https://virgool.ir/feed/@na.t.a.s.ha.m.endezt.mpfa2026-11-12 13:54:36https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@na.t.a.s.ha.m.endezt.mphttps://virgool.ir/@na.t.a.s.ha.m.endezt.mp/یک-نکته-ساده-برای-پیشرفت-در-۲-پاراگراف-venjo80go83sآدم دوست داره برای پیشرفت روی اهداف و بهبود کیفیت تمرکز بیش از اندازه بکنه. درستش اینه که تمرکز بیش از اندازه روی کیفیت اگر باعث از بین رفتن پیوستگی بشه اشتباهه.این قدر روی بلوک های کیفیت تمرکز نکنید که خسته بشید و یه دفعه از کل کار بزنیداینکه شما یک کار رو پیوسته و با کیفیت انجام بدید عالیه. کار پیوسته و با علاقه ( ولی با چند تا مشکل) هم خیلی خوبه. در کل نگذارید که کمال گرایی ( تمرکز بیش از اندازه روی کیفیت ) مانع از انجام کار مورد علاقتون بشه (و آخرسر هیچ کاری نکرده باشید از ترس اینکه کیفیت لازم رو نداره). زیاد به حواشی فکر نکنید و فقط انجام بدید.علیرضا حسینیعلیرضا حسینیSun, 24 Jan 2021 23:57:34 +0330https://virgool.ir/@na.t.a.s.ha.m.endezt.mp/چرا-هیچ-سنجشی-ضعیف-تر-از-کنکور-وجود-نداره-jasvjcyeylo0دانشمند Goodhart قانونی داره که می گه:When a measure becomes a target, it ceases to be a good measure.وقتی که یک روش سنجش تبدیل به هدف می شه، دیگر سنجش مناسبی نیست.چون وقتی افراد متوجه بشن که چی داره اندازه گیری می شه، مردم مطابق اون رفتار می کنن و نتایج فرق خواهد کرد. مثلا در این رابطه برای «تست زدن» درس می خونن.جای دیگه ای هم از این ... ها بوده؟بله (نسخه کامل تر را بخوانید)، تا ۵ ـ ۶ سال قبل توی آمریکا هم چیزی «شبیه» به این بوده. برای افزایش کیفیت تحصیلی در مدارس آمریکا و اینکه همه از کیفیت بالا برخوردار باشن هر سال تحصیلی حداقل یکبار باید از مواردی که توی اون سال درس داده می شد به صورت ایالتی امتحان بدن.بعد درصد های سال قبل رو با بعدی مقایسه می کردن و بر اساس اون بودجه ای که به ایالت ها و مدرسه ها تخصیص پیدا می کرد رو تا حدودی تنظیم می کردن و حقوق معلم ها هم تو مدارسی که دانش آموز ها بهتر تست می زدن بیشتر بود. ( نه اینکه رشته افراد با این آزمون مشخص بشه)مشکلاتی که داشت:بعضی درس ها چون در آزمون نبود، کیفیت تحصیل افت قابل ملاحظه ای داشت. مثلا بعضی مدارس زمان این درس ها رو به درس های اصلی ( مثل ریاضی) که در آزمون میومد اختصاص می دادن که درصد بره بالامعلم ها وقت قابل توجهی رو برای تست زدن قرار می دادن ( تمرکز روی فهم دروس نبود)دانش آموزانی که درصد بالایی نمی زدن برای اینکه درصد کل مدرسه رو پایین نیارن از مدارس اصلی اخراج می شدن ( و یا می رفتن تو مدارس ضعیف تر یا اصلا دیگه ادامه نمی دادن)طراحان سوال بعضی ایالت ها سوال های «خیلی آسون» طرح می کردن که نشون بدن دارن پیشرفت می کنن ( سوال ها رو هر سال اسون تر می کردن تا درصد ها بالاتر بره)با توجه به مشکلاتی که داشت سال ۲۰۱۵ لغو شد و اصلاحات جدی انجام شد ( مثلا اینکه تنها معیار این تست زدن نباشه و ...)صبح تا شب در صدا و سیما: دی وی دی های استاد منتظری برای ۱۰۰۰۰۰٪ زدن در کنکور را با قیمت ۱۵۰ میلیون تومان ناقابل بخرید. حالا تو ایراندر کشوری که نرخ بیکاری بسیار بالا هست، اقتصاد بسیار ضعیف تری نسبت به آمریکا داره و اختلاف حقوق در رشته های متفاوت بسیار هست و اگر پسر باشی سربازی اجباری ۲ ساله هست. ( چیزی که فقط در چند کشور معدود و عقب افتاده وجود داره)اومدن توپ رو انداختن سمت دانش آموز ها که سنجش ما «هیچ مشکلی» نداره و بالاخره برای همه یکسان هست. قانون بالا می گه اگر سنجش درست هم باشه مشکل پیدا می کنه اون وقت این سنجش عیب دار ... .( یک مثال کمی اغراق شده: هرکی بیشتر بپره می ره پزشکی؛ مثل آزمونی که برای پزشکی باید عربی یا زیست جانوران امتحان داده بشه) آزمونی که ۱ ٪ هم خطا داشته باشه رتبه شما تقریبا به اندازه ظرفیت پزشکی «کل کشور» جا به جا می شه؛ قطعا این آزمون صلاحیت تعیین رشته و آینده هیچ فردی رو نداره.راهکار ( شما هم می تونید نظر بدید)تعداد دانشگاه های «با کیفیت» پزشکی رو زیاد کنن (مثل دانشگاه های آلمان - فرانسه - آمریکا و ...