https://virgool.ir/feed/@nafise_khfa2026-11-12 02:25:37https://files.virgool.ir/upload/users/2100/avatar/iwbmlY.pnghttps://virgool.ir/@nafise_khhttps://virgool.ir/@nafise_kh/آرمان-شهر-l8wnladwpohyآرمان شهر کجاست .آیا چنین جایی وجود دارد ؟ اصل واژه از کلمه یونانی "یوتوپیا" به معنی "ناکجا" گرفته شده است ، یعنی جایی که وجود ندارد، لامکان. آرمانشهر، مدینه فاضله ، بهشت خضراء ، شهر آفتاب و شهر موعود هم به آن می گویند.منظور از آرمان شهر یا ناکجاآباد مکان خاصی نیست.در واقع جایی است که همه چیز خیلی خوب باشد، چیزی شبیه به انسان کامل با همه ابعاد متضادش. جایی که همه مشکلات برطرف شده باشد، همیشه زنده باشیم، سلامتی تضمین شده باشد و ...چنین سرزمینی در طول تاریخ آرزوی مردمان هر عصر و دوره ای بوده است . بزرگان و پیشوایان نیز با خصوصیات متفاوتی آن را تعریف و شرط رسیدن و دستیابی به این سرزمین را تعیین کرده اند..در میان فلاسفه یونان ( ارسطو و افلاطون) آرمان شهر را جایی که عدالت در آن برقرار و مردمان همه دانا و حکیم باشند، دانسته اند .در نگرش مسلمانان چنین سرزمینی زمانی که امام زمان ظهور و هر گونه ظلم و بی عدالتی ، فقر و و پلیدی ها را نابود کند ، تحقق پیدا می کند.نظریه پردازان سوسیالیزم به جامعه ای که مالکیت خصوصی از آن برچیده شده و مالکیت جمعی استقرار یابد مدینه فاضله یا آرمانشهر می گفتند. خلاصه بزرگان و پیشوایان هر مکتب مدینه فاضله را به گونه ای متناسب با مکاتب خود تعریف کرده و ویژگی هایی آن را برشمردند.اما به راستی در سرزمینی که همه چیز تضمین شده باشد، مرگی نباشد، بیماری رخت بربسته و مشکلات همه حل شده باشند ، آیا امیدی برای زندگی هست؟ آیا چیزی برای جنگیدن و تلاش و بدست آوردن وجود خواهد داشت؟چنین سرزمینی شاید به ظاهر زیبا و دلفریب باشد اما شاید همه مردمان این سرزمین مردگانی به ظاهر زنده ، بدون هیجانی، چالشی و امیدی برای ادامه زندگی باشند . آرمان شهر ها خوبند اما برای به تصور کشیدن نداشته هایمان و تلاش برای رسیدن به حداقل چیزهایی که خودمان در کسب آن تواناییم و مختار.خوب که فکر میکنم میبینم من در ناکجا آباد زندگی می کنم، اینجا ناکجا آباد است . آسمان پرستاره بالای سر من است، زمین سخاوتمند در زیر پایم ، کوهی استوار در پشت سرم و دشتی فراخ و سرسبز روبه روی من است. من در ناکجاآبادم. آرمان شهری که خود باید بسازم .عکس:" شهر Nowa Huta لهستان مثالی از یک آرمان شهر ناتمام"nafise_khnafise_khFri, 19 Jan 2018 01:23:32 +0330https://virgool.ir/@nafise_kh/به-یاد-او-که-نوشتن-برایش-سرودن-بود-aoeyjfeq2hrrکتاب دوم بیژن نجدی را هم تموم کردم خوشحال از اینکه با این نویسنده آشنا شدم و تا این لحظه ی عمرم و شاید هم بقیه عمرم جادویی ترین و شگفت انگیز ترین داستانهای کوتاهی بود که خوندم و ناراحت که کتاب تموم شد. بیژن نجدی داستان نویس معاصری که با خواندن داستان هایش ناخودآگاه به یاد سهراب می افتی نوشته ها همانقدر لطیف و شاعرانه هستند. صحنه های توصیف آنقدر زیبا و جذابند که نمی توانی به سادگی و به سرعت از آنها بگذری . باید بارها و بارها آن را بخوانی و مزه مزه اش کنی. وقتی داستان هاش رو می خونی باید سعی کنی حواست پرت نشه تا همه جزئیات، توصیفها و جان بخشی ها رو بفهمی و لذت ببری.خلاصه اینکه سبک خاص خودش رو داره و رنج و غم " بودن" تم اصلی داستان ها است. آرام آرام آن را بخونید و اجازه بدید تصاویر وقایعی که خیلی ماهرانه توصیف شده آرام آرام در ذهنتون نقش ببنده و شما رو در دنیای خیال چنان با خود همراه کنه که یک دفعه به خودتون می آیید و می بینید همه حواس شما بینایی ، شنوایی ، چشایی و بویایی دست به کار شدند . خلاصه خیلی کتاب هاش رو دوست داشتم شاید شما هم بخونید و خوشتنون بیاد."