باید درس ریاضی که ازش متنفری رو بخونی_یه کتابِ قطورِ حال بهم‌زن؟_یا یه مجلهِ سبکِ حال بهم‌زن؟کدومو بر میداری؟انتخاب با شماست!اگر جوابتون به سوال بنده، مجله بود بریم ادامه استدلال های منو بخونیم؟خیلی ساده، اغلب بچه هایی که درس نمیخونن تنبل نیستن، با یسری از مشکلات خیلی نرمال دست و پنجه نرم میکنن که نمونه ای از آن اصطکاک شروع/ فلج تصمیم گیری(Decision Paralysis) است!خب حق دارن ده تا کتاب قطور مثل آینه زهر مار زل زدن که بیا بیا شروع کن چیزی نمیشه!!حالا ما چجوری حلش کنیم؟ یا بهتره بگم راحت‌ترش کنیم؟راه حل پیچیده نیست ، بیاید لقمه رو اندازه دهن بکنیماینجوری که کتاب های درسی رو مثل مجله ماهنامه که الان تقریبا منقرض شده ارائه بدیم1️⃣اینطوری بچه ها علاوه بر اینکه درس خواندن رو راحت تر شروع میکنن ؛با به اتمام رساندن هر مجله هم کلی حال خوب و دوپامین میگیرنو البته احتمالا برای مجله بعدی کنجکاو میشن و باز هم چون یه مجله جدیده حس بهتری برای شروع، کشف و ورق زدنش دارن2️⃣علاوه بر همه این ها انتشاراتی نمیتونه یه محتوا تکراری رو برای سالیان سال چاپ کنه؛بلکه مجبور به نوآوری میشه هر ماه نویسندگان و دبیران مجله ای درسی جدیدی ارائه میدهند با حال و هوا و مربوط به همون ایام مثلا مخصوص امتحانات دی ماه این بخش به طور کامل سود برای دانش آموز و ضرر برای انتشاراتی رانتی هست3️⃣و سود دیگرش هم اینه که دانش آموز لازم نیست که اول سال با این قیمت های کمر شکن یعالمه کتاب بگیره میتونه محتوای مورد نیازش رو با قیمت کمتری در کوتاه مدت تهیه کنه✔️4️⃣البته ممکنه در بلند مدت این به سود انتشاراتی باشه چون میتونه با تورم قیمت رو بالا‌تر ببره و البته جریان مستمری از درامد داشته باشه نه فقط به موج قوی در اواخر شهریور و اوایل مهر ماه5️⃣و درباره این بخش انتشاراتی میتونه یه طرح اشتراکی هم بزاره؛یعنی اول سال پول رو پرداخت کنی و مثلا یک کد یا کیوآر کد خاص بگیری و هر ماه با ارائه آن مجله ات را دریافت کنی و همین اشتراک میتونه شامل اشتراک عادی و ویژه باشه مثلا در اشتراک ویژه ویدیو آموزشی یا ضمیمه خاصی اضافه میشه🌱و نور امیدی که داریم اینه که سیستم پخش به این مدل کاملا شدنیه! چون زیرساختش دقیقا به شهادت همون ماهنامه های منقرض شده وجود داره✔️6️⃣برای پیشرفته تر کردن این ایده علاوه بر این میتونیم سه نوع مجله ارائه بدهیم برای سه سطح از دانش آموزانِ به اصطلاح ضعیف، متوسط و قوی؛نامگذاری میتونه اینجوری باشه:●سطح پیشرفت کن●سطح خاص شو●سطح قله ها رو فتح کن7️⃣و علاوه بر همه این ها میتونیم همه مجله های مورد نیاز برای یک ماه رو که شامل درس های مختلف هست رو به صورت پک بسته بندی شده ارائه بدیم؛برای دسترسیِ بهترِ دانش‌آموز و فروشِ راحت‌ترِ انتشارات✔️آموزش نباید شبیه شکنجه یا آجر های بیست تنی بر روی شانه های دانش آموز باشه📛وقتشه طراحی آموزش رو از نو بنویسیم جایی که دانش آموز به جای احساس خفگی از درس خواندن قدم به قدم رشد کنه و یاد بگیره البته شاید به مذاق مافیای کنکور خوش نیاداگر یک روزی این ایده اجرا شد با علم به سود و زیان هاش به عنوان دانش آموز مجله رو انتخاب میکردید یا همون کتاب های کمک آموزشی قطور اول سال به صورت سنتی؟</description><category>Narges</category><author>Narges</author><pubDate>Sat, 31 Oct 2026 19:06:09 +0330</pubDate></item><item><title>غیرارادی، عجول و سریع! | این قسمت: اطلاعات دم‌دستی</title><link>https://virgool.ir/@narges138614/غیرارادی-عجول-و-سریع-این-قسمت-اطلاعات-دم-دستی-npizgq0wxgac</link><description>خب اولین باری که اومدم ویرگول رو نصب کردم خیلی استرس داشتم که چیزی بنویسم چون من مواجه شدم با پروفایل و مقاله هایی که افراد متخصص و مدیرانی که سال ها کار کردن ...و گفتم اوه!! همه اینجا متخصص و با‌تجربه هستند! و کلی استرس گرفتم و نتونستم چیزی بنویسم روز های بعد اومدم و فقط به عنوان بیننده گشت‌وگذار کردم و فهمیدم نبابا! اینجا همه هم اونجوری که فکر میکردم نیستن موضوعات متفاوته از وبلاگ نویسی ساده تا لینک سریال ترکی!و خیلی ساده بگم من با اینکه به مفهوم سیستم یک و دو کانمن کاملا مسلط بودم گول خوردم!!