؛ که فوق العاده با کیفیت و البته به تعداد مناسب برای تقاضای کشورشون)؛ کاری برای رفع مشکل انجام ندادن و تعداد پزشکان متخصص به نسبت جمعیت ( تو آمار های WHO هست؛ سرچ کنید) کم مونده و این حالت رانت مانند باعث درآمد فوق نجومی شده و هزینه سلامت مردم افزایش پیدا کرده.مشکل رفع می شه؟احتمالا نه! یا خیلی طول می کشه. مواردی چون سرمایه مافیا کنکور، پزشک یا داروساز بودن بسیاری از افرادی که باید تصمیم بگیرن و به وجود اومدن تعارض منافع ( بین حقوق نجومی تصمیم بگیران و تغییر آینده سالانه ~ یک میلیون دانش آموز) بعید هست.علیرضا حسینیعلیرضا حسینیSun, 24 Jan 2021 22:26:28 +0330https://virgool.ir/@na.t.a.s.ha.m.endezt.mp/فارسی-و-تاجیکی-دو-جسم-و-یک-روح-euogyynpkjizتاجیکستان کشوری محصور در خشکی هست و زبان بسیار شبیهی به ما دارد.به طور کلی زبان ها روی هم تاثیر می گذارند، به ویژه که اگر از لخاظ جغرافیایی نزدیک به هم باشند(عربی و فارسی - چینی و ژاپنی) و یا یکی برتری تکنولوژیکی داشته باشد(مثل انگلیسی). اما این بحث وقتی مطرح هست که ما دو زبان داشته باشیم نه یک زبان. تاجیکی روسی شده فارسی هست. چطور شما فارسی را با حروف انگلیسی بنویسید می شود فینگلیش؟ حالا اگر فارسی را با الفبای روسی بنویسید می شود تاجیک. مثلا:Маориф дар Тоҷикистон — яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати иҷтимоии Ҷумҳурии Тоҷикистон маҳсуб меёбад.معارف(معادل آموزش و پرورش خودمان) در تاجیکستان - یکی از سمت های افضلیت ناک(شایسته و خوب) سیاست اجتماعی جمهوری تاجیکستان محسوب می یابد(می شود).تازه این بالایی متن به نسبت سختی بود که از ویکی پدیا برداشته بودم. پایین رو از سایت مذهبی بر داشتم:Зиндагонии Фотимаи Заҳроزندگی فاطمه زهرا (س)Аз вилодат то издивоҷاز ولادت تا ازدواجШахсияти ҳар кас то ҳудуди зиёде ба вазъияти хонаводагӣ ва шахсияту ахлоқи падару модар ва муҳити рушди ў бастагӣ дорад. Падару модар ҳастанд, ки шолуда ва асоси шахсияти фарзандро мерезанд ва ўро дар қолиби рўҳиёт ва ахлоқи худашон рехта, таҳвили ҷомеа медиҳанд ба гунае ки метавон гуфт: Ҳар фарзанде  намуна ва оинаи тамомнамои шахсияти падару модар ва тарзи тарбияти онҳост. (متن ادامه دارد)شخصیت هرکس تا حدود زیادی با وضعیت خانوادگی و شخصیت و اخلاق پدر و مادر و محیط رشد و ... بستگی دارد. پدر و مادر هستند که شالوده و اساس شخصیتی فرزند را می ریزند و او را در قالب روحیات و اخلاق خودشان ریخته، تحویل جامعه می دهند. به گونه ای می توان گفت: فرزند نمونه و آینه تمام نمای شخصیت پدر و مادر و طرز تربیت آنهاست. (متن ادامه دارد)تاجیکستان روزگاری جزوی از ما بوده است و همین الان هم زبان افغانستان و ایران و تاجیکستان بسیار به هم نزدیک می باشد. ویکی پدیا در این باره می نویسد:« وام‌واژه‌هایی از زبان روسی و ازبکی وارد زبان تاجیکی شده ‌است و افزون بر این در مواردی تاجیکان برای برخی معنی‌ها و مفهوم‌ها، واژگانی را به کار می‌برند که در ایران بسامد کمتری برای آن مفهوم دارند. برای نمونه در فارسی تاجیکی به «خفاش»، «کورشب پرک»؛ به «فوتبالیست»، «فوتبالباز»؛ به «چای سبز»، «چای کبود»؛ به «بالگرد»، «چرخبال»؛ به «فرودگاه»، «خیزگَه» (محل برخاستن هواپیما) و به «کتری»، «چایجوش» می‌گویند. بااینهمه، فارسی تاجیکی بسادگی برای ایرانیان قابل‌فهم است.» یا مثلا فارسی در افغانستان --> صنف ، فارسی در ایران ---> پایه (پایه دهم،نهم ...)، فارسی در تاجیکستان ---> صنفمنطقه ای هست در منطقه مرزی افغانستان و تاجیکستان که مردمان آنجا به زیبایی معروف هستند(حدودا منطقه بدخشان تاجیکستان و بدخشان افغانستان) و بسیاری از شاعران برای زیبایی، افراد آنجا را مثال زده اند:نگار ترک و تاجیکم کند صد خانه ویرانه // به آن چشمان تاجیکانه و مژگان ترکانهروی فرش نوشته شده:«خوش آمدی!»منطقه ای هست بخشی در افغانستان و بخش بیشتر آن در تاجیکستان که مردم آن به زیبایی معروف اند.(در ادبیات)تاجیکستان کشوری محصور در خشکی هست (مزیت دریا و اقیانوس رو نداره)، بارندگی در آن فراوان و سرسبز و کوهستانی است. وطن اجدادی تاجیک‌ها ایران است و امروزه در تاجیکستان، افغانستان و جنوب ازبکستان نیز زندگی می‌کنند. در ایران، در قسمت‌هایی از فارس، اصفهان و قسمت‌هایی از شمال غربی هرمزگان به سر می‌برند. مردم تاجیک از نظرِ زبان، فرهنگ و تاریخ بسیار نزدیک به فارسی‌زبانان ایران‌اند.