<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های nayerh vasigh ansari</title><link>https://virgool.ir/feed/@na.vasigh</link><description>مربی و تسهیلگر کودک و نوجوان ، مربیان و ‌‌‌‌‌‌‌والدین هستم💎&#xA;💚 درس معلم گر بود زمزمه محبتی &#xA;             جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:49:14</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4338611/avatar/CvREcg.jpg</url><title>nayerh vasigh ansari</title><link>https://virgool.ir/@na.vasigh</link></image><item><title>تجربه یک جلسه کوچینگ با رویکرد کواکتیو</title><link>https://virgool.ir/@na.vasigh/تجربه-یک-جلسه-کوچینگ-با-رویکرد-کواکتیو-nllemdg6fa3l</link><description>🌿تحولی کوچک، اما عمیق… از دل یک گفت‌وگو با مادر یک دانش‌آموز🌿گاهی جلسات ملاقات با اولیا، فراتر از یک “بررسی وضعیت تحصیلی” می‌رود و تبدیل می‌شود به یک گفت‌وگوی انسانی، صمیمانه و عمیق؛ گفت‌وگویی که نه فقط برای کودک، بلکه برای والدین نیز بستری برای رشد می‌سازد.در ادامه روایتی است از تجربه‌ من در یکی از همین جلسات، با استفاده از مدل پنج‌مرحله‌ای کوچینگ کواکتیو.۱. شروع جلسه:ساختن فضای امن و انسانیجلسه با حضور مادری نگران آغاز شد؛ نگرانی از اینکه آیا دخترش در مدرسه حال خوبی دارد یا نه.من ابتدا از توانمندی‌های درخشان دخترشان گفتم، اما سپس موضوعی را که ذهنم را مشغول کرده بود با صداقت و احترام مطرح کردم:&gt; «نگرانم که دخترتان هر اتفاق کوچک را به خودش می‌گیرد… انگار یک “خودکم‌بینی آرام” در او هست.»مادر با آرامش این موضوع را تأیید کرد و مثال‌هایی از خانه آورد. کمی بعد گفت:«راستش من هم همین‌طورم… شاید او هم از من یاد گرفته باشد.»همین جمله، مسیر جلسه را تغییر داد.اینجا بود که جلسهٔ «اولیا» تبدیل شد به یک گفت‌وگوی کوچینگی.۲. کشف موضوع:پیدا کردن نقطه‌ی تمرکز جلسهوقتی مادر درد دلش را باز کرد، گفتم:&gt; «تمام اتفاقات گذشته قابل احترام؛ اما امروز من و شما و فرزندتان به یک نقطه‌ی شروع رسیده‌ایم.اگر قرار باشد تصمیمی بگیرید، دوست دارید به کجا برسید؟»مادر با مکث گفت: «به رشد… می‌خوام رشد کنم.»این جمله، موضوع جلسه را روشن کرد:🔸 رشد مادر🔸 و در نتیجه، رشد معنوی و روحی کودکانشپس موضوع، تربیتی نبود؛ انسانی بود.۳. کسب آگاهی و کاوش:روبه‌رو شدن با باورهای پنهاندر این مرحله، به‌عنوان کوچ، فقط فضا دادم تا مادر “خودش” لایه‌های پنهان ذهنش را باز کند.او از تنهایی گفت:«همسرم نظامی است، بیشتر وقت‌ها نیست. همه چیز روی دوش من است. پدر نیست، مادرشوهر درگیر است، خواهرم گرفتار است… خیلی تنهام.»پرسیدم:«پس امکان حمایت گرفتن نیست؟»گفت: «نه… باید قوی باشم.»از او خواستم توضیح دهد «قوی بودن یعنی چه؟»گفت: «یعنی بیشتر تلاش کنم… اما این فکر، بهم اضطراب می‌دهد.»اینجا، آگاهی شکل گرفت:مادر فهمید «باید قوی باشم» یک باور فشاردهنده است، نه یک ارزش.بعد کاوش را ادامه دادیم:آیا واقعاً هیچ حمایت اطرافش نیست؟با مکث گفت: «چرا… عمه‌ی بچه‌ها خیلی کمک می‌کند.»این لحظه، نقطه‌ی روشن آگاهی بود.مادر فهمید که تنها نیست؛ فقط کمک‌خواستن را نادیده گرفته بود.