https://virgool.ir/feed/@mzs1336fa2026-11-12 10:59:25https://files.virgool.ir/upload/users/75770/avatar/w9S3iD.pnghttps://virgool.ir/@mzs1336https://virgool.ir/@mzs1336/قصّه-و-غصّه-rklytzzytnatباورم نیست زبد عهدی ایّام وهنوزقصّه غصّه که دردولت یار آخر شددانم سر آرد غصّه را رنگین برآرد قصّه رازین ناله و زاری که من هرصبح و شامی میزنمحافظ********************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************mzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 22:05:06 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/نقشه-ی-تجزیه-کشورهای-خاورمیانه-برنارد-لوئیس-b6fncsodcz9xکد خبر 404210تاریخ انتشار: ۲۵ فروردین ۱۳۹۴ - ۲۳:۲۷ ۲۷ نظر چاپگزارش‌ویژهژنرال‌های جنگ نرم/21برنارد لوئیس؛ از نظریه «برخورد تمدن‌ها» تا طراحی نقشه «تجزیه ایران» ? بدلیل نفوذ نومحافظه­‌کاران در دولت جرج بوش، دیدگاه­‌های آخرالزمانی لوئیس به سیاست خارجی وحشتناک بوش در خاورمیانه کمک کرد تا جایی که وال‌استریت ژورنال تنها دلیل حمله به عراق را «دکترین لوئیس» نامید.Error loading player:No playable sources foundدریافت 0 bytesگروه گزارش ویژه مشرق - برنارد لوئیس مورخی آمریکایی انگلیسی است که حوزه تخصصی‌اش شرق‌شناسی می‌باشد. وی دستی نیز در تفسیر سیاسی دارد. او استاد کلیولند ای. داج[1] و استاد افتخاری رشته مطالعات خاور نزدیک در دانشگاه پرینستون[2] است. او متخصص در زمینه تاریخ اسلام، تعاملات میان اسلام و غرب می‌باشد. اما لوئیس بیشتر به خاطر آثارش در مورد امپراطوری عثمانی در محافل آکادمیک شهرت یافته است.[3]?نقشه برنارد لوئیس برای تجزیه کشورهای خاورمیانهیکی از مشهورترین نظریات لوئیس که به «دکترین لوئیس» شهرت یافته است، موضوع برخورد تمدن‌ها و تجزیه ایران و کشورهای دیگر خاورمیانه است. از این طریق، با تجزیه کشورهای ایران، عراق، سوریه، ترکیه، عربستان سعودی، خاورمیانه جدید متشکل از کشورهایی خواهد بود که دیگر توان تبدیل شدن به تهدید برای امنیت ملی و منافع منطقه‌ای آمریکا را نخواهند داشت و به موازنه یکدیگر مشغول خواهند بود.او در دوران جنگ جهانی دوم و پیش از آنکه به امور خارجه فرستاده شود، در ارتش سلطنتی انگلستان و واحدهای اطلاعاتی این کشور خدمت می‌کرد. پس از جنگ، لوئیس به دانشکده مطالعات آفریقا و شرق‌شناسی‌ در دانشگاه لندن بازگشت و به او سمت ریاست بخش مطالعات خاورمیانه و خاورنزدیک داده شد.در ادامه، نظریات این ژنرال یهودی جنگ نرم را دقیق‌تر بررسی خواهیم کرد.· مورخ و شرق­‌شناس مشهور یهودی· استاد بازنشسته دانشگاه پرینستون[4] در زمینه مطالعات خاور نزدیک· دریافت کننده جایزه ایروینگ کریستول[5] از مؤسسه امریکن انترپرایز در سال 2007تاریخ تولد:· 31 می 1916مذهب:· یهودیتحصیلات:· دارای درجه دکترا از دانشگاه لندن[6] (1939)سوابق علمی و اجرائی:· صاحب امضاء در کمیته صلح و امنیت در خاورمیانه[7]خدمات دولتی:· عضو مهمان کمیته مشورتی هیأت سیاستگذاری دفاعی[8] در نوزدهم و بیستم سپتامبر سال 2001آثار و تألیفات:· ریشه‌های اسلام­گرائی (1940)[9]· رساله­ عربی سیاسی و دیپلماتیک (1947)[10]· اعراب در تاریخ (1950)[11]· پیدایش ترکیه مدرن (1961)[12]· استانبول و تمدن های دولت عثمانی (1963)[13]· حشاشین: فرقه­‌ای رادیکال در اسلام (1967)[14]· قرائت کمبریج از تاریخ اسلام (1970)[15]· ویراستار کتاب اسلام: از حضرت محمد (ص) تا فتح قسطنطنیه (1974)[16]· تاریخ ـ آنچه یادآوری می­شود، آنچه بازآفرینی می­شود، آنچه جعل می­شود (1975)[17]· نژاد و رنگ در اسلام (1979)[18]· مسیحیان و یهودیان در امپراطوری عثمانی: عملکرد جامعه پلورالی (1982)[19]· یهودیان اسلام (1984)[20]· سامی­ها و سامی­ستیزی (1986)[21]· اسلام از محمد (ص) تا فتح قسطنطنیه (1987)[22]· زبان سیاسی اسلام (1988)[23]· نژاد و برده­داری در خاورمیانه: تحقیقی تاریخی (1990)[24]· اسلام و غرب (1993)[25]· اسلام در تاریخ (1993)[26]· شکل­‌دهی به خاورمیانه مدرن (1994)[27]· فرهنگ‌­ها در تعارض (1994)[28]· خاورمیانه: تاریخ 2000 سال گذشته (1995)[29]· آینده خاورمیانه (1997)[30]· هویت­های چندگانه خاورمیانه (1998)[31]· موزائیک خاورمیانه: بخش‌­هایی از زندگی، نامه­‌ها و تاریخ (2000)[32]· صدای طبل از راه دور: اشعار کلاسیک عربی، فارسی، ترکی و عبری (2001)[33]· کشف اروپا توسط مسلمانان (2001)[34]· اشتباه کجا بود؟: برخورد اسلام و مدرنیته در خاورمیانه (2002)[35]· بحران اسلام: جنگ مقدس و ترور نامقدس (2003)[36]· از بابِل تا مترجمین: تحلیل خاورمیانه (2004)[37]· اسلام: مذهب و مردم (2008)[38]· ایمان و قدرت: مذهب و سیاست در خاورمیانه (2010)[39]لوئیس یکی از کارشناسان خاورمیانه و یکی از پژوهشگران برجسته غربی در این حوزه است.[40]توصیه‌های او به‌­شدت از سوی سیاست‌گذارانی همچون جرج بوش پیگیری می‌شوند.[41] دردایرة‌المعارف مورخان و نگارش تاریخی[42]، مارتین کرامر، که استاد راهنمای رساله‌اش لوئیس بود، می‌نویسد: لوئیس با بیش از 60 سال کار تحقیقی، موثرترین و برجسته‌ترین مورخ اسلام و خاورمیانه در دوران پس از جنگ می‌باشد.[43] لوئیس به خاطر انکار نسل‌کشی ارامنه نیز شهرت دارد.[44] وی در زمینه‌های دیگری نیز معروف است؛ مثلا به خاطر مناظره‌اش با ادوارد سعید بر سر کتاب سعید با عنوان شرق‌شناسی ([45] (1978. سعید در این کتاب به شدت بر لوئیس می‌تازد.بیوگرافی?برنارد لوئیس در خانواده‌ای یهودی در شهر استوک نیوئینگتن لندن به دنیا آمد. لوئیس در سال 1936 از دانشکده مطالعات شرق‌شناسی[46] دانشگاه لندن با مدرک لیسانس - رشته تاریخ با گرایش خاورمیانه و خاور نزدیک - فارغ‌التحصیل شد. وی مدرک دکترای خود را سه سال بعد از همین دانشکده و در رشته تاریخ اسلام دریافت داشت.[47] لوئیس همچنین به سمت حقوق نیز رفت اما در میانه راه، باز به مطالعه تاریخ خاورمیانه بازگشت. وی تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه پاریس پی گرفت. وی مطالعات خود را در آنجا زیر نظر مستشرقی به نام لوئیس ماسینیون[48]، پیش برده و در سال 1937 مدرک عالی خود را در زمینه "مطالعات سامی"[49]کسب کرد.[50] وی در سال 1938 به دانشکده شرق‌شناسی و مطالعات آفریقا بازگشته و در آنجا به عنوان دستیار استاد در رشته تاریخ اسلام مشغول به فعالیت شد.در سال 1974 و در سن 57 سالگی کرسی مشترک دانشگاه پرینستون و موسسه مطالعات پیشرفته[51] را پذیرفته و به نیوجرسی پرینستون نقل مکان نمود. پذیرش وی در آنجا به نحوی بود که تنها یک ترم تدریس کرده و از مسوولیت‌های اجرایی آزاد بوده و باقی سال را همچون قبل به تحقیقاتش اختصاص می‌داد. آمدن وی به پرینستون آغاز دوره بسیار پربار آکادمیک لوئیس بود. چراکه در آن دوره وی مقالات و کتاب‌های بیشماری را بر اساس اطلاعاتی که در سال‌های پیش جمع‌آوری کرده بود به چاپ رسانید.[52] همچنین آمدن او به آمریکا باعث شده تا در میان عموم به عنوان یک روشنفکر معروف گردد. با بازنشستگی لوئیس از دانشگاه پرینستون در سال 1986، وی تا سال 1990 به دانشگاه کرنل[53] رفت.[54]برنارد لوئیس از سال 1982 شهروند آمریکا شد. وی با روث هلن اوپنهایم[55] در سال 1947 ازدواج کرده و در سال 1974 طلاق گرفت. حاصل این ازدواج یک دختر و یک پسر بود.[56]لوئیس در سال 1966 یکی از بنیانگذاران جامعه دانشمندان[57] و مجمع مطالعات خاورمیانه آمریکای شمالی[58] بود. او در سال 2007 این مجمع را رها کرده و به جای آن مجمع مطالعات خاورمیانه و آفریقا[59] را برای مبارزه با مجمع مطالعات خاورمیانه آمریکای شمالی بنا نهاد؛ چراکه به نوشته نیویورک سان[60]، "مجمع آمریکای شمالی را دانشمندانی فراگرفته بود که منتقد سیاست‌های اسرائیل و آمریکا در خاورمیانه بودند."[61]?در سال 1990، بنیاد وقف ملی علوم انسانی[62] وی را – به دلیل دستاوردهایش در علوم انسانی– به عنوان سخنران در جلسه اعطای جایزه جفرسون[63]، انتخاب کرد. عنوان سخنرانی او تمدن غرب: از دید شرقیان[64] بود.[65] این سخنرانی مورد بازنگری قرار گرفته و در ماهنامه آتلانتیک[66]تحت عنوان ریشه‌های خشم مسلمانان[67] به چاپ رسید.[68] سخنرانی 2007 وی به هنگام اعطای جایزه ایروینگ کریستول[69] نیز که در موسسه امریکن انترپرایز[70] ایراد شد، تحت عنواناروپا و اسلام[71] به چاپ رسید.تحقیقاتنفوذ لوئیس از سطح آکادمیک فراتر رفته و به سطح عمومی نیز رسیده است. وی از طلایه‌داران حوزه تاریخ اقتصادی و سیاسی خاورمیانه بوده و به خاطر تحقیقات گسترده‌اش در زمینه آرشیوهای عثمانی شهرت زیادی کسب کرده است.[72] وی تحقیقاتش را با مطالعه تاریخ اعراب در قرون وسطی، بویژه سوری‌ها، آغاز کرد.[73] نخستین مقاله وی که به اسلام دوران قرون وسطی پرداخته بود، در این حوزه، به مدت 30 سال موثق‌ترین منبع برای ارجاع بود.[74] پس از تاسیس اسرائیل در سال 1948، دانشمندان یهودی برای تحقیق در کشورهای عربی کار دشواری پیش رو داشتند، چراکه به آنها به دید جاسوس نگریسته می‌شد. بنابراین لوئیس حوزه مطالعاتی خود را تغییر داده و به تحقیق درباره امپراطوری عثمانی پرداخت و در کنار آن از آرشیوهای عثمانی – که اخیرا به روی محققین غربی باز شده است – استفاده کرده و به تاریخ اعراب دست یافت.[75]به اعتقاد لوئیس خاورمیانه عقب مانده است و دلیل افولش فرهنگ و مذهب خودش است. او با دیدگاه پسااستعماری نیز مخالف است؛ دیدگاهی که ادعا می‌کند مشکلات منطقه به دلیل توسعه نیافتگی سیاسی و اقتصادی می‌باشد. توسعه‌نیافتگی‌ای که ناشی از استعمار اروپا در قرن 19 بود. وی در کتاب خود تحت عنوان کشف اروپا توسط مسلمانان ([76] (1982 می‌نویسد جوامع مسلمان نمی‌توانستند پابه‌پای غرب پیش بروند و "موفقیت در جنگ‌های صلیبی ارتباطی به ضعف مسلمانان نداشت."[77] به باور او، زوال جوامع اسلامی که از قرن 11 شروع شد، بیش از آنکه مربوط به فشارهای خارجی همچون جنگ‌های صلیبی باشد، ناشی از مشکلات داخلی‌ این جوامع، همچون "استبداد فرهنگی" بود که مانع اقتباس‌های خلاقانه از فرهنگ‌های دیگر می‌شد.[78]?با ظهور اتحاد جماهیر شوروی و تلاش‌های اعراب برای مشروعیت زدایی از اسرائیل و معرفی این رژیم به عنوان دولتی نژادپرست، او کتاب سامی و سامی‌ستیزی را به چاپ رساند.[79] در آثار دیگر، لوئیس خشونت اعراب نسبت به اسرائیل را با تراژدی‌ها و بی‌عدالتی‌های دیگر موجود در جهان اسلام، بی‌تناسب و نامتجانس می‌داند: حمله شوروی به افغانستان و کنترل اکثریت بزرگی از مسلمانان آسیای مرکزی، جنگ‌های خونین و ویرانگر در خلال شورش حما[80] در سوریه (1982)، جنگ شهری در الجزایر (1992-1998) و جنگ ایران و عراق (1980-1988).[81]در کنار آثار آکادمیک، وی کتاب‌های تاثیرگذاری نیز برای استفاده عموم نوشته و به چاپ رسانیده است: اعراب در تاریخ (1950)، خاورمیانه و غرب (1964)، خاورمیانه (1995).[82]پس از حملات 11 سپتامبر علاقه و اشتیاق به آثار لوئیس- بالاخص مقاله 1990 وی تحت عنوانریشه‌های خشم مسلمانان - به یکباره افزایش یافت - بالاخص مقاله 1990 وی تحت عنوانریشه‌های خشم مسلمانان. سه کتاب او که پس از 11 سپتامبر به چاپ رسیدند از این قرارند:اشتباه کجا بود؟ (پیش از 11 سپتامبر نوشته شده بود) که به بررسی دلایل هراس دنیای اسلام (و گاها دشمنی‌اش) با مدرنیسم می‌پردازد؛ بحران اسلام؛ و اسلام: مذهب و مردم (که در سال 2009 چاپ شد).دیدگاه‌ها و تاثیر وی در سیاست معاصردر اواسط دهه 1960، لوئیس در کسوت مفسر مسائل خاورمیانه مدرن مطرح شد و تحلیل‌هایش درباره مناقشه اسرائیل و فلسطین و مساله ظهور اسلام مبارز وی را مشهور ساخت. مورخ آمریکایی یائل بینین[83] او را "سخنورترین و عالم‌ترین حامی صهیونیست در آمریکای شمالی و در جامعه محققین خاورمیانه نامید."[84] برش وی در سیاست‌گذاری‌ها مرهون اعتبار آکادمیک وی است.[85] دیک چنی طی اظهاراتی عنوان کرد: "در قرن جدید، سیاست‌گذاران، دیپلمات‌ها، محققین و رسانه‌های خبری پیوسته به دنبال بهره گرفتن از دانش برنارد لوئیس هستند."[86]لوئیس که یکی از منتقدان سرسخت اتحاد جماهیر شوروی است، سنت لیبرال خود را در مطالعات تاریخی اسلامی نیز ادامه داد. اگرچه وی در کتاب نخست خود، "ریشه‌های اسلام‌گرایی"، دارای دیدگاه‌هایی مارکسیستی بود اما بعدها از این اندیشه دست کشید. آثار بعدی او در واقع عکس‌العملی به جریان چپ‌گرای جهان سوم‌گرا بود که در مطالعات خاورمیانه به جریان برجسته‌ای تبدیل شده است.[87]?لوئیس از روابط هرچه نزدیکتر غرب با اسرائیل و ترکیه استقبال می‌کرد، چرا که این اقدام را در تحدید نفوذ شوروی در خاورمیانه موثر می‌دانست. ترکیه مدرن به دلیل تلاش‌هایش برای غربی شدن، از دیدگاه لوئیس جایگاه ویژه‌ای دارد. وی عضو افتخاری موسسه مطالعات ترکیه[88] است.از نظر لوئیس، تمدن‌های اسلامی و مسیحی از زمان ظهور اسلام در قرن هفتم میلادی تاکنون در جدالی دائمی بوده‌اند. وی در مقاله خود با عنوان ریشه‌های خشم در اسلام، می‌نویسد: کشمکش میان غرب و اسلام روزبه روز در حال تشدید شدن است.بر اساس یک منبع، اصطلاح "بنیادگرایی اسلامی" در آمریکای شمالی برای نخستین بار در این مقاله و توسط لوئیس مطرح گردید.[89] این مقاله با ابداع عبارت "برخورد تمدن‌ها" بدان اعتبار بخشیده و ساموئل هانتینگتون نیز نام کتاب خود را از همین اصطلاح برگرفت.[90] بر اساس یک منبع دیگر برای نخستین بار لوئیس اصطلاح برخورد تمدن‌ها را در جلسه‌ای در واشنگتن و به سال 1957 بر زبان آورده است.[91]در سال 1998 لوئیس مقاله‌ای در روزنامه القدس العربی نوشت که در آن ادعایی مبنی بر به راه افتادن جنگی علیه آمریکا توسط اسامه بن لادن مطرح شده بود. لوئیس در مقاله‌اش تحت عنوانمجوزی برای کشتن[92]، ادبیات بن لادن را "ایدئولوژی جهاد" نامیده و هشدار داد که بن لادن تهدیدی برای غرب خواهد بود.[93] این مقاله زمانی به چاپ رسید که دولت کلینتون و جامعه اطلاعاتی آمریکا جستجوها برای یافتن بن لادن را نخست در سودان و سپس در افغانستان آغاز کرده بودند.لوئیس و برادران محافظه‌کارشبرنارد لوئیس که در سال 2006 به سن 90 سالگی رسید، اکثر سیاست­‌های دولت بوش در زمینه تغییر خاورمیانه و جنگ جهانی علیه ترور را تغذیه فکری کرده است. لوئیس، از شخصیت‌­های محبوب نومحافظه‌­کار است که در انگلستان متولد شد و در سال 1982 به تابعیت ایالات متحده در آمد. او در سال 2007 جایزه سالیانه ایروینگ کریستول را از مؤسسه امریکن انترپرایز دریافت نمود.دیک چنی[94]، رابرت بورک[95]، دیوید پاکارد[96]، جین کرک‌­پاتریک[97]، رونالد ریگان، مایکل نواک[98]، کلارنس توماس[99] و نورمن پودهورتز[100] جایزه سالیانه این مؤسسه را در گذشته دریافت کرده‌­اند. به گزارش روزنامه وال استریت ژورنال از جشن اهداء جوائز (این مؤسسه)، لوئیس "مهاجرت مسلمانان به اروپا را، حمله اسلام به جهان غرب توصیف کرد و به دفاع از جنگ­های صلیبی به عنوان "تقلیدی ناموفق و محدود از جهاد" که به گسترش اسلام در اکثر نقاط دنیا انجامید پرداخت. وی با "حمایت علنی از جنگ‌­های مذهبی که سرنوشت شومی به همراه داشت" به این نکته اشاره کرد که این جنگ­‌ها، هرچند خشونت­‌بار بوده‌­اند، با این وجود واکنش مناسبی به یورش اسلامی در قرن­‌های گذشته بوده و عذرخواهی بابت این مساله مسخره به نظر می­رسد".[101]برنارد لوئیس معتقد است مسلمانان در حال تسخیر اروپا و غرب هستند. وی جنگ‌های صلیبی را برای کاهش قدرت تمدن اسلامی لازم می‌دانست?این اولین باری نبود که برنارد لوئیس جنگ­‌های صلیبی را تلاشی لازم و هرچند ناموفق برای کاهش قدرت تمدن اسلامی می‌دانست. چندی پس از حملات یازده سپتامبر، لوئیس در مقاله‌­ای در روزنامه وال استریت ژورنال نوشت: "جنگ­‌های صلیبی را بدرستی واکنشی محدود، دیر و در یک تحلیل نهایی، عکس­‌العملی بی‌­تأثیر در برابر جهاد توصیف کرده‌­اند"[102].?مارک گرشت[103]، عضو سابق مؤسسه امریکن انترپرایز، در نشریه ویکلی استاندارد[104] لوئیس را یک "مرجع تقلید" دانست.[105] شکی در این نیست که کتاب‌­های بسیار وی در زمینه تاریخ و سیاست خاورمیانه، لوئیس را در متن مناظرات سیاسی و تخصصی خاورمیانه قرار داده است. متأسفانه بخاطر نفوذ نومحافظه­‌کاران در دولت جرج بوش در دور اول ریاست جمهوری وی و همچنین گرایشات افراطی ایدئولوژیک او، دیدگاه­‌های آخرالزمانی لوئیس نه تنها وارد محافل عمومی شد بلکه به سیاست خارجی وحشتناک جرج بوش در خاورمیانه کمک کرد.تحلیلی جالب از روابط سیاسی لوئیس بعد از حوادث یازده سپتامبر در مقاله‌­ای که توسط لن بروما[106] تحت عنوان گم‌شده در ترجمه[107] به نگارش درآمد، در سال 2004 بوسیله نشریه نیویورکر به چاپ رسید. بروما در این مقاله اینگونه به توصیف لوئیس می­‌پردازد: "برنارد لوئیس، مشاور هنری اسکوپ جکسون[108] در اوایل دهه 1970 و دوست چندین تن از نخست وزیران اسرائیل، بطور ویژه بعد از حوادث یازده سپتامبر مورد توجه قرار گرفته است".?کارل راو[109] او را برای سخنرانی به کاخ سفید دعوت نمود. ریچارد پرل و دیک چنی نیز از وی تمجید کرده‌­اند. لوئیس دوست خود، احمد چلبی را به این دلیل که مهمترین نقش را در خاک عراق ایفا کرده، مورد حمایت قرار داده است. پر­فروش­ترین کتاب لوئیس با عنوان چه چیز زوال یافت؟درباره انحطاط تمدن مسلمین، در برخی جوامع به عنوان رساله‌­ای در زمینه جنگ علیه تروریسم اسلامی مورد توجه قرار گرفت. و نهایتاً اینکه، لوئیس شخصیتی کاملاً سیاسی است و اگر قرار باشد کسی بازوی فکری سیاست­‌های اخیر آمریکا در خاورمیانه باشد، آن فرد لوئیس خواهد بود.[110]بروما همچون سایر منتقدین عنوان کرد: "نوشته‌­های لوئیس این تصور را ایجاد کرده است که امپریالیسم انگلستان و فرانسه، مداخلات آمریکا و ستم اسرائیل بر مردم فلسطین در واقع بهانه­‌هایی برای شکست­‌های سیاسی منطقه­ هستند."منتقدین اعتقاد دارند که به علت تمرکز لوئیس بر تاریخ ماقبل استعمار به عنوان چارچوبی برای تحلیل امور خاورمیانه، وی به نقش مداخلات خارجی در ایجاد رخدادهای فعلی این منطقه اهمیت چندانی نمی­‌دهد.موضع وی در جنگ عراقجاکوب ویسبرگ[111] می‌گوید لوئیس احتمالا برجسته‌ترین و تاثیرگذارترین دانشمندی بود که از حمله به عراق حمایت ‌نمود.[112]مایکل هرش[113]، دبیر ارشد نشریه نیوزویک[114]، در ماهنامه واشنگتن[115] شدیداً از لوئیس انتقاد کرد.[116] وی معتقد بود: "برداشت اشتباه آمریکا از جهان عرب ـ و بدشانسی ما در خاک عراق از سال 1950 شروع شده است." در آن سال لوئیس به ترکیه مسافرت کرد و در ضمن مطالعه "چشم‌­انداز یک دموکراسی عربی غرب‌گرا و سکولار که موانع قرون وسطایی اسلام را کنار می­زند و در نهایت وارد فضای مدرنیته می­‌شود" را در سر می­‌پروراند. همانطور که هرش عنوان می­کند مهمترین استدلال دولت آمریکا برای حمله به عراق بعد از ناکامی از یافتن سلاح‌­های کشتار­ جمعی، همان بود که وال استریت ژورنال آن را "دکترین لوئیس" نامید. حمله به عراق بجای اینکه به "تأسیس حکومتی شبیه به مدل‌­های غربی با استفاده از اعمال فشار از بالا شبیه کاری که کمال آتاتورک در ترکیه انجام داد، منتهی شده و این کشور را به خاکریزی برای دفاع از امنیت آمریکا و الگویی برای منطقه تبدیل کند". ولی آنچه که با تجاوز به عراق، در این کشور پیاده شد: "انتقال از یک جامعه سکولار به جامعه­‌ای شدیداً اسلامی و رادیکال بوده است."?درحالیکه تعداد اندکی از ناظران امور خاورمیانه درباره این تصور به بحث و گفت­‌وگو می­‌پردازند که یک خاورمیانه­­­ دموکراتیک و سکولار مطلوب خواهد بود، با این حال منتقدین معتقدند شرایط ناشی از تجزیه امپراطوری عثمانی به ترکیه منحصر شده و عواملی نظیر شکل­‌گیری اسرائیل، قطب­‌بندی بعد از جنگ جهانی دوم، مداخلات خارجی در امور خاورمیانه (بویژه با توجه به مسئله نفت)، سیاست­‌های عصر جنگ سرد و شکست دولت­‌های ملی­‌گرای خاورمیانه توسعه سیاسی خاورمیانه را به شدت پیچیده ساخته است. بعلاوه منتقدین، لوئیس و طرفداران نومحافظه­‌کار وی را که معتقدند نیروهای خارجی، با استراتژی­‌های دموکراسی­‌سازی و تغییر رژیم خود (بویژه آمریکا)، کارگزاران مؤثر و مطمئن انتقال سیاسی دموکراتیک خواهند بود، مورد نقد قرار می‌­دهند.همانطور که پیش‌تر هم گفته شد هر چند اصطلاح برخورد تمدن­‌ها[117] را در ابتدا برنارد لوئیس به کار برد اما این اصطلاح با ساموئل هانتینگتون[118]، کارشناس محافظه­‌کار و نویسنده کتاببرخورد تمدن­‌ها و بازسازی نظم جهانی[119] مرتبط است. در کتابی که هانتینگتون در سال 1996 به نگارش درآورد و عمدتاً به عنوان روزنه‌­ای برای تحلیل حوادث یازده سپتامبر مورد توجه قرار گرفت، نویسنده به نقل­‌قول مهمی از مقاله سال 1990 لوئیس با عنوان ریشه‌­های خشم مسلماناناشاره می­کند: "این مساله کمتر از برخورد تمدن‌­ها نیست ـ شاید منطقی به نظر نرسد اما قطعاً ناشی از یک رقابت قدیمی و واکنشی دیرینه به میراث یهودی ـ مسیحی، دستاورد سکولار ما و گسترش جهانی هر دوی آنهاست".برنارد لوئیس با تفسیر حملات یازده سپتامبر به عنوان بخشی از نظریه برخورد تمدن­‌ها که از عمر آن بیش از هزار سال می­گذرد در ایجاد جنگ علیه تروریسم به عنوان جنگی علیه اسلام‌گراها حمایت کرد. هرش این پرسش را مطرح کرد که "آیا تحلیل­‌های اشتباه برنارد لوئیس، دولت بوش را به سمت یک اشتباه خطرناک استراتژیک هدایت کرد؟"... اگر نگاه برنارد لوئیس به مردم عرب اشتباه باشد در نتیجه آمریکا شانس از بین بردن تهدیدی مانند القاعده را که در واقع در حواشی جهان اسلام قرار دارد، از دست داده است.لوئیس روابط نزدیک خود با اردوگاه سیاسی نومحافظه­‌کاران آمریکایی را بعد از دهه 1970 میلادی افزایش داده است.رئول مارک گرشت عضو سابق مؤسسه امریکن انترپرایز و عضو فعال بنیاد دفاع از دموکراسی عنوان می­کند: "لوئیس سال­ها در روابط عمومی بوده است. در سال 1970، ریچارد پرل، کارمند جوان سناتور هنری اسکوپ جکسون از ایالت واشنگتن، لوئیس را در حال سخنرانی مشاهده کرد و سواد تاریخی و فصاحت بیان لوئیس، او را متحیر ساخت."?برنارد لوئیس و عبدالله عبدالله وزیر خارجه دولت موقت افغانستان - 2002لوئیس مشاور دولت بوش پدر و پسر نیز بوده است. در اول ماه می سال 2006، دیک چنی در یک سخنرانی در شورای امور جهانی[120] در فیلادفیا به تحسین وی پرداخت. چنی یادآور شد لوئیس به واشنگتن آمده بود تا بلافاصله بعد از تجاوز عراق به خاک کویت به وزیر دفاع وقت آمریکا که "در حال عزیمت به خاورمیانه" بود مشاوره بدهد. چنی در ادامه گفت: "در آن روز به این نتیجه رسیدم که لوئیس، همان فردی است که می­خواستم با وی ارتباط داشته باشم، و کسی است که کارهای وی را در سال­‌های آینده باید بدقت دنبال کنم." وی در ادامه می‌­افزاید: "بعد از آن اغلب با هم ملاقات می­‌کردیم، بویژه در طول چهار سال و نیم گذشته و (در این چند سال) برنارد با پرزیدنت بوش ملاقات­‌های بسیار خوبی داشته است".[121]در سال 1998، لوئیس نامه­‌ای را که از طرف کمیته صلح و امنیت در خاورمیانه برای پرزیدنت بیل کلینتون[122] ارسال شد (و مرکز سیاست‌های امنیتی[123] آن را طراحی کرده بود) امضاء کرد. طی این نامه از بیل کلینتون خواسته شده بود که "با یک استراتژی جامع نظامی ـ سیاسی، صدام و رژیم وی را سرنگون سازد." سایر افرادی که این نامه را امضاء کردند اغلب افرادی بودند که در تأسیس مؤسسه قرن آمریکایی جدید[124] دست داشتند؛ از این میان می­توان به چهره‌­هایی نظیر ریچارد پرل، جان بولتون[125]، دونالد رامسفلد[126]، فرانک گافنی[127]، پاول ولفوویتز[128]،ویلیام کریستول[129]، رابرت کیگان[130]، الیوت آبرامز[131]، داگلاس فیث[132] و زلمای خلیل­زاد[133] اشاره کرد.در نوزدهم و بیستم سپتامبر سال 2001، هیأت سیاست‌گذاری دفاعی پنتاگون که کمیته‌­ای مشورتی محسوب می­‌شود، جلسه‌­ای محرمانه با هدف اقدام نظامی علیه عراق برگزار کرد. ریچارد پرل، مدیر این جلسه، از لوئیس برای شرکت در این جلسه در کنار احمد چلبی[134]، مدیر کنگره ملی عراق[135] که بوسیله آمریکا تأسیس شد، دعوت به عمل آورد. این کنگره گروهی متشکل از تبعیدیان عراق بود که برای سالیان متمادی از سرنگونی صدام حمایت می­کردند و روابط گرمی با پرل و سایر شخصیت­‌های برجسته نومحافظه­‌کار داشتند. لوئیس به این هیأت اعلام کرد که آمریکا باید از اصلاح­‌طلبان دموکراتیک منطقه خاورمیانه " همچون دوست من احمد چلبی که در این جلسه حضور دارد" حمایت به عمل آورد.[136]ادعای تهدید هسته‌ای از جانب ایراندر سال 2006 لوئیس نوشت ایران 15 سال است که بر روی تسلیحات هسته‌ای کار می‌کند. در آگوست 2006 در مقاله‌ای به این مساله پرداخت که آیا جهان می‌تواند بر استفاده از مفهوم "نابودی دوجانبه" به عنوان عاملی بازدارنده‌ علیه ایران، در تعاملات خود با این کشور، بر آن تاکید کند. لوئیس همچنین در این مقاله که در وال‌استریت‌ژورنال به چاپ رسید، توجه‌ها را به اهمیت روز 22 آگوست 2006 در تقویم اسلامی جلب کرد. رئیس جمهور ایران گفته بود در آن تاریخ به خواست‌های آمریکا در ارتباط با توسعه توان هسته­ ای ایران، پاسخ خواهد داد؛ این روز مصادف بود با 27 رجب 1427 هجری قمری؛ روزی که مسلمانان معتقدند [حضرت] محمد [ص] از اورشلیم [بیت­ المقدس] به عرش عروج کرده و بازگشت. لوئیس نوشت: "این تاریخ، همان موعد پایان کار اسرائیل و شاید جهان است."