چرا تاجیکستان الفبای فارسی ما (ایرانی ها و افغانستانی ها) را الفبای اصلی قرار نمی ده تا بتونه با سه کشور راحت تر ارتباط بر قرار کنه؟(افغانستان همسایه جغرافیایی هم هست) بتونن آثار هم دیگر را راحت تر بخونن و نسبت به هم بیگانه نباشد؟تاجیکستان هم مثل ترکیه چندبار الفبای خودش را تغییر داده (مثلا تاجیکستان عبری رو در بخش هایی، فارسی، لاتین و روسی را انتخاب کرده است) منتها چون آخرین بار تحت تاثیر شوروی قرار گرفته، الان الفبای روسی (سیریلیک) داره. آنها بیشتر الفبای فارسی رو هنری و ادبی می دونن و خط روسی رو زبان علم. خیلی ها می رن روسی رو هم یاد می گیرن تا با کلاس تر باشن. هم اینکه دولت علاقه ای نداره چون هزینه زا هست و اینکه اگر به یک دفعه بخواد الفبا رو تغییر بده سطح سواد می رسه نزدیک صفر درصد. روایتی دیگر را در اینجا(از ایرنا) و اینجا( از بی بی سی) بخوانید.برای اطلاعات بیشتر در مورد خط تاجیکی، خط «کمی» تغییر یافته سیریلیک به این صفحه ویکی پدیا فارسی مراجعه کنید.تفرقه هایی که ایران را در طول تاریخ کوچک و کوچک تر کرده است، قصصی پر غصه ای هستند که بین هم تباران جدایی انداخته است.علیرضا حسینیعلیرضا حسینیSat, 05 Dec 2020 04:09:42 +0330https://virgool.ir/@na.t.a.s.ha.m.endezt.mp/بزرگترین-مشکل-یادگیری-فراموشی-m76piah6psllروان شناسی آلمانی به نام Ebbinghaus در قرن ۱۹ اومد در زمان های مشخص، درصد اطلاعاتی که پس از یادگیری می شد یادآوری کرد رو آورد روی یه نمودار. به نموداری رسید که نشان می داد بسیاری از آنچه که شما یاد می گیرید یا به حافظه می سپارید در مدت زمان کوتاهی، فراموش می شود.یعنی شما توی یک ماه حدود ۹۰ درصد اطلاعات را فراموش می کنید. بعدش روانشناس به دنبال فاکتور هایی گشت که می تونند روی این نمودار تاثیر گذار باشند (مثل استرس، خواب و ...):زمانبا گذشت زمان اطلاعات فراموش می شوند و ... .قدرت حافظهیک کلی گویی:«برخی افراد در مقایسه با افراد ضعیف تر حافظه قوی تری دارند». حالا کامل ترش: «وقتی که اطلاعات جدیدی یاد می گیرید، آن اطلاعات، این ویژگی را داشته باشند بهتر یاد می گیرید:مرتبط به اطلاعات قبلی یادگیرنده باشند برای آن فرد مهم و با ارزش باشندهمان طور که می بینید، یادگیری یک امری است فردی. درست مثل وقتی که یک معلم به بعضی دانش آموزان بهتر می تونه درس بده یا وقتی که یه نفر در درسی بهتر جلو می ره. یعنی یانکه داشتن اطلاعات پایه و قبلی برای یادگیری مفاهیم جدید و ارزش قایل شدن برای آنها مهم هستند.»البته خود دانشمند آلمانی به طور کلی ۲ تا روش رو از همه مهم تر دونست برای تقویت قدرت حافظه:استفاده از تکنیک های بهتر حافظه و ارایه دادن بهتر اطلاعات به حافظه (Mnemonic)بازیابی فعال ( اعم از تست زدن، امتحان گرفتن، مرور کردن اطلاعات و به ویژه تکرار در زمان های مشخص ( اوایل روزانه و بعد ماهانه، سالانه) ( زمان بهینه برای اولین مرور یک روز هست، یه جا دیگه گفته بود ۱۰ -۲۰ درصد زمانی که احتمالا اطلاعات رو نیاز داری، صبر کن و اون موقع بازیابی کن ))تو مطلبی که از یه جا دیگه خوندم این شکلی گفته بود:هر چند وقت یکبار حافظه تان را Reinforce کنیدیعنی اگر براساس دانسته های قبلی به مفهوم جدیدی پی ببرید، قبلی ها تثبیت می شوند. یا اگر دانسته های قبلی خودتان را به چالش بکشید، قوی تر می شوید. یعنی هر بار که مرور می کنید با شیب کمتری فراموش می کنید.اطلاعات را عمقی تر یاد بگیریداگر از روی مقاله یا متن بلند بالایی دارید یاد می گیرید، احتمالا به زودی آن را فراموش می کنید. یادگیری را برای خودتان راحت تر بکنید، مثلا: برای خودتان توضیح دهید یا دیاگرام بکشید (همون نمودار و شکل کشیدن خودمون).اطلاعات را مرتبط تر بکنیدیادگیری یک موضوع شخصی است، یعنی اگر شخصی سازی بکنید بهتر تمرکز می کنید و یادآوری هم راحت تر خواهد بود.تعاملی تر (interactive) بکنیدمردم وقتی بهتر یاد می گیرند که به صورت منفعل نباشند و فقط نظاره گر نباشند، رسیدن از یک مفهوم به مفهوم دیگر باید مثل بازی باشد، مثل یک بازی ماجراجویی که در آن حدس می زنید و فکر می کنید و ... . (مثال جالبش برنامه Duolingo هست) فقط متن کتاب رو نخونید و هر از گاهی وایسید و حدس بزنید که در ادامه می خواد درباره چی حدس بزنه یا چشماتون رو ببندید و آنچه که از ابتدا تا الان خوندید رو مرور کنید.