https://virgool.ir/feed/@n.hemmati24« دانش‌جویِ حقوق، گوینده، بازیگرِ تئاتر و عکاس »fa2026-11-10 22:18:49https://files.virgool.ir/upload/users/4935868/avatar/kHxLLQ.pnghttps://virgool.ir/@n.hemmati24https://virgool.ir/@n.hemmati24/کتابِ-قلعه-ی-حیوانات-اثرِ-جورج-اورول-ykyohb6qtpxyبه‌نامِ او؛ می‌نویسم از برایِ زیستن. «قلعه‌ی حیوانات»روایتی‌ست از جورج اورول.قصه‌ای‌ست حولِ محورِ؛صاحبِ مزرعه / دو خوک / اهلِ مزرعه.در میانِ اهلِ مزرعه صحبت به میان آمده بود که؛صاحبِ مزرعه (آقای مانر) را از مزرعه بیرون بیندازند و حیوانات؛ خود؛ حکومت کنند.«بشر؛ حیوان را به ستوه آورده بود.»شیری که باید گوساله‌هایشان آن را تغذیه می‌کردند؛به دست چه کسانی تصاحب شد؟سَری که باید به تن می‌ماند؛به دستِ چه کسانی جدا از تن ماند؟جوجه‌ای که باید نزدِ مهر‌ِ مادر و سایه‌ی پدر می‌ماند؛به دستِ چه کسانی دور از وطن ماند؟گوساله‌ای که نفس می‌کشید؛به دستِ چه‌کسانی در حسرتِ نفس ماند؟مادری که با خونِ جگر جگرگوشه را به قامت رساند؛به دستِ چه‌کسانی با خونِ دل در حسرت ماند؟آن کسان؛ دور از تو نیست.آن کسان / «انسان»انسان برایِ رسیدن؛هزار نرسیدن را نصیبِ حیوان می‌کند.دست‌هایی که قرار بود خالق باشند و هنر بیافرینند؛چیزی جز کشتار نصیبِ هستی نکردند.[در ادامه محتوای داستان فاش می‌شود.]حیوانات؛ صاحبِ مزرعه را به بیرون انداختند.دو خوک؛ حکمرانی را بر عهده گرفتند.در این ایام اوضاع بر وفق مراد گذشت.امّا در روزی از روزها این دو خوک به اختلاف افتادند؛یکی از خوک ها از مزرعه رفت؛دیگری حکومت را ادامه داد.در نهایت؛خوک؛ مطیع‌ترین حیوانِ مزرعه را راهیِ راه‌ای کرد که مقصد آرزو می‌کرد ای‌کاش راه به او نمی‌رسید.پایان / روایت هم‌چنان باقی‌ست.نگار همتی - تابستانِ ١۴٠۵نگار همتی | Negar Hemmatiنگار همتی | Negar HemmatiSat, 03 Oct 2026 19:37:27 +0330https://virgool.ir/@n.hemmati24/کتابِ-شرط-بندی-اثر-آنتوان-چخوف-a9uv7m55x4rwبه‌نامِ او‌؛ می‌نویسم از برایِ زیستن.«شرط‌بندی»روایتی‌ست از متحیرانه به پایان رسیدنِ یک شرط.شرط از این سوال آغاز گشت‌‌؛اعدام یا حبس ابد؛ کدام یک بهتر است؟اعدام رشته‌یِ زندگانی را به فوریت قطع می‌کند؛ولی حبس ابد مرگی‌ست تدریجی.اما از سوی دیگر؛زندگی به هر نحوی که باشد؛ از مرگ بهتر است.[محتوای داستان در ادامه فاش می‌شود.]آوکا وکیلی نوجوان به دیدگاهِ دوم پای‌بند بود؛درست بالعکسِ صرافِ ثروتمند.بدین ترتیب شرطی بینِ این‌دو؛ برقرار گشت.وکیل برایِ آن‌که اثبات کند زیستن به هر طریقی از مرگ بهتر است؛ تن به ١۵ سال حبس داد.صراف در صورتِ به پایان رسیدنِ این مدت زمان؛بر سرِ ٢ میلیون تومان قمار کرد.سالِ اول‌‌؛- صدایِ پیانو روز و شب روی‌ِ دورِ تکرار بود.- از مصرفِ سیگار و شراب امتناع می‌ورزید.[با پای‌بندی به این باور که؛مسکر- شهواتِ انسان را که دشمن محبوسِ انسان است؛ تحریک می‌کند.]سالِ دوم؛- صدای پیانو قطع شد.- هم‌چنان از مصرف سیگار و شراب امتناع می‌ورزید.- به خوانشِ کتاب‌هایِ ادبی روی آورد....سالِ پنجم؛- صدایِ پیانو دو مرتبه شنیده شد.- شراب را نوشید.- تمامِ زندگی را به تماماً خوردن و خوابیدن سپری کرد.- دچار به روحیه‌ای غضبناک شد.سالِ ششم؛- زبان هایِ مختلف را فرا گرفت.- به فلسفه روی گرایید؛منتهایِ جدیت را در این راه به‌خرج داد.- به خوانش‌ِ کتبِ بسیار روی آورد....سالِ دهم؛- آمارِ خوانشِ وی به ششصد جلد کتاب رسید....سالِ چهاردهم و پانزدهم؛- به خوانشِ هر کتابی که به دستش افتاد؛ روی آورد؛اما بی‌حوصله‌تر از آن‌که بود که بخواهد حوصله‌یِ انتخاب به خرج دهد....[واپسین ساعاتِ شرط] ؛وکیلِ نوجوان چند ساعت قبل از اتمامِ ١۵ سال؛از اتاقی که در آن محبوس بود؛ به میلِ خود؛ خارج شد.نه از این‌رو این‌که کم آورده باشد؛ نه!از این‌رو که در عمل ثابت کند از هر آن‌چه که مردم برایِ آن زندگی می‌کنند؛ بیزار است.ثروت، جمال، مقام و عقل بی‌معناست.مردم به عقل و ثروت و جمال و مقامِ خود مباهات می‌کنند؛ ولی تمام این‌ها چیزهای بیهوده می‌باشند و وقتی دست مرگ به طرف همگان دراز شد و نیستی با قیافه‌یِ هولناک روی آورد هیچ یک از این‌ها نمی‌توانند برای وجود؛ دفاع کنند.هیچ یک از این‌ها نمی‌مانند؛ به راستی چه می‌ماند؟آن لحظه‌هایی می‌ماند که با حسِ عشق به سر شد.زندگی را با عشق؛ می‌توان به غایت زیست.گاه «تنها» / گاه با «تن‌ها»و اگر کنارِ عشق؛ انسان تن به «خلقِ اثر» دهد؛زیستنی را تمام‌عیار و فناناپذیر زیسته است.پایان / روایت هم‌چنان باقی‌ست.نگار همتی - بهار ١۴۰۵نگار همتی | Negar Hemmatiنگار همتی | Negar HemmatiSat, 03 Oct 2026 18:31:31 +0330