[137]به اعتقاد لوئیس نابودی دوجانبه در مورد ایران نمی‌تواند به عنوان عامل بازدارنده عمل کند چراکه رهبر ایران قائل به دیدگاه شبیه پایان تاریخ بوده و نیز شاهدیم خودکشی یا شهادت نیز آفت جهان اسلام شده است. وی بر همین اساس احتمال حمله هسته‌ای به اسرائیل را در تاریخ 22 آگوست 2006 مطرح می‌کند. هرچند آن روز بخصوص بدون هرگونه اتفاق خاصی سپری شد، اما با این‌حال گفته‌های لوئیس در باب این روز خاص پوشش رسانه‌ای زیادی داشت.[138]?خوان کول[139] در کتاب 2009 خود نوشت: "هیچ سندی دال بر اینکه ایران 15 سال، بی‌وقفه بر روی تسلیحات اتمی کار کرده است، در دست نمی‌باشد." وی همچنین در خصوص ادعای لوئیس مبنی بر احتمال به کارگیری این سلاح‌ها توسط احمدی‌نژاد بر ضد اسرائیل در روز 22 آگوست 2006، اینطور می‌نویسد:"عقاید لوئیس درباره ایران از باورهای احمدی‌نژاد نسبت به اسرائیل هم عجیب‌تر است. اما متاسفانه دولت بوش تنها، صدای او را می‌شنود. البته از این غیب‌گویی مسخره لوئیس بیش از آنکه درباره واقعیت سیاسی ایران چیزی دستگیرمان شود، شاهد نگرانی‌های غیرمنطقی صهیونیست‌های افراطی غربی هستیم."[140]انتقادات ادوارد سعید به لوئیسلوئیس به خاطر مشاجراتش با ادوارد سعید – نظریه‌پرداز فلسطینی-آمریکایی – نیز مشهور است. سعید با رشته شرق‌شناسی مخالف بوده و می‌خواست این رشته برچیده شود. او که استاد دانشگاه کلمبیا بود، در کتاب خود با عنوان شرق‌شناسی[141](1978)، آثار لوئیس را نمونه بارز این نگاه می‌داند. بهتعتقاد ادوارد سعید، رشته شرق‌شناسی عقل‌گرایی را سیاسی کرده و بر مطالعات عینی استوار نمی‌باشد؛[142] همچنین شکلی دیگر از نژادپرستی و ابزاری برای تسلط امپریالیسم است.[143] وی همچنین بی‌طرفی محققان خاورمیانه برجسته‌ای همچون برنارد لوئیس را نسبت به اعراب ، زیر سوال می‌برد. وی در مصاحبه‌ای با هفته‌نامه الاهرام اظهار داشت که دانش لوئیس درباره خاورمیانه بشدت جهت‌دار است و نباید به آن توجه کرد. او گفت":"برنارد لوئیس 40 سال است که پای خود را به خاورمیانه و کشورهای عربی نگذارده است. او اطلاعاتی درباره ترکیه دارد ولی درباره دنیای عرب هیچ نمی‌داند."[144]?سعید می‌گوید لوئیس جهان اسلام را موجودیتی واحد درنظر می‌گیرد و به تنوعات ظریف جمعیتی، نیروهای محرک و پویای داخلی و پیچیدگی‌های تاریخی آن توجهی نمی‌کند. سعید، لوئیس را به "عوام‌فریبی و جهل مطلق" متهم کرد.[145]انتقادات نوآم چامسکی به لوئیسدر سال 2002، چامسکی، زبان‌شناس و فعال سیاسی، طی مصاحبه‌ای با برنامه "هات تایپ[146]"شبکه سی‌بی‌سی[147]، مجموعه‌ای از مطالبی از دوران زمامداری آیزنهاور که دیگر محرمانه نیستند و در معرض استفاده عمومی قرار گرفته‌اند، را بازگو کرد:"آیزنهاور در یک جلسه خصوصی با مقامات دولتی‌ خود اظهار داشت: "در خاورمیانه، نفرتی روزافزون علیه ما در جریان است و منشا این نفرت از جانب دول آن منطقه نیست بلکه از سوی مردم آن منطقه می‌باشد." سازمان ملل متحد این مساله را به بحث گذاشت و اعلام کرد، "بله این مساله صحت دارد و دلیل آن هم، این تصور در میان مردمان آن مناطق است که آمریکا از حکومت‌های محافظه‌کار و حامی حفظ وضع موجود در آنجا حمایت می کند. حکومت‌هایی که مخالف دموکراسی و توسعه می‌باشند و به تبع آن این طور متصور می‌شوند که آمریکا نیز در منطقه به دنبال منافع خود بوده و تنها خواهان نفت خاورمیانه می‌باشد. باید گفت بسیار سخت است که بتوان با این طرز تلقی مخالفت کرد. چون واقعا صحت دارد."[148]چامسکی ادعا نمود لوئیس اسنادی که حاکی از نقش غرب در عقب‌ماندگی منطقه [خاورمیانه] است را حذف می‌کند.نگاهی به کتب لوئیسلوئیس، بیش از بیست کتاب پیرامون خاورمیانه تألیف کرده است؛ از جمله کتاب­‌های وی باید به اعراب­ در تاریخ، پیدایش ترکیه مدرن، قرائت مسلمانان از اروپا، اشتباه کجا بود؟، برخورد میان اسلام و مدرنیته در خاورمیانه مدرن و بحران اسلام: جنگ مقدس و ترور نامقدس اشاره کرد.برنارد لوئیس علاوه بر نوشتن کتاب، مقالاتی را نیز در صفحه نظرات آزاد نشریات محافظه­‌کار، خصوصاً روزنامه وال استریت ژورنال که در آن جنگ علیه عراق و رویکرد سختگیرانه نسبت به ایران را طراحی کرده است، منتشر می­کند. بعد از یازده سپتامبر، مقالات دنباله­‌داری در صفحه نظرات آزاد این روزنامه نوشت که تحت عناوین جنگ پایان‌­دهنده[149]، زمان سرنگون‌سازی[150] چاپ شد. وی در این سلسله مقالات، پیگیری استراتژی تغییر رژیم در عراق را خواستار شده بود.در کنفرانس بیلدربرگ[151]، لوئیس پیشنهاد نمود که ایران را به قطعات قومی گوناگون تجزیه کرده و میان کشورهای نوپا تقسیم کنند. (پروژه‌های کردستان بزرگ، پشتونستان بزرگ و آذربایجانبزرگ).?دکترین لوئیس علاوه بر تجزیه ایران، تجزیه دیگر کشورهای خاورمیانه که استعداد تبدیل شدن به قدرت منطقه‌ای دارند را نیز شامل می‌شود. از جمله این کشورها عراق، ترکیه، عربستان و حتی یمن نیز هست که هریک باید به سه تا چهار کشور تقسیم شوند تا خاورمیانه جدید متشکل از خرده‌کشورهایی باشد که ضمن موازنه یکدیگر، توان برتری و تبدیل شدن به هژمون منطقه‌ای و در پی آن ایجاد تهدید برای منافع آمریکا را نداشته باشند. آنچه که هم‌اکنون در کشورهای غرب‌آسیا و شمال آفریقا به عنوان تروریسم و افراط‌گری با حمایت آمریکا در جریان است، همان ادامه سیاست‌های جرج بوش در اجرای دکترین لوئیس به سمت تضعیف و تجزیه کشورهای قدرتمند خاورمیانه است.[1] Cleveland E. Dodge[2] Princeton University[3] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[4] Princeton University[5] Irving Kristol Award[6] University of London[7] Committee for Peace and Security in the Middle East[8] Defense Policy Board Advisory Committee[9] The Origins of Ismailism (1940)[10] A Handbook of Diplomatic and Political Arabic (1947)[11] The Arabs in History (1950)[12] The Emergence of Modern Turkey (1961)[13] stanbul and the Civilizations of the Ottoman Empire (1963)[14] The Assassins: A Radical Sect in Islam (1967)[15] The Cambridge History of Islam (1970)[16] Islam: From the Prophet Muhammad to the capture of Constantinople (1974, editor)[17] History — Remembered, Recovered, Invented (1975)[18] Race and Color in Islam (1979)[19] Christians and Jews in the Ottoman Empire: The Functioning of a Plural Society (1982)[20] The Jews of Islam (1984)[21] Semites and Anti-Semites (1986)[22] Islam from the Prophet Muhammad to the Capture of Constantinople (1987)[23] The Political Language of Islam (1988)[24] Race and Slavery in the Middle East: an Historical Enquiry (1990)[25] Islam and the West (1993)[26] Islam in History (1993)[27] The Shaping of the Modern Middle East (1994)[28] Cultures in Conflict (1994)[29] The Middle East: A Brief History of the Last 2,000 Years (published in U.K. as The Middle East: 2,000 Years of History from the Rise of Christianity to the Present Day) (1995)[30] The Future of the Middle East (1997)[31] The Multiple Identities of the Middle East (1998)[32] A Middle East Mosaic: Fragments of Life, Letters and History (2000)[33] Music of a Distant Drum: Classical Arabic, Persian, Turkish, and Hebrew Poems (2001)[34] The Muslim Discovery of Europe (2001)[35] What Went Wrong?: The Clash Between Islam and Modernity in the Middle East(2002)[36] The Crisis of Islam: Holy War and Unholy Terror (2003)[37] From Babel to Dragomans: Interpreting the Middle East (2004)[38] Islam: The Religion and the People (2008, with Buntzie Ellis Churchill)[39] Faith and Power: Religion and Politics in the Middle East (2010)[40] James L. Abrahmson, "Will the West - and the United States - Go the Distance?" , American Diplomacy, 8 June 2007. Retrieved 6 March 2008.[41] "AEI's Weird Celebration". Slate (magazine). March 14, 2007.http://www.slate.com/id/2161800. Retrieved 2008-02-29.[42] the Encyclopedia of Historians and Historical Writing[43] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720. http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwww.martinkramer.org%2Fsandbox%2Freader%2Farchives%2Fbernard-lewis%2F&date=2010-11-13.[44] The Banality of Denial: Israel and the Armenian Genocide, Yair Auron, 2003, Transaction Publishers, ISBN 0-7658-0834-X, p. 235 and Revolution and Genocide: On the Origins of the Armenian Genocide and the Holocaust, Robert Melson, University of Chicago Press, 1992, ISBN 0-226-51990-2, p. 289[45] Orientalism[46] the School of Oriental Studies (SOAS)[47] "Bernard Lewis Cleveland E. Dodge Professor of Near Eastern Studies, Emeritus", Department of Near Eastern Studies, University of Princeton, retrieved May 26, 2006.[48] Louis Massignon[49] the "Diplôme des Études Sémitiques"[50] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720. http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwww.martinkramer.org%2Fsandbox%2Freader%2Farchives%2Fbernard-lewis%2F&date=2010-11-13.[51] Institute for Advanced Study[52] Lewis (2004), pp. 6–7[53] Cornell University[54] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[55] Ruth Hélène Oppenhejm[56] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[57] the learned society[58] Middle East Studies Association of North America (MESA)[59] Association for the Study of the Middle East and Africa (ASMEA)[60] New York Sun[61] Group Formed To Improve Middle East Scholarship, Annie Karni, New York Sun, November 8, 2007[62] the National Endowment for the Humanities[63] the Jefferson Lecture[64] Western Civilization: A View from the East[65] Jefferson Lecturers at NEH Website . Retrieved January 22, 2009.[66] The Atlantic Monthly[67] The Roots of Muslim Rage[68] Bernard Lewis, "The Roots of Muslim Rage," The Atlantic Monthly, September 1990.[69] Irving Kristol[70] American Enterprise Institute[71] Europe and Islam[72] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[73] Ibid.[74] Humphreys, R. Stephen (May /June 1990). "Bernard Lewis: An Appreciation". Humanities 11 (3): 17–20.[75]Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[76] Muslim Discovery of Europe[77] Lewis, Bernard, Muslim Discovery of Europe, Norton Paperback, 2001, p.22[78] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[79] Ibid.[80] Hama[81] Lewis, Bernard, The Crisis of Islam : Holy War and Unholy Terror, Modern Library, 2003, p.90-91, 108, 110-111[82] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp. 719–720.[83] JOEL BEININ  [84] Beinin, Joel. "Review of: Semites and Anti-Semites: An Inquiry into Conflict and Prejudice by Bernard Lewis, MERIP Middle East Report, No. 147, Egypt's Critical Moment (Jul., 1987), pp. 43-45.[85] Humphreys, R. Stephen (May /June 1990). "Bernard Lewis: An Appreciation". Humanities 11 (3): 17–20.[86] "Remarks by Vice President Cheney at the World Affairs Council of Philadelphia Luncheon Honoring Professor Bernard Lewis". May 1, 2006. http://georgewbush-whitehouse.archives.gov/news/releases/2006/05/20060501-3.html.[87] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[88] Institute of Turkish Studies[89] Amber Haque, "Islamophobia in North America: Confronting the Menace," in Barry van Driel, ed., Confronting Islamophobia in Educational Practice (Trentham Books, 2004), ISBN 1-85856-340-2, p.6, excerpt available online at Google Books.[90] Ajami, Fouad (May 1, 2006). "A Sage in Christendom: A personal tribute to Bernard Lewis". OpinionJournal. http://www.opinionjournal.com/editorial/feature.html?id=110008313. Retrieved 2006-05-23.[91] Ruthie Blum Liebowitz, ["One on One: When defeat means liberation," Jerusalem Post, March 6, 2008 (interview with Bernard Lewis).[92] A License to Kill[93] Ajami, Fouad (May 1, 2006). "A Sage in Christendom: A personal tribute to Bernard Lewis". OpinionJournal. http://www.opinionjournal.com/editorial/feature.html?id=110008313. Retrieved 2006-05-23.[94] Dick Cheney[95] Robert Bork[96] David Packard[97] Jeane Kirkpatrick[98] Michael Novak[99] Clarence Thomas[100] Norman Podhoretz[101] Wall Street Journal, March 8, 2007[102] Bernard Lewis, "Jihad vs. Crusade: A historian's guide to the new war", Wall Street Journal, September 27, 2001.[103] Reuel Marc Gerecht[104] Weekly Standard[105] Reuel Marc Gerecht, "The Last Orientalist", Weekly Standard, June 5, 2006.[106] Lan Buruma[107] Lost in Translation[108] Henry (Scoop) Jackson[109] Karl Rove[110] Ian Buruma, "Lost in Translation: The Two Minds of Bernard Lewis", New Yorker, June 14, 2004.[111] Jacob Weisberg[112] "Bernard Lewis Revisited", Washington Monthly, November 2004. Retrieved April 26, 2007.[113] Michael Hirsh[114] Newsweek[115] Washington Monthly[116] Michael Hirsh, "Bernard Lewis Revisited", Washington Monthly, November 2004.[117] clash of civilizations[118] Samuel Huntington[119] The Clash of Civilizations and the Remaking of the World Order.[120] World Affairs Council[121] Office of the Vice President, May 1, 2006.[122] Bill Clinton[123] Center for Security Policy[124] Project for the New American Century[125] John Bolton[126] Donald Rumsfeld[127] Frank Gaffney[128] Paul Wolfowitz[129] William Kristol[130] Robert Kagan[131] Elliott Abrams[132] Douglas Feith[133] Zalmay Khalizad[134] Ahmed Chalabi[135] Iraqi National Congress: این نهاد گروه اپوزسیون عراقی بود که مدیریت آن را احمد چلبی بر عهده داشت. این نهاد با کمک مستقیم دولت ایالات متحده آمریکا به دنبال جنگ خلیج فارس ایجاد شد. هدف از تأسیس این نهاد سرنگونی رژیم صدام بود.[136] Vanity Fair, May 2004.[137] http://www.opinionjournal.com/extra/?id=110008768[138] J. Cole, "Engaging the Muslim World", Palgrave MacMillan, 2009, p. 205[139] Juan Cole[140] Said, Edward, Orientalism (Vintage Books: New York, 1979) ISBN 978-0-394-74067-6 Pg 12[141] Orientalism[142] Keith Windschuttle, "Edward Said's "Orientalism revisited," The New CriterionJanuary 17, 1999. Retrieved January 19, 1999[143] Said, Edward."Resources of hope," Al-Ahram Weekly April 2, 2003. Retrieved April 26, 2007.[144] Said, Edward."The Clash of Ignorance," The Nation October 22, 2001. Retrieved April 26, 2007.[145] Lewis, Bernard, Islam and the West, Oxford University Press, 1993, p.12[146] Hot Type[147] cbc[148] Solomon, Evan (May 17, 2002). "Hot Type: Bernard Lewis Interview: What Went Wrong? Western Impact and Middle Eastern Response". CBC News. Archived from the original on April 30, 2008.[149] A War of Resolve[150] Time for Toppling[151] Bilderbergmzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 21:58:15 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/برنارد-لوئیس-کیست-ufaimpois2enکد خبر 404210تاریخ انتشار: ۲۵ فروردین ۱۳۹۴ - ۲۳:۲۷ ۲۷ نظر چاپگزارش‌ویژهژنرال‌های جنگ نرم/21برنارد لوئیس؛ از نظریه «برخورد تمدن‌ها» تا طراحی نقشه «تجزیه ایران»بدلیل نفوذ نومحافظه­‌کاران در دولت جرج بوش، دیدگاه­‌های آخرالزمانی لوئیس به سیاست خارجی وحشتناک بوش در خاورمیانه کمک کرد تا جایی که وال‌استریت ژورنال تنها دلیل حمله به عراق را «دکترین لوئیس» نامید.Error loading player:No playable sources foundدریافت 0 bytesگروه گزارش ویژه مشرق - برنارد لوئیس مورخی آمریکایی انگلیسی است که حوزه تخصصی‌اش شرق‌شناسی می‌باشد. وی دستی نیز در تفسیر سیاسی دارد. او استاد کلیولند ای. داج[1] و استاد افتخاری رشته مطالعات خاور نزدیک در دانشگاه پرینستون[2] است. او متخصص در زمینه تاریخ اسلام، تعاملات میان اسلام و غرب می‌باشد. اما لوئیس بیشتر به خاطر آثارش در مورد امپراطوری عثمانی در محافل آکادمیک شهرت یافته است.[3]یکی از مشهورترین نظریات لوئیس که به «دکترین لوئیس» شهرت یافته است، موضوع برخورد تمدن‌ها و تجزیه ایران و کشورهای دیگر خاورمیانه است. از این طریق، با تجزیه کشورهای ایران، عراق، سوریه، ترکیه، عربستان سعودی، خاورمیانه جدید متشکل از کشورهایی خواهد بود که دیگر توان تبدیل شدن به تهدید برای امنیت ملی و منافع منطقه‌ای آمریکا را نخواهند داشت و به موازنه یکدیگر مشغول خواهند بود.نقشه برنارد لوئیس برای تجزیه کشورهای خاورمیانهاو در دوران جنگ جهانی دوم و پیش از آنکه به امور خارجه فرستاده شود، در ارتش سلطنتی انگلستان و واحدهای اطلاعاتی این کشور خدمت می‌کرد. پس از جنگ، لوئیس به دانشکده مطالعات آفریقا و شرق‌شناسی‌ در دانشگاه لندن بازگشت و به او سمت ریاست بخش مطالعات خاورمیانه و خاورنزدیک داده شد. در ادامه، نظریات این ژنرال یهودی جنگ نرم را دقیق‌تر بررسی خواهیم کرد. · مورخ و شرق­‌شناس مشهور یهودی· استاد بازنشسته دانشگاه پرینستون[4] در زمینه مطالعات خاور نزدیک· دریافت کننده جایزه ایروینگ کریستول[5] از مؤسسه امریکن انترپرایز در سال 2007 تاریخ تولد:· 31 می 1916 مذهب:· یهودی تحصیلات:· دارای درجه دکترا از دانشگاه لندن[6] (1939) سوابق علمی و اجرائی:· صاحب امضاء در کمیته صلح و امنیت در خاورمیانه[7] خدمات دولتی:· عضو مهمان کمیته مشورتی هیأت سیاستگذاری دفاعی[8] در نوزدهم و بیستم سپتامبر سال 2001 آثار و تألیفات:· ریشه‌های اسلام­گرائی (1940)[9]· رساله­ عربی سیاسی و دیپلماتیک (1947)[10]· اعراب در تاریخ (1950)[11]· پیدایش ترکیه مدرن (1961)[12]· استانبول و تمدن های دولت عثمانی (1963)[13]· حشاشین: فرقه­‌ای رادیکال در اسلام (1967)[14]· قرائت کمبریج از تاریخ اسلام (1970)[15]· ویراستار کتاب اسلام: از حضرت محمد (ص) تا فتح قسطنطنیه (1974)[16]· تاریخ ـ آنچه یادآوری می­شود، آنچه بازآفرینی می­شود، آنچه جعل می­شود (1975)[17]· نژاد و رنگ در اسلام (1979)[18]· مسیحیان و یهودیان در امپراطوری عثمانی: عملکرد جامعه پلورالی (1982)[19]· یهودیان اسلام (1984)[20]· سامی­ها و سامی­ستیزی (1986)[21]· اسلام از محمد (ص) تا فتح قسطنطنیه (1987)[22]· زبان سیاسی اسلام (1988)[23]· نژاد و برده­داری در خاورمیانه: تحقیقی تاریخی (1990)[24]· اسلام و غرب (1993)[25]· اسلام در تاریخ (1993)[26]· شکل­‌دهی به خاورمیانه مدرن (1994)[27]· فرهنگ‌­ها در تعارض (1994)[28]· خاورمیانه: تاریخ 2000 سال گذشته (1995)[29]· آینده خاورمیانه (1997)[30]· هویت­های چندگانه خاورمیانه (1998)[31]· موزائیک خاورمیانه: بخش‌­هایی از زندگی، نامه­‌ها و تاریخ (2000)[32]· صدای طبل از راه دور: اشعار کلاسیک عربی، فارسی، ترکی و عبری (2001)[33]· کشف اروپا توسط مسلمانان (2001)[34]· اشتباه کجا بود؟: برخورد اسلام و مدرنیته در خاورمیانه (2002)[35]· بحران اسلام: جنگ مقدس و ترور نامقدس (2003)[36]· از بابِل تا مترجمین: تحلیل خاورمیانه (2004)[37]· اسلام: مذهب و مردم (2008)[38]· ایمان و قدرت: مذهب و سیاست در خاورمیانه (2010)[39] لوئیس یکی از کارشناسان خاورمیانه و یکی از پژوهشگران برجسته غربی در این حوزه است.[40]توصیه‌های او به‌­شدت از سوی سیاست‌گذارانی همچون جرج بوش پیگیری می‌شوند.[41] دردایرة‌المعارف مورخان و نگارش تاریخی[42]، مارتین کرامر، که استاد راهنمای رساله‌اش لوئیس بود، می‌نویسد: لوئیس با بیش از 60 سال کار تحقیقی، موثرترین و برجسته‌ترین مورخ اسلام و خاورمیانه در دوران پس از جنگ می‌باشد.[43] لوئیس به خاطر انکار نسل‌کشی ارامنه نیز شهرت دارد.[44] وی در زمینه‌های دیگری نیز معروف است؛ مثلا به خاطر مناظره‌اش با ادوارد سعید بر سر کتاب سعید با عنوان شرق‌شناسی ([45] (1978. سعید در این کتاب به شدت بر لوئیس می‌تازد. بیوگرافیبرنارد لوئیس در خانواده‌ای یهودی در شهر استوک نیوئینگتن لندن به دنیا آمد. لوئیس در سال 1936 از دانشکده مطالعات شرق‌شناسی[46] دانشگاه لندن با مدرک لیسانس - رشته تاریخ با گرایش خاورمیانه و خاور نزدیک - فارغ‌التحصیل شد. وی مدرک دکترای خود را سه سال بعد از همین دانشکده و در رشته تاریخ اسلام دریافت داشت.[47] لوئیس همچنین به سمت حقوق نیز رفت اما در میانه راه، باز به مطالعه تاریخ خاورمیانه بازگشت. وی تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه پاریس پی گرفت. وی مطالعات خود را در آنجا زیر نظر مستشرقی به نام لوئیس ماسینیون[48]، پیش برده و در سال 1937 مدرک عالی خود را در زمینه "مطالعات سامی"[49]کسب کرد.[50] وی در سال 1938 به دانشکده شرق‌شناسی و مطالعات آفریقا بازگشته و در آنجا به عنوان دستیار استاد در رشته تاریخ اسلام مشغول به فعالیت شد.در سال 1974 و در سن 57 سالگی کرسی مشترک دانشگاه پرینستون و موسسه مطالعات پیشرفته[51] را پذیرفته و به نیوجرسی پرینستون نقل مکان نمود. پذیرش وی در آنجا به نحوی بود که تنها یک ترم تدریس کرده و از مسوولیت‌های اجرایی آزاد بوده و باقی سال را همچون قبل به تحقیقاتش اختصاص می‌داد. آمدن وی به پرینستون آغاز دوره بسیار پربار آکادمیک لوئیس بود. چراکه در آن دوره وی مقالات و کتاب‌های بیشماری را بر اساس اطلاعاتی که در سال‌های پیش جمع‌آوری کرده بود به چاپ رسانید.[52] همچنین آمدن او به آمریکا باعث شده تا در میان عموم به عنوان یک روشنفکر معروف گردد. با بازنشستگی لوئیس از دانشگاه پرینستون در سال 1986، وی تا سال 1990 به دانشگاه کرنل[53] رفت.[54]برنارد لوئیس از سال 1982 شهروند آمریکا شد. وی با روث هلن اوپنهایم[55] در سال 1947 ازدواج کرده و در سال 1974 طلاق گرفت. حاصل این ازدواج یک دختر و یک پسر بود.[56]لوئیس در سال 1966 یکی از بنیانگذاران جامعه دانشمندان[57] و مجمع مطالعات خاورمیانه آمریکای شمالی[58] بود. او در سال 2007 این مجمع را رها کرده و به جای آن مجمع مطالعات خاورمیانه و آفریقا[59] را برای مبارزه با مجمع مطالعات خاورمیانه آمریکای شمالی بنا نهاد؛ چراکه به نوشته نیویورک سان[60]، "مجمع آمریکای شمالی را دانشمندانی فراگرفته بود که منتقد سیاست‌های اسرائیل و آمریکا در خاورمیانه بودند."[61]در سال 1990، بنیاد وقف ملی علوم انسانی[62] وی را – به دلیل دستاوردهایش در علوم انسانی– به عنوان سخنران در جلسه اعطای جایزه جفرسون[63]، انتخاب کرد. عنوان سخنرانی او تمدن غرب: از دید شرقیان[64] بود.[65] این سخنرانی مورد بازنگری قرار گرفته و در ماهنامه آتلانتیک[66]تحت عنوان ریشه‌های خشم مسلمانان[67] به چاپ رسید.[68] سخنرانی 2007 وی به هنگام اعطای جایزه ایروینگ کریستول[69] نیز که در موسسه امریکن انترپرایز[70] ایراد شد، تحت عنواناروپا و اسلام[71] به چاپ رسید. تحقیقاتنفوذ لوئیس از سطح آکادمیک فراتر رفته و به سطح عمومی نیز رسیده است. وی از طلایه‌داران حوزه تاریخ اقتصادی و سیاسی خاورمیانه بوده و به خاطر تحقیقات گسترده‌اش در زمینه آرشیوهای عثمانی شهرت زیادی کسب کرده است.[72] وی تحقیقاتش را با مطالعه تاریخ اعراب در قرون وسطی، بویژه سوری‌ها، آغاز کرد.[73] نخستین مقاله وی که به اسلام دوران قرون وسطی پرداخته بود، در این حوزه، به مدت 30 سال موثق‌ترین منبع برای ارجاع بود.[74] پس از تاسیس اسرائیل در سال 1948، دانشمندان یهودی برای تحقیق در کشورهای عربی کار دشواری پیش رو داشتند، چراکه به آنها به دید جاسوس نگریسته می‌شد. بنابراین لوئیس حوزه مطالعاتی خود را تغییر داده و به تحقیق درباره امپراطوری عثمانی پرداخت و در کنار آن از آرشیوهای عثمانی – که اخیرا به روی محققین غربی باز شده است – استفاده کرده و به تاریخ اعراب دست یافت.[75]به اعتقاد لوئیس خاورمیانه عقب مانده است و دلیل افولش فرهنگ و مذهب خودش است. او با دیدگاه پسااستعماری نیز مخالف است؛ دیدگاهی که ادعا می‌کند مشکلات منطقه به دلیل توسعه نیافتگی سیاسی و اقتصادی می‌باشد. توسعه‌نیافتگی‌ای که ناشی از استعمار اروپا در قرن 19 بود. وی در کتاب خود تحت عنوان کشف اروپا توسط مسلمانان ([76] (1982 می‌نویسد جوامع مسلمان نمی‌توانستند پابه‌پای غرب پیش بروند و "موفقیت در جنگ‌های صلیبی ارتباطی به ضعف مسلمانان نداشت."