البته چیز های دیگری هم هستند که مستقیم می رن توی حافظه دایمی مثلا صحنه هایی که خیلی احساسات رو بر می انگیزن ( مثلا تراژدی ها یا مواقعی که سورپرایز می شی و ...) ولی در حالت کلی مفاهیم انتزاعی و ... با زحمت به دست می آیند و مستقیم نمی رن تو حافظه دایمی و سریع تر هم فراموش می شن. :-)علیرضا حسینیعلیرضا حسینیWed, 25 Nov 2020 01:45:37 +0330https://virgool.ir/@na.t.a.s.ha.m.endezt.mp/چیکار-کنیم-کل-جامعه-پیشرفت-کنه-c2dtchcwf1knپیشرفت با کمک من و شما به دست میاد«الان دانش و اطلاعات در دسترس به قدری شده هست که اگر قرار باشه شما بخواهید یه بخشی کوچک از اون رو برید بررسی کنید، باید بخش قابل توجهی از عمرتون را صرف اون کار کنید.» این جمله رو که می نویسم یاد یه موضوعی توی علم کامپیوتر می افتم به نام بحث multi-threading، منظور من چی هست؟ این که چیکار بکنیم تا توی یک جامعه سالم پیشرفت به معنی واقعی کلمه «تصاعدی» باشه.بررسی «فردی»به صورت کلی در یک جامعه ما افرادی داریم که در یک زمینه یا چند زمینه نخبه هستند ولی در زمینه های دیگر نباشند. دوتا روش می تونیم داشته باشیم:از اطلاعات افراد نخبه در زمینه هایی که خوب هستن استفاده کنیمافراد نخبه رو به خاطر ضعف در زمینه هایی که نخبه نیستند، طرد کنیم (تو کنکور زیاد اتفاق می افته، تو پیدا کردن شغل هم همین طور)خب در این زمینه فردی شما چیکار می تونید انجام بدید: ۱. در زمینه ای که به آن علاقه دارید ( یا زمینه «ها») برید مطالعه کنید و فکر کنید (چون علاقه به شما کمک می کنه در عمق مطالب فرو بروید) و یا در کلاس ها شرکت کنید و با افراد دیگر حرف بزنید --> تا به دانش برسید (دانش قدرت هست)۲. سعی کنید (قبول دارم کمی سخت است) بدون فکر کردن به حواشی، و با رعایت کردن قوانین و پروتکل های حرف زدن و ارتباط برقرار کردن با استفاده از منطق و دانش با بقیه «حرف بزنید و ارتباط برقرار کنید». ---> تو همین جا توضیح می دم که چه اتفاقی تو جامعه می افته.(مثلا اینکه اغراق نکنید دروغ نگید، دانش رو از بقیه غایم نکنید و بقیه رو مسخره نکنید و به عبارتی دیگر «مثل آدم» ارتباط برقرار کنید) ( شبیه حدیث «زکات دانش انتشار آن هست»)در اجتماع چه اتفاقی می افته؟ خلاصهما تو ریاضی یه چیزی داریم به اسم نمودار توزیع، که تو حالت عادی و نرمال یه همچین شکلی داره:اعداد مهم نیستن، حالت کلی نمودار رو در نظر بگیرید: محور عمودی فراوانی و محور افقی مهارت رو نشون می دههمان طور که می بینید در یک جامعه در صورتی که مثلا بخوایم در مورد برنامه نویسی و یا هر صفت دیگه ای تحقیق کنیم و افراد رو بر اساس مهارتی که دارن توی نمودار قرار بدیم، به نموداری شبیه به بالا می رسیم. افرادی هستن که خیلی حرفه ای اند ولی تعداد کمی دارن و افرادی داریم که تا حدودی آشنا هستن که اکثریت رو شامل می شن و اندکی که هیچی بلد نیستن.ما برای اینکه بتونیم پیشرفت کنیم باید در هر مهارت، تاثیر گذاری افراد نخبه در جامعه رو بیشتر کنیم به طوری که دانش اون افراد به بقیه هم انتقال پیدا کنه(نمودار پایین) و در نهایت افرادی بیشتری داشته باشیم که مقدار بیشتری از اون مهارت رو بلد هستن.نمودار کشیده شده است و افراد بیشتری مهارت پیدا کرده اند.حالا اگر این را ما بتونیم به بخش های دیگه هم تسری بدیم، یعنی اینکه بتونیم تو زمینه های دیگه افرادی داشته باشیم که بر اساس علاقه رفتن و علم رو به دست آورد و حاضر هستن که این دانش رو با بقیه اشتراک بگذارند جامعه قطعا پیشرفت می کند. (چون بقیه لازم نیست اون سختی ها رو برای به دست آوردن اون مقدار دانش بکشن و مسیر راحت تری رو می رن جلو)(یادتون نره ما در مقابل هم نیستیم، در کنار یکدیگریم)ایده ای که در مورد مولتی تردینگ (نخبه هر حوزه در زمینه خودش) در حوزه اشتراک گذاری اطلاعات داشتم اینه که:ما بتونیم با کمک کردن به بقیه، حالا با نوشتن، با حرف زدن، با پادکست درست کردن و ... اطلاعات واقعی و درستی که به زحمت به دست اومدن رو به بقیه بدیم تا همه بتونیم از دانش بهره مند بشیم. (درست مثل جنبشی که تحت لیسانس Creative