چرا؟ چون دقیقا سیستم یک من که خیلی عجول و تنبله(مثل سیستم یک همه!) این کار رو با من کرد... حالا به نظرتون چطور میشه از سیستم۱ مشتری هامون و بازار هدف اینجوری استفاده کرد؟سیستم ۱ غریزست تو ناخوداگاه اونجوری فکر و عمل میکنی قبل اینکه بفهمی چیکار کردی! و این دقیقا همون چیزیه که توی بازاریابی و عرضه محصولات دقیقا بهش نیاز داریم!پس لازمه اول با مفهوم کلی سیستم ۱ و ۲ آشنا بشیم.ما دو نوع تفکر داریم:●۱مثل وقتی که فردی را میبینیم و میفهمیم که عصبیه راحت بدون هرگونه تلاشی غریزی و خودکار متوجه میشیم●۲حل کردن مسئله ضرب دو عدد بزرگ در هم مقایسه کردن دو کالا با یکدیگر!افرادی به نام کیت استانویچ و ریچاردوست نام سیستم یک و دو را روی این دو نوع گذاشتند و بعد ها متفکران دیگری مثل کانمن بر اساس آن تحقیقاتی انجام دادند و بنده با توجه به خطاهای شناختی حاصل از سیستم یک با تعریف کانمن نکاتی برای جذب مشتری و بازاریابی بیان میکنمخیلی پوست کنده تعریف سیستم یک و دو که بر مبنای همون دو نوع تفکره می‌شه این:●سیستم۱:سریع، تلاش زیاد نمیخواد و ارادی نیست!●سیستم۲:ارادی، با انتخاب و نیازمند تلاشالان میخواهیم بپردازیم به سوگیری ای که من در ورودم به ویرگول مواجه شدم باهاش:&#34;سوگیری دسترس پذیری&#34;چند تا نمونه دیدم و فکر کردم *همه* اونجوری هستند!!!این دقیقا توضیح سوگیری دسترس پذیریه به چند تا نمونه ذهنی کوچکمون که دیدیم اعتماد میکنیم و فکر میکنیم حالا همه همینن اما در آمار و واقعیت این نیست!و دقیقا در بازاریابی و مارکتینگ میتونیم با القای این حس که الان همه فلان کارو میکنن یا فلان محصولو دارن استفاده کنیم تا فروش محصولمون بیشتر بشه!حالا در بازاریابی میتونیم همین کار رو با محصولمون بر روی مخاطبان و جامعه هدف انجام بدیم!مثال:●همه از همین ضد آفتاب استفاده میکنن! این همون کاریه که بلاگرا انجامش میدم.●همه الان فلان سریال رو میبینن! این بیشتر توی جمع دوست ها اتفاق میوفته.یا :●وقتی یک برند، گزینه‌ی پیش‌فرض ذهن ما می‌شود:تا حالا براتون پیش اومده بخواید قیمت چیزی رو چک کنید و ناخودآگاه اولین جایی که باز می‌کنید دیجی‌کالا باشه؟ یا حس کنید “الان دیگه همه دارن آنلاین سفارش می‌دن”؟این جادوی سوگیری دسترس‌پذیری در برندینگه. تیم‌های مارکتینگ طوری پیام‌ها، بیلبوردها و نوتیفیکیشن‌ها رو در معرض دید سیستم ۱ ما قرار می‌دن که این داده‌ها دم‌دست‌ترین اطلاعات مغز بشن. در نتیجه، مغز تنبل ما فرض می‌کنه “چون این اطلاعات خیلی راحت یادآوری می‌شه، پس حتماً حقیقت مطلق و رفتار همه مردمه!”بیزینس‌ها با شناخت همین حفره‌های شناختی ماست که از یک فروشگاه ساده، تبدیل به فرهنگ خرید می‌شن.»کار بازاریابی اینه که این تصویر را «در دسترس‌ترین دادهٔ ذهن» قرار بده تا یک حس جا ماندن یا ترس از عقب‌افتادن (FOMO) نسبت به بقیه ایجاد بشه و در نتیجه، خرید سریع‌تر و ناخودآگاه‌تر اتفاق بیفته.شما چه نمونه‌های دیگه‌ای از این سوگیری رو توی خریدهای روزمره‌تون دیدید؟«این اولین تله از بازی‌های پیچیده‌ی مغز ما و دنیای بازاریابی بود؛ جایی که سیستم یک، ما رو در تله‌ی اطلاعات دم‌دست انداخت.__________________________________________اما این ماشینِ ناخودآگاه مغز، شعبده‌بازی‌های عجیب‌تری هم بلده! تا حالا دقت کردید وقتی بوی قهوه به مشامتون می‌خوره یا فقط کلمه‌ی “مادر” رو می‌شنوید، یک دومینوی بزرگ از تصاویر، احساسات و خاطرات توی کسری از ثانیه در ذهنتون منفجر می‌شه؟کانمن به این سازوکار خارق‌العاده می‌گه: ماشین تداعی‌ها (Associative Machine)؛ ابزاری که بدون اینکه بفهمیم، تصمیم‌های بعدیِ ما رو جهت می‌ده.توی قسمت بعدی، می‌خوام بنویسم از اینکه:«چطور برندها با فعال‌کردن شبکه‌ی تداعی‌های ذهنمون، کاری می‌کنن قبل از اینکه فکر کنیم، احساس کنیم؟»اگر به رفتارشناسی انسان و ترفندهای نامرئی مارکتینگ علاقه دارید، این مجموعه رو دنبال کنید تا در قسمت بعد، سیم‌کشی‌های مخفیِ این ماشین تداعی رو با هم کالبدشکافی کنیم.»</description><category>Narges</category><author>Narges</author><pubDate>Fri, 02 Oct 2026 19:56:23 +0330</pubDate></item></channel></rss>