https://virgool.ir/feed/@nahid-mehranfarSoftware Engineerfa2026-11-12 00:59:16https://files.virgool.ir/upload/users/72004/avatar/tTJGXz.pnghttps://virgool.ir/@nahid-mehranfarhttps://virgool.ir/@nahid-mehranfar/افرادی-که-در-مسیر-زندگی-به-بلوغ-عاطفی-و-فکری-و-شخصیتی-می-رسند-v0lttzsowum4افرادی که در مسیر زندگی به بلوغ عاطفی و فکری و شخصیتی می رسند،خودبخود،در سکوتی خاص قرار می گیرند که لبریز محبت و مهربانی است.برای این افراد،قضاوت شدن توسط دیگرا،اهمیتی ندارد، زیرا که آنان، نگران تصویر ذهنی دیگران در مورد خودشان نیستند.این افراد از میدان مسابقه خارج شده اند و خود را با دیگران مقایسه نمی کنند،حتی اگر دیگران آنها را بازنده بدانند،برایشان اهمیتی ندارد.افراد بالغ،به نقطه ای رسیده اند که فهمیده اند زندگی مثل یک بازی،برای آمدن و نماندن است.آنها فهمیده اند که بهترین مواجهه با زندگی،مهربانی است.افراد بالغ،در مواجهه با دیگران به خوبی و زیبایی افراد اشاره می کنند و دیگران در مقابل افراد بالغ،نسبت به خودشان احساس خوبی پیدا می کنند.افراد بالغ اگر انتقادی هم می کنند یک انتقاد عقلانی است و انتقادشان بر اساس تنش و تخریب نیست.افراد بالغ در صورت نیاز نظرشان را اعلام می کنند و سعی بر به کرسی نشاندن نظرشان ندارند.می گویند و عبور می کنند و اینکه طرف مقابل،بپذیرد یا نپذیرد برایشان اهمیتی ندارد.افراد بالغ از چسبیدن به سیستم های فکری و فلسفی و عرفانی فارغند،آنها مطالعه می کنند و با دقت به نظر دیگران توجه می کنند اما بنده یک شخص یا مکتب نمی شوند.افراد بالغ از کسی بت نمی سازند.با عدم جدیتی خاص زندگی می کنند که از ژرفای و جودشان آشکار می شود که همان وارستگی است.افراد بالغ،هم در زندگی هستند هم جدا از زندگی و به افکار و اشیاء و اشخاص نمی چسبند.افراد بالغ به رنجهایشان لبخند می زنند و می دانند که زندگی در گذر است.مهربانی،نشانه بلوغ است."علی برزگر"nahid mehranfarnahid mehranfarWed, 27 May 2020 17:57:58 +0430https://virgool.ir/@nahid-mehranfar/وقتی-دو-انسان-پخته-به-هم-دل-می-بازند-tprmcnkxsfadاین متن رو یجایی خوندم و واسم جالب بود،دوست داشتم اینجا بنویسمش :)"وقتی دو انسان پخته و معنوی به هم دل می بازند،یکی از بزرگترین پارادوکس های زندگی اتفاق می افتد،یکی از زیباترین پدیده های جهان هستی رخ می دهد:آنها با هم هستند و در عین حال به شدت مستقل و تنها هستند!آنقدر به هم نزدیکند که انگار هر دو در یک نفرند،اما در عین حال،به هم بودنشان ،فردیتشان را نابود نمی کند با هم هستند و تنها هستند،با هم بودنشان کمک می کند که تنها باشند.دو انسان پخته و معنوی اگر عاشق هم شوند،بدون حس مالکیت،بدون ریاکاری،به هم کمک می کنند که آزاد باشند."""فرانک پورسل""چه دلباختگی قشنگی :)nahid mehranfarnahid mehranfarSun, 12 Apr 2020 21:36:57 +0430