<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سرو ناز</title><link>https://virgool.ir/feed/@n.bateni1378</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:37:36</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>سرو ناز</title><link>https://virgool.ir/@n.bateni1378</link></image><item><title>نویسندگی</title><link>https://virgool.ir/@n.bateni1378/نویسندگی-pxqpvbqgvdy8</link><description>هر وقت دست به قلم میشم فقط از خودم،درونم،افکارم،اکثرا اتفاقات بد و احساسات منفی ام مینویسم...یکی از آرزوهایم نویسنده خوبی بودن،بوده و هست ولی نمیتونم فراتر از تفکرات و عالم ذهنی مشغول خودم برم و هیچوقتم خوب ننوشتم،اکثراً نوشته هام شلخته و با شروع و میانه و پایان باز متفاوت و باز میمونه...تنها زمانی که بسیار غبطه میخورم زمانی هست که کتابی میخونم و نویسنده قلم خوبی داره منو جذب میکنه و میگم کاش من هم میتونستم و عمیقا به سهراب حسادت میکنم،جوری که با اشعارش با روحت عشق بازی میکنه و لمس طبیعتی که توصیف میکنه و ادراکش از زندگی،گذر زمان،آدم ها،طبیعت،فلسفه....بی نظیر هست، من دیوانه وار شاعران و نویسندگان و هنرمندان قدر را دوست دارم و روح من را جلا میدهند. خوب میدانم روحی حساس و لطیف و نازک دارم به مانندپوست پیازی که در دوران مدرسه برای آزمایشگاه و مشاهده اش زیر میکروسکوپ با ظرافت و دقتی خاص میکندیم؛شفافیتی کدر...روحی هنری اما انسانی یا شاید بهتر است بگویم آدمی که هیچ گاه ذره ای هنر از خود بروز نداد و هیچوقت توانایی شکوفایی هیچ ذوق هنری ای را نداشت و ندارد و خدا میداند که آیا روزی می رسد که من هم مثل مادرم زنی هنرمند شوم یا خیر..برای امشب همینقدر بس است..ذهن من مدام راجع به من وراجی میکند و باید کنترلش کنم تا نوشته هایم تهوع آور نشود!</description><category>سرو ناز</category><author>سرو ناز</author><pubDate>Fri, 03 Feb 2023 22:57:27 +0330</pubDate></item></channel></rss>