Commons کارهاش رو پخش می کنه)چندتا نکته:اینکه شما بخواید دانش را به صورت پولی منتشر کنید، خوب هست ولی این پرداخت پول بسیاری را از استفاده کردن از منبع شما دور می کنه. البته که لازم نیست کار خیلی خارق العاده ای انجام بدید. مثلا جادی پادکست درست می کنه. یک نفر دیگه وبلاگ می نویسه. یه نفر به ویکی پدیا contribute می کنه (=کمک می کنه). همان طور که گفتم هدف اینجا از ارتباط برقرار کردن این هست که شمایی که دانش و اطلاعات رو به زحمت به دست آوردید، با روشی مناسب و در دسترس برای همه،در اختیار بقیه بزارید (البته افراد دیگه هم این کار رو انجام می دن، نمونش: ویکی پدیا) و در نتیجه به یک استخری از اطلاعات می رسیم که ساده و روان بیان شده، در دسترس هست. ---> مردم اطلاعاتشون بره بالا، دیدشون باز می شه، پیشرفت می کنن و احتمال اینکه ضرر کنن و یا انتخاب بدی داشته باشن (مثلا سرشون کلاه بره) کم می شه (حداقلش این هست)اثری هست به اسم اثر مکمل که طبق اون شما لازم نیست همه کار ها رو انجام بدید، یک کار کوچیک می تونه دومینو وار باعث تغییرات بزرگ و پیشرفت های بزرگ بشه، پس کمک های شما هرچند که کوچک باشند، قطعا اثرگذار هستند.اثر مکمل هم برای افراد و هم برای جامعه صدق می کنه، کار ها و انتخاب های کوچک اثرات بزرگی دارندشما وقتی در جامعه زندگی می کنید، با پیشرفت افرادی که در اطراف شما هستند (که کل جامعه هست)، شما پیشرفت می کنید. چرا ؟ (مثلا در آمریکا که جامعه ای هست که با ما از لحاظ مکانی خیلی فاصله داره اما وقتی که به پیشرفتی توی تکنولوژی می رسن، شما هم بهره مند می شوید ( مثلا لپ تاپ جدید اپل رو می خرید، محصولات جدید مایکروسافت رو استفاده می کنید، به کمک الگوریتم جدید گوگل سریع تر به نتیجه می رسید) یا این ور آب هم وقتی که ویرگول ساخته شده (پیشرفت هست دیگه بالاخره) شما جایی پیدا می کنید برای نوشتن و خواندن. یا مثلا دوست شما به شغلی با درآمد خوب برسه، بهتر از حالتی هست که دوست شما بیکار بمونه و سرخورده باشه. (این رو همه درک می کنیم).یه بینش غلط این هست که «منی که اطلاعات رو به سختی به دست آوردم، اگر به راحتی در اختیار بقیه بزارم ضرر می کنم» چون ممکنه از بقیه عقب بیفتم و ... . حالا چرا این اشتباه هست؟چون خودت رو از جامعه جدا کردی. ( مثل همون لفظی که می گه اگر «ملت» این کار رو بکنن، این می شه و ...) شما جزیی از ما هستید و پیشرفت ما، پیشرفت شما هست و بلعکس. وقتی که نیاز های پایه ای برطرف بشه و به پختگی برسیم، در نهایت به این می رسیم که برای راندمان و کارایی بهتر هم شده دعوا و کینه و ... رو بزاریم کنار. ( و قلوب ما متحد بشود)هنوز حرفم رو قبول نداری؟ به همون دلیلی که مردم آلمان برای تقریبا هر کاری که می کنن مالیات می دن و این مالیات بخشیش می رسه به افرادی که کار ندارن و اداره کار آلمان به اون ها حقوق بیکاری ماهی ۱۰۰۰ یورو می ده. به نظر شما مردم اونجا می گن که ما برای چی پول باید بدیم؟ نه. اونجا این رو در نظر می گیرن که اگر فردی از جامعه نتونه به حداقل های زندگی برسه و ضربه ببینهو به فساد و ... برسه (بقیه رو هم آلوده می کنه)، ضرر هاش برای جامعه به مراتب بیشتر از حالتی هست که ماهی ۱۰۰۰ یورو بهش پول پرداخت بشه . البته آلمان این محاسبات رو بر اساس پول انجام داده و موازین اخلاقی و دستورات شرعی و ... رو حساب نکرده به این رسیده.یا اینکه تحصیل تو آلمان در اکثر دانشگاه ها رایگان هست. چرا؟ چون تحصیل باید برای همه در دسترس باشه و حاضر هستن برای این مالیات بپردازن.کاری که « ما » می تونیم انجام بدیم:ارتباط سازنده با اطرافیانتون داشته باشید با احترام با اونا برخورد کنید و اگر نیاز به کمکی داشتن (به خصوص از لحاظ علم که از شما کم نمی شه) دریغ نکنید. (فرض کنید دارید برای رضای خدا صدقه می دید) (در این روند، در هر صورت همه سود می کنن)اینکه شما دانشتون در بستر اینترنت اشتراک بزارید و از تجربیاتتون بگید، باعث می شه که برای زمانی به مراتب طولانی تر در دسترس باشه. (البته تو جای مناسب، مثلا تو تلگرام به نسبت دسترسی کمتری داره) توی همچین چارچوبی همه فرصت یادگیری و حرف زدن «بر اساس منطق و احترام به هم» رو پیدا میکنن .