<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سمن</title><link>https://virgool.ir/feed/@mugofchay</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:13:33</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/303057/avatar/t9RRKp.png</url><title>سمن</title><link>https://virgool.ir/@mugofchay</link></image><item><title>گربه</title><link>https://virgool.ir/@mugofchay/گربه-eunmy8ejy8zg</link><description>کمتر کسی هست که منو بشناسه و از فوبیاهای عجیب و غریبم خبر نداشته باشه. یکی از معروف‌ترین این فوبیاها، ترس از گربه بود. وقتی خیلی کوچیک بودم تصادفا یه گربه‌ی مرده رو دستم گرفتم، این اتفاق یه ترومای بزرگ برای من بود و باعث شد از گربه‌ها وحشت کنم. اما چیزی که اخیرا فهمیدم این بود که ترس من از گربه فقط به‌خاطر اون اتفاق تو بچگیم نبود. یکی دیگه از ترسای من، ترس از لمس شدنه. از این که کسی بدون اجازه بهم دست بزنه متنفرم و واقعا عصبی میشم. همین مشکل باعث میشد موقع دست زدن به پشم حیوانات حس بدی بگیرم و نفس کشیدنشون ضربان قلبمو ببره بالا. با این مقدمه بریم سراغ قصه‌ی اصلی و مسیری که منو از کسی که موقع دیدن گربه گریه‌ش میگرفت به کسی که گربه رو بغلش میگیره تبدیل کرد.اولین و مهم‌ترین چیز موقع مواجه شدن با فوبیا اینه که خودتون آماده باشین. نباید هیچ فشاری روتون باشه. من بارها موقعی که بهم گفتن گربه که ترس نداره زدم زیر گریه.کسی که فوبیا داره میدونه منطقی پشت این حسش نیست ولی بازم میترسه. اگه خودتون فوبیا ندارین هم هیچوقت سعی نکنید با کسی که ترسای عجیب غریب داره با زبون منطق صحبت کنید. این کار بیشتر عصبیمون میکنه. من تصمیم گرفتم با فوبیام روبرو بشم و فاصله‌ی بین این تصمیم تا اولین باری که گربه رو لمس کردم بیشتر از یک سال بود.اول با نزدیک شدن به گربه‌ها شروع کردم. میرفتم و کنارشون وایمیستادم. کم‌کم این فاصله کمتر و کمتر شد. شروع کردم با پام نازشون کردم. بعد به برادرم گفتم تا گربه رو نگه داره و من لمسش کنم. اون سر گربه رو نگه میداشت و من با انگشت اشاره بهش دست میزدم. وحشتی که دفعات اول حس میکردم وصف‌نشدنیه ولی سعی میکردم به روم نیارم. کم‌کم دامنه‌ی لمس کردن رو بزرگ کردم. همین موقع‌‌ها بود که گربه‌ی تو حیاطمون چهارتا بچه زایید. این چهارتا بچه‌گربه حریفای تمرینی من شدن و هر روز باهاشون بازی میکردم تا اینکه یه روز بالاخره دابی رو بغل گرفتم. بعد از اون روز هر روز بیشتر از روز قبل به حیوونا نزدیک میشم. امروز بالاخره یه گربه‌ی بالغ رو بغل گرفتم و از خوشحالی بال درآوردم.تو این مسیر به سگ هم دست زدم و حساسیتم به لمس شدن یکم کمتر شده. موقع شروع اذیت میشین ولی نتیجه شیرینه. اگر شمام فوبیا دارین خودتونو سرزنش نکنید، منتظر باشید و هروقت احساس کردین آماده‌ی تغییر هستین باهاش مواجه بشین.درآخر، من تراپیست نیستم و این تجربه‌ی خودم بود. احتمال داره این روش روی شما جواب نده اما مطمین باشین برای شما هم یه راهی  وجود داره.</description><category>سمن</category><author>سمن</author><pubDate>Wed, 07 Oct 2020 21:47:56 +0330</pubDate></item></channel></rss>