[77] به باور او، زوال جوامع اسلامی که از قرن 11 شروع شد، بیش از آنکه مربوط به فشارهای خارجی همچون جنگ‌های صلیبی باشد، ناشی از مشکلات داخلی‌ این جوامع، همچون "استبداد فرهنگی" بود که مانع اقتباس‌های خلاقانه از فرهنگ‌های دیگر می‌شد.[78]با ظهور اتحاد جماهیر شوروی و تلاش‌های اعراب برای مشروعیت زدایی از اسرائیل و معرفی این رژیم به عنوان دولتی نژادپرست، او کتاب سامی و سامی‌ستیزی را به چاپ رساند.[79] در آثار دیگر، لوئیس خشونت اعراب نسبت به اسرائیل را با تراژدی‌ها و بی‌عدالتی‌های دیگر موجود در جهان اسلام، بی‌تناسب و نامتجانس می‌داند: حمله شوروی به افغانستان و کنترل اکثریت بزرگی از مسلمانان آسیای مرکزی، جنگ‌های خونین و ویرانگر در خلال شورش حما[80] در سوریه (1982)، جنگ شهری در الجزایر (1992-1998) و جنگ ایران و عراق (1980-1988).[81]در کنار آثار آکادمیک، وی کتاب‌های تاثیرگذاری نیز برای استفاده عموم نوشته و به چاپ رسانیده است: اعراب در تاریخ (1950)، خاورمیانه و غرب (1964)، خاورمیانه (1995).[82]پس از حملات 11 سپتامبر علاقه و اشتیاق به آثار لوئیس- بالاخص مقاله 1990 وی تحت عنوانریشه‌های خشم مسلمانان - به یکباره افزایش یافت - بالاخص مقاله 1990 وی تحت عنوانریشه‌های خشم مسلمانان. سه کتاب او که پس از 11 سپتامبر به چاپ رسیدند از این قرارند:اشتباه کجا بود؟ (پیش از 11 سپتامبر نوشته شده بود) که به بررسی دلایل هراس دنیای اسلام (و گاها دشمنی‌اش) با مدرنیسم می‌پردازد؛ بحران اسلام؛ و اسلام: مذهب و مردم (که در سال 2009 چاپ شد). دیدگاه‌ها و تاثیر وی در سیاست معاصردر اواسط دهه 1960، لوئیس در کسوت مفسر مسائل خاورمیانه مدرن مطرح شد و تحلیل‌هایش درباره مناقشه اسرائیل و فلسطین و مساله ظهور اسلام مبارز وی را مشهور ساخت. مورخ آمریکایی یائل بینین[83] او را "سخنورترین و عالم‌ترین حامی صهیونیست در آمریکای شمالی و در جامعه محققین خاورمیانه نامید."[84] برش وی در سیاست‌گذاری‌ها مرهون اعتبار آکادمیک وی است.[85] دیک چنی طی اظهاراتی عنوان کرد: "در قرن جدید، سیاست‌گذاران، دیپلمات‌ها، محققین و رسانه‌های خبری پیوسته به دنبال بهره گرفتن از دانش برنارد لوئیس هستند."[86]لوئیس که یکی از منتقدان سرسخت اتحاد جماهیر شوروی است، سنت لیبرال خود را در مطالعات تاریخی اسلامی نیز ادامه داد. اگرچه وی در کتاب نخست خود، "ریشه‌های اسلام‌گرایی"، دارای دیدگاه‌هایی مارکسیستی بود اما بعدها از این اندیشه دست کشید. آثار بعدی او در واقع عکس‌العملی به جریان چپ‌گرای جهان سوم‌گرا بود که در مطالعات خاورمیانه به جریان برجسته‌ای تبدیل شده است.[87]لوئیس از روابط هرچه نزدیکتر غرب با اسرائیل و ترکیه استقبال می‌کرد، چرا که این اقدام را در تحدید نفوذ شوروی در خاورمیانه موثر می‌دانست. ترکیه مدرن به دلیل تلاش‌هایش برای غربی شدن، از دیدگاه لوئیس جایگاه ویژه‌ای دارد. وی عضو افتخاری موسسه مطالعات ترکیه[88] است.از نظر لوئیس، تمدن‌های اسلامی و مسیحی از زمان ظهور اسلام در قرن هفتم میلادی تاکنون در جدالی دائمی بوده‌اند. وی در مقاله خود با عنوان ریشه‌های خشم در اسلام، می‌نویسد: کشمکش میان غرب و اسلام روزبه روز در حال تشدید شدن است.بر اساس یک منبع، اصطلاح "بنیادگرایی اسلامی" در آمریکای شمالی برای نخستین بار در این مقاله و توسط لوئیس مطرح گردید.[89] این مقاله با ابداع عبارت "برخورد تمدن‌ها" بدان اعتبار بخشیده و ساموئل هانتینگتون نیز نام کتاب خود را از همین اصطلاح برگرفت.[90] بر اساس یک منبع دیگر برای نخستین بار لوئیس اصطلاح برخورد تمدن‌ها را در جلسه‌ای در واشنگتن و به سال 1957 بر زبان آورده است.[91]در سال 1998 لوئیس مقاله‌ای در روزنامه القدس العربی نوشت که در آن ادعایی مبنی بر به راه افتادن جنگی علیه آمریکا توسط اسامه بن لادن مطرح شده بود. لوئیس در مقاله‌اش تحت عنوانمجوزی برای کشتن[92]، ادبیات بن لادن را "ایدئولوژی جهاد" نامیده و هشدار داد که بن لادن تهدیدی برای غرب خواهد بود.[93] این مقاله زمانی به چاپ رسید که دولت کلینتون و جامعه اطلاعاتی آمریکا جستجوها برای یافتن بن لادن را نخست در سودان و سپس در افغانستان آغاز کرده بودند. لوئیس و برادران محافظه‌کارشبرنارد لوئیس که در سال 2006 به سن 90 سالگی رسید، اکثر سیاست­‌های دولت بوش در زمینه تغییر خاورمیانه و جنگ جهانی علیه ترور را تغذیه فکری کرده است. لوئیس، از شخصیت‌­های محبوب نومحافظه‌­کار است که در انگلستان متولد شد و در سال 1982 به تابعیت ایالات متحده در آمد. او در سال 2007 جایزه سالیانه ایروینگ کریستول را از مؤسسه امریکن انترپرایز دریافت نمود.دیک چنی[94]، رابرت بورک[95]، دیوید پاکارد[96]، جین کرک‌­پاتریک[97]، رونالد ریگان، مایکل نواک[98]، کلارنس توماس[99] و نورمن پودهورتز[100] جایزه سالیانه این مؤسسه را در گذشته دریافت کرده‌­اند. به گزارش روزنامه وال استریت ژورنال از جشن اهداء جوائز (این مؤسسه)، لوئیس "مهاجرت مسلمانان به اروپا را، حمله اسلام به جهان غرب توصیف کرد و به دفاع از جنگ­های صلیبی به عنوان "تقلیدی ناموفق و محدود از جهاد" که به گسترش اسلام در اکثر نقاط دنیا انجامید پرداخت. وی با "حمایت علنی از جنگ‌­های مذهبی که سرنوشت شومی به همراه داشت" به این نکته اشاره کرد که این جنگ­‌ها، هرچند خشونت­‌بار بوده‌­اند، با این وجود واکنش مناسبی به یورش اسلامی در قرن­‌های گذشته بوده و عذرخواهی بابت این مساله مسخره به نظر می­رسد".[101] برنارد لوئیس معتقد است مسلمانان در حال تسخیر اروپا و غرب هستند. وی جنگ‌های صلیبی را برای کاهش قدرت تمدن اسلامی لازم می‌دانستاین اولین باری نبود که برنارد لوئیس جنگ­‌های صلیبی را تلاشی لازم و هرچند ناموفق برای کاهش قدرت تمدن اسلامی می‌دانست. چندی پس از حملات یازده سپتامبر، لوئیس در مقاله‌­ای در روزنامه وال استریت ژورنال نوشت: "جنگ­‌های صلیبی را بدرستی واکنشی محدود، دیر و در یک تحلیل نهایی، عکس­‌العملی بی‌­تأثیر در برابر جهاد توصیف کرده‌­اند"[102]. مارک گرشت[103]، عضو سابق مؤسسه امریکن انترپرایز، در نشریه ویکلی استاندارد[104] لوئیس را یک "مرجع تقلید" دانست.[105] شکی در این نیست که کتاب‌­های بسیار وی در زمینه تاریخ و سیاست خاورمیانه، لوئیس را در متن مناظرات سیاسی و تخصصی خاورمیانه قرار داده است. متأسفانه بخاطر نفوذ نومحافظه­‌کاران در دولت جرج بوش در دور اول ریاست جمهوری وی و همچنین گرایشات افراطی ایدئولوژیک او، دیدگاه­‌های آخرالزمانی لوئیس نه تنها وارد محافل عمومی شد بلکه به سیاست خارجی وحشتناک جرج بوش در خاورمیانه کمک کرد.تحلیلی جالب از روابط سیاسی لوئیس بعد از حوادث یازده سپتامبر در مقاله‌­ای که توسط لن بروما[106] تحت عنوان گم‌شده در ترجمه[107] به نگارش درآمد، در سال 2004 بوسیله نشریه نیویورکر به چاپ رسید. بروما در این مقاله اینگونه به توصیف لوئیس می­‌پردازد: "برنارد لوئیس، مشاور هنری اسکوپ جکسون[108] در اوایل دهه 1970 و دوست چندین تن از نخست وزیران اسرائیل، بطور ویژه بعد از حوادث یازده سپتامبر مورد توجه قرار گرفته است".کارل راو[109] او را برای سخنرانی به کاخ سفید دعوت نمود. ریچارد پرل و دیک چنی نیز از وی تمجید کرده‌­اند. لوئیس دوست خود، احمد چلبی را به این دلیل که مهمترین نقش را در خاک عراق ایفا کرده، مورد حمایت قرار داده است. پر­فروش­ترین کتاب لوئیس با عنوان چه چیز زوال یافت؟درباره انحطاط تمدن مسلمین، در برخی جوامع به عنوان رساله‌­ای در زمینه جنگ علیه تروریسم اسلامی مورد توجه قرار گرفت. و نهایتاً اینکه، لوئیس شخصیتی کاملاً سیاسی است و اگر قرار باشد کسی بازوی فکری سیاست­‌های اخیر آمریکا در خاورمیانه باشد، آن فرد لوئیس خواهد بود.[110]بروما همچون سایر منتقدین عنوان کرد: "نوشته‌­های لوئیس این تصور را ایجاد کرده است که امپریالیسم انگلستان و فرانسه، مداخلات آمریکا و ستم اسرائیل بر مردم فلسطین در واقع بهانه­‌هایی برای شکست­‌های سیاسی منطقه­ هستند."منتقدین اعتقاد دارند که به علت تمرکز لوئیس بر تاریخ ماقبل استعمار به عنوان چارچوبی برای تحلیل امور خاورمیانه، وی به نقش مداخلات خارجی در ایجاد رخدادهای فعلی این منطقه اهمیت چندانی نمی­‌دهد. موضع وی در جنگ عراقجاکوب ویسبرگ[111] می‌گوید لوئیس احتمالا برجسته‌ترین و تاثیرگذارترین دانشمندی بود که از حمله به عراق حمایت ‌نمود.[112]مایکل هرش[113]، دبیر ارشد نشریه نیوزویک[114]، در ماهنامه واشنگتن[115] شدیداً از لوئیس انتقاد کرد.[116] وی معتقد بود: "برداشت اشتباه آمریکا از جهان عرب ـ و بدشانسی ما در خاک عراق از سال 1950 شروع شده است." در آن سال لوئیس به ترکیه مسافرت کرد و در ضمن مطالعه "چشم‌­انداز یک دموکراسی عربی غرب‌گرا و سکولار که موانع قرون وسطایی اسلام را کنار می­زند و در نهایت وارد فضای مدرنیته می­‌شود" را در سر می­‌پروراند. همانطور که هرش عنوان می­کند مهمترین استدلال دولت آمریکا برای حمله به عراق بعد از ناکامی از یافتن سلاح‌­های کشتار­ جمعی، همان بود که وال استریت ژورنال آن را "دکترین لوئیس" نامید. حمله به عراق بجای اینکه به "تأسیس حکومتی شبیه به مدل‌­های غربی با استفاده از اعمال فشار از بالا شبیه کاری که کمال آتاتورک در ترکیه انجام داد، منتهی شده و این کشور را به خاکریزی برای دفاع از امنیت آمریکا و الگویی برای منطقه تبدیل کند". ولی آنچه که با تجاوز به عراق، در این کشور پیاده شد: "انتقال از یک جامعه سکولار به جامعه­‌ای شدیداً اسلامی و رادیکال بوده است."درحالیکه تعداد اندکی از ناظران امور خاورمیانه درباره این تصور به بحث و گفت­‌وگو می­‌پردازند که یک خاورمیانه­­­ دموکراتیک و سکولار مطلوب خواهد بود، با این حال منتقدین معتقدند شرایط ناشی از تجزیه امپراطوری عثمانی به ترکیه منحصر شده و عواملی نظیر شکل­‌گیری اسرائیل، قطب­‌بندی بعد از جنگ جهانی دوم، مداخلات خارجی در امور خاورمیانه (بویژه با توجه به مسئله نفت)، سیاست­‌های عصر جنگ سرد و شکست دولت­‌های ملی­‌گرای خاورمیانه توسعه سیاسی خاورمیانه را به شدت پیچیده ساخته است. بعلاوه منتقدین، لوئیس و طرفداران نومحافظه­‌کار وی را که معتقدند نیروهای خارجی، با استراتژی­‌های دموکراسی­‌سازی و تغییر رژیم خود (بویژه آمریکا)، کارگزاران مؤثر و مطمئن انتقال سیاسی دموکراتیک خواهند بود، مورد نقد قرار می‌­دهند.همانطور که پیش‌تر هم گفته شد هر چند اصطلاح برخورد تمدن­‌ها[117] را در ابتدا برنارد لوئیس به کار برد اما این اصطلاح با ساموئل هانتینگتون[118]، کارشناس محافظه­‌کار و نویسنده کتاببرخورد تمدن­‌ها و بازسازی نظم جهانی[119] مرتبط است. در کتابی که هانتینگتون در سال 1996 به نگارش درآورد و عمدتاً به عنوان روزنه‌­ای برای تحلیل حوادث یازده سپتامبر مورد توجه قرار گرفت، نویسنده به نقل­‌قول مهمی از مقاله سال 1990 لوئیس با عنوان ریشه‌­های خشم مسلماناناشاره می­کند: "این مساله کمتر از برخورد تمدن‌­ها نیست ـ شاید منطقی به نظر نرسد اما قطعاً ناشی از یک رقابت قدیمی و واکنشی دیرینه به میراث یهودی ـ مسیحی، دستاورد سکولار ما و گسترش جهانی هر دوی آنهاست".برنارد لوئیس با تفسیر حملات یازده سپتامبر به عنوان بخشی از نظریه برخورد تمدن­‌ها که از عمر آن بیش از هزار سال می­گذرد در ایجاد جنگ علیه تروریسم به عنوان جنگی علیه اسلام‌گراها حمایت کرد. هرش این پرسش را مطرح کرد که "آیا تحلیل­‌های اشتباه برنارد لوئیس، دولت بوش را به سمت یک اشتباه خطرناک استراتژیک هدایت کرد؟"... اگر نگاه برنارد لوئیس به مردم عرب اشتباه باشد در نتیجه آمریکا شانس از بین بردن تهدیدی مانند القاعده را که در واقع در حواشی جهان اسلام قرار دارد، از دست داده است.لوئیس روابط نزدیک خود با اردوگاه سیاسی نومحافظه­‌کاران آمریکایی را بعد از دهه 1970 میلادی افزایش داده است.رئول مارک گرشت عضو سابق مؤسسه امریکن انترپرایز و عضو فعال بنیاد دفاع از دموکراسی عنوان می­کند: "لوئیس سال­ها در روابط عمومی بوده است. در سال 1970، ریچارد پرل، کارمند جوان سناتور هنری اسکوپ جکسون از ایالت واشنگتن، لوئیس را در حال سخنرانی مشاهده کرد و سواد تاریخی و فصاحت بیان لوئیس، او را متحیر ساخت." برنارد لوئیس و عبدالله عبدالله وزیر خارجه دولت موقت افغانستان - 2002لوئیس مشاور دولت بوش پدر و پسر نیز بوده است. در اول ماه می سال 2006، دیک چنی در یک سخنرانی در شورای امور جهانی[120] در فیلادفیا به تحسین وی پرداخت. چنی یادآور شد لوئیس به واشنگتن آمده بود تا بلافاصله بعد از تجاوز عراق به خاک کویت به وزیر دفاع وقت آمریکا که "در حال عزیمت به خاورمیانه" بود مشاوره بدهد. چنی در ادامه گفت: "در آن روز به این نتیجه رسیدم که لوئیس، همان فردی است که می­خواستم با وی ارتباط داشته باشم، و کسی است که کارهای وی را در سال­‌های آینده باید بدقت دنبال کنم." وی در ادامه می‌­افزاید: "بعد از آن اغلب با هم ملاقات می­‌کردیم، بویژه در طول چهار سال و نیم گذشته و (در این چند سال) برنارد با پرزیدنت بوش ملاقات­‌های بسیار خوبی داشته است".[121]در سال 1998، لوئیس نامه­‌ای را که از طرف کمیته صلح و امنیت در خاورمیانه برای پرزیدنت بیل کلینتون[122] ارسال شد (و مرکز سیاست‌های امنیتی[123] آن را طراحی کرده بود) امضاء کرد. طی این نامه از بیل کلینتون خواسته شده بود که "با یک استراتژی جامع نظامی ـ سیاسی، صدام و رژیم وی را سرنگون سازد." سایر افرادی که این نامه را امضاء کردند اغلب افرادی بودند که در تأسیس مؤسسه قرن آمریکایی جدید[124] دست داشتند؛ از این میان می­توان به چهره‌­هایی نظیر ریچارد پرل، جان بولتون[125]، دونالد رامسفلد[126]، فرانک گافنی[127]، پاول ولفوویتز[128]،ویلیام کریستول[129]، رابرت کیگان[130]، الیوت آبرامز[131]، داگلاس فیث[132] و زلمای خلیل­زاد[133] اشاره کرد.در نوزدهم و بیستم سپتامبر سال 2001، هیأت سیاست‌گذاری دفاعی پنتاگون که کمیته‌­ای مشورتی محسوب می­‌شود، جلسه‌­ای محرمانه با هدف اقدام نظامی علیه عراق برگزار کرد. ریچارد پرل، مدیر این جلسه، از لوئیس برای شرکت در این جلسه در کنار احمد چلبی[134]، مدیر کنگره ملی عراق[135] که بوسیله آمریکا تأسیس شد، دعوت به عمل آورد. این کنگره گروهی متشکل از تبعیدیان عراق بود که برای سالیان متمادی از سرنگونی صدام حمایت می­کردند و روابط گرمی با پرل و سایر شخصیت­‌های برجسته نومحافظه­‌کار داشتند. لوئیس به این هیأت اعلام کرد که آمریکا باید از اصلاح­‌طلبان دموکراتیک منطقه خاورمیانه " همچون دوست من احمد چلبی که در این جلسه حضور دارد" حمایت به عمل آورد.[136] ادعای تهدید هسته‌ای از جانب ایراندر سال 2006 لوئیس نوشت ایران 15 سال است که بر روی تسلیحات هسته‌ای کار می‌کند. در آگوست 2006 در مقاله‌ای به این مساله پرداخت که آیا جهان می‌تواند بر استفاده از مفهوم "نابودی دوجانبه" به عنوان عاملی بازدارنده‌ علیه ایران، در تعاملات خود با این کشور، بر آن تاکید کند. لوئیس همچنین در این مقاله که در وال‌استریت‌ژورنال به چاپ رسید، توجه‌ها را به اهمیت روز 22 آگوست 2006 در تقویم اسلامی جلب کرد. رئیس جمهور ایران گفته بود در آن تاریخ به خواست‌های آمریکا در ارتباط با توسعه توان هسته­ ای ایران، پاسخ خواهد داد؛ این روز مصادف بود با 27 رجب 1427 هجری قمری؛ روزی که مسلمانان معتقدند [حضرت] محمد [ص] از اورشلیم [بیت­ المقدس] به عرش عروج کرده و بازگشت. لوئیس نوشت: "این تاریخ، همان موعد پایان کار اسرائیل و شاید جهان است."[137]به اعتقاد لوئیس نابودی دوجانبه در مورد ایران نمی‌تواند به عنوان عامل بازدارنده عمل کند چراکه رهبر ایران قائل به دیدگاه شبیه پایان تاریخ بوده و نیز شاهدیم خودکشی یا شهادت نیز آفت جهان اسلام شده است. وی بر همین اساس احتمال حمله هسته‌ای به اسرائیل را در تاریخ 22 آگوست 2006 مطرح می‌کند. هرچند آن روز بخصوص بدون هرگونه اتفاق خاصی سپری شد، اما با این‌حال گفته‌های لوئیس در باب این روز خاص پوشش رسانه‌ای زیادی داشت.[138]خوان کول[139] در کتاب 2009 خود نوشت: "هیچ سندی دال بر اینکه ایران 15 سال، بی‌وقفه بر روی تسلیحات اتمی کار کرده است، در دست نمی‌باشد." وی همچنین در خصوص ادعای لوئیس مبنی بر احتمال به کارگیری این سلاح‌ها توسط احمدی‌نژاد بر ضد اسرائیل در روز 22 آگوست 2006، اینطور می‌نویسد:"عقاید لوئیس درباره ایران از باورهای احمدی‌نژاد نسبت به اسرائیل هم عجیب‌تر است. اما متاسفانه دولت بوش تنها، صدای او را می‌شنود. البته از این غیب‌گویی مسخره لوئیس بیش از آنکه درباره واقعیت سیاسی ایران چیزی دستگیرمان شود، شاهد نگرانی‌های غیرمنطقی صهیونیست‌های افراطی غربی هستیم."[140] انتقادات ادوارد سعید به لوئیسلوئیس به خاطر مشاجراتش با ادوارد سعید – نظریه‌پرداز فلسطینی-آمریکایی – نیز مشهور است. سعید با رشته شرق‌شناسی مخالف بوده و می‌خواست این رشته برچیده شود. او که استاد دانشگاه کلمبیا بود، در کتاب خود با عنوان شرق‌شناسی[141](1978)، آثار لوئیس را نمونه بارز این نگاه می‌داند. بهتعتقاد ادوارد سعید، رشته شرق‌شناسی عقل‌گرایی را سیاسی کرده و بر مطالعات عینی استوار نمی‌باشد؛[142] همچنین شکلی دیگر از نژادپرستی و ابزاری برای تسلط امپریالیسم است.[143] وی همچنین بی‌طرفی محققان خاورمیانه برجسته‌ای همچون برنارد لوئیس را نسبت به اعراب ، زیر سوال می‌برد. وی در مصاحبه‌ای با هفته‌نامه الاهرام اظهار داشت که دانش لوئیس درباره خاورمیانه بشدت جهت‌دار است و نباید به آن توجه کرد. او گفت":"برنارد لوئیس 40 سال است که پای خود را به خاورمیانه و کشورهای عربی نگذارده است. او اطلاعاتی درباره ترکیه دارد ولی درباره دنیای عرب هیچ نمی‌داند."[144]سعید می‌گوید لوئیس جهان اسلام را موجودیتی واحد درنظر می‌گیرد و به تنوعات ظریف جمعیتی، نیروهای محرک و پویای داخلی و پیچیدگی‌های تاریخی آن توجهی نمی‌کند. سعید، لوئیس را به "عوام‌فریبی و جهل مطلق" متهم کرد.[145] انتقادات نوآم چامسکی به لوئیسدر سال 2002، چامسکی، زبان‌شناس و فعال سیاسی، طی مصاحبه‌ای با برنامه "هات تایپ[146]"شبکه سی‌بی‌سی[147]، مجموعه‌ای از مطالبی از دوران زمامداری آیزنهاور که دیگر محرمانه نیستند و در معرض استفاده عمومی قرار گرفته‌اند، را بازگو کرد:"آیزنهاور در یک جلسه خصوصی با مقامات دولتی‌ خود اظهار داشت: "در خاورمیانه، نفرتی روزافزون علیه ما در جریان است و منشا این نفرت از جانب دول آن منطقه نیست بلکه از سوی مردم آن منطقه می‌باشد." سازمان ملل متحد این مساله را به بحث گذاشت و اعلام کرد، "بله این مساله صحت دارد و دلیل آن هم، این تصور در میان مردمان آن مناطق است که آمریکا از حکومت‌های محافظه‌کار و حامی حفظ وضع موجود در آنجا حمایت می کند. حکومت‌هایی که مخالف دموکراسی و توسعه می‌باشند و به تبع آن این طور متصور می‌شوند که آمریکا نیز در منطقه به دنبال منافع خود بوده و تنها خواهان نفت خاورمیانه می‌باشد. باید گفت بسیار سخت است که بتوان با این طرز تلقی مخالفت کرد. چون واقعا صحت دارد."[148]چامسکی ادعا نمود لوئیس اسنادی که حاکی از نقش غرب در عقب‌ماندگی منطقه [خاورمیانه] است را حذف می‌کند. نگاهی به کتب لوئیسلوئیس، بیش از بیست کتاب پیرامون خاورمیانه تألیف کرده است؛ از جمله کتاب­‌های وی باید به اعراب­ در تاریخ، پیدایش ترکیه مدرن، قرائت مسلمانان از اروپا، اشتباه کجا بود؟، برخورد میان اسلام و مدرنیته در خاورمیانه مدرن و بحران اسلام: جنگ مقدس و ترور نامقدس اشاره کرد.برنارد لوئیس علاوه بر نوشتن کتاب، مقالاتی را نیز در صفحه نظرات آزاد نشریات محافظه­‌کار، خصوصاً روزنامه وال استریت ژورنال که در آن جنگ علیه عراق و رویکرد سختگیرانه نسبت به ایران را طراحی کرده است، منتشر می­کند. بعد از یازده سپتامبر، مقالات دنباله­‌داری در صفحه نظرات آزاد این روزنامه نوشت که تحت عناوین جنگ پایان‌­دهنده[149]، زمان سرنگون‌سازی[150] چاپ شد. وی در این سلسله مقالات، پیگیری استراتژی تغییر رژیم در عراق را خواستار شده بود.در کنفرانس بیلدربرگ[151]، لوئیس پیشنهاد نمود که ایران را به قطعات قومی گوناگون تجزیه کرده و میان کشورهای نوپا تقسیم کنند. (پروژه‌های کردستان بزرگ، پشتونستان بزرگ و آذربایجانبزرگ).دکترین لوئیس علاوه بر تجزیه ایران، تجزیه دیگر کشورهای خاورمیانه که استعداد تبدیل شدن به قدرت منطقه‌ای دارند را نیز شامل می‌شود. از جمله این کشورها عراق، ترکیه، عربستان و حتی یمن نیز هست که هریک باید به سه تا چهار کشور تقسیم شوند تا خاورمیانه جدید متشکل از خرده‌کشورهایی باشد که ضمن موازنه یکدیگر، توان برتری و تبدیل شدن به هژمون منطقه‌ای و در پی آن ایجاد تهدید برای منافع آمریکا را نداشته باشند. آنچه که هم‌اکنون در کشورهای غرب‌آسیا و شمال آفریقا به عنوان تروریسم و افراط‌گری با حمایت آمریکا در جریان است، همان ادامه سیاست‌های جرج بوش در اجرای دکترین لوئیس به سمت تضعیف و تجزیه کشورهای قدرتمند خاورمیانه است. [1] Cleveland E. Dodge[2] Princeton University[3] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[4] Princeton University[5] Irving Kristol Award[6] University of London[7] Committee for Peace and Security in the Middle East[8] Defense Policy Board Advisory Committee[9] The Origins of Ismailism (1940)[10] A Handbook of Diplomatic and Political Arabic (1947)[11] The Arabs in History (1950)[12] The Emergence of Modern Turkey (1961)[13] stanbul and the Civilizations of the Ottoman Empire (1963)[14] The Assassins: A Radical Sect in Islam (1967)[15] The Cambridge History of Islam (1970)[16] Islam: From the Prophet Muhammad to the capture of Constantinople (1974, editor)[17] History — Remembered, Recovered, Invented (1975)[18] Race and Color in Islam (1979)[19] Christians and Jews in the Ottoman Empire: The Functioning of a Plural Society (1982)[20] The Jews of Islam (1984)[21] Semites and Anti-Semites (1986)[22] Islam from the Prophet Muhammad to the Capture of Constantinople (1987)[23] The Political Language of Islam (1988)[24] Race and Slavery in the Middle East: an Historical Enquiry (1990)[25] Islam and the West (1993)[26] Islam in History (1993)[27] The Shaping of the Modern Middle East (1994)[28] Cultures in Conflict (1994)[29] The Middle East: A Brief History of the Last 2,000 Years (published in U.K. as The Middle East: 2,000 Years of History from the Rise of Christianity to the Present Day) (1995)[30] The Future of the Middle East (1997)[31] The Multiple Identities of the Middle East (1998)[32] A Middle East Mosaic: Fragments of Life, Letters and History (2000)[33] Music of a Distant Drum: Classical Arabic, Persian, Turkish, and Hebrew Poems (2001)[34] The Muslim Discovery of Europe (2001)[35] What Went Wrong?: The Clash Between Islam and Modernity in the Middle East(2002)[36] The Crisis of Islam: Holy War and Unholy Terror (2003)[37] From Babel to Dragomans: Interpreting the Middle East (2004)[38] Islam: The Religion and the People (2008, with Buntzie Ellis Churchill)[39] Faith and Power: Religion and Politics in the Middle East (2010)[40] James L. Abrahmson, "Will the West - and the United States - Go the Distance?" , American Diplomacy, 8 June 2007. Retrieved 6 March 2008. [41] "AEI's Weird Celebration". Slate (magazine). March 14, 2007.http://www.slate.com/id/2161800. Retrieved 2008-02-29.[42] the Encyclopedia of Historians and Historical Writing[43] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720. http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwww.martinkramer.org%2Fsandbox%2Freader%2Farchives%2Fbernard-lewis%2F&date=2010-11-13.[44] The Banality of Denial: Israel and the Armenian Genocide, Yair Auron, 2003, Transaction Publishers, ISBN 0-7658-0834-X, p. 235 and Revolution and Genocide: On the Origins of the Armenian Genocide and the Holocaust, Robert Melson, University of Chicago Press, 1992, ISBN 0-226-51990-2, p. 289[45] Orientalism[46] the School of Oriental Studies (SOAS)[47] "Bernard Lewis Cleveland E. Dodge Professor of Near Eastern Studies, Emeritus", Department of Near Eastern Studies, University of Princeton, retrieved May 26, 2006.[48] Louis Massignon[49] the "Diplôme des Études Sémitiques"[50] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720. http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwww.martinkramer.org%2Fsandbox%2Freader%2Farchives%2Fbernard-lewis%2F&date=2010-11-13.