با همین کارهای ساده، منتظر پیشرفت های تصاعدی باشید، دنیایی که در اون هر چند هفته و یا هر چند روز انقلاب علمی جدیدی رخ می ده.علیرضا حسینیعلیرضا حسینیMon, 16 Nov 2020 21:03:50 +0330https://virgool.ir/@na.t.a.s.ha.m.endezt.mp/بهترین-روش-یادگیری-زبان-با-دلایل-محکمتبلیغات-نیست-lprsggklbxrdاین روش رو خودم بعد از طی سال ها دست و پنجه نرم کردن با زبان انگلیسی و عربی و آلمانی و اسپانیایی به دست آوردم و به نظر خودم روشی هست که بهترین کارایی رو داره. دلایل خودم رو هم در ادامه شرح می دم.طولانی بود نخواندم: شما در ابتدا برای یک مدت مشخصی سعی کنید که ۱۰۰۰ کلمه برتر ( یا هر مقداری که به نظر شما مناسب هست) رو خوب یاد بگیرید (مثلا برید معنی رو بخونید و مثال ها رو نگاه کنید)(خودتون رو مثل ماشینی در نظر بگیرید که در دنده های پایین داره دور می گیره تا سرعتش بیشتر شه). بعدش برید محتوای مورد علاقه خودتون که به اون زبان نوشته شده را استفاده کنید. (کتاب، فیلم و ... ، به طور کلی چیزی که به شما کلمه و لغت جدید یاد بده و شما رو به زبان جدید و به این فرایند یادگیری «علاقه مند نگه داره.») این رو هم فراموش نکنید که هر آنچه که می خواهید یاد بگیرید باید یک مقدار مشخصی انرژی بزارید. ( با توجه به توانایی می توانید اون رو تو زمان مناسب پخش کنید)با زبان عامیانه و خیلی ابتدایی توضیح دادم تا همه کامل بتونن مسیر رو بشناسن و ابهامی وجود نداشته باشد. (البته مسیر درست «خودتون» رو باید «خودتون» شخصی سازی هم بکنید، با توجه به توانایی ها بعضی جا ها رو سریع تر، بعضی جا ها رو کند تر برید و ...)اول یک سری کلیات که با این که زیاد شنیده شده ولی چون مهم هست خلاصه مرور می کنیم:«علاقه مند نگه داشتن» در کنار «کنترل سرعت یادگیری» و «استمرار» مهم هست.خیلی شنیدیم که برای اینکه شما توی چیزی پیشرفت بکنید، روزی یک بخش کوچک از اون رو انجام بدید. ولی احتمالا این جمله برای خیلی ها آنچنان مفید نیست. چرا؟ چون یکم کلی گویی شده و مشکل حل نشده. شما برای اینکه تو یه چیزی استمرار داشته باشید، باید به اون علاقه مند باشید ( همان طور که اگه به یک سریال علاقه مند باشید اون رو تا انتها و کامل می بینید.) و برای اینکه به یک چیزی علاقه داشته باشید در اون زبان:تلاش لازم برای فهم مقدار معقولی باشد (همان طور که ماشین تو سر بالایی خیلی تند نمی تونه راحت بره)علاقه داشته باشید (کمی مطالعه قبلی هم کمک می کنه)زیاد به خودتون فشار نیارید و در عین حال کم کاری نکنیدالبته کلاس رفتن هم کمک می کنه. یادمه یه جایی یه ضرب المثل آفریقایی رو خوندم که:اگر می خواهید در جنگل سریع حرکت کنید، تنهایی بروید ولی اگر می خواهید به عمق جنگل بروید، با هم باشید.البته این با هم بودن الزامی نداره که حتما در کلاس ثبت نام کنید (که کلاس رفتن به نظر من روش مناسبی هست برای حفظ استمرار)، می تونه وجود دوستی باشه که باهاش زبان رو بخونید و ... . کلاس رفتن برای شما این الزام رو می آره که باید یک درسی رو تا یک موعد بخونید و برای خودتون یک deadline (موعد ارایه کار) مشخص می کنید و چون برای اون پول دادید، به این راحتی ها نمی تونید از اون کنار بکشید. (یه قانونی هست می گه که اگر شما برای انجام کاری موعد تعیین نکنید مغز شما سعی می کنه که اون رو کشش بده)بحث اصلی تر از اینجا شروع می شه:شروعچندتا کلمه رو یاد بگیریم راه می افتیم؟ به طور کلی تو زبان ها کاربرد کلمات یکسان نیست و بعضی کلمات کاربرد بیشتری دارند. (خیلی واضح!) یعنی اینکه شما لازم نیست برای کارهای عادی ۲۰ هزار لغت رو که یک کسی که نیتیو هست (زبان مادریش هست) بلده، رو شما هم بلد باشید. آمار ها نشون می ده که اگر شما حدودا ۱۰۰۰ کلمه پرکاربرد رو یادبگیرید، حدودا ۷۰ - ۸۰ درصد کلماتی که به طور معمول در جمله میان رو می شناسین. یک جمله ای که از روی یک کتاب برداشتم این هست:شما می توانید با یادگیری کمتر از ۲٪ کلمات قرآن، معنای ۸۲٪ از کلمات به کاررفته در قرآن را فرابگیرید.یا مثلا این:Top 1,000 words cover 85.5% of all words (24,981,922/29,213,800). Top 10,000 words cover 97.2% of all words (28,398,152/29,213,800).البته این وسط ممکنه یکمی اغراق هم بشه که مثلا شما با ۱۰۰۰ تا کلمه می توانید ۸۵.