عاشقان، گیاهانندکه ریشه‌هایشان فرو رفته است در کف دست من،در استخوان کتف تو ،در جمجمه‌ی شکسته‌ی من .و این خاطرات من و توستکه توت می‌شود یک روز ؛انار می‌شود گاهی ؛که دیروز انگور شده بودکه فردا زیتون و تلخ ..."بیژن نجدیnafise_khnafise_khTue, 09 Jan 2018 19:14:12 +0330https://virgool.ir/@nafise_kh/انسان-vr0ozvdktytiانسان بودن مسئولیت خطیری بر عهده هر کسی می گذارد. انسان کسی است که وجدان داشته باشد ، خود را در برابر همه همنوعان خود مسئول بداند، بدیها را با رفتار خوب و شایسته جواب دهد و خود خواه نباشد، هر چه را که برای خود نمی پسندد برای دیگران هم نپسندد و در حد توان خود گره گشا و حلال مشکلات باشد. همه اینها در صورتی اتفاق می افتد که از توانایی های بالقوه خود استفاده کند . اگر وجود خود را سرسری و بی معنا تلقی کند انگل وار زندگی می کند.در این شرایط آسیب های غیر قابل جبرانی را به خود و اطرافیان تحمیل می کند . انسان آزاده آفریده شده و به طریق ممکن استعداد و عقل او بیش از سایر موجودات زمین بوده و این او را از دیگر موجودات متمایزش ساخته است. از انسان بودن خود استفاده کنیم و قدر آن را بدانیم.nafise_khnafise_khSun, 17 Dec 2017 11:46:53 +0330https://virgool.ir/@nafise_kh/مسلسل-پشت-شیشه-xubujsezou8gمنبع عکس سایت خبری تابناکمی گن هر کسی سختی بکشه آبدیده می شه و مقاوم. می گن سختی ها و بعضی کمبود ها را باید فراموش کرد و گذاشت به حساب دخیل بودن شانس و اقبال.اما باور کنید محرومیت آدم رو از پا در می آره ، از تو خالیش می کنه ..میشه یک تیکه عقده، یک تیکه ماده آتش زا و منفجره..خودش رو قاطی آدمها می بینه ولی به قول صمد بهرنگی " اگه مسلسل پشت ویترین تو دستش بیفته خون جاری می کنه و انتقام می گیره ...هیچ منطقی هم نمی تونه قانعش کنه که کارت خلافه ..آدمی که محرومیت ها رو کشیده بدبین شده و با شعار درست بشو نیست ..اگه بهش چیزی بگی حتما در جوابت می گه شعارها ارزونی خودتون که دغدغه هیچ چیز رو ندارید ، بخورید و بپوشید و بگردید و قضاوت کنید...nafise_khnafise_khTue, 12 Dec 2017 21:07:06 +0330https://virgool.ir/@nafise_kh/در-مسیر-ماندن-lf7rkyts5nggفکر میکنم بیشتر آدم ها چنین شرایطی را تجربه کرده باشند. شرایطی که در آن همه باورها فرو بریزد و همه آنچه ادامه زندگی را ممکن می کند معنای خودش را از دست بدهد.خود من تو این موقعیت ها قرار گرفتم .زمانی که سن کمتری داشتم و یک آدم مثلا مذهبی بودم،البته خودم هنوز تعریف درستی از مذهبی بودن ندارم، بهتر بگم دنباله رو اطرافیانم و مراجع بیرونی خانواده،معلم ها،جامعه و غیره بودم، توی این شرایط فقط به خدا پناه می بردم. و از او می خواستم که همه چیز رو بسامان کنه.اما بعدها که بزرگتر شدم و البته نادان تر( هر چقدر بیشتر با محیط مون و دنیامون آشنا میشیم بیشتر به نادانی خودمون پی می بریم) به این نتیجه رسیدم خدا نمی تونه برای من کاری کنه. و بیشتر سعی می کردم از تجربه و مسیری که علوم مختلف نشان می دهند راه را پیداکنم.اما بعدها برام مشخص شد که هیچکدوم به تنهایی چاره ما انسانهای جدا شده از اصلمان نیست . هر چیزی که شایستگی داشته باشد میتونه ریسمانی باشه که ما را از گردابی که در اون غوطه وریم بیرون بکشه.بعضی وقتا باید به دنبال پناهگاه مساجد و معنویات بود و هر وقت لازم بود هم به حواس و تجربیاتمون رو کرد تا این زندگی از حالت سرتاسر خاکستری ، رنگی به خودش بگیره و به ما لبخند بزنه..البته این تغییرات عقیده همچنان با من هست و خواهد بود چرا که همواره به دنبال یافتن معناهای جدیدی برای زندگی خودم هستم.