۴. رزونانس:اتصال مادر به ارزش‌هایشبه او بازتاب دادم که چقدر ارزشمند است:مسئولیت‌پذیریرشدطلبیتلاش برای تغذیه‌ی روحی بچه‌هاشاکر بودنتعالی روحیوقتی ارزش‌ها را شنید، مادر احساس کرد دیده شده، فهمیده شده و محترم است.بعد خودش گفت:«اگر من رشد کنم، مدیریت پیدا می‌کنم…وقتی حالِ من خوب باشد، غذای روح بچه‌ها هم فراهم می‌شود.»این‌جا بود که رزونانس شکل گرفت.او جایی در درونش روشن شد.هدف‌ها دیگر شعار نبود؛ احساس شدند.۵. تصمیم و تعهد:ساختن یک گام کوچک، اما واقعیپرسیدم:«برای رشد خودتان، از کجا شروع می‌کنید؟»گفت: «تعالی روحی… اینکه خصوصیات روحی خوب را تقویت کنم.»تقویت کدام ویژگی؟گفت: «شاکر بودن.»پرسیدم: «اگر بخواهید شاکر بودن را تقویت کنید، چه می‌کنید؟»گفت: «شکرگزاری…»اینجا بود که گام عملی را ساختیم:🔹 نوشتن روزانه ۱۰ شکرگزاری🔹 به مدت یک هفته🔹 در یک دفتر مخصوص و زیبااین شد «تعهد کوچینگ» او.یک هفته بعد که آمد، با انرژی وصف‌ناپذیر گفت:&gt; «این تمرین باعث شد چیزهایی را ببینم که هیچ‌وقت بهشان توجه نمی‌کردم.وقتی بچه‌ها مدرسه‌اند، من می‌تونم به خیلی چیزها فکر کنم و روحم آرام می‌گیرد.»یک گام کوچک… اما تحولی بزرگ.جمع‌بندیاین جلسه برای من یادآوری کرد که:✨ کوچینگ یعنی کمک به آدم‌ها برای شنیدن صدای خودشان.✨ یعنی دیدن ارزش‌های پنهانی که زیر فشار مسئولیت‌ها خاک می‌شود.✨ یعنی ساختن یک قدم کوچک که می‌تواند آغاز یک مسیر بزرگ باشد.این مادر، نه ضعف داشت و نه ناتوانی.او فقط نیاز داشت کسی کنارش بنشیند،به حرف‌هایش گوش دهد،و کمکش کند مسیر درونی‌اش را ببیند. 🌿✨</description><category>nayerh vasigh ansari</category><author>nayerh vasigh ansari</author><pubDate>Fri, 21 Nov 2025 18:20:53 +0330</pubDate></item><item><title>حضور در کوچینگ و نقش آن برای مربیان، والدین و کودک</title><link>https://virgool.ir/@na.vasigh/حضور-در-کوچینگ-و-نقش-آن-برای-مربیان-والدین-و-کودک-imezugkuvxzp</link><description>حضور در کوچینگ و نقش آن برای مربیان، والدین و کودک: هنر شنیده شدن و بودنِ کامل در لحظهمقدمهحضور (Presence) یکی از مهارت‌های اساسی در کوچینگ و تعاملات انسانی است که تأثیر مستقیم بر کیفیت ارتباطات دارد. حضور به معنای توجه کامل، آرامش ذهنی، و آگاهی از احساسات و افکار خود و دیگران است. در بستر مربیان، والدین و کودکان، حضور باعث می‌شود همه افراد احساس دیده شدن و ارزشمندی کنند و فضای رشد، یادگیری و خودشناسی فراهم شود.حضور تنها به کودک محدود نمی‌شود؛ مربیان و والدین نیز باید توسط کوچ شنیده شوند. شنیده شدن آن‌ها حس حمایت، ارزشمندی و امنیت روانی ایجاد می‌کند و باعث می‌شود در تعامل با کودک یا شاگرد با آرامش و اعتماد بیشتری عمل کنند.تعریف حضورحضور یعنی بودن کامل در لحظه، هم از نظر ذهنی و هم عاطفی. این مهارت شامل موارد زیر است:▪️توجه به گفتار و رفتار دیگران▪️آگاهی از احساسات و افکار خود و دیگران▪️رها کردن پیش‌داوری‌ها و قضاوت‌های زودهنگام▪️شنیدن فعال و پذیرش دیدگاه‌ها▪️حضور به ما امکان می‌دهد که از تعاملات سطحی فراتر رفته و عمق، دقت و همدلی بیشتری در ارتباط برقرار کنیم.