۵ درصد جملات رو بفهمید که البته درست نیست. شما اگر همه کلمات رو اگر بلد نباشید، باید بقیه رو حدس بزنید. (البته اثر مکمل تا اینجا به نفع شما جواب می ده، ۱۰۰۰ تا کلمه بعدی ۴ - ۵ درصد در حالت خوب به نفع شما خواهد بود: حالا چیکار کنیم؟)ایده اصلی برای یادگیری این مقدار لغت اینه که شما یک بنیه و backbone قوی داشته باشید که معنی اون ها رو کامل بلد باشید و وقتی که به یک کلمه جدید رسیدید، بتونید راحت تر، با سعی و تلاش کمتر و البته با دقت بیشتر معنی درست اون رو حدس بزنید.وسیع تر کردن دامنه لغتاگر فکر می کنید که برای عوض کردن دنده ماشین خوب دور نگرفتین، می تونین مرحله اول رو یه بار دیگه انجام بدین و به جای ۱۰۰۰ تا کلمه، ۲۰۰۰ کلمه رو یاد بگیرین. مهم ترین نکته اینه که «ادامه بدین» حتی اگر لازم شد روش رو تغییر بدین.حالا شما باید سعی کنید که دامنه لغتتون رو به طور هدفمند بالا ببرید. بهترین منبع برای شما چی هست؟ کتاب درسی؟ نه! اگر زبان شما الان خوب بود چیکار می کردید؟ فیلم نگاه می کردید؟ کتاب می خوندین؟ الان «سعی کنید» که اون کار رو انجام بدید. البته مستقیم نرید سراغ محتواهایی که نیاز به دامنه وسیعی از لغت دارند. فراموش نکنید که شما الان در زبان جدید حداکثر یک یا دوساله هستید و یک بچه دوساله نمی ره سراغ کتاب فلسفی. (به طور عموم می گم. شما می تونید روش رو هرجور که برای شما مناسب تر بود تغییر بدید.)خوبی این بخش چی هست؟ بسیاری کلمه یاد می گیریم که معنی اون ها رو حدس زدیم (بعدا در مورد این بیشتر صحبت می کنیم)*با توجه به کاربرد کلمه، اون کلمه برای شما مرور می شه. اگر در این مرحله کلمه ای از ذهن شما رفت نباید زیاد ناراحات باشید چرا؟ چون اون کلمه احتمالا کاربردش کم بوده و کاربرد کم رو ما اون چنان نیاز نداریم. ( صد البته که ایده آل فراموش نکردن هست ولی اینو گفتم که نگران نباشید)چرا روش «شروع» یا همون مرحله اول ایده آل تر نیست؟ چون که تعداد کلماتی که شما می بینید و فرصت این رو پیدا می کنید که اون ها رو حدس بزنید کاهش پیدا می کنه.چون که اهمیت کلمات رعایت نمیشه : سعی می کنید حتی کلماتی که کاربرد کمتری دارن رو هم خیلی قوی یاد بگیرید.اینکه شما دارید متن می خونید و از صرف حفظ کردن کلمه بیرون اومدید باعث می شه که قدرت فهم شما از متن بالا بره. اینکه شما دارید کلمات رو حدس می زنید باعث می شه که اون کلماتی رو که چندین بار حدس زدید به خاطر بسپارید ( حتی با اینکه که ممکنه چنین حسی نداشته باشید، بعدا در این مورد هم با توجه به کتاب Make it Stick حرف می زنیم).نمودار حدودی برای کاربرد کلمات در جمله ها: محور x کلمات هستند و در محور y فراوانی اون ها (به عدد ها توجه نکنید)و وقتی که شما اون کلمات پرکاربرد رو بلد هستید، یادگیری کلمات بیشتر همچین نتیجه ای رو داره.(نمودار پایین رو دارم می گم) (محور عمودی: فهم شما از کلمات متن و محور افقی: تعداد کلمات حفظ شده)به اعداد و فرمول توجه نکنید، شکل کلی مد نظر هست: اینکه شما برای بار دوم بخوای ۱۰۰۰ تا کلمه دیگه حفظ کنی به اندازه بار اول نتیجه نمی گیریحالا این عدد ۱۰۰۰ از کجا اومده؟ واقعی هست؟ بله. البته این عدد چیز خیلی خاص و پیچیده ای نیست. اومدیم کلمات یه سری متن رو (البته تعداد متن های بررسی شده زیاد هست که خطا کمتر بشه) شمردن و دیدن که اگر مثلا «حدود» ۱۰۰۰ تا کلمه رو بلد باشید این قدر درصد کل کلمات را در واقع فهمدید و اگر ۵۰۰ تا کلمه رو بلد باشید، فلان قدر. کار خیلی سختی نیست. من هم کاری مشابه همین انجام دادم و ۳۰ صفحه اول زومیت رو اومدم کلمه هاش رو شمردم و نتیجه من هم مشابه بود: شما با دانستن ۲.۲ درصد کلمه به ۶۸ درصد فهم می رسید. (اگر کلمه ها دیگر رو بلد نباشید، باید بقیه کلمات رو حدس بزنید تا بتونید متن رو «بفهمید»)چندتا ایده باحال دیگر رو می خوام توضیح بدم که اون ها هم مرتبط هست و دید شما رو باز می کنه:پیشنهاد می کنم برید کتاب Make it Stick رو بخونید: کتابی هست که فعلا به زبان انگلیسی فقط هست و نتیجه حدود یک دهه تحقیق تعداد زیادی روان شناس درباره یادگیری هست و اینکه چه روشی موثر تر هست و غیره. این کتاب خیلی روی آزمون دادن تاکید می کنه و هم آزمون تستی و هم آزمون تشریحی رو خیلی برای یادگیری مفید می دونه (البته چون شما برای آزمون تشریحی باید همه کار ها رو