[51] Institute for Advanced Study[52] Lewis (2004), pp. 6–7[53] Cornell University[54] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[55] Ruth Hélène Oppenhejm[56] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[57] the learned society[58] Middle East Studies Association of North America (MESA)[59] Association for the Study of the Middle East and Africa (ASMEA)[60] New York Sun[61] Group Formed To Improve Middle East Scholarship, Annie Karni, New York Sun, November 8, 2007[62] the National Endowment for the Humanities[63] the Jefferson Lecture[64] Western Civilization: A View from the East[65] Jefferson Lecturers at NEH Website . Retrieved January 22, 2009.[66] The Atlantic Monthly[67] The Roots of Muslim Rage[68] Bernard Lewis, "The Roots of Muslim Rage," The Atlantic Monthly, September 1990.[69] Irving Kristol[70] American Enterprise Institute[71] Europe and Islam[72] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[73] Ibid.[74] Humphreys, R. Stephen (May /June 1990). "Bernard Lewis: An Appreciation". Humanities 11 (3): 17–20.[75]Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[76] Muslim Discovery of Europe[77] Lewis, Bernard, Muslim Discovery of Europe, Norton Paperback, 2001, p.22[78] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[79] Ibid.[80] Hama[81] Lewis, Bernard, The Crisis of Islam : Holy War and Unholy Terror, Modern Library, 2003, p.90-91, 108, 110-111[82] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp. 719–720.[83] JOEL BEININ [84] Beinin, Joel. "Review of: Semites and Anti-Semites: An Inquiry into Conflict and Prejudice by Bernard Lewis, MERIP Middle East Report, No. 147, Egypt's Critical Moment (Jul., 1987), pp. 43-45.[85] Humphreys, R. Stephen (May /June 1990). "Bernard Lewis: An Appreciation". Humanities 11 (3): 17–20.[86] "Remarks by Vice President Cheney at the World Affairs Council of Philadelphia Luncheon Honoring Professor Bernard Lewis". May 1, 2006. http://georgewbush-whitehouse.archives.gov/news/releases/2006/05/20060501-3.html.[87] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[88] Institute of Turkish Studies[89] Amber Haque, "Islamophobia in North America: Confronting the Menace," in Barry van Driel, ed., Confronting Islamophobia in Educational Practice (Trentham Books, 2004), ISBN 1-85856-340-2, p.6, excerpt available online at Google Books.[90] Ajami, Fouad (May 1, 2006). "A Sage in Christendom: A personal tribute to Bernard Lewis". OpinionJournal. http://www.opinionjournal.com/editorial/feature.html?id=110008313. Retrieved 2006-05-23.[91] Ruthie Blum Liebowitz, ["One on One: When defeat means liberation," Jerusalem Post, March 6, 2008 (interview with Bernard Lewis).[92] A License to Kill[93] Ajami, Fouad (May 1, 2006). "A Sage in Christendom: A personal tribute to Bernard Lewis". OpinionJournal. http://www.opinionjournal.com/editorial/feature.html?id=110008313. Retrieved 2006-05-23.[94] Dick Cheney[95] Robert Bork[96] David Packard[97] Jeane Kirkpatrick[98] Michael Novak[99] Clarence Thomas[100] Norman Podhoretz[101] Wall Street Journal, March 8, 2007[102] Bernard Lewis, "Jihad vs. Crusade: A historian's guide to the new war", Wall Street Journal, September 27, 2001.[103] Reuel Marc Gerecht[104] Weekly Standard[105] Reuel Marc Gerecht, "The Last Orientalist", Weekly Standard, June 5, 2006.[106] Lan Buruma[107] Lost in Translation[108] Henry (Scoop) Jackson[109] Karl Rove[110] Ian Buruma, "Lost in Translation: The Two Minds of Bernard Lewis", New Yorker, June 14, 2004.[111] Jacob Weisberg[112] "Bernard Lewis Revisited", Washington Monthly, November 2004. Retrieved April 26, 2007.[113] Michael Hirsh[114] Newsweek[115] Washington Monthly[116] Michael Hirsh, "Bernard Lewis Revisited", Washington Monthly, November 2004.[117] clash of civilizations[118] Samuel Huntington[119] The Clash of Civilizations and the Remaking of the World Order.[120] World Affairs Council[121] Office of the Vice President, May 1, 2006.[122] Bill Clinton[123] Center for Security Policy[124] Project for the New American Century[125] John Bolton[126] Donald Rumsfeld[127] Frank Gaffney[128] Paul Wolfowitz[129] William Kristol[130] Robert Kagan[131] Elliott Abrams[132] Douglas Feith[133] Zalmay Khalizad[134] Ahmed Chalabi[135] Iraqi National Congress: این نهاد گروه اپوزسیون عراقی بود که مدیریت آن را احمد چلبی بر عهده داشت. این نهاد با کمک مستقیم دولت ایالات متحده آمریکا به دنبال جنگ خلیج فارس ایجاد شد. هدف از تأسیس این نهاد سرنگونی رژیم صدام بود.[136] Vanity Fair, May 2004.[137] http://www.opinionjournal.com/extra/?id=110008768[138] J. Cole, "Engaging the Muslim World", Palgrave MacMillan, 2009, p. 205[139] Juan Cole[140] Said, Edward, Orientalism (Vintage Books: New York, 1979) ISBN 978-0-394-74067-6 Pg 12[141] Orientalism[142] Keith Windschuttle, "Edward Said's "Orientalism revisited," The New CriterionJanuary 17, 1999. Retrieved January 19, 1999[143] Said, Edward."Resources of hope," Al-Ahram Weekly April 2, 2003. Retrieved April 26, 2007.[144] Said, Edward."The Clash of Ignorance," The Nation October 22, 2001. Retrieved April 26, 2007.[145] Lewis, Bernard, Islam and the West, Oxford University Press, 1993, p.12[146] Hot Type[147] cbc[148] Solomon, Evan (May 17, 2002). "Hot Type: Bernard Lewis Interview: What Went Wrong? Western Impact and Middle Eastern Response". CBC News. Archived from the original on April 30, 2008.[149] A War of Resolve[150] Time for Toppling[151] Bilderberg ..........................................................................................................................................کد خبر 404210تاریخ انتشار: ۲۵ فروردین ۱۳۹۴ - ۲۳:۲۷ ۲۷ نظر چاپگزارش‌ویژهژنرال‌های جنگ نرم/21برنارد لوئیس؛ از نظریه «برخورد تمدن‌ها» تا طراحی نقشه «تجزیه ایران»بدلیل نفوذ نومحافظه­‌کاران در دولت جرج بوش، دیدگاه­‌های آخرالزمانی لوئیس به سیاست خارجی وحشتناک بوش در خاورمیانه کمک کرد تا جایی که وال‌استریت ژورنال تنها دلیل حمله به عراق را «دکترین لوئیس» نامید.Error loading player:No playable sources foundدریافت 0 bytesگروه گزارش ویژه مشرق - برنارد لوئیس مورخی آمریکایی انگلیسی است که حوزه تخصصی‌اش شرق‌شناسی می‌باشد. وی دستی نیز در تفسیر سیاسی دارد. او استاد کلیولند ای. داج[1] و استاد افتخاری رشته مطالعات خاور نزدیک در دانشگاه پرینستون[2] است. او متخصص در زمینه تاریخ اسلام، تعاملات میان اسلام و غرب می‌باشد. اما لوئیس بیشتر به خاطر آثارش در مورد امپراطوری عثمانی در محافل آکادمیک شهرت یافته است.[3]یکی از مشهورترین نظریات لوئیس که به «دکترین لوئیس» شهرت یافته است، موضوع برخورد تمدن‌ها و تجزیه ایران و کشورهای دیگر خاورمیانه است. از این طریق، با تجزیه کشورهای ایران، عراق، سوریه، ترکیه، عربستان سعودی، خاورمیانه جدید متشکل از کشورهایی خواهد بود که دیگر توان تبدیل شدن به تهدید برای امنیت ملی و منافع منطقه‌ای آمریکا را نخواهند داشت و به موازنه یکدیگر مشغول خواهند بود.نقشه برنارد لوئیس برای تجزیه کشورهای خاورمیانهاو در دوران جنگ جهانی دوم و پیش از آنکه به امور خارجه فرستاده شود، در ارتش سلطنتی انگلستان و واحدهای اطلاعاتی این کشور خدمت می‌کرد. پس از جنگ، لوئیس به دانشکده مطالعات آفریقا و شرق‌شناسی‌ در دانشگاه لندن بازگشت و به او سمت ریاست بخش مطالعات خاورمیانه و خاورنزدیک داده شد. در ادامه، نظریات این ژنرال یهودی جنگ نرم را دقیق‌تر بررسی خواهیم کرد. · مورخ و شرق­‌شناس مشهور یهودی· استاد بازنشسته دانشگاه پرینستون[4] در زمینه مطالعات خاور نزدیک· دریافت کننده جایزه ایروینگ کریستول[5] از مؤسسه امریکن انترپرایز در سال 2007 تاریخ تولد:· 31 می 1916 مذهب:· یهودی تحصیلات:· دارای درجه دکترا از دانشگاه لندن[6] (1939) سوابق علمی و اجرائی:· صاحب امضاء در کمیته صلح و امنیت در خاورمیانه[7] خدمات دولتی:· عضو مهمان کمیته مشورتی هیأت سیاستگذاری دفاعی[8] در نوزدهم و بیستم سپتامبر سال 2001 آثار و تألیفات:· ریشه‌های اسلام­گرائی (1940)[9]· رساله­ عربی سیاسی و دیپلماتیک (1947)[10]· اعراب در تاریخ (1950)[11]· پیدایش ترکیه مدرن (1961)[12]· استانبول و تمدن های دولت عثمانی (1963)[13]· حشاشین: فرقه­‌ای رادیکال در اسلام (1967)[14]· قرائت کمبریج از تاریخ اسلام (1970)[15]· ویراستار کتاب اسلام: از حضرت محمد (ص) تا فتح قسطنطنیه (1974)[16]· تاریخ ـ آنچه یادآوری می­شود، آنچه بازآفرینی می­شود، آنچه جعل می­شود (1975)[17]· نژاد و رنگ در اسلام (1979)[18]· مسیحیان و یهودیان در امپراطوری عثمانی: عملکرد جامعه پلورالی (1982)[19]· یهودیان اسلام (1984)[20]· سامی­ها و سامی­ستیزی (1986)[21]· اسلام از محمد (ص) تا فتح قسطنطنیه (1987)[22]· زبان سیاسی اسلام (1988)[23]· نژاد و برده­داری در خاورمیانه: تحقیقی تاریخی (1990)[24]· اسلام و غرب (1993)[25]· اسلام در تاریخ (1993)[26]· شکل­‌دهی به خاورمیانه مدرن (1994)[27]· فرهنگ‌­ها در تعارض (1994)[28]· خاورمیانه: تاریخ 2000 سال گذشته (1995)[29]· آینده خاورمیانه (1997)[30]· هویت­های چندگانه خاورمیانه (1998)[31]· موزائیک خاورمیانه: بخش‌­هایی از زندگی، نامه­‌ها و تاریخ (2000)[32]· صدای طبل از راه دور: اشعار کلاسیک عربی، فارسی، ترکی و عبری (2001)[33]· کشف اروپا توسط مسلمانان (2001)[34]· اشتباه کجا بود؟: برخورد اسلام و مدرنیته در خاورمیانه (2002)[35]· بحران اسلام: جنگ مقدس و ترور نامقدس (2003)[36]· از بابِل تا مترجمین: تحلیل خاورمیانه (2004)[37]· اسلام: مذهب و مردم (2008)[38]· ایمان و قدرت: مذهب و سیاست در خاورمیانه (2010)[39] لوئیس یکی از کارشناسان خاورمیانه و یکی از پژوهشگران برجسته غربی در این حوزه است.[40]توصیه‌های او به‌­شدت از سوی سیاست‌گذارانی همچون جرج بوش پیگیری می‌شوند.[41] دردایرة‌المعارف مورخان و نگارش تاریخی[42]، مارتین کرامر، که استاد راهنمای رساله‌اش لوئیس بود، می‌نویسد: لوئیس با بیش از 60 سال کار تحقیقی، موثرترین و برجسته‌ترین مورخ اسلام و خاورمیانه در دوران پس از جنگ می‌باشد.[43] لوئیس به خاطر انکار نسل‌کشی ارامنه نیز شهرت دارد.[44] وی در زمینه‌های دیگری نیز معروف است؛ مثلا به خاطر مناظره‌اش با ادوارد سعید بر سر کتاب سعید با عنوان شرق‌شناسی ([45] (1978. سعید در این کتاب به شدت بر لوئیس می‌تازد. بیوگرافیبرنارد لوئیس در خانواده‌ای یهودی در شهر استوک نیوئینگتن لندن به دنیا آمد. لوئیس در سال 1936 از دانشکده مطالعات شرق‌شناسی[46] دانشگاه لندن با مدرک لیسانس - رشته تاریخ با گرایش خاورمیانه و خاور نزدیک - فارغ‌التحصیل شد. وی مدرک دکترای خود را سه سال بعد از همین دانشکده و در رشته تاریخ اسلام دریافت داشت.[47] لوئیس همچنین به سمت حقوق نیز رفت اما در میانه راه، باز به مطالعه تاریخ خاورمیانه بازگشت. وی تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه پاریس پی گرفت. وی مطالعات خود را در آنجا زیر نظر مستشرقی به نام لوئیس ماسینیون[48]، پیش برده و در سال 1937 مدرک عالی خود را در زمینه "مطالعات سامی"[49]کسب کرد.[50] وی در سال 1938 به دانشکده شرق‌شناسی و مطالعات آفریقا بازگشته و در آنجا به عنوان دستیار استاد در رشته تاریخ اسلام مشغول به فعالیت شد.در سال 1974 و در سن 57 سالگی کرسی مشترک دانشگاه پرینستون و موسسه مطالعات پیشرفته[51] را پذیرفته و به نیوجرسی پرینستون نقل مکان نمود. پذیرش وی در آنجا به نحوی بود که تنها یک ترم تدریس کرده و از مسوولیت‌های اجرایی آزاد بوده و باقی سال را همچون قبل به تحقیقاتش اختصاص می‌داد. آمدن وی به پرینستون آغاز دوره بسیار پربار آکادمیک لوئیس بود. چراکه در آن دوره وی مقالات و کتاب‌های بیشماری را بر اساس اطلاعاتی که در سال‌های پیش جمع‌آوری کرده بود به چاپ رسانید.[52] همچنین آمدن او به آمریکا باعث شده تا در میان عموم به عنوان یک روشنفکر معروف گردد. با بازنشستگی لوئیس از دانشگاه پرینستون در سال 1986، وی تا سال 1990 به دانشگاه کرنل[53] رفت.[54]برنارد لوئیس از سال 1982 شهروند آمریکا شد. وی با روث هلن اوپنهایم[55] در سال 1947 ازدواج کرده و در سال 1974 طلاق گرفت. حاصل این ازدواج یک دختر و یک پسر بود.[56]لوئیس در سال 1966 یکی از بنیانگذاران جامعه دانشمندان[57] و مجمع مطالعات خاورمیانه آمریکای شمالی[58] بود. او در سال 2007 این مجمع را رها کرده و به جای آن مجمع مطالعات خاورمیانه و آفریقا[59] را برای مبارزه با مجمع مطالعات خاورمیانه آمریکای شمالی بنا نهاد؛ چراکه به نوشته نیویورک سان[60]، "مجمع آمریکای شمالی را دانشمندانی فراگرفته بود که منتقد سیاست‌های اسرائیل و آمریکا در خاورمیانه بودند."[61]در سال 1990، بنیاد وقف ملی علوم انسانی[62] وی را – به دلیل دستاوردهایش در علوم انسانی– به عنوان سخنران در جلسه اعطای جایزه جفرسون[63]، انتخاب کرد. عنوان سخنرانی او تمدن غرب: از دید شرقیان[64] بود.[65] این سخنرانی مورد بازنگری قرار گرفته و در ماهنامه آتلانتیک[66]تحت عنوان ریشه‌های خشم مسلمانان[67] به چاپ رسید.[68] سخنرانی 2007 وی به هنگام اعطای جایزه ایروینگ کریستول[69] نیز که در موسسه امریکن انترپرایز[70] ایراد شد، تحت عنواناروپا و اسلام[71] به چاپ رسید. تحقیقاتنفوذ لوئیس از سطح آکادمیک فراتر رفته و به سطح عمومی نیز رسیده است. وی از طلایه‌داران حوزه تاریخ اقتصادی و سیاسی خاورمیانه بوده و به خاطر تحقیقات گسترده‌اش در زمینه آرشیوهای عثمانی شهرت زیادی کسب کرده است.[72] وی تحقیقاتش را با مطالعه تاریخ اعراب در قرون وسطی، بویژه سوری‌ها، آغاز کرد.[73] نخستین مقاله وی که به اسلام دوران قرون وسطی پرداخته بود، در این حوزه، به مدت 30 سال موثق‌ترین منبع برای ارجاع بود.[74] پس از تاسیس اسرائیل در سال 1948، دانشمندان یهودی برای تحقیق در کشورهای عربی کار دشواری پیش رو داشتند، چراکه به آنها به دید جاسوس نگریسته می‌شد. بنابراین لوئیس حوزه مطالعاتی خود را تغییر داده و به تحقیق درباره امپراطوری عثمانی پرداخت و در کنار آن از آرشیوهای عثمانی – که اخیرا به روی محققین غربی باز شده است – استفاده کرده و به تاریخ اعراب دست یافت.[75]به اعتقاد لوئیس خاورمیانه عقب مانده است و دلیل افولش فرهنگ و مذهب خودش است. او با دیدگاه پسااستعماری نیز مخالف است؛ دیدگاهی که ادعا می‌کند مشکلات منطقه به دلیل توسعه نیافتگی سیاسی و اقتصادی می‌باشد. توسعه‌نیافتگی‌ای که ناشی از استعمار اروپا در قرن 19 بود. وی در کتاب خود تحت عنوان کشف اروپا توسط مسلمانان ([76] (1982 می‌نویسد جوامع مسلمان نمی‌توانستند پابه‌پای غرب پیش بروند و "موفقیت در جنگ‌های صلیبی ارتباطی به ضعف مسلمانان نداشت."[77] به باور او، زوال جوامع اسلامی که از قرن 11 شروع شد، بیش از آنکه مربوط به فشارهای خارجی همچون جنگ‌های صلیبی باشد، ناشی از مشکلات داخلی‌ این جوامع، همچون "استبداد فرهنگی" بود که مانع اقتباس‌های خلاقانه از فرهنگ‌های دیگر می‌شد.[78]با ظهور اتحاد جماهیر شوروی و تلاش‌های اعراب برای مشروعیت زدایی از اسرائیل و معرفی این رژیم به عنوان دولتی نژادپرست، او کتاب سامی و سامی‌ستیزی را به چاپ رساند.[79] در آثار دیگر، لوئیس خشونت اعراب نسبت به اسرائیل را با تراژدی‌ها و بی‌عدالتی‌های دیگر موجود در جهان اسلام، بی‌تناسب و نامتجانس می‌داند: حمله شوروی به افغانستان و کنترل اکثریت بزرگی از مسلمانان آسیای مرکزی، جنگ‌های خونین و ویرانگر در خلال شورش حما[80] در سوریه (1982)، جنگ شهری در الجزایر (1992-1998) و جنگ ایران و عراق (1980-1988).[81]در کنار آثار آکادمیک، وی کتاب‌های تاثیرگذاری نیز برای استفاده عموم نوشته و به چاپ رسانیده است: اعراب در تاریخ (1950)، خاورمیانه و غرب (1964)، خاورمیانه (1995).[82]پس از حملات 11 سپتامبر علاقه و اشتیاق به آثار لوئیس- بالاخص مقاله 1990 وی تحت عنوانریشه‌های خشم مسلمانان - به یکباره افزایش یافت - بالاخص مقاله 1990 وی تحت عنوانریشه‌های خشم مسلمانان. سه کتاب او که پس از 11 سپتامبر به چاپ رسیدند از این قرارند:اشتباه کجا بود؟ (پیش از 11 سپتامبر نوشته شده بود) که به بررسی دلایل هراس دنیای اسلام (و گاها دشمنی‌اش) با مدرنیسم می‌پردازد؛ بحران اسلام؛ و اسلام: مذهب و مردم (که در سال 2009 چاپ شد). دیدگاه‌ها و تاثیر وی در سیاست معاصردر اواسط دهه 1960، لوئیس در کسوت مفسر مسائل خاورمیانه مدرن مطرح شد و تحلیل‌هایش درباره مناقشه اسرائیل و فلسطین و مساله ظهور اسلام مبارز وی را مشهور ساخت. مورخ آمریکایی یائل بینین[83] او را "سخنورترین و عالم‌ترین حامی صهیونیست در آمریکای شمالی و در جامعه محققین خاورمیانه نامید."[84] برش وی در سیاست‌گذاری‌ها مرهون اعتبار آکادمیک وی است.[85] دیک چنی طی اظهاراتی عنوان کرد: "در قرن جدید، سیاست‌گذاران، دیپلمات‌ها، محققین و رسانه‌های خبری پیوسته به دنبال بهره گرفتن از دانش برنارد لوئیس هستند."[86]لوئیس که یکی از منتقدان سرسخت اتحاد جماهیر شوروی است، سنت لیبرال خود را در مطالعات تاریخی اسلامی نیز ادامه داد. اگرچه وی در کتاب نخست خود، "ریشه‌های اسلام‌گرایی"، دارای دیدگاه‌هایی مارکسیستی بود اما بعدها از این اندیشه دست کشید. آثار بعدی او در واقع عکس‌العملی به جریان چپ‌گرای جهان سوم‌گرا بود که در مطالعات خاورمیانه به جریان برجسته‌ای تبدیل شده است.[87]لوئیس از روابط هرچه نزدیکتر غرب با اسرائیل و ترکیه استقبال می‌کرد، چرا که این اقدام را در تحدید نفوذ شوروی در خاورمیانه موثر می‌دانست. ترکیه مدرن به دلیل تلاش‌هایش برای غربی شدن، از دیدگاه لوئیس جایگاه ویژه‌ای دارد. وی عضو افتخاری موسسه مطالعات ترکیه[88] است.از نظر لوئیس، تمدن‌های اسلامی و مسیحی از زمان ظهور اسلام در قرن هفتم میلادی تاکنون در جدالی دائمی بوده‌اند. وی در مقاله خود با عنوان ریشه‌های خشم در اسلام، می‌نویسد: کشمکش میان غرب و اسلام روزبه روز در حال تشدید شدن است.بر اساس یک منبع، اصطلاح "بنیادگرایی اسلامی" در آمریکای شمالی برای نخستین بار در این مقاله و توسط لوئیس مطرح گردید.[89] این مقاله با ابداع عبارت "برخورد تمدن‌ها" بدان اعتبار بخشیده و ساموئل هانتینگتون نیز نام کتاب خود را از همین اصطلاح برگرفت.[90] بر اساس یک منبع دیگر برای نخستین بار لوئیس اصطلاح برخورد تمدن‌ها را در جلسه‌ای در واشنگتن و به سال 1957 بر زبان آورده است.[91]در سال 1998 لوئیس مقاله‌ای در روزنامه القدس العربی نوشت که در آن ادعایی مبنی بر به راه افتادن جنگی علیه آمریکا توسط اسامه بن لادن مطرح شده بود. لوئیس در مقاله‌اش تحت عنوانمجوزی برای کشتن[92]، ادبیات بن لادن را "ایدئولوژی جهاد" نامیده و هشدار داد که بن لادن تهدیدی برای غرب خواهد بود.[93] این مقاله زمانی به چاپ رسید که دولت کلینتون و جامعه اطلاعاتی آمریکا جستجوها برای یافتن بن لادن را نخست در سودان و سپس در افغانستان آغاز کرده بودند. لوئیس و برادران محافظه‌کارشبرنارد لوئیس که در سال 2006 به سن 90 سالگی رسید، اکثر سیاست­‌های دولت بوش در زمینه تغییر خاورمیانه و جنگ جهانی علیه ترور را تغذیه فکری کرده است. لوئیس، از شخصیت‌­های محبوب نومحافظه‌­کار است که در انگلستان متولد شد و در سال 1982 به تابعیت ایالات متحده در آمد. او در سال 2007 جایزه سالیانه ایروینگ کریستول را از مؤسسه امریکن انترپرایز دریافت نمود.دیک چنی[94]، رابرت بورک[95]، دیوید پاکارد[96]، جین کرک‌­پاتریک[97]، رونالد ریگان، مایکل نواک[98]، کلارنس توماس[99] و نورمن پودهورتز[100] جایزه سالیانه این مؤسسه را در گذشته دریافت کرده‌­اند. به گزارش روزنامه وال استریت ژورنال از جشن اهداء جوائز (این مؤسسه)، لوئیس "مهاجرت مسلمانان به اروپا را، حمله اسلام به جهان غرب توصیف کرد و به دفاع از جنگ­های صلیبی به عنوان "تقلیدی ناموفق و محدود از جهاد" که به گسترش اسلام در اکثر نقاط دنیا انجامید پرداخت. وی با "حمایت علنی از جنگ‌­های مذهبی که سرنوشت شومی به همراه داشت" به این نکته اشاره کرد که این جنگ­‌ها، هرچند خشونت­‌بار بوده‌­اند، با این وجود واکنش مناسبی به یورش اسلامی در قرن­‌های گذشته بوده و عذرخواهی بابت این مساله مسخره به نظر می­رسد".[101] برنارد لوئیس معتقد است مسلمانان در حال تسخیر اروپا و غرب هستند. وی جنگ‌های صلیبی را برای کاهش قدرت تمدن اسلامی لازم می‌دانستاین اولین باری نبود که برنارد لوئیس جنگ­‌های صلیبی را تلاشی لازم و هرچند ناموفق برای کاهش قدرت تمدن اسلامی می‌دانست. چندی پس از حملات یازده سپتامبر، لوئیس در مقاله‌­ای در روزنامه وال استریت ژورنال نوشت: "جنگ­‌های صلیبی را بدرستی واکنشی محدود، دیر و در یک تحلیل نهایی، عکس­‌العملی بی‌­تأثیر در برابر جهاد توصیف کرده‌­اند"[102]. مارک گرشت[103]، عضو سابق مؤسسه امریکن انترپرایز، در نشریه ویکلی استاندارد[104] لوئیس را یک "مرجع تقلید" دانست.[105] شکی در این نیست که کتاب‌­های بسیار وی در زمینه تاریخ و سیاست خاورمیانه، لوئیس را در متن مناظرات سیاسی و تخصصی خاورمیانه قرار داده است. متأسفانه بخاطر نفوذ نومحافظه­‌کاران در دولت جرج بوش در دور اول ریاست جمهوری وی و همچنین گرایشات افراطی ایدئولوژیک او، دیدگاه­‌های آخرالزمانی لوئیس نه تنها وارد محافل عمومی شد بلکه به سیاست خارجی وحشتناک جرج بوش در خاورمیانه کمک کرد.تحلیلی جالب از روابط سیاسی لوئیس بعد از حوادث یازده سپتامبر در مقاله‌­ای که توسط لن بروما[106] تحت عنوان گم‌شده در ترجمه[107] به نگارش درآمد، در سال 2004 بوسیله نشریه نیویورکر به چاپ رسید. بروما در این مقاله اینگونه به توصیف لوئیس می­‌پردازد: "برنارد لوئیس، مشاور هنری اسکوپ جکسون[108] در اوایل دهه 1970 و دوست چندین تن از نخست وزیران اسرائیل، بطور ویژه بعد از حوادث یازده سپتامبر مورد توجه قرار گرفته است".کارل راو[109] او را برای سخنرانی به کاخ سفید دعوت نمود. ریچارد پرل و دیک چنی نیز از وی تمجید کرده‌­اند. لوئیس دوست خود، احمد چلبی را به این دلیل که مهمترین نقش را در خاک عراق ایفا کرده، مورد حمایت قرار داده است. پر­فروش­ترین کتاب لوئیس با عنوان چه چیز زوال یافت؟درباره انحطاط تمدن مسلمین، در برخی جوامع به عنوان رساله‌­ای در زمینه جنگ علیه تروریسم اسلامی مورد توجه قرار گرفت. و نهایتاً اینکه، لوئیس شخصیتی کاملاً سیاسی است و اگر قرار باشد کسی بازوی فکری سیاست­‌های اخیر آمریکا در خاورمیانه باشد، آن فرد لوئیس خواهد بود.[110]بروما همچون سایر منتقدین عنوان کرد: "نوشته‌­های لوئیس این تصور را ایجاد کرده است که امپریالیسم انگلستان و فرانسه، مداخلات آمریکا و ستم اسرائیل بر مردم فلسطین در واقع بهانه­‌هایی برای شکست­‌های سیاسی منطقه­ هستند."منتقدین اعتقاد دارند که به علت تمرکز لوئیس بر تاریخ ماقبل استعمار به عنوان چارچوبی برای تحلیل امور خاورمیانه، وی به نقش مداخلات خارجی در ایجاد رخدادهای فعلی این منطقه اهمیت چندانی نمی­‌دهد. موضع وی در جنگ عراقجاکوب ویسبرگ[111] می‌گوید لوئیس احتمالا برجسته‌ترین و تاثیرگذارترین دانشمندی بود که از حمله به عراق حمایت ‌نمود.[112]مایکل هرش[113]، دبیر ارشد نشریه نیوزویک[114]، در ماهنامه واشنگتن[115] شدیداً از لوئیس انتقاد کرد.[116] وی معتقد بود: "برداشت اشتباه آمریکا از جهان عرب ـ و بدشانسی ما در خاک عراق از سال 1950 شروع شده است." در آن سال لوئیس به ترکیه مسافرت کرد و در ضمن مطالعه "چشم‌­انداز یک دموکراسی عربی غرب‌گرا و سکولار که موانع قرون وسطایی اسلام را کنار می­زند و در نهایت وارد فضای مدرنیته می­‌شود" را در سر می­‌پروراند. همانطور که هرش عنوان می­کند مهمترین استدلال دولت آمریکا برای حمله به عراق بعد از ناکامی از یافتن سلاح‌­های کشتار­ جمعی، همان بود که وال استریت ژورنال آن را "دکترین لوئیس" نامید. حمله به عراق بجای اینکه به "تأسیس حکومتی شبیه به مدل‌­های غربی با استفاده از اعمال فشار از بالا شبیه کاری که کمال آتاتورک در ترکیه انجام داد، منتهی شده و این کشور را به خاکریزی برای دفاع از امنیت آمریکا و الگویی برای منطقه تبدیل کند". ولی آنچه که با تجاوز به عراق، در این کشور پیاده شد: "انتقال از یک جامعه سکولار به جامعه­‌ای شدیداً اسلامی و رادیکال بوده است."