حضور از زاویه کوچ و والدین/مربیانکوچ به‌عنوان راهنما و تسهیلگر باید همزمان به چند سطح توجه کند:1. حضور در تعامل با کودک: کوچ باید بتواند جریان جلسه را با تمرکز و حساسیت هدایت کند، بدون این که کنترل‌کننده باشد.2. شنیدن والدین و مربیان: کوچ با شنیدن نگرانی‌ها و احساسات والدین یا مربیان، آن‌ها را معتبر می‌سازد و به آن‌ها امکان می‌دهد با آرامش و اعتماد بیشتر به کودک پاسخ دهند.اثرات حضور و شنیده شدن از این زاویه:▪️افزایش اعتماد والدین و مربیان به فرآیند کوچینگ▪️کاهش استرس و فشار روانی در بزرگ‌ترها▪️امکان تمرکز بهتر روی نیازهای کودکحضور از زاویه والدین و مربیان در جایگاه تسهیلگر کودکوالدین و مربیان به‌عنوان تسهیلگران کودک نیز باید در تعامل حضور داشته باشند:▪️توجه کامل به کودک و نشانه‌های غیرکلامی او▪️تنظیم رفتار خود برای ایجاد محیط امن و حمایتی▪️شنیده شدن توسط کوچ، که باعث احساس ارزشمندی و آرامش می‌شود▪️همزمان رها کردن پیش‌داوری و تمرکز بر تجربه کودکاثرات حضور والدین و مربیان در این جایگاه:▪️کودک احساس امنیت و اعتماد پیدا می‌کند▪️تعامل با کودک عمیق‌تر و مؤثرتر می‌شود▪️حل مسائل و پاسخ به نیازهای کودک با دقت و صبر بیشتری انجام می‌شودنشانه‌های حضور مؤثر▪️تماس چشمی آرام و مناسب▪️حالت بدنی باز و پذیرنده▪️گوش دادن فعال و سکوت حمایتی▪️نبودن حواس‌پرتی‌های ذهنی یا محیطی▪️حس آرامش و ارزشمندی در والدین و مربیان بعد از شنیده شدنرفتارهایی که نشانه عدم حضور هستند▪️نگاه به موبایل یا ساعت▪️قطع صحبت کودک یا مربیان/والدین▪️عجله در پاسخ یا ارائه راه‌حل▪️فکر کردن به پاسخ بعدی به جای شنیدن کامل▪️کاهش کیفیت تعامل و کم شدن توجه به جزئیاتمثال عملی از حضور در تعامل سه‌جانبهکودکی درباره تجربه‌ای دشوار در مدرسه صحبت می‌کند. والدین یا مربی حاضر و شنیده شده توسط کوچ:سکوت می‌کنند و فضای امن ایجاد می‌کنندتماس چشمی ملایم و سر تکان دادن حمایتی دارندکوچ پس از چند لحظه می‌پرسد: «چه احساسی داشتید و چه نگرانی‌هایی دارید؟»این رویکرد باعث می‌شود کودک احساس امنیت و ارزشمندی کند و والدین یا مربیان اعتماد، آرامش و آمادگی برای تعامل مؤثر پیدا کنند.تمرین‌های تقویت حضور و شنیده شدن1. تنفس آگاهانه قبل از تعاملچند دقیقه تمرکز بر تنفس برای آرام‌سازی ذهن2. ثبت افکار و نگرانی‌ها پیش از تعاملیادداشت کوتاه برای رها کردن ذهن از حواس‌پرتی3. مشاهده بدن و احساسات خودشناسایی تنش‌ها و رهاسازی آن‌ها4. تمرین سکوت حمایتی و شنیدن فعالاجازه دادن به کودک برای بیان کامل افکار و احساساتکوچ نیز به والدین و مربیان فرصت دهد تا شنیده شوند5. بازتاب دادن و بازخورد دادنوالدین و مربیان می‌توانند تجربه شنیده شدن خود را بازگو کنند تا اعتماد و کیفیت جلسات افزایش یابدنتیجه‌گیریحضور و شنیده شدن در کوچینگ مهارتی حیاتی است که هم برای کوچ، هم والدین و مربیان و هم کودک اهمیت دارد. با حضور آگاهانه و شنیده شدن، بزرگترها و کودکان فضایی امن و ارزشمند تجربه می‌کنند، تعاملات عمیق‌تر و مؤثرتر می‌شود، و امکان رشد، خودشناسی و تحول عاطفی برای همه فراهم می‌گردد.</description><category>nayerh vasigh ansari</category><author>nayerh vasigh ansari</author><pubDate>Sun, 09 Nov 2025 00:43:47 +0330</pubDate></item></channel></rss>