خودتون انجام بدید و بیشتر فکر کنید و زحمت بکشید، مفید تر می دونه) این نکته ای که می خواستم بگم این بود که: با توجه به گفته های این کتاب و عقل سلیم، شما برای یادگیری یک چیزی باید یک مقدار مشخصی انرژی بزارید و راه فرار ندارید اگر می خواهید واقعا زبان را یاد بگیرید. شما برای اینکه بتونید یادبگیرید باید در مغز ارتباط های جدیدی رو به وجود بیارید و این ها هزینه داره (نیاز به انرژی داره) و در این راه شما اگر بیشتر سختی بکشید مثلا به جای اینکه یکسره ۱ ساعت زبان بخونید تو یه روز، تو دو سانس ۲۵ دقیقه ای (یا ۳۰ دقیقه ای) بخونید بهتر یاد میگرید و در ذهن می شینه. و اینکه شما بخواهید یادگیری رو به یک عادت تبدیل کنید (استمرار یادتون نره) سخت هست. چون باید انرژی بیشتری در این راه صرف کنید در مقایسه با کار های دیگه. ( توی کتاب Atomic Habits یا عادت های اتمی می گه که بدن شما دوست داره انرژی خودش رو ذخیره کنه و برای همین زیاد به کار هایی که انرژی زیادی رو مصرف می کنن علاقه ای نداره.) (البته در این زمینه هم حدود رو رعایت کنید و یک دفعه انتظار تغییر زیاد رو نداشته باشید و به خودتون فشار بیارید و بعد چند روز این کار رو رها کنید. عادتی که توی طول زمان شکل گرفته برای اینکه از بین بره به طول زمان نیاز داره. روزی ۵ دقیقه اضافه کردن به ساعت مطالعه کافی هست و با روزی ۱.۵ - ۲ ساعت این کار شدنی هست)در کتاب «شیب» The Dip گفته می شود: شما برای اینکه در انجام یک کاری (کاری که در اون پیشرفت باشه و یکنواخت نباشد) به تسلط برسید باید از لحاظ وقت و زمان هزینه کنید و در نمودار زیر به جلو بروید ( نمودار عمودی نشان دهنده اثر بخشی و جایزه هست)برای پیشرفت باید از گودی عبور کنیددر گودی شما دوست دارید که ترک کنیدشما وقتی که چنین مسیری رو می رید جلو به همچین نموداری می رسید که در اوایل شما احساس پیشرفت و موفقیت و خوشی دارید و در «Dip» یا گودی شما احساس می کنید که با وجود تلاش زیاد به همان مقدار نتیجه نمی گیرید و دوست دارید که ترک کنید و به کاری برسید که به نظر می رسد در برابر انرژی و زمان شما به شما نتیجه و پاداش بیشتری می دهد. اما این را در نظر نگرفته اید که هر کاری که شما می تونید در اون پیشرفت بکنید یک همچین مرحله ای داره! و بدترین انتخابی که شما می تونید بکنید این هست که با وجود هزینه زمان و انرژی، ترک کنید. برای بیرون رفتن هرچه سریع تر از گودی چیکار کنیم؟ ترک نکنید! (فقط همین) حالا به چی وابسته هست (چی رو بیشتر خرج کنیم میام بیرون؟) انرژیشما باید در اینجا شرایط را طوری تنظیم کنید که گودی و پیشرفت «به نظر» کم باعث جا زدن شما نباشد، لازم نیست که همه زور خودتون رو همون اول بزنید و خسته بشید. اصلا می تونید شرایط رو طوری تنظیم کنید که با وجود پیشرفت کردن (حالا با هر روشی که برای شما بهتر هست، ترک نکردن شما مد نظر می باشد) احساس خستگی به شما دست ندهد. خب چیکار کنم؟ فیلم ببینید، کتاب داستانی بخوانید که در آن غرق می شوید و آهنگ گوش بدید.البته این احساس تا حدودی درسته. وقتی توی گودی می افتین به خاطر تغییر حالت زیر هست و وقتی که اوج می گیرین به خاطر احساس برتری (و البته برتر بودن در اون زمینه) در اجتماع و جامعه هست. (دیگه زیاد توضیح نمی دم طولانی شد)اینم نکته آخر: حالا اینکه شما کلمات رو می فهمید، اوکی ولی چه فرقی می کنه شما توی اون زبان متنی رو بخونی و یا نخونی؟ ما یه چیزی داریم به اسم Fluid Intelligence که در واقع هوشی هست که کمک می کنه به شما راحت تر بتونید الگو ها رو تشخیص بدید و این همون چیزی هست که حتی با خواندن کتاب داستان هم تقویت می شه ( خیلی خوب هم تقویت می شه). پس شما اینکه دارید مطالعه می کنید باعث می شه هوش شما هم در همان حین ارتقا کنه و پیشرفت کنید.این نتیجه تجربه من بود ( که البته بعضی جاهاش رو کوتاه کردم که خیلی زیاد نشه، البته همین هم راهنمای جامعی هست که چرا این روش رو انتخاب کردم و چرا پیشنهاد می کنم که شما هم همین روش رو انتخاب کنید) این مطلب رو نوشتم چون معتقدم کمک به هم وطن و هم نوع در صورتی که باعث پیشرفت اون بشه، در واقع باعث پیشرفت خودمم هم می شه. امیدوار هستم که موفق باشید.علیرضا حسینیعلیرضا حسینیMon, 16 Nov 2020 05:58:00 +0330