درحالیکه تعداد اندکی از ناظران امور خاورمیانه درباره این تصور به بحث و گفت­‌وگو می­‌پردازند که یک خاورمیانه­­­ دموکراتیک و سکولار مطلوب خواهد بود، با این حال منتقدین معتقدند شرایط ناشی از تجزیه امپراطوری عثمانی به ترکیه منحصر شده و عواملی نظیر شکل­‌گیری اسرائیل، قطب­‌بندی بعد از جنگ جهانی دوم، مداخلات خارجی در امور خاورمیانه (بویژه با توجه به مسئله نفت)، سیاست­‌های عصر جنگ سرد و شکست دولت­‌های ملی­‌گرای خاورمیانه توسعه سیاسی خاورمیانه را به شدت پیچیده ساخته است. بعلاوه منتقدین، لوئیس و طرفداران نومحافظه­‌کار وی را که معتقدند نیروهای خارجی، با استراتژی­‌های دموکراسی­‌سازی و تغییر رژیم خود (بویژه آمریکا)، کارگزاران مؤثر و مطمئن انتقال سیاسی دموکراتیک خواهند بود، مورد نقد قرار می‌­دهند.همانطور که پیش‌تر هم گفته شد هر چند اصطلاح برخورد تمدن­‌ها[117] را در ابتدا برنارد لوئیس به کار برد اما این اصطلاح با ساموئل هانتینگتون[118]، کارشناس محافظه­‌کار و نویسنده کتاببرخورد تمدن­‌ها و بازسازی نظم جهانی[119] مرتبط است. در کتابی که هانتینگتون در سال 1996 به نگارش درآورد و عمدتاً به عنوان روزنه‌­ای برای تحلیل حوادث یازده سپتامبر مورد توجه قرار گرفت، نویسنده به نقل­‌قول مهمی از مقاله سال 1990 لوئیس با عنوان ریشه‌­های خشم مسلماناناشاره می­کند: "این مساله کمتر از برخورد تمدن‌­ها نیست ـ شاید منطقی به نظر نرسد اما قطعاً ناشی از یک رقابت قدیمی و واکنشی دیرینه به میراث یهودی ـ مسیحی، دستاورد سکولار ما و گسترش جهانی هر دوی آنهاست".برنارد لوئیس با تفسیر حملات یازده سپتامبر به عنوان بخشی از نظریه برخورد تمدن­‌ها که از عمر آن بیش از هزار سال می­گذرد در ایجاد جنگ علیه تروریسم به عنوان جنگی علیه اسلام‌گراها حمایت کرد. هرش این پرسش را مطرح کرد که "آیا تحلیل­‌های اشتباه برنارد لوئیس، دولت بوش را به سمت یک اشتباه خطرناک استراتژیک هدایت کرد؟"... اگر نگاه برنارد لوئیس به مردم عرب اشتباه باشد در نتیجه آمریکا شانس از بین بردن تهدیدی مانند القاعده را که در واقع در حواشی جهان اسلام قرار دارد، از دست داده است.لوئیس روابط نزدیک خود با اردوگاه سیاسی نومحافظه­‌کاران آمریکایی را بعد از دهه 1970 میلادی افزایش داده است.رئول مارک گرشت عضو سابق مؤسسه امریکن انترپرایز و عضو فعال بنیاد دفاع از دموکراسی عنوان می­کند: "لوئیس سال­ها در روابط عمومی بوده است. در سال 1970، ریچارد پرل، کارمند جوان سناتور هنری اسکوپ جکسون از ایالت واشنگتن، لوئیس را در حال سخنرانی مشاهده کرد و سواد تاریخی و فصاحت بیان لوئیس، او را متحیر ساخت." برنارد لوئیس و عبدالله عبدالله وزیر خارجه دولت موقت افغانستان - 2002لوئیس مشاور دولت بوش پدر و پسر نیز بوده است. در اول ماه می سال 2006، دیک چنی در یک سخنرانی در شورای امور جهانی[120] در فیلادفیا به تحسین وی پرداخت. چنی یادآور شد لوئیس به واشنگتن آمده بود تا بلافاصله بعد از تجاوز عراق به خاک کویت به وزیر دفاع وقت آمریکا که "در حال عزیمت به خاورمیانه" بود مشاوره بدهد. چنی در ادامه گفت: "در آن روز به این نتیجه رسیدم که لوئیس، همان فردی است که می­خواستم با وی ارتباط داشته باشم، و کسی است که کارهای وی را در سال­‌های آینده باید بدقت دنبال کنم." وی در ادامه می‌­افزاید: "بعد از آن اغلب با هم ملاقات می­‌کردیم، بویژه در طول چهار سال و نیم گذشته و (در این چند سال) برنارد با پرزیدنت بوش ملاقات­‌های بسیار خوبی داشته است".[121]در سال 1998، لوئیس نامه­‌ای را که از طرف کمیته صلح و امنیت در خاورمیانه برای پرزیدنت بیل کلینتون[122] ارسال شد (و مرکز سیاست‌های امنیتی[123] آن را طراحی کرده بود) امضاء کرد. طی این نامه از بیل کلینتون خواسته شده بود که "با یک استراتژی جامع نظامی ـ سیاسی، صدام و رژیم وی را سرنگون سازد." سایر افرادی که این نامه را امضاء کردند اغلب افرادی بودند که در تأسیس مؤسسه قرن آمریکایی جدید[124] دست داشتند؛ از این میان می­توان به چهره‌­هایی نظیر ریچارد پرل، جان بولتون[125]، دونالد رامسفلد[126]، فرانک گافنی[127]، پاول ولفوویتز[128]،ویلیام کریستول[129]، رابرت کیگان[130]، الیوت آبرامز[131]، داگلاس فیث[132] و زلمای خلیل­زاد[133] اشاره کرد.در نوزدهم و بیستم سپتامبر سال 2001، هیأت سیاست‌گذاری دفاعی پنتاگون که کمیته‌­ای مشورتی محسوب می­‌شود، جلسه‌­ای محرمانه با هدف اقدام نظامی علیه عراق برگزار کرد. ریچارد پرل، مدیر این جلسه، از لوئیس برای شرکت در این جلسه در کنار احمد چلبی[134]، مدیر کنگره ملی عراق[135] که بوسیله آمریکا تأسیس شد، دعوت به عمل آورد. این کنگره گروهی متشکل از تبعیدیان عراق بود که برای سالیان متمادی از سرنگونی صدام حمایت می­کردند و روابط گرمی با پرل و سایر شخصیت­‌های برجسته نومحافظه­‌کار داشتند. لوئیس به این هیأت اعلام کرد که آمریکا باید از اصلاح­‌طلبان دموکراتیک منطقه خاورمیانه " همچون دوست من احمد چلبی که در این جلسه حضور دارد" حمایت به عمل آورد.[136] ادعای تهدید هسته‌ای از جانب ایراندر سال 2006 لوئیس نوشت ایران 15 سال است که بر روی تسلیحات هسته‌ای کار می‌کند. در آگوست 2006 در مقاله‌ای به این مساله پرداخت که آیا جهان می‌تواند بر استفاده از مفهوم "نابودی دوجانبه" به عنوان عاملی بازدارنده‌ علیه ایران، در تعاملات خود با این کشور، بر آن تاکید کند. لوئیس همچنین در این مقاله که در وال‌استریت‌ژورنال به چاپ رسید، توجه‌ها را به اهمیت روز 22 آگوست 2006 در تقویم اسلامی جلب کرد. رئیس جمهور ایران گفته بود در آن تاریخ به خواست‌های آمریکا در ارتباط با توسعه توان هسته­ ای ایران، پاسخ خواهد داد؛ این روز مصادف بود با 27 رجب 1427 هجری قمری؛ روزی که مسلمانان معتقدند [حضرت] محمد [ص] از اورشلیم [بیت­ المقدس] به عرش عروج کرده و بازگشت. لوئیس نوشت: "این تاریخ، همان موعد پایان کار اسرائیل و شاید جهان است."[137]به اعتقاد لوئیس نابودی دوجانبه در مورد ایران نمی‌تواند به عنوان عامل بازدارنده عمل کند چراکه رهبر ایران قائل به دیدگاه شبیه پایان تاریخ بوده و نیز شاهدیم خودکشی یا شهادت نیز آفت جهان اسلام شده است. وی بر همین اساس احتمال حمله هسته‌ای به اسرائیل را در تاریخ 22 آگوست 2006 مطرح می‌کند. هرچند آن روز بخصوص بدون هرگونه اتفاق خاصی سپری شد، اما با این‌حال گفته‌های لوئیس در باب این روز خاص پوشش رسانه‌ای زیادی داشت.[138]خوان کول[139] در کتاب 2009 خود نوشت: "هیچ سندی دال بر اینکه ایران 15 سال، بی‌وقفه بر روی تسلیحات اتمی کار کرده است، در دست نمی‌باشد." وی همچنین در خصوص ادعای لوئیس مبنی بر احتمال به کارگیری این سلاح‌ها توسط احمدی‌نژاد بر ضد اسرائیل در روز 22 آگوست 2006، اینطور می‌نویسد:"عقاید لوئیس درباره ایران از باورهای احمدی‌نژاد نسبت به اسرائیل هم عجیب‌تر است. اما متاسفانه دولت بوش تنها، صدای او را می‌شنود. البته از این غیب‌گویی مسخره لوئیس بیش از آنکه درباره واقعیت سیاسی ایران چیزی دستگیرمان شود، شاهد نگرانی‌های غیرمنطقی صهیونیست‌های افراطی غربی هستیم."[140] انتقادات ادوارد سعید به لوئیسلوئیس به خاطر مشاجراتش با ادوارد سعید – نظریه‌پرداز فلسطینی-آمریکایی – نیز مشهور است. سعید با رشته شرق‌شناسی مخالف بوده و می‌خواست این رشته برچیده شود. او که استاد دانشگاه کلمبیا بود، در کتاب خود با عنوان شرق‌شناسی[141](1978)، آثار لوئیس را نمونه بارز این نگاه می‌داند. بهتعتقاد ادوارد سعید، رشته شرق‌شناسی عقل‌گرایی را سیاسی کرده و بر مطالعات عینی استوار نمی‌باشد؛[142] همچنین شکلی دیگر از نژادپرستی و ابزاری برای تسلط امپریالیسم است.[143] وی همچنین بی‌طرفی محققان خاورمیانه برجسته‌ای همچون برنارد لوئیس را نسبت به اعراب ، زیر سوال می‌برد. وی در مصاحبه‌ای با هفته‌نامه الاهرام اظهار داشت که دانش لوئیس درباره خاورمیانه بشدت جهت‌دار است و نباید به آن توجه کرد. او گفت":"برنارد لوئیس 40 سال است که پای خود را به خاورمیانه و کشورهای عربی نگذارده است. او اطلاعاتی درباره ترکیه دارد ولی درباره دنیای عرب هیچ نمی‌داند."[144]سعید می‌گوید لوئیس جهان اسلام را موجودیتی واحد درنظر می‌گیرد و به تنوعات ظریف جمعیتی، نیروهای محرک و پویای داخلی و پیچیدگی‌های تاریخی آن توجهی نمی‌کند. سعید، لوئیس را به "عوام‌فریبی و جهل مطلق" متهم کرد.[145] انتقادات نوآم چامسکی به لوئیسدر سال 2002، چامسکی، زبان‌شناس و فعال سیاسی، طی مصاحبه‌ای با برنامه "هات تایپ[146]"شبکه سی‌بی‌سی[147]، مجموعه‌ای از مطالبی از دوران زمامداری آیزنهاور که دیگر محرمانه نیستند و در معرض استفاده عمومی قرار گرفته‌اند، را بازگو کرد:"آیزنهاور در یک جلسه خصوصی با مقامات دولتی‌ خود اظهار داشت: "در خاورمیانه، نفرتی روزافزون علیه ما در جریان است و منشا این نفرت از جانب دول آن منطقه نیست بلکه از سوی مردم آن منطقه می‌باشد." سازمان ملل متحد این مساله را به بحث گذاشت و اعلام کرد، "بله این مساله صحت دارد و دلیل آن هم، این تصور در میان مردمان آن مناطق است که آمریکا از حکومت‌های محافظه‌کار و حامی حفظ وضع موجود در آنجا حمایت می کند. حکومت‌هایی که مخالف دموکراسی و توسعه می‌باشند و به تبع آن این طور متصور می‌شوند که آمریکا نیز در منطقه به دنبال منافع خود بوده و تنها خواهان نفت خاورمیانه می‌باشد. باید گفت بسیار سخت است که بتوان با این طرز تلقی مخالفت کرد. چون واقعا صحت دارد."[148]چامسکی ادعا نمود لوئیس اسنادی که حاکی از نقش غرب در عقب‌ماندگی منطقه [خاورمیانه] است را حذف می‌کند. نگاهی به کتب لوئیسلوئیس، بیش از بیست کتاب پیرامون خاورمیانه تألیف کرده است؛ از جمله کتاب­‌های وی باید به اعراب­ در تاریخ، پیدایش ترکیه مدرن، قرائت مسلمانان از اروپا، اشتباه کجا بود؟، برخورد میان اسلام و مدرنیته در خاورمیانه مدرن و بحران اسلام: جنگ مقدس و ترور نامقدس اشاره کرد.برنارد لوئیس علاوه بر نوشتن کتاب، مقالاتی را نیز در صفحه نظرات آزاد نشریات محافظه­‌کار، خصوصاً روزنامه وال استریت ژورنال که در آن جنگ علیه عراق و رویکرد سختگیرانه نسبت به ایران را طراحی کرده است، منتشر می­کند. بعد از یازده سپتامبر، مقالات دنباله­‌داری در صفحه نظرات آزاد این روزنامه نوشت که تحت عناوین جنگ پایان‌­دهنده[149]، زمان سرنگون‌سازی[150] چاپ شد. وی در این سلسله مقالات، پیگیری استراتژی تغییر رژیم در عراق را خواستار شده بود.در کنفرانس بیلدربرگ[151]، لوئیس پیشنهاد نمود که ایران را به قطعات قومی گوناگون تجزیه کرده و میان کشورهای نوپا تقسیم کنند. (پروژه‌های کردستان بزرگ، پشتونستان بزرگ و آذربایجانبزرگ).دکترین لوئیس علاوه بر تجزیه ایران، تجزیه دیگر کشورهای خاورمیانه که استعداد تبدیل شدن به قدرت منطقه‌ای دارند را نیز شامل می‌شود. از جمله این کشورها عراق، ترکیه، عربستان و حتی یمن نیز هست که هریک باید به سه تا چهار کشور تقسیم شوند تا خاورمیانه جدید متشکل از خرده‌کشورهایی باشد که ضمن موازنه یکدیگر، توان برتری و تبدیل شدن به هژمون منطقه‌ای و در پی آن ایجاد تهدید برای منافع آمریکا را نداشته باشند. آنچه که هم‌اکنون در کشورهای غرب‌آسیا و شمال آفریقا به عنوان تروریسم و افراط‌گری با حمایت آمریکا در جریان است، همان ادامه سیاست‌های جرج بوش در اجرای دکترین لوئیس به سمت تضعیف و تجزیه کشورهای قدرتمند خاورمیانه است. [1] Cleveland E. Dodge[2] Princeton University[3] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[4] Princeton University[5] Irving Kristol Award[6] University of London[7] Committee for Peace and Security in the Middle East[8] Defense Policy Board Advisory Committee[9] The Origins of Ismailism (1940)[10] A Handbook of Diplomatic and Political Arabic (1947)[11] The Arabs in History (1950)[12] The Emergence of Modern Turkey (1961)[13] stanbul and the Civilizations of the Ottoman Empire (1963)[14] The Assassins: A Radical Sect in Islam (1967)[15] The Cambridge History of Islam (1970)[16] Islam: From the Prophet Muhammad to the capture of Constantinople (1974, editor)[17] History — Remembered, Recovered, Invented (1975)[18] Race and Color in Islam (1979)[19] Christians and Jews in the Ottoman Empire: The Functioning of a Plural Society (1982)[20] The Jews of Islam (1984)[21] Semites and Anti-Semites (1986)[22] Islam from the Prophet Muhammad to the Capture of Constantinople (1987)[23] The Political Language of Islam (1988)[24] Race and Slavery in the Middle East: an Historical Enquiry (1990)[25] Islam and the West (1993)[26] Islam in History (1993)[27] The Shaping of the Modern Middle East (1994)[28] Cultures in Conflict (1994)[29] The Middle East: A Brief History of the Last 2,000 Years (published in U.K. as The Middle East: 2,000 Years of History from the Rise of Christianity to the Present Day) (1995)[30] The Future of the Middle East (1997)[31] The Multiple Identities of the Middle East (1998)[32] A Middle East Mosaic: Fragments of Life, Letters and History (2000)[33] Music of a Distant Drum: Classical Arabic, Persian, Turkish, and Hebrew Poems (2001)[34] The Muslim Discovery of Europe (2001)[35] What Went Wrong?: The Clash Between Islam and Modernity in the Middle East(2002)[36] The Crisis of Islam: Holy War and Unholy Terror (2003)[37] From Babel to Dragomans: Interpreting the Middle East (2004)[38] Islam: The Religion and the People (2008, with Buntzie Ellis Churchill)[39] Faith and Power: Religion and Politics in the Middle East (2010)[40] James L. Abrahmson, "Will the West - and the United States - Go the Distance?" , American Diplomacy, 8 June 2007. Retrieved 6 March 2008. [41] "AEI's Weird Celebration". Slate (magazine). March 14, 2007.http://www.slate.com/id/2161800. Retrieved 2008-02-29.[42] the Encyclopedia of Historians and Historical Writing[43] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720. http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwww.martinkramer.org%2Fsandbox%2Freader%2Farchives%2Fbernard-lewis%2F&date=2010-11-13.[44] The Banality of Denial: Israel and the Armenian Genocide, Yair Auron, 2003, Transaction Publishers, ISBN 0-7658-0834-X, p. 235 and Revolution and Genocide: On the Origins of the Armenian Genocide and the Holocaust, Robert Melson, University of Chicago Press, 1992, ISBN 0-226-51990-2, p. 289[45] Orientalism[46] the School of Oriental Studies (SOAS)[47] "Bernard Lewis Cleveland E. Dodge Professor of Near Eastern Studies, Emeritus", Department of Near Eastern Studies, University of Princeton, retrieved May 26, 2006.[48] Louis Massignon[49] the "Diplôme des Études Sémitiques"[50] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720. http://www.webcitation.org/query?url=http%3A%2F%2Fwww.martinkramer.org%2Fsandbox%2Freader%2Farchives%2Fbernard-lewis%2F&date=2010-11-13.[51] Institute for Advanced Study[52] Lewis (2004), pp. 6–7[53] Cornell University[54] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[55] Ruth Hélène Oppenhejm[56] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[57] the learned society[58] Middle East Studies Association of North America (MESA)[59] Association for the Study of the Middle East and Africa (ASMEA)[60] New York Sun[61] Group Formed To Improve Middle East Scholarship, Annie Karni, New York Sun, November 8, 2007[62] the National Endowment for the Humanities[63] the Jefferson Lecture[64] Western Civilization: A View from the East[65] Jefferson Lecturers at NEH Website . Retrieved January 22, 2009.[66] The Atlantic Monthly[67] The Roots of Muslim Rage[68] Bernard Lewis, "The Roots of Muslim Rage," The Atlantic Monthly, September 1990.[69] Irving Kristol[70] American Enterprise Institute[71] Europe and Islam[72] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[73] Ibid.[74] Humphreys, R. Stephen (May /June 1990). "Bernard Lewis: An Appreciation". Humanities 11 (3): 17–20.[75]Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[76] Muslim Discovery of Europe[77] Lewis, Bernard, Muslim Discovery of Europe, Norton Paperback, 2001, p.22[78] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[79] Ibid.[80] Hama[81] Lewis, Bernard, The Crisis of Islam : Holy War and Unholy Terror, Modern Library, 2003, p.90-91, 108, 110-111[82] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp. 719–720.[83] JOEL BEININ [84] Beinin, Joel. "Review of: Semites and Anti-Semites: An Inquiry into Conflict and Prejudice by Bernard Lewis, MERIP Middle East Report, No. 147, Egypt's Critical Moment (Jul., 1987), pp. 43-45.[85] Humphreys, R. Stephen (May /June 1990). "Bernard Lewis: An Appreciation". Humanities 11 (3): 17–20.[86] "Remarks by Vice President Cheney at the World Affairs Council of Philadelphia Luncheon Honoring Professor Bernard Lewis". May 1, 2006. http://georgewbush-whitehouse.archives.gov/news/releases/2006/05/20060501-3.html.[87] Kramer, Martin (1999). "Bernard Lewis". Encyclopedia of Historians and Historical Writing. Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp.719–720.[88] Institute of Turkish Studies[89] Amber Haque, "Islamophobia in North America: Confronting the Menace," in Barry van Driel, ed., Confronting Islamophobia in Educational Practice (Trentham Books, 2004), ISBN 1-85856-340-2, p.6, excerpt available online at Google Books.[90] Ajami, Fouad (May 1, 2006). "A Sage in Christendom: A personal tribute to Bernard Lewis". OpinionJournal. http://www.opinionjournal.com/editorial/feature.html?id=110008313. Retrieved 2006-05-23.[91] Ruthie Blum Liebowitz, ["One on One: When defeat means liberation," Jerusalem Post, March 6, 2008 (interview with Bernard Lewis).[92] A License to Kill[93] Ajami, Fouad (May 1, 2006). "A Sage in Christendom: A personal tribute to Bernard Lewis". OpinionJournal. http://www.opinionjournal.com/editorial/feature.html?id=110008313. Retrieved 2006-05-23.[94] Dick Cheney[95] Robert Bork[96] David Packard[97] Jeane Kirkpatrick[98] Michael Novak[99] Clarence Thomas[100] Norman Podhoretz[101] Wall Street Journal, March 8, 2007[102] Bernard Lewis, "Jihad vs. Crusade: A historian's guide to the new war", Wall Street Journal, September 27, 2001.[103] Reuel Marc Gerecht[104] Weekly Standard[105] Reuel Marc Gerecht, "The Last Orientalist", Weekly Standard, June 5, 2006.[106] Lan Buruma[107] Lost in Translation[108] Henry (Scoop) Jackson[109] Karl Rove[110] Ian Buruma, "Lost in Translation: The Two Minds of Bernard Lewis", New Yorker, June 14, 2004.[111] Jacob Weisberg[112] "Bernard Lewis Revisited", Washington Monthly, November 2004. Retrieved April 26, 2007.[113] Michael Hirsh[114] Newsweek[115] Washington Monthly[116] Michael Hirsh, "Bernard Lewis Revisited", Washington Monthly, November 2004.[117] clash of civilizations[118] Samuel Huntington[119] The Clash of Civilizations and the Remaking of the World Order.[120] World Affairs Council[121] Office of the Vice President, May 1, 2006.[122] Bill Clinton[123] Center for Security Policy[124] Project for the New American Century[125] John Bolton[126] Donald Rumsfeld[127] Frank Gaffney[128] Paul Wolfowitz[129] William Kristol[130] Robert Kagan[131] Elliott Abrams[132] Douglas Feith[133] Zalmay Khalizad[134] Ahmed Chalabi[135] Iraqi National Congress: این نهاد گروه اپوزسیون عراقی بود که مدیریت آن را احمد چلبی بر عهده داشت. این نهاد با کمک مستقیم دولت ایالات متحده آمریکا به دنبال جنگ خلیج فارس ایجاد شد. هدف از تأسیس این نهاد سرنگونی رژیم صدام بود.[136] Vanity Fair, May 2004.[137] http://www.opinionjournal.com/extra/?id=110008768[138] J. Cole, "Engaging the Muslim World", Palgrave MacMillan, 2009, p. 205[139] Juan Cole[140] Said, Edward, Orientalism (Vintage Books: New York, 1979) ISBN 978-0-394-74067-6 Pg 12[141] Orientalism[142] Keith Windschuttle, "Edward Said's "Orientalism revisited," The New CriterionJanuary 17, 1999. Retrieved January 19, 1999[143] Said, Edward."Resources of hope," Al-Ahram Weekly April 2, 2003. Retrieved April 26, 2007.[144] Said, Edward."The Clash of Ignorance," The Nation October 22, 2001. Retrieved April 26, 2007.[145] Lewis, Bernard, Islam and the West, Oxford University Press, 1993, p.12[146] Hot Type[147] cbc[148] Solomon, Evan (May 17, 2002). "Hot Type: Bernard Lewis Interview: What Went Wrong? Western Impact and Middle Eastern Response". CBC News. Archived from the original on April 30, 2008.[149] A War of Resolve[150] Time for Toppling[151] Bilderbergmzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 21:50:47 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/منوچر-قربانیفر-و-کنگرلو-n2tetususn0xمنوچهر قربانیفرمنوچهر قربانیفر فرزند هادی متولد ۱۳۲۴ش در تهران مردی ثروتمند، تاجر فرش ایران، مدیر سابق اداره مرکزی شرکت کشتیرانی حمل و نقل استارلاین در تهران؛ تاجر پیشین مواد اولیه و دارای …منوچهر قربانیفر فرزند هادی متولد ۱۳۲۴ش در تهران مردی ثروتمند، تاجر فرش ایران، مدیر سابق اداره مرکزی شرکت کشتیرانی حمل و نقل استارلاین در تهران؛ تاجر پیشین مواد اولیه و دارای دفتر ثابت در پاریس، عضو باشگاه ورزشی شاهنشاهی و شبکه اداره هشتم ساواک و رفیق قدیمی منوچهر هاشمی رئیس آن اداره بود. با ورود امام خمینی(ره)، به غرب پناهنده شد. با پیروزی انقلاب سعی در نفوذ امنیتی و خرابکاریهای تروریستی در جهت براندازی نظام کرد و از جمله مسؤلیت شاخه تدارکات کودتا و تهیه سلاحها و مهمات شبکه‌های آمریکایی و اسرائیلی، پول، خانه، ماشین و دیگر لوازم مورد نیاز در ایران را بر عهده داشته است.واضح است که سازماندهی کودتا، با وسعتی که مورد نظر طراحان آن بود، بدون در اختیار داشتن منابع هنگفت مالی در حدی که نیازهای متنوع کودتا را تامین کند میسر نبود. پول ابتدا از جانب کشورهای آمریکا، انگلیس و عراق در اختیار ستاد کودتا در پاریس به رهبری بختیار قرار می‌گرفت و از آنجا به داخل کشور می‌آمد به‌طوری که در مدت کمتر از یک هفته، قریب به یکصد میلیون تومان ارسال شد. اشرف پهلوی نیز بخشی از نیازهای مالی کودتا را تأمین می‌کرد.ستوان ناصر رکنی از عوامل کودتا در این باره در بازجویی خود می‌گوید: « مهندس جواد خادم به قربانیفر زنگ زد و گفت ساعت چهار بعدازظهر برو جلوی بیمارستان آبان و قربانیفر به آنجا رفت. دو نفر که داخل بنز سفید رنگی بودند به او گفتند در صندوق عقب ماشینت را باز کن. و فوراٌ دو گونی پر از پول داخل صندوق عقب گذاشتند و با سرعت دور شدند. پس از شمارش، معلوم شد ۲۳ میلیون تومان است. فردای آن روز دو مرتبه مهندس جواد خادم با قربانیفر تماس گرفت و گفت برو فیشرآباد و دکتر را ببین. قربانیفر به آنجا رفت و ۱۸ میلیون تومان گرفت و یک بار دیگر هم ۱۲ میلیون تومان گرفت».و بالاخره همراه ساختن روحانیون سازشکار نیز نیازمند به صرف پول بود، زیرا که می‌بایست کودتا از قبل این افراد «مشروعیت» یابد. اعترافات کودتاگران نشان می‌دهد که آنان به هر یک از شرکت‌کنندگان در طرح، ۶۰ هزار تومان پول می‌دادند که ارزش این مبلغ – در حال حاضر – تقریباٌ معادل با ۵ میلیون تومان است. رکنی نیز از حوالۀ ۱۰ میلیون دلاری حاکمان وقت عربستان سعودی برای کودتاگران خبر می‌دهد. سرگرد خلبان خیرخواه – از عوامل کودتا – نیز گفت که حاجی نوران که بعد حاجی قربان و سپس منوچهر قربانیفر معرفی شد رابط بین گروه عملیات و بخش سیاسی کودتا بود. اسلحه و مهمات مورد نیاز کودتا گذشته از موجودی پایگاه هوایی شهید نوژه که به هنگام اجرای عملیات در اختیار کودتاچیان قرار می‌گرفت به دو طریق دیگر تدارک می‌شد:۱) رژیم عراق که در به انجام رساندن «کاربزرگ» و سپس برپایی «عروسی» ــ اصطلاح کودتاگران در مورد کودتا ــ نقش بسیار فعالی داشت تأمین بخشی از اسلحه و مهمات مورد نیاز را پذیرفت و در اردیبهشت ماه اطلاع داد که قایقی حامل ۵/۲ تن اسلحله در نزدیکی سواحل بوشهر آماده تحویل سلاح می‌باشد. قربانیفر که از شرکای شرکت کشتیرانی حمل و نقل استارلاین بود فردی به نام کورس ناظمیان را مأمور ساخت تا توسط لنج سلاح را تحویل بگیرد. روابط پنهانی شرکت استارلاین با عراق رکن دوم ارتش را نسبت به یک امر جاسوسی هوشیار و مترصد کشف آن ساخت. ورود قربانیفر (به عنوان چهره اصلی ارتباطات جاسوسی) به ایران و دستگیری او در فرودگاه مقارن با اعلام تجاوز نظامی آمریکا و واقعه طبس بود. وی از آشفتگی اوضاع سود جست و گریخت وبه منزل فردی به نام سوهانکی رفت و از آن پس تا شب انجام کودتا اثری از وی بر جا نمی‌ماند.