https://virgool.ir/feed/@nafise.hnمن همیشه عاشق نوشتن بودم. از وقتی یادم میاد دلم میخواسته با این روش با آدما صحبت کنم چون انگار نوشتن گویا تره تا گفتن. اینجا میخوام از زمین و زمان حرف بزنم و نوشتن رو تمرین کنم.fa2026-11-12 05:17:26https://files.virgool.ir/upload/users/3819294/avatar/S8GOxN.jpghttps://virgool.ir/@nafise.hnhttps://virgool.ir/@nafise.hn/حد-فاصل-روانشناسی-تا-سئو-lps4sxaoixhqهمونطور که تو نوشته قبلیم گفتم، من یه سئوکارم، البته در حد نو :)برعکس ماشین که در حد نو باشه بهتره، سئوکار هرچی بیشتر کار کرده باشه گرون تر فروش می‌ره!ولی سئوکار بودن چه ربطی به روانشناسی داره؟ راستش نمی‌دونم! فقط می‌دونم زندگی گشت و گشت و گشت و منو رو صندلی کلاس سئو پله به پله نشوند و بعدشم استادش جلسه آخر گفت ما داریم یه دوره کارآموزی تولید محتوا برگزار می‌کنیم می‌خوای بیای و منم گفتم آره و بعد از دوره کارآموزی گفت می‌خوایم باهامون کار کنی و هم سئو هست و هم تولید محتوا و منم گفتم قبول و شدم عضو تیم جوان و جویای نام استادم و همه چی انقد تمیز پیش رفت که مو لا درزش نمی‌ره.من اصلا فکرشم نمی‌کردم یه روز همه کارم بشه یه کیبورد و یه مانیتور و یه موس و مهم‌ترینش اینترنت پرسرعت که خب اونو گاهی دارم!بخش سخت ماجرا اینجا بود که من همیشه تو ذهنم آدمی بودم که تو رشته خودش کار می‌کنه و قرار نیست با مدرک مشاوره خانواده بره دیجیتال مارکتینگ انجام بده. ولی زندگی نشون داد قرار نیست همه چی اونطوری که تو می‌خوای پیش بره.ماجرا از اونجایی شروع شد که تصمیم گرفتم دیگه برای کارگاه های روانشناسی و خرجای اضافه‌تر از دانشگاه برای تخصصم از بابام پول نگیرم!گفتم می‌رم سرکار و هم تجربه به دست میارم و هم پول درمیارم و یکم مستقل می‌شم. آقا زد و تجربه اولم انقد سمی و کشنده بود که گرخیده و فرار رو به قرار تو اون محیط تخیلی ترجیح دادم. همیشه به این فکر می‌کنم مسیر زندگیم بخاطر اون آدما چقد تغییر کرد و چقد آدما راحت می‌تونن روی هم تاثیر منفی یا مثبت بذارن.خلاصه رفتم یه موسسه‌ای که توش دوره تسهیلگری گذرونده بودم ولی انقد اعتماد به نفسم تو کار با بچه ها رو از دست داده بودم که ترجیح دادم پشت صحنه باشم تا بازیگر.همون موقعا خواهرم هی می‌گفت بیا برو سئو یاد بگیر. و از قضا پله به پله هم این دوره رو گذاشت و منم با یه سوال بزرگ که سئو چیه رفتم سرکلاس! و آقا خوشم اومد!! هرچی جلوتر رفت باحال تر شد و من بیشتر باهاش ارتباط گرفتم و آخرین جلسه همونی شد که اول نوشته‌ام گفتم.حالا من اینجام با مسیر عجیب غریبی که طی کردم و قراره ادامه داشته باشه.من می‌گم هرچی خدا برام بخواد خیره و هر اتفاقی تو زندگیم بیفته یه رشد خیلی بزرگ برام داره. الان دارم این مسیر رو می‌رم و رشدش هرروز بیشتر و بیشتر به چشمم میاد.تو چه حد فاصلی رو طی کردی تا به اینجا که هستی برسی؟نفیسه همدانی نژادنفیسه همدانی نژادSat, 06 Dec 2025 14:55:23 +0330https://virgool.ir/@nafise.hn/سوالی-که-جوابش-برای-هیچ-کس-مهم-نیست-من-کی-ام-k94fm3adookaسلام. احتمالا در جواب می‌گی علیک سلام. شایدم اصلا متن منو باز نکنی که بخوای جواب سلاممو بدی. پس ادامه دادن نوشته بیهوده می‌شه. ولی از اونجایی که امید دارم حداقل یک نفر این نوشته رو باز کنه و بقیه‌ش رو بخونه برای اون می‌نویسم.پس دوباره سلام. من نفیسه ام. احتمالا از اسم پروفایلم متوجه شدی. اگر داری به خوندن ادامه می‌دی حدس می‌زنم که برات سواله من واقعا کی‌ام و اینجا چی می‌خوام و چرا دارم اینا رو می‌نویسم. پس گوش کن تا بگم برات.اول از همه باید بگم که من وسطای 29 سالگی دارم زندگی می‌کنم. یه آدمی بین بحران 30 سالگی و انتخاب مسیر زندگی و مجرد بودن و نسل زد و ایکس و ایگرگ و حالا علاقه‌مو دنبال کنم یا اون چیزی رو که بتونم باهاش شکممو سیر کنم و...پس الان فهمیدی یه دختر مجرد تقریبا نسل زدی‌ام که بین انتخاب هویت شخصی و شغلی و... مونده.من عاشق نوشتنم. جدی جدی عاشقشم. جدی.به نظر می‌رسه باور کردی. حالا چرا؟ چون به نظرم تنها راهیه که می‌تونم خوب و دقیق هرچی که تو دلمه رو بگم. چون من از اون دسته آدماییم که تا یکم بحث جدی می‌شه بغض گلومو می‌گیره و چه وسیله‌ای بهتر از نوشتن که همزمان که دارم مثل یک دختر ناز و گوگولی گریه می‌کنم با کلمه هام طرف مقابل رو با خاک یکسان کنم؟ولی آیا این تنها دلیل من برای دوست داشتن نوشتنه؟ بله. انتظار نداشتی؟نوشتن برای منی که همیشه از گفتن نظراتم می‌ترسم و از در مرکز توجه بودن می‌ترسم و از قضاوت شدن می‌ترسم، یه راه ابراز وجوده ولی تنها راه نیست. جدیدا یه راه دیگه هم پیدا کردم که باهاش حرفامو بزنم. البته نه خیلی جدید. چیه اون؟ عکاسی.بله. عکاسی. حالا نمی‌گم الان هرکی عکسای منو ببینه گوشش کر می‌شه انقد پر از حرفه! ولی می‌گم اینم یه راهیه که من باهاش حرف بزنم و بجای کلمات از تصاویر برای بروز احساسات و نظرات و افکارم استفاده کنم.تا الان فهمیدی من کی‌ام؟ نه! چون این فقط بخشی از منه.درمورد شغلم هم یکم می‌گم بهت.دیدی یه کلمه رو گوگل می‌کنی و در عرض چند ثانیه 10 تا لینک برات ردیف می‌شه و تو می‌زنی رو اولیش؟ یا حالا دومیش؟ من اونیم که با کارم، باعث می‌شم لینک اول، دوم، سوم و... تعیین بشه و تغییر کنه.بهش می‌گن سئو! ممکنه شنیده باشی و حتی سئوکار باشی. ممکنم هست اولین باری باشه که این کلمه به گوشت و چشمت می‌خوره. به هرحال من اونی‌ام که سایتا رو سئو می‌کنه تا وقتی یکی یه کلمه سرچ کرد اون سایتی که من سئو کردم بیاد جلو چشمش.خب به نظرم کافیه برای امروز و خیلی با من آشنا شدی.حالا نوبت توعه. بدون اینکه اسم شغلتو بگی، بهم بگو شغلت چیه؟نفیسه همدانی نژادنفیسه همدانی نژادMon, 24 Nov 2025 18:28:53 +0330https://virgool.ir/@nafise.hn/یه-مسجد-وسط-دو-تا-مثلث-اسیره-lnivo8hjpmcaبچه که بودم و این آهنگ امیر تاجیک رو از تلویزیون می‌شنیدم خیلی متوجه معنیش نمی‌شدم، فقط می‌دونستم درمورد یک کشور دیگه‌س که اسمش فلسطینه و یه سری آدم خونه های مردم این کشور رو دزدیدن و دارن می‌کشنشون.همیشه تصویرم از فلسطین پسر بچه هایی بودن که به تانک سنگ می‌زدن. همیشه هم برام سوال بود که اینا که می‌دونن سنگ زدن به تانک تاثیری نداره، چرا این کار رو می‌کنن؟شاید حدود 20 و خورده ای سال بعد که میشه الان معنی اون سنگه رو فهمیدم. الان که هم خودم جنگ رو تجربه کردم هم درک عمیق تری از مقاومت پیدا کردم.توی جنگ 12 روزه، همیشه یه نفر بود که موقع حمله ایران به اسرائیل می‌اومد پشت پنجره الله اکبر می‌گفت. دفعات اول تنها بود. حتی برای منو خواهرمم جالب بود که این کار رو می‌کنه. کم کم شبا و وقتای دیگه من و خواهرم و آدمای دیگه هم که تهران مونده بودن بهش اضافه شدیم. دیگه به جایی رسید که موقعی که پدافند عمل می‌کرد یا صدای جنگنده هم می‌اومد ما الله اکبر می‌گفتیم. ظاهر قضیه این بود که ما یک عده آدم بی دفاعیم و الله اکبر گفتن ما در مقابل یه پهپاد که رسما سلاحه و شوخی نداره، بی فایده‌اس. ولی الان می‌تونم شباهتش رو به همون سنگ پسر بچه های فلسطینی ببینم.چیزی که درکش کردم تو این ماجرا اینه که تو قضیه فلسطین و ایستادن در مقابل ظلم جهانی چیزی که مهمه اینه که یه کاری بکنی! و فقط واینسی نگاه کنی. درسته که سنگ جلوی تانک رو نمی‌گیره و فریاد الله اکبر ما هم جلوی پهپاد و جنگنده رو (البته که نمی‌خوام اثر ذکر و قدرت خدا رو نادیده بگیرم یا دست کم بگیرم!) ولی مقاومت یعنی با هرچی که داریم و بلدیم وایسیم و بی تفاوت نباشیم. نمی‌شه که دزد بیاد توی خونه‌ات و تو بگی باشه حالا که من زورم بهت نمی‌رسه پس تو هرکاری دلت می‌خواد بکن! نمی‌شه که ببینیم آدمای بیگناه کشته می‌شن و بگیم ما که دوریم پس ولش کن. تهش اینه که داد می‌زنیم حتی اگر به ظاهر هیچ تأثیری نداشته باشه. تهش اینه که استوری می‌ذاریم، می‌نویسیم، عکس منتشر می‌کنیم، کامنت می‌ذاریم، آقا اصلا فحش می‌دیم. ولی یه کاری می‌کنیم.ما سنگمون رو پرت می‌کنیم سمت تانک، میخواد اتفاقی بیفته می‌خواد نیفته.نفیسه همدانی نژادنفیسه همدانی نژادThu, 24 Jul 2025 01:21:38 +0330