شما به چیزی چنگ می زند برای ماندن در این مسیر؟برای کم نیاوردن؟برای ادمه دادن؟nafise_khnafise_khFri, 08 Dec 2017 22:29:25 +0330https://virgool.ir/@nafise_kh/رنگین-کمان-تکرار-p6prhqwncqonبه این موضوع فکر می کردم که روزهای زندگیم پر از تکراره و گاهی اوقات تکرارها بوی کهنگی گرفته.این که هر روز یک برنامه روتین داشته باشی و در یک چاچوب خاص عمل کنی، هر روز بخونی، موسیقی گوش بدی، شاید کمی پیاده روی و ... اما وقتی در احوالات خودم دقیق شدم به این نتیجه رسیدم ، هر تکراری هم در خودش متفاوت از تکرار دیگری بود و اگه بازهم دقیق تر و موشکافانه تر شکافته بشن شاید به این نتیجه برسم که از اصل تکراری در کار نبوده و هر روز متفاوت از روز قبل گذشته .اینکه هر روز وقتی را که گوش دادن به موسیقی ، مطالعه کتابی ، یا حتی وب گردی می گذره ، درسته که در اصل یک عمل تکراری به حساب میاد اما بازهم چیزهای جدیدی می شه در آنها پیدا کرد و زندگی را از روزمرگی نجات داد. اما این روزها به دنبال یک تغییر بزرگم، یک تکراری که خیلی رنگی رنگی باشه به رنگارنگی رنگین کمون ، یک تغییری که منو با دنیای بزرگتری پیوند بده و افق دیدم رو وسیع تر کنه . شاید اولین قدم این راه کنار گذاشتن " ترسی " باشه که با من همراهه. هر چند سعیم بر این بوده که اون رو نادیده بگیرم اما می بینم که بعضی وقتا قدرت هیولا شدنش خیلی زیاده . نادیده گرفتن احساساتم بدترین کاریه که همه عمرم یاد گرفتم. اونا رو نادیده می گیرم و خودم را از مواجه با چالش ها راحت می کنم. واقعا این طور زندگی کردن چه ارزشی میتونه داشته باشه؟ البته این حرفاییه که دارم به خودی می زنم کسی که همه چیز رو خیلی ساده گرفته. یاد جمله و تعبیر انیشتین می افتم " که می گه ساده سازی کنید ساده سازی کنید اما بیش از حد ساده سازی نکنید" من گرفتار ساده سازی بیش از حدم. چیزی که باعث شده روزها همینطور آغاز و انجام بگیرن و اون رضایت درونی که به دنبالشم حاصل نشه.البته می دونم که دارم به خودم کمی سخت می گیرم اما هر تغییری حتما سختی ها و رنج هایی را در پی داره .بهتره اول این احوالات را برای خودم تعریف کنم و بدونم دقیقا از کجا ناشی شده؟ و از چه زمانی همراه من بوده؟ چه زمانی حالت بحرانی به خودش می گیره؟ اصلا چیزی که ازش می ترسم واقعیه؟ یا فقط یک توهم خودپنداره؟ و هزاران سوال دیگه .شاید بتونم با نوشتن این سایه ها را بشناسم و بعد شاید بتونم ذره ذره و قدم به قدم با خودم حلش کنم .nafise_khnafise_khMon, 04 Dec 2017 22:14:09 +0330https://virgool.ir/@nafise_kh/هرچه-آغاز-ندارد-نپذیرد-انجام-s9volnggydynاین اولین باری است که دارم می نویسم ،دقیقا نمیدانم درباره چه چیزی باید بنویسم اما اینجا گفته شد فقط بنویسم ، پس فقط می نویسم . دوست ندارم نویسنده بشوم اما همیشه علاقه داشتم توانایی بیان و مکتوب کردن باور، افکار و احساسات خودم رو داشتم. به نظرم این یکی از مهمترین مهارت هایی که ما باید برای توسعه خودمون کسب کنیم. انسانی که دوست دارد تکامل پیدا کنه حال از هر لحاظ باید بتواند آنچه در ذهن دارد را به کلمه تبدیل کند. مهارتی که من کمبود زیادی را در آن احساس می کنم والبته به قول بزرگان با " اولین قدم ها ، طولانی ترین مسیر ها" طی می شوند. اما شروع این اولین قدم هم کار هر بزی چون من نیست ، گاو نر می خواهد و مرد کهن. اما شاید این جا بتونه شروعی باشه برای فکر کردن و بیان احساس به طرزی شفاف و واضح برای خودم. پس شروع می کنیم به نوشتن چرندیات یک ذهن که هیچوقت ننوشته و هیچ ساختاری به خودش نگرفته. nafise_khnafise_khSun, 03 Dec 2017 18:22:12 +0330