۲) خرید اسلحه توسط همه عوامل کودتا از اشخاص متفرقه و انبار ساختن آنها در منزل سوهانکی.«قیمت اسلحه‌ها از ۲ الی ۲۰ هزار تومان متغیر بود» قربانیفر که یکی از سه نفر تیم اصلی کودتای نقاب بود در شب کودتا (۱۸/۴/۵۹) با بیش از ۲۰۰ نفر از کودتاگران در منزل فردی به نام «نور» که در حوالی جام‌جم واقع بود، با لباس نظامی و با بازوبندهایی منقوش به شیروخورشید اجتماع کرده بودند تا با دریافت علائم موفقیت کودتا، مرکز سیمای جمهوری اسلامی ایران را تصرف کنند. ولی در همان ساعات اولیه توسط تلفن به آنان اطلاع داده می‌شود که عملیات منتفی است در گروههای دوسه نفره پراکنده شوید. قربانیفر پس از خروج از خانه، به یک انبار زغال رفته، در آنجا پنهان می‌شود و پس از چند روز به کردستان می‌رود و مدتی در یک آغل پنهان می‌شود و بالاخره به ترکیه فرار می‌کند. و ظاهراٌ به فعالیتهای تجاری تسلیحاتی در فرانسه و انگلیس مشغول شد. با سرویسهای جاسوسی فرانسه و انگلیس به عنوان آدم فروش همکاری داشت. به دلیل همکاری نزدیک با «فتح‌الله امید نجف‌آبادی» موفق به آغاز عملیات اطلاعاتی پیچیده‌ای برای حامیان اصلی‌اش در تل‌آویو گردید. وی پس از پشت سرگذاشتن آزمونهای مربوط به توانایی اقتصادی، به جمع شخصیتهای بسیار مهمی که در مونت کارلو به سر می‌برند؛ پیوست. با نامهای مستعاری مثل نیکولاس کرالیس، اقشاری و... نیز دارای مدارک هویت جعلی می‌باشد. شرکتهای پوششی در لوکزامبورگ، پاناما و... به نام خود ثبت دارد.... وی هنگام جنگ عراق و ایران دلال اسلحه و واسطه خرید اسلحه برای ایران بود. و هر دو طرف معامله را گمراه می‌ساخت. او در ماجرای فروش اسلحه امریکا به ایران و آوردن مک ‌فارلین رئیس اسبق شورای امنیت ملی امریکا و همراهانش به ایران نقش مهم داشت. یکی از افراد اصلی در جریان موسوم به ایران گیت. یک دردسر تجاری دیپلماتیک، که به کاهش محبوبیت رونالد ریگان رئیس جمهور آمریکا، سرعت بخشید. وی تحت حمایت شخصیتهایی از جمله عدنان خاشقی مرد ثروتمند سعودی و سوداگر اسلحه و از تأمین‌کنندگان وامهای کلانی بود که امکانات انجام معاملات را فراهم می‌ساخت.....................................................................................................................................عامل کودتای نقاب چگونه با دفتر آقای نخست وزیر ارتباط گرفت??​مأموران ايراني تهيه سلاح در روابط خود با دلالان بين‌المللي فروش سلاح، با فردي به نام آقاي منوچهر قرباني‌فر برخورد مي‌كنند و با او معاملاتي هم انجام مي‌دهند. او از فراريان ايراني بود.گروه تاریخ مشرق - در بهار سال 1358، سرهنگ دوم بازنشسته ژاندارمری «محمدباقر بنی‌عامری» از همکاران فعال و نزدیک ارتشبد سابق «غلامعلی اویسی» درصدد برآمد تا از مواضع غرب (ناتو و آمریکا) نسبت به ایران اطلاع یابد و براساس آن، میزان موفقیت تدارک یک توطئه را علیه نظام نوپای جمهوری اسلامی ارزیابی کند. این تماس بلافاصله به نزدیکی «بنی‌عامری» با هواداران «بختیار» از طریق یکی از عوامل فعال «شاپور بختیار» در ایران به نام «ابوالقاسم خادم» (عضو «حزب ایران» و از دوستان فعال «بختیار» و از بزرگ مالکین گنبد) انجامید.در این میان مسئولیت شاخه تدارکات کودتاگران را شخصی به نام منوچهر قربانی‌فر، با نام مستعار منوچهر سوزنی، بر عهده داشت. مردی ثروتمند و تاجر فرش کهر سوابقش آمده «مدیر سابق اداره مرکزی شرکت کشتیرانی حمل و نقل استارلاین در تهران، عضو باشگاه ورزشی شاهنشاهی و شبکه اداره هشتم ساواک» بوده است.هنگامی که با ورود امام خمینی(ره) به میهن مشخص شد که به‌زودی نهضت اسلامی به پیروزی دست خواهد یافت، از کشور گریخت و به غرب پناهنده شد. با پیروزی انقلاب، دست از فعالیت سیاسی نکشید و کوشید با نفوذ در نهادهای امنیتی و خرابکاری‌های سیاسی مقدمات براندازی نظام نوپای جمهوری اسلامی را فراهم کند.??​منوچهر قربانی فر (سمت راست)با این همه با ورود قربانی‌فر (به عنوان چهره اصلی ارتباطات جاسوسی) به ایران، مقارن با اعلام تجاوز نظامی آمریکا و واقعه طبس، در همان فرودگاه دستگیر شد. اما چندی بعد با استفاده از آشفتگی اوضاع، از چنگ نیروهای امنیتی گریخت. ابتدا به منزل یکی از دوستانش رفت و با احساس خطر، از آنجا نیز گریخت و به منزل فردی به نام سوهانکی پناه برد و از آن پس تا شب انجام کودتا اثری از وی به دست نیامد.قربانی‌فر روابط نزدیکی با نهادهای جاسوسی غربی داشت و از آن رو که فردی ثروتمند و اهل داد و ستد بود در جریان کودتای نقاب (نوژه)، مسئولیت شاخه تدارکات و پشتیبانی را که بیشتر به تهیه اسلحه و تجهیزات ضروری، پول، خانه، ماشین و دیگر لوازم مورد نیاز در ایران و نیز ارتباط‌گیری با شبکه‌های آمریکایی و اسرائیلی مربوط می‌شد، به دست گرفت. سازماندهی کودتا، آن هم با وسعتی این چنین و با هدف براندازی یک نظام انقلابی، بی‌شک نیازمند منابع مالی فراوانی بود. این منابع، خیلی زود با وساطت و کوشش‌های اعضا و به‌ویژه منوچهر قربانی‌فر، از سوی کشورهای آمریکا، انگلیس و عراق تامین و به دست ستاد کودتا در پاریس که رهبری آن را شاهپور بختیار به عهده داشت رسانده شد. اشرف پهلوی، شاهدخت فراری هم بخشی از منابع مالی را تقبل کرد. به این ترتیب، ظرف مدت کمتر از یک هفته، نزدیک به صد میلیون تومان منابع مالی گردآوری شد.??​ستوان ناصر رکنی از عوامل کودتا درباره این جذب منابع مالی در بازجویی خود می‌گوید: « مهندس جواد خادم به قربانی‌فر زنگ زد و گفت ساعت چهار بعدازظهر برو جلوی بیمارستان آبان و قربانی‌فر به آنجا رفت. دو نفر که داخل بنز سفید رنگی بودند به او گفتند در صندوق عقب ماشینت را باز کن. و فوراٌ دو گونی پر از پول داخل صندوق عقب گذاشتند و با سرعت دور شدند. پس از شمارش، معلوم شد 23 میلیون تومان است. فردای آن روز دو مرتبه مهندس جواد خادم با قربانی‌فر تماس گرفت و گفت برو فیشرآباد و دکتر را ببین. قربانی‌فر به آنجا رفت و 18 میلیون تومان گرفت و یک بار دیگر هم 12 میلیون تومان گرفت». در شب کودتا (18/4/59)، قربانی‌فر به همراه بیش از 200 نفر از کودتاگران، -در خانه فردی به نام «نور» که در حوالی جام‌جم قرار داشت، با لباس فرم نظامی و با بازوبندهای منقش به شیروخورشید- آماده بودند تا پس از وصول خبر موفقیت کودتا، رادیو تلویزیون جمهوری اسلامی را اشغال کنند. اما هنوز چند ساعتی نگذشته بود که توسط تلفن آگاه شدند که عملیات منتفی است و نیروها باید در گروه‌های دوسه نفره پراکنده شوند. از این رو، قربانی‌فر هم متواری شد. او پس از خروج از منزل «نور»، به یک انبار زغال رفت و در آنجا مخفی شد. پس از چند روز به کردستان رفت و مدتی را در یک آغل، مخفیانه سر کرد و سرانجام توانست با سفر به ترکیه از کشور فرار کند.پس از جمع آوری اطلاعات لازم برای مقابله با کودتاگران و دستگیری عوامل کودتا ستادی به نام «ستاد خنثی‌سازی کودتا» تشکیل شد. عصر روز 18/4/59 تیم های عملیاتی برای خنثی سازی کودتا و دستگیری کودتاگران وارد عمل شدند، پارک لاله در تهران، پایگاه نوژه و جاده منتهی به آن در همدان تحت کنترل نیروهای عملیاتی قرار گرفت و پس از محاصره پایگاه نوژه، نیروها وارد عمل شدند و کودتاگران دستگیر شدند. با این حال سران اصلی کودتا و رؤسای سه شاخه آن موفق شدند از کشور فرار کنند.با ناکامی عملیات نقاب و کودتای افسران در پایگاه شهید نوژه، منوچهر قربانی‌فر، همچنان به فعالیت‌های خود ادامه داد. او فعالیت‌های تجاری و تسلیحاتی گسترده‌ای را در فرانسه و انگلیس آغاز کرد و با سرویس‌های اطلاعاتی و جاسوسی این کشورها همکاری وسیعی کرد. به دلیل همکاری نزدیک با «فتح‌الله امید نجف‌آبادی» موفق به آغاز عملیات اطلاعاتی پیچیده‌ای برای حامیان اصلی‌اش در تل‌آویو گردید. براساس آنچه در خاطرات آیت‌الله منتظری آمده « آقاي قرباني فر با مرحوم اميد نجف آبادي از پيش از انقلاب مربوط بود، مرحوم اميد مي‎گفت من قبل از انقلاب مي‎خواستم تحرير الوسيله و حكومت اسلامي امام را چاپ كنم و پول نداشتم دويست هزار تومان به پول آن وقت همين آقاي قرباني فر به من داد كه براي اين كار خرج كردم.» وی پس از پشت سرگذاشتن آزمونهای مربوط به توانایی اقتصادی، به جمع شخصیت‌های بسیار مهمی که در مونت کارلو به سر می‌برند؛ پیوست. با نامهای مستعاری مثل نیکولاس کرالیس، اقشاری و... نیز دارای مدارک هویت جعلی می‌باشد. شرکتهای پوششی در لوکزامبورگ، پاناما و... به نام خود ثبت دارد....همزمان در عرصه دفاع مقدس شرایط خاصی در جبهه‌های جنگ حکمفرما شد و جمهوری اسلامی تحت تحريم تسليحاتي شدیدی قرار گرفته است. در همین هنگام، هفت مأمور امنيتي و سياسي غربي از جمله امريكايي در بيروت به گروگان گرفته شدند. يكي از ربوده شدگان ويليام باكلي، رئيس سيا در بيروت بود كه به عنوان كارمند ديپلماتيك انجام وظيفه مي‌كرد و توسط سه جوان شيعه ربوده شد. نهادهاي امنيتي امريكايي بر اين باور بودند كه اگر نه همه گروگان‌ها دست كم بيشتر آنان در اختيار اعضاي حزب الله لبنان هستند كه متأثر از آرمان‌هاي انقلاب اسلامي ايران بودند.??​براي حل بحران، اقدامات دولت ايران در قبال حل مسئله گروگانگيري در لبنان امري بود كه نمي‌شد از آن چشم پوشيد. به ويژه در سفر هاشمي رفسنجاني، رئيس وقت مجلس شوراي اسلامي به سوريه و لبنان كمك مؤثري براي حل مشكل گروگان‌هاي هواپيماي«تي.دبليو.اي» صورت گرفت. در مقابل امريكا نيز وعده داد براي آزادي اسراي لبناني از زندان‌هاي اسرائيل كمك كند. وقايع فوق‌الذكر توجه دوباره برخي دولتمردان امريكايي را به ايران جلب كرد.با توجه به تحريم تسليحاتي گسترده ايران در اين زمان يكي از راه‌هاي تهيه سلاح، روي آوردن به واسطه‌ها و دلالان بين‌المللياسلحه بود كه اين افراد در پيوند دادن مسئله گروگان‌هاي امريكايي با تهيه سلاح براي ايران نقش داشتند.در اين فرايند يكي از دلال‌هايي كه مطرح مي‌شود منوچهر قرباني فر بود كه از طريق تماس با محسن كنگرلو مشاور امنيتي مهندس موسوي، نخست‌وزير وقت وارد جريان مي‌شود. به گفته هاشمي:«مأموران ايراني تهيه سلاح در روابط خود با دلالان بين‌المللي فروش سلاح، با فردي به نام آقاي منوچهر قرباني‌فر برخورد مي‌كنند و با او معاملاتي هم انجام مي‌دهند. او از فراريان ايراني بود.»??​محسن کنگرلومحسن کنگرلو، درباره ورود قربانی‌فر به جریان مک‌فارلین با وجود سوء سابقه در کودتای نوژه معتقد است: « بله دست داشت و فراری بود اما سیاست جمهوری اسلامی ایران در آن موقع این بود؛ کسانی که جرمی مرتکب شده‌اند اگر توبه کنند و بر حسب حکم قاضی اگر آن فرد به نظام جمهوری اسلامی کمک کند جرمش بخشوده می‌شود. قربانی‌فر در جاهای دیگری هم به جمهوری اسلامی کمک کرده بود.»كنگرلو در سال 1362 در ارتباط با يك موضوع برون‌مرزي به واسطه يك ايراني مقيم پاريس با قرباني فر آشنا مي‌شود و چون كار با موفقيت انجام مي‌شود اطمينان كنگرلو را جلب مي‌كند. لذا از وي مي‌خواهد كه در صورتي كه كانال‌هايي در اروپا در زمينه تأمين سلاح مورد نياز ايران از جمله موشك‌هاي تاو و تجهيزات و قطعات يدكي هاك و فونيكس، هارپون و... دارد در اين زمينه همكاري كند.قرباني فر نيز با برخي دلالان بين‌المللي سلاح از جمله يعقوب نيمرودي، عدنان خاشقچي، آدولف شويمر و... آشنا بود و با آنان در زمينه تجارت تسليحات همكاري مي‌كرد. در واقع قرباني‌فر در تلاش تهيه تسليحات و تجهيزات مورد نياز ايران موضوع را با ديگر دلالان در ميان گذاشت و آنان اين امر را با لحاظ شرايطي شدني دانستند و به قرباني‌فر پيشنهاد كردند از طريق اسرائيلي‌ها به امريكايي‌ها نزديك شود. زيرا تنها راه دريافت چنين سلاح‌هايي از طريق خود امريكايي‌هاست و تسليحات مورد نياز را نمي‌توان در بازارهاي بين‌المللي يافت. خاشقچي كه يك سرمايه دار عربستاني بود و ارتباطات گسترده‌اي با رهبران منطقه خاورميانه داشت در پانزدهم جولاي 1985 ملاقاتي بين قرباني‌فر و رئيس سابق موساد ترتيب داد. وي نيز موضوع را با لدين (مشاور مك فارلين) در ميان مي‌گذارد و پيشنهاد مي‌كند گروهي از افراد خارج از دولت در دو كشور موضوع را بررسي كنند تا بتوان در قبال فروش تعدادي سلاح، آزادي گروگان‌ها را ممكن ساخت.»با این حال، پس از حدود يك سال كوشش قرباني فر و تيم عملياتي شوراي امنيت ملي امريكا براي آزادي گروگان‌ها و همچنين سفر ناموفق مك فارلين در اوايل خرداد 65 به تهران ظاهراً همه كاسه كوزه‌ها بر سر قرباني فر شكسته شد.سفر مك فارلين به تهران شكست بزرگي براي تيم عملياتي شوراي امنيت كاخ سفيد شمرده مي‌شد، زيرا هيأت امريكايي موفق نشده بود با هيچ كدام از مقامات بلند پايه جمهوري اسلامي ايران ملاقات كند، از سويي بجز يك گروگان (بنجامين ويير) هيچ كدام از گروگان‌ها آزاد نشده بودند. پس از گزارش مك فارلين به رئيس جمهور قرار شد عمليات و برنامه‌ها فعلاً متوقف شود و هيچ گونه انتقال سلاحي نيز صورت نگيرد.mzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 21:12:58 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/ماجرای-مک-فارلین-به-روایت-هاشمی-رفسنجانی-afndmpwqtgbx? ماجرای مک فارلین به روایت هاشمی رفسنجانی?آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در خاطره‌ای از سال 1365 به وقایع پیرامون ماجرای سفر مک فارلین به ایران و پاسخ قاطع حضرت امام خمینی به جریانی که در داخل قصد سوء استفاده سیاسی از آن را داشت، اشاره کرده است. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی، متن کامل این خاطره و پاورقی‌های مرتبط با آن بدین شرح است:قبل از جلسه گزارش‌ها را خواندم و به اظهارات رادیوهای آمریکا (VOA) و انگلیس (BBC) گوش دادم‌. هنوز هم مهمترین مسئله‌، رسوایی آمریکاست و به نظر می‌رسد به طرف بحران سیاسی می روند خبر حمله موشکی ما به بغداد هم توجه را جلب کرده است .در جلسه علنی‌، نمایندگان با اهرم سخنان امام‌، تهاجم شدیدی به هشت نفر سوال کننده (1) و خط آنها داشتند  (2) و من پیش از دستور‌، صحبت ملایمی در این باره نمودم (3)  آنها خیلی ترسیده و سوالشان را پس گرفتند. آقای [مرتضی] فهیم آمد‌. درباره راه اصلاح حرکات انحرافی اش مشورت کرد‌. راهنمایی کردم‌. بعضی نماینده ها در صدد اخراج هشت نفر از مجلس بودند که جلوگیری کردم‌، نامه ای علیه آنها به امام تهیه کرده بودند و امضاء می گرفتند. (4)ساعت ده و نیم به دفترم آمدم . دکتر هادی آمد و درباره ادامه روند آزادی گروگان‌های آمریکایی مشورت کرد‌. دکتر روحانی آمد‌، در همین باره و درباره جنگ صحبت کردیم . خبر رسید که عراق حمله شدیدی به باختران و اسلام آباد کرده و بیش از یکصد شهید و پانصد مجروح داشته‌ایم. (5)  دستور مقابله به مثل داده شد‌.آقای سنجقی آمد و گزارش وضع جبهه‌ها را داد . آقای [میرعلی نقی] خاموشی آمد و از فشار وزارت کشور علیه صندوق‌های قرض الحسنه گفت و استمداد کرد . آقای میرعماد [دادستان عمومی تهران] تلفنی‌، گزارش رسیدگی به ادعای فساد در جریان خرید توپ‌های اتریشی را گفت‌.عصر برای کارکنان وزارت دفاع و عقیدتی سیاسی صحبت کردم (6). [آقای محمد سعیدی کیا] وزیر راه [وترابری] و معاونانشان آمدند . درباره راه آهن و هواشناسی راه‌ها بحث شد . شب سران سه قوه در مجلس مهمان من بودند . درباره ادامه روند آزادی گروگانهای آمریکایی و فرانسوی تصمیم گیری شد . قرار شد یک گروگان فرانسوی آزاد شود و فریدون [وردی‌نژاد] برای بحث در جدول زمانبندی – که طرف دیگر خواسته در آن تجدید نظر شود – به اروپا برود‌.در آبان ماه 1365 رییس وقت مجلس شورای اسلامی در سخنرانی خود در سالگرد تسخیر سفارت آمریکا توسط دانشجویان پیرو خط امام دست به یک افشاگری داغ زد. وی در این سخنرانی به سفر " رابرت مک فارلین" مشاورسابق  امنیت ملی کاخ سفید با نام مستعار" شون دولین " همراه با پاسپورت ایرلندی به تهران اشاره می کند. البته پیش از افشاگری 13 آبان هاشمی رفسنجانی مجله عربی الشراع چاپ بیروت در شماره دوم نوامبر 1986 (11 آبان 1365) این خبر را فاش کرده بود. این که این خبر چگونه سر از الشراع در آورد و ناگهان به خبر روز تبدیل شد و این که چه کسی این خبر را به الشراع داده بود خود جای سوال دارد. یکسال بعد  آقای رفسنجانی در مورد ماجرای مک فارلین در سال 1366 به کیهان هوایی می گوید: « از همان روزهای اولیه جنگ همه دنیا می دانستند که سیستم نظامی ما به دلیل برجای ماندن از زمان شاه مخلوع، آمریکایی و غربی است و همه می دانند که کشوری که از نظر سطح ترقی مثل ایران است قدرت اینکه امکانات را خودش تهیه کند ندارد، لذا برای ما کاملا طبیعی بود که سیستم نظامی موجود را حفظ کرده و آن را تدارک کنیم.»همین امر سبب شد که ایران برای تداوم جنگ با عراق و دفاع از کشور درصدد تامین تسلیحات خود برآید.رفسنجانی در ادامه مصاحبه خود با کیهان هوایی با اشاره به نقش دلالان اسلحه در این قضیه می گوید: « شاید ده یا بیست بار از مسوولان کشور شنیدید که ما به هر حال از جیب همین غربی ها، دلال ها و یا کمپانی های غربی آنها را بیرون می آوردیم با واسطه، بی واسطه، گران تر و گاهی ارزان تر.»طبق گفته های هاشمی رفسنجانی ایران با استفاده از دلال هایی چون منوچهر قربانی فر و یا عدنان خاشقچی به خرید موشک های هاگ، قطعات اف 14 و.... می پردازد. سوی دیگر این قضیه که آمریکایی ها بودند خیال می کردند که می توانند از نفوذ معنوی جمهوری اسلامی بر مقاومت اسلامی بویژه در لبنان برای آزادی گروگانهای امریکایی استفاده کند و به همین دلیل به ایران اسلحه می فروختند. از سوی دیگر در این جریان رژیم صهیونیستی نیز یک پای ماجراست . حضرت امام خمینی (ره) وقتی متوجه ورود اسراییل به بازار خرید اسلحه ایران می شوند می فرمایند: « اسراییل دست به دریا هم که بزند دریا نجس می شود.»پس از افشای جریان ورود مک فارلین به تهران که به دستور حضرت امام خمینی (ره) صورت گرفت و در حالی که رژیم صهیونیستی به نوعی در این قضیه زیر سوال رفته بود بیانیه ای ازسوی اسحاق شامیرمنتشر شد که در آن تاکید شده بود که « دولت اسراییل تایید می کند که به درخواست آمریکا در انتقال تسلیحات به تهران همکاری کرده است ووجه این تجهیزات توسط یک نماینده ایرانی به بانکی در سوئیس واریز شده است. »نام فرد مورد ادعای اسرايیل هرگز افشا نشد اما نام دو دلال دیگر که هاشمی رفسنجانی نیز به آنها اشاره کرده بود پس از این افشاگری ها برسر زبانها افتاد، منوچهر قربانی فر و عدنان خاشقچی سرمایه دار اهل عربستان سعودی .خاشقچی یک سرمایه دار عربستانی است که بنابر شواهد ارتباطات گسترده ای با رهبران منطقه خاورمیانه داشته است. وی بنا بر تحلیل قربانی فر و برای عملی کردن این پیشنهاد به سراغ سعودی ها می روند اما آنها قبول نمی کنند که این نقش را بازی کنند. وی سراغ مصری ها هم می رود اما بنا بر دلایلی آنها هم حاضر نمی شوند نقش این حلقه واسط را اجرا کنند. خاشقچی در نهایت ملاقاتی بین قربانی فر و رییس سابق موساد در 15 جولای 1985 ترتیب می دهد و سپس نامه ای به مک فارلین مشاور امنیت ملی کاخ سفید می نویسد. در سپتامبر 1985 اولین محموله اسلحه خریداری شده توسط ایران ، شامل یک هواپیما پر از موشک "تاو"  و " هاوگ" از تل آویو به تبریز آمد. به نوشته روزنامه کیهان در سال 65 اسراییل انتظار داشت که در پی این اقدام، باکلی مسوول دفتر سیا در بیروت آزاد شود غافل از این که وی مرده بود و سیا خبر داشت ولی اسرايیل را در جریان قرار نداده بود.هاشمی رفسنجانی در سال 82 به روزنامه همشهری در مورد مک فارلین می گوید:  « مک فارلین که به ایران آمد، بنا بود مقدار قابل توجهی سلاح هم بیاورد. اما چند کانتینر قطعات مورد نیاز ما را با هواپیما آوردند. تعدادی موشک هاگ اسرايیلی هم آوردند که مدتها در فرودگاه ماند و آنها مجبور شدند پس بگیرند. »هاشمی رفسنجانی می افزاید:  «  آنها (آمریکایی ها) قطعات مورد نیاز ما را گران حساب کردند. 5 یا 6 میلیون دلار اضافه می خواستند. مثلا از رقم 22 میلیون دلاری، ما فقط 14 میلیون دلار دادیم و بعد متوجه شدیم می خواهند مبلغ اضافه را از ما بگیرند و به کنتراهای نیکاراگوا بدهند که ما ندادیم. برای این موضوع مدتی کشمکش بود.»برخی براین باورند که سفر مک فارلین به تهران برنامه ریزی کاخ سفید برای تحقق بخشیدن به تحلیلی بود که قربانی فر دلال اسلحه به زبان رانده بود . جان کستر یکی از مقامات آمریکایی نیز در تایید این مدعا می گوید: « مساله سرنگونی دولت ایران مطرح نیست بلکه تغییر سیاست های آن مورد نظر است .»  این در حالی است که تحلیل قربانی فر کاملا اشتباه بود و به نظر می رسد آمریکایی ها در این مورد اشتباه بزرگی مرتکب شدند.هاشمی رفسنجانی پس از ورود مک فارلین ودر مورد محموله مشکوک تبریز به روزنامه کیهان در تاریخ 17/01/1366 می گوید:« .... اینها 4-5 سال است که زحمت می کشند تا بگویند ایران از اسراییل اسلحه خریده است . البته ما در اینجا ضرر کردیم وقبول هم داریم ولی دنیا فهمید که ما نمی دانستیم ........ یک بار فهمیدیم که یک جریان اسراییلی در این قضایا دخالت دارد جلوی تخلیه سلاحها را گرفتیم و دستور دادیم که ان را برگردانند......» این سخن هاشمی رفسنجانی در آینده مورد تایید اعضای کمیسیون تاور نیز قرار می گیرد و آنها نیز تایید می کنند ایران محموله موشک هایی که روی آن آرم اسراییل بود را برگشت داده است.اما این قضیه پس از  ورود مک فارلین به آمریکا ابعاد جدیدی پیدا می کند که رسوایی بیشتری برای آمریکایی ها به بارمی آورد و به بحران " ایران گیت " معروف می شود. بحران آمریکا ایجاد ارتباط با ایران نبود بلکه آنها با عواید مالی حاصل از فروش اسلحه به ایران به ضد انقلابیون نیکاراگوئه ، کنتراها، کمک مالی می کردند.پاورقی ها 1- آن هشت نماینده عبارت بودند از : آقایان جلال الدین فارسی‌، مرتضی فهیم کرمانی‌، سید محمد سیرجانی‌، سید محمد خامنه‌ای‌، ابراهیم اسرافیلیان‌، حسینعلی نجفی‌، سید حسین موسویانی‌، نیک روش۲- در این روز آقایان علی شوشتری نماینده نیشابور و مهدی شاملو نماینده ملایر پیش از دستور سخنرانی کردند‌.۳- آقای هاشمی در نطق پیش از دستور‌، سخنان امام خمینی‌(س) را داروی شفابخشی توصیف کرد که فتنه را از ریشه خواباند‌. در بخشی از این نطق آمده است : « حضرت امام همان طور که معمول شان است‌، به صورت یک طبیب حاذق و استاد و معلم وارد‌، هر لحظه‌ای که تشخیص می‌دهند ممکن است فتنه ای بروز کند و مشکلی برای جامعه به وجود بیاید و وحدت اجتماع مخدوش بشود‌، خودشان دخالت می‌فرمایند و جلوی فتنه را می‌گیرند‌. الحمدالله این بار هم به موقع وارد شدند و جلوی یک فتنه احتمالی را که ممکن بود به انسجام ما ضرر بزند در شرایط جنگ و درشرایطی که می بینیم همه شیاطین دنیا قلمشان و شمشیرهایشان را تیز کرده‌اند برای اینکه اختلاف در جامعه ما ایجاد کنند و متوسل به همه چیز می‌شوند‌، برای اینکه بگویند در اینجا مسئولان و متصدیان امور با هم اختلاف دارند‌، در این شرایط بیانات امام مثل داروی شفابخشی بود که فتنه را از ریشه خواباند . البته ما متاسفیم از اینکه در شرایطی که شیرینی این پیروزی می توانست همه ملت ما را شاداب بکند‌،‌ به گونه‌ای مسایل مطرح شود که شیرینی این پیروزی را که امام فرمودند‌: «بزرگترین پیروزی سیاسی تاریخ اخیر ماست» و واقعاً همین طور است ، در این شرایط که می بینیم دشمنان ما مثل اسپند روی آتش‌، در مقابل یک حادثه مضطرب هستند‌، خواستند این شیرینی را برای ملت ما تلخ کنند که الحمدالله‌، امام با تذکراتشان جلوی این مسئله را گرفتند‌. من به ملت‌مان و خدمت حضرت امام عرض می کنم که اکثریت قاطع نمایندگان مجلس از صمیم دل پیرو ولایت فقیه هستند و عمیقاً ایمان به رهبری هایی که امام می فرمایند‌، دارند و ذره‌ای تردید در قلب هیچ یک از کسانی که تا به حال بارها خودشان را معرفی کرده‌اند و ایمانشان را اثبات کرده‌اند‌، در مقابل راهنمایی که از طرف رهبری معظم این انقلاب می‌شود‌، بروز نمی‌کند‌. تحقیقاً امام هم این مجلس را می شناسند . نمایندگان نگران نباشند . این مجلس از چشم امام نمی‌افتد‌. امام همچنان مجلس را در راس امور می دانند و همچنان این مجلس را پایگاهی برای اداره امور این کشور می دانند و همچنان اکثریت قاطع نمایندگان مورد علاقه ایشان هستند . من تحقیقاً می دانم که امام نظرشان نسبت به کلیت مجلس‌، اکثریت قاطع نمایندگان‌، نظر مثبت است‌. شما نگران نباشید‌. امیدواریم که دیگر ما از این مسائل تلخ در آینده نداشته باشیم ». رجوع کنید به کتاب «هاشمی رفسنجانی‌، نطق‌های پیش از دستور سال ۱۳۶۵‌، جلد ششم‌» دفتر نشر معارف انقلاب‌، ۱۳۸۷.۴- در این نامه که به امضای ۱۴۵ نفر از نمایندگان رسید‌، از حرکات خلاف مصالح نظام و تضعیف کنندگان دولت اسلامی ابراز انزجار شده است .۵- در این حمله هوایی بسیار شدید‌، ۷۰ واحد مسکونی در جنوب شهر اسلام آباد غرب آسیب دید و ۱۵ نفر غیر نظامی به شهادت رسیدند . در کرمانشاه نیز به مسجد زینبیه شهرک آبادانی و مسکن واقع در شمال شرق این شهر‌، خساراتی وارد شد و شهدای دو مرحله بمباران به ۱۱۲ نفر رسید .۶- در بخشی از این سخنرانی آمده است‌: «اکنون چطور شده است که آقای ریگان می‌گوید ما ۱۸ ماه است در تلاشیم باب مذاکره با ایران را بگشائیم . هرچند تلاش آنها بی فایده مانده و در طول این مدت یک نفر مسئول شناخته شده از کشور ما را پیدا نکردند تا با او یک کلمه حرف بزنند‌. دنیا اکنون فهمیده است که جمهوری اسلامی ایران به کجا رسیده و در ایران چه خبر است‌. آن‌ها می‌دانند در ایران چه نیرویی وجود دارد و برای همین است که سر تسلیم فرود می‌آورند‌. سخنان امام امت که فرمودند پیروزی ما در این صحنه از تمام پیروزی‌ها بزرگتر است‌، واقعیت حوادثی است که اکنون در جریان است. »سایت پایگاه اطلاع رسانی آیت الله هاشمی رفسنجانیmzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 21:06:45 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/فراز-و-فرود-جنگ-در-گفتوگو-با-هاشمی-رفسنجانی-آقای-منتظری-به-افشای-مساله-مکفارلین-اعتراض-کرد-wtnol9stoahyفراز و فرود جنگ در گفت‌وگو با هاشمی رفسنجانی: آقای منتظری به افشای مساله مک‌فارلین اعتراض کرد۱۲ خرداد ۱۳۶۷ آیت‎الله هاشمی رفسنجانی در حالی به‎عنوان جانشین فرماندهی کل قوا از طرف امام منصوب شد که اوج درگیری و رویارویی ما و آمریکا بود، این انتصاب چنان برای نظامی‎ها امیدوارکننده بود که احساس می‎کردند با بسیج امکانات کشور برای جنگ، تحقق دهنده آرمان امام در میدان نبرد خواهند بود. از سوی دیگر برخی از سیاسیون که او را به‎عنوان رییس مجلس سوم می‎شناختند امیدوار شدند با این انتصاب می‎توان از شر جنگ نیز خلاص شد. سقوط شلمچه، فاو، جزایر مجنون، حملات شیمیایی به حلبچه، حمله سراسری عراق، و هدف قراردادن هواپیمای ایرباس توسط آمریکا کار را برای آیت‎الله هاشمی آن‎چنان پیچیده و سخت کرد که چاره را نه در میدان نبرد عاشورایی که در میز دیپلماسی برای صلح یافت. در آستانه سالروز پذیرش قطعنامه ۵۹۸، رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام، طی گفت‎وگویی به تحقیقات ما در زمینه برخی زوایای پایان جنگ کمک کرده و به سؤالات‌ هفته‌نامه پنجره پیرامون روند پایان جنگ پاسخ داد.***با وقوع انقلاب اسلامی ایران تحولات جدیدی در خاورمیانه رخ داد و دنیا با حرف تازه انقلاب مواجه شد. به‎نظر می‎رسد پیش از آغاز جنگ تحمیلی، ایران جنگ سیاسی را از مدت‎‎ها قبل آغاز کرده بود. نظر شما در این‎باره چیست؟البته جنگ سیاسی از همان لحظه پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شده بود، چون آن‎ها مواضع ما را قبول نداشتند و دست غربی‎‎ها از ایران بریده شده بود؛ شرقی‎‎ها هم که از پیش ناراضی بودند، به‎خصوص شوروی که دست آن‎ هم از ایران کوتاه شده بود. شعار‎های انقلاب شعار‎هایی مترقی بود و برای همسایگان ما از جمله خود عراق نگرانی ایجاد می‎کرد.انقلاب نفوذ زیادی پیدا کرده بود و کشور‎های اسلامی نگران شده بودند، شاید به این دلیل که اولین انقلابی بود که با ماهیت اسلامی شکل گرفته بود. به همین‎خاطر نگرانی‎‎های منطقه‎ای، از غرب و شرق در مورد ایران وجود داشت، به‎خصوص خود حکومت عراق که اکثریت جمعیتش را شیعیان تشکیل می‎دادند و از این بابت بیش از همه نگران پیروزی انقلاب اسلامی بود. همزمان با این سال‎ها حرکات ضدبعثی در عراق شروع و فعالیت شیعیان تشدید شد. بنابراین تبلیغات علیه ما خیلی زود شروع شد. منتها موج انقلاب آن‎قدر سنگین بود که این تبلیغات حس نمی‎شدند.غربی‎ها کار‎های دیگری هم برای توخالی کردن انقلاب انجام دادند؛ برنامه حاکم کردن لیبرالیسم به‎جای تز اسلامی، از این قبیل بود که مظهرش آقای بنی‎صدر به‎حساب می‎آمد. البته آن‎‎ها تأثیر زیادی بر روی کار آمدن بنی‎صدر نداشتند، بنی‎صدر خودش در ایران کار کرد؛ اما آن‎‎ها هم پسندیدند. چون ایشان سابقه عضویت در جبهه ملی را داشت و جبهه ملی نسبت به سایر گروه‎‎ها روابط بهتری با غرب داشت. با همه کار‎هایی که انجام دادند، انقلاب کار خودش را می‎کرد. آن‎‎ها تا می‎توانستند شورش‎‎های کوری را به راه می‎انداختند که تقریبا همه آن‎‎ها ریشه خارجی داشت. با کمک منافقین و جریان‎‎های تند و فعال تسلیحاتی، مثل فداییان خلق و ستاره سرخ، تجزیه‎طلبی را تشدید می‎کردند. هرجا که زمینه فعالیت بود، از جمله کردستان و بلوچستان و خوزستان، به‎خصوص خرمشهر و آبادان و ترکمن صحرا به فعالیت پرداختند و البته شکست هم خوردند. بعد رفتند سراغ کودتا و چون کودتای‎شان ناموفق از کار درآمد، آخرین راهی که داشتند، جنگ بود. هدف مشترک همه این‎ها این بود که نگذارند انقلاب اسلامی ایران الگو شود، چون اگر انقلاب ایران الگوی موفقی می‎شد، به مناطق دیگر نیز سرایت می‎کرد. پس هدف کلی این گروه‎‎ها این بود که جلوی صدور انقلاب ایران را بگیرند.در سوم خرداد ۶۱ خرمشهر فتح شد و دنیا در بهت و حیرت از شکست صدام درمانده شد، چند روز بعد اسراییل به لبنان حمله کرد. چرا همان سال ۶۱ جنگ را تمام نکردیم؟ در حالی‎که در موضع قدرت بودیم؟اولا تصمیم به جنگ و صلح، در اختیار فرماندهی کل قوا قرار داشت که امام بودند. حضور بقیه جنبه مشورتی داشت که اگر نظری داشتند، بیان می‎کردند. این‎که می‎گویند ما در آن سال‎‎ها می‎توانستیم جنگ را تمام کنیم، باید گفت: بله، اگر می‎خواستیم، می‎توانستیم جنگ را تمام کنیم. اما به اهداف‎مان نمی‎رسیدیم. اولا در آن زمان ۲ هزار کیلومتر از زمین‎‎های باارزش ما، یعنی ارتفاعات غرب در اختیار صدام بود. ارتفاعاتی در بین این زمین‎‎ها بود که به‎لحاظ نظامی بسیار ارزشمند بودند. اگر در این ارتفاعات استقرار می‎یافتیم، تا بغداد بر عراق مشرف می‎شدیم. در آن زمان که ارتفاعات دست آن‎‎ها بود، این طرف زیر دیدشان قرار داشت. در این‎چنین مواقعی کشور‎هایی که چنین مواضعی دارند، کارشان جلوتر است. اگر آن‎‎ها بخواهند نفوذ کنند، باید از این‎جا عبور کنند؛ ما هم بخواهیم شروع کنیم، با دست بالا شروع می‎کنیم. این ارتفاعات در خاک ایران بود و عراق هم با برنامه در قدم‎‎های اول جنگ آن‎‎ها را تصرف کرده و البته خرمشهر هم دست آن‎ها افتاده بود. با این هدف که آن‎جا را نگه داشته و عربی کنند و اسم عربی هم به آن داده بودند. برای آبادان نیز چنین ادعایی داشتند، منتها نتوانستند آبادان را بگیرند.نکته دیگر این است که آنان تجاوز کرده، خسارت‎زده و انسان‎‎های بی‎گناه را کشته بودند. نمی‎شد چنین اهانتی به ما شود و ما قبول کنیم و بگوییم جنگ تمام شود. آن‎هم برای انقلابی مثل انقلاب ایران که سه، چهار برابر عراق جمعیت داشت. تازه اگر می‎خواستیم این کار را بکنیم، تأثیرات منفی زیادی در میان نظامی‎ها، ارتش، سپاه، بسیج و خانواده‎‎های شهدا داشت. البته دست بالا را هم در جنگ داشتیم و به همین‎خاطر نیروها، مردم و مسئولین نمی‎پذیرفتند به آسانی صرف‎نظر کنیم. طرف‎‎های درگیر حاضر نبودند حقوق ما را بدهند. یکی از خواسته‎‎های ما این بود که متجاوز باید محاکمه شود، البته امام نظر مهم‎تری داشتند. ایشان ۱۵ - ۱۰ سال در عراق بودند و از پیش هم عراق را می‎شناختند. حزب بعث در عراق خیلی بد کرده بود. واقعا نسبت به مردم استبداد شدیدی داشته و بسیار خشن عمل می‎کردند. امام هم در آن‎جا بودند و آن‎‎ها را می‎دیدند که چقدر از شیعیان را کشته و آواره کرده بودند. در آن زمان با موج شیعیانی روبه‎رو بودیم که از عراق اخراج شده بودند که برخی هنوز هم در ایران مانده‎اند.علاوه‎بر این ایدئولوژی بعث یک ایدئولوژی غیراسلامی بود. در مجموع امام فکر کردند حالا که خود صدامی‎‎ها جنگ را شروع کرده‎اند، یکی از وظایف‎شان این است که عراق را از شر صدام و حزب بعث نجات بدهند. ایشان این را برای خودشان رسالت می‎دیدند. با آن شکست‎‎های پی‎در‎پی که عراق خورده و در قسمت‎‎هایی از جبهه‌شان به آن‎طرف مرز فرار کرده بود، ادامه جنگ مناسب‎تر به‎نظر می‎رسید. در این حالت شاید بیشتر می‎توانستیم امتیاز بگیریم، به‎علاوه شاید می‎توانستیم صدام را از بین ببریم؛ این‎ها نظرات امام بود.خیلی‎‎ها برای میانجی‎گری می‎آمدند، منطق امام این بود که باید بپذیرند که عراق متجاوز بوده و آماده باشند عراق در یک دادگاه بین‎المللی جواب تجاوزاتش را بدهد که این منطق درستی هم بود. در این صورت ما نیز می‎پذیرفتیم. هر مظلومی که این منطق را داشته باشد، درست است. ما تازه انقلاب کرده بودیم و انقلاب از ابتدا نمی‎تواند ضعف نشان دهد. بنابراین ما منطق امام را قبول داشتیم. وقتی‎که امام معتقد بودند جنگ ادامه پیدا کند، ما معترض نبودیم، فکر می‎کردیم باید داخل خاک عراق برویم و حق‎مان را آن‎جا بگیریم.امام با ورود به خاک عراق موافق نبودند و از طرفی می‎خواستند جنگ ادامه پیدا کند و برای پیشنهادشان توجیه نظامی نداشتند. پایان جنگ را در آن شرایط، نه مردم می‎پذیرفتند و نه رزمنده‎ها. قاعدتا عراق باید شروط ما را می‎پذیرفت. آن‎‎ها متجاوز بودند و باید غرامت می‎دادند. صدام و حامیانش این را نپذیرفته بودند. از طرفی اگر می‎پذیرفتیم، آن ۲ هزار کیلومتر که از خاک ما در دست‎شان بود، برنمی‎گرداندند.شما فرمودید که امام مخالف ورود به خاک عراق بودند، دلایل ایشان چه بود؟وقتی خرمشهر را گرفتیم، سربازان عراقی به داخل خاک خودشان فرار کردند. البته به غیر از آن ارتفاعاتی که در دست‎شان بود. تعداد زیادی از لشکرهای‎شان منهدم شده و یا ضربه خورده بودند. آن‎موقع نیرو‎های ما تازه نفس و بانشاط بودند. می‎گفتند در داخل خاک عراق تعقیب‎شان می‎کنیم تا نتوانند پدافند و مانع درست کنند و غلبه بر آنان سخت شود.در جلسه شورای عالی دفاع، خدمت امام رفتیم. در این جلسه نظامی‎‎های ارتش و سپاه به‎همراه آیت‎الله خامنه‎ای نیز حضور داشتند، ایشان رییس‎جمهوری بودند و من رییس مجلس. در جلسه بحث شد که چه کنیم؟ یک پیشنهاد این بود که وارد خاک عراق شویم و از موضع قدرت آتش‎بس را بپذیریم. امام این را قبول نکردند. استدلال ایشان قوی بود. اولا می‎گفتند: مردم عراق نظر مثبتی نسبت به ایران دارند، اما اگر وارد خاک این کشور بشوید، حس عربیت باعث می‎شود مقاوت کرده و با صدام همراه شوند. قبلا خیلی با حکومت عراق همکاری نمی‎کردند. وقتی ما به نیرو‎های عراق حمله می‎کردیم یا تسلیم می‎شدند و یا فرار می‎کردند. چون بیشتر بدنه پایین ارتش عراق را شیعیان تشکیل می‎دادند. ایشان می‎فرمودند: وقتی وارد خاک‎شان شویم، دیگر تحمل نمی‎کنند. دوم این بود که ایشان می‎گفتند: ملت‎‎های عربی هم که تا آن‎موقع حساسیت نشان نمی‎دادند، حساس می‎شوند و همکاری‎شان با عراق زیاد می‎شود. سوم این‎که دنیا و نظام بین‎الملل هم نمی‎پذیرند که ما در خاک عراق باشیم.بعد از وارد شدن ما به خاک عراق آیا هر سه اتفاق افتاد؟!دنیا که از قبل دلش با عراق بود، هم شرقی‎ها، هم غربی‎‎ها و هم عرب‎‎ها حمایت می‎کردند. منتها به‎صورت ظاهری صحبت از آتش‎بس می‎کردند. ما می‎دانستیم که واقعی نیست. وقتی‎که دیدند ناموفق‎اند، به‎عنوان میانجی آمدند. دلیل دیگر این بود که امام می‎گفتند مردم عراق نباید آسیب ببینند. ما اگر می‎خواستیم وارد عراق شویم، اولین جایی‎که می‎رفتیم، بصره بود که یک‎پارچه شیعه بود. اگر وارد بصره می‎شدیم، خدا می‎دانست چه اتفاقاتی می‎افتاد! خیلی به شیعه برمی‎خورد. امام با این ادله معتقد بودند، اما نظامی‎‎ها می‎گفتند این‎که نمی‎شود پشت مرز ایستاد و صلح هم نکرد. چون آن‎‎ها خیال‎شان راحت می‎شود که ما پشت مرز ایستاده و حمله نمی‎کنیم، پس دوباره تجهیز قوا می‎کنند و با تجربه جدید وارد می‎شوند. خیلی جدی با امام بحث کردند. به امام گفتند یا باید آتش‎بس را بپذیریم یا جنگ را داخل خاک عراق ادامه دهیم.جلسه طولانی شد. آخرسر امام راه میانه‎ای پیدا کردند و گفتند: اگر وارد عراق می‎شوید، به‎جایی بروید که جمعیت نباشد و آسیبی به مردم نرسد. این بخش برای امام مهم‎تر بود. سیاست ما هم تا آخر جنگ همین‎گونه بود. در جبهه جنوب یا در شلمچه یا حور و یا فاو حمله می‎کردیم و در جبهه شمال هم اگر پیش‎روی می‎کردیم، به مناطقی مثل مائوت می‎رفتیم. نظر امام بود و ما هم مراعات می‎کردیم.در ابتدا گفتم که دشمنان نگران این بودند که مبادا انقلاب ما به کشور‎های منطقه صادر شود؛ چراکه کشور‎های همسایه ایران، همگی دارای جمعیتی شیعه هستند. برای مثال کویت شیعیان زیادی را در خود جای داده. در عربستان که مردم مناطق نفت‎خیز اکثرا شیعه هستند و همچنین امارات. در آن زمان ایرانی‎‎های زیادی هم در این کشور‎ها ساکن بودند و در زمان شاه هم حاکمیت منطقه متعلق به ایرانی‎‎ها بود. آن‎‎ها نگران بودند که انقلاب به کشورهای‎شان سرایت کند. بسیاری از این کشور‎ها دارای جمعیت قابل‎توجهی از شیعیان بود. مثل قسمت‎‎های نفتی عربستان و کویت. حتی کشوری مثل امارات که کارشناسانش ایرانی بودند. بنابراین می‎ترسیدند که حکومت فارس‎‎ها آن‎‎ها را ببلعد. از طرفی در داخل هم برخی با شعار‎های تند و تیز انقلابی، از صدور انقلاب و سرنگونی مرتجعین می‎گفتند. به‎علاوه آن‎‎ها وابسته به آمریکا و انگلیس بودند. بنابراین در مجموع اعراب در آن اردوگاه قرار می‎گرفتند.با فتح فاو راه عراق بر دریا بسته می‎شد و این برای برخی از دول منطقه حساسیت‎برانگیز بود. ما در فاو خیلی شهید دادیم. واقعا چه هدفی پشت فتح فاو بود؟اولا اشاره کردم استراتژی امام این بود که نیرو‎های ما در مناطقی به داخل خاک عراق بروند که مردم غیرنظامی در آن‎جا زندگی نکنند. در فاو هم مردمی زندگی نمی‎کردند و حتی کشاورزی آن‎جا تقریبا تعطیل شده بود. ثانیا پس از این‎که من فرماندهی جنگ را برعهده گرفتم، پیش از انجام عملیات خیبر، خدمت امام رسیدم و در جلسه‎ای که سران مملکتی حضور داشتند، در این مورد بحث کردیم که جنگ دارد خیلی طولانی می‎شود. ما باید بخش ارزشمندی از خاک عراق را تصرف کنیم تا بعدها با آن گروکشی کنیم و عراق ناچار به قبول خواسته‎‎های ما بشود.سپس اگر جایی را تصرف کنیم که تحمل آن برای عراق سخت باشد، آن‎موقع مجبور به انجام خواسته‎‎های ما خواهد شد، این برنامه جزو سیاست‎‎های ما بود. من قبل از رفتن به جبهه، برای خداحافظی خدمت امام رسیدم و نظرم مبنی بر تصرف قطعه‎ای از خاک عراق را به ایشان عرض کردم. البته امام فقط تبسم کردند و تأیید یا رد نکردند و همچنین هیچ نارضایتی نشان ندادند. من به جبهه رفتم و این نکته را پیش از عملیات خیبر در قرارگاه برای فرماندهان اعلام کردم. عملیات خیبر هم به همین منظور طراحی شده بود. بدین‎ترتیب که نیرو‎های ما از خور عبور کرده و رابطه بصره و بغداد را قطع کنند. باید لب دجله و فرات سنگر می‎زدیم تا همه جاده بسته شود و مسیر مواصلاتی بغداد به جنوب فقط به ناصریه منحصر شود. در واقع ناصریه هم زیر تیر ما بود و مکان ناامنی به‎حساب می‎آمد، پس در این حالت عملا رابطه بغداد با جنوب عراق قطع می‎شد. عملیات خیبر ناتمام ماند. بدین‎صورت که جزیره و هور را تصرف کردیم، ولی نتوانستیم لب دجله سنگر بگیریم و برگشتیم. سیاست ما همچنان ادامه داشت تا این‎که طراحی عملیات متوجه فاو شد.فاو از چند جهت برای ما اهمیت داشت: اول این‎که با تصرف آن دیگر عراق توانایی استفاده از دریا را از دست می‎داد، مگر این‎که فقط از خور عبدالله قایقی را شبانه و مخفیانه عبور دهد. ولی دیگر نمی‎توانست در دریا حضور نظامی داشته باشد و علاوه‎بر آن پایانه نفتی البکر و الامیه هم دیگر قابل‎استفاده نبودند. فاو مرکز پمپ‎‎های نفت بود که عراق دیگر نمی‎توانست از آن‎‎ها استفاده کند. البته ما در این مورد هم به هدف‎مان نرسیدیم. هدف ما این بود که تا ام‎قصر پیشروی کنیم. چون در این صورت، رابطه عراق هم با کویت و هم با دریا به‎طور کلی قطع می‎شد و نیروی دریایی عراق هم که در ام‎قصر پناه گرفته بود، به تصرف ما درمی‎آمد و هدف ما تأمین می‎شد. ما تا کارخانه نمک پیش‎روی کردیم، اما دیگر نتوانستیم از آن جلوتر برویم. چون عراق هوشیار شد و این کار ما را خیلی سخت کرد و به‎شدت جلوی ما به ایستادگی پرداختند. هدف ما این بود که هم مکانی را بگیریم که مردم در آن‎جا زندگی نمی‎کنند و هم به نقطه‎ای برسیم که بتوانیم از آن به‎عنوان گرو استفاده کنیم. اگر این هدف تأمین شده بود،، آتش‎بس را می‎پذیرفتیم و اعلام می‎کردیم هر وقت حقوق پایمال شده ما را تمام و کمال پرداخت کردید، از این مناطق خارج می‎شویم که البته چنین هدفی محقق نشد و ناتمام ماند.در سال ۶۴ خبری مبنی بر حضور مک‎فارلین و وقوع یک معامله تسلیحاتی مابین ایران و آمریکا منتشر شد و چند روز بعد شما در مصاحبه‎ای از این‎که مقامات ایرانی از آمدن مک‎فارلین بی‎اطلاع بوده‎اند، سخن گفتید. اولا این جریان از مدتی پیش آغاز شده بود. یعنی تعدادی از نیرو‎های غربی اعم از آمریکایی، فرانسوی، آلمانی و... گروگان گرفته شده بودند. در همان‎موقع یک هواپیمای TW غربی‎‎ها هم ربوده شده و در لبنان نشسته بود. یکی دو تن از افراد داخل هواپیما هم توسط ربایندگان هواپیما‎ها، برای گرفتن خواسته‎های‎شان کشته شده بودند. به‎طور کلی مشکلات زیادی برای غربی‎‎ها درست کرده بودند.در آن زمان من در سوریه بودم و حافظ اسد از من درخواست کرد تا برای آزادی هواپیما کمک کنم. چون سوریه در لبنان مسئول بود و نمی‎خواست این مسأله برای آنان مشکل‎ساز شود. من به حافظ اسد پیشنهاد یک معامله دادم. گفتم: شما هم باید به ما موشک‎‎های سام بدهید، چون برای زدن هواپیما‎های بلندپرواز لازم داشتیم. سوریه این موشک‎‎ها را به ما نمی‎داد، ولی لیبی به ما موشک سام می‎داد. بعد از مدتی لیبی گفت که شما سوریه را هم مجبور به دادن موشک سام کنید، چون روسیه ما را به‎خاطر تحویل دادن موشک سام به شما مؤاخذه می‎کند. اگر سوریه هم به شما موشک بدهد، ما می‎توانیم بگوییم تحویل موشک‎‎ها کار ما نبوده و کار سوریه بوده و سوریه هم می‎تواند بگوید تحویل موشک کار لیبی بود و خلاصه شریک جرم پیدا می‎کنیم و می‎توانیم کار تحویل موشک‎‎ها را ادامه دهیم.من هم به همین دلیل از لیبی به سوریه آمدم. سه روزی که در سوریه ماندم، مسأله هواپیما را از طریق حزب‎الله حل کردم. البته ربایش هواپیما کار حزب‎الله نبود؛ ولی حزب‎الله می‎دانست این کار، کار چه‎کسانی است. به‎واسطه حزب‎الله مسأله حل شد و غربی‎‎ها نیز فهمیدند که ما هم در لبنان نفوذ داریم و هم در سوریه. حافظ اسد ابتدا قول داد موشک‎‎ها را به ما بدهد و حتی عبدالحلیم خدام هم ما را در فرودگاه بدرقه کرد و در راه به ما گفت که رییس‎جمهوری پذیرفته که موشک‎‎ها را به شما بدهیم، ولی حافظ اسد به قولش عمل نکرد و موشک‎‎ها را نفرستادند. به هر حال این سابقه را هم داشتیم.موشک تاو برای زدن تانک خیلی به‎درد می‎خورد. از چهار کیلومتری تانک‎‎ها را دقیق می‎زد. وقتی تانک‎‎های عراقی به‎ ما حمله می‎کردند، رزمندگان اسلام یا از روی زمین تانک‎‎ها را می‎زدند یا هلیکوپتر‎‎ها از هوا تانک‎‎های عراقی را منهدم می‎کردند. موشک‎‎های تاو ما در حال تمام شدن بود و این مشکلی بسیار جدی بود. مشکل دوم این بود که موشک‎‎های ضدهوایی هاگ هم داشت تمام می‎شد. علاوه بر آن رادار سیستم ضدهوایی هاگ، لامپی داشت که باید تعویض می‎شد و ما از این لامپ دو عدد بیشتر نداشتیم و مجبور بودیم لامپ‎‎ها را هر بار به‎جایی ببریم. مثلا گاهی به خارک می‎بردیم چون آن‎جا را زیاد می‎زدند و گاهی به تهران می‎آوردیم. مشکل دیگر این بود که موشک‎‎های «هارپون» ما هم تمام شده بود، البته دو سه فروندی باقی مانده بود که خراب بودند. موشک هارپون یک موشک دریایی با برد ۹۰ کیلومتر است که ۱۰۰ درصد به هدف اصابت می‎کند. غربی‎‎ها فهمیده بودند که ما این تجهیزات را نداریم. چون از بازار سیاه با قیمت زیاد می‎خریدیم. قطعات را برای تعمیر هم نباید به آن‎‎ها می‎دادیم. چون می‎فهمیدند در ایران چه خبر است.برای حل این مشکل چه‎کار کردید؟شخصی به نام قربانی‎فر بود که به‎علت کودتا از ایران فرار کرده بود و با آمریکایی‎‎ها سابقه دوستی داشت. این شخص گاهی برای ما از بازار سیاه سلاح تهیه می‎کرد و سود زیادی هم از این کار می‎برد. آقای موسوی مشاوری به‎نام کنگرلو داشت که آدم سالمی بود. این شخص در جریان خرید‎های قبلی اسلحه از بازار سیاه با قربانی‎فر آشنا شده بود. قربانی‎فر به او پیشنهاد داده بود که به‎جای خرید اسلحه به چند برابر قیمت از بازار سیاه، با خود آمریکایی‎‎ها وارد مذاکره بشویم. این ماجرا، بعد از جریان تصرف فاو بود که ما قدرت خود را نشان داده بودیم و این باعث نگرانی آمریکا و همسایه‎‎های جنوبی‎مان شده بود. چون وقتی ما این‎جوری از اروند عبور کرده بودیم، هر جای دیگری هم می‎توانستیم برویم. تصرف فاو واقعا ارزشمند بود و قدرت بالای نیرو‎های ایرانی را نشان می‎داد. طی این عملیات نیرو‎های ما شناکنان از عرض ۱۰۰۰ متری اروند وحشی عبور و فاو را تصرف کرده بودند.بعد از آن هم با ساختن یک پل شناور روی اروند که در دنیا سابقه نداشت، توان صنعتی بالای‎مان را نشان دادیم و به پشتیبانی از نیروهای‎مان در فاو پرداختیم و همچنین زیر بمباران و موشک‎باران عراقی‎‎ها مقاومت کردیم. به این ترتیب بر جزیره بوبیال هم مشرف شده بودیم. جزیره بوبیال بین عراق و کویت قرار دارد و در طول جنگ، صدام از این جزیره که متعلق به کویت بود، استفاده می‎کرد.با این شرایط آمریکایی‎‎ها به این نتیجه رسیده بودند که آینده جنگ متعلق به ایران است. آمریکایی‎‎ها پیشنهاد داده بودند که به ما اسلحه بفروشند و در برابرش ایران گروگان‎‎ها را آزاد کند. آقای قربانی‎فر هم نامه‎ای بر این مبنا نوشته و برای ما فرستاده بود. این نامه در کتاب ما در مورد مک‎فارلین، منتشر شده است. مدتی این ماجرا در کش و قوس بود تا این‎که بالأخره محموله‎‎های کوچک آمریکایی شامل حدود ۱۰۰ موشک تاو و ۱۰ تا ۲۰ عدد موشک هاگ و قطعات یدکی آن رسید. البته ما برای مدتی نمی‎پذیرفتیم، مدتی این کار را تعطیل می‎کردیم تا آن‎‎ها شک نکنند که ما هیچ جنگ‎افزاری نداریم. البته آن‎‎ها اسلحه‎‎ها را مقداری گران‎تر می‎فروختند.بعد از مدتی قربانی‎فر به آقای کنگرلو گفته بود که آمریکایی‎‎ها قصد دارند همه مسائل را با فرستادن هیأتی به ایران حل و فصل کنند و بعد از آن‎هم هر مقدار سلاح که خواستید، به شما می‎فروشند. ما با آمدن هیأت آمریکایی به ایران موافقت کردیم. البته آن‎‎ها به ما نگفته بودند که مک‎فارلین هم در میان هیأت هست. ابتدا تصور می‎کردیم که یک هیأت تجاری - نظامی به ایران می‎آید. ما با این حد از مذاکره موافقت کرده بودیم. مک‎فارلین هم گذرنامه تقلبی به‎عنوان شهروند ایرلندی گرفته بود و به ایران آمد. وقتی آن‎‎ها به ایران آمدند، فقط مقدار کمی از قطعات یدکی برای‎مان آورده بودند و نه بیشتر. در این مدت البته چند محموله به ما فروختند. یک‎بار موشک‎‎های هاگی به ما فروختند که مارک اسراییل داشت. ما دست نزدیم و در فرودگاه مهرآباد ماند و به آن‎‎ها گفتیم که این‎ها را عوض کنند تا بالأخره آن‎‎ها را با نمونه اصلی عوض کردند. مدتی به همین منوال گذشته بود و ما مقداری تجهیزات گرفته و چند نفر از گروگان‎‎ها را آزاد کرده بودیم.به هر حال وقتی هیأت آمریکایی از هواپیما پیاده شد و مک‎فارلین خودش را معرفی کرد و گفت: من رییس سازمان امنیت ملی آمریکا هستم. ما با این مسأله مواجه شدیم. آن‎‎ها هدایایی هم برای ما آورده بودند. از جمله کلیدی آورده بودند که به اصطلاح درِ بسته روابط میان ما و آمریکا را باز کنند. یک کیک آورده بودند که جزو رسوم‎شان بود و یک انجیل که پشت جلدش را رییس‎جمهوری آمریکا امضا کرده بود.موضع امام چگونه بود؟مک‎فارلین می‎خواست با سران کشور، از جمله رییس‎جمهوری یا نخست‎وزیر یا بنده مذاکره کند. امام دستور داد که او را در فرودگاه معطل کنند. بعد از دو ساعت که معطل شده بود، عصبانی شده و گفته بود: من اگر برای خرید چرم به روسیه می‎رفتم، جلوی پای من فرش قرمز پهن می‎کردند. ولی شما مرا معطل می‎کنید و خیلی ناراحت شده بود. بعد که او را به هتل بردیم، گفته بود که می‎خواهد با سران کشوری مذاکره کند. اما امام اجازه ندادند و گفتند تعدادی کارشناس بفرستید تا با او مذاکره کنند. بدین‎ترتیب آقای روحانی، دکتر هادی نجف‎آبادی و آقای مهدی‎نژاد را برای مذاکره فرستادیم. بعد از چند جلسه مذاکره، به نتیجه‎ای نرسیدند.یکی از اعتراضات ما به آمریکایی‎‎ها این بود که شما قول داده بودید یک کشتی و یک هواپیمای پر از تجهیزات بیاورید؛ ولی الان فقط چند پاکت تجهیزات آورده‎اید و خلاف وعده عمل کرده‎اید. نکته دوم هم این بود که تجهیزات را گران می‎فروختند. آن‎‎ها ۱۴ میلیون دلار تجهیزات برای ما آورده بودند و می‎خواستند ۲۱ میلیون دلار از ما بگیرند. البته ما ۶ میلیون دلارش را به آن‎‎ها نداده بودیم و آن‎‎ها هنوز هم مدعی هستند که از ما طلبکارند. ما دفترچه تجهیزات را داشتیم و قیمت‎‎ها را می‎دانستیم.به هر حال مک‎فارلین پس از دو روز حضور در تهران به نتیجه‎ای نرسید و از ایران رفت. ما ابتدا قضیه را مسکوت گذاشتیم. نمی‎خواستیم قضیه را مخفی نگه داریم، بلکه می‎خواستیم بعد از پایان مذاکرات این مسأله را اعلام کنیم. اما بعد از این‎که ماجرا فاش شد، امام به ما گفت که بروید مسأله را همان‎طور که بود، توضیح دهید. حقیقت کل ماجرا همین بود. البته فاش شدن این مسأله کار بیت آقای منتظری بود. بعدا معلوم شد قربانی‎فر اطلاعات این قضیه را به بیت آقای منتظری داده بود. او ۶ میلیون دلارش را از ما می‎خواست و ما نمی‎دادیم. او طی نامه‎ای به آقای منتظری شکایت کرده و همه ماجرا را برای او نوشته بود. بعد هم گزارش آن توسط نشریه الشراع لبنان افشا شد. آقای منتظری هم ابتدا از این‎که اطلاعات را از او پنهان کرده بودیم، دلخور شده بود. ولی ما به او گفتیم که نظر امام این بود که این ماجرا به کسی گفته نشود. البته بعد آقای منتظری هم به افشا شدن مسأله توسط افراد بیتش اعتراض داشت و می‎گفت اگر افشا نمی‎کردید، بهتر بود. به‎هرحال چون دیگر مسأله افشا شده بود، ما هم همه ماجرا را صریح به مردم اعلام کردیم و بعد از آن مصاحبه‎ای کردم و به همه سئوالات در‎ این زمینه پاسخ دادم.هر کسی که درباره جنگ تحقیق می‎کند ناگزیر است سری به صحرای کربلای قطعنامه بزند. لطفا مختصری درباره دلایل پذیرش قطعنامه توضیح دهید.جنگ به‎جایی رسیده بود که دیگر مصلحت نبود ادامه پیدا کند. البته این‎که می‎گویند ما می‎جنگیدیم، عاشورایی هم می‎جنگیدیم و جنگ جنگ تا آخرین نفس و... این‎جور شعارها بود. اما واقعیت این بود که چند بار شکست خورده بودیم. فاو را پس گرفته بودند، شلمچه و جزیره را گرفته بودند. ما برای این مناطق هم هزینه کرده و هم شهید داده بودیم، ولی خیلی آسان این مناطق را از ما گرفتند و این برای ما خیلی سنگین بود. این مسأله نشانگر روحیه بد رزمندگان بود بعد از این هم غربی‎ها، عراق را مجهز به سلاح‎‎های پیشرفته‎ای کردند که در خارج از ناتو وجود نداشت. سلاح‎‎های شیمیایی به‎کار برده شده توسط عراق در بمباران حلبچه، از سلاح‎‎های پیشرفته‎ای بود که حتی آلمانی‎‎ها هم در جنگ جهانی دوم به آن دست نیافته بودند، فرانسه هواپیما‎های «سوپراستاندارد» خودش را که مخصوص ناتو بود، به عراق اجاره داده بود و همچنین عراقی‎‎ها را مجهز به بمب‎‎های لیزری خیلی دقیق کردند که اگر از هواپیما یک صندلی را روی زمین نشانه می‎گرفتند، می‎توانستند آن را بزنند و پایه‎‎های پل‎‎های ما را با این موشک‎‎ها می‎زدند. عراق به کمک غربی‎‎ها موشک‎‎های میان‎برد خود را به موشک دوربرد تبدیل کرده بود که به تهران و اصفهان هم می‎رسید. در آن شرایط عراق می‎توانست تبریز، اصفهان و حتی تهران را هدف بمباران شیمیایی قرار دهد که در این صورت، مانند فاجعه شیمیایی حلبچه، همه مردم می‎مردند. ما حتی برای مقابله به مثل توپخانه‎ای با عراق از ۲۴ یا ۴۸ ساعت قبل اطلاع می‎دادیم تا مردم، شهر را خالی کنند.از طرف دیگر سیاست غربی‎‎ها در خلیج‎فارس این بود که ما را از نفت محروم کنند. اگر ما از نفت محروم می‎شدیم، دیگر پول نان مردم را هم نداشتیم. همین یک میلیون بشکه نفتی که می‎فروختیم، همه‎اش را خرج می‎کردیم. آمریکا هم کشتی‎‎های نفتکش کشور‎های حاشیه خلیج‎فارس را اسکورت می‎کرد و روی آن‎‎ها پرچم آمریکا نصب می‎کرد تا ما جرأت نکنیم به این کشتی‎‎ها حمله کنیم. اگر هم به یک کشتی حمله می‎کردیم، آمریکا فورا انتقام می‎گرفت. مثلا یک‎بار که ما یک نفتکش را زدیم، آن‎‎ها یک سکوی نفتی ما را منهدم کردند. ولی ما هم دست‎بردار نبودیم و انتقام می‎گرفتیم. بالأخره آمریکا هواپیمای مسافربری ما را با موشک مورد اصابت قرار داد و آن فاجعه را به بار آورد. این‎ها خطر آمریکایی‎‎ها برای ما بود. از سوی عراقی‎‎ها هم که با خطر بمباران شیمیایی روبه‎رو بودیم و در بین نیرو‎های خودی مشکل ما روحیه پایین رزمندگان بود.آقای رضایی می‎گفت که ما می‎جنگیم، ولی باید امکانات ما را تهیه کنید. ما هم گفتیم: امکانات مورد نیازتان را بنویسید تا اگر توانستیم، تهیه کنیم. ایشان هم یک لیست خیلی بزرگ از تجهیزات جنگی شامل ۳۰۰ فروند هواپیما و هلی‎کوپتر، ۳۰۰ قبضه توپ، تعدادی کشتی جنگی و تجهیزات دیگر درخواست داده بود. ضمن این‎که می‎گفت: آمریکایی‎‎ها هم باید از خلیج‎فارس خارج شوند. با این شرایط ما تا پنج سال دیگر موقعیت را حفظ می‎کنیم و بعد از پنج سال، اولین عملیات موفق را انجام می‎دهیم. این تجهیزات را نه کسی به ما می‎فروخت و نه ما پول خرید آن را داشتیم. البته این شرایط پیش امام بهانه‎جویی تلقی شد و امام هم آن نامه را همان‎طور که می‎دانید، منتشر کردند و بعد از قبول قطعنامه هم عراق که فکر می‎کرد ما از سر ضعف قطعنامه را قبول کرده‎ایم، دوباره حمله کرد و یک روزه تا نزدیکی‎‎های اهواز پیش آمد.این اتفاق باعث شد که رزمنده‎‎ها دوباره به‎سوی جبهه سرازیر شوند، من و آقای خامنه‎ای هم رفتیم و رزمندگان نیرو‎های عراقی را مجبور به عقب‎نشینی کردند. این اتفاق باعث شد دنیا بفهمد که ما هنوز قدرت بالایی داریم و این مسأله به‎نفع ما تمام شد. چون کار جنگ به سلاح‎‎های خطرناک رسیده بود و دنیا نگران این بود که ما هم سلاح شیمیایی داشته باشیم و استفاده کنیم. تلاش کردند تا آتش‎بس را بپذیریم. البته سیاست ما این بود که حدود هفت هشت ماه، قطعنامه را نه رد کنیم و نه بپذیریم. به این ترتیب آن‎قدر چانه زدیم تا بالأخره خواسته‎‎های ما تأمین شد. وقتی هم که خواسته‎‎های ما تأمین شد، رفتیم و با امام صحبت کردیم و امام هم با قبول قطعنامه موافقت کردند. بدین صورت بود که ما قطعنامه را پذیرفتیم.بحث بند هفتم قطعنامه که مربوط به دریافت غرامت بود، به کجا رسید؟در مورد مسأله غرامت باید گفت که صدام پس از جنگ با ما، بلافاصله درگیر جنگ با کویت شد و خیلی زود هم شکست خورد. همچنین چند صد میلیارد دلار به دنیا بدهکار بود و زمینه‎ای برای طرح مسأله غرامت وجود نداشت. بعد از سقوط صدام هم ما با برادران خودمان در عراق روبه‎رو شدیم که دچار بحران بودند. ولی طلب ما همچنان باقی است. البته آن‎‎ها الان به اندازه ما نفت صادر می‎کنند و لابد تا دو سه سال دیگر غرامت ما را پرداخت می‎کنند.دوشنبه 27 تير 1390 16:45mzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 20:44:27 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/آخرین-نامه-صدام-به-هاشمی-رفسنجانی-n9xs6t5wympaآخرین نامه صدام به هاشمی رفسنجانیارسال شده در ۲۴ مرداد , ۱۳۹۲ در اخبار روز | بدون نظرپنجمین و آخرین نامه صدام به مقامات ایرانی در ساعت ۱۰:۳۰ صبح روز چهارشنبه ۲۴ مرداد ۱۳۶۹ به وقت تهران از رادیو صوت الجماهیر بغداد قرائت شد.به گزارش باشگاه خبرنگاران، دراین نامه صدام در عین اینکه جملات عوام فریبانه ای را به کار برده و انگار نه انگار که وحشیانه ترین جنایات را علیه دو ملت ایران و عراق انجام داده، تمام شرایط ایران برای برقراری صلح میان دو کشور از جمله قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر، عقب نشینی نیروهای عراقی از اراضی اشغال شده ایران و آزادی اسیران ایرانی را می پذیرد. متن نامه صدام به شرح ذیل است: بسم الله الرحمن الرحیم «جناب آقای علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس جمهوری محترم اسلامی ایران پس از اتکال بر خداوند متعال و به نیت از بین بردن تمامی موانعی که بر سر راه ایجاد روابط برادرانه میان تمام مسلمانان و از جمله برادران مسلمان ایران وجود دارد و به منظور فعال ساختن جدی و هماهنگ کردن برادران مؤمن جهت رویارویی با اشراری که می خواهند به مسلمانان و امت عرب ضربه بزنند و برای اینکه ایران و عراق را از تحریکات و بازی های قدرت های شرور بین المللی و وابستگان آنان در منطقه بازداریم و به منظور هماهنگی با روح اصولی که در ۱۲ اوت ۱۹۹۰ به منظور ایجاد صلح دائمی و همه جانبه در منطقه اعلام کردیم و خواست ما از آن نامه برقراری صلح دائم و همه جانبه در منطقه بود و برای آن که از هرگونه بهانه ای که مانع از همکاری و موجب افکار بد شود، ممانعت کند و همچنین برای این که امکانات عراق، دور از صحنه رویارویی عظیم معطل نماند و به منظور به کار گرفتن آن ها در جهت اهدافی که مسلمانان و اعراب شرافتمند به حق بر آن توافق دارند و دوری جستن از تداخل سنگرها و کینه ها و بغض ها و برای آن که خیرخواهان راه خود را در بازگشت روابط عادی خواهند یافت، به عنوان ثمره مذاکرات از زمان نامه ۱۹۹۰٫۰۴٫۲۱ ما، تا آخرین نامه شما در هشتم اوت ۱۹۹۰، به عنوان حل نهایی و روشنی که جای هیچ گونه ابهامی باقی نگذارد، تصمیمات زیر را اتخاذ کردیم: ۱ – موافقت با پیشنهاد شما که در نامه جوابیه مورخ هشتم اوت ۱۹۹۰ توسط «برزان ابراهیم تکریتی» نماینده ما در ژنو از آقای سیروس ناصری نماینده شما دریافت شد. پایه قرار دادن قرار داد ۱۹۷۵ به عنوان اصول منسجم با آنچه که در نامه ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۰ به ویژه در مورد تبادل اسرا و بندهای ۶ و ۷ از قطعنامه ۵۹۸ آمده است. ۲ – بر اساس آنچه که در بند اول این نامه و آنچه که در نامه مورخ ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۰ آمده است، ما آماده ایم هیاتی را به تهران بفرستیم و یا هیاتی توسط شما به بغداد اعزام شود تا موافقتنامه ها را جهت امضا آماده کند. ۳ – به عنوان ابتکار حسن نیت، ما از روز جمعه هفدهم اوت (۱۳۶۹٫۵٫۲۶) نیروهای خود را از مرزهای شما فرا می خوانیم و تنها نیروهای سمبلیکی را به عنوان نگهبانان و پلیس مرزی باقی می گذاریم تا در شرایط طبیعی به وظایف روزمره خود عمل کنند. ۴ – کلیه اسرای جنگ با تمام تعداد بازداشت شدگان را فوراً از راه مرزهای زمینی از جمله “خانقین” و “قصر شیرین” و مناطقی که مورد توافق دو طرف خواهد بود، آزاد خواهیم کرد و ما اولین گام در این زمینه را روز جمعه هفدهم اوت برخواهیم داشت. آقای رفسنجانی رئیس جمهور، با این تصمیم ما همه چیز روشن و تمام خواسته ها و مسائلی که بر آن تکیه می کردید، تحقق می یابد و چیزی نمانده است مگر آن که موافقتنامه ها آماده و امضا شود تا هر یک از ما جهت ورود به زندگی جدید، اشراف واضح داشته باشیم. همکاری ما باید در سایه اصول اسلامی و احترام متقابل و دور کردن طرف هایی باشد که خواستار شر برای منطقه هستند و قصد دارند از آب گل آلود ماهی بگیرند و شاید با یکدیگر همکاری کردیم تا خلیج (ِفارس)، دریاچه صلح و امن و خالی از ناوگان و نیروهای خارجی باشد که بدخواه ما هستند. به علاوه همکاری در مسائل حیاتی دیگر- والله اکبر والحمدلله. صدام حسین – رئیس جمهوری عراق – ۲۳ محرم ۱۴۱۱ ه – ۱۴ اوت ۱۹۹۰ م.» متن کامل پاسخ رئیس جمهوری اسلامی ایران به نامه پنجم رئیس جمهور عراق به شرح زیر است: بسم الله الرحمن الرحیم الحمدالله علی ما انعم و له الشکر علی ما الهم ریاست جمهوری محترم عراق جناب آقای صدام حسین نامه مورخ ۱۳۶۹٫۵٫۲۳ (۱۴ اوت ۱۹۹۰) جنابعالی دریافت شد. اعلام پذیرش مجدد معاهده ۱۹۷۵ از سوی شما راه اجرای قطعنامه و حل اختلاف در چارچوب قطعنامه ۵۹۸ و تبدیل آتش بس موجود به صلح دائم و پایدار را هموار ساخت. شروع عقب نشینی نیروهای شما از اراضی اشغالی ایران را دلیل صداقت و جدی بودن شما در راه صلح با جمهوری اسلامی ایران به حساب می آوریم و خوشبختانه در موعد مقرر آزادی اسراء هم آغاز گردید که امیدواریم عقب نشینی نظامیان شما طبق زمان بندی اعلام شده و آزادی اسرای دو طرف با آهنگ و سرعت هر چه بیشتر ادامه یافته و تکمیل گردد. همان گونه که از طریق نماینده ما، در ژنو به اطلاع رسانده ایم اکنون ما برای پذیرش نمایندگان شما در تهران آمادگی داریم و امیدواریم با تداوم جوّ مثبت و حسن نیت موجود بتوانیم به صلح جامع و پایدار با حفظ همه حقوق و حدود مشروع دو ملت و دو کشور اسلامی دست یابیم. والسلام علیکم اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس جمهوری اسلامی ایران ۱۳۶۹/۵/۲۷mzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 20:25:19 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/سلاحهای-ایران-برای-یک-جنگ-هوایی-xgf7vm68jjd3روزنامه شماره ۴۷۲۶ خبرشماره روزنامه: ۴۷۲۶ تاریخ چاپ: ۱۳۹۸/۰۷/۱۸شماره خبر: ۳۵۸۱۳۵۵بزرگنمایی متن خبرنشنال‌اینترست گزارش دادسلاح‌های ایران برای یک «جنگ هوایی»دنیای اقتصاد : سباستین رابین در نشنال اینترست نوشت: «برنامه‌ریزان نظامی ایران با چالش نظامی اجتناب‌ناپذیری روبه‌رو هستند: آماده شدن برای دفاع در مقابل یکی از قوی‌ترین نیروهای هوایی در دنیا. یگان هوایی ایران عمدتا از جنگنده‌های قدیمی متعلق به دهه ۱۹۷۰ تشکیل شده است. به همین خاطر تهران تصمیم گرفت که در سال‌های اخیر روی طیف متنوعی از سیستم‌های موشکی زمین به هوا در نیروی هوایی ارتش و همچنین نیروی هوایی سپاه پاسداران تمرکز کند.»به گزارش سرویس بین‌الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: «این سامانه‌ها در مجموع یک سیستم دفاع هوایی یکپارچه را تشکیل داده‌اند که توانایی هدف قرار دادن تهدیدات در زوایا، سرعت‌ها و فواصل مختلف را دارد.» براساس این گزارش، ایران دارای چندین سیستم موشکی زمین به هوا است که تقریبا نیم قرن پیش، از آمریکا و اروپا وارد شده بودند. البته آنها در این مدت از دسترسی به قطعات یدکی و موشک‌های جدید محروم شده بودند. تهران همچنین تعداد محدودی سامانه موشکی را از روسیه و چین خریداری کرده است. بنابراین، مهندسان ایران برای پر کردن شکاف‌های موجود نمونه‌های مدرنی از سیستم‌های قدیمی را مهندسی معکوس کرده‌اند. در طول دهه گذشته سیستم‌های طراحی شده در ایران از بسیاری لحاظ از جمله برد، سرعت و دقت بهبود پیدا کرده‌اند. اما به‌منظور تحلیل سیستم‌های موشکی ایران بهتر است روی نمونه‌های خارجی که از روی آنها الگوبرداری شده‌اند تمرکز کنیم.سامانه‌های دوربرداس۳۰۰: این سامانه هدایت‌شونده برای چندین دهه سیستم دفاع هوایی اصلی روسیه بود تا اینکه توسط سیستم پیشرفته‌تر اس۴۰۰ جایگزین شد. این سیستم با کمک ترکیبی از موشک‌های دوربرد و میانبرد می‌تواند به‌طور هم زمان حداکثر ۳۶ جنگنده دشمن را تا( فاصله ۱۲۰ مایلی هدف قرار دهد). ایران در سال ۲۰۰۷ پنج واحد سامانه اس۳۰۰ را سفارش داد، اما در نهایت تحریم‌های آمریکا دیمیتری مدودوف، رئیس‌جمهور سابق روسیه را وادار کردند که تحویل اینجنگ افزارها را لغو کند. اما تهران در سال ۲۰۱۱ اعلام کرد که سامانه‌ای مشابه با اس۳۰۰ با نام ((باور ۳۷۳ ))را توسعه خواهد داد. این سامانه از موشک‌های صیاد ۳ یا صیاد۴ استفاده می‌کند که از موشک‌های آمریکایی الگوبرداری شده‌اند. مطابق با گزارش‌های منتشر شده (باور ۳۷۳ دارای برد ۱۵۵ مایل است). اما بعد از امضای توافق هسته‌ای برجام بین ایران و قدرت‌های جهانی در سال ۲۰۱۵، روسیه در نهایت چهار سامانه اس۳۰۰ را به ایران تحویل داد. این سامانه‌ها درحال‌حاضر در تهران، اصفهان و بوشهر مستقر شده‌اند.( ایران همچنین دارای ۳۰ سامانه موشکی دور برد اس۲۰۰ است )که در تهران، بندرعباس، همدان و اصفهان مستقر شده‌اند. (این سامانه متعلق به دوران شوروی سابق است). (این موشک‌ها دارای برد ۱۵۰ مایل و حداکثر سرعت ۶ ماخ هستند). ایران توانست نمونه‌های جدیدی همچون سامانه فجر۸ را براساس این سیستم طراحی کند.سامانه‌های میانبردسامانه‌های موشکی زمین به هوای میانبرد می‌توانند برای هدف قرار دادن جنگنده‌های نزدیک موثر باشند. سامانه آر‌آی‌ام-۶۶ یک سیستم موشکی میانبرد بود که در اواخر دهه ۱۹۶۰ روی کشتی‌های جنگی آمریکا استفاده می‌شد. آمریکا پیش از انقلاب اسلامی این سامانه‌ها را به تهران فروخته بود. ایران در سال ۲۰۱۳ سامانه صیاد-۲ را که از سیستم آر‌آی‌ام-۶۶ الگوبرداری شده است معرفی کرد. (صیاد-۲ دارای حداکثر سرعت ۵/ ۴ ماخ و برد چهل و شش مایلی است). این سیستم می‌تواند به‌طور همزمان به شش هدف حمله کند. ایران در ماه ژوئن ۲۰۱۹ یک پهپاد جاسوسی آمریکا را با استفاده از این سامانه سرنگون کرده بود.موشک‌ هاوکموشک‌های ‌هاوک هدایت شونده به‌عنوان اولین سامانه موشکی زمین به هوایی آمریکا در نظر گرفته می‌شوند. مدل ام‌آی‌ام-۲۳ (دارای حداکثر برد ۲۵ مایل و سرعت ۴/ ۲ ماخ است.) آمریکا چندین مورد از این سامانه را به ایران فروخت. این سامانه در طول جنگ ایران-عراق مهم‌ترین سیستم دفاع هوایی ایران بود و چهل جنگنده میگ-۲۳ و سوخو-۲۲ عراقرا سرنگون کرد. ایران اولین بار موشکی با نام شاهین را از مدل آمریکایی خود الگوبرداری کرد. موشک شلمچه نیز نسخه بهبود یافته شاهین است.سامانه موشکی زمین به هوای اس-۷۵سامانه اس-۷۵ شوروی اولین سیستم موشکی زمین به هوا بود که در جنگ مورد استفاده قرار گرفت. این سامانه از موشک‌های وی-۷۵۰ استفاده می‌کند که دارای سرعتی سه برابر سرعت صوت هستند. این سامانه می‌تواند جنگنده‌های دشمن را تا فاصله بیست و هشت مایلی هدف قرار دهد. چینی‌ها توانستند سامانه‌های اچ کیو-۱ و اچ کیو-۲ را با الگوبرداری از این سیستم شوروی طراحی کنند. ایران توانست چهارده سامانه اچ کیو-۲ را از چین خریداری کند. علاوه براین، سامانه مدرن‌سازی شده صیاد-۱ نیز براساس این نمونه قدیمی طراحی شده است.سامانه‌های کوتاه‌بردسامانه‌های دفاع هوایی کوتاه‌برد می‌توانند از سربازان و پایگاه‌های نظامی حساس در مقابل پهپادها، جنگنده‌ها و بالگردهای دشمن دفاع کنند.سامانه کروتالاین سامانه در دهه ۱۹۷۰ توسط فرانسه توسعه یافته بود و روی کشتی‌های جنگی استفاده شده است. ایرانی‌ها توانستند از طریق چین به نمونه مدرنی از این سامانه دست پیدا کنند. تهران همچنین در سال‌های بعد سامانه‌های دفاع موشکی یا زهرا و حرز-۹ را در داخل کشور تولید کرد. ایران همچنین دارای سیستم‌های هدایت نوری راپیر است که در دهه ۱۹۷۰ توسط بریتانیا تولید شده بودند. تهران در سال ۲۰۰۷ ۲۹ سامانه موشکی تور ام-۱ را از روسیه خرید. موشک‌های ضد هوایی قائم نیز در یگان هوایی ایران حضور دارند.به‌طور خلاصه، ایران دارای طیف گسترده‌ای از سامانه‌های دفاع هوایی قدیمی و مدرن است. تهران همچنین در سال‌های اخیر نمونه‌های بومی را از سامانه‌های قدیمی الگوبرداری کرد. این سیستم‌ها قدرت بازدارندگی ایران در مقابل حملات هوایی را افزایش داده‌اند. جنگنده‌هایی که از قابلیت رادارگریزی برخوردار نباشند در مقابل سیستم دفاعی ایران آسیب‌پذیر خواهند بود.mzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 20:15:20 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/غیرت-wwjlropefkvuسرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزددلبر که در کف او مومست سنگ خاراعقل می خواست کزین شعله چراغ افروزدبرق غیرت بدرخشیدو جهان برهم زدغیرت عشق زبان همه خاصان ببریدکه چرا سنگ غمش در دهن عام افتادبرق غیرت چو چنین می جهد از مکمن غیبتو بفرما که من سوخته خرمن چکنمچو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاریخورد زغیرت روی تو هر گلی خاریجلوه ای کرد رخت عشق نداشتعین آتش شد از این غیرت و در آدم زدحافظmzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 16:50:11 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/شاهان-عالم-lwroj8dvtqnnغلام نرگس مست تو تاجدآرانندخراب باده لعل تو هوشیارانندهمای زلف شاهین شهپرت رادل شاهان عالم زیر پر بادبا چنین اوج جلال از پیشگاه مسکنتآگهی وخدمت دلهای آگه می کنیحافظmzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 16:47:39 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/مهندس-فلک-tjtukzgl2nfnطرب سرای محبت کنون شود معمورکه طاق ابروی یار منش مهندس شدگره ز دل بگشا و ز سپهر یاد مکنکه فکر هیچ مهندس چنین گره نگشادمهندس فلکی دیر راه شش جهتیچنان ببست که ره نیست زدیر مغاکحافظmzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 16:36:59 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/کشتی-نوح-u3rruhfabcipیار مردان خدا باش که در کشتی نوحهست خاکی که ببادی شمرد طوفان راحافظ از دست مده صحبت این کشتی نوحور نه طوفان حوادث ببرد بنیادتگرت چو نوح نبی هست صبر بر غم طوفانبلا بگردد و کام هزار ساله بر آیدای دل ار سیل فنا بنیاد هستی بر کندچون ترا نوحست کشتی بان ز طوفان غم مخوراز آب چشم صد ره طوفان نوح دیدموز لوح سینه نقشت هرگز نگشت زایلبیا ساقی آن کیمیای فتوحکه با گنج قارون دهد عمر نوححافظmzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 01:11:40 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/سجده-آدم-ncqf9wfluazfآدم ز حسن روی تو گر بهره داشتیاز دیدنش به سجده نپرداختی ملکملک در سجده آدم زمین بوس تو نیّت کردکه در لطف تو یافت بیش از طور انسانیحافظ***************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************mzs1336mzs1336Mon, 11 Nov 2019 01:04:45 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/خرابات-juoe3vejblwyچنین که حال من زار در خرابات استمی مغانه مرا بهتر از مناجات استمرا چو می نرهاند زدست خویشتنمبه میکده شدنم بهترین طاعات استدرون کعبه عبادت چه سود؟چون دل منمیان میکده مولا عزّی و لات استمرا که بتکده و مصطبه مقام بودچه جای صومعه و زهد وجد وحالات است؟ملامتم مکنید ار به دیر دُرد کشمکه حال بی خبران بهترین حالات استز ذوق با خبری اَن که را خبر باشدبه نزد او سخن ناقصان خرافات استخراب کوی خرابات را از اَن چه خبرکه اهل صومعه را بهترین مقامات است؟اگر چه اهل خرابات را ز من ننگی استمرا نصیحت ایشان بسی مباهات استکسی که حالت دیوانگان میکده یافتمقام اهل خرد نزدش از خرافات استگلیم بخت کسی را که بافتند سیاهسفید کردن اَن نوعی از محالات استکجاست می که به جان اَمدم ز خسته دلیکه پرُ ز شیوه و سالوس و زرق طامات استمقام دُرد کشانی که در خراباتندیقین بدان که ورای همۀ مقامات استکنون مقام عراقی مجوی در مسجدکه او حریف بتان است و در خرابات استعراقیmzs1336mzs1336Sun, 10 Nov 2019 21:30:11 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/اصطبل-شاهی-avchos8ye52jدوش در خواب چنان دید خیالم که سحرگذر افتاد بر اصطبل شهم پنهانیبسته بر آخُر او استر من جو می خوردتوبره افشاند به من گفت مرا می دانیهیچ تعبیر نمی دانمش آن خواب چیستتو بفرما که در فهم نداری ثانیحافظmzs1336mzs1336Sun, 10 Nov 2019 21:20:43 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/آشنا-flvjbaffmy2tمن از بیگانگان دیگر ننالمکه بامن هرچه کرد آن آشنا کردمغ بچه ای می گذشت راه زن دین و دلدر پی آن آشنا از همه بیگانه شددیدم آن چشم دل سیه که تو داریجانب هیچ آشنا نگاه نداردیاران شهر خویش وغلامان خود مجویبیگانه گرد و قصّه هیچ آشنا مپرسحافظmzs1336mzs1336Sun, 10 Nov 2019 21:13:59 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/سجده-شیطان-llngwggswrrhای کبک خوش خرام کجا میروی بایستغرّه مشو که گربه عابد نماز کردکنون که در چمن اَمد گل از عدم بوجودبنفشه در قدم او نهاد سر بسجودعالم از شور و شر عشق خبر هیچ نداشتفتنه انگیز جهان غمزه جادوی تو بودحافظmzs1336mzs1336Sun, 10 Nov 2019 21:03:37 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/اهل-نظر-a2oy3idm1ohxبیا که چاره ذوق حضور نظم امروزبفیض بخشش اهل نظر توانی کرداهل نظر اسیر تواند از خدا بترسوز انتصاف اَصف جم اقتدار همبخلق و لطف توان کرد صید اهل نظربه بند و دام نگیرند مرغ دانا رابس نکته غیر حسن بباید که تا کسیمقبول طبع مردم صاحب نظر شودکسی که حسن رخ دوست در نظر داردبه پیش اهل نظر حاصل از بصر داردشد آنک اهل نظر بر کناره می رفتندهزار گونه سخن در دهان و لب خاموشگوشه چشم رضایی به منّت باز نشداین چنین عزت صاحب نظران می داریحافظmzs1336mzs1336Sun, 10 Nov 2019 20:59:30 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/خضر-راه-v91h0xkyplgyگذار بر ظلمات است خضر راهی کومباد کاتش محرومی آب ما ببردآبی که خضر حیات ازو یافتدر میکده جو که جام داردخیال آب خضر بست و جام کیحسروبجرعه نوشی سلطان ابوالفوارس شدگرت هواست که با خضر همنفس گردینهان زچشم سکندر چو آب حیوان باشگرت هواست که با خضر همنشین گردیبیا و همدم جام جهان نما می باشنه عمر خضر بماند نه ملک اسکندرنزاع بر سر دنیای دون مکن درویشراهم مزن بوصف زلال خضر که مناز جام شاه جرعه کش آب کوثرمآب حیات و مرتبت خضر یافتییکبار اگر تو خود لب دلبر مکیده ایانفاس عیسی از لب لعلت لطیفه ایو آب خضر ز نوش دهانت کنایتیفیض ازل به زور زرّ ار آمدی بدستآب خضر نصیبۀ اسکندر آمدیگذرت بر ظلمات است بجو خضر رهیکه در این مرحله بسیار بود گمراهیمگر خضر مبارک پی تواندکه این تنها به آن تنها رساندز رکناباد ما صد لوحش اللهکه روح خضر می بخشد زلالشحافظmzs1336mzs1336Sun, 10 Nov 2019 20:53:34 +0330https://virgool.ir/@mzs1336/به-از-صد-رساله-dz8aqcniipygاگر ذوق داری بخوان گفته ماکه یک بیت سید به از صد رسالهشاه نعمت اللهحکایت شب هجران نه آن شکایت حال استکه شمه ای زبیانش به صد رساله بر آیدحافظکلک زبان کشیده حافظ در انجمنبا کس نگفت راز تو تا ترک سر نکردحافظمعنی تنزّل ار بداند حافظتنزیل به عشق دل بخواند حافظاو کرد نزول و ما ترقّی کردیمتحقیق چنین کجا تواند حافظنعمت اللهساقی مگر وظیفه حافظ زیاده دادکاشفته گشت طرِّه دستار مولویحافظچون این گره گشایم وین راز چون نمایمدردیّ و صعب دردی کاریّ وسخت کاریحافظmzs1336mzs1336Sun, 10